00507. ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಹೀಗೆ ಸ್ಮರಿಸೋಣ… (ಮಕ್ಕಳಿಗೆ)


00507. ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಹೀಗೆ ಸ್ಮರಿಸೋಣ…(ಮಕ್ಕಳಿಗೆ)
______________________________________________

ಮಹಾ ಪುರಾಣಗಳಿಂದ ಪುನೀತವಾದ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ, ಆ ಪುರಾಣದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪಾತ್ರಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಿವೆಯೆಂದರೆ, ನಮಗರಿವಿಲ್ಲದೆಯೆ ನಮ್ಮೆಷ್ಟೊ ನಡೆ,ನುಡಿ,ಆಚಾರಗಳು ಅದೆ ಆದರ್ಶವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ ನಡೆದಿರುತ್ತವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ, ಪುರಾಣದ ವನಿತೆಯರ, ಮಹಾಸತಿಯರ ಉದಾಹರಣೆಗಳಂತೂ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು. ಅಂಥಹ ಕೆಲವು ಪುರಾಣದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳ ನೆನಕೆಯೆ ಈ ಕವನ. ಪ್ರಾಸಾಂಗಿಕವಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ಗಂಡುಗಳ ಹೆಸರೂ ಬರುವುದಾದರು, ಮುಖ್ಯ ಭೂಮಿಕೆ ಆ ಮಹಾಸತಿಯರದೆ!  

 (Picture source from: https://commons.m.wikimedia.org/wiki/File:Anasuya_feeding_the_Hindu_Trinity,_The_Krishna-Sudama_Temple_of_Porbandar,_India.JPG)

ಭಕ್ತ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ, ಭೇಷ್! ಯಮನನ್ನೇ ಗೆದ್ದ
ಭಕ್ತಿಯಲೇ ಸೋಲಿಸಿ, ಮಾಡದಲೆ ಯುದ್ಧ!
ಈಕೆ ಸತಿ ಸಾವಿತ್ರಿ, ಸತ್ಯವಾನನ ಮೇಸ್ತ್ರಿ
ಏಮಾರಿಸಿ ಯಮನ, ಮೂರು ವರ ಪಡೆದಳಾ ಪುತ್ರಿ ||

ಇನ್ನು ಸತಿ ಅನಸೂಯಾ, ಬಿಡಿ ಯಾಕೆ ಅಸೂಯ
ದತ್ತಾತ್ರೇಯನ ಹಡೆದೆ, ಆಡಿದಾ ಲೀಲೆಯ
ಯಾರಿಗುಂಟು ಭಾಗ್ಯ ಒಂದೇ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಹರಿಹರ
ಮಕ್ಕಳಾದರವರೆ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರ ||

ಪಾಪದ ಚಿಕ್ಕವಳ್ಹುಡುಗಿ, ಸತಿ ಸುಕನ್ಯ
ಕುರುಡಾಗಿ ಪತಿ ದೇವ, ಮುದಿ ಚೌವ್ವನನ
ಒಲಿಸಲಿಲ್ಲವೇ ಕಡೆಗೂ ಅಶ್ವಿನಿ ಕುಮಾರನ
ಪತಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಗರಿಗರಿ ಯೌವ್ವನ ||

ರೇಣುಕಾದೇವಿ ಕಥೆ, ಕಾಡಿತ್ತು ಚಂಚಲತೆ
ಜಮದಗ್ನಿ ದಾರುಣತೆ, ತಪ್ಪೇನಿತ್ತೆ ವನಿತೆ?
ಬಿಡದೆ ಕೊಚ್ಚಿದ ಪುತ್ರ ಪರಶುರಾಮನ ಘನತೆ
ಮತ್ತೆ ಬೇಡಲು ಪಿತನ ಬದುಕಿದಳು ಮಾತೆ ||

ಗೌತಮನ ಅಹಲ್ಯೆ, ಮೋಸ ಹೋದವಳಲ್ಲೆ
ಇಂದ್ರ ಚಪಲಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಶಿಲೆಯಾದ ಮಹಿಳೆ
ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣಿನ ಶಾಪ ದೇವರಾಜನ ಪಾಲೆ
ಕಾಯಬೇಕಾಯಿತೆ ಅಬಲೆ, ಶ್ರೀ ರಾಮನ ಕಾಲೇ ||

ಹುಡುಕುತ್ತ ಹೋದರೆ ಹೀಗೆ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣ
ಹೇಳಿ ಮುಗಿಯದ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳ್ಹೇಳಿ ನಿತ್ರಾಣ
ಅಲ್ಲೊಂದು, ಇಲ್ಲೊಂದು ಹೀಗೆ ಹುಡುಕೋಣ
ಆಗೊಮ್ಮೆ, ಹೀಗೊಮ್ಮೆ ಕುಳಿತು ಸ್ಮರಿಸೋಣ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s