02056. ನಾಕುತಂತಿಯೊಂದು ಸಾಲು – ೧೫


02056. ನಾಕುತಂತಿಯೊಂದು ಸಾಲು – ೧೫
___________________________________


(’ನಾನು’ ’ನೀನು’ ’ಆನು’ ’ತಾನು’ ನಾಕೆ ನಾಕು ತಂತಿ – ೧೪);
ಸೊಲ್ಲಿಸಿದರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು ಓಂ ಓಂ ದಂತಿ! (೧೫)
______________________________________________________________

ಹದಿನೈದನೇ ಸಾಲನ್ನು ಅರ್ಥೈಸುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕರ ಸಾರವನ್ನು ಹಿನ್ನೆಲೆಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅರ್ಥೈಸಿದರೆ ಎರಡರ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕರ ಸಾರದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದು – ಇಡೀ ಜೀವಜಗವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವುದು ನಾನು-ನೀನು-ಆನು-ತಾನೆಂಬ ನಾಲ್ಕು ಮೂಲತಂತಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಂದು. ಆ ನಾಲ್ಕು ತಂತಿಗಳ ಮಿಡಿತದಲ್ಲೇ ಜೀವಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುವುದು. ಆ ಸೃಷ್ಟಿ ಕೂಡ ಹೇಗೆ ದೈವ ನಿಯಾಮಕದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸಾರುವ ಹದಿನೈದನೇ ಸಾಲು – ‘ಸೊಲ್ಲಿಸಿದರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು ಓಂ ಓಂ ದಂತಿ’. ಅದೇನೆಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡೋಣ.

ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ದೈವತ್ವದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸಿ, ಮನುಕುಲವನ್ನು ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಸಮೀಕರಿಸಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಗಮ್ಯೋದ್ದೇಶವನ್ನು ಆರೋಪಿಸಿ ಆದ ಮೇಲೆ, ಆ ಕುರಿತಾದ ಹೆಮ್ಮೆ-ಗರ್ವ, ಮಾನವನಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರದ ರೂಪ ತಾಳಬಾರದಲ್ಲ? ಯಾವುದೇ ಸಾಧನೆಯ ಮೇರುಶಿಖರಕ್ಕೇರಿದರೂ, ಅಂತಿಮ ಆಭರಣವಾಗಿ ವಿನಮ್ರತೆ, ವಿನಯವಿದ್ದರೆ ಆ ಸಾಧನೆಗೆ ಭೂಷಣ. ದೈವದುತ್ಕ್ರುಷ್ಟ ಸೃಷ್ಟಿ ನಾವೆಂಬ ಅರಿವು, ಅಹಮಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಪೊಗರಿನ ಸೊಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗದಿರಲೆಂದೊ ಏನೋ – ಬದುಕಿನ ತುಂಬಾ ಏರಿಳಿತಗಳ, ಕಷ್ಟಸುಖಗಳ, ಸುಖದುಃಖಗಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಿತ ತಿಕ್ಕಾಟ ನಡೆದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಂತೆಯೇ ನಿಯಮಿತ ಪರಿಧಿಯ ಗಡಿ ಮೀರದ ಹಾಗೆ ಬದುಕು ನಡೆಸಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ಅನೇಕಾನೇಕ ನೀತಿ-ನಿಯಮ-ಶಾಸ್ತ್ರ-ಪದ್ಧತಿ-ನಂಬಿಕೆ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಸಾಂಗತ್ಯವೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ಚೌಕಟ್ಟು ನಾವು ಎಲ್ಲೆ ಮೀರದೆ, ಗಡಿಯೊಳಗಿನ ಲಕ್ಷ್ಮಣರೇಖೆಯನ್ನು ದಾಟದೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿರಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ – ಆ ಮಿತಿಯಲ್ಲೆ ನೈಜ ಗಮ್ಯದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿಸುತ್ತ. ಆ ಗಮ್ಯದ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅರಿವಿರದಿದ್ದರು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟಿ ತಡವುತ್ತ ನಡೆದ ಹಾಗೆ ನಡೆಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ , ಪ್ರತಿಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಇಷ್ಟಿಷ್ಟೇ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿಸುತ್ತದೆ – ಜೀವನದ ಅಂತಿಮದವರೆಗೂ ಪೂರ್ಣಚಿತ್ರದ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡದೆ.

ನಾಕುತಂತಿಯ ಕಡೆಯ ಭಾಗದ ಈ ಸಾಲುಗಳು ಸಾರುವುದು ಬಹುಶಃ ಹುಟ್ಟುಸಾವಿನ ನಿರಂತರತೆಯ ಈ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯನ್ನೆ. ದಂತಿ ಎಂದರೆ ಗಣನಾಥ. ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ತಾನೆ ನಂತರದ ಕಾರ್ಯ ? ಈ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ವಿಘ್ನವೂ ಅಡೆತಡೆ ಒಡ್ಡದಿರಲೆಂದು, ಮೊದಲು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಓಲೈಸಿ ನಂತರ ಮುಂದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದು ನಮ್ಮ ಪರಂಪರಾನುಗತ ಸಂಪ್ರದಾಯ. ನಡುವೆ ಏನೇ ತೊಡಕು ಎದುರಾದರು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪೂಜಿಸಿ, ಓಲೈಸಿ ಆರಾಧಿಸುವುದು ಕೂಡ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯ. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದಕು ಮೊದಲು ‘ಓಂ ಓಂ ದಂತಿ’ ಎಂದು ಆ ಗಣನಾಥನ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಈ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು ಮೀರಿದ ಅರ್ಥವಂತಿಕೆಯಿದೆ. ‘ಸೊಲ್ಲಿಸಿದರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು ಓಂ ಓಂ ದಂತಿ!’ ಎಂದಾಗ ಸೃಷ್ಟಿಚಕ್ರದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾದ ಹುಟ್ಟುಸಾವಿನ ನೇರ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸೊಲ್ಲಿಸಿದರು – ಎಂದರೆ ‘ಮಾತು’ ಅರ್ಥಾತ್ ‘ಶಬ್ದ’ ಹೊರಡಿಸಿದರೂ ಎಂದರ್ಥ. ಜನನವಾದಾಗ ಬಾಹ್ಯಜಗದಲ್ಲಿ ಶಿಶು ಉಸಿರಾಡತೊಡಗಿದಂತೆ ಮೊದಲು ಕೇಳುವುದು ಅದರ ಅಳುವಿನ ಶಬ್ದ. ಆ ಅಳುವ ಸೊಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ತುಳುಕಾಡುವುದು ಸಂಭ್ರಮದ ಛಾಯೆ. ಆಗಲು ಜನನದ ಶುಭಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ದೈವಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು – ಎಂದಾಗ ‘ಉಸಿರು-ಮಾತು’ ನಿಂತಾಗ ಎಂಬರ್ಥ; ಅಂದರೆ ಭೌತಿಕ ಜೀವಸೃಷ್ಟಿಯ ಕೊನೆಯಾಗುವ, ಜೀವನ ವ್ಯಾಪಾರ ಮುಗಿಸುವ – ಸಾವಿನ ಹಂತ. ಸಾವಿನಲ್ಲೂ ದೈವದ ಹಸ್ತವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತ, ಮರಣೋತ್ತರ ಸದ್ಗತಿಗಾಗಿ ಅದೇ ದೈವಕ್ಕೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ಕೂಡ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಹೀಗೆ ತಾನೇ ಸೃಜಿಸಿದ ಜೀವಿಯನ್ನು ‘ಸೊಲ್ಲಿಸಿದರು , ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು’ – ಎರಡರಲ್ಲೂ ಅವನಾಟವೆ ಕಾಣುತ್ತದೆಯೆ ಹೊರತು ಮಾನವನ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ ಎಲ್ಲವು ದೈವೇಚ್ಛೆ ಎನ್ನುವ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಶರಣಾಗತ ಮನೋಭಾವವು ಪ್ರಧಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲದ್ದಕ್ಕೂ ಅವನನ್ನೆ ನಂಬಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಬೇಕು, ಓಲೈಸಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಅಂತರ್ಗತ ಭಾವ.

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

(ನಾಕುತಂತಿಗೆ ಅರ್ಥ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಬರೆವಷ್ಟು ಪಾಂಡಿತ್ಯ, ಫ್ರೌಢಿಮೆ ನನಗಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ತೋಚಿದ್ದನ್ನ ಇಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದೇನೆ – ತಪ್ಪು ಸರಿಯ ಆಳದ ಚಿಂತನೆಗಿಳಿಯದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಇರಬಹುದಾದ ಅನೇಕ ವಿವರಣೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸೇರ್ಪಡೆ ಅಂದುಕೊಂಡು ಓದಿ; ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದಿ)

Picture source: https://alchetron.com/D-R-Bendre-1304749-W

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s