00837. ಅಲ್ಲಿರೋದು ನಮ್ಮನೆ……ಇಲ್ಲಿರೋದು ಸುಮ್ಮನೆ !


00837. ಅಲ್ಲಿರೋದು ನಮ್ಮನೆ……ಇಲ್ಲಿರೋದು ಸುಮ್ಮನೆ !
_________________________________________


ಅಲ್ಲಿರೋದು ನಮ್ಮನೆ……..(ಭಾಗ ೦೧)
_______________________________

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಇರುವ ‘ನಮ್ಮನೆ’ಯ ಅನುಷಂಗಿಕ ಅರಿವಿದ್ದೂ, ಲೌಕಿಕ ಹಾಗೂ ಐಹಿಕದ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವ ಮನುಜ ಸ್ವಭಾವದ ಗೀಳಿನ ಕುರಿತಾದ ಲಹರಿ – ಅಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತ ಗುನುಗುನಿಸಿದಾಗ.


ಅಲ್ಲಿರೋದು ನಿಜ ನಮ್ಮನೆ
ಇಲ್ಲಿರೋದು ಬರಿ ಸುಮ್ಮನೆ
ಮಾಡಿದರು ಕೆಲಸ ಗಮ್ಮನೆ
ಕಾಡುವುದು ಏಕೆ ಕೀಳರಿಮೆ ? ||

ಸುಮ್ಮನೆಗೇಕೊ ದೊಡ್ಡಮನೆ ?
ಅಲ್ಲಿರುವಾಗ ದೊಡ್ದರಮನೆ
ಹೇಗಿದ್ದರು ಬಿಟ್ಟೋಗುತಾನೆ
ಅದಕ್ಯಾಕೋ ತಡಿ ವಂಚನೆ  ||

ಎದ್ದು ಬಿದ್ದ್ಹೋಗೋ ದೇಹವೆ
ಯಾಕಿಷ್ಟು ಕಿರಿಕಿರಿ ದಾಹವೆ
ಮೂರಡಿ ಆರಡಿ ಗೊತ್ತಿರುವೆ
ಬೇಡದ್ದೆಲ್ಲವ ಮತ್ತ್ಹೊತ್ತಿರುವೆ ||

ಬ್ರಹ್ಮ ಕುಸುರಿ ಮನ ಲಹರಿ
ಹೇಳಿಸಲು ತೊಳೆ ಮುಸುರಿ
ತೊಳೆಯಲೇಗಿಲ್ಲಿ ಕರಿ ಚಹರಿ
ಹಣೆ ಬರಡತಿಗರಿ ತಪ್ಪು ಸರಿ ||

——————————————————————–
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
——————————————————————–

…..ಇಲ್ಲಿರೋದು ಸುಮ್ಮನೆ ! (ಭಾಗ ೦೨)
________________________________

ಅಲ್ಲಿರೊದು ನಮ್ಮನೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿರುವತನಕ ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಅಂಟಿಯು ಅಂಟದಂತೆ ಹೇಗೆ ಸಂಭಾಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದ ಬಿನ್ನಹ ಈ ಕವನದ ವಸ್ತು – ಇಲ್ಲಿರೋದು ಸುಮ್ಮನೆ. ಆದರೆ ಅದಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಲೌಕಿಕಗಳ ಹುನ್ನಾರ, ಅಡಚಣೆ, ಚಂಚಲತೆಗಳ ಹೂರಣವೂ ಅಂತರ್ಗತ ಹಾಗೂ ಅನುರಣಿತ.


ಗಂಟು ಮೂಟೆಯೆ ನೂರೆಂಟು
ಇಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಮೆಂಟು ಎಲ್ಲುಂಟು
ಸಬೂತು ಮುಚ್ಚಲು ಹೊರಟು
ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಆಗೊರಟೊರಟು ||

ಇಲ್ಲೆಲ್ಲ ಉಂಟು ಕನ್ನಡಿ ಗಂಟು
ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೊರಟ ಭ್ರಮೆ ನಂಟು
ಖಾಲಿಯೆಡೆಗೂ ಊರು ಕಟ್ಟು
ಊರು ತುಂಬ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಟ್ಟು ||

ಆದರೇನು ಬಿಡುವ ಹಕ್ಕಿ ಗಣ
ಕೊಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು ಹಕ್ಕು ಋಣ
ಇದ್ದು ಇಲ್ಲದಂತಿರೆ ನಿಜಗುಣ
ನಗ್ಗಿ ಸೇರುವ ತನಕ ಶಿವಗಣ ||

ಶಾಶ್ವತವೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವೆ ನವೆ
ಇಲ್ಲಿರುವ ತನಕ ಮೋಹಕವೆ
ಮದ ಮತ್ಸರ ಸಂವತ್ಸರ ಕಾವೆ
ವಿಶ್ರಮಿಸಲು ಆತ್ಮನ ಬಿಡುವೆ ||

ಸಂತುಲಿತ ಸಮಾನಾಂತರಕು
ಕೂತುಳಿಸಿಹ ಕುಲಧನ ಸರಕು
ಭವಿಸೋ ಭಾವಿಸೋ ಪಲುಕು
ನಮ್ಹಣೆಯಲಿ ಬರೆದಿರಬೇಕು ||

——————————————————————–
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
——————————————————————–

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ / ಫೇಸ್ಬುಕ್

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s