1767. ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಮುಂಗುರುಳು !


1767. ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಮುಂಗುರುಳು !


ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ನೆರೆದಾವೆ, ನೋಡಲವಳಂದಾವ
ಮುಕ್ಕರಿದು ಬಂದಾವೆ, ಕಾಣಲವಳ ಚಂದವ!
ಏನ ಹೇಳಲೆ ಕಥೆಯ, ಮುಂಗುರುಳ ವ್ಯಥೆಯನು
ಚಡಪಡಿಸಿ ನರಳಾವೆ, ಮುಟ್ಟಿ ಮುಟ್ಟಿ ಕದಪನು ||

ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕೆ ಹವಣಿಕೆ, ಹಾಕಿರೆ ಸತತ ಮುತ್ತಿಗೆ
ಎಡದಿಂದ ಬಲದಿಂದ, ಹಣೆ ತುಟಿ ಗಲ್ಲ ಕುತ್ತಿಗೆ
ಬಿಡದೆ ನಕ್ಷತ್ರ ನಯನ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹುಬ್ಬನು ಸವರೆ
ಕಚಗುಳಿಯಲಿ ಅಳಿಸುತೆ, ನಾಸಿಕವೇರಿದ ಬೆವರೆ ||

ತಂಗಾಳಿ ತೂಗಿದವೆ, ಅಂಬೆಗಾಲಿಕ್ಕಿದವೆ
ತಳ್ಳುಗಾಳಿ ನೆಪದಲಿ, ಮೊಗವೆಲ್ಲ ಸವರಿದವೆ
ಮೆಲ್ಲುಸಿರ ಮೆಲ್ಲಿದವೆ, ಬಿಡದೆ ಮುಡಿದ ಮಲ್ಲೆಗು
ಸ್ಪರ್ಶದೋಕುಳಿಯಲಿ, ಮೀಯಿಸಲು ನಾಚಿ ನಗು ! ||

ಸಾಕಾಯಿತವಳ ಮುಂಗೈ, ಹಿಂತಳ್ಳಿ ಒಂದೆ ಸಮನೆ
ಬಿಡದ ತುಂಟಾಟ ಮುನಿದು, ಶಪಿಸಿರೆ ಮುಂಗುರುಳನೆ
ನುಡಿ ಕೇಳದ ಫಟಿಂಗರ, ಕುಟಿಲತೆಗೆ ಬೇಸತ್ತಳು
ಜಂಬದ ಚೀಲದೊಳಿಂದ, ಪಿನ್ನೊಂದರಲಿ ಬಿಗಿದಳು ! ||

ಎಲ್ಲಿದ್ದನೊ ಸಂಗಾತಿ? ತಟ್ಟನೋಡಿ ಬಂದನೆ
ಮಾತಿಗು ಮೊದಲೆ ತಟ್ಟನೆ, ಹೇರುಪಿನ್ನ ಕಿತ್ತನೆ
ಮತ್ತೆ ಕೆದರಿತು ಜೋಳಿಗೆ, ಹಾರುತೆಲ್ಲೆಡೆ ಚಳಕ
’ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕದಿರೆ ನಲ್ಲೆ, ಹಾರಾಟವೆನಗೆ ಪುಳಕ !’ ||

  • ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
    ೨೭.೦೩.೨೦೨೦

(Picture source: internet / social media)

1766. ವೀಣೆ ಹಿಡಿದ ವೀಣೆ ನೀನು


1766. ವೀಣೆ ಹಿಡಿದ ವೀಣೆ ನೀನು

ಚೆಲುವೆ ನೀನು ವೀಣೆ ನುಡಿಸೆ, ಮನದಲೇಕೊ ವೇದನೆ
ಮಿಡಿದ ಬೆರಳು ನಾದ ಉಣಿಸೆ, ತುಂಬಿತೇನೊ ಯಾತನೆ
ಗುನುಗುತಿರಲು ಅಧರ ಹೊನಲು, ಚಡಪಡಿಸಿತೆ ಭಾವನೆ
ಮಾತೆ ಬರದೆ ಬರಿಯ ತೊದಲು, ಉಣಬಡಿಸಿತೆ ನೋವನೆ ||

ಜೇಂಕಾರವೊ ಹೂಂಕಾರವೊ, ಗೊಂದಲದಲಿ ಮನವಿರೆ
ಸಿಂಗಾರವೊ ಬಂಗಾರವೊ, ಎವೆಯಿಕ್ಕದೆ ನೋಡಿರೆ
ಏನೊ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ, ಒಳಗೇತಕೊ ಕಾಡಿದೆ
ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲೆಂತು ಬೆರಗೆ, ನಡುಗುತಲಿದೆ ನನ್ನೆದೆ ||

ಅಂದವೆನಲೆ ? ಚಂದವೆನಲೆ ? ದೇವಲೋಕ ಬುವಿಯಲಿ
ಗಾನ ಸುಧೆಯ ಮಧುರ ಶಾಲೆ, ಮಧುವಿನ ಸಿಹಿ ಅಮಲಲಿ
ಬೇಡುತಿಹುದು ಮನವದೇನೊ, ಹೇಳಲಾಗದ ಪದದಲಿ
ಕಾಡುತಿಹುದು ಸೊಗವದೇನೊ, ಮರಳಿ ಹೇಗೆ ಅರುಹಲಿ ? ||

ವೀಣೆ ಹಿಡಿದ ವೀಣೆ ನೀನು, ವೈಣಿಕ ಯಾರೊ ಕಾಣೆನೆ
ನುಡಿಸ ಬರದು ನುಡಿಪೆ ನಾನು, ಕಲಿಸೆ ನೀನೆ ಕಲಿವೆನೆ
ಸರಿಗಮವಿಹ ಸುಪ್ತ ಮನವೆ, ತನುವೆ ತಂತಿ ನಿನ್ನೊಳು
ಮುಟ್ಟಿ ಮಿಡಿವೆ ನಿತ್ಯ ಬರುವೆ, ಮಿಂದು ದಣಿವೆ ನನ್ನೊಳು ||

ಯಾವ ಕವಿಯ ಕವಿತೆ ನೀನು ? ಯಾರು ಕಡೆದ ಶಿಲ್ಪವೆ ?
ಯಾವ ದೇವ ಕುಲದ ಬಾನು ? ಯಾರು ಬೆಸೆದ ಜೀವವೆ ?
ಬೆರೆತು ಸಕಲ ಒಂದೆ ಎಡೆಗೆ, ಬಂದಿತೆಂತೊ ಕಾಣೆನೆ
ಹೇಗಾದರು ಬರಲಿ ಸೊಬಗೆ, ಮೆಲುಕು ಮಧುರ ಶೋಧನೆ ||

  • ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
    ೨೮.೦೩.೨೦೨೦

(Picture source: internet / social media)