00510. ಪ್ರೇರಣೆಗಳ ಗಣಿತ, ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಕಾಗುಣಿತ


00510. ಪ್ರೇರಣೆಗಳ ಗಣಿತ, ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ಕಾಗುಣಿತ
________________________________

ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ಬೆಲೆ ಅರಿವಾಗುವುದು ಅದಿಲ್ಲದಾಗ ಆಗುವ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಅರಿವು, ತಿಳುವಳಿಕೆ ಅಥವಾ ಅನುಭವವಿದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ. ಹೇಗೆ ದುಃಖದ ಅನುಭವವಿರದಿದ್ದರೆ, ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಸುಖದ ಬೆಲೆ ಗೊತ್ತಾಗದೊ, ಹೇಗೆ ಕಷ್ಟಗಳ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕವರಿಗೆ ನಡುವಿನ ಹಾಸ್ಯ ಮನಕೆ ಬಿಡುವು ಕೊಟ್ಟಂತೆ ಅನುಭಾವಿಸಿ ರುಚಿಸುವುದೊ, ಹಾಗೆ ತರತರದ ಅರಿವಿನ ಮೊತ್ತ, ಮೌಲ್ಯ ಅರಿವಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಹಿನ್ನಲೆಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂಥಹ ಕೆಲವು ಸರಕುಗಳ ಕೂಡಿಸಿಟ್ಟ ಭಾವ ಈ ಪದ್ಯ.

  
(Picture source wikipedia : https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:55-aspetti_di_vita_quotidiana,_gioia,Taccuino_Sanitatis,_Cas.jpg)

ಸುಖ ಒಂದೆ ಇದ್ದರೆ ರುಚಿಸುವುದೆ ಭಾಷ್ಯ
ನೋವಿರದೆ ಕೇಳಿದರೆ ನಗೆ ತಂದೀತೆ ಹಾಸ್ಯ ||

ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಪ್ರೇರಣೆ ಮೂಡಿಸುವ ಜಗತ್ತು
ಸಂತೃಪ್ತಿ ಸಂಭಾಷಣೆ ಆಲಸಿತನ ಸಂಪತ್ತು ||

ಪ್ರೇಮಿಸಿದ ನೋವು ಮಾಗಿಸುವ ಬೆಳೆತ
ಭಾವ ಸುಕ್ಕು ಕಾವು ಮುದುರಿನ ಸೆಟೆತ ||

ಆಪತ್ತುಗಳ ಕುತ್ತು ಹಚ್ಚಿಸಿ ಮನದೀಪ
ಸೆಣೆಸಿದ ಸಂಪತ್ತು ಜ್ಞಾನದಾ ಸ್ವರೂಪ ||

ಘಟಿಸಿ ಪಾಪಕೂಪ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಸರಿ ತಪ್ಪ
ಸರಿಪಡಿಸೊ ಬೆಪ್ಪ ನಾಳೆಗೆ ಸರಿಸಪ್ಪ ||

ಗತಿಸಿದ ಗತ ಕಾಲ ಆಗಿರೆ ಬರಿ ಸಕಾಲ
ಹೇಗೇ ನಿಲಿಸೆ ಕಾಲ ಸಂಭಾಳಿಸಿ ಅಕಾಲ ||

ಮುಂದೂಡಿದ ಕಷ್ಟ ಕಾಡಿಸುವ ಗವಾಕ್ಷ
ತಪ್ಪಿಸಲಾಗದನಿಷ್ಟ ಬರದಿರ ಕೃಷ್ಣ ಪಕ್ಷ ||

ಕಾವ್ಯದ ಕಾಗುಣಿತ ಕಲಿತಂತೆ ಸಂಗೀತ
ಬರೆವ ಒಳಗಿನೂತ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ ಸೆಳೆತ ||

ಕವನದಿ ಬಂದಂತೆ ತೆರೆಮರೆಯ ಹಾಸ್ಯ
ಅಪಹಾಸ ಇರದಿರೆ ಅವಿತೆ ಭಾವ ಲಾಸ್ಯ ||

ಲಘು ಮನ ಲಂಘನ ಹೊತ್ತು ಭಾರ ಜಘನ
ಶಂಕೆ ಸಜೀವದಹನ ದಹ್ಯ ವಿಕಾರದಮನ ||

  
(picture source wikpedia – https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:Wilhelm_Amberg_In_Gedanken_versunken.jpg)

———————————————————————
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
———————————————————————

00509. ಕಾಲದ ಗುಂಡು


00509. ಕಾಲದ ಗುಂಡು
___________________

ಗುಂಡು ಬೆಲ್ಲದುಂಡೆಯನ್ಹಿಡಿದು ಉರುಳಿ ಬಂದ ತಂಡಿನಂತೆ (ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೋಲು) ಉರುಳಿ ಬರುವ ಕಾಲದ ಹೊಡೆತ ಎಣಿಕೆಗೆ ನಿಲುಕದ ಖೂಳ. ಸಿಹಿಯಚ್ಚಿದ ಬೆಲ್ಲದ ತುದಿಯನ್ನಿಡಿದೆ ಬರುವ ಕಾಲದ ಭಾರವಾದ ಕೋಲು ನಮಗರಿವಿಲ್ಲದೆಲೆ ದೇಹವನೆಲ್ಲ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ದುರ್ಬಲಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ್ದರು, ಮನಕದರ ಅರಿವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಳೆಯ ಶಕ್ತಿ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಭಾವ ಮನದಲ್ಲಿ. ದೇಹದ ತೂತುಗಳನರಿಯದ ಮನಕೂ, ಮನದ ತುರುಸು, ಹುರುಪನ್ನರಿಯದ ದೇಹಕು ನಡೆವ ತಾಕಲಾಟವೆ – ಕಾಲದ ಗುಂಡು. ಎರಡು ಪರಸ್ಪರರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಮಿತಿಗಳನ್ನರಿತು ಸಮತೋಲನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಘಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪುವ ತನಕ ಕಾಡುವ ಅಂತರದ ಕಾಟ, ಪಾಡಾಟ, ತನುಮನ ಕಾದಾಟ.

  
(Picture sourc Wikipedia: https://kn.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B2%9A%E0%B2%BF%E0%B2%A4%E0%B3%8D%E0%B2%B0:MontreGousset001.jpg)

ಗುಡ ಗುಂಡು ಗುಂಡಿನ ಚಂಡು
ಗುಡುಗುಡು ಲೋಹದ ತಂಡು
ಗುಣದರಿವಿರದಂತೆ ಹೆಣ್ಣೊ ಗಂಡು
ಉರುಳಿ ಬಂತೋ ಕಾಲದ ಗುಂಡು ||

ಉರುಳುತ್ತೋ ಕಾಲದ ಚಕ್ರ
ಮಾಡುತ್ತೆಲ್ಲರಾ ಬಕರಾ
ಗಾಬರಿಯಾಗೋ ಮೊದಲೆ
ನಮಗರಿಯದೆ ನಾವೇ ಪೆಕರ ||

ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕೆ ನಿಮಿಷದ ಗಣನೆ
ನಿಮಿಷ ಗಂಟೆಯ ಗುಣಗಾನೆ
ಕಟ್ಟೆ ಗಂಟೆ ದಿನದ ಪರಿಗಣನೆ
ವಾರ ವರ್ಷ ಕರಗಿತೆ ಹಿಮ ಮನೆ ||

ಅಚ್ಚರಿ ಅದು ಸಮ್ಮೋಹನೆ
ನಮ್ಮೊಳಗದು ಬರಿ ಕಲ್ಪನೆ
ವಯಸಾಗದ ಮನಸ ಮಾತು
ಕೇಳದಲ್ಲ ದೇಹದಾ ತೂತು ||

ಮನ ಎಂದಿನಂತೆ ಖುಷಿಯ ಬುಗ್ಗೆ
ಜಯಿಸಿಟ್ಟು ಬಿಡುವ ವಿಶ್ವಾಸ ನುಗ್ಗೆ
ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡಲು ಏದುಸಿರ ಫಸಲು
ಯಾರ್ಹಿಡಿದರೊ ತಡೆ ಆತಂಕಗಳು ||

ಗಟ್ಟಿ, ನಿನ್ನೇ ತಾನೆ ಮಾಡಿದ್ದುಂಟು
ಇಂದೇತಕೊ ಮಿಸುಕಾಡಿದ್ದುಂಟು
ಮಾಗಿದ್ದರು ಮನ ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ
ಮಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ದೇಹ, ಅಂಥ ತ್ರಾಸಾವೇಷ ||

————————————————————
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
————————————————————

ಕಠಿಣ ಪದಗಳ ಅರ್ಥ :
—————————–
ತಂಡು = ಗುಂಪು, ತಂಡ, ಕೋಲು , ದೊಣ್ಣೆ , ಭಾರವಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕೋಲು, ಗದೆ
ಗುಡ = ಬೆಲ್ಲ

00508. ಚಾಟಿನ ಲೈಫು


00508. ಚಾಟಿನ ಲೈಫು
_______________________

ಈ ಜಗವೆಂಬ ಜಾಗತಿಕ ಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಉಸರವಳ್ಳಿಯಂತೆ ಚಮಕಾಯಿಸಿ ಬದಲಾಗುವ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಮಳ್ಳಿ, ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ತರದಲ್ಲಿ ತಂದಿಟ್ಟಿರುವ ಸಂದಿಗ್ದಗಳು, ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳು ಅಗಣಿತ. ಈ ಜಗ ಗೋಮಾಳದಲಿ ಒಂದೆಡೆ ಇದೆ ಪ್ರಗತಿ ಅವಕಾಶಗಳ ಹರಿವಾಣ ಬಿಚ್ಚಿ, ಐಷಾರಾಮಗಳ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸಿ, ಜೀವನ ಮಟ್ಟದಲಿ ತಟ್ಟನೆಯ ಏರಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದೇ ಪ್ರಗತಿಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಒಂದೆಡೆ ಕಲೆತು ಬಾಳಬೇಕಾದ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣುಗಳನ್ನು, ಸತಿ-ಪತಿಯರನ್ನು, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಒಬ್ಬಂಟಿ ಜೀವನದತ್ತ ದೂಡುವ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಅದೇ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿ ದೂರವಿರುವ ಮನಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರಾಗಿಸುವಂತೆ ಚಾಟು, ವೀಡಿಯೊ ಕ್ಯಾಮ್, ನೆಟ್ ಪೋನುಗಳಂತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮುಖಾಂತರ ಸುಲಭ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುವುದು ಆ ವಿಪರ್ಯಾಸದ ವ್ಯಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದೆ ಹೇಳಬಹುದೇನೊ.

ಈ ಕವನದಲ್ಲಿ ಇಂಥದೆ ಯಾವುದೊ ಕಾರಣದಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾದ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಸತಿ ಪತಿಯರು, ಚಾಟಿನ ಮುಖಾಂತರ ಸಂಭಾಷಿಸುವ ಬಗೆ, ಅದೇ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಕುರಿತು ಅಚ್ಚರಿ ಪಡುವ ಬಗ್ಗೆ, ಮತ್ತೆ ಕಡೆಯದಾಗಿ ಇಂಥಹ ಶಕ್ತಿಯೆ ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ದೇವರುಗಳ ಪವಾಡಶಕ್ತಿಗಳ ಹಿನ್ನಲೆಯಾಗಿತ್ತೆ ಎಂದು ಸಂಶಯಿಸುವ ತನಕ ವಿವಿಧ ಸ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ, ವಾಸ್ತವದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಎಳೆದು ತಂದ ಮೀಟಿಂಗೊಂದರ ನೆಪವಾಗಿ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಸಂವಾದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ತೆಳು ಹಾಸ್ಯದ ಲಘು ದಾಟಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಈ ಕವನದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷ ಅಂಶ.

  
(Picture source from wikipedia: https://commons.m.wikimedia.org/wiki/File:Seiyu.png)

ನಾನು ಚಾಟು ಅವಳು ಚಾಟು, ಚಾಟೆ ನಮ್ಮ ಲೈಫು
ಕಷ್ಟ ಸುಖವ ಹಂಚಿಕೊಳಲು, ದೂರ ಹಸ್ಬೆಂಡು-ವೈಫು
ಟೈಮುಜೋನು, ಹಗಲು-ಇರುಳು, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರ ಪಾರ್ಟು
ನಾ ಮಲಗುತಲುಲಿ, ಅವಳೇಳುತಲಿ, ‘ಶೇರ’ಬೇಕು ಹಾರ್ಟು ||

ನಾ ಬೆಡ್ಡಿನಲಿ, ಅವಳೊ ಟ್ರೈನಲಿ, ಆದರೇನು ಪಜಲ್ಲು
ಕಂಪ್ಯುಟರೆ ಇರದಿದ್ದರೇನು, ಅವಳ ಕೈಲಿ ಮೊಬೈಲು
ಇನ್ನು ಆಫೀಸಲಿ, ಬಲೆ ಗಾಂಚಲಿ, ಬಿಡದ ಪರ್ಸನಲ್ಲು
ಕೇರೆತಕೆ ಈ ಹುಡುಗರಿಗೆ, ಮೊಬೈಲಲ್ಲೂ ಇ-ಮೈಲು ||

ಜಾಗತೀಕರಣದ ಈ ಜಗದಿ, ಜಗವೆ ದೊಡ್ಡ ಹಳ್ಳಿ
ಕಾಲ-ದೇಶ ದೂರು ಸಲ್ಲ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇ ಮಳ್ಳಿ
ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ ತುಟ್ಟಿ, ಜಗದ ಕಮ್ಯುನಿಕೇಷನ್
ಆಗಿದ್ದರೂನು ಲೆಕ್ಕ ಇಲ್ಲ, ಸಂಬಳವೇ ಸೆನ್ಸೇಷನ್ ||

ಆದರಿಲ್ಲಿ ವೇಗ ಗಲ್ಲಿ, ಕೊನೆಯಾ ಮೊತ್ತ ಒಂದೇ
ವೇಗವೆ ಬೇಕೆಂದರೀಗ, ಬೇಕೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಂಡೆ
ಏನೊ ಕ್ರಾಂತಿ, ನಡೆ ಪ್ರಗತಿ ದೊಡ್ಡೋರ ತುಟಿಮಂತ್ರ
ಬೇಗ ಗಳಿಸಿ, ಮನೆಗಷ್ಟುಳಿಸೆ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರ ||

ಒಂಭತ್ತರಿಂದ ಐದು ಮನೆಗೆ, ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಾ ಕಾಲ
ಒಂದೇ ಊರಲಿರಲೂ ಕೂಡಾ ದಂಪತಿಗಳಿಗಕಾಲ
ಬಹುಶಃವಿದು ಸಂಕ್ರಮಣ ಕಾಲ, ತೀರ ಸೇರೊ ಗಬ್ಬ
ಅಲ್ಲಿತನಕ ಮಾಡುತ್ತ ತ್ಯಾಗ, ಆಚರಿಸಿ ಒಂಟಿ ಹಬ್ಬ ||

ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಅಗೋಚರ, ದಿನದಿನವಾಗುತೆ ನಿಖರ
ಭೌತಿಕತೆ ದೂರಾದರು, ಅಭೌತಿಕ-ಜತೆ ಬಲು ಪ್ರಖರ
ಮುಂದೊಂದಿನ ಬರಬಹುದಲ್ಲೇ ಜೀವನದೆಲ್ಲಾ ಗಮನ
ಅಂತರ್ಜಾಲ-ಚಾಟಿನಲ್ಲೆ ಒಳಹೊಕ್ಕ ಭೌತ ನಾವ್ಪಯಣ ||

ಅಲ್ಲಿತನಕ ಇಹೆವೋ ಇಲ್ಲವೊ, ಯಾರರಿತಿಹ ಗಾನ
ನಮ್ಹಳೆ ಕಥೆ ದೇವ್ರುಗಳಿಗೆ ಆ ತರವೇ ತಾನೆ ಯಾನ
ಬರಲಿ ಬಿಡಲಿ ಮುಂದಿನ ಪಾಡು, ಈಗಿನ ಕಥೆ ನೋಡು
ಮೀಟಿಂಗಿದೆ ಚಾಟಿಂಗ್ಗೆ ‘ಡುನಾಟು ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್’ ಬೋರ್ಡು ||

————————————————————
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
————————————————————

00507. ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಹೀಗೆ ಸ್ಮರಿಸೋಣ… (ಮಕ್ಕಳಿಗೆ)


00507. ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಹೀಗೆ ಸ್ಮರಿಸೋಣ…(ಮಕ್ಕಳಿಗೆ)
______________________________________________

ಮಹಾ ಪುರಾಣಗಳಿಂದ ಪುನೀತವಾದ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಪುರಾಣದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪಾತ್ರಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಿವೆಯೆಂದರೆ, ನಮಗರಿವಿಲ್ಲದೆಯೆ ನಮ್ಮೆಷ್ಟೊ ನಡೆ,ನುಡಿ,ಆಚಾರಗಳು ಅದೆ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ ನಡೆದಿರುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ, ಪುರಾಣದ ವನಿತೆಯರ, ಮಹಾಸತಿಯರ ಉದಾಹರಣೆಗಳಂತೂ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು. ಅಂಥಹ ಕೆಲವು ಪುರಾಣದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳ ನೆನಕೆಯೆ ಈ ಕವನ. ಪ್ರಾಸಾಂಗಿಕವಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ಗಂಡುಗಳ ಹೆಸರೂ ಬರುವುದಾದರು, ಮುಖ್ಯ ಭೂಮಿಕೆ ಆ ಮಹಾಸತಿಯರದೆ!  

 (Picture source from: https://commons.m.wikimedia.org/wiki/File:Anasuya_feeding_the_Hindu_Trinity,_The_Krishna-Sudama_Temple_of_Porbandar,_India.JPG)

ಭಕ್ತ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಭೇಷ್! ಯಮನನ್ನೇ ಗೆದ್ದ
ಭಕ್ತಿಯಲೇ ಸೋಲಿಸಿ, ಮಾಡದಲೆ ಯುದ್ಧ!
ಈಕೆ ಸತಿ ಸಾವಿತ್ರಿ, ಸತ್ಯವಾನನ ಮೇಸ್ತ್ರಿ
ಏಮಾರಿಸಿ ಯಮನ, ಮೂರು ವರ ಪಡೆದಳಾ ಪುತ್ರಿ ||

ಇನ್ನು ಸತಿ ಅನಸೂಯಾ, ಬಿಡಿ ಯಾಕೆ ಅಸೂಯ
ದತ್ತಾತ್ರೇಯನ ಹಡೆದೆ, ಆಡಿದಾ ಲೀಲೆಯ
ಯಾರಿಗುಂಟು ಭಾಗ್ಯ ಒಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಹರಿಹರ
ಮಕ್ಕಳಾದರವರೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ ||

ಪಾಪದ ಚಿಕ್ಕವಳ್ಹುಡುಗಿ, ಸತಿ ಸುಕನ್ಯ
ಕುರುಡಾಗಿ ಪತಿ ದೇವ, ಮುದಿ ಚೌವ್ವನನ
ಒಲಿಸಲಿಲ್ಲವೇ ಕಡೆಗೂ ಅಶ್ವಿನಿ ಕುಮಾರನ
ಪತಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಗರಿಗರಿ ಯೌವ್ವನ ||

ರೇಣುಕಾದೇವಿ ಕಥೆ, ಕಾಡಿತ್ತು ಚಂಚಲತೆ
ಜಮದಗ್ನಿ ದಾರುಣತೆ, ತಪ್ಪೇನಿತ್ತೆ ವನಿತೆ?
ಬಿಡದೆ ಕೊಚ್ಚಿದ ಪುತ್ರ ಪರಶುರಾಮನ ಘನತೆ
ಮತ್ತೆ ಬೇಡಲು ಪಿತನ ಬದುಕಿದಳು ಮಾತೆ ||

ಗೌತಮನ ಅಹಲ್ಯೆ, ಮೋಸ ಹೋದವಳಲ್ಲೆ
ಇಂದ್ರ ಚಪಲಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಶಿಲೆಯಾದ ಮಹಿಳೆ
ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣಿನ ಶಾಪ ದೇವರಾಜನ ಪಾಲೆ
ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತೆ ಅಬಲೆ, ಶ್ರೀ ರಾಮನ ಕಾಲೇ ||

ಹುಡುಕುತ್ತ ಹೋದರೆ ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣ
ಹೇಳಿ ಮುಗಿಯದ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳ್ಹೇಳಿ ನಿತ್ರಾಣ
ಅಲ್ಲೊಂದು, ಇಲ್ಲೊಂದು ಹೀಗೆ ಹುಡುಕೋಣ
ಆಗೊಮ್ಮೆ, ಹೀಗೊಮ್ಮೆ ಕುಳಿತು ಸ್ಮರಿಸೋಣ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

00506. ವಿರಹ…


00506. ವಿರಹ…
________________

ಪ್ರಾಯ / ವಿರಹದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನ ಕಬಂಧ ಬಾಹುವಿನಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಜೀವದ ವಿಲವಿಲ ವದ್ದಾಟ ಮಾತಾಗಿ ಹೊರಬಿದ್ದ ತರಹ. ದೈಹಿಕ ಕಾಮನೆ, ಮಾನಸಿಕ ಭಾವನೆ ಹಾಗೂ ಇವೆರಡರ ನಡುವಿನ ಒದ್ದಾಟ, ತಲ್ಲಣ, ತುಮುಲಗಳ ಚಿತ್ರಣ..

ಬೆಂಕಿಯ ಅಲೆ ಮೈ ತಟ್ಟಿದೆ
ನಿಮಿರಿ ನಿಂತ ರೋಮ
ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ಸಲೆಯಾಗಿದೆ
ಒಡಲೊಳಗಿನ ಕಾಮ ||

ಒಳಗುಟ್ಟಿದೆ ಹೊರಗುಟ್ಟಿದೆ
ವೇದನೆ – ನಗು ಒಸಗೆ
ಒಣ ಮೌನದಲೇ ಘೀಳಿಟ್ಟಿದೆ
ಮರೆತ ಮನದ ಬೆಸುಗೆ… ||

ತುಟಿ ಮುತ್ತಿನ ಹನಿ ಹನಿಯಲಿ
ಬಿಸಿಯೇರಿದ ಬಯಕೆ
ಬಳಲಿ ಬೆಂದು ಬಿರುಕಾಗಿದೆ
ಕಾದು ನಿನ್ನಾ ಮನಕೆ…||

ಕೋಲಾಟದ ಬಡಿತಕ್ಕೆದೆ
ಏರಿಳಿದಿದೆ ಕಾವು
ಹದಿ ಹರೆಯಕೆ ಮುಪ್ಪಡರಿದೆ
ನೀನುಡಿಸಿದ ನೋವು…||

ನೆನಪಾಗದೆ ಬಿಸಿಯುಸಿರಲಿ
ಹೆದೆಯೇರಿದ ಇರುಳು
ಮತ್ತೇರಿಸಿ ಮನದಣಿಸಿದ
ಪರಿವಿಲ್ಲದ ಹಗಲೂ ? ||

ಸಾಕಾಗಿದೆ ಈ ವಿರಹದ
ದಳ್ಳುರಿಯಲಿ ನೋವು..
ಮರೆತೆಲ್ಲವ ಬರಬಾರದೇ
ನೀಗಿ ಮನದ ಬಾವು…||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

00505. ವಿಷಾದಗಳು


00505. ವಿಷಾದಗಳು
_________________

ವಿಷಾದಗಳ ಹಲವು ವಿಶ್ವ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ವಿಷಾದವ್ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತೊಂದು ತರದ ವಿಷಾದವಾಗಿಯೆ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ವ್ಯಂಗ್ಯ, ಈ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕ. ಹೊರಬರುವ ಯತ್ನವೆ ಹೋರಾಟದ ದನಿಯಾದರು ಅದನ್ನಡಗಿಸುವ ವಾಸ್ತವಗಳ ಗುದ್ದಿನ ಶಕ್ತಿ, ಈ ಕವಿತೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾವ. ವಿಷಾದಗಳನೆ ಬಿತ್ತಿ ವಿಷಾದಗಳನೆ ಬೆಳೆವ ವಿಷಾದವೆ ಇದರ ಸಂಗ್ರಹ ಸಾರ.

  
(Picture source wikipedia : https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:Maud-Muller-Brown.jpeg)

ನಿನ್ನ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಅರಳುತ್ತವೆ
ನೂರೆಂಟು ಕವನ, ಚಿತ್ರ …
ಅಂಚೆಯಲ್ಲಿ
ಸಂಪಾದಕರ ವಿಷಾದ ಪತ್ರ ||

ಮುಗ್ದ ನಗುವಲ್ಲಿ ಆಸೆಯ
ಚಿಮ್ಮಿಸಿದ್ದು ಇತಿಹಾಸ..
ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ –
ಅರ್ಥವಾಗದ ಮಂದಹಾಸ ||

ಅಪ್ಪಿ ಬಿಸಿಯಾಗಲೆ ಬಯಸಿ
ಪಡೆದದ್ದು ನಿನ್ನ ಸಂಗ..
ಆಗಿದ್ದು ಬೆಂಕಿ ಮುಟ್ಟಿದ
ಸುಟ್ಟ ರೆಕ್ಕೆಯ ಪತಂಗ ||

ಕನಸ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೋವ
ಮರೆಸಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ;
ಯಾರ ಬಯಕೆಗೋ ಬಿರಿದ
ಹೂವಾಗಿ ಬರಿಯ ಭ್ರಾಂತಿ…||

ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ನೋವ ಮನದಿ
ಹಂಚಿದ್ದು ಹಚ್ಚ ಹಸಿರು..
ಆ ನೋವ ಬಿತ್ತಿ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಯ
ಬೆಳೆದಿದೆ ಕ್ಷೀಣ ಉಸಿರು…||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು