02111. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು-೦೦೦೩


02111. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು-೦೦೦೩
______________________________


ಊರಿಂಗೆ ದಾರಿಯನು | ಆರು ತೋರಿದಡೇನು |
ಸಾರಾಯದ ನಿಜವ ತೋರುವ , ಗುರುವು ತಾ |
ನಾರಾದಡೇನು ಸರ್ವಜ್ಞ ||

ಈ ವಚನದಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಎಲ್ಲಾ ಪದಗಳು ನೇರ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಸೂಚಿಸುತ್ತಿವೆ – ‘ಸಾರಾಯ’ ಪದದ ಹೊರತಾಗಿ. ಮೊದಲು ಈ ಪದವನ್ನು ನೋಡಿ ನಂತರ ಮಿಕ್ಕದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸೋಣ.

ಸಾರಾಯ – ಎನ್ನುವ ಪದಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಅರ್ಥಗಳಿವೆ. ಬಹುಶಃ ಸಾರಾಯವೆನ್ನುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಚಲಿತವಿರುವ ಹೆಂಡ, ಮದ್ಯ ಆಡುಭಾಷೆಯ ಪರಿಚಯವಿರುವವರಿಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರುವಂತದ್ದೇ. ಆದರೆ ಅದರ ಮಿಕ್ಕ ಅರ್ಥಗಳು ಅಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಚಾರದಲಿಲ್ಲ. ಆ ಮಿಕ್ಕ ಅರ್ಥಗಳು ಇಂತಿವೆ: “ತಿರುಳು, ಸತ್ವ ; ಜ್ಞಾನ, ಅನುಭಾವ; ನಿಜತತ್ವ; ನಿಜತತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವನು”. ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಈ ಮಿಕ್ಕ ಅರ್ಥಗಳೇ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಮೊದಲ ಅರ್ಥವಾದ ಮದ್ಯದ ಮೂಲಕವೂ ಕೊಂಚ ಪರೋಕ್ಷ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸಬಹುದಾದರೂ ಅದು ಕೇವಲ ಅರ್ಥ ಪ್ರೇರಿತ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯಾಗಬಹುದೇ ಹೊರತು, ಈ ವಚನದ ನಿಜವಾದ ಇಂಗಿತವೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.

೧. ಊರಿಂಗೆ ದಾರಿಯನು – ಊರಿಗೆ ದಾರಿಯನು
೨. ಆರು ತೋರಿದಡೇನು? – ಯಾರು ತೋರಿದರೇನು ?
೩. ಸಾರಾಯದ ನಿಜವ ತೋರುವ – ನಿಜತತ್ವದ ತಿರುಳನ್ನು ತೋರುವ, ಅನುಭಾವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲ
೪. ಗುರುವು ತಾ,ನಾರಾದಡೇನು ಸರ್ವಜ್ಞ – ಅಂತಹ ಗುರುವು ಯಾರಾದರೂ ಸರಿಯೇ

ವಿಸ್ತೃತ ವಿವರಣೆ:
________________

1) ಊರಿಂಗೆ ದಾರಿಯನು:

ಊರು ಎನ್ನುವುದು ನಾವು ಪಯಣ ಹೊರಟಾಗ ಸೇರಬಯಸುವ ಅಂತಿಮ ಜಾಗ. ಅದರಲ್ಲೂ ಹೊಸ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟೆವೆಂದರೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಊರು ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಗ್ರಾಮ, ಪಟ್ಟಣವೆಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತಲುಪಬೇಕಾದ ಗಮ್ಯ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯರಾಗಲಿ, ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಡುವ ಸಿದ್ಧ ಪುರುಷರಾಗಲಿ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಗಮ್ಯದ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ನಡೆದವರೇ. ಸಾಮಾನ್ಯರು ಐಹಿಕ ಸೌಖ್ಯದ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ನಡೆದರೆ ಯೋಗಿ, ಸಿದ್ಧರು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸೌಖ್ಯವನ್ನರಸಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರವರ ಪ್ರಕಾರದ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯಾನ್ವೇಷಣೆ ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾರ ಗಮ್ಯ (ಊರು) ಯಾವುದೇ ಆಗಲಿ ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಇರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ (ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ) ಅವರು ಪಯಣಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ದಾರಿಯ ಕಷ್ಟಾನಿಷ್ಠಗಳನ್ನರಿತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

2) ಆರು ತೋರಿದಡೇನು:

ಹಿಂದಿನ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಊರು ಅಥವಾ ಗಮ್ಯದ ದಾರಿಯ ಕುರಿತು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದಾಯ್ತು. ಆ ಮಾರ್ಗ ಖಚಿತವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರದ ಕಾರಣ ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಅಡೆತಡೆಗಳು, ಅಪಾಯಗಳು, ಅನುಕೂಲಗಳು – ಒಂದೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದಾಗ ಒಂದೋ ಅದರ ನಕ್ಷೆಯಿರಬೇಕು ಅಥವಾ ಆ ದಾರಿ ಬಲ್ಲವರ ಸಹಚರ್ಯ ಅಥವಾ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವಿರಬೇಕು. ಸತ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆಗೆ ಹೊರಟಾಗಲಂತೂ ಅಪ್ಪಟ ಗುರುವಿನ ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಆ ದಿಸೆಯ ರೂಪುರೇಷೆಗಳನ್ನು ಊಹಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಗೆ ಆ ಗುರು ಯಾರೆಂದು ಹುಡುಕುವುದೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಾಹಸವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿರುವಾಗ – ಯಾರು ಆ ಮುಂದಿನ ದಾರಿ ತೋರುತ್ತಾರೋ ಅವರೇ ಗುರು. ಆ ದಾರಿ ತೋರಬಲ್ಲ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು ಯಾರಾದರೇನು ? ಅವರಿಗೆ ಇಂತದ್ದೇ ಪದವಿ, ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಇರಬೇಕೆಂದಿದೆಯೇನು? ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಸಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಯಾರಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅವರೇ ಗುರು ಎನ್ನುವರ್ಥದಲ್ಲಿ ಈ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ.

3) ಸಾರಾಯದ ನಿಜವ ತೋರುವ:

ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಾರಾಯವೆಂದರೆ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಸತ್ಯ. ಆ ಸತ್ಯವನ್ನರಿಯುವ, ಅದರ ತಿರುಳು-ಸತ್ವವನ್ನು ಮನಗಾಣಿಸಬಲ್ಲ, ಆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಧಾರೆಯೆರೆಯಬಲ್ಲ, ಆ ಪಥದಲ್ಲಾಗುವ ಅನುಭವವನ್ನು ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲೇ ಗ್ರಹಿಸುವಂತಹ ಅನುಭಾವದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಆಸರೆಯಾಗುವ, ಆ ಮಾರ್ಗದ ನಿಜತತ್ವವನ್ನರಿತವನಾಗಿದ್ದು ಅದನ್ನು ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಬಲ್ಲ – ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪ ಇಲ್ಲಿನ ಇಂಗಿತ. (ಇಲ್ಲಿ ಅನುಭಾವ ಎನ್ನುವ ಪದವನ್ನು ಅನುಭವದಷ್ಟೇ ಸಮಾನಾರ್ಥಕ ಅನುಭೂತಿ ನೀಡಬಲ್ಲಂತಹ ಭಾವನೆ ಎನ್ನುವರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಭಾವನೆಯಲ್ಲೇ ನೈಜವನ್ನನುಭವಿಸುವಂತಹ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನೀಡಬಲ್ಲ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎನ್ನುವರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೋಡಬೇಕು).

ಇನ್ನು ‘ಸಾರಾಯದ ನಿಜವ ತೋರುವ’ ಪದಪುಂಜದಲ್ಲಿ ಸಾರಾಯವನ್ನು ಹೆಂಡ, ಮದ್ಯ ಎಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಿದರೂ, ಆ ದುರ್ವ್ಯಸನದ ನಿಜವ ತೋರುವವ (ದುಷ್ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವವ) ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಬಹುದು.

4) ಗುರುವು ತಾ | ನಾರಾದಡೇನು ಸರ್ವಜ್ಞ :

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿ, ಅದರತ್ತ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಡೆಸಬಲ್ಲ ಗುರುವು ಯಾರಾದರೇನು ? ಎಲ್ಲರು, ಎಲ್ಲವು ಸರಿಯೇ. ಅಲ್ಲಿ ಜಾತಿ-ಮತ-ಕುಲಭೇಧಗಳಾಗಲಿ, ಹಿರಿಯರು-ಕಿರಿಯರೆಂಬ ತಾರತಮ್ಯವಾಗಲಿ, ಪಂಡಿತ-ಪಾಮರರೆಂಬ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಲಿ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬರದು. ಅಷ್ಟೇಕೆ ಜೀವ-ನಿರ್ಜಿವವೆಂಬ ಅಂತರವೂ ಗಣನೆಗೆ ನಿಲುಕದು. ಆಧುನಿಕ ಜಗದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆ – ಐಟಿ ಜಗ. ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವವಿರುವ ಹಿರಿಯರೂ ತಮಗಿಂತ ಕಿರಿಯರಿಂದಲೋ, ಕಂಪ್ಯೂಟರಿನ ಸಹಾಯದಿಂದಲೋ ಹೊಸ ವಿಷಯವನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗುರು, ಯಾರು ಶಿಷ್ಯ ಎಂದು ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅನುಭವದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಲಿಸಿದಾತಂ ಗುರು – ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಸರಳ ವಿವರಣೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಚನದ ಪೂರ್ಣಾರ್ಥವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.


– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
(ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ: ವಿಕಿಪಿಡಿಯಾ)

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s