02109. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು ೦೦೦೨.


02109. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು ೦೦೦೨.
_______________________________


ಎಲುವಿನೀ ಕಾಯಕ್ಕೆ | ಸಲೆ ಚರ್ಮದಾ ಹೊದಿಕೆ |
ಮಲಮೂತ್ರ ಕ್ರಿಮಿಗಳೊಳಗಿರ್ದ, ದೇಹಕೆ |
ಕುಲವಾವುದಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ ||

ಮೇಲಿನ ತ್ರಿಪದಿಯಲ್ಲಿ ಸಲೆ ಪದವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲವೂ ನೇರವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಪದಗಳೇ. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಂದೆ ಸಲೆ ಪದವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿವರವಾಗಿ ನೋಡೋಣ .

ಎಲುವಿನೀ ಕಾಯಕ್ಕೆ :

ಎಲುವಿನ (ಎಲುಬಿನಿಂದಾದ) + ಈ + ಕಾಯಕ್ಕೆ ( ದೇಹಕ್ಕೆ)
ಎಲುಬಿನ ಹಂದರದಿಂದಾದ ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ.

ಸಲೆ ಚರ್ಮದಾ ಹೊದಿಕೆ :

ದೇಹದ ಹೊರ ಆವರಣವಾಗಿರುವ ತೊಗಲೇ (ಚರ್ಮವೇ) ಮೂಳೆಗಳಿಂದಾದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೊದಿಸಿದ ಹೊದಿಕೆ.

ಮಲಮೂತ್ರ ಕ್ರಿಮಿಗಳೊಳಗಿರ್ದ, ದೇಹಕೆ :

ಮೂಳೆಗಳ ಹಂದರದಲ್ಲಿ ಚರ್ಮದ ಆವರಣದೊಳಗೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿರುವ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮಲ, ಮೂತ್ರಗಳಂತಹ ತ್ಯಾಜ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನೇ ವಸತಿಯನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಅನೇಕ ಕ್ರಿಮಿಗಳು ( ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ದೃಗ್ಗೋಚರ ಮಟ್ಟದವರೆಗೆ ).

ಕುಲವಾವುದಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ :

ಇಂತಹ ದೇಹಕ್ಕೆ ಯಾವ ಕುಲ, ಯಾವ ಜಾತಿ ?

ವಿವರಣೆ :
_________

ಸಲೆ ಪದದ ಕುರಿತು: ನಾನು ಚಿಕ್ಕಂದಿನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗಣಿತ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡುವಾಗ ಈ ಸಲೆ ಪದವನ್ನು ಓದಿದ್ದ ನೆನಪು. ರೇಖಾಗಣಿತದ ಆಕೃತಿಗಳ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಿಡಿಸುವಾಗ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಾತ್ರದ ಬದಲು ಸಲೆಯನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಿರಿ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಗಾತ್ರ ಎನ್ನುವ ಪರೋಕ್ಷಾರ್ಥವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸಬಹುದು. ವಿಕಿ ಪದಕೋಶದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತೀರ್ಣ, ಕ್ಷೇತ್ರಫಲ ಎನ್ನುವ ವಿವರಣೆಯು ಇತ್ತು. ಯಾಕೋ ಗಾತ್ರವೇ (ಆಂಗ್ಲದಲ್ಲಿ ವಾಲ್ಯೂಮ್) ಸೂಕ್ತವಾದದ್ದು ಅನಿಸಿತು – ಯಾಕೆಂದರೆ ಗಾತ್ರ ಉದ್ದ-ಅಗಲ-ಎತ್ತರಗಳ ಮೂರು ಆಯಾಮವನ್ನು (೩ಡಿ) ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ (ವಿಸ್ತೀರ್ಣ ಬರಿ ಎರಡು ಆಯಾಮದ್ದು). (ಇದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾದ ಬೇರೆ ಸೂಕ್ತ ಅರ್ಥ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಕಾಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ). ದೇಹದ ಪೊಟರೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಅದರ ಒಳಗನ್ನು (ಸಲೆಯನ್ನು) ರಕ್ಷಿಸುವ ಮತ್ತು ಚಂದದ ಸ್ವರೂಪವಿರುವ ಹೊರಪದರವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಚರ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಈ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಕ್ಕ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸೋಣ.

ಎಲುವಿನೀ ಕಾಯಕ್ಕೆ | ಸಲೆ ಚರ್ಮದಾ ಹೊದಿಕೆ |

ಭಕ್ತ ಕುಂಬಾರ ಚಿತ್ರದ ‘ಮಾನವ ದೇಹವು ಮೂಳೆ ಮಾಂಸದ ತಡಿಕೆ , ಅದರ ಮೇಲಿದೆ ತೊಗಲಿನ ಹೊದಿಕೆ’ ಎನ್ನುವ ಹಾಡಿನ ಸಾಲು ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ ಇದರ ವಿವರಣೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ. ಮಾನವನು ಸೇರಿದಂತೆ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯ ಎಲುಬುಗಳ ಹಂದರಕ್ಕೆ ಮಾಂಸದ ತಡಿಕೆ ಹಾಕಿ ನೋಡಿದರೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದೆಂದು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬಲ್ಲೆವು. ಆ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡುವುದಿರಲಿ, ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ಮನಸು. ಅದಕ್ಕೊಂದು ತೊಗಲಿನ ಆವರಣ ಹಾಕಿ ಒಂದು ಸುಂದರ ಬಾಹ್ಯ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಒದಗಿಸಿದ ಸ್ವರೂಪ ಮಾತ್ರವೇ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೈಜದಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಮೂಲ ಬಲಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾದದ್ದೇ ಈ ಎಲುಬಿನ ಚೌಕಟ್ಟು. ಬರಿ ಎಲುಬಿನ ಹಂದರವನ್ನು ಅಸ್ತಿಪಂಜರದಂತೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುವ ನಾವು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ – ಸ್ವತಃ ನಾವೇ ಅಂತಹ ಅಸ್ತಿಪಂಜರಗಳಿಂದಾದ ಕಾಯವೆಂಬುದು. ಸ್ನಾಯುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಚರ್ಮದ ಹೊದಿಕೆಯ ತನಕ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಆ ಮೂಲಹಂದರಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದ ತೇಪೆಯ ಹಾಗೆ.

ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ, ಜೀವಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದ ಅಳತೆಗೋಲಾಗಿ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುವುದು ಈ ತೊಗಲಿನ ಬಾಹ್ಯ ಸ್ವರೂಪವೇ ಎನ್ನುವುದು. ಇದು ಹೊರಗಿನ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವೆಷ್ಟು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಡುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೂಡ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸಿತ್ತದೆ. ನಾವು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಮಾಡುವ ಸ್ನಾನಾದಿ ಶುದ್ಧ ಕಾರ್ಯಗಳಾಗಲಿ, ಸೌಂದರ್ಯವರ್ಧಕಗಳ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಹುನ್ನಾರವಾಗಲಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಘಮಘಮಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಲಿ – ಎಲ್ಲವು ಬಾಹ್ಯದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು, ಮತ್ತದರ ಅಂದ ಚಂದವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವ, ಅದನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛ – ಶುದ್ಧವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನವೇ. ಸ್ನಾನ ಮಾಡದವನನ್ನು, ಕೊಳಕು ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬರುವವನನ್ನು ದೂರವಿರಿಸುವುದೋ, ಟೀಕಿಸುವುದೋ ಕೂಡ ಅಸಹಜವೇನಲ್ಲ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ. ಅಂದರೆ ಆ ತೊಗಲಿನಿಂದಾವೃತ್ತವಾದ ಬಾಹ್ಯ ಸ್ವರೂಪ ಅಷ್ಟೊಂದು ಮಹತ್ವದ್ದೇ ? ಅಷ್ಟೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯದೇ ? ಆ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವುದು ಮುಂದಿನ ಸಾಲು.

ಮಲಮೂತ್ರ ಕ್ರಿಮಿಗಳೊಳಗಿರ್ದ, ದೇಹಕೆ |

ಸ್ವಲ್ಪ ತಾಳಿ..ಹೊರಗಿನ ಅವತಾರವನ್ನು ಮಾನದಂಡವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಹೊರಗಿನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಮುನ್ನ ಆ ಚರ್ಮದ ಹೊದಿಕೆಯ ಅಂಗಳದೊಳಗೊಮ್ಮೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿ. ಹೀಗೆ ದೇಹದ ಅಂತರಂಗದ ಒಳಹೊಕ್ಕು ನೋಡಿದಾಗ, ದೇಹದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಭಾಗ, ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಜತೆಗೆ ಬೇಕು-ಬೇಡಾದ ಹಲವಾರು ಸ್ವರೂಪಗಳು, ಜೀವಿಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರತಂತ್ರ ಜೀವಿ ಜಂತುಹುಳು, ಲಾಡಿ ಹುಳುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪದ ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ವಾಸಸ್ಥಾನ ಈ ದೇಹದ ಪೊಟರೆ. ಕೆಲವು ಸಕಾರಣವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿನಾಕಾರಣವಾಗಿ. ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ – ನಮ್ಮ ದೇಹದ ಅಂಗಾಗಗಳ ಕಾರ್ಯ ವೈಖರಿ, ವಿಧಾನವನ್ನೇ ಗಮನಿಸಿದರು ಸಾಕು – ಅವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆಸುವ ದೈನಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ರಸ ಮತ್ತು ಕಸಗಳ ತಾಳಮೇಳ ನಿರಂತರವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬಹುದು.

ಉಸಿರಾಟದ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಉಳಿಯುವ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಜೊತೆಗೆ ಹೊರಗೆಸೆಯಬೇಕಾದ ಇಂಗಾಲಾಮ್ಲದ ತ್ಯಾಜ್ಯವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ರಕ್ತದ ಪರಿಚಲನೆಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಮಲಿನ ರಕ್ತಗಳ ನಿರಂತರ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ಹೃದಯದ ಒಂದು ಭಾಗ ಶುದ್ಧರಕ್ತ ವಿಲೇವಾರಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗ ಮಲಿನರಕ್ತದ ಶುದ್ಧೀಕರಣದ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೇವಾನಿರತ. ಇನ್ನು ಜೀರ್ಣಕ್ರಿಯೆಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರಂತೂ ನಾವು ತಿಂದ ಆಹಾರದಲ್ಲಿಯೂ, ಜೀರ್ಣವಾದ ಆಹಾರದ ಭಾಗವಿರುವಂತೆ ಜೀರ್ಣವಾಗದೇ ಬೆವರು ಮಲಮೂತ್ರಾದಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆಸೆಯಬೇಕಾದ ಅಜೀರ್ಣ ಆಹಾರದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಭಾಗವು ಸೇರಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ದೇಹದೊಳಗೆ ಇದ್ದರು, ಅವುಗಳ ಅಂತರಂಗಿಕ ಕಾರ್ಯ ನಮಗೆ ಗೋಚರಿಸದಂತೆ ಚರ್ಮದ ಆವರಣವು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಂದು ಅಲ್ಲಿ ಮಲಿನವಿಲ್ಲವೆಂದು ಅರ್ಥವೇ ? ಹಾಗಲ್ಲ. ಉಗುಳು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳೆಂಬ ಮಡಿ-ಮೈಲಿಗೆ ಒಂದೇ ಕಡೆ ಇರುವ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ದೇಹದಲ್ಲೂ ಕಸ-ರಸಗಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಣ ಸದಾ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ನಾವೆಷ್ಟೇ ಹೊರಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿದು, ತೇಪೆ ಹಚ್ಚಿದರು ಒಳಗಿನದೇನು ಬದಲಾಗದು. ಅರ್ಥಾತ್ ನಮ್ಮದೆನ್ನುವ ನಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ದೇಹವನ್ನು ಕೂಡ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವೇಚ್ಛೆ ನಮಗಿಲ್ಲ. ಅದು ಇರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಬರಿ ಬಾಹ್ಯದಲಂಕರಣದೊಂದಿಗೆ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೋ,ಪ್ರದರ್ಶಿತ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೊ ಜಗಮಗಿಸಿಕೊಂಡು ‘ನಾನು ಹೆಚ್ಚು, ನೀನು ಕಡಿಮೆ’ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ ? ಎನ್ನುವ ಭಾವ ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ಕುಲವಾವುದಯ್ಯ ಸರ್ವಜ್ಞ ||

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ನಮ್ಮ ದೇಹದೊಳಗಿನ ಮಡಿ, ಮೈಲಿಗೆಗಳನ್ನೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗದ ನಾವು ಬೇರೆಯ ಮನುಜರನ್ನು, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಜಾತಿ, ಮತ, ಕುಲಗಳೆಂಬ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮೇಲು , ಕೀಳೆಂದು ವಿಭಾಗಿಸುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ ? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆಯೇ ಒಂದೇ ತರಹದ ಸರಕಿನಿಂದಾದ, ಒಂದೇ ತರದ ಕಸರಸಗಳಿಂದಾವೃತ್ತವಾದ, ಒಂದೇ ಮೂಲ ಗುಣಸ್ವರೂಪಗಳಿಂದಾದ ವಿಭಿನ್ನ ಆವೃತ್ತಿಗಳಷ್ಟೇ. ಅಂದಮೇಲೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವೇ ಜಾತಿಕುಲಾದಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ವಿಭಜಿಸಿ ನೋಡುವುದು ಮೂರ್ಖತನ ಎನ್ನುವ ಇಂಗಿತವನ್ನು ಈ ವಚನ ಸರಳವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಮನುಕುಲ ಜಾತಿಕುಲಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೇಲುಕೀಳಿನ ಗಣನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹುರುಳೂ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ಮನುಜದೇಹದ ರಚನೆಯನ್ನೇ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಚಾತುರ್ಯಪೂರ್ಣ ಸಂಗತಿ ಸಹ ಹೌದು (ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಉದಾಹರಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಯಾರೂ ನಿರಾಕರಿಸಲಾಗದು, ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗದು – ಎಲ್ಲವನ್ನು, ಎಲ್ಲರು ಸ್ವಾನುಭವದಿಂದ ಅರಿತವರೇ). ತಾನು ಕಂಡ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮನಮುಟ್ಟುವ ಹಾಗೆ, ಯಾರಿಗೂ ನೋವಾಗದ ಹಾಗೆ ಸರಳವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ ರೀತಿ ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ.

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
೦೯.೦೭.೨೦೧೭
(Picture :Wikipedia : https://en.m.wikipedia.org/wiki/Sarvajna)

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s