02129. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು ೦೦೧೦. ತೋರುವ ಕುಲಗಿರಿಯ


02129. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು ೦೦೧೦. ತೋರುವ ಕುಲಗಿರಿಯ
______________________________________________________

ತೋರುವ ಕುಲಗಿರಿಯ | ಮೀರಿ ತಪದೊಳಿರ್ದು |
ಬೇರೊಂದು ಮನವನೆಣಿಸಿದೆಡೆ ಬೆಳೆದ ಹೊಲ |
ಸೂರೆ ಹೋದಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ ||

ಇಲ್ಲಿರುವ ಪದಗಳ ಅರ್ಥಗಳೆಲ್ಲವೂ ನೆರವಾದದ್ದೇ ಆದರೂ ಒಟ್ಟಾರೆ ಭಾವಾರ್ಥ ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ದಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನರಿವಿಗೆಟುಕಿದಂತೆ ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.

ಗುರಿಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಡೆತಡೆಗಳು ನಿರಂತರ. ಅದರಲ್ಲೂ ಗುರಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಗ ಎಡವಿದರೆ ಆಗುವ ನಷ್ಟ ಅಗಾಧವಾದದ್ದು. ಕಟ್ಟೆಚ್ಚರದಿಂದ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಶ್ರಮದ ಪ್ರತಿಫಲ ಇನ್ನಾರದೋ ಪಾಲಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಸಾರ. ಆದರೂ ಇದರ ಪೂರ್ಣಾರ್ಥ ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ನೇರ ಎಟುಕದ ಕಾರಣ , ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಸ್ತೃತ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ತೋರುವ ಕುಲಗಿರಿಯ | ಮೀರಿ ತಪದೊಳಿರ್ದು |
_______________________________________

ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕೂರುವುದೆಂದರೆ ಕಡಿಮೆಯ ಮಾತಲ್ಲ. ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕೂರಲು ಹೊರಟವನ ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯ ಅದಮ್ಯವಾದದ್ದಿರಬೇಕು. ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆಯುವ ಐಹಿಕ ಜಗದ ಕುಲಬಂಧಗಳು, ಸಿರಿಸಂಪದದ ಆಮಿಷಗಳು, ಸುಖ-ಸಂತಸದ ಅಮಲು – ಎಲ್ಲವೂ ಜಯಿಸಲಾಭೇಧ್ಯವಾದ, ಏರಲಾಗದ ಕಡಿದಾದ ಗಿರಿಯಂತೆ ಅಡೆತಡೆಯಾಗಿ ಕಾಡುವುದರಿಂದ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ನಡೆಯುವುದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಅತೀವ ಮನೋಶಕ್ತಿ, ಮನೋಬಲಗಳಿಂದ ಅಂತಹ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಹಠ ಬಿಡದೆ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕೂರುತ್ತಾರೆ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಸಾಧಕರು, ಋಷಿಮುನಿಗಳು.

ಬೇರೊಂದು ಮನವನೆಣಿಸಿದೆಡೆ..
_______________________________

ಆದರೆ ಈ ಮನಸೆಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ – ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಲೋಭನೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನಲಿ ತಪಕೆ ಕೂತವನನ್ನು ಸಹ ಕಾಡದೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಮಾಯೆ. ಜಿತೇಂದ್ರನಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಬಂದು ಮೂಗು ಹಿಡಿದು ಕೂತವನನ್ನು ತಪ ಕೆಡಿಸಲೆಂದು ಬಂದ ಅಪ್ಸರೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ರೂಪು, ಲಾವಣ್ಯ, ಒನಪು, ವೈಯ್ಯಾರಗಳ ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ವಿಚಲಿತವಾಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಐಹಿಕ ಬದುಕಿನ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಐಷಾರಾಮಗಳಿಗೆ ಮನಸೋಲದವನು, ಆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಾಂಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನತ್ತ ಪೂರ್ತಿ ಹರಿಯಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಅಲ್ಲಿಯತನಕ ಕೇವಲ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯತ್ತ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದವನು , ಆ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಅವಳ ಮನವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವತ್ತ ವ್ಯಯಿಸಲು ತೊಳಲಾಡಿತ್ತಾನೆ. ಮನದಲ್ಲಿ ದೇವರ ಹೆಸರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಜಪಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವ ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅವಳ ಮನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೆನೆಯುತ್ತ (ಬೇರೆ ಮನವನೆಣಿಸುತ್ತ) ಅವಳ ನೆನಪು, ಯೋಚನೆ, ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲೇ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ಪೂರ್ತಿ ಶರಣಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಅದುವರೆಗೂ ತಾನು ಗಳಿಸಿದ ತಪವೆಲ್ಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸೋರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು ಗಮನಿಸದಷ್ಟು ಆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ ದೇವರ ಮನವನೆಣಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದರು (ತಪದ ಮೂಲಕ ದೇವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನರಿಯುವಿಕೆ, ತಾನೇ ಅವನಾಗುವಿಕೆ) ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಇನ್ನಾವುದೋ ಮನವನೆಣಿಸುತ್ತ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ.

ಬೆಳೆದ ಹೊಲ | ಸೂರೆ ಹೋದಂತೆ ಸರ್ವಜ್ಞ ||
________________________________________

ಇದೊಂದು ರೀತಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಉತ್ತು, ಬಿತ್ತು ಫಸಲು ತೆಗೆದು ಇನ್ನೇನು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಉಣ್ಣಬೇಕೆನ್ನುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮತ್ತಾರೋ ಆ ಫಸಲನ್ನು ಸೂರೆ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅವನು ಪಟ್ಟ ಶ್ರಮವೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ಸೋರಿಹೋದಂತೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಫಸಲನ್ನು ಕಳ್ಳರು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯ ಶ್ರಮದಿಂದ ಕೊಳ್ಳೆ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತೆ, ವರ್ಷಾಂತರಗಳ ತಪದ ಸಮಷ್ಟಿತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ತನ್ನ ಮೋಹದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಡವಿಕೊಂಡ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ಸೂರೆ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ – ಫಸಲು ಕದ್ದ ಕಳ್ಳರ ಹಾಗೆಯೇ.

ಸಾರದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಯಾವುದೋ ಗುರಿಯನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಏಕಾಗ್ರ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಬಗೆಬಗೆ ಕಷ್ಟ ಕಾರ್ಪಣ್ಯಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಮುನ್ನಡೆದಿರುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನೇನು ಗುರಿ ಹತ್ತಿರವಾಯ್ತು ಎನ್ನುವಾಗಲೋ ಅಥವಾ ಸರಿಯಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಗತಿ ಸಾಧಿಸಿರುವಾಗಲೋ ಯಾವುದೋ ಮಾಯಾ ಪ್ರಲೋಭನೆಯು ತಟ್ಟನೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿಸಲೆತ್ನಿಸುತ್ತದೆ; ಗಳಿಸಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಶೂನ್ಯವಾಗಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮರುಳಾದರೆ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಗಳಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸರ್ವನಾಶ. ಮರುಳಾಗದೆ ಮುನ್ನಡೆದರೆ ಗುರಿಸಾಧನೆಯ ಸಾರ್ಥಕ್ಯ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಇಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ.

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ವಿಕಿಪಿಡಿಯಾ

(ಶ್ರೀ ಅಜ್ಜಂಪುರ ಶಂಕರರ Shankar Ajjampura ಕೋರಿಕೆಯನುಸಾರ ಯತ್ನಿಸಿದ ವಚನ. ವಿವರಣೆ ಅಸಮರ್ಪಕ ಅಥವಾ ಅಪರಿಪೂರ್ಣ ಎನಿಸಿದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ)

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s