02054. ನಾಕುತಂತಿಯೊಂದು ಸಾಲು – ೧೪


02054. ನಾಕುತಂತಿಯೊಂದು ಸಾಲು – ೧೪
________________________________


ನಾಕುತಂತಿ ಭಾಗ-೪:
______________________

‘ನಾನು’ವಿನಲ್ಲಿ ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದ್ದ ಮೊದಲ ಭಾಗ, ಎರಡನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ನೀನು’ವಿನ ಜತೆಗೂಡಿ ಎರಡು ಒಂದಾಗುವ ಅದ್ವೈತವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದೆವು. ಮೂರನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ನಾನು-ನೀನು’ಗಳ ಫಲಿತ ಮತ್ತೊಂದನ್ನು ಸೃಜಿಸಿ ಮೂರು ತಂತಿಗಳ ಸಂಯೋಜಿತ ಮಿಡಿತವಾದದ್ದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದೆವು. ಇನ್ನು ಕೊನೆಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗ – ಮೂರರ ಜೊತೆಗೆ ಅದಮ್ಯ ಮೂಲಾಧಾರ ಚೇತನದ ಅಂಶವೂ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ನಾಲ್ಕುತಂತಿಗಳ ಸಮಷ್ಟಿ, ಸಮಗ್ರತೆ, ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಬಾಲ್ಯ, ಯೌವ್ವನ, ಪ್ರೌಢತ್ವಗಳ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಸಾಗುವ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ವೃದ್ಧ್ಯಾಪ್ಯದ ನಾಲ್ಕನೇ ಹಂತ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮಾಗಿದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಓಲೈಕೆ, ದೈವ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೊಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಗೋಚರವಾಗುವ ಅಂಶ. ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿ ನಿಯಮಿತ, ದೈವನಿಯಾಮಕ ಎನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ಬಲವಾಗಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಆ ನಂಬಿಕೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೊಪ್ಪಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತರಗಳಿಗ್ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸುವುದು, ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆಗೆ ಹವಣಿಸುವುದು ಸಹಜವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂತವಿದು. ಆ ಮೂಲಸಾರವೇ ನಾಕುತಂತಿಯ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹುದುಗಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಎಲ್ಲವೂ ಅದೇ ನಾಕುತಂತಿಗಳ ಪುನರುಚ್ಚಾರ ಮತ್ತು ಅದೇ ಅನುರಣದ ಪುನರುದ್ಗಾರ ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶವೂ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ನಾಕುತಂತಿಯೊಂದು ಸಾಲು – ೧೪
__________________________________

’ನಾನು’ ’ನೀನು’ ’ಆನು’ ’ತಾನು’ ನಾಕೆ ನಾಕು ತಂತಿ,

ನಾವಿರುವ ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜೀವರಾಶಿಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಭೂಮಂಡಲದ ಮೇಲಿನ ಮಾನವ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಪರಿಗಣಿಸಿದರು ಶತಕೋಟಿಗಳ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಗಣಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸೃಷ್ಟಿಜಗದ ಈ ವಿಸ್ತರಿಕೆ, ಎಣಿಕೆ ಇನ್ನು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ – ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆ, ಸಂತಾನಗಳ ಸೇರ್ಪಡೆ ಆಗುತ್ತಲೆ ಇದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಈ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ, ಪ್ರತಿಯೊಂದರ ರೂಪ-ಸ್ವರೂಪ-ಗುಣಾವಗುಣಗಳ ಗಣನೆಗಿಳಿದರೆ ಬಿಲಿಯಾಂತರ ಜನರ ಟ್ರಿಲಿಯಾಂತರ ಸ್ವರೂಪಗಳ ಅಗಾಧ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ಕಣ್ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿವ್ಯಕ್ತಿಯು, ಪ್ರತಿಜೀವಿಯು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತ, ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾಗಿ ತೋರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುವ ಪರಿಗೆ – ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಒಂದು ವಿಪರೀತ ಸಂಯೋಜನೆಗಳ, ಅತಿ ಸಂಕೀರ್ಣದ ಜಟಿಲ ಸಮೀಕರಣವಿರಬಹುದೇನೊ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ‘ಇವೆಲ್ಲದರ ಮೂಲದಲ್ಲೂ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗದ, ಜಟಿಲವಾದ ಸೂತ್ರವಿರಬಹುದೇನೋ’ ಎಂಬ ಸಂಶಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೆಲ್ಲಾ ಅನುಮಾನಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವೆನ್ನುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಈ ಸಾಲು.

ಹಿಂದಿನ ಸಾಲಲ್ಲಿ ನಾಕುತಂತಿಯ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಮಿಡಿತದ ಫಲವಾಗಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಕಂದನ ಜನ್ಮವಾಯ್ತು ಎಂದು ತರ್ಕಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು. ತದನಂತರ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮುಂದುವರಿಕೆ ಅಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ತಪ್ಪುಗ್ರಹಿಕೆ; ಯಾಕೆಂದರೆ, ಆದಿಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವುದು ಹಾಗು ಸೃಷ್ಟಿಚಕ್ರವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವುದು ಕೇವಲ ಆ ನಾಲ್ಕುತಂತಿಗಳ ಸಮ್ಮೇಳನ ಮಾತ್ರವೆ. ಮೊದಲ ಅಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಎರಕ ಹೊಯ್ದು ಸೃಜಿಸಿದ ಕಂದ(ಗಳು) ಸಂಸಾರಚಕ್ರದ ಬಾಲ್ಯ-ಯೌವನ-ಫ್ರೌಢಾದಿ ಹಂತಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಲೆ ಅದೇ ಮೂಲಅಚ್ಚಿನ-ಮೂಲಮಾದರಿಯ ಮೂಸೆಯಾಗುತ್ತ, ಹೊಸ ಎರಕಹೊಯ್ದು ನವಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗುವುದೂ ಅದೇ ನಾಕುತಂತಿಗಳು ಮಾತ್ರವೆ. ಹೀಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಬಾರಿ ಗುಣಿತವಾಗಿ, ಎಷ್ಟೇ ಸಲ ಪುನರಾವರ್ತಿಸಿದರೂ ಅದೇ ‘ನಾನು, ನೀನು, ಆನು, ತಾನು’ ಗಳೆಂಬ ನಾಕುತಂತಿಗಳ ಪುನರುಚ್ಚಾರ ಮಾತ್ರವೆ ಮರುಕಳಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಆ ಮರುಕಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಜಟಿಲತೆ ಬರುವುದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಂತರದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ, ಅನಾವರಣದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ. ಫಲಿತಗಳೆಲ್ಲದರ ಸಂಯೋಜಿತ ಒಟ್ಟಾರೆ ರೂಪ ಮೂಲದ ಸರಳತೆಯನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅದೇ ಹಳೆಯದರ, ಹಳೆ ಮೂಲಸೂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಸೃಜಿಸಿದ ಹೊಸಸೃಷ್ಟಿ(ಮರುಕಳಿಕೆ)ಯಿದೆಯೆ ಹೊರತು ಹೊಚ್ಚಹೊಸತಿನ ಅನ್ವೇಷಣೆ, ಅವಿಷ್ಕಾರವಿಲ್ಲ.

ಎಷ್ಟೇ ಶಾಸ್ತ್ರಗ್ರಂಥ-ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನ-ವಾದ-ವಿವಾದ-ಜಿಜ್ಞಾಸೆಗಳ ಬುಡ ಸೋಸಿ ಶೋಧಿಸಿದರು, ಕೊನೆಗವೆಲ್ಲವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಇದೇ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತವೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಇದು ಜೀವಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲಸೂತ್ರದ ಕೀಲಿ. ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ನಾವರಿತಂತೆ ಪ್ರತಿವಸ್ತುವು ಅದರದೇ ಆದ ಅಣುಪರಮಾಣು ಕಣಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಹಾಗೆಯೆ ಮಾನವ ಜೀವಸೃಷ್ಟಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾಕುತಂತಿಯ ಪ್ರತಿ ತಂತುವು ಒಂದೊಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಪರಮಾಣುವಿದ್ದ ಹಾಗೆ. ಅದರ ಅರ್ಥಭರಿತ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಒಂದು ಗುರುತರ ಮೂಲೋದ್ದೇಶಪೂರಿತ ಅಣುವಿದ್ದ ಹಾಗೆ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಈ ಅಣುಗಳೆಂಬ ಇಟ್ಟಿಗೆಯಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಭವ್ಯ, ವಿಶಾಲಸೌಧವಿದ್ದ ಹಾಗೆ. ಪರಮಾಣುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹರವಿಕೊಂಡಿರುವ ‘ನಾನು, ನೀನು, ಆನು, ತಾನು’ ಎಂಬ ನಾಕುತಂತುಗಳು ಏನೆಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಪರಮಾಣುವಿನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಸಂಯೋಜಿತ ಅಣುರೂಪಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತ ಈ ಚಕ್ರವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿಸಿದೆಯಷ್ಟೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ (ಅಥವಾ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ) ಏನೆಲ್ಲಾ ನೈತಿಕ-ಸಾಮಾಜಿಕ-ಭಾವನಾತ್ಮಕ-ವೈಜ್ಞಾನಿಕ-ಪರಿಸರಾತ್ಮಕ ಆವರಣಗಳು, ಅಂಶಗಳ ಹೊದಿಕೆಯಾದರೂ ಕೂಡ ಮೂಲಸತ್ವ-ಮೂಲತತ್ವಗಳು ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾರಾಂಶದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಈ ಮೂಲ ಸೃಷ್ಟಿಸಂಗೀತವೇ, ಅದೇ ನಾಕುತಂತಿಗಳ ಝೇಂಕಾರದಲ್ಲಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ, ವಿವಿಧ ರಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಮೂಲನಾದ ಹೊರಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ – ಇಡೀ ಭೂಮಂಡಲದಲ್ಲಿ (ಪ್ರಾಯಶಃ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲೆಡೆಯೂ). ನಾನು-ನೀನು-ಆನು-ತಾನೆಂಬ ಆ ನಾಲ್ಕುತಂತಿಗಳ ಗುಟ್ಟರಿತುಕೊಂಡರೆ ಇಡೀ ಜಟಿಲತೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಸರಳವಾಗಿ ಕಣ್ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನರಿಯದೆ ಬರಿಯ ಬಾಹ್ಯ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯ ಸಾವಿರಾರು ಕುರುಹುಗಳ ಜತೆ ಹೊಡೆದಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಗೋಜಲು, ಗೋಜಲಾಗಿ ಅರ್ಥವೇ ಆಗದ ಗೊಂದಲದ ಒಗಟಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ವಿಷಯ ಬರಿಯ ಜೀವಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾದದ್ದಲ್ಲ, ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಕ್ಕೂ, ಎಲ್ಲಾ ರಂಗಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುವಂತದ್ದು. ಜಟಿಲವೆಂಬಂತೆ ಕಾಣುವ ಎಲ್ಲದರ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲೂ, ಮೂಲದಲ್ಲೂ ನಾಕುತಂತಿಗಳಂಥದ್ದೇ ಸರಳ ಮೂಲಾಂಶವಿದ್ದು, ಅದರ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಸಂಯೋಜಿತ ರೂಪಗಳಷ್ಟೇ ಬಾಹ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸತ್ಯದರಿವಿಗೆ ಹೊರಟರೆ ಹೊರಗಿನ ಅಂಶಗಳು ಮಾಯೆಯ ಹಾಗೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿ ತೊಡರುಗಾಲು ಹಾಕುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಅದರ ಜಟಿಲ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಮೋಸಹೋಗದೆ, ಒಳಗಿನ ಮೂಲದಲ್ಲಿರುವ ನಾಕುತಂತಿಗಳ ಮೂಲಸ್ವರೂಪದ ಗುಟ್ಟನ್ನರಿಯುತ್ತಾನೋ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಳ ಸತ್ಯದಂತೆ ಗೋಚರವಾಗಿ ದಾರಿ ನಿಚ್ಛಳವಾಗಿ, ಬದುಕು ಸುಲಲಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೇ ನಾಕುತಂತಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಬಹುಮುಖ್ಯವಾದ ಮೂಲ ಆಶಯ.

ಸೃಷ್ಟಿಸಂಕಲ್ಪಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಹಕಗಳಾದ ವರ್ಣತಂತುಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ನಾಕುತಂತುಗಳ ಸಮ್ಮೇಳನವಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನ ಗಂಡು ಜೀನ್ಸಿನಲ್ಲಿ ‘ಎಕ್ಸ್’ ಮತ್ತು ‘ವೈ’ ಜೋಡಿ ಕ್ರೋಮೋಸೋಮುಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೆ ಹೆಣ್ಣು ಜೀನ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರಿಯ ‘ಎಕ್ಸ್’ ಮತ್ತು ‘ಎಕ್ಸ್’ ಸಂಯೋಜನೆಯಿರುತ್ತದೆಯೆನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವೆ. ಮಿಲನದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗೂಡಿದಾಗ ಒಂದಾಗುವ ಈ ‘ಎಕ್ಸ್, ಎಕ್ಸ್, ಎಕ್ಸ್, ವೈ’ ತಂತುಗಳು, ನಾಕುತಂತಿಯ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ, ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ – ಕಣರೂಪಿ ಮೂಲಭೂತ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ. ಇದರ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಸ್ವರೂಪವೇ ಹುಟ್ಟುವ ಜೀವಿ ಗಂಡೋ, ಹೆಣ್ಣೋ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು. ತನ್ಮೂಲಕ ಪುರುಷ-ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಮತೋಲನದಲ್ಲೂ ತನ್ನ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಕವಿಯ ಮೂಲಆಶಯ ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿತ್ತೊ, ಇಲ್ಲವೊ – ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೂ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವ ಮೂಲತತ್ವ ಈ ನಾಕುತಂತಿಯ ಮಹತ್ವ..!

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

(ನಾಕುತಂತಿಗೆ ಅರ್ಥ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಬರೆವಷ್ಟು ಪಾಂಡಿತ್ಯ, ಫ್ರೌಢಿಮೆ ನನಗಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ತೋಚಿದ್ದನ್ನ ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದೇನೆ – ತಪ್ಪು ಸರಿಯ ಆಳದ ಚಿಂತನೆಗಿಳಿಯದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಇರಬಹುದಾದ ಅನೇಕ ವಿವರಣೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸೇರ್ಪಡೆ ಅಂದುಕೊಂಡು ಓದಿ; ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದಿ)

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s