00788. ಕುಂಭಕರ್ಣ ವೈಭವ


00788. ಕುಂಭಕರ್ಣ ವೈಭವ
_________________________________

ಬೆಳಗಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಸಿದ್ದ ಮಾಡಿಸಿ, ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸಿ ಶಾಲೆಗೆ ದಬ್ಬುವ ತನಕ ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಟ, ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸುವವರು – ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮಗಳು. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೆಲವು ಕುಂಭಕರ್ಣರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವ ತನಕದ ಪಾಡು, ದೇವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ; ಅಂತಹ ಒಂದು ದೈನಂದಿನ ಯತ್ನದ ವರ್ಣನೆ – ಈ ಕವನ.
ನಮ್ಮನೆ ರಾಮಾಯಣವು ಸಹ, ಬಹಳ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ
ಮಗರಾಯ ಕುಂಭಕರ್ಣನೊಂದಿಗೆ, ದಿನನಿತ್ಯ ಯುದ್ಧ
ರಣರಂಗಕೆ ಕಳಿಸಲವನ, ನಿದ್ದೆಯೆಬ್ಬಿಸೆ ಘನ ಘೋರ
ಶಾಲೇಲಿ ಕಲಿಯಲವನಿಗೆ, ಪಾಪ ವೇದನೆ ಅಪಾರ ||

ರಾತ್ರಿ ಮಲಗೆಂದರು ಬೇಗ, ಪವಡಿಸದ ಸುಕುವರ
ಬಿಸಿನೀರ ಹನಿ ಸಿಂಪಡಿಕೆ, ಆರಂಭ ಎಬ್ಬಿಸೆ ಪ್ರವರ
ಆತ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಗೆಂದು ಕೂತ, ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಸರಿ ದೂರ
ಮಳೆ ಸಿಂಚನ ತೊಡೆಯಲು, ಟರ್ಕಿ ಟವೆಲ್ಲಿನ ಚಾರ ||

ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಲೋಟ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಆಡುವಾಟ
ಚುರುಗುಟ್ಟಿಸುವ ಬಿಸಿ, ಮೈಕೈಗೆ ಸರಿ ನೇವರಿಸಾಟ
ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲೇ ಸೊರ ಸೊರ, ಇಳಿದರೂ ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ
ಮುದುರಿ ಮೆತ್ತೆಗೆ ಮತ್ತೆ, ಒರಗಿಬಿಡುವನಾ ಪಾಪಿ ||

ಅಂಗಮರ್ದನ ಸೇವೆ ರಮಿಸೆ, ಹಿತ ಕೈ ಕಾಲ್ನೋವೆ
ತಲೆಯಿಂದುಂಗುಷ್ಟತನಕ, ನಡೆವ ಅವಿರತ ಸೇವೆ
ಎಚ್ಚರಾಗುವ ಬದಲು, ಬೆಚ್ಚಗಾಗಿಸಿ ಮರ್ದನ ತಾಡ
ಹಾಯಾದ ಸುಖ ನಿದ್ದೆ, ಮತ್ತೋಡುವ ಪರಿ ನೋಡ ||

ಎಡಬಲ ಎಳೆತ ಗುದ್ದು, ಮುದ್ದಾಡಿಸಿ ಒದ್ದಾಡಿಸುತ
ಕಲ್ಲು ಕೊರಡಂತೆ ಬಿದ್ದಿರಲು, ಜತೆ ಬೈಗುಳ ಬಿಗಿತ
ಕಿವಿ ಗುರುಗುಟ್ಟುವ ಗಾತ್ರದೆ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಸಂಗೀತ
ಎದ್ದು ಕೂತರು ಚಾದರ, ಹೊದ್ದು ಒರಗಿ ಕೂತ ತಾತ ||

ಹೊದ್ದ ಚಾದರ ಕಿತ್ತೆಸೆದು, ಫಂಖವೋಡಿಸುತ ಕಾಟ
ಬೆರಳಲೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಮೇಲಾನೆ, ರಥ ಕುದುರೆ ಓಡಾಟ
ಕಚಗುಳಿಸಿ ಕೆರಳಿಸಿ, ದೂರ್ವಾಸನವತಾರದ ಒರಟ
ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಾಲೆ ಅರಚಿ ಪರಚಿ, ಪರಸ್ಪರರ ಜೂಟಾಟ ||

ಶತ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿಸೆದ್ದರು, ಸರಿ ಮುಗಿಯದ ಕಥೆ
ಕಥೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟು, ಹಿಡಿದು ಕೂತವನ ವ್ಯಥೆ
ಹೊಸ ಹೊಸತ ಕಲ್ಪನೆ, ಕಥೆ ದಿನ ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಕಂತೆ
ಕಡೆಗೂ ಬಚ್ಚಲಿಗೆ, ಎಳೆದೊಯ್ಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಉಸ್ಸಂತೆ ||

ಶಾಲೆಗೆ ಸಂಕಟ ಹೊರಡಲು, ಕಪಟ ಎಲ್ಲ ನಾಟಕ
ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವಿಂದಿಡಿದು, ನೆಗಡಿ ಶೀತಗಳಾ ಜಾತಕ
ಸಜ್ಜಾಗಿಸಲು ಯೋಧ, ಕುಂಭಕರ್ಣ ಹರ ಸಾಹಸ
ಮರುದಿನ ಪುನರಾವರ್ತನೆ, ಸಹನೆ ತಾಳ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷ ||

——————————————————————-
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
——————————————————————-
(Picture source : http://www.youtube.com)

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s