01674. ಏಪ್ರಿಲ್ ಪೂಲ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..! (ಲಘು ಹರಟೆ)


01674. ಏಪ್ರಿಲ್ ಪೂಲ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..! (ಲಘು ಹರಟೆ)

___________________________________

(ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು)

‘ಟ್ರಿನ್… ಟ್ರಿನ್..’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಪೋನಿನ ಸದ್ದಿಗೆ ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಆ ಬಿರು ಬಿಸಿಲಿನ ನಿದ್ದೆ ಕದಡಿಹೋಗಿ ‘ ಯಾರು ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿದ ಗೂಬೆ?’ ಎಂದು ಬೈಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ ಕೈಗೆ ಮೊಬೈಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು ‘ ಹಲೊ..’ ಎಂದೆ. ಯಾರಿರಬಹುದೆನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ತೊಲಗಿ ಹೋಗುವ ಹಾಗೆ ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಗುಟುರು ದನಿ ಕೇಳಿಸಿತ್ತು.

‘ ಸಾರ್.. ನಾನು ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನಮಸ್ಕಾರ ಸಾರ್.. ನಿದ್ದೆಯಿಂದೆಬ್ಬಿಸಿಬಿಟ್ಟೆಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ..’ ಎಂದ ಪೆಚ್ಚು ನಗೆ ನಟಿಸುತ್ತ. ನನ್ನ ‘ ಹಲೊ’ ಎನ್ನುವ ಮಾತಿಂದಲೆ ನಿದ್ದೆಯಾಳದಿಂದೆದ್ದು ಬಂದದ್ದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನಿಂದ ಬೆಂಡು ಎತ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲೆ ತಾನೆ ಆಡಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಕೆಚ್ ಹಾಕುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ ಖದೀಮ…

‘ ಕಾಣುತ್ತೆ ಏನು ಬಂತು ? ಖಡಾಖಂಡಿತವಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ ನಕ್ಷತ್ರಿಕನ ಹಾಗೆ.. ಹಾಳಾದ್ದು ಪೋನಿಂದ ಏನು ಮಾಡುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಮೊದಲು ಎರಡು ಬಿಗಿದು ಆಮೇಲೆ ಮಿಕ್ಕಿದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ..’ ಗಡದ್ದಾಗಿ ತಿಂದು ಡೀಪ್ ಸಮಾಧಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವನ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸಿದ ಕೋಪವೆಲ್ಲ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮೇಲೆ ಮುಸಲಧಾರೆಯಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದವಾಗುತ್ತಿರುವಂತೆ.

‘ಸಾರಿ ಸಾರ್..ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ… ಮ್ಯಾಟರು ತುಂಬಾ ಇಂಪಾರ್ಟೆಂಟು.. ಅದಕ್ಕೆ ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಾಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ ತಡ್ಕೊಳ್ಳೊಕಾಗ್ಲಿಲ್ಲ….’ ಎಂದ ಗುಬ್ಬಣ ಸಂತೈಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

ಅವನ ಏಮಾರಿಸುವ ಗುಣ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ನಾನು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಬಲೆಗೆ ಬೀಳದೆ ಇರುವಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸುತ್ತ ,’ ಅದೆಲ್ಲಾ ಪೀಠಿಕೆ ಬೇಡ.. ಸುಖ ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸಂತು ಆಯ್ತಲ್ಲ..? ಆ ಪಾಪವೇನು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡಲ್ಲ.. ತಿಗಣೆ ಜನ್ಮವೆ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ನಿನಗೆ.. ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಮ್ಯಾಟರಿಗೆ ಬಾ’ ಎಂದೆ ಮೀಟರಿನ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟ ಆಟೋ ಗಿರಾಕಿಯ ಹಾಗೆ.

‘ ತಿಗಣೆಯಾದ್ರೂ ಸರೀನೆ ನಿಮ್ಮ ಹಾಸಿಗೇಲೆ ಸೇರ್ಕೊಳ್ಳೊ ದೋಸ್ತಿ ನಮ್ಮದು ಸಾರ್…ಸುಮ್ನೆ ಯಾಕೆ ಕೋಪ ನಿಮಗೆ?’ ತಿಗಣೆಯಾದರೂ ಕಾಡುವವನೆ ಹೊರತು ಬಿಡುವವನಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ವಿಕ್ರಮನ ಭೇತಾಳದಂತೆ ಪಟ್ಟು ಬಿಡದೆ ನುಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ… ನಾನೀಗ ಪೋನ್ ಇಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಿಡ್ತೀನಿ ನೋಡು..ಬೇಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಾ…’ ಹೆದರಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಗದರಿಸಿದೆ.

‘ ಆಯ್ತು.. ಆಯ್ತು ಸಾರ್.. ಬಂದೆ… ಆದರೆ ಮ್ಯಾಟರು ಪೋನಲ್ಲಿ ಹೇಳೊದಲ್ಲ… ಶಕುಂತಲಾ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟಲ್ಲಿ ಮೀಟ್ ಮಾಡಿ ಆರ್ಡರ ಮಾಡಿ ತಿಂತಾ ಜತೆಜತೆಯಲ್ಲೆ ವಿಷಯ ಹೇಳ್ತೀನಿ..’

‘ ಅಯ್ಯೊ ಪೀಡೆ..! ಹಾಗಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಮನೆ ಹತ್ತಿರ ತಲುಪಿದ ಮೇಲಲ್ಲವ ಪೋನ್ ಮಾಡೋದು ? ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿದ್ದೆ ತೆಗೀತಿದ್ನಲ್ಲಾ ? ಊರಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಯಾಕೆ ಪೋನ್ ಮಾಡ್ಬೇಕಿತ್ತೊ?’ ಮತ್ತೆ ಮನಸಾರೆ ಬೈಯುತ್ತ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆ ಹರಿಸಿದ್ದೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮೇಲೆ.

‘ ತಾಳಿ ಸಾರ್ ಸ್ವಲ್ಪ… ಸುಮ್ನೆ ಕೂಗಾಡ್ಬೇಡಿ… ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಮೂರು ಸ್ಟೇಷನ್ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದೀನಿ.. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರೋಕೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಸಾಕು.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ರೆಡಿಯಾಗಲಿ ಅಂತ್ಲೆ ಈಗ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದು..’ ಎಂದು ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಿಬಿಟ್ಟ.

‘ ಸರಿ ಹಾಳಾಗ್ಹೋಗು .. ನಂದು ರೆಡಿಯಾಗೋದು ಸ್ವಲ್ಪ ಲೇಟಾಗುತ್ತೆ, ಬಂದು ಕಾಯಿ..’ ಎಂದು ಉರಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಪೋನ್ ಇಡುವುದರಲ್ಲಿದ್ದೆ.. ಆಗ ಮತ್ತೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೆ, ‘ಸಾರ್..ಒಂದೆ ನಿಮಿಷ… ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ನಮ್ಮೆಜಮಾನತಿ ಇವತ್ತು ‘ದಂರೂಟ್’ ಮಾಡಿದ್ಲು.. ನಿಮಗು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ತರ್ತಾ ಇದೀನಿ… ಶುಗರು ಗಿಗರು ಅಂತೆಲ್ಲ ನೆಪ ಹೇಳ್ಬೇಡಿ ಸಾರ್..’ ಅಂದ.

‘ದಂರೂಟ್’ ಅಂದರೆ ನನ್ನ ‘ಪಕ್ಕಾ ವೀಕ್ನೇಸ್’ ಅಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೆ. ಶುಗರು ಇರಲಿ ಅದರಪ್ಪನಂತಹ ಕಾಯಿಲೆಯಿದ್ದರೂ ಬಿಡುವವನಲ್ಲ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದೆ ಗಾಳ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಕಿಲಾಡಿ.. ಅಲ್ಲದೆ ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಸಿಕ್ಕಬಹುದಾದರು ‘ದಂರೂಟ್’ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಶ್ರೀಮತಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅವನಿಗೂ ಗೊತ್ತು… ಆ ಹೆಸರು ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ನಾನು ಅರ್ಧ ಶಾಂತವಾದ ಹಾಗೆ ಎಂದು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿಯೆ ಕಾಳು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.. ಅಥವಾ ಕೂಲಾಗಿಸಲು ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಬರಿ ಹೋಳು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೊ , ಏನು ?

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ… ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ರೀಲು ಬಿಡಬೇಡ ನೋಡು… ನೀನು ತಿನ್ನ ಬೇಕೂಂತಿರೊ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನೀನೆ ಕಿಚನ್ ಸೇರುವ ಹಾಗೆ ತದುಕಿ ಹಾಕಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದೆ ವಾರ್ನಿಂಗ್ ದನಿಯಲ್ಲಿ..

‘ ಸಾರ್.. ದಂರೂಟಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ನಿಮ್ಮ ಜತೆ ಹುಡುಗಾಟವೆ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ ಸಾರ್..ನಮ್ಮಪ್ಪರಾಣೆ, ಗೂಗಲೇಶ್ವರನಾಣೆ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರ್ತಾ ಇದೀನಿ.. ಆದ್ರೆ ಈ ಟ್ರೈನು ಏಸಿಗೆ ಅರ್ಧ ಬಿಸಿಯೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ತಣ್ಣಗಿದ್ರೆ ನನ್ನ ಬೈಕೋಬೇಡಿ….’. ಮೊದಲಿಗೆ ಅವರಪ್ಪ ಈಗಾಗಲೆ ‘ಗೊಟಕ್’ ಅಂದಿರೋದ್ರಿಂದ ಆ ಅಣೆ ಹಾಕೋದಕ್ಕೆ ಯಾವ ತಾಪತ್ರಯವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಗೂಗಲೇಶ್ವರ ಸತ್ತವನೊ, ಬದುಕಿದವನೊ ಎಂದು ಗೂಗಲ್ ಮಾಡಿಯೆ ಹುಡುಕಿ ನೋಡಬೇಕೇನೊ?

ಅಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ನ ನಿದ್ರೆಯೆಲ್ಲ ಪೂರ್ತಿ ಹಾರಿ ಹೋಗಿ, ನಾಲಿಗೆ ಆಗಲೆ ಕಡಿಯತೊಡಗಿತ್ತು.. ‘ಸರೀ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಸೀಯೂ ಇನ್ ಟೆನ್ ಮಿನಿಟ್ಸ್ ..’ ಎನ್ನುತ್ತ ಬಚ್ಚಲು ಮನೆಗೆ ನಡೆದಿದ್ದೆ.. ಶಕುಂತಲಾಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲೆ ಟ್ರೈನ್ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿನ ಹತ್ತಿರ ಕಾದು, ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಿಡಿಯಲು ಸಿದ್ದನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವನನ್ನು ನಿರಾಶೆಗೊಳಿಸದಂತೆ ಎಸ್ಕಲೇಟರ್ ಹತ್ತಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಕಾಣಿಸಿದ. ಬಹಳ ಮುಂಜಾಗರೂಕತೆ ವಹಿಸಿದವನ ಹಾಗೆ ಬಲದ ಕೈಯಲೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಸ್ಟೀಲು ಡಬರಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಈ ಬಾರಿ ಬರಿ ಹೋಳು ಹೊಡೆದಿಲ್ಲ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ‘ದಂರೋಟು’ ತಂದಿರುವನೆಂದು ಖಾತ್ರಿಯಾಗಿ ಬಿಗಿದಿದ್ದ ನರಗಳೆಲ್ಲ ಸಡಿಲಾಗಿ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಕಂಡೂಕಾಣದ ತೆಳು ನಗೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿತು – ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಜೊತೆಯೆ ವಾಗ್ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದೆ ಸುಳ್ಳೇನೊ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ.

ಇಬ್ಬರೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪುಟ್ಪಾತಿನ ಪೂರ್ತಿ ಅಗಲವನ್ನು ನಮ್ಮ ವಿಶಾಲ ‘ತನು’ಮನಗಳಿಂದ ಈಗಾಗಲೆ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡು ಮಿಕ್ಕವರೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಪೆರೇಡ್ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದರು, ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರದವರಂತೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದು ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ಒಳಗೆ ಹೊಕ್ಕೆವು. ಊಟದ ಸಮಯ ಮೀರಿ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿರಲಿಲ್ಲವಾಗಿ ನಮಗೆ ಮಾತಿಗೆ ಬೇಕಿದ್ದ ದೇವಮೂಲೆ ಸರಾಗವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಐ ಪ್ಯಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಆರ್ಡರ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೊಂದು ಪ್ಲೇಟ್ ಪಕೋಡ / ಬಜ್ಜಿ ಜತೆ ಸೇರಿಸಿ ಮಾತಿಗಾರಂಭಿಸಿದ.

‘ ಸಾರ್.. ನೀವ್ ಹೇಗು ಕಥೆ, ಕವನಾ ಅಂತ ಬರ್ಕೊಂಡ್ ಸುಮ್ನೆ ಟೈಮ್ ವೇಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ತಿರ್ತೀರಾ.. ಅದರ ಬದಲು ಈಗ ನಾನು ಹೇಳೊ ಥೀಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ಫರ್ಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಆರ್ಟಿಕಲ್ ಬರೆದುಕೊಡಿ..ಸಮಾನತೆ – ಈಕ್ವಾಲಿಟಿ ಕುರಿತು .. ಯಾವುದೊ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಶನಲ್ ಲೆವೆಲ್ ಮ್ಯಾಗಜೈನಿಗೆ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಬೇಕಂತೆ’ ಎಂದ.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಿಲ್ಕುಲ್ ರೆಡಿಯಾಗಿ ಬಂದಂತಿತ್ತು.. ನಾನು ಬರೆದದ್ದು ಇಂಟರನ್ಯಾಶನಲ್ ಲೆವಲ್ಲಲ್ಲಿರಲಿ, ಯಾವುದೊ ಒಂದು ನಾಲ್ಕೈದು ಜನ ಓದೊ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೆ ಅಂದರು ನಾನು ಬರೆದುಕೊಡುವವನೆ ಅಂತ ಅವನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು.. ನನ್ನ ವೀಕ್ ಏರಿಯ ಅದು.. ಏನಾದರು ಬರೆದು, ಪಬ್ಲಿಷ್ ಮಾಡಿ ಫೇಮಸ್ ಆಗ್ಬೇಕನ್ನೋದು ನನ್ನ ವೀಕ್ನೆಸ್ ಅಂತ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು..

‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ ಕಥೆ ಅನ್ನು ಕವನ ಅನ್ನು, ಊಹೆ ಮಾಡಿ ಹುಟ್ಟಿಸ್ಕೊಂಡು ಏನೊ ಬರೆದುಬಿಡಬಹುದು..ಇದು ಸೀರಿಯಸ್ ಆರ್ಟಿಕಲ್.. ಅಲ್ದೆ ಸರಿಯಾದ ಥೀಮಿನ ಐಡಿಯಾನೂ ಇಲ್ದೆ ನಾನು ಏನೂಂತ ಬರೀಲಿ?’ ನಾನಿನ್ನು ಅರ್ಥವಾಗದ ಗೊಂದಲದಲ್ಲೆ ನುಡಿದೆ.. ಒಂದು ಕಡೆ ಓವರ್ನೈಟ್ ಹೆಸರಾಗಿಬಿಡುವ ಛಾನ್ಸ್ ಎಂದು ಎಗ್ಸೈಟ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ‘ಸರಿಯಾದ ಹೂರಣ’ವಿಲ್ಲದೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಅಗುವ ಮಾತಾ ?’ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನದ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ.

‘ ಏನಿಲ್ಲ ಸಾರ್, ಒಂದಷ್ಟು ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟ್ ಒಟ್ಟಾಗಿಸಿ ನೀವೊಂದು ಅದ್ಬುತ ಲೇಖನ ಬರೆದುಕೊಡಿ ಸಾಕು.. ಮಿಕ್ಕಿದ್ದು ನನಗೆ ಬಿಡಿ.. ನೋಡ್ತಾ ಇರಿ ಹೇಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಸ್ಟಾರ್ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ’ ಎಂದ.

ನನಗೆ ಅದರ ಬಗೆ ಅನುಮಾನವಿದ್ದರೂ, ಹಾಳು ಕೀರ್ತಿಕಾಮನೆಯ ಶನಿ ಯಾರನು ತಾನೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು? ಪ್ರಲೋಭನೆಗೊಳಗಾದವನಂತೆ ಆಯಾಚಿತವಾಗಿ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ್ದೆ…

‘ ಆದರೆ ಒಂದೆ ಒಂದು ಕಂಡೀಷನ್ನು ಸಾರ್..’

ಇದೋ ‘ ಕ್ಯಾಚ್’ ಈಗ ಬಂತು ಅಂದುಕೊಂಡೆ – ‘ಕಂಡೀಷನ್ನಾ? ಏನಾ ಕಂಡೀಷನ್ನು?’

‘ ಏನಿಲ್ಲಾ ಸಾರ್ ಗಾಬರಿಯಾಗಬೇಡಿ.. ಈ ಲೇಖನ ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೆ ಕಳಿಸಬೇಕಂತೆ.. ಅಂದರೆ ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿಯೆ ನೀವಿದನ್ನ ಬರೆದುಕೊಡಬೇಕು..’

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ ಈಗಾಗಲೆ ಸಾಯಂಕಾಲ..!’

‘ ಸಾರ್.. ಇಂಟರ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಎಕ್ಸ್ ಪೋಷರ್.. ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಡಿ’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಲೋಭಿಸಿದ..

‘ ಸರಿ ಹಾಳಾಗಲಿ.. ಏನೊ ಬರೆದು ರಾತ್ರಿಯೆ ಕಳಿಸುತ್ತೀನಿ… ಏನಾಯ್ತು ಅಂತ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೇಳು’ ಎಂದು ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ.

‘ ಸಾರ್.. ಇವತ್ತೆ ಲಾಸ್ಟ್ ಡೇಟ್ ಆಗಿರೋದ್ರಿಂದ ಡೈರೆಕ್ಟಾಗಿ ಈ ಇ-ಮೇಲ್ ಅಡ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಕಳಿಸಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ, ತಗೊಳ್ಳಿ’ ಅಂತ ಒಂದು ಮಿಂಚಂಚೆ ವಿಳಾಸವಿದ್ದ ಚೀಟಿ ಜೇಬಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಟ್ಟ..

ಮನೆಗೆ ಬಂದವನೆ ನೇರ ಕಂಪ್ಯೂಟರಿನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು ‘ಕಾಂಟ್ರೊವರ್ಸಿ’ ಆಗದ ಹಾಗೆ, ಈಕ್ವಾಲಿಟಿಯ ಎರಡು ಕಡೆಯ ಪಾಯಿಂಟುಗಳು ಹೈ ಲೈಟ್ ಆಗುವ ಹಾಗೆ, ಒಂದು ಲೇಖನ ಬರೆದು, ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡಾಗುವ ಮೊದಲೆ ಇ-ಮೇಲಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಿ ಮೇಲೆದ್ದಿದ್ದೆ. ಸುಸ್ತಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಎಳೆಯುತ್ತ ಇದ್ದುದರ ಜತೆಗೆ ಬರೆದ ಆಯಾಸವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಗಾಢ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿಕೊಂಡ್ದಿದ್ದೆ.. ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಇಂಟರ್ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಮ್ಯಾಗಜೈನಿನಲ್ಲಿ ಪಬ್ಲಿಷ್ ಆದ ಹಾಗೆ, ಫರ್ಸ್ಟ್ ಪ್ರೈಜು ಹೊಡೆದ ಹಾಗೆ… ಏನೇನೊ ಕನಸು…

ಮರುದಿನ ಎದ್ದಾಗಲೆ ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನವಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ್ದೆಲ್ಲ ಮರೆತೆ ಹೋದಂತಾಗಿತ್ತು. ಪೂರ್ತಿ ಎಚ್ಚರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಕಳಿಸಿದ್ದ ಮಿಂಚಂಚೆ ನೆನಪಾಗಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೆ ಪೋನಾಯಿಸಿದೆ.

ಲೈನಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದರು ಯಾಕೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ದನಿ ಸ್ವಲ್ಪ’ಡೌನ್’ ಆದಂತಿತ್ತು..

‘ ಸಾರ್..ಈಗ ತುಂಬ ಬಿಜಿ.. ಆಮೇಲೆ ಪೋನ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ.. ‘ ಎಂದ

‘ಯಾಕೊ ವಾಯ್ಸ್ ಡಲ್ಲೂ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ? ಹುಷಾರಾಗಿದ್ದಿಯಾ ತಾನೆ ? ಇವತ್ತು ಆಫೀಸಿಗೆ ರಜೆಯಲ್ವ – ಇವತ್ತೆಂತಾ ಬಿಜಿನಯ್ಯ..?’ ಎಂದೆ.

‘ ಸಾರ್.. ಎಲ್ಲಾ ಆಮೇಲೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ… ಸ್ವಲ್ಪ ಅರ್ಜೆಂಟು’ ಅಂದಾಗ ನನಗೇಕೊ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅನುಮಾನ ಶುರುವಾಯ್ತು.

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದ ಇ-ಮೇಲ್ ಅಡ್ರೆಸ್ಸಿಗೆ ಆರ್ಟಿಕಲ್ ಬರೆದು ಕಳಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ ಕಣೊ, ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೆರಡಾಗೊ ಮೊದಲೆ… ಇನ್ನೊಂದು ಐದು ನಿಮಿಷ ತಡವಾಗಿದ್ರು ಡೇಡ್ ಲೈನ್ ಮಿಸ್ ಆಗಿಬಿಡ್ತಿತ್ತು..’ ಎಂದೆ.

‘ ಕಳಿಸಿಯೆಬಿಟ್ರಾ..? ಕಳಿಸದೆ ಇದ್ರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತೇನೊ..?’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಏನೊ ಗೊಣಗುಟ್ಟಿದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು…

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ… ಯಾಕೊ ನಿನ್ನೆಯೆಲ್ಲ ಅಷ್ಟೊಂದ್ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಮಾಡಿದವನು ಇವತ್ತು ಪೂರ್ತಿ ಟುಸ್ ಬಲೂನಿನ ಹಾಗೆ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀ..?’

‘ಸಾರ್…’ ರಾಗವಾಗಿ ಎಳೆದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ದನಿ ಕೇಳಿಯೆ ಏನೊ ಎಡವಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಅನಿಸಿತು…

‘ಏನೊ..?’

‘ನಾವಿಬ್ಬರು ಏಮಾರಿಬಿಟ್ವಿ ಸಾರ್…’

ನಾನು ಕೂತಲ್ಲೆ ಬಾಂಬ್ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ಅದುರಿಬಿದ್ದೆ ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಗಾಬರಿಯಲ್ಲೆ ‘ಯಾಕೊ.. ಏನಾಯ್ತೊ..?’ ಎಂದು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಕಿರುಚಿದ ದನಿಯಲ್ಲಿ…..

‘ ಸಾರ್ …ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಇ-ಮೇಲ್ ಬಂದಿತ್ತು ಸಾರ್.. ನಿನ್ನೆ ನಾವು ಕಳಿಸಿದ ಇ-ಮೇಲ್ ಎಲ್ಲ ಹೋಕ್ಸ್ ಸಾರ್, ಬರಿ ಫೇಕೂ..’ ಎಂದ…

‘ವಾ….ಟ್…? ಇಂಟರ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಮ್ಯಾಗಜೈನ್..? ಅರ್ಟಿಕಲ್ ಪಬ್ಲಿಷಿಂಗ್.. ? ಎಲ್ಲಾ ಹೋಕ್ಸಾ…?’

‘ ಹೌದು ಸಾರ್.. ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಂದ ಮೆಸೇಜಲ್ಲಿ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಫಾರ್ ದ ಪಾರ್ಟಿಸಿಪೇಷನ್ ಅಂಡ್ ಸಪೋರ್ಟ್ ಅಂತ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ ಕಾರ್ಡ್ ಬೇರೆ ಕಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಸಾರ್..’ ಅಂದ.

ನನಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮೇಲೆ ಪೂರ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದರು ಕೋಪವನ್ನು ಹಾಗೆಯೆ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದವನೆ, ‘ ಯಾಕೆ ಹೋಕ್ಸ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಅಂತೇನಾದ್ರೂ ಬರೆದಿದ್ದಾರಾ?’ ಎಂದೆ.

‘ ಸಾರ್.. ಇವ್ವತ್ತೆಷ್ಟು ಡೇಟು ಹೇಳಿ..?’

‘ ಈಗ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳೂಂದ್ರೆ ಡೇಟ್ ಗೀಟೂ ಅಂತ ಡೈವರ್ಟ್ ಮಾಡೋಕ್ ಟ್ರೈ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀಯಾ ?’

‘ ಮೊದ್ಲು ಹೇಳಿ ಸಾ.. ಆಗ ನಿಮ್ಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ..’

‘ ಇವತ್ತು ಏಪ್ರಿಲ್ ಎರಡೂ..’

‘ ಅಂದ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನೆ ಡೇಟು ಎಷ್ಟು ಸಾರ್..’

‘ ಇವತ್ತು ಎರಡಾದ್ರೆ ನಿನ್ನೆ ಎಷ್ಟೂಂತ ಗೊತ್ತಿಲ್ವೆ.. ಏಪ್ರಿಲ್ ಫಸ್ಟ್..’

ಹಾಗೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತಟ್ಟನೆ ನನಗೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಯ್ತು – ಇದು ಯಾರೊ ಏಪ್ರಿಲ್ ಪೂಲ್ ಮಾಡಲು ನಡೆಸಿದ ಫ್ರಾಂಕ್ ಎಂದು…!

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..? ಅಂದ್ರೆ…..’

‘ ಹೌದು ಸಾರ್… ನಾವಿಬ್ರೂ ಯಾರೊ ಮಾಡಿದ ಫ್ರಾಂಕಿಗೆ ಏಪ್ರಿಲ್ ಪೂಲ್ ಆಗಿ ಹೋದ್ವಿ – ಸೊಫಿಸ್ಟಿಕೇಟ್ ಆಗಿ..’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ದನಿಯಲ್ಲಿದ್ದುದ್ದು ಖೇದವೊ, ಹಾಸ್ಯವೊ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕು ಪೂಲ್ ಆಗಿದ್ದು ಅವನಲ್ಲ, ನಾನು.. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನೂ ಒಳಗೊಳಗೆ ನಗುತ್ತಿರಬೇಕು..

‘ ಇವತ್ತು ಕಳಿಸಿದ ಮೇಸೇಜಲ್ಲಿ ಅದೇ ಬರೆದಿತ್ತು ಸಾರ್.. ಥ್ಯಾಂಕ್ ಫಾರ್ ದಿ ಎಫರ್ಟ್ ಅಂಡ್ ಪಾರ್ಟಿಸಿಪೇಶನ್ ಅಂತ.. ಜತೆಗೆ ಗುಡ್ ಲಕ್ ಫಾರ್ ದಿ ಆರ್ಟಿಕಲ್ ಅಂತ..’

ಮಿಂಚಂಚೆ ಕಳಿಸುವಾಗ, ರೆಕಮೆಂಡ್ ಮಾಡಿದವರ ಹೆಸರು, ಇ-ಮೇಲ್ ವಿಳಾಸವನ್ನು ಜತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಕಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಯಾಕೆ ಹೇಳಿದ್ದರೆಂದು ಈಗರಿವಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಇ-ಮೇಲ್ ತೆಗೆದು ನೋಡಿದ್ದರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ ಮೇಲ್ ನನ್ನ ಮೇಲ್ ಬಾಕ್ಸಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತೆಂದು ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು.

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ… ಇವತ್ತು ಸಾಯಂಕಾಲ ಫ್ರೀ ಇದೀಯಾ? ಜಗ್ಗಿಸ್ ರೆಸ್ಟೊರೆಂಟಲ್ಲಿ ಬಟರ್ ಚಿಕನ್ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ..’

ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ ಕಿಲಾಡಿ.. ಅವನಿಗೆ ಚಿಕನ್ನಿನ ಯಾವ ಸೈಡಿಗೆ ಬಟರು ಹಾಕಿರುತ್ತೆಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು.. ‘ ಸಾರ್ ಇವತ್ತು ಪೂರ್ತಿ ಬಿಜಿ ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ವೀಕ್ ನೋಡೋಣಾ … ಅಂದಹಾಗೆ ಇಬ್ಬರು ಹೀಗೆ ಏಮಾರಿದ್ದು ಯಾರಿಗು ಗೊತ್ತಾಗೋದು ಬೇಡಾ.. ನಾನೂ ಬಾಯ್ಬಿಡೊಲ್ಲಾ, ನೀವೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡಿ…’ ಎಂದು ಅವನೆ ಪೋನಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ – ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ…!

ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೋಪ ಇಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ – ಅದರಲ್ಲು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮೇಲೆ, ‘ಅವನು ಏಮಾರಿದ್ದಲ್ಲದೆ, ನನ್ನನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿಸಿದನಲ್ಲಾ’ ಎಂದು. ಆ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕಂಪ್ಯೂಟರಿನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತೆ, ಇಡೀ ಎಪಿಸೋಡನ್ನೆ ಈ ಬರಹದ ರೂಪಕ್ಕಿಳಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಎಕ್ಸ್ ಪೋಸ್ ಮಾಡಲು – ಹೀಗಾದರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನ ಹಾಗೆ. ಬರೆದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೂ ಓದಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ, ನಾನೆ ಕೂತು ಓದಿದರೂ ಸರಿಯೆ….

ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಸಿಕ್ರೇಟ್ – ಓದಿದವರು ಏಮಾರಿದ್ದು ಅವನೆಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಾಗೆ – ಎಪಿಸೋಡನ್ನ ಅವನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಬರೆದು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ಮಾತ್ರ ಯಾರಿಗು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ – ಕನಿಷ್ಠ ಈ ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳು ಮುಗಿಯುವವರೆಗಾದರೂ..!

– ಗುಬ್ಬಣ್ಣ

Advertisements

Published by

ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ಜೀವನದ ಸುತ್ತಾಟ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೊ ದಾಟಿಸಿ, ಅರಿವಿನೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿಸಿ ಅಲೆದಾಡಿಸತೊಡಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮೂಲದ ಬೇರಿನ ತುಡಿತಗಳೆಲ್ಲ ಏನೆಲ್ಲಾ ತರದ ಸ್ವಗತಗಳಾಗಿ ಕಂಗಾಲಾಗಿಸತೊಡಗಿದಾಗ, ಅದರ ಹೊರ ಹರಿವಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡ ಹಠಾತ್ ದ್ವಾರವೆ - ಈ 'ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ' ಬ್ಲಾಗ್. ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಈ ಮನ ವೈಖರಿಯ ಪ್ರಕಟ ರೂಪ, 'ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು' ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಅವರಿವರನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ಕೈ ಕುಲುಕಿ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆದು ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಯುತ್ತಲಿದೆ, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ. ಬಾಲಿಶವಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ತುಡಿತ, ಸ್ವಗತಗಳು ತುಸು ಶಿಸ್ತಿನ ದಿರುಸುಟ್ಟು ಠಾಕುಠೀಕಾಗಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನಡಿಗೆಯುದ್ದಕ್ಕು ಕಲಿಕೆಯ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿವೆ. ಇದು 'ನನ್ನ ಮೈದಾನ, ನನ್ನ ಕುದುರೆ' ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯಕ್ಕೊ ಏನೊ - ಬರೆಯಬೇಕೆನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟು ನಿರಾಳವಾಗುವ ಪರಿ, ಇನ್ನು ಕೈ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಲೆ ಇದೆ, ವಿವಿಧ ಪ್ರಯೋಗಗಳೊಡನೆ. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಪದ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಬರಲು ಬಹುಶ ಈ ಬ್ಲಾಗಿತ್ತ ಧೈರ್ಯವೆ ಕಾರಣವೇನೊ.. ಕೊನೆಯವರೆಗು ಜತೆಗುಳಿಯುವುದೂ ಕೂಡ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಏನೊ.. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಇಣಿಕಿದರೆ - ಒಪ್ಪುಗಳ ಬಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸರಿಯೆ, ತಪ್ಪೇನಾದರು ಕಂಡರೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುಳಿವಿತ್ತು ಹೋಗಿ, ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಕಲಿತು ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಸಹಾಯಕವಾದೀತು, ಈ ನಿರಂತರ ಕಲಿಕೆಯ ಜೀವನ ಯಾತ್ರೆಯಲಿ 😊 ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, - ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s