00511. ಪ್ರೇಮಾವತಾರ….


00511. ಪ್ರೇಮಾವತಾರ….
_______________________________

ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದ ಯಾವುದೊ ಮಜಲನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದರು ಬರಿ ಅದೆ ಅವತಾರದ ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳು.. ಹುಚ್ಚೆಬ್ಬಿಸಿ ಕುಣಿಸೊ ಆನಂದ ಲಹರಿ, ರೊಚ್ಚಿಗೆಬ್ಬಿಸೊ ಕ್ರೋಧದ ನಗಾರಿ, ನೋವಿನ ಅಚ್ಚೆ ಹಾಕಿ ಮಿಡುಕಾಡಿಸೊ ಯಾತನೆಯ ದಾರಿ, ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯಲಿ ಕವಚದೊಳಕ್ಕೆ ಮುದುಡಿಸಿ ಅಂತರ್ಮುಖಿಯಾಗಿಸೊ ಸವಾರಿ – ಅಥವಾ ಇವೆಲ್ಲದರ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಗಳಿಗೆಗೊಂದರಂತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ ಸದಾ ಅನಿಶ್ಚಯತೆಯ ತೊಟ್ಟಿಲಲಿ ತೂಗಾಡಿಸಿ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆ ಹಿಡಿಸುವ ಮಾಯಾಲಹರಿ. ಅದರ ಹಲವಾರು ಮುಖಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುವ ಸಂಧರ್ಭ, ಸಂಘಟನೆಗಳು ಅಸಂಖ್ಯಾತವಾದರು, ಮೂಲದ ತಪನೆಯ ಬೇರು ಮಾತ್ರ ಒಂದೆ. ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬ ಸಂವೇದನೆಯ ಪ್ರಬಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿದಷ್ಟೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಅದರ ಆ ಶಕ್ತಿಯೆ ಕುಗ್ಗಿಸುವ ದೌರ್ಬಲ್ಯದ ಪ್ರತೀಕವಾಗುವ ವಿಪರ್ಯಾಸವಾದರು, ಅದೇ ಪ್ರೀತಿಯ ಜಗವನ್ನಾಳುವ ಮಾಯಶಕ್ತಿಯೆನ್ನುವುದಂತು ನಿಜ.

ಅಂತದ್ದೊಂದು ಆಯಾಮ, ಅವತಾರದ ಅಗಣಿತ ಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸೇರ್ಪಡೆ ಈ ಪ್ರೇಮ ಪದ 😊

ಸಹಿಸುತ್ತಾಳಷ್ಟೆ, ಸಹಿ ಮಾಡದ ಅವಳ ರೀತಿ
ಬಲವಂತಕೆ ನಟಿಸುತ, ನಿರಾಳ ಕೊಡದೆ ಪ್ರೀತಿ
ಅವನೆದೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಡಿದು, ಕಾಡುತ ತಡಕಾಡಿಸಿ
ತುಂಬಿ ತುಳುಕಿದರು, ದೂರದೆ ನಿಂತ ಮನದರಸಿ ||

ಬರಿದೆ ಭೀತಿಯದಷ್ಟೆ, ಕಳೆದುಹೋಗುವ ಸಖ್ಯ
ಗೊತ್ತವನಿಗೆ ಬೇಕು ಭರ್ತಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಸಾಂಗತ್ಯ
ಕೊಡುವಾಸೆಗೆ ನೂರು, ಅಡೆತಡೆ ವಾಸ್ತವ ಗೋಡೆ
ಕೊಡಲಾರೆನೆಂದು ಕಳಚೇ, ಬಿಡದ ಮನದ ಗೂಡೆ ||

ಅವನದೇನೊ ಅವಸರ, ಕಳುವಾಗಿ ಕಾಲದ ಸಂಚಿ
ಹುಡುಕಾಟದ ಬಳ್ಳಿ, ತೊಡರಿದ್ದೆ ತಡವಾಗಿ ತರಚಿ
ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾಲಕೆ, ತಪ್ಪಿನ ಆರೋಪ ವಿಧಿಗೆ ಶಾಪ
ಆದರು ಬಿಡದ ಮೋಹ, ಬಿಡದಲ್ಲ ಅವಳದೆ ಜಪ ||

ಮುನಿಸಿ ದಣಿಸಿ ಕಂಗೆಡಿಸಿ, ಓಗೊಟ್ಟ ಗಳಿಗೆಗಳು
ತೇಪೆ ಹಾಕಿದರೇನು, ಮೂಲ ಪ್ರೀತಿಗಲ್ಲಿಲ್ಲ ಒಕ್ಕಲು
ಬರಿ ಸಹಿಸುವ ಬಂಧ, ನಿಜ ಪ್ರೀತಿಯಾಗದ ನೋವು
ಒಂದು ಕೈ ಚಪ್ಪಾಳೆಯೆಲ್ಲಿ, ಚಿಟುಕಿಯದೆ ಕಲರವವು ||

ನೋಯಿಸೆ ಮನಬಾರದು, ನೋಯಿಸದೆ ಬಿಡದು ಪ್ರೀತಿ
ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಮನ ವಿಹ್ವಲ, ಕೈತುತ್ತು ಬಾಯಿಗಿಲ್ಲದ ಮಿತಿ
ಪ್ರತಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಗು ಸೋಲು, ಪರೀಕ್ಷೆಯಾಗಿ ಶೂನ್ಯದ ಪ್ರವರ
ಸಹಿಸಿ ನಟಿಸುವ ನೋವ, ತೆರವಾಗಿಸೊ ಸರಿಯವತಾರ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s