00431.’ಶಾಪಿಂಗ್’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ …!


00431.’ಶಾಪಿಂಗ್’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ …!
_________________________
(ಶಾಪಿಂಗ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ – ಈಗ ಸುರಗಿಯಲ್ಲಿ : http://surahonne.com/?p=10534)

ಗೇಟಿನತ್ತ ಬಂದು ಕರೆಗಂಟೆಯೊತ್ತಿ ‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ’ ಎಂದು ಕೂಗಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಒಳಗೇನೊ ‘ಧಡ ಬಡ’ ಸದ್ದು ಕೇಳಿದಂತಾಗಿ ಕೈ ಹಾಗೆ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿತು. ಅನುಮಾನದಿಂದ, ಮುಂದೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದೊ ಬಿಡುವುದೊ ಎನ್ನುವ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾಗಲೆ, ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ದಢಾರನೆ ಏನೋ ಬಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಸದ್ದಾಯ್ತು.. ಆ ಸದ್ದಿನ್ನು ಮಾಯವಾಗುವ ಮೊದಲೆ ಬಾಗಿಲ ಆ ಬದಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಏನೊ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ ಸದ್ದು… ಬಾಗಿಲಿಗಪ್ಪಳಿಸಿದ ಸದ್ದಿನಿಂದಲೆ ಅದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮಹಾಸತಿ, ಪತಿದೇವರ ಮೇಲಿನ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಸೆದ ಪಾತ್ರೆಯೊ-ಪಗಡಿಯೊ ಇರಬೇಕೆಂದು ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೆ ಈ ಆಟದಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುವನೆ ? ತನ್ನ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಂತಹ ದೇಹವನ್ನು ಅತ್ತಿತ್ತ ಓಲಾಡಿಸಿ ಹೇಗೊ ಎಗರಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನೇರವಾಗಿ ಹೊಡೆದಿರಬೇಕು – ಆ ಪಾಕಾಯುಧ….!

ಇನ್ನು ಆ ಎರಡನೆಯ ‘ದೊಪ್ಪನೆ’ ಸದ್ದೇನು ? ಪಾತ್ರೆ ಗುರಿ ತಪ್ಪಿ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಡಿದು ನುಗ್ಗಾದ ಆಕ್ರೋಶದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಕಾಳಿಯವತಾರ ತಾಳಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೊಂದು ‘ಪುಟ್ಬಾಲ್-ಕಿಕ್’ ಕೊಟ್ಟಿರಬೇಕು… ‘ಕಮಕ್ – ಕಿಮಕ್’ ಅನ್ನದೆ ಕಸದ ಪೊಟ್ಟಣದಂತೆ ಬಂದು, ‘ದೊಪ್ಪನೆ’ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಾನೆ ಆ ಮಹಾದೇಹಿ…! ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ರಣರಂಗವೆ ನಡೆದುಹೋಗಿರಬೇಕು, ನಾನು ಬಂದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ…

ಆ ‘ಅಂತರಂಗದ ಖಾಸಗಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್’ ನಡೆದಿರುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿ, ಒಳಹೋಗಿ ಅಡ್ಡಿಮಾಡುವುದು ಸರಿಯೆ ? ಅಥವಾ ಯಾರ ಕಡೆಗೂ ಓಲಲಾಗದೆ ಧರ್ಮಸಂಕಟಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಬದಲು ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲು ಕಿತ್ತು, ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ಪರಾರಿಯಾಗುವುದು ಸರಿಯೆ ? ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೆ ತಟ್ಟನೆ ಬಾಗಿಲು, ತೆರೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟ ಕಾರಣ ಆ ಆಲೋಚನೆ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಲ್ಲೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಯ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ, ಒಳಗೆ ಕರೆದು ಕಾಜಿ ನ್ಯಾಯ ಮಾಡಲು ಕೇಳುವರೆಂಬ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ, ಮತ್ತೇನೊ ಒಂದು ಮೂಟೆಯಂತ ವಸ್ತು ಉರುಳಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕಾಲಬುಡದಲ್ಲೆ ಬಿದ್ದಂತಾಯ್ತು – ಕಣ್ಣಗಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ – ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ !

ಈ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಧಾಳಿಗೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನೋಡಿದರೆ – ಮಹಾಕಾಳಿಯವತಾರದಂತೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಶ್ರೀಮತಿ..! ತಲೆಗೊಂದು ಬಿಳಿಟೋಪಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟರೆ ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಾರ್ಟಿಯ ಪ್ರಚಾರಕಳೆಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳೆನಿಸಿ ಆ ವಿಷಗಳಿಗೆಯಲ್ಲೂ ಮುಚ್ಚಿಡಲಾಗದ ನಗು ಬಿಗಿದಿದ್ದ ತುಟಿಯ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ತೂರಿ, ಸದ್ದಾಗಿ ಹೊರ ಬಿದ್ದಿತ್ತು.. ಮೊದಲೆ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರು ಕೇಳಿಸುವ ಹಾಗಿದ್ದ ಹೊತ್ತು; ಆ ಕಿಸಕ್ಕನೆಯ ನಗು ತನ್ನ ಗಡಿಯಾಚೆ ನೆಗೆದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಸತಿಯ ಕರ್ಣಗಳೊಳಗ್ಹೊಕ್ಕು ಅದೇನು ಮತಿ ಮಂಥನ ಕೋಲಾಹಲ ನಡೆಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತೊ, ಏನೊ? ಮುಂದೇನಾಯ್ತೆಂದು ಅರಿವಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೈಲಿದ್ದ ಪೊರಕೆ ನನ್ನತ್ತ ಹಾರಿ ಬರುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಇಂದ್ರೀಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಟ್ಟನೆ ಗ್ರಹಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು… ಅದಾವ ಸುಪ್ತಪ್ರಜ್ಞೆಯೊ ಎಚ್ಚರಿಸಿದಂತೆ ಒಂದೆ ಏಟಿಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ನೆಗೆದಿದ್ದರು ಕಾಲಡಿಯೆ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿತ್ತು, ಕೊಂಚದರಲ್ಲಿಯೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅವಘಡದ ಇಂಗಿತವನ್ನೀಯುತ್ತ. ಅದರ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆಯೆ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ದನಿಸಿತ್ತು ಕರ್ಕಶವಾದ ದನಿಯಲ್ಲಿ…

‘ ಹಾಳು ಗಂಡಸುಗಳೆ ಹೀಗೆ.. ಎಲ್ಲಾ ಒಂದೆ ಜಾತಿ.. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎಲ್ಲಾದರು ಹಾಳಾಗಿಹೋಗಿ….’ ಎಂದು ಭುಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಲೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಒಳಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಳು… ಆಘಾತದಿಂದ ಸಾವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ, ಗುಬ್ಬಣ್ಣನತ್ತ ನಡೆದು ಮೇಲೇಳಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ಕೈ ನೀಡಿದೆ. ಈಗಾಗಲೆ ಗಲಾಟೆಗೆ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಫ್ಲಾಟಿನ ಜನ ಏನು ವಿಶೇಷವೆನ್ನುವಂತೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಮುಜುಗರವು ಸೇರಿ, ಆದಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲು ಕಿತ್ತರೆ ಸಾಕೆನಿಸಿ ಅವನನ್ನು ದರದರನೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡೆ ಹೊರಟೆ. ಏಳಂತಸ್ತಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಇಳಿದುಹೋಗುವುದು ತ್ರಾಸದಾಯಕವೆ ಆದರು, ಮರೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮನೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಲಿಫ್ಟಿನ ನೆಲೆ ತಲುಪುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವನ ಫ್ಲಾಟಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಂತಿದ್ದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳೆ ವಾಸಿಯೆನಿಸಿ, ಬೊಜ್ಜುದೇಹದ ಡೊಳ್ಳುಹೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಾಳಬದ್ಧವಾಗೆಂಬಂತೆ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಕುಣಿಸುತ್ತಾ, ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ ಕೊನೆಯಮೆಟ್ಟಿಲು ತಲುಪಿದಾಗ ‘ಉಸ್ಸಪ್ಪ’ ಎನ್ನುತ್ತ ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲೆ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆವು, ಅರೆಗಳಿಗೆ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.

ಒಂದೆರೆಡು ಬ್ಲಾಕು ದಾಟಿದರೆ, ಅಲ್ಲೆ ‘ಹಾಕರ ಸೆಂಟರ್’ ನ ‘ಕಾಫಿ ಶಾಪ್’. ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿರದ ಕಡೆಯ ಟೇಬಲೊಂದನ್ನು ಆರಿಸಿ ಎರಡು ಮಗ್ ‘ಟೈಗರ್ ಬಿಯರ್’ ಆರ್ಡರು ಮಾಡಿದೆ… ಎಂದಿನಂತೆ ಮಾಮೂಲಿನ ತರಹ ಕಾಫಿ, ಟೀ ಕುಡಿದು ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಇವತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಅರ್ಧಾಂಗಿಯ ‘ನರಸಿಂಹಿಣಿಯವತಾರ’ವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಮೇಲೇನೂ ಏಟು ಬಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರು ಒಳಗೊಳಗಿನ ಮೂಗೇಟುಗಳಿಂದ ಜರ್ಝರಿತನಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೆ ‘ಸರ್ವ ರೋಗಾನಿಕಿ ಸಾರಾಯಂ ಮದ್ದು’ ಎಂದೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅದನ್ನೆ ಆರ್ಡರು ಮಾಡಿದ್ದೆ… ಟೇಬಲಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಗ್ಲಾಸಿನಿಂದ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ‘ಚಿಯರ್ಸ್’ನೊಂದಿಗೆ ಅವನೊಂದೆರಡು ‘ಸಿಪ್’ ಕುಡಿಯುವ ತನಕ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು, ನಂತರ ಮೆಲುವಾಗಿ , ‘ ಏನೋ ಇದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ, ನಿನ್ನ ಅವಸ್ಥೆ? ‘ ಎಂದೆ.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಅಳುಮೊರೆ ಬಿಕ್ಕಿಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ.. ಪೆಚ್ಚಾಗಿ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿನಲ್ಲೆ ಆದ ಅವಮಾನದಿಂದ ನಾಚಿ, ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ‘ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಗ್ರಹಚಾರಾ ಸಾರ್.. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಲ್ಲ..?’ ಎಂದ.

ನಾನು ಕೊಂಚ ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದಲೆ ಅವನತ್ತ ನೋಡುತ, ಅರೆಗಳಿಗೆ ಮಾತಾಡದೆ ಕುಳಿತೆ.. ‘ಆದರ್ಶ ದಂಪತಿಗಳು’ ಎಂದೇನಲ್ಲವಾದರೂ, ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅಂತಹ ಜಗಳ, ಕಿತ್ತಾಟಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲವೆನ್ನಬೇಕು… ಅದರಲ್ಲೂ ತೀರಾ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ‘ದುರ್ಬಲ’ ಗುಣದಿಂದಾಗಿ ತಿಕ್ಕಾಟ, ಜಗಳಗಳಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಇದ್ದ ಅವಕಾಶವೂ ಕಡಿಮೆ. ಅಂತಹದ್ದರಲ್ಲಿ ಈ ದಿನದ ಮಹಾಭಾರತ ನಡೆದಿದೆಯೆಂದರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಖಂಡಿತಾ ತನ್ನದೆ ಆದ ಲಕ್ಷ್ಮಣರೇಖೆಯನ್ನು ದಾಟಿರಬೇಕು – ಹೆಂಡತಿಯ ಸಹನೆಯನ್ನೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು ಅನಿಸಿತು.

‘ ಅಲ್ಲಯ್ಯ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದಾಡಿ, ಎಸೆದಾಡುವಂತಹ ವಿಷಯ ಏನಯ್ಯ ? ಅದರಲ್ಲೂ ನೀನಂತು ಸಾಧು ಹಸುವಿನ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಮಾಡಿಕೊಡೊ ಮಹಾನುಭಾವ?’

‘ಅಲ್ಲಿಂದಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಸಾರ್… ಒಂದು ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಅವಳ ತಂಗಿ ಮತ್ತು ತಂಗಿ-ಗಂಡ ಇಬ್ಬರೂ ಹನಿಮೂನಿಗೆ ಅಂತ ಸಿಂಗಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೆ ಇದ್ದರು ಸಾರ್…’

ಕಥೆಗೇನೊ ಹೊಸ ತಿರುವು ಸಿಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡು ನನಗೂ ಕುತೂಹಲ ಗರಿ ಕೆದರಿತು.. ‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಹನಿಮೂನೇನೊ ಓಕೆ, ಸಿಂಗಪುರ ಯಾಕೆ ? ‘ ಎಂದೆ.

‘ ಸಿಂಗಪುರ ಓಕೆ – ನಮ್ಮ ಮನೇನೆ ಯಾಕೆ? ಅಂತ ಕೇಳಿ ಸಾರ್…’ ಉರಿದುಬಿದ್ದ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರುತ್ತರ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಬಾಯಿಂದ..!

ಅದೂ ನ್ಯಾಯವೇನೆ – ಅಷ್ಟೊಂದು ಹೋಟೆಲ್ಲು, ರಿಸಾರ್ಟು ಅಂತ ನೂರೆಂಟು ಚಾಯ್ಸ್ ಇರುವಾಗ ಬೆಂಕಿ ಪೊಟ್ಟಣದಂತ ಬೆಡ್ರೂಮುಗಳಿರೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೇನೇ ಯಾಕೆ ಬೇಕಿತ್ತೊ ? ಆದರೆ ಸಿಂಗಪುರದ ಹೋಟೆಲು, ರೆಸಾರ್ಟ್ ರೇಟು ಗೊತ್ತಿರುವ ಬುದ್ದಿವಂತರಾರು ಸ್ವಂತದ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ತಂಗುವ ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ – ಬಿಜಿನೆಸ್ ಟ್ರಿಪ್ಪುಗಳ ಅಥವಾ ಪ್ಯಾಕೇಜು ಟ್ರಿಪ್ಪುಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಅನ್ನೋದು ಮತ್ತೊಂದು ಓಪನ್ ಸೀಕ್ರೇಟ್…

‘ ಅಕ್ಕ ಭಾವ ಇದ್ದಾರೆ, ಹೋಟೆಲ್ಲು ಗೀಟೆಲ್ಲು ಅಂತ ಹೋದರೆ ತಪ್ಪು ತಿಳ್ಕೋತಾರೆ ಅಂತ ನೇರ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರ್ತಾರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..’ ನಾನು ಸಮಾಧಾನಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನುಡಿದೆ.

‘ ಅಷ್ಟು ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಮಧ್ಯೆ ಬಂದು ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಹೊಸದಾಗಿ ಹನಿಮೂನಿಗೆ ಬಂದಿರೊ ಜೋಡಿ ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮಾಸ್ಟರ್ ಬೆಡ್ರೂಮ್ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು , ನಾವು ಮೂರು ಜನ ಇಲಿಬಿಲದ ಹಾಗಿರೊ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾರ ತಿಣಕಾಡಿದ್ದೀವಿ…’

‘ಹೋಗಲಿ ಬಿಡೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ಜನ್ಮಕ್ಕೊಂದು ಹನಿಮೂನು.. ಪದೇಪದೇ ಬರ್ತಾರ? ಆದರೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಶಾಪಿಂಗಿಗು ಇದಕ್ಕು ಇರೊ ಕನೆಕ್ಷನ್ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ…?’

‘ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಹುಡುಗರು ನಮ್ಮ ಹಾಗಲ್ಲ ಸಾರ್.. ಆ ಹುಡುಗ ಇದ್ದ ಒಂದು ವಾರವು ಪ್ರತಿದಿನ ಹೆಂಡತಿ ಜೊತೆ ಶಾಪಿಂಗಿಗೆ ಹೋಗುವುದೇನು? ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೇನು? ದಿನವೂ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಶಾಪಿಂಗ್ ಬ್ಯಾಗುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ವಿಧೇಯತೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದೇನು ? ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದರಲಿ ಒಂದು ಬ್ಯಾಗು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ…..!’ ಎಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಉರಿಯುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಬೀರಿನ ಗ್ಲಾಸಿಗೂ ಮೀರಿದ ಘಾಟು ಹಬೆಯಾಡಿತ್ತು.

ಆದರೆ ವಿಷಯ ಶಾಪಿಂಗಿನ ಸುತ್ತಲೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವುದರ ಹೊರತಾಗಿ, ನನಗಿನ್ನು ಆ ‘ಮಿಸ್ಸಿಂಗ್ ಲಿಂಕ್’ ಏನು ಎನ್ನುವ ‘ಕ್ಲೂ’ ಸಿಕ್ಕಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್, ಲಾಡ್ಜಿಂಗ್ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಬಡ್ಜೆಟ್ಟೆಲ್ಲ ಉಳಿತಾಯವಾದ ಕಾರಣ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಶಾಪಿಂಗಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂಬ ಚಾಣಾಕ್ಷ್ಯ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿಯೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತಂಗುವ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿರಬೇಕೆಂದು ಮಾತ್ರ ಹೊಳೆದಿತ್ತು !

ಆದರು ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಪುಟ್ಬಾಲಿನ ಹಾಗೆ ಒದೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತಹ ಯಾವ ಕನೆಕ್ಷನ್ನೂ ಸುತರಾಂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ – ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಈರ್ಷೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೆ ನಿಯ್ಯತ್ತಿನಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ್ದೆಲ್ಲಾ ಶಾಪಿಂಗ್ ಪ್ರತಿವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಈರ್ಷೆಗೆ ಕಾರಣವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.. ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೆ ದಿನಸಿ ತರಕಾರಿ ತರುವ ಗಿರಾಕಿಯಾದರು ಯಾಕಷ್ಟು ರುದ್ರರೂಪ ತಾಳುವಂತಾಯ್ತು ? ಎಂದು ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಣೆಗೆ ಕಾಯತೊಡಗಿದೆ..

‘ ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವನದೆ ದಿನಸಿ, ತರಕಾರಿ ತಂದುಕೊಡುವ ಜಟಾಪಟಿ ಬೇರೆ.. ಅವನೇ ಹೋಗಿ ಬೇಕಾದ್ದು ತಂದರೆ, ಬೇಕಾದ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನಬಹುದಲ್ಲಾ ಅನ್ನೊ ಐಡಿಯಾ ಅವರದು.. ಅದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮವಳಿಗೆಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು ? ಏನು ಅವರನ್ನು ಹೊಗಳಿದ್ದೆ ಹೊಗಳಿದ್ದು…’ ಅವನೊಡಲಿನ ಕೋಪ ಈಗ ಕಿವಿಯ ಮೂಲಕವೂ ಹೊಗೆಯಾಗಿ ಧುಮುಗುಟ್ಟಿ ಧುಮುಕುವಷ್ಟು ಪ್ರಖರವಾಗಿತ್ತು. ನನಗೂ ಆ ಪಾಯಿಂಟ್ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ..

‘ ಅದರಲ್ಲಿ ಹೋಗಳೋದೇನೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ? ಮನೆ ಜವಾನನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀನು ನಿಯ್ಯತ್ತಿನಿಂದ ಆ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀಯಲ್ಲೊ ….’

‘ ಅಲ್ಲೆ ಸಾರ್ ಬಂದಿದ್ದು ಎಡವಟ್ಟು… ಮಾಡೋದೇನೊ ನಾನೆ ಆದ್ರೂ, ‘ಅವರನ್ನ ನೋಡಿ ಕಲ್ತುಕೊಳ್ಳಿ, ಎಷ್ಟು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ’ ಎಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಂಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು..’

‘ಅದೇಕೊ..?’

‘ಸಾರ್.. ತರೋನು ನಾನೆ ಆದ್ರೂ, ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ತರಕಾರಿ, ದಿನಸಿ ಜ್ಞಾನ ಗೊತ್ತೆ ಇದೆ.. ಅಕ್ಕಿ, ಬೇಳೆ, ಕ್ಯಾರೆಟ್, ಟಮೊಟೊ, ಆಲೂಗಡ್ಡೆ, ಈರುಳ್ಳಿ ತರದ ಮಾಮೂಲಿ ಐಟಂ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾದರ ಜ್ಞಾನ ಅಷ್ಟಕಷ್ಟೆ…’

ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜ್ಞಾನವೇನು ಅವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಲಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿನ ವಾಸ ಅಂತಹ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಿತ್ತು – ಒಂದಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾಲ್ಕು ಸಾರಿ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಅನುಕೂಲವಿದ್ದುದರಿಂದ.

‘ ಅದು ಗಂಡಸರ ಮಾಮೂಲಿ ವೀಕ್ನೆಸ್ ಅಲ್ಲವೇನೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..? ಅದರಲ್ಲಿ ಹಂಗಿಸೋದೇನು ಬಂತೊ ?’

‘ ಅದೇ ಸಾರ್ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಎಡವಟ್ಟು.. ಅವನೇನು ಗಂಡು ಜಾತಿಯೊ, ಹೆಣ್ಣು ಜಾತಿಯೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ.. ಆದರೆ ಅಡಿಗೆಮನೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಾನು ಪಕ್ಕಾ ತಿಳ್ಕೊಂಡ್ಬಿಟ್ಟಿದಾನೆ.. ನಾನ್ಯಾವತ್ತೊ ಜೀರಿಗೆ ಬದಲು ‘ಸೋಂಪನ್ನ’ ತಂದಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಅಣಕಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು ಅವ್ರ ಮುಂದೇನೆ..’

‘ ಈಗಿನ ಸ್ಕೂಲ್ ನಮ್ಮ ಹಾಗಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಹೋಮ್ ಸೈನ್ಸ್ ಅದೂ-ಇದೂ ಅಂತ ಇವೆಲ್ಲಾ ವಿಷಯಾನು ಪಾಠದಲ್ಲೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿರ್ತಾರೆ.. ಅದೇನು ರಾಕೆಟ್ ಸೈನ್ಸ್ ಅಲ್ಲ… ಆದ್ರೆ ನೀನು ಗೂಗಲ್ ಮಾಡಿ ನೋಡೋದಲ್ವ ಮೊಬೈಲಲ್ಲೆ – ಜೀರಿಗೆ, ಸೋಂಪು ಹೇಗಿರುತ್ತೆ ಅಂತ ? ಅದಕ್ಕೂ ಬೈಸ್ಕೊಳ್ಳೊದ್ಯಾಕಪ್ಪಾ ?’ ಎಂದೆ.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನೆ ಮಿಕಿಮಿಕಿ ನೋಡಿದ ಗ್ಲಾಸಿನ ಬೀರು ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತ… ನಂತರ ‘ಜೀರಿಗೆಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಲ್ಲಿ ಏನಂತಾರೆ..?’ ಎಂದ.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟ ಎರಡೂ ಅರ್ಥವಾಯ್ತು. ಗೂಗಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಹುಡುಕುವುದು ಸುಲಭ.. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕೋದು, ಪೋಟೊ ತೆಗೆದು ಮ್ಯಾಚ್ ಮಾಡಿ ನೋಡೋದು ಇವೆಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಜಾಯಮಾನಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗದ ವಿಷಯಗಳು.

‘ ಮೆಣಸಿಗೆ ಪೆಪ್ಪರು, ಏಲಕ್ಕಿಗೆ ಕಾರ್ಡಮಮ್ ಅಂತ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕು ಇಂಗ್ಲಿಷಿನ ಹೆಸರೆ ಹುಡುಕಬೇಕು ಸಾರ್.. ಕೆಲವು ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಲೇಬಲ್ಲೂ ಇರಲ್ಲ. ಮೆಂತ್ಯ, ಧನಿಯಾ, ಪುದೀನಾ, ಪಾಲಕ್ ಅಂತ ಲಿಸ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಅವಳ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದು ಹೋಯ್ತು…. ಆ ಶಾಪುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನಾನು ಪಡುವ ಕಷ್ಟ ದೇವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು…’

ನನಗೂ ಅದರ ಕಷ್ಟ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ತಲೆಯಾಡಿಸಿದೆ. ಮೊನ್ನೆಮೊನ್ನೆಯವರೆಗೆ ಮಾಮೂಲಿ ಏಲಕ್ಕಿ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಯಾರೊ ಬಂದವರು ‘ಬ್ಲಾಕ್ ಏಲಕ್ಕಿ’ ಕೊಡಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಪೆದ್ದುಪೆದ್ದಾಗಿ ಏಲಕ್ಕಿ ಒಳಗೆಲ್ಲ ಕಪ್ಪಾಗೆ ಇರೋದು, ಸಿಪ್ಪೆ ಮಾತ್ರ ಬ್ರೈಟ್ ಕಲರ್ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅದನ್ನೆ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆ ಅನುಮಾನ ಬಂದು ಗೂಗಲಿಸಿದರೆ ಕಪ್ಪು ಏಲಕ್ಕಿ ಅಂತ ಬೇರೆ ಜಾತಿಯೆ ಇದೆಯೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು! ಇಟ್ ಆಲ್ ಹ್ಯಾಪೆನ್ಸ್ ; ದೈ ನೇಮ್ ಆಫ್ ದ ಗೇಮ್ ಇಸ್ ‘ ಶಾಪಿಂಗ್’…!

‘ಅದೇನೇ ಆದ್ರೂ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪುಟ್ಬಾಲ್, ಬ್ಯಾಸ್ಕೆಟ್ಬಾಲ್, ಗೋಳಿಬಾರ್ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಬಾರದೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಐ ಪಿಟಿ ಯೂ’ ಎಂದೆ ಮತ್ತೆ ಮೂಲಚರ್ಚೆಯತ್ತ ವಾಪಸ್ಸು ವಿಷಯಾಂತರಿಸುತ್ತ.

‘ಛೆ..ಛೆ.. ಅಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲ ಇಷ್ಟೊಂದು ರಾದ್ದಾಂತ ನಡೆಯೊಲ್ಲ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಎಲ್ಲಾ ಶುರುವಾಗಿದ್ದರ ಹಿನ್ನಲೆ ಹೇಳಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.. ಅವರಿರೊತನಕ ಬರಿ ಗೊಣಗಾಟ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು… ಆ ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕತಂಗಿ ಅದೇನೇನು ಮಾತಾಡ್ಕೊಂಡ್ರೊ – ಅವ್ರು ಹೋದ ಮೇಲೂ ಒಂದೆ ವರಾತ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ಲು…ನನಗೇನು ಗೊತ್ತಾಗೊಲ್ಲ, ಶುದ್ಧ ಪೆದ್ದು.. ನೆಟ್ಟಗೆ ಒಂದು ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಡೋಕು ಬರೋಲ್ಲ.. ಒಂದು ಸಾರಿನೂ ಶಾಪಿಂಗ್ ಅಂತ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಏನಾದರೂ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲಾ.. ನನ್ನ ತಂಗಿ ಗಂಡನೆ ವಾಸಿ – ಬಟ್ಟೆಬರೆ, ಒಡವೆ, ಮೇಕಪ್ಪು, ಕಾಸ್ಮೇಟಿಕ್ಸ್ ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ದಿನಸಿ, ತರಕಾರಿವರೆಗು ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕು ಸೈ.. ಅಂತಹ ಗಂಡು ಸಿಕ್ಕಬೇಕಂದ್ರೆ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರ್ಬೇಕು.. ಹಾಳು ಜನ್ಮದ ಪಾಪ.. ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿದ್ದು ಹಳ್ಳಿಮುಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ಬದುಕಬೇಕು… ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಅಂತ ನಿಂತಲ್ಲಿ ಕೂತಲ್ಲಿ ಬೆಂಡೆತ್ತೋಕೆ ಹಚ್ಕೊಂಡ್ಬಿಟ್ಟಳು ಸಾರ್..’

ನನಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವಿಷಯದ ವಾಸನೆ ಹತ್ತತೊಡಗಿತು… ತಂಗಿಯ ಸಂಸಾರ ನೋಡಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೀತಿ ‘ಇನ್ಫೀರಿಯಾರಿಟಿ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ‘ ಹತ್ತಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರಬೇಕು.. ‘ಇಂಡಿಯಾದಿಂದ ಬಂದ ಅವರ ಮುಂದೆ ತಾನೆ ಹಳ್ಳಿ ಗುಗ್ಗುವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇನಲ್ಲ – ಅದೂ ಸಿಂಗಪುರದಂತಹ ಪರದೇಶದಲಿದ್ದುಕೊಂಡೂ’ ಎನಿಸಿ ಕೀಳರಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಸೊರಗಿಹೋಗಿರಬೇಕು.. ಅದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ‘ಹಿಸ್ಟರಿಕ್’ ರಿಯಾಕ್ಷನ್ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ಮನಸಿನಲ್ಲೆ.

‘ ಹೆಂಗಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮನಸು ಗಂಡಸರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗೋದು ಕಷ್ಟ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ… ನೀನು ಒಂದೆರಡು ಸಾರಿ ಶಾಪಿಂಗು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಅಂತ ಸುತ್ತಾಡಿಸಿ, ಆ ಆಸೆ ತೀರಿಸಿಬಿಡೋದಲ್ವ ? ಒಂದು ಸಾರಿ ಆ ‘ಅಹಂ’ಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ತಾನಾಗೆ ಒರಿಜಿನಲ್ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬರೋದು ಸುಲಭ..’. ಎಂದೆ ಭಾರಿ ಅನುಭವಸ್ಥನ ಪೋಜಿನಲ್ಲಿ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶ್ರೀಮತಿಯಿರದಿದ್ದಾಗ ಪರರ ಶ್ರೀಮತಿಯರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದು ತುಂಬಾ ಆರಾಮದ ಕೆಲಸ… ನಮ್ಮ ಹುಳುಕನ್ನು ಹೊರಬಿಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಧೈರ್ಯ !

‘ ನಾನೂ ಹಾಗನ್ಕೊಂಡೆ, ಥೇಟ್ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೇ ಯೋಚಿಸಿ ಏಮಾರಿದ್ದು ಸಾರ್.. ಆಗಿದ್ದಾಗಲಿ ಅಂತ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ರಜೆ ಹಾಕಿ ಸಿಂಗಪುರದ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ ಸಾರ್.. ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ ದೀಪಾವಳಿ ಅಂದುಕೊಂಡು ಬೇಕೂಂದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಕೊಡಿಸುತ್ತ…’

‘ ಅಷ್ಟಾದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೇನಂತೆ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್..?’

‘ ಸಾರ್.. ಶಾಪಿಂಗ್ ಏನೊ ಮಾಡೋಕ್ ಹೊರಟರು ಹೇಗೆ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಲ್ವ ? ಶಾಪಿಂಗು, ಬಾರ್ಗೈನಿಂಗ್ ಎಲ್ಲಾನೂ ಆರ್ಟು ಸಾರ್ ಆರ್ಟೂ’

ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ, ನನ್ನ ದಿನಸಿ-ತರಕಾರಿ ಜ್ಞಾನ ನೋಡಿದರೆ ಅದು ‘ಆರ್ಟೂ’ ಅನ್ನೋದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಆರ್ಟನ್ನ ತಿಳಿಯೊ ಸೈನ್ಸೂ ಕೂಡ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ..!

‘ಅಂದರೆ..?’

‘ ಸಾರ್ ಅವಳ ತಂಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಈಗಿನ ಕಾಲದೋಳು.. ನಮ್ಮವಳು ಅದರಲೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಔಟ್ ಡೇಟೆಡ್.. ನಿಜ ಹೇಳ್ಬೇಕೂಂದ್ರೆ ಅದರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇಂಟ್ರೆಸ್ಟೂ ಇರ್ಬೇಕಲ್ವಾ ..? ಶಾಪಿಂಗ್ ಹೊರಟರೆ ಮೊದಲು ಏನು ಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರ್ಬೇಕಲ್ವಾ ? ಅದೇ ಇಲ್ಲ! ನನ್ನನ್ನೆ, ಏನು ಕೊಡಿಸುತ್ತೀರಾ ಕೊಡಿಸಿ ಅಂತ ಕೇಳೋದೆ?’

‘ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೆಲಸ ಇನ್ನು ಸುಲಭ ಆಗ್ಲಿಲ್ವಾ ?’

‘ ಎಲ್ ಬಂತು ತಗೋಳ್ಳಿ ಸಾರ್… ಅವಳ ಮಾತಿನರ್ಥ – ತಂಗಿ ಗಂಡ ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತಿಳ್ಕೊಂಡು ತಾನೆ ಕೊಡಿಸ್ತಾನೊ, ಹಾಗೆ ನೀವೂ ಕೊಡಿಸಿ ಅಂತ.. ನಾವೆಲ್ಲ ಸೀರೆ, ರವಿಕೆ, ಬಳೆ, ಗೆಜ್ಜೆ ಜಮಾನದವರು… ಆ ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್, ಮೇಕಪ್ ಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೇನು ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ ಸಾರ್..? ‘ ತಾನೂ ಕೂಡ ಔಟ್ ಡೇಟೆಡ್ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನುಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ. ಆ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಡಬ್ಬಲ್ ಔಟ್ ಡೇಟೆಡ್’ ಅನ್ನೋದು ಇನ್ನೊಂದು ಟಾಪ್ ಸಿಕ್ರೇಟ್ಟು …!

‘ ಅದಕ್ಯಾವ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..? ಶಾಪಿನಲ್ಲೆ ಹೋಗಿ ಲಿಪ್ ಸ್ಟಿಕ್ಕು, ಮಸ್ಕಾರ ತೋರ್ಸಿ ಅನ್ನೋದ್ ತಾನೆ..?’

‘ ನನಗೆ ಬಾಸಿಗೆ, ಹೆಂಡತಿಗೆ, ಕಸ್ಟಮರುಗಳಿಗೆ ಮಸ್ಕಾ-“ನ’ಮಸ್ಕಾ’ರ” ಹೊಡೆದು ಗೊತ್ತೆ ಹೊರತು, ಈ ಮಸ್ಕಾರ ಎಲ್ಲಾ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಹೇಳಿ ಸಾರ್.. ? ಹಾಳಾಗಲಿ ಅಂತ ನೀವು ಹೇಳಿದಂಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯವಳು ಸುಮ್ಮನಿರದೆ ‘ಇಲ್ಲಾ ನೀವೆ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿ’ ಅಂತ ಕೇಳೋದೆ ?’

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟಿದೆಯೋ ನೋಡಿಯೆಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿಯೆ ಹೊರಟಿರಬೇಕು… ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಗೋಲಾಕಾರದ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಲಿಪ್ಸ್ಟಿಕ್ಕು, ಮಸ್ಕಾರ, ಪೌಡರು, ಫೇಶಿಯಲ್ ಅಂತ ಪರದಾಟದ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಸುವ ದೃಶ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಂದಂತಾಗಿ ಫಕ್ಕನೆ ನಗುಬಂತು… ‘ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಬಿಡೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ… ಅದರಲ್ಲರ್ಧಕ್ಕರ್ಧ ಹೆಸರುಗಳೂ ಗೊತ್ತಿರೊಲ್ಲ ನಿನಗೆ.. ಇನ್ನು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ತೊಗೊಬೇಕು, ಏನು ತೊಗೊಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಜೀರಿಗೆ-ಸೋಂಪಿನ ವ್ಯವಹಾರವಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೆ..ಇದು ಬಿಲ್ಕುಲ್ ಬಾವಿಗೆ ತಳ್ಳಿ ಆಳ ನೋಡೊ ಕುತಂತ್ರ..’ ಎಂದೆ ನಗುವನ್ನು ಒಳಗೊಳಗೆ ತಡೆಯುತ್ತ..

‘ ನಾನು ಅದೇ ಲೈನು ಹಿಡಿದು ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟಿಗೆ ಹೋದೆ ಸಾರ್… ಅದೆಲ್ಲಾ ನನಗೆಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ ? ಅಂತ. ಅದಕ್ಕು ಅವಳ ಪ್ರತ್ಯಸ್ತ್ರ ಸಿದ್ದವಾಗಿತ್ತು ಸಾರ್… ಮೊದಲಿಗೆಲ್ಲ ಬರಿ ಹೆಂಗಸರ ಬ್ಯೂಟಿ ಪಾರ್ಲರುಗಳು ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಈಗ ಗಂಡಸರ ಪಾರ್ಲರುಗಳು ಇದೆಯಂತಲ್ಲ.. ? ನಾನು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ-ಬಂದು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನನಗೂ ಅದೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅಂತ ನನ್ನೆ ಮೂದಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು..!’

‘ ಅದನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಕೋ-ಬ್ರದರೆ ಹೇಳಿರಬೇಕು..?’ ಎಂದೆ. ಹೌದೆನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ. ನಾನು ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಲಷ್ಟೆ ಕ್ಷೌರಿಕನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಹೊರತು ಯಾವತ್ತೂ ಈ ‘ಮೆಟ್ರೊಸೆಕ್ಸುವಲ್’ ಪಾರ್ಲರಿನತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕಿದವನಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅದರ ಬಗೆ ನನಗಿದ್ದ ಪರಿಜ್ಞಾನವೂ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗಿದ್ದಷ್ಟೆ. ಆದರೂ ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನನ್ನು ಜಾಡಿಸಿದ್ದು ಬಹಳ ‘ಅನ್ ಫೇರ್’ ಅನಿಸಿತು; ಅದೂ ಅವನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂದಲೆ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ, ಯಾವ ಮೇಕಪ್ಪೂ ಬೇಡದ ಅನ್ ಫೇಡಿಂಗ್, ಒರಿಜಿನಲ್, ಗ್ಯಾರಂಟೀಡ್ ಕಲರ್ – ಅಪ್ಪಟ ಕಪ್ಪು ಬಂಗಾರದ ಮೈಬಣ್ಣ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣ…!

‘ಕೊನೆಗೆ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು ಶಾಪಿಂಗು ?’

‘ ಹೇಗೇನು ಬಂತು…? ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಗೊತ್ತಿರದ ವಸ್ತು ಖರೀದಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ರೆ, ಹೇಗೆ ಮಾಡ್ತೀವೊ ಹಾಗೆ..’

‘ ಅಂದ್ರೆ..?’

‘ ಈಗ ನೀವು ಟೀವಿನೊ, ಫ್ರಿಡ್ಜೊ ಕೊಳ್ಳೊದಿದ್ರೆ ಏನು ಮಾಡ್ತೀರಾ ಸಾರ್ ?’

‘ಒಂದೆರಡು ಶೋ ರೂಮಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತೀವಿ, ಎಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ರೇಟಿದೆ, ಡಿಸ್ಕೌಂಟಿದೆ ಅಂತ…’

‘ಕರೆಕ್ಟ್… ನಮ್ಮೆಜಮಾನತಿಯೂ ಅದೇ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಿಸಿದ್ದು ಸಾರ್.. ಈ ಐಟಂಮುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೇನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಮೊದಲು ನಾಲ್ಕೈದು ಅಂಗಡೀಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ನೋಡೋಣ ಅಂತ…’

‘ ಅಯ್ಯೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಂಡೆಡ್ ಐಟಮ್ಮುಗಳಲ್ಲವೇನೊ ? ಒಂದು ಅಂಗಡೀಲಿ ಮಾರೊ ಬ್ರಾಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ಅಂಗಡೀಲಿ ಸಿಗೊಲ್ವಲ್ಲೊ ? ಸಿಕ್ಕಿದರು ಬೆಲೆ ಒಂದೆ ಇರುತ್ತೆ ಸ್ಟಾಂಡರ್ಡು..’

‘ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸೋಕೆ ಎಲ್ಲಾಗುತ್ತೆ ಸಾರ್..? ಅದು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆ ಖರೀದಿ ತರ ಅಂದ್ಲು ನಮ್ಮವಳು. ಸದ್ಯ ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ತರ ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ.. ಕೊನೆಗೆ ಆದದ್ದೇನೊ ತರಕಾರಿ ಅಂಗಡಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ತರಾನೆ ಬಿಡಿ.. ನಾಯಿ ಸುತ್ತಿದಂಗೆ ಅಂಗಡಿ ಅಂಗಡಿ ಸುತ್ತಿ ಕನ್ ಫ್ಯೂಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದಷ್ಟೆ ಲಾಭ… ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅದೇನು ಬೆಲೆ ಸಾರ್ ಈ ಚೋಟುದ್ದದ ಐಟಮ್ಮುಗಳಿಗೆ ? ಒಳಗಿರೋದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಐದು-ಹತ್ತು ಎಮ್ಮೆಲ್ಲು, ಬೆಲೆ ಮಾತ್ರ ಐವತ್ತು, ನೂರರ ಡಾಲರ್ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ..!’

ಬೆಲೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಎಷ್ಟೆ ಸೆನ್ಸಿಟೀವ್ ಆದ್ರು, ಮೇಕಪ್ಪು ಐಟಂ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದು ಅನಿಸಿತು…’ ಆ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿನೇ ಹಾಗೆ ಕಣೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಅದು ಲಾಜಿಕ್ಕಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸೆಂಟಿಮೆಂಟಲ್ಲೆ ನಡೆಯೊ ವ್ಯವಹಾರ ಅಲ್ವೆ?’ ಎಂದೆ ಸಮಾಧಾನಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

‘ ಅದು ಬಿಡಿ ಹಾಳಾಗಲಿ.. ಒಂದು ಸಾರಿ ಹೆಚ್ಚಾದರು ತೆತ್ತು ಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂದ್ರೆ, ಈ ಹೆಂಗಸರ ಜತೆ ಹೋದಾಗ ಅದೂ ಆಗಲ್ಲ ಸಾರ್.. ಫಿಕ್ಸೆಡ್ ರೇಟು ಅಂಗಡಿಲಿ ಬಾರ್ಗೈನ್ ಮಾಡಬೇಕಂತೆ.. ಇಲ್ಲಾ ಆ ಅಂಗಡಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಂದು ಮಾಲ್ ಕಡೆ ಹೋಗೋಣ ಅಂತ ಅಲೆದಾಡಿ ಅಲೆದಾಡಿ ನನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಕೇಜಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗೋಯ್ತು ಸಾರ್….’

‘ ಅರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..ಇದು ಹೊಸ ಡೈಮೆನ್ಷನ್ ಅಲ್ವಾ ? ‘ಶಾಪಿಂಗ್ ಸುತ್ತಾಟದಿಂದ ತೂಕ ನಿಭಾವಣೆ’ ಅಂತ ಹೊಸ ಥಿಯರಿನೆ ಶುರು ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದಲ್ಲೊ?’ ಎಂದೆ ನಾನು ಚುಡಾಯಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

‘ ಸಾರ್… ಬೇಕಾದ್ರೆ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡರಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟುಬಿಡ್ತೀನಿ.. ಆದರೆ ಹೆಂಗಸರ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಪಿಂಗ್ ಹೋಗೊ ಶಿಕ್ಷೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಶತ್ರುವಿಗೂ ಬೇಡ… ಒಂದು ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಅಂತ ಹೋಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ತರ ಹುಡುಕಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕೊಳ್ಳದೆ ಮುಂದಿನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗೊ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಂಗಡಿ ಸುತ್ತಬೇಕು ಸಾರ್.. ಅದರಲ್ಲಿ ಐದತ್ತು ಸಾರಿ ನೋಡಿದ್ದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಹೋಗೋದು ಬೇರೆ….’

ನಾನು ಸಂತಾಪ ಸೂಚಿಸುವವನಂತೆ ಲೊಚಗುಟ್ಟಿದೆ ‘ನಿಜ ನಿಜ’..

‘ ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ಠಿಕಾಣಿಯಲ್ಲೂ – ‘ನನಗೆ ಯಾವುದು ತೊಗೋಬೇಕೊ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲಾರೀ.. ನೀವೆ ಹೇಳ್ರಿ’ ಅಂತ ಪಲ್ಲವಿ ಬೇರೆ… ಹಾಳಾಗ್ಹೋಗ್ಲಿ ಅಂತ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ತೋರಿಸಿದ್ರೆ, ‘ಥೂ ಅದು ದರಿದ್ರ ಕಲರ್, ಮಣ್ಣು ಮಸಿ’ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲೆ ಹಾಕಿ ಇನ್ನೇನೊ ನೋಡೋದು..’

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಏನಾದರು ಕೊಳ್ಳೊ ಸಜೆಶನ್ ಕೊಡುವಾಗ, ನೀನೊಂದು ಸಣ್ಣ ಸೈಕಾಲಜಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕೊ..’

‘ ಹೆಂಗಸರು ಒಪ್ಪೊವಂತ ಸೈಕಾಲಜಿ ಏನು ಸಾರ್ ಅದು ?’

‘ ..ನೀನು ಯಾವತ್ತು ನಿನಗೇನು ಹಿಡಿಸುತ್ತೊ ಅದನ್ನ ಸಜೆಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಬಾರದೊ… ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವರನ್ನೆ ಗಮನಿಸ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದು ಇಷ್ಟ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ – ಅದರಲ್ಲು ಅವರ ಅರೆಮನಸು ಮಾಡ್ತಿರೊ ಐಟಂ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸ್ತಾ ಇರ್ಬೇಕು… ಸಾಮಾನ್ಯ ಅದನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡೊ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಟ್ಕೊಂಡೊ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತಿರುತಿರುಗಿ ನೋಡ್ತಾನೊ – ಹೀಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಕ್ಲೂ ಕೊಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾರೆ… ಆ ಐಟಂ ತೋರಿಸಿ ಎಗ್ಗು ಸಿಗ್ಗಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿಬಿಡಬೇಕು ನೋಡು … ಅವರ ಅರೆಬರೆ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ಬಲ ಬಂದಂತಾಗಿ ಅದನ್ನೆ ತೊಗೊಳ್ಳೊ ಮನಸು ಮಾಡ್ತಾರೆ..’ ನಾನೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಲೆಕ್ಚರನ್ನೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ಅದು ನಾನೆ ಬಳಸದ ಅಪ್ರೋಚು ; ಪರರಿಗೆ ಪುಕ್ಕಟೆ ಸಲಹೆ ಕೊಡೋದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಲಭ ..!

‘ ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ಏನೊ ಕೊಂಡು ಮುಗಿಸಿ ಹೋದರೆ ಸಾಕಪ್ಪ ಅನಿಸೊ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸಾರ್.. ಅವರ ಸೈಕಾಲಜಿ ಇರಲಿ, ನಾನೆ ಯಾರಾದರು ಸೈಕಾಲಜಿಸ್ಟನ್ನ ನೋಡಬೇಕೇನೊ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು..’

‘ ಯಾಕೋ…?’

‘ ಸಾರ್.. ಇವಳು ಹೋದ ಕಡೆಯೆಲ್ಲ ‘ಬೇಡಾ’ ಅಂದಿದ್ದು ಒಂದು ಐಟಮ್ಮು.. ಆದರೆ ಅದೆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇದ್ದ ಡ್ರೆಸ್ಸು, ಚಪ್ಪಲಿ, ಅದೂ ಇದೂ ಅಂತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆಲ್ಲ ‘ತುಂಬಾ ಅಗ್ಗಾರಿ’ ಅಂತ ಕೊಂಡಿದ್ದು, ಕೊಂಡಿದ್ದೆ; ನಾನು ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಬ್ಯಾಗಿನ ಮೇಲೆ ಬ್ಯಾಗು ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಿದ್ದು ಓಡಿದ್ದೆ.. ಕೊನೆಗೆ ಅವಳು ಮೂರು ಸಾರಿ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ಟಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬೆ ಪಾರಿ ತರ ಬ್ಯಾಗುಗಳ ಸಮೇತ ಪೆಚ್ಚುಪೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ.. ಬಂದು ಹೋಗೊ ಹೆಂಗಸರೆಲ್ಲ ಒಂತರಾ ನೋಡಿ ನಕ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋರು, ಸಾರ್… ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲೆ ನಮ್ಮ ಒಬ್ಬ ಕಸ್ಟಮರ್ ಲೇಡಿಯೂ ಬಂದಿರಬೇಕೆ ? ನೋಡಿಯೂ ನೋಡದ ಹಾಗೆ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳೋದ್ರಲ್ಲಿ ಜೀವ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು..’

‘ ಸರಿಸರಿ ಬಿಡು ಆದದ್ದೇನೊ ಆಯ್ತು.. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಕೊಂಕಣ ಸುತ್ತಿ ಮೈಲಾರಕ್ಕೆ ಬರೋದ್ರಲ್ಲೆ ಇದ್ದೀವಿ.. ಪುಟ್ಬಾಲ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಲೈವ್ ಟೆಲಿಕಾಸ್ಟ್ ಯಾಕಾಯ್ತು ಅಂತ ಈಗಲೂ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ಲಾ..’

‘ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತಾ ಇದೀನಿ ಸಾರ್.. ಹೀಗೆ ನಾನು ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಬೇಸತ್ತು, ಕೊನೆಗೆ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಪುಲ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಹಾಕ್ಬೇಕಂತ ಒಂದು ಐಡಿಯಾ ಕೊಟ್ಟೆ ಸಾರ್..’

‘ ಏನಂತ..?’

‘ ಈ ಬ್ರಾಂಡೆಡ್ ಶಾಪೆಲ್ಲ ಹೀಗೆ ತುಂಬಾ ರೇಟು ಜಾಸ್ತಿ, ಮೋಸನೂ ಜಾಸ್ತಿ.. ಆದರೆ ಮೋಸ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದ ರೀತಿ ಅವರ ವ್ಯವಹಾರ ಇರುತ್ತೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದಾದರು ಚಿಕ್ಕಚಿಕ್ಕ ಅಂಗಡಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ, ಅಲ್ಲಾದ್ರೆ ಬೆಲೆ ಹೋಲಿಸೋದು ಸುಲಭ ‘ ಎಂದೆ.. ನನ್ನ ದುರದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ‘ಸರಿ ಆಗಲಿ’ ಅಂದುಬಿಟ್ಟಳು..’

‘ ಸರಿ ಅಂದದ್ದು ದುರದೃಷ್ಟವೆ?’ ನಾನು ಕೊಂಚ ಅವಕ್ಕಾದ ದನಿಯಲ್ಲೆ ಕೇಳಿದೆ.

‘ ಪೂರ್ತಿ ಕೇಳಿ ಸಾರ್.. ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ… ‘ಸರಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ?’ ಅಂದ್ಲು.. ನನಗೆ ತಟ್ಟನೆ ತೇಕಾ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿರೊ ಸಾಲು ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಕಡೆ ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್, ಮೇಕಪ್ಪ್ ಐಟಂ ಇಟ್ಟಿರೊ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಅಂಗಡಿಗಳಿರೋದು ನೆನಪಾಯ್ತು.. ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ್ರೆ ಹಾಗೆ ಲಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ‘ತುಳಸಿ’ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಊಟವೂ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಪುಸಲಾಯಿಸಿದೆ..’

‘ ಆಹಾ..’

‘ಅವಳಿಗು ಸುತ್ತಿಸುತ್ತಿ ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತೇನೊ? ದೊಡ್ಡ ಮನಸು ಮಾಡಿದವಳ ಹಾಗೆ ಒಪ್ಪಿದಳೂನ್ನಿ… ಅಂತು ಮೊದಲು ಗಡದ್ದು ಊಟ ಮುಗಿಸಿ, ಆ ತೇಕಾ ಹತ್ತರ ಕರೆದೊಯ್ದೆ ಸಾರ್.. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೆ ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ತರದ ಕಂಪನಿ ಮಾಲು ಇತ್ತು.. ಬೆಲೇ ಹೆಚ್ಚೆ ಅನಿಸಿದ್ರೂ, ನಾವು ಮಾಲಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದ ಬೆಲೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ರೆ ಏನೇನು ಅಲ್ಲಾ ಅನಿಸ್ತು..’

‘ ಅಲ್ಲಿಗಿನ್ನೇನು? ಸರ್ವಂ ಶುಭಪ್ರದಂ ಆದಂತಲ್ವಾ?’

‘ಶಾಪಿಂಗಿಗೇನೊ ಅದು ಶುಭಪ್ರದಂ ಆಯ್ತು ಸಾರ್.. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಅಗ್ಗವಾಗಿದೆ ಅಂತ ಹೊತ್ಕೊಂಡು ಬಂದಳು…’

‘ ಆಮೇಲೇನಾಯ್ತು ಮತ್ತೆ?’

‘ ಅದೇನು ಗ್ರಹಚಾರವೊ ಸಾರ್… ಅದೇನು ಮೇಕಪ್ಪು ಇವಳ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಲರ್ಜಿಯೊ, ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿ ತಂದ ಮಾಲು ಕಳಪೆಯೊ – ತಂದು ಹಾಕಿದ ಒಂದೆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪುಲ್ ಸೈಡ್ ಎಫೆಕ್ಟ್ ಸಾರ್.. ಹಾಕಿದ್ದಲ್ಲೆಲ್ಲ ರಾಶಸ್ಸು, ಮುಖ, ಮೂತಿಯೆಲ್ಲ ಊದಿಕೊಂಡು ಕೆಂಪು ಕೋಡಂಗಿಯ ಹಾಗಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ..’ ಮೂತಿಯುಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡು ಖೇದ ವಿಷಾದವೆ ಮೈಯಾದವನ ಪೋಸಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..!

ಸಡನ್ನಾಗಿ ನನ್ನತ್ತ ಕಸಬರಿಕೆ ಎಸೆದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸೆರಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಶ್ರೀಮತಿಯ ಅವತಾರ ನೆನಪಾಯ್ತು. ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರ ಗುಟ್ಟು ಆಗ ಗೊತ್ತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈಗ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಜತೆಗೆ ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿ ಪುಟ್ಬಾಲ್ ಮ್ಯಾಚಿನ ಹಿನ್ನಲೆ ಕಾರಣ ಕೂಡ..!

ಆ ಹಿನ್ನಲೆಯ ಜತೆಗೆ ನಡೆದ್ದಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಲಾಜಿಕಲ್ಲಾಗಿ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ನನಗೆ ಪೂರ್ತಿ ಚಿತ್ರಣ ಸಿಕ್ಕಿದಂತಾಯ್ತು..’ ಸರಿ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಬಿಡು.. ಆಫ್ಟರಾಲ್ ಒಂದು ನೆಟ್ಟಗಿರೊ ಮೇಕಪ್ಪು ಸೆಟ್ಟು, ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್ಸ್ ಕೊಡಿಸೋಕು ಬರದ ಗಂಡ ಅಂತ ತಿರುಗಿ ನಿನ್ನನ್ನ ಎಕ್ಕಾಮುಕ್ಕಾ ಜಾಡಿಸಿರಬೇಕು..’

‘ ಬಿಲ್ಕುಲ್ ಸಾರ್.. ನಾನು ಅಲರ್ಜಿ, ಗಿಲರ್ಜಿ ಅಂತ ಹೇಳೊ ಮೊದಲೆ, ಅಗ್ಗದ ಮಾಲು ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಯಾವ್ಯಾವುದೊ ಕಚಡಾ ಅಂಗಡಿಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಏನೇನೊ ಕೊಡ್ಸಿ ನನ್ನ ಮೇಲ್ ಸೇಡ್ ತೀರಿಸ್ಕೋತಾ ಇದೀರಾ? ಮೂರ್ಕಾಸು ಉಳ್ಸೋಕ್ ಹೋಗಿ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಮುಖಾನೆಲ್ಲಾ ಬಜ್ಜಿ, ಬೊಂಡಾ, ವಡೆ ಎತ್ತೊ ಜಾಲರಿ ತರ ಮಾಡಿ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲದವರ ಹಾಗೆ ನಾಟಕ ಆಡ್ತೀರ ಅಂತ – ಬೆಂಡೆತ್ತಿಬಿಟ್ಟಳು..’

‘ ಆ ಅತಿರಥ – ಮಹಾರಥ ಕದನ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು ಬಂದೆ ಅನ್ನು’

‘ ಹೌದು ಸಾರ್..’

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಭಯಂಕರ ಅವಘಡದಿಂದ ಕೂದಲೆಳೆಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾರಾಗಿದ್ದೇನೆನಿಸಿತು. ಇಲ್ಲವಾಗಿದ್ದರೆ ಅವಳೆಸೆದಿದ್ದ ಪಾತ್ರೆ ಬಡಿಯಲು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೆ ಆಗಬೇಕೆ ? ಎದುರು ಸಿಕ್ಕಿದ ಯಾರಾದರೂ ನಡೆದೀತು..

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..’

‘ ಯೆಸ್ ಸಾರ್…’

‘ ಅದೇನಾದರೂ ಆಗಲಿ.. ಈ ಸಾರಿ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಬಿಡೋಣ’ ಮುಂಜಾಗರೂಕತಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜತೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡೆ ನುಡಿದೆ.. ಯಾರ ಶ್ರೀಮತಿ ಯಾವಾಗ ‘ಸು-ಮತಿ’, ಯಾವಾಗ ‘ಕು-ಮತಿ’ ಆಗುತ್ತಾಳೆಂದು ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು? ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮಾಯೆಯ ಅಪರಾವತಾರ ಹೆಣ್ಣು..!

‘ ಏನು ಕೆಲಸ ಸಾರ್..’

‘ ಇಬ್ಬರೂ ಹೋಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೆಟ್ರೊ ಸೆಕ್ಶುವಲ್ ಟ್ರೈನಿಂಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡೋಣ.. ಕಾಲ ಹೀಗೆ ಇರುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳೊಕೆ ಬರೋಲ್ಲ..’ ಎಂದೆ.

‘ ಅದು ವಂಡರ್ಪುಲ್ ಐಡಿಯಾ ಸಾರ್.. ನಿಮಗೆ ಯಾವುದಾದರು ಜಾಗ ಗೊತ್ತಾ ? ‘ ಸ್ವಲ್ಪ ತೊದಲುತ್ತಲೆ ನುಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ. ಅದು ಬಿಯರಿನ ಪ್ರಭಾವ ಪೂರ್ತಿ ಒಳಗಿಳಿದ ಸೂಚನೆ.

‘ ಅದಕ್ಕೇನು ಗೂಗಲಿಸಿದರಾಯ್ತು, ನೂರಾರು ಜಾಗ ಸಿಗ್ತಾವೆ.. ನಿನ್ನ ಡ್ರಿಂಕ್ಸ್ ಮುಗಿಸು… ಹೇಗು ನಿನ್ನೆಜಮಾನತಿ ನಿನ್ನೀವತ್ತು ಮನೆಗೆ ಸೇರ್ಸೋಲ್ಲ.. ನಮ್ಮನೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದು ನಾಳೆ ಹೋಗೋವಂತೆ’ ಎನ್ನುತ್ತ ನಾನು ಗ್ಲಾಸ್ ಎತ್ತಿದೆ, ಮಿಕ್ಕರ್ಧವನ್ನು ಮುಗಿಸಲು.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೂ ತನ್ನ ನಡುಗುವ ಕೈಯಲ್ಲೆ ಗ್ಲಾಸ್ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ‘ ಗನ್ಬೇ’ ಎಂದ .

ನಾನೂ ‘ ಚಿಯರ್ಸ…ಬಾಟಂಸಪ್ಪ್’ ಎಂದೆ, ನಮ್ಮಂತಹ ಪರದೇಶಿಗಳ ‘ಮನದೇವರು’ ಗೂಗಲೇಶ್ವರನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತ…!

– ನಾಗೇಶಮೈಸೂರು

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s