00802. ನಂದೂ ಒಂದು ಇ-ಪುಸ್ತಕ ಬಂತು..😁😊 !


00802. ನಂದೂ ಒಂದು ಇ-ಪುಸ್ತಕ ಬಂತು..😁😊 !
____________________________________

ನಾನು ಬರೆಯಲು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಅದರ ಲೆಕ್ಕವಿಡದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ತೋಚಿದ್ದನ್ನ ಗೀಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ ಹೆಚ್ಚು. ಆಗಾಗ ಗೆಳೆಯರು, ಹಿತೈಷಿಗಳು, ಪರಿಚಿತರು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡಬಾರದ ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ನನಗಿರುವ ವ್ಯವಧಾನ ಮತ್ತು ಹೊರದೇಶದಲ್ಲಿರುವ ತೊಡಕಿನಿಂದಾಗಿ – ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ ಇಚ್ಚಾ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಆ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿರಲೆ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ‘ಸುರಗಿ’ ಆನ್ಲೈನ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದಕಿ ಹೇಮಮಾಲಾರವರು ಇ-ಬುಕ್ ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತ ಚಾಚುವ ಯೋಜನೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದಾಗ ಅದನ್ನೇಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಾರದು ಅನಿಸಿತು. ಅದರ ಫಲವೆ ಸುಮಾರು 20 ಲಘುಹಾಸ್ಯ ಮತ್ತು ಹರಟೆ ಪ್ರಹಸನಗಳ ಇ-ಪುಸ್ತಕ ರೂಪ ಈಗ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದಿದೆ. ಸಮಯದ ಅಭಾವದಿಂದ ಅದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ತಿದ್ದಿ, ಓದಲು ಹೆಚ್ಚು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ ಇ – ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಪರಿಷ್ಕರಣೆ ಮಾಡಲು ಇರುವ ಅನುಕೂಲದಿಂದ, ಮುಂದೆ ಬಿಡುವು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಫಾರ್ಮ್ಯಾಟುಗಳ ರೂಪಾಂತರ ಪ್ರೇರಿತ ದೋಷ ಮತ್ತು ಕಾಗುಣಿತ ದೋಷಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಓದುವಿಕೆಗೆ ರಸಭಂಗವಾಗಿಸಿದಲ್ಲಿ ದಯವಿಟ್ಟು ಮನ್ನಿಸಿ. ಇವುಗಳನ್ನು ಓದಿ ಗೆಳೆಯ ದೀಪಕ್ ಮತ್ತು ಗೆಳತಿ ಶುಭಮಂಗಳರವರು ತಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಮುಂದಾಗಿ ಒಂದು ಮುರ್ತರೂಪ ಕೊಟ್ಟ ಹೇಮಾಮಾಲಾರವರಿಗೆ, ಅನಿಸಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡ ದೀಪಕ್ ಮತ್ತು ಶುಭಮಂಗಳರವರಿಗೆ ನನ್ನ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು ಮತ್ತು ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಈಗ ಇದು ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮಡಿಲಿಗೆ – ಬಿಡುವಾದಾಗ ಓದಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಿ.

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

Suragi publishing article link : http://surahonne.com/?p=11818 

Facebook link: https://www.facebook.com/nagesha.mn/posts/10208583710722983

00747. ಲಘು ಹರಟೆ,ಹಾಸ್ಯ : ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಇನ್ ಪೀಯೂಸಿ ಫೇಲ್ ಎಪಿಸೋಡ್ !


00747. ಲಘು ಹರಟೆ,ಹಾಸ್ಯ : ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಇನ್ ಪೀಯೂಸಿ ಫೇಲ್ ಎಪಿಸೋಡ್ !
_________________________________________________________

(Picture source :http://indiatoday.intoday.in/education/story/karnataka-puc-2-supplementary-exams/1/439371.html)

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಧಢದಢನೆ ಓಡೋಡುತ್ತ ಬಂದು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಸ್ವೀಟ್ ಬಾಕ್ಸೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದು “ತಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್, ತಿಂದು ಬಿಟ್ಟು ಕಂಗ್ರಾಟ್ಸ್ ಹೇಳಿ ..” ಎಂದಾಗ ಯಾಕೆಂದರಿಯದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಅವನ ಮುಖಾ ನೋಡಿದೆ.

” ತೊಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್.. ಮೊದಲು.. ಆಮೇಲೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಯಾಕೆ ಅಂತ..” ಅಂದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದ ಒಳಗಿನ ಸುವಾಸನೆ ಮೂಗೊಳಕ್ಕೆ ನೇರ ಅಟ್ಟುವವನ ಹಾಗೆ. ಯಾಕಾದರೂ ಹಾಳಾಗಲಿ, ಸ್ವೀಟು ನನ್ನ ವೀಕ್ನೆಸ್ ತಾನೇ ಅಂದುಕೊಂಡವನೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ತುಂಡು ಬರ್ಫಿ ಬಾಯಿಗಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಚಕ್ಕನೆ ನೆನಪಾಯ್ತು – ಅವತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ ಪೀಯೂಸಿ ರಿಸಲ್ಟ್ ಡೇ ಅಂತ. ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮಗಳೂ ಎಗ್ಸಾಮ್ ತೊಗೊಂಡಿದ್ದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು..

” ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಬಿಡೋ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಮಗಳ ರಿಸಲ್ಟ್ ಬಂತೂ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ.. ಫಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸಾ ? ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ನಾ? ಈಗೆಲ್ಲಾ ನೈಂಟಿ ಅಂಡ್ ಎಬೌ ಇದ್ರೇನೆ ಅಪ್ಪಾ ಮೆಡಿಕಲ್ಲು , ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗೂ ” ಅಂದೆ ಗುಟ್ಟು ಬೇಧಿಸಿದವನ ಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ.

ಮೊದಲೆ ತೆರೆದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದು ನಗುತ್ತ , ” ಕ್ರಾಕ್ಜಾಕ್ ಫಿಫ್ಟಿ, ಫಿಫ್ಟಿ ಸಾರ್ ” ಅಂದ – ಅರ್ಧ ಮಾತ್ರ ಸರಿಯಾದ ಊಹೆ ಅನ್ನೊ ಇಂಗಿತದಲ್ಲಿ..

“ನನಗರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ ಗುಬ್ಸ್.. ಯಾವ ಫಿಫ್ಟಿ ರೈಟು ? ಯಾವ ಫಿಫ್ಟಿ ರಾಂಗು ? ” ಸ್ವಲ್ಪ ತೀರಾ ಪ್ರೀತಿ ಜಾಸ್ತಿಯಾದಾಗ ನಾನು ‘ಗುಬ್ಸ್’ ಅಂತ ಕರೆಯೋ ವಾಡಿಕೆ. ಅದೂ ತೀರಾ ಅತಿಯಾದಾಗ ‘ಗೂಬ್ಸ್..’ ಆಗುವುದು ಉಂಟು. ಆದರೆ ಅವನೆಂತ ಪರಮ ಯೋಗಿಯೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸೊ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ ಗಿರಾಕಿ.

“ಪೀಯೂಸಿ ರಿಸಲ್ಟ್ ಸರಿ ಸಾರ್.. ಆದರೆ ಪಾಸು, ಕ್ಲಾಸು ತಪ್ಪು ಸಾರ್..!”

“ಅಂದ್ರೆ..?”

” ‘ಅಂದ್ರೆ’ ಅಂದ್ರೆ ? ಫೇಲೂ ಅಂತ..! ಮೂರು ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ಟಲ್ಲಿ ಡುಮ್ಕಿ ಸಾರ್..! ಅದಕ್ಕೆ ಪಾರ್ಟಿ ಕೊಡಿಸಬೇಕು ಅಂತಾ ಇದೀನಿ..!!” ಅಂದ.

ನಾನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದೆ ..! ಎಲ್ಲಾ ಪಾಸಾಗುವುದಕ್ಕು ಸ್ವೀಟ್ ಕೊಡದೆ ಬರಿ ಕ್ಲಾಸು, ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ನು, ರ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಏನಾದರೂ ಹಂಚುವ ಕಾಲ.. ಇವನು ನೋಡಿದರೆ ಫೇಲಿಗೆ ಸ್ವೀಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲದೆ ಪಾರ್ಟಿ ಬೇರೆ ಕೊಡಿಸೋ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದಾನೆ ? ಎಲ್ಲೋ ‘ಸ್ಕ್ರೂ’ ಸ್ವಲ್ಪ ಲೂಸಾಗಿರಬೇಕು ಅಂತ ಡೌಟ್ ಶುರುವಾಯ್ತು… ಆ ಅನುಮಾನದಲ್ಲೇ,

“ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಆರ್ ಯೂ ಸೀರಿಯಸ್, ಆರ್ ಜೋಕಿಂಗ್ ?” ಎಂದೆ.

” ಜೋಕೆಂತದ್ದು ಬಂತು ತೊಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್.. ನಮ್ಮಪ್ಪರಾಣೆಗೂ ಸತ್ಯದ ಮಾತು..”

“ಬಟ್ ದೆನ್ ಐ ಡೊಂಟ್ ಅಂಡರಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್.. ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ ಮಿಸ್ ಹೊಡಿತಾ ಇದೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಕಮಾನ್ ವಾಟ್ಸಪ್ಪ್ ..?”

ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ… ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಲ್ಡಪ್ ಕೊಡುವಾಗ ಹಾಗೆ ‘ಪಾಸ್’ ಕೊಡುವುದು ಅವನು ಕನ್ಸಲ್ಟೆಂಟ್ ಆದಾಗಿನಿಂದ ಕಲಿತ ದುರ್ವಿದ್ಯೆ… ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ಕೇಳಲಿ ಅನ್ನೊ ಕುಟಿಲ ಬುದ್ದಿ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಬೇಕಂತಲೇ ನಿರಾಸಕ್ತನಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆ, ಅವನೆ ಬಾಯಿ ಬಿಡುವ ತನಕ.

” ಸಾರ್..ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಈಗಿನ ಚರಿತ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಅವಲೋಕಿಸಿ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಒಂದಂತೂ ಅರ್ಥವಾಯ್ತು ಸಾರ್.. ಇಡಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸುಪರ್ ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗಿರೋರೆಲ್ಲರಲ್ಲು ಬರಿ ಫೇಲಾದವರೆ ಜಾಸ್ತೀ..” ರಾಮಬಾಣದಂತೆ ಬಂತು ಏನೊ ಪೀಠಿಕೆ ಹಾಕುವ ತರ..

“ಅದಕ್ಕೆ..?”

” ಅದಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ ಅವಳೇನಾದ್ರೂ ಫೇಲ್ ಆದ್ರೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಸೆಲಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡೋದೆ ಸರಿ.. ಅಂತ”

” ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನಿನಗೆ ತಿಕ್ಕಲಾ? ಓದದವರು, ಫೇಲಾದವರೆಲ್ಲ ಬಿಲ್ ಗೇಟ್ಸ್, ಸ್ಟೀವ್ ಜಾಬ್ಸ್,ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್, ಡಾಕ್ಟರ್ ರಾಜಕುಮಾರ್ ತರ ಸುಪರ್ ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗಲ್ಲಾ ಲೈಫಲ್ಲಿ..”

” ಇರಬಹುದು ಸಾರ್.. ಆದ್ರೆ ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗೊ ಛಾನ್ಸ್ ಆದ್ರೂ ಇರುತ್ತಲ್ಲಾ ?”

” ಏನು ಮಣ್ಣಾಂಗಟ್ಟೆ ಛಾನ್ಸ್ ? ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಜನ ಫೇಲಾದವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೈದು ಜನ ಸುಪರ್ ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗ್ಬಿಟ್ರೆ ಫೇಲಾದೊರೆಲ್ಲ ಬಿಲ್ಗೇಟ್ಸ್ , ಸ್ಟೀವ್ ಜಾಬ್ಸ್ ಆಗ್ಬಿಡಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾ”

“ಗೊತ್ತು ಸಾರ್… ಒಪ್ಕೋತೀನಿ… ಹಾಗಂತ ಪಾಸಾದವರೆಲ್ಲ ಏನ್ ಅಂಬಾನಿ, ಟಾಟಾ, ಬಿರ್ಲಾಗಳಾಗ್ಬಿಟ್ಟಿದಾರ ? ಸೂಟು, ಬೂಟು, ಸ್ಕರ್ಟು, ಟೈ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಹೈಟೆಕ್ ಹೊಲ ಗದ್ದೆ ಫೀಲ್ಡಲ್ಲಿ ಸೊಫಿಸ್ಟಿಕೇಟೆಡ್ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಹೋಗ್ಬೇಕು ? ”

ನನಗೇನೊ ಮಲ್ಟಿ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಂಪನಿಲಿ ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ, ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಸಂಬಳ ತೊಗೊಳ್ಳೊ ವೈಟ್ ಕಾಲರ್ ಗುಂಪನ್ನೆಲ್ಲ ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ ಸೊಫಿಸ್ಟಿಕೇಟೆಡ್ ಕೂಲಿಗಳು ಅಂದಿದ್ದು ಬಿಲ್ಕುಲ್ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಅದರಲ್ಲೂ ಅವನೂ, ನಾನು ಇಬ್ಬರೂ ಅದೇ ಮಂದೆಯಲ್ಲೆ ಮೇಯುತ್ತಿರೊ ಕುರಿಗಳು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ. ಆದರು ಮೊದಲು ಅವನ ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟಿಗೆ ಕೌಂಟರ್ ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟ್ ಹಾಕುತ್ತ,

” ಅಂಬಾನಿ ಟಾಟಾ ಬಿರ್ಲಾಗಳೆಲ್ಲರ ಪೀಳಿಗೆಯವರು ಪಾಸಾಗಿ ಬಂದು ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ವಾ ಈಗಲೂ ? ನೋಡು ಹೇಗೆ ನಡೆಸ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇದಾರೆ ಅವರ ಪರಂಪರೆನಾ?”

” ಅವರು ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಪಾಸ್ ಮಾಡಿದ್ರು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ , ಫೇಲಾದ್ರು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ.. ಅವರ ಅಪ್ಪಂದಿರು, ತಾತಂದಿರು ಮಾಡಿಟ್ಟಿರೊದು ನೋಡ್ಕೊಳೋಕೆ ಇನ್ನು ಹತ್ತು ಜನರೇಷನ್ ಬೇಕು..ನಮ್ಮ, ನಿಮ್ಮಂತಹ ಬಡಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಸಾರ್, ಆದಷ್ಟು ಜನ ಪಾಸಾಗಿ ಆ ಥರ ಸಕ್ಸಸ್ಸು ಆಗಿರೋರು ? ಎಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ ಅವರ ಅಥವಾ ಆ ತರದ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲೆ ಕೂಲಿನಾಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಕೊಂಡಿರೊರೆ ತಾನೆ ?” ಎಂದ.

ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದು ರೀತಿ ನಿಜವೇ ಅನಿಸಿತು.. ಹೆಸರಿಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂದ್ರೂ ಒಂದೆರಡೂ ನೆನಪಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲಾ – ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ತರದ ಹಳೆಯ ಕುದುರೆಗಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟರೆ.. ಆದರೂ ತೀರಾ ಜುಜುಬಿ ಬೇಸಾಯಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿ, ಕೂಲಿನಾಲಿ ಅಂತ ಖಂಡಂ ಮಾಡೋದು ತೀರಾ ಅತಿಯೆನಿಸಿತು. ಆ ಉರಿಯಲ್ಲೆ ” ಅದೇನೆ ಆಗ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಅದನ್ನ ಕೂಲಿ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸೋದು ನನಗೆ ಹಿಡಿಸೊಲ್ಲ ನೋಡು.. ದೇ ಆರ್ ಆಲ್ ರೆಸ್ಪೆಕ್ಟೆಡ್ ಜಾಬ್ಸ್.. ಹಾಗೆಲ್ಲ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡೋದು ತಪ್ಪು..”

” ಸಾರ್..ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡಿದೆ ? ಇರೋ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.. ಯಾವುದೋ ದೇಶದ, ಯಾರೋ ಗಿರಾಕಿ ಆರ್ಡರು ಕೊಡ್ತಾನೆ.. ಅದನ್ನ ಬಾಡಿ ಸೈಜಿನ ಅಳತೆ ತೊಗೊಂಡು ಬಟ್ಟೆ ಹೊಲಿಯೊ ಟೈಲರುಗಳ ತರ ನಿಮ್ಮ ಈ ಪಾಸಾದ ಹುಡುಗರು ಪ್ರೊಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಅಂತಲೊ, ನೆಟ್ವರ್ಕಿಂಗ್ ಹೆಸರಲ್ಲೊ, ಆರ್ಕಿಟೆಕ್ಚರ್ ನೆಪದಲ್ಲೊ – ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಮಾಡೊ ಕೆಲಸ ಕೂಲಿ ತರ ಅಲ್ದೆ ಇನ್ನೇನು ಸಾರ್..? ದಿನಗೂಲಿ ತರ ಅಲ್ದೆ ತಿಂಗಳ ಸಂಬಳ, ಬೋನಸ್ಸು ಅದೂ ಇದೂ ಅಂತ ಕೊಟ್ರೂ , ಅದೂ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೂಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಲೆಕ್ಕಾ ತಾನೆ ?” ಅಂತ ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಇಡೀ ವರ್ಕಿಂಗ್ ಕಮ್ಯುನಿಟಿಯನ್ನೆ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸದ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಡಿ ಹಾಕಿ ಕೂರಿಸಿಬಿಟ್ಟ!

ಆದರು ನಾನು ಪಟ್ಟು ಬಿಡದೆ, “ಹಾಗಂತ ವಾದಕ್ಕೆ ಹೌದು ಅಂತ ಒಪ್ಕೊಂಡ್ರೂನು, ವ್ಯವಸಾಯಕ್ಕೂ ಮಾಡ್ರನ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಗು ಹೋಲಿಸೋದು ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಬಿಡು.. ಮಳೆ ನೀರು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಉತ್ತಿಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆಯೊ ರೈತನೇನು ಕಮ್ಮಿ ಕೂಲಿನಾ? ಅವನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಅವನೂ ಕೂಲಿನೆ ತಾನೆ ? ಅಲ್ಲಿರೋ ರಿಸ್ಕು ಕಡಿಮೆದೇನಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾ?” ಎಂದೆ..

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ನನಗಿಂತಲೂ ಜಿಗುಟು.. ” ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ ಸಾರ್, ಅದಕ್ಯಾಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜಗಳ.. ಬೇಸಾಯ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋನು ಒಂತರ ಸೀ ಇ ಓ ಇದ್ದಂಗೆ ಅಂದ್ರೂ ಯಾರು ತಾನೆ ಕೇಳ್ತಾರೆ ? ಎಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣದ ಜಗತ್ತನೆ ನೋಡ್ತಾರೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ಹಳ್ಳಿ ಬಿಟ್ಟು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾರೆ, ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ನದ ತರ ರೂಮುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ಕೊಂಡು ಶಿಫ್ಟು, ಟೈಮು ಅನ್ನೊ ಮುಖ ನೋಡದೆ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಕೂಲಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದುಡಿತಾರೆ.. ಕಾರು, ಮೊಬೈಲು, ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕು, ಟ್ವಿಟ್ಟರು, ವಾಟ್ಸಪ್ಪು ಅಂತ ಯಾವುದೋ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿ, ಏನೊ ಹುಡುಕ್ಕೊಂಡು ನರಳ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ.. ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ವ್ಯವಸಾಯ ಅನ್ನೊ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ.. ಓದಿದವರೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಡಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರ್ತಾರೆ ಹೊರತು ತಾವೇ ಹೊಸದಾಗಿ ಕೆಲಸ ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡೊ ಎಂಟರ್ಪ್ರೂನರ್ಸ್ ಆಗಲ್ಲ ಅನ್ನೊ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ ಸಾರ್.. ನೋಡ್ತಾ ಇರಿ.. ಹೀಗೆ ಆದ್ರೆ ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆ ಬೇಸಾಯಕ್ಕು ಕೂಲಿಗೆ ಯಾರೂ ಸಿಗದೆ ಎಲ್ಲಾ ತುಟ್ಟಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ… ಈ ಜನರೆ ಬೈಕೊಂಡು ಕಾಸು ಕೊಡಬೇಕು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ” ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುತ್ತ, ಎಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿಗೊ ಕೊಂಡಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

“ಸರಿ ಬಿಟ್ಟಾಕು ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನಿನ್ ಮಗಳಂತು ವ್ಯವಸಾಯ ಅಂತ ಹೋಗದ ಡೌಟ್.. ಬೇರೇನು ಮಾಡ್ತಾಳೆ ಅಂತೇಳು..” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಾತನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನ ಟ್ರಾಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದೆ..

” ಅಯ್ಯೊ ತಲೆ ಕೆಡಿಸ್ಕೊಳೊದು ಯಾಕೆ ಬಿಡಿ ಸಾರ್..ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಗೌರ್ಮೆಂಟುದು ನೂರೆಂಟು ಸ್ಕೀಮುಗಳಿದಾವಂತೆ – ಸ್ಕಿಲ್ ಇಂಡಿಯಾ, ಮೇಕಿನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಹಾಗೆ, ಹೀಗೆ ಅಂತ. ಯಾವದಾದರು ಒಂದು ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಹೊಸ ಕಂಪನಿ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅವಳೆ ಸೀ ಇ ಓ ಆಗ್ಬೋದು.. ಹೇಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕಾಲೇಜುಗಳು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕೆಲಸದವರನ್ನ ಹುಟ್ಟುಸ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾರೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ.. ಹಳ್ಳಿಲಿ ಬೇಸಾಯಕ್ಕೆ ಕೂಲಿಗಳು ಸಿಗದೆ ಇರಬಹುದು… ಕಂಪನಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಆಳುಗಳು ಸಿಗೋದು ಕಷ್ಟವಿರಲ್ಲ.. ಹೇಗೊ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ಅದೃಷ್ಟ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ರೆ ಅವಳೂ ಕ್ಲಿಕ್ ಆಗ್ಬೋದು, ಯಾರಿಗ್ಗೊತ್ತು. ಇನ್ನು ನೂರಾರು ಸ್ಮಾರ್ಟು ಸಿಟಿಗಳು ಬರ್ತವಂತಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾದರು ಒಂದು ಕೈ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ರಾಯ್ತು !” ಎಂದ..

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಏನಾಗ್ತಾರೊ ಹೇಳೋದೇ ಕಷ್ಟ ಅನಿಸಿ ನಾನು ಸಹ ‘ಹೂಂ’ಗುಟ್ಟಿದೆ… ” ಏನೇ ಆಗ್ಲಿ ಹಾಗೆನಾದ್ರೂ ಆದರೆ ನಮ್ಮಂತೋರಿಗು ಕೆಲಸ ಕೊಡಿಸಪ್ಪ ಅಲ್ಲಿ.. ನಾವು ಬದುಕ್ಕೊತೀವಿ”

“ಸರಿ ಸಾರ್..ಇನ್ನು ಸ್ವೀಟ್ ಹಂಚೋದಿದೆ ನಾ ಹೊರಟೆ” ಎಂದವನನ್ನೆ ಬಿಟ್ಟಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ ಅವಾಕ್ಕಾಗಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತುಕೊಂಡೆ , ಮತ್ತೇನು ಹೇಳಲೂ ತೋಚದೆ..


(Picture source : http://dezinequest.com/home.php)

********
(ಸೂಚನೆ: ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಮಾತುಕಥೆಗಳೆಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಸ್ವಂತದ್ದು.. ಅದಕ್ಕೂ ಲೇಖಕನಿಗೂ ಯಾವುದೆ ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಕರಿಸಲಾಗಿದೆ)

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

00727. ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ಸೋಮಯಾಗ, ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟು ಇತ್ಯಾದಿ ( ಹಾಸ್ಯ ಬರಹ – ಲಘು ಹರಟೆ)


00727. ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ಸೋಮಯಾಗ, ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟು ಇತ್ಯಾದಿ ( ಹಾಸ್ಯ ಬರಹ – ಲಘು ಹರಟೆ)
______________________________________________________________


ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಸಕ್ಕತ್ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಕೈಗೆ ಸಿಗೋದೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿಹೋಗಿತ್ತು.

ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಸಾರಿ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಆಸಾಮಿ ‘ಸಾರ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಜಿ ಇದೀನಿ, ಆಮೇಲೆ ಪೋನ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ’ ಅಂತ ಪೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿ ಇನ್ನೂ ರೇಗುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ಸರಿ ಹಾಳಾಗಲಿ, ಅವನ ಗೊಡವೆಯೇ ಬೇಡ ಅಂತ ಬೈದುಕೊಂಡೆ ಲಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾದ ಬಫೆಲೋ ರೋಡಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿ ತಗೊಳೋಕೆ ಅಡ್ಡಾಡ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲೆ ಅಂಗಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನು ಖರೀದಿಸ್ತಾ ಇದ್ದ ಅವನೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳಬೇಕೆ?

‘ಈಗ ಸಿಕ್ಕಿದಾನಲ್ಲ , ಬೆಂಡೆತ್ತೋದೆ ಸರಿ’ ಅನ್ಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಹೋಗಿ ಕತ್ತಿನ ಪಟ್ಟಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಮೊದಲು ಬೆನ್ನ ಮೇಲೊಂದು ಬಲವಾದ ಗುದ್ದು ಹಾಕಿ.

ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ರೇಗಿಕೊಂಡು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದವನೆ ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಿ ಅರ್ಧ ಶಾಂತನಾದ – ಪೆಚ್ಚುನಗೆಯ ಟ್ರೇಡ್ಮಾರ್ಕ್ ಹಲ್ಲು ಗಿಂಜುತ್ತ. ಎರಡು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಬ್ಯಾಗಲ್ಲಿ ಅರಿಶಿನ, ಕುಂಕುಮ, ಧೂಪ, ಗಂಧದಕಡ್ಡಿ, ಹೋಮದ ಕಡ್ಡಿ – ಹೀಗೆ ಏನೇನೊ ಪೂಜಾ ಸಾಮಾನುಗಳು. ಅಷ್ಟೇನು ನಾಸ್ತಿಕನಲ್ಲದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನ ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲದಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪೂಜೆ ಸಾಮಾನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ ? ಎಲ್ಲೊ ಹೆಂಡ್ತಿ ಆರ್ಡರಿರಬೇಕು ಅಂದುಕೊಂಡು ಬಾಯಿ ತೆಗೆಯೊ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅವನೇ ಬಾಯ್ಬಿಟ್ಟ.

‘ ಸಾರ್.. ನಿಮಗೆ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲಾದರೂ ಚಿಕನ್ ಸಿಕ್ಕೋ ಜಾಗ ಗೊತ್ತಾ ? ‘ ಅಂದ – ದಂಢಿಯಾಗಿ ಚಿಕನ್ ಮಾರೊ ಅಂಗಡಿ ಎದುರಲ್ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ .

ನಾನು ರೇಗೊ ಸ್ವರದಲ್ಲೆ, ‘ಅದರ ಮುಂದೇನೆ ನಿಂತಿದೀಯಾ.. ಕಾಣೋದಿಲ್ವಾ?’ ಅಂದೆ.

‘ ಅಯ್ಯೋ .. ಆ ಚಿಕನ್ ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್.. ಅಲೈವ್ ..ಅಲೈವ್.. ಜೀವ ಇರೋ ಕೋಳಿ ಬೇಕು ..’

‘ಅಯ್ಯೋ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ , ಏನೋ ಸಮಾಚಾರ ? ಪೋನಲ್ಲೂ ಕೈಗೆ ಸಿಗ್ತಾ ಇಲ್ಲಾ, ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ರೆ ಪೂಜೆ ಸಾಮಾನ್ ಅಂಗಡೀನೆ ಕೈಲ್ ಇಟ್ಕೊಂಡಿದೀಯಾ.. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ದನ, ಕೋಳಿ, ಕುರಿಗಳನ್ನೂ ‘ಜೂ’ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡೋಕೆ ಆಗೋ ಈ ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ಜೀವ ಇರೊ ಕೋಳಿ ಎಲ್ಲಿ ಅಂತ ಹುಡುಕ್ತಾ ಇದೀಯಾ.. ಇಲ್ಲಿ ತಿನ್ನೋ ಕೋಳೀನೂ ‘ರೆಡೀ ಟು ಕುಕ್’ ಪ್ಯಾಕಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಇಂಪೋರ್ಟ್ ಆಗೇ ಬರೋದು ಅಂತ ಗೊತ್ತು ತಾನೆ ?’ ಎಂದೆ.

‘ ಅಯ್ಯೊ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೆ ನಿಜವಾಗಲೂ ಜೀವ ಇರೊ ಕುರಿಯೊ, ಮೇಕೆಯೊ ಬೇಕು ಸಾರು.. ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗಲ್ವಲ್ಲಾ ಅಂತಲೇ ಕನಿಷ್ಠ ಕೋಳಿಗೆ ಹುಡುಕ್ತಿರೋದು..’

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಕಟ್ ದ ಕ್ರಾಪ್…ಫಟಫಟಾ ಅಂತ ಹೇಳಿಬಿಡು.. ವಾಟ್ಸ್ ಅಫ್ ?’ ಎಂದೆ, ಸುಮ್ಮನೆ ಅನವಶ್ಯಕ ಚರ್ಚೆ ಬೇಡ ಅಂದುಕೊಂಡೆ.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಮುಖ ತಂದು ಪಿಸುದನಿಯಲ್ಲಿ ಏನೊ ದೊಡ್ಡ ಗುಟ್ಟು ಹೇಳುವವನ ಹಾಗೆ ನುಡಿದ -‘ ಸಾರ್.. ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡ್ಬೇಡಿ..ಸುಮ್ನೆ ಕೇಳಿಸ್ಕೊಳ್ಳಿ ಅಷ್ಟೆ – ‘ಸೋಮಯಾಗ’ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀನಿ ..!’ ಅಂತ ದೊಡ್ಡ ಬಾಂಬೆ ಸಿಡಿಸಿಬಿಟ್ಟ..

ನಾನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಬಾಂಬ್ ಬಿದ್ದವನಂತೆ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದರು ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಮುಖ ನೋಡಿದೆ ಜೋಕೆನಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನಾ ಅಂತ.. ಈಚೆಗೆ ತಾನೆ ಹೆಡ್ಲೈನ್ಸ್ ನ್ಯೂಸಿನ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿ, ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ದಾಂಧಲೆ ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದ ಯಾಗದ ಗೀಳು ಇವನಿಗ್ಯಾಕೆ ಹತ್ತಿಕೊಂಡಿತು ಅನ್ನೊ ಅನುಮಾನದಲ್ಲೆ.

‘ ಜೋಕೇನೂ ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್… ಸೀರಿಯಸ್ಸೆ.. ನ್ಯೂಸು ನೋಡಿರಬೇಕಲ್ಲಾ ನೀವೂನು ? ಯಾವ ಹೋಮ, ಯಾಗ , ಪೂಜೆ ಏನು ಮಾಡಿದ್ರೂ ಒಂದು ಮೂಲೆ ಐಟಂ ಹಾಕ್ತಾ ಇದ್ದೋರು ಈ ಯಾಗಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಫಸ್ಟ್ ಪೇಜು ಹೆಡ್ಲೈನಲ್ಲಿ ಹಾಕೋ ಲೆವೆಲ್ಲಿದೆ ಅಂದರೆ ಇದು ಎಂಥ ಮಹಾನ್ ಯಾಗ ಇರ್ಬೇಕು ? ಇದನ್ನ ಇಲ್ಲೂ ಒಂದ್ಸಾರಿ ಮಾಡಿ, ಇಂಟನೆಟ್ಟಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಪಿಕ್ಚರು ಹಾಕಿದ್ರೆ ಸಾಕು ನೋಡಿ, ಓವರ್ನೈಟ್ ವರ್ಡ್ ಫೇಮಸ್ಸು..!’

ನನಗೀಗ ಅನುಮಾನದ ಬದಲು ಗಾಬರಿ ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು, ಏನು ಮಾಡೋಕೆ ಹೊರಟಿದಾನೆ ಇವನು ಅಂತ…’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಇದು ತುಂಬಾ ಕಾಂಪ್ಲಿಕೇಟೆಡ್ ಮ್ಯಾಟರು ಕಣೊ.. ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ವಾರ್ ಆಫ್ ವರ್ಡ್ಸ್ ನಡೆದುಹೋಗಿದೆ. ಒಂತರ ಓವರ್ನೈಟ್ ಟಾಕ್ ಆಫ್ ದಿ ಟೌನ್ ಆಗೋಗಿದೆ.. ಅಲ್ಲದೆ ತೀರಾ ಪೊಲಿಟಿಕಲ್ ಮ್ಯಾಟರು ಬೇರೆ… ರಾಜಕಾರಣಿ, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲಾ ತರದವರು ಇನ್ವಾಲ್ವ್ ಆಗಿರೊ ಮ್ಯಾಟರು.. ಆರಾಮಾಗಿ ಕನ್ಸಲ್ಟೆನ್ಸಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿರೊ ನಿಂಗ್ಯಾಕೊ ಈ ಬೇಡದ ಉಸಾಬರಿ ? ಅದೆಲ್ಲಾ ಆ ರಾಜಕೀಯದವರಿಗೆ ಬಿಡೋದಲ್ವಾ ?’ ಎಂದು ಮಿನಿ ಉಪದೇಶ ಕೊಟ್ಟೆ, ಅವನು ಡೀಟೆಲ್ಸ್ಗೆ ಹೋಗೊ ಮೊದಲೆ.

‘ ಅದೇ ಸಾರ್ ಈಗ ಬಂದಿರೋದು.. ಎಷ್ಟು ದಿನಾಂತ ಈ ಹಾಳು ಕನ್ಸಲ್ಟಿಂಗಿನಲ್ಲಿ ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಅಂತ ಕಾಲ ಹಾಕೋದು ? ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡಿ ಓವರ್ನೈಟ್ ಫೇಮಸ್ ಆಗ್ಬಿಡಬೇಕು.. ಆಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಸುಲಭ – ಸಿಂಪಲ್ಲಾಗಿ ನಮ್ ಗುರುಗಳನ್ನ ಫಾಲೋ ಮಾಡ್ತಾ ಹೋದ್ರಾಯ್ತು.. ಸಿ ಎಂ ಲೆವೆಲ್ಲಿಗಲ್ಲದೆ ಹೋದ್ರು ಮೇಯರಾದ್ರೂ ಆಗ್ಬೋದು’ ಅಂತ ಮತ್ತೊಂದು ಬಾಂಬ್ ಹಾಕಿದ.

ಅದೇನು ಮೇಯರು ಅಂದನೊ ಮೇಯೋರು ಅಂದನೊ ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದಿದ್ರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬಂದ ಗುರೂಜಿ ಡೈಲಾಗು ಕೇಳಿ ಇನ್ನೂ ಕನ್ಫ್ಯೂಸ್ ಆಯ್ತು..,’ಅದ್ಯಾರೊ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ದೆ ಇರೊ ನಿನ್ನ ಹೊಸ ಗುರು..? ಯಾವುದಾದರು ಹೊಸ ಸ್ವಾಮಿಜಿ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದೀಯಾ ಹೇಗೆ ?’ ಅಂದೆ.

‘ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನಿ ಸಾರ್.. ಸ್ವಾಮಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ ತರ್ತೀರಾ ಇಲ್ಲಿಗೆ ? ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ನಮ್ಮ ದಿಲ್ಲಿ ಗುರು ಕೇಜ್ರೀವಾಲ್ ಸಾಹೇಬ್ರನ್ನ.. ಗೌರಮೆಂಟ್ ಚಾಕರಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ರೆ ಅವರು ಈ ಲೆವಲ್ಲಿಗೆ ಬರೋಕಾಗ್ತೀತಾ ? ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಅಂತ ಶುರುಮಾಡ್ಕೊಂಡು ನೇರ ಸೀಎಂ ಸೀಟಿಗೆ ನೆಗೆದುಬಿಡ್ಲಿಲ್ವಾ ?… ನನಗು ಅಂತಾದ್ದೊಂದು ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ ಬೋರ್ಡ್ , ಲಾಂಚಿಂಗ್ ಪ್ಯಾಡ್ ಸಿಕ್ಬಿಟ್ರೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಪೋಸ್ಟ್ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡ್ತಾ ಆರಾಮಾಗಿರಬಹುದು..’ ಅಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.

ನನಗದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊಸ ಟ್ವಿಸ್ಟ್. ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಆಮ್ ಆದ್ಮೀನೂ ಅಲ್ಲ, ಆ ಪಕ್ಷದ ಫ್ಯಾನೂ ಅಲ್ಲಾ.. ಅಂತಾದ್ರಲ್ಲಿ ಏಕ್ದಂ ಗುರುಗಳು ಹೇಗಾಗ್ಬಿಟ್ರೂ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನನ್ನೆ ಕೇಳಿಬಿಟ್ಟೆ, ಸುಮ್ನೆ ಯಾಕೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಅಂತ..

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..ನಿಂಗೂ ಆ ಪಕ್ಷಕ್ಕೂ ಎಣ್ಣೆ – ಸೀಗೆ ಕಾಯಿ …ಅಂತಾದ್ರಲ್ಲಿ..?’

‘ಅದು ಹೇಗೆ ಗುರು ಆಗ್ಬಿಟ್ರೂ ಅಂತಾನ? ಅದೊಂದು ತರ ಏಕಲವ್ಯ-ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ ಸಾರ್..ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಟ್ರಾಟೆಜಿ ಸಾರ್ ಸ್ಟ್ರಾಟೆಜಿ..’

‘ಏನು ಸ್ಟ್ರಾಟೆಜಿ ಮಣ್ಣು ? ಬರೀ ಡಿಗ್ರಿ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟು ತರದ ಚಿಲ್ಲರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನೆ ದೊಡ್ಡ ಪಬ್ಲಿಸಿಟಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಕೂರೋದು ದೊಡ್ಡಾ ಸ್ಟ್ರಾಟೆಜೀನಾ? ನನಗೇನೊ ಚೈಲ್ಡಿಶ್ ಅನ್ನಿಸ್ತಪ್ಪಾ ..’ ಅಂದೆ..

‘ ಅಲ್ಲೆ ಸಾರ್ ಇರೋದು ಸೀಕ್ರೇಟು.. ನೋಡಿ ನಮ್ ಗುರುಗಳು ಯಾರ್ಯಾರದೋ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಕೇಳಿದ್ರಾ ? ನೇರ ಹಾವಿನ ಹುತ್ತಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕೊ ಹಾಗೆ ಪ್ರೈಮಿನಿಸ್ಟರ್ ಕ್ವಾಲಿಫಿಕೇಷಂಗೆ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ರು..’

‘ ಅದೇ ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು.. ಅದು ಸಿಲ್ಲಿ ಅಲ್ವಾ.. ? ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಮೈನರ್ ಪರ್ಸನಲ್ ಮ್ಯಾಟರೂ..’ ಅಂತ ರಾಗ ಎಳಿತಿದ್ದವನನ್ನ ಅಲ್ಲೆ ತಡೆದು ಹೇಳಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..

‘ ಸಾರ್.. ಅದೇ ನಿಮಗರ್ಥ ಆಗಲ್ಲ ಅಂದಿದ್ದು.. ಸಗಣಿಯವನ ಜತೆ ಸರಸಕ್ಕಿಂತ ಗಂಧದವನ ಜತೆ ಗುದ್ದಾಟ ಲೇಸು ಅಂತಾರೆ.. ನಮ್ ಗುರು ಮಾಡಿದ್ದೂ ಅದನ್ನೆ.. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೆ ತಡ ಏನಾಯ್ತು ನೋಡಿ?’

‘ ಏನಾಯ್ತು..?’

‘ ಇಡೀ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡೀಯಾ, ಪೇಪರುಗಳಲೆಲ್ಲ ಅದೆ ಸುದ್ದಿ.. ಇಂಟರ್ನೆಟ್ಟಲ್ಲಂತೂ ಐನ್ ಸ್ಟೈನ್ ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಗಾಂಧೀಜಿವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರ ಡಿಗ್ರಿ ಸರ್ಟಿಫೀಕೇಟು ನಮ್ ಗುರುಗಳೇ ವೆರಿಫೈ ಮಾಡಿದ ಫೋಟೊ..!’

‘ಅದೆ ಹೇಳಿದ್ದು.. ತುಂಬಾ ಚೀಪಾಗಿ ಬಿಡಲಿಲ್ವಾ ಅಂತಾ..? ‘

‘ ಎಲ್ಲಿ ಸಾರ್ ಚೀಪೂ ? ಈಗ ಲೀಡರ್ಶಿಪ್ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲೇ ಯಾರ ಹೆಸರು ಸಾರು ಕೇಳೋದು ?’

‘ ಇನ್ಯಾರು ನಮ್ಮ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ಮೋದಿಯವರದು ತಾನೆ?’

‘ ಅವರದು ಬಿಟ್ಟರೆ ನೆಕ್ಸ್ಟು ಕೇಳಿಸೋದು ?’

‘ ಅದು ಬಿಡು ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಎಲ್ಲಾ ಚೌಚೌ ಬಾತು.. ಸುಮಾರು ಹೆಸರು ಇದಾವೆ.. ಒಂತರ ಒನ್ ಟು ನೈನ್ ಬಿಟ್ಟು ಟೆನ್ ನಿಂದ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕ್ಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ..’

‘ ಕರೆಕ್ಟ್ .. ಈಗ ನಂಬರ ಒನ್ ಇರೋ ಮೋದಿ ಅವರ ಹೆಸರಿನ ಜೊತೆ ಗುದ್ದಾಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದರೆ, ಅವರನ್ನ ಬಿಟ್ಟರೆ ಜನರಿಗೆ ಯಾರ ಹೆಸರು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತೆ ಹೇಳಿ ?’ ಎಂದು ಪಾಸ್ ಕೊಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

‘ ಅರೆ ಹೌದಲ್ವಾ.. ? ಇದೊಂದು ತರ ನಾನೇ ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಅಲ್ಟರ್ನೇಟೀವ್ ಅಂತ ಇಂಡೈರೆಕ್ಟ್ ಮೆಸೇಜು ಕೊಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಅಲ್ವಾ ? ಗುಡ್ ಆರ್ ಬ್ಯಾಡ್ ಎಲ್ಲಾ ನಿಮ್ ಗುರುಗಳ ಹೆಸರನ್ನೆ ಬಳಸ್ತಾ , ಅದನ್ನೆ ಫೇಮಸ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ.. ಆಗ ಆಟೋಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಆಗಿ ಪಾಪ್ಯುಲರ್ ಆಗ್ಬೋದು.. ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಸ್ಟ್ರಾಟೆಜಿ ಅಲ್ವಾ..!’

‘ಅದಕ್ಕೆ ಸಾರ್..ನಾನು ಈಗ ಅದನ್ನೆ ಮಾಡೋಕೆ ಹೊರಟಿರೋದು…. ಈಗ ಹೇಳಿ ಜೀವಂತ ಕುರಿ ಕೋಳಿ ಎಲ್ಲಿ ಸಿಗ್ತಾವೆ ಅಂತ’ ಅಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.

‘ವಾಟ್ ಎವರ್ ಇಟ್ ಇಸ್ .. ಕೋಳಿ, ಕುರಿ, ಹಸು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಂತ ಸಿಗೋದೂ ಅಂದ್ರೆ ಸಿಂಗಾಪುರದ ಜೂನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ.. ಬೇಕೂಂದ್ರೆ ಬೆಕ್ಕು ಸಿಗುತ್ತೆ ನೋಡು.. ಅಂದಹಾಗೆ ಅದೆಲ್ಲ ರಿಯಲ್ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚಿತ್ರ ಅಲ್ಲಾ, ಫೋಟೋ ಶಾಪ್ ಟ್ರಿಕ್ಕು ಅಂತಿದ್ರಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..?’

‘ ಯಾಗದ ಮಧ್ಯೆ ಅಪಶಕುನದ ಮಾತು ಯಾಕಾಡ್ತಿರಾ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಅದು ಫೋಟೋಶಾಪ್ ಟ್ರಿಕ್ಕಾ ? ಅದಾದರೆ ನನ್ಮಗಳಿಗೆ ಫಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸಾಗಿ ಬರುತ್ತೆ.. ಅದರಲ್ಲೇ ಏಮಾರಿಸ್ಬೋದು, ನಿಜವಾದ್ದು ಬೇಡಾ ಅಂತೀರಾ ?’

‘ ಹೂಂ ಮತ್ತೆ.. ‘

‘ ಒಳ್ಳೆ ಐಡಿಯಾ ಸಾರ್..ಖರ್ಚೂ ಉಳಿಯುತ್ತೆ.. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತೀನಿ ಕೀಪ್ ವಾಚಿಂಗ್ ಮೈ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಸಾರ್.. ವರ್ಡ್ ಫೇಮಸ್ ಆಗೋಗ್ತೀನೊ ಏನೊ!?’ ಅಂದ.

‘ ಆದ್ರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ…ಈ ತರ ಮಹಾಯಾಗ ಮಾಡೋಕೆ ಏನಾದ್ರೂ ದೊಡ್ಡ ಕಾರಣ ಇರ್ಬೇಕಲ್ವಾ? ಮಳೆ ಬರಿಸೋಕೊ, ಬರ ತೊಲಗಿಸೋಕೊ ..ಇತ್ಯಾದಿ. ನೀ ಮಾಡೊ ಕಾರಣ ಏನು ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಹೇಳ್ತಿಯಾ ?’

ಈ ಕ್ವೆಶ್ಚನ್ನಿಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೋಲ್ಡ್ ಆದ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸ್ತು.. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇದುವರೆಗೂ ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲವೇನೊ..

‘ ಹೌದಲ್ಲಾ ಸಾರ್.. ನಾ ಅದನ್ನ ಯೋಚ್ನೆನೆ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.. ನೀವೆ ಒಂದು ಐಡಿಯಾ ಕೊಡಿ ಸಾರ್..’

‘ ಅದಪ್ಪ ವರಸೆ.. ಮದುವೆ ಆಗೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅಂದ್ರೆ ನೀನೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡ್ತೀ ಅಂದ ಹಾಗೆ..’

‘ ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡೀ ಸಾರ್ ..ನಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಅಲ್ಲಾ, ನೀವು ಹೆಂಗಸೂ ಅಲ್ಲಾ.. ಆ ಮಾತ್ಯಾಕೆ? ಏನಾದ್ರೂ ಐಡಿಯಾ ಕೊಡಿ ಅಂದ್ರೆ..’ ಎಂದು ರಾಗವೆಳೆದ..

‘ ಸರಿ.. ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಐಡಿಯಾ ಇದೆ ನೋಡಿ ಟ್ರೈ ಮಾಡ್ತೀಯಾ ?’

‘ ಏನಂತ ಹೇಳಿ ಸಾರ್..’

‘ ಈಗ ನೇತ್ರಾವತಿ ನೀರಿನ ಹಂಚಿಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಇದೆ.. ಇನ್ನೂ ಯಾರದೂ ಸರಿಯಾದ ಲೀಡರ್ಶಿಪ್ ಕಾಣ್ತಾ ಇಲ್ಲಾ ಆ ಚಳುವಳಿಗೆ..’

‘ ಅದಕ್ಕೂ ನಾ ಮಾಡೊ ಸೋಮಯಾಗಕ್ಕೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ ಸಾರ್..?’

‘ ಅದೇ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀನಿ ತಡ್ಕೊ.. ನೇತ್ರಾವತಿ ವಿವಾದ ಶಾಂತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಲಿ ಅಂತ ಕಾರಣ ಹೇಳಿ ಸೋಮಯಾಗ ಮಾಡು.. ಅದಕ್ಕೆ ಪಬ್ಲಿಸಿಟೀನು ಸಿಗುತ್ತೆ.. ಜೊತೆಗೆ ಯಾರಿಗ್ಗೊತ್ತು..? ನಿನ್ನೆ ಲೀಡರ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ರು ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ರೆ.. ನೀನು ಏಕ್ದಂ ಲಾಂಚ್ ಆಗಿಬಿಡ್ತೀಯಾ ಎಲ್ಲಾ ನ್ಯೂಸುಗಳಲ್ಲಿ..’

‘ ಪಬ್ಲಿಸಿಟೀ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತೀರಾ?’

‘ಮತ್ತೆ ? ಪುಟುಗೋಸಿ ಕಾಲೇಜಲ್ಲಿ ಭಾಷಣ ಮಾಡಿ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಲೀಡರುಗಳಾಗೊ ಕಾಲ ಇದು, ಗೊತ್ತಾ?’

‘ನಿಜಾ ಸಾರ್..ಇದು ಬ್ರಿಲಿಯಂಟ್ ಐಡಿಯಾ..ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ತೀನಿ..’ ಎಂದ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

‘ಗುಡ್ ಲಕ್’ ಎಂದೆ ನಾನು..

‘ ಸರಿ ಸಾರ್ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಒಂದೆರಡು ಕೇಜಿ ಚಿಕನ್ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡೆ ಹೋಗ್ತೀನಿ.. ರಿಯಲಿಸ್ಟಿಕ್ಕಾಗಿರಲಿ ಪಿಕ್ಚರು’ ಅಂದವನೆ ಆ ಸ್ಟಾಲಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ.

ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಎಲ್ಲರಿಗು ಡಿಗ್ರಿ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ವೆರಿಫೈ ಮಾಡಿಕೊಡ್ತಾ ಇರೊ ಫೋಟೊಗಳನ್ನ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ಟಲ್ಲಿ ನೋಡ್ಬೇಕಾಗುತ್ತೊ ಏನೊ ಅಂದುಕೊಂಡು ನಾನು ತರಕಾರಿ ಅಂಗಡಿಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದೆ.

(ಮುಕ್ತಾಯ)

Thanks and best regards,
Nagesha MN

00550. ಅಹಲ್ಯಾ ಸಂಹಿತೆ – ೦೫ (ದೇವರಾಜನ ಆಪ್ತಾಲೋಚನೆ)


00550. ಅಹಲ್ಯಾ ಸಂಹಿತೆ – ೦೫ (ದೇವರಾಜನ ಆಪ್ತಾಲೋಚನೆ)

(Link to the previous episode 04: https://nageshamysore.wordpress.com/2016/03/04/00549-%e0%b2%85%e0%b2%b9%e0%b2%b2%e0%b3%8d%e0%b2%af%e0%b2%be-%e0%b2%b8%e0%b2%82%e0%b2%b9%e0%b2%bf%e0%b2%a4%e0%b3%86-%e0%b3%a6%e0%b3%aa/)

ಆದರೇಕೋ ಆಪ್ತ ಬಳಗದ ಸವಿಮಾತು ಸಹ ದೇವರಾಜನ ಖಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಬೇಧಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ..

ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಮಿಕ್ಕವರಿಬ್ಬರ ಮಾತಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲ ಸೇರಿಸುವವನಂತೆ ಈ ಬಾರಿ ಮಾತಾಡಿದವನು ಅಗ್ನಿದೇವ.. “ದೇವರಾಜ.. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಉತ್ತರವಿದೆಯೊ, ಇಲ್ಲವೊ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಾದರು, ಅದೇನೆಂದು ಅರಿವಾದರೆ ಕನಿಷ್ಠ ಮುಕ್ತ ಚರ್ಚೆಯನಾದರು ಮಾಡಿ ಹಿತಾಹಿತಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಲಾದರು ಸಾಧ್ಯವಾದೀತು… ಪರಿಹಾರ ನಮ್ಮಿಂದಾಗದಿದ್ದರು, ಆಗಿಸಬಲ್ಲ ಸಮರ್ಥರ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕಾದರು ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ.. ಹೇಳು, ಏನೀ ಹೊಸ ಚಿಂತೆ ? ಮತ್ತಾವುದಾದರು ಹೊಸ ದಾನವರ ಭೀತಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆಯೆ..?”

ಒಳ ಸೇರಿದ ಸುರೆಯ ಪ್ರಭಾವವು ತುಸು ಬಿಗಿ ಸಡಿಲಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸುತ್ತಲ ಹಿತೈಷಿಗಳ ಮಾತಿನಿಂದ ಕೊಂಚ ನಿರಾಳವಾದಂತಾಗಿ,  ದೇವೇಂದ್ರ ಕೊಂಚ ಕದಲಿದ. ತಾನು ಏಕಾಕಿಯಲ್ಲ ಜತೆಗೆ ತನ್ನೊಟ್ಟಿಗಿರುವ ಈ ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರರು ತನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಸದಾ ಸಿದ್ದರಿದ್ದಾರೆಂಬ ಅನಿಸಿಕೆಯೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲ ನೀಡಿದಂತಾಗಿ, ಆ ಹುರುಪಿನಲ್ಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತು ಜೋಡಿಸುತ್ತ ಬಾಯ್ತೆರೆದ..

‘ ಹೊಸ ದಾನವ ಭೀತಿಯೇನಲ್ಲ ಅಗ್ನಿ.. ಅದಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನಿಷ್ಟು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರನ್ನು ಬಳಸಿಯೊ, ಅಥವಾ ನನ್ನ ವಜ್ರಾಯುಧದಿಂದಲೊ ಅದರ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು…..’

“ಮತ್ತೆ..? ಈಗ ಬಂದಿರುವ ತೊಡಕಾದರೂ ಏನು ?”

ದೇವೇಂದ್ರ ನಾರದರು ಬಂದ ಲಾಗಾಯ್ತು ನಡೆದ ಮಾತುಕಥೆಯ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡ. ಅದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲು ಭೀತಿಯಿಂದೊಡಗೂಡಿದ ಖಿನ್ನತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅವರಿಗು ಈ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ ಋಷಿ, ಮುನಿಗಳ ತಂಟೆಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದರೆ ಭಯವೆ. ತಮಗಿಂತ ಶಕ್ತಿವಂತರಾದ ಅವರಿಗೆ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲೆ ಕೋಪ. ಸಿಟ್ಟಿಗೆದ್ದು ಶಪಿಸಿದರೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಕಥೆ ಮುಗಿದ ಹಾಗೆಯೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ಇದು ಯಾರೊ ಮಾಮೂಲಿ ಮುನಿ, ಋಷಿಗಳ ಮಾತಲ್ಲ; ನಾರಾಯಣಾಂಶದಿಂದಲೆ ಜನಿಸಿದವರೆಂದು ಪ್ರತೀತಿಯಿರುವ ನರ ನಾರಾಯಣರ ವಿಷಯ… ಇಂತಹ ತಪೋಧನರ ಎದುರು ತಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಕವಡೆಗಿಂತಲು ಕಡೆಯೆ….! 

” ಇದು ಗಂಭೀರ ವಿಷಯವೆ… ನರ ನಾರಾಯಣರ ಶಕ್ತಿಯೆದುರು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಸಮಷ್ಟಿತ ಶಕ್ತಿಯೂ ಯಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಬಾರದು ನರೇಂದ್ರ..” ಅವರೆಲ್ಲರ ಮನದ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟ ವರುಣದೇವ.

ಅದರ ಹಿಂದೆಯೆ ವಾಯುದೇವ ನುಡಿದ, ” ನಮ್ಮ ಎಂದಿನ ತಪೋಭಂಗದ ವಿಧಾನಗಳಾವುವು ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ನರೇಂದ್ರ… ಅಗ್ನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಗ್ನಿ, ವಾಯುವಿಗೆ ಪ್ರತಿವಾಯು, ಜಲಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಜಲ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಅವರಿಗೆ ನೀರು ಕುಡಿದಷ್ಟೆ ಸುಲಭ.. ಅಲ್ಲದೆ, ಏನೇ ಮಾಡ ಹೋದರು ಅವರ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದರೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ಒಂದೆ ಏಟಿಗೆ ಆಪೋಶಿಸಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವವರು…”

ಅವನ ಮಾತಿಗೆ ಹೌದೆನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತ ನುಡಿದ ದೇವರಾಜ, ” ನಿನ್ನ ಮಾತು ನಿಜ ವಾಯು.. ಅದಕ್ಕೆ ಈಗ ಚಿಂತೆಯಾಗಿರುವುದು.. ನಾನಾಗಿಯೆ ಆಗಿದ್ದರೆ ಈ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂತಿತನಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನಾರದರೆ ಬಂದು ಹೇಳಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅದನ್ನು ತೀರಾ ಕಡೆಗಣಿಸುವಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲ..”

ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ತನಕ ನಡೆದ ಚರ್ಚೆ, ಮಾತುಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಹಾದಿಯೂ ನಿಖರವಾಗಿ ತೋಚದೆ ಹೋದಾಗ ಕಡೆಗೆ ಅಗ್ನಿದೇವ ಒಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದ..

” ನಾವೇಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಾರದು ? ನಮ್ಮ ತಪೋಭಂಗದ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ನಾಜೂಕಿನದೆಂದರೆ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಮುಖಾಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದು.. ಮಿಕ್ಕ ವಿಧಾನಗಳೆಲ್ಲ ವಿನಾಶಕಾರಿ – ದಮನದ ಉದ್ದೇಶವಿದ್ದರೆ, ಇದು ಮಾತ್ರ ಕೇವಲ ಮನೋದೌರ್ಬಲ್ಯದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿರುವಂತದ್ದು.. ಅಲ್ಲದೆ ಸುಂದರ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಮೇಲೆ ಮುನಿಗಳ ಕೆಂಗಣ್ಣು ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.. ಒಂದೊ ಅವರ ವಶವಾಗಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ ; ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರಲೋಭನೆಗೆ ಸಿಲುಕದಿದ್ದರು ಹೆಣ್ಣುಗಳೆಂದು ಶಪಿಸದೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ…”

” ನನಗೆ ತಿಳಿದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಸಿಲುಕಿ ಬೀಳುವ ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ತರದವರಲ್ಲ ನರ ನಾರಾಯಣರು, ಅಗ್ನಿ..”

“ಅದು ನನಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ ದೇವರಾಜ…”

“ಮತ್ತೆ..?”

” ಈ ವಿಧಾನದಲ್ಲೂ ಸೋಲು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟ ಬುತ್ತಿಯೆ ಆದರೂ ಅದರ ಮುಖೇನ ನಾವಂದುಕೊಂಡ ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ… ಏನಿಲ್ಲವೆಂದರು ಆ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅವರೊಡನೆ ಮಾತಿಗಿಳಿದು ನಮ್ಮ ಅಳುಕನ್ನು ಅವರಲ್ಲಿ ತೋಡಿಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ.. ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು ? ಅದಕ್ಕೆ ಅವರೆ ಪರಿಹಾರ ಸೂಚಿಸಬಹುದು.. ಅಥವಾ ಅವರೆ ಬಲಿಷ್ಠರೆಂದಾದಲ್ಲಿ ಅವರೊಡನೆಯ ಸಖ್ಯ ಕದನ – ವಿರಸಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಲ್ಲವೆ?”

ಅಗ್ನಿದೇವನ ಚಿಂತನೆಯ ದಿಕ್ಕು ಅರಿವಾದಂತೆ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಿಂದ ತಲೆದೂಗಿದ ನರೇಂದ್ರ. ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಸುರಕ್ಷಿತ ವಿಧಾನವೆಂದು ಅವನಿಗೂ ಅನಿಸಿತು… ಕೊಂಚ ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ನಡೆಸಿದರೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಅಪಾಯದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆಯೆ…

ತದನಂತರ ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಭಾಳಿಸುವುದೆನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆಯ ರೂಪುರೇಷೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸತೊಡಗಿತು ದೇವರಾಜನನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಶಿಷ್ಠ ಚತುಷ್ಟಯ..

***********

ಬದರಿಕಾಶ್ರಮದ ಸುಂದರ ವನಸಿರಿಯ ಪ್ರಶಾಂತ ಧಾಮ. ಆಶ್ರಮದ ಸುತ್ತಲೂ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ವನರಾಜಿ.. ವೃಕ್ಷಮೂಲಾದಿ ಪ್ರಕೃತಿ ವೈಭವಗಳಿಂದಾವೃತ್ತವಾಗಿ ಹೊರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳದೆ ಅವಿತಿರುವಂತೆ ಹುದುಗಿ ಕುಳಿತ ಆ ಆಶ್ರಮ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವರ್ಷಾಂತರಗಳ ಅವಿರತ, ನಿರಂತರ ತಪನೆ ಅಡಗಿದೆ. ಸುತ್ತಲ ಜಗದ ಪರಿಗಣನೆಯಿರದೆ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಿರಂತರ ತಪ ಶೋಧದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ನರ ನಾರಾಯಣರು ಅಲ್ಲೇನು ಮಹಾಯಜ್ಞ ನಡೆಸಿರುವರೆಂದು ಯಾರಿಗೂ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ಸುಧೀರ್ಘ ಕಾಲ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕೂರುವ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಲಿ, ಉದ್ದೇಶವಾಗಲಿ ಏನೆಂದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು. ಅಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಹೊರಬೀಳುವ ಸದ್ದು ಗದ್ದಲಗಳ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೊ ಭೀಕರ ಕಾಳಗ ನಡೆದಿರುವಂತೆ ತೋರುವುದಾದರು, ಮತ್ತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಎಲ್ಲವು ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿ ಅಪಾರ ಮೌನ ವ್ಯಾಪಿಸಿಕೊಂಡು ಮೂಕರಾಗದ ಮುಖವಾಡ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ದಿನಗಳು ಕಡಿಮೆಯೇನಿಲ್ಲ.

ಹಾಗೆಂದು ನರ ನಾರಾಯಣರ ಪೂರ್ಣ ಹಿನ್ನಲೆಯೇನು ಅಪಾರದರ್ಶಕದಲ್ಲಡಗಿಕೊಂಡ ಊಹಾಪ್ರಪಂಚವೇನಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿ ಬಲ್ಲವರು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅಪರಾವತಾರ ರೂಪವೆಂದೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ‘ನರ – ಮಾನವರೂಪಿ ಸಂಕೇತವಾದರೆ, ನಾರಾಯಣ – ದೈವರೂಪಿ ಸಂಕೇತವಂತೆ. ಸ್ವತಃ ಶ್ರೀ ಹರಿಯೆ ನಾರಾಯಣ ರೂಪಿನಲ್ಲಿ ಅವತಾರವೆತ್ತಿದ್ದು, ನಿತ್ಯ ಸಖನಾಗಿ ಶ್ರೀ ಹರಿಯ ಶಯನವೆ ಆಗಿರುವ ಆದಿಶೇಷನೆ ನರನ ರೂಪಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ವಧೆಗಾಗಿ ಶ್ರೀ ಹರಿ ನರಸಿಂಹನಾಗಿ ಅವತರಿಸಬೇಕಾಯ್ತಲ್ಲ? ಆ ಅವತಾರದ ಉಪಸಂಹಾರ ಮಾಡಿದಾಗ, ಮಾನವ ದೇಹವಿದ್ದ ಮುಂಡದ ಭಾಗ ನರನ ರೂಪಾಯ್ತೆಂದು, ರುಂಡದ ಭಾಗ ನಾರಾಯಣನಾಗಿ ರೂಪಿತವಾಯ್ತೆಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಸಿದ್ದಾಂತ. ಅದೇನೆ ಇದ್ದರು, ಜಾತಕಾದಿ ಜನ್ಮ ಕುಂಡಲಿ ಹಿಡಿದು ಹೊರಟವರು ಹೇಳುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಚ್ಚು ಲೌಕಿಕವೆನಿಸುವ ವಾದ; ಬ್ರಹ್ಮಕುಮಾರನಾದ ಧರ್ಮ ಮತ್ತವನ ಸತಿ ದಕ್ಷಪುತ್ರಿ ಅಹಿಂಸ (ಮರ್ತ್ಯಿ)ರಿಗೆ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರರೆ ನರ ನಾರಾಯಣರು ಎಂಬುದು ಈ ಮೂಲದ ಶೋಧ.

ಅವರಿಬ್ಬರ ಹುಟ್ಟಿನ ಹಾಗೆಯೆ, ಅವರ ಬದುಕು ತಪಸಿನ ಬಗೆಯೂ ತರತರದ ರೋಚಕ ಕಥಾನಕಗಳು ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿವೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಬಹು ರೋಚಕವೆನಿಸುವ ಕಥನ ಸಹಸ್ರಕವಚನೆಂಬ ದಾನವ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯದು. ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದ ರಾಕ್ಷಸರು ಬದಲಿಗೆ ಅತ್ಯದ್ಭುತವೆನಿಸುವ ವರಗಳನ್ನು ತಪದ ಮೂಲಕ ಪಡೆದು, ತಮ್ಮ ಎದುರಾಳಿ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿಯಿಕ್ಕಿ ದಾಂಧಲೆಯೆಬ್ಬಿಸುವ ಅದೇ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದ ಈ ದಾನವ, ಸೂರ್ಯದೇವನನ್ನು ತಪ ಮಾಡಿ ಒಲಿಸಿಕೊಂಡು ಪಡೆದ ವರವೂ ವಿನೂತನವೆ. ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಸಹಸ್ರ ಕವಚಗಳನ್ನು ವರವಾಗಿ ಪಡೆದು, ಪ್ರತಿ ಕವಚವನ್ನು ಬೇಧಿಸಿ ನಾಶ ಮಾಡಲು ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷವಾದರೂ ತಪ ಮಾಡಿ ಶಕ್ತಿ ಸಂಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡವನಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕೆಂದು ವರ ಪಡೆದ. ಹಾಗೆ ತಪಶ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿಕೊಂಡವನೂ ಸಹ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷ ಹೋರಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಆ ಕವಚ ಬೇಧ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಾರದೆಂಬುದು ಆ ಶರತ್ತಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗ…. ! ಹೀಗೆ ಕವಚವೊಂದರ ಛೇಧನಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟು ಎರಡು ಸಹಸ್ರ ವರ್ಷಗಳಾದುವೆಂದರೆ, ಇನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಸಹಸ್ರ ಕವಚಗಳನ್ನು ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಎರಡು ದಶಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳೆ ಬೇಕು – ಅದೂ ಯಾರಾದರೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅವನೊಡನೆ ಹೋರಾಡುತ್ತ ತಪ ಮಾಡುತ್ತ, ಹೋರಾಡುತ್ತ ತಪ ಮಾಡುತ್ತ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಅವನೊಡನೆ ಅವಿರತ ತಪ-ಕದನದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ… ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಅದೇನು ಮಹತ್ವವೊ? ಯಾವ ದೇವನಾದರೂ ಸರಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಥಾಸ್ತು ಎನ್ನುವವನೆ…! ಸೂರ್ಯದೇವನು ಅದನ್ನೆ ಮಾಡಿದ್ದ – ಸಹಸ್ರ ಕವಚ ಬೇಡಿದ ವರವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ….

(ಇನ್ನೂ ಇದೆ)

( link to next episode 6: https://nageshamysore.wordpress.com/2016/03/04/00551-%e0%b2%85%e0%b2%b9%e0%b2%b2%e0%b3%8d%e0%b2%af%e0%b2%be-%e0%b2%b8%e0%b2%82%e0%b2%b9%e0%b2%bf%e0%b2%a4%e0%b3%86-%e0%b3%a6%e0%b3%ac/)

00539. ಸಣ್ಣಕಥೆ: ಸುಬ್ಬತ್ತೆ ಯಾಕೆ ಕೈ ಕೊಟ್ಲು ?


00539. ಸಣ್ಣಕಥೆ: ಸುಬ್ಬತ್ತೆ ಯಾಕೆ ಕೈ ಕೊಟ್ಲು ?
_____________________________________

ನಡುಬೀದಿಯ ಮಧ್ಯೆ ತುಂಡು ಚಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಪಠ ಹಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾದೇಶನಿಗೆ ಬೀದಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಲೊಂದು ಚೀಲ ಹಿಡಿದ ಯಾರೋ ಇಬ್ಬರು ಆಗಂತುಕರು ಬರುವುದು ಕಂಡಿತಾದರು ಅದು ಯಾರದೋ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ನೆಂಟರಿರಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡು ಅತ್ತ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಪಟ ಹಾರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಬರುತ್ತಿರುವವರು ಹತ್ತಿರವಾದಂತೆ ಯಾರೋ ಪರಿಚಿತರಿರಬೇಕೆನ್ನುವ ಕ್ಷೀಣ ಅನಿಸಿಕೆ, ಆರು ಮನೆಯಾಚೆಯ ಗೋಪಾಲಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಖಚಿತ ಅನಿಸಿಕೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು, ಅವರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಊರಿನ ಮಾತಿನ ಶೈಲಿಯಿಂದ. ಆದರು ಬಂದವಳು ಪುಟ್ಟಸುಬ್ಬತ್ತೆ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡಪ್ಪ ಎಂದರಿವಾಗಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಅವರು ಬಹುತೇಕ ಅವನನ್ನು ಹಾದು ಮನೆಯತ್ತ ಸಾಗುವಾಗ ಕೇಳಿಸಿದ ‘ಪಟ ಹಾರಿಸ್ತಿದಿಯೇನೊ ಮಾದೇಸ ?’ ಎಂದ ಅತ್ತೆಯ ಕಕ್ಕುಲತೆಯ ದನಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ… ಅವಳ ದನಿ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೈಲಿದ್ದ ಪಟದ ಟ್ವೈನ್ ದಾರದ ಸೂತ್ರವನ್ನು ಹಾಗೆ ಪಕ್ಕದ ಲೈಟ್ಟು ಕಂಬವೊಂದಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿ ಗಂಟು ಹಾಕಿ ‘ ಅತ್ತೇ…’ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತ ಹೋಗಿ ಅವಳನ್ನಪ್ಪಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಬೀದಿ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ..!

ಸುಬ್ಬತ್ತೆ ಬಂದಳೆಂದರೆ ಮಾದೇಶನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಉತ್ಸಾಹ, ಹಿಗ್ಗು.. ನಾಲ್ಕು ಜನ ತಮ್ಮಂದಿರಿದ್ದರು ಅವಳಿಗೆ ಈ ಕೊನೆ ತಮ್ಮನ ಮೇಲೆ ಅದೇನೊ ಅತಿ ಪ್ರೀತಿ.. ಅವನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೂ ಅದೇ ಅಕ್ಕರಾಸ್ತೆ – ಅದರಲ್ಲೂ ಮಾದೇಶನ ಮೇಲೆ. ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗೆಲ್ಲ ಕನಿಷ್ಠ ಹತ್ತದಿನೈದು ದಿನವಾದರೂ ಇದ್ದು ಹೋಗುವ ಅಭ್ಯಾಸವಿಟ್ಟುಕೊಂಡವಳು ಹಾಗೆ ಬರುವಾಗ ಎಂದೂ ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಬಂದವಳಲ್ಲ. ಬೀಸುಗಲ್ಲಲ್ಲಿ, ಒರಳಿನಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಕೈಯಾರೆ ಬೀಜ ಅರೆದು ಹಿಂಡಿ ತೆಗೆದ ಕೈಯೆಣ್ಣೆಯನ್ನೊ, ದಮ್ಮಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದರು ಕೆಮ್ಮುತ್ತಲೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಕಾರದ ಪುಡಿ, ಸಾಂಬಾರು ಪುಡಿಗಳನ್ನೊ, ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಎದ್ದುಬಿದ್ದು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಒಣಗಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಹಪ್ಪಳ, ಸಂಡಿಗೆ, ಉಪ್ಪಿನ ಕಾಯಿಗಳನ್ನೊ ಜತೆಗೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡೆ ಬರುವುದು. ಬಂದವಳು ಅಷ್ಟೇ, ಒಂದರೆಗಳಿಗೆಯೂ ಸುಮ್ಮನಿರುವ ಜೀವವಲ್ಲ ಅವಳದು.. ಒಮ್ಮೆಯೂ ನಿಂತ ಕಡೆ ನಿಲ್ಲದೆ, ಕೂತ ಕಡೆ ಕೂರದೆ ಏನಾದರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ ಇರುತ್ತಾಳೆ – ಅಡಿಗೆ ಮನೆ, ಬಚ್ಚಲು ಮನೆ, ಹಿತ್ತಲು, ದೇವರ ಮನೆ, ಹೊರಗಿನಂಗಳ, ಬಾಗಿಲೆದುರಿನ ರಂಗೋಲಿ – ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಕೈಯಾಡಿಸಳೆಂದು ಹೇಳಲೆ ಆಗದಷ್ಟು ಅಗಾಧ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಕಾರ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ಅವಳದು. ಅದಕ್ಕೆಂದೆ, ಅವಳು ಬಂದಿಳಿದಳೆಂದರೆ ಚಂದ್ರವ್ವನಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿ ಪುಲ್ ಟೈಂ ರಜೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಹಾಗೆ.. ಅವಳಿಗೆ ಯಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಕೈ ಹಾಕ ಬಿಡದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಾನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿರುವವರೆಗೂ ಉಂಡ ಯಾವ ಅನ್ನದ ಋಣವು ಮೈಗೆ ಹತ್ತಿಕೊಳ್ಳದ ಹಾಗೆ, ಇರುವಾಗಲೇ ಚುಕ್ತಾ ಮಾಡಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಅವರಿಗೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊರೆಸಿ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ.. ಅದರಿಂದಲೊ ಏನೋ ಈ ವಯಸಲ್ಲೂ ಒಳ್ಳೆ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾಗಿ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರಲು ಅವಳಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವುದು..

ಗಂಡನೆಂಬ ಪ್ರಾಣಿ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಪುಟಗಳಿಂದ ಮಾಯವಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟು ದಶಕಗಳಾದವೊ ಏನೋ ? ಮಾದೇಶನಂತೂ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲು ನೋಡಿದ್ದು ಅವಳೊಬ್ಬಳನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ. ಮದುವೆಯಾದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು ಮತ್ತು ಅಳಿಯ ಜತೆಗೆ ಇದ್ದು ವರ್ಷಾಂತರಗಳಿಂದಲು ಅವರ ಮತ್ತವರ ಮಕ್ಕಳ ಸೇವೆಮಾಡಿಕೊಂಡೆ ಸವೆದ ಜೀವ ಅವಳದು. ಅದೇನಾಯಿತೋ ಏನೋ , ತೀರಾ ಈಚೆಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಏನೋ ಮನಸ್ತಾಪವಾಗಿ ಮೊದಲು ಅವರೊಡನೆ ಮಾತು ಬಿಟ್ಟವಳು, ಆಮೇಲೆ ಇದ್ದ ಮನೆಗೆ ಒಂದು ಅಡ್ಡಗೋಡೆ ಏರಿಸಿ ಎರಡು ಭಾಗ ಮಾಡಿ ತಾನೇ ಬೇರೆ ಒಲೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬೇಯಿಸಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನತೊಡಗಿದ್ದಳು.. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಅಕ್ಕರಾಸ್ತೆಯಿಂದ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಳು, ಅದೇಕೋ ದ್ವೇಷ, ಜಿದ್ದಿನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಅಷ್ಟೇ ತೀವ್ರತೆಯಿಂದ ಸಾಧಿಸುವ ಛಲ, ಮನೋಭಾವದವಳು.. ಒಬ್ಬ ತಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಮಾತು ಬಿಟ್ಟವಳು, ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ಅವನ ಕಡೆ ಮುಖ ಕೂಡ ತಿರುಗಿಸದೆ ಹಗೆ ಸಾಧಿಸಿದ್ದಳು..!

ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯ ತಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಮಾತ್ರ ಎಂದೂ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಮನಸ್ತಾಪವೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೂ ಅಕ್ಕನ ಮೇಲೆ ಅತೀವ ಅಭಿಮಾನ, ಪ್ರೀತಿ. ವಾಪಸ್ಸು ಹೋಗದೆ ಜತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದುಬಿಡು ಎಂದು ಅವನೆಷ್ಟು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು ಒಂದೆರಡು ವಾರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಎಂದೂ ನಿಂತಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಬಂಧ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದೆ.. ಹೋಗುವಾಗ ಅಷ್ಟೋ ಇಷ್ಟೋ ಕಾಸು ಅವಳ ಕೈಗೆ ತುರುಕಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು, ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ದುಡಿದು ಹೊಟ್ಟೆ ಬಟ್ಟೆಗೆ ನೇರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ತಮ್ಮನಿಗೆ ತೊಡಕು ಮಾಡಲಿಚ್ಚಿಸದೆ ನಯವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿ ಸಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಬಲವಂತದಿಂದ ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನ ಎಂದು ಕೈಗೆ ತುರುಕಿದರು, ಆ ದುಡ್ಡಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಸಾರಿಗೆ ಬರುವಾಗ ಮಾದೇಶನಿಗೊಂದು ಜೊತೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನೂ ಅಥವಾ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಏನಾದರು ಸಾಮಾನನ್ನು ತಂದು ಹಾಕಿ ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ಹಾಗೆ ಏನೇನೊ ತಂದು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆಂದೆ ಮಾದೇಶನಿಗು ಅವಳೆಂದರೆ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು..

ಸೋಜಿಗವೆಂದರೆ ಗಂಡ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಆ ನಾಡುಹೆಂಚಿನ ಮುರುಕಲು ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮತ್ಯಾವ ಆಸ್ತಿಯೂ ಅವಳಲಿಲ್ಲ.. ಆಸರೆಯಾಗಬಹುದಿದ್ದ ಮಗಳು ಅಳಿಯನ ಜೊತೆ ಮನಸ್ತಾಪ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ದೂರ ಉಳಿದಿದ್ದಾಗಿದೆ.. ಹೀಗಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡಿಗೆ ಏನಾದರು ಮಾಡಲೇಬೇಕು.. ಆದರೆ ಕೂಲಿನಾಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬದುಕುವ ಜಾಯಮಾನ ಅವಳದಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ತಾನೇ ದಿನಾ ಚಿಪ್ಪಿನ ಇಡ್ಲಿ, ವಡೆ, ದೋಸೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕುಕ್ಕೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಹೊಳೆ ಮಾದಿಗರ ಕೇರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ.. ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವಳ ಕೈನ ಅದೇ ತಿಂಡಿ ತಿಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಾದ ಮಾದೇಶನಿಗೆ ಅವಳ ಕೈಯೂಟವೆಂದರೆ ತೀರಾ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚು.. ರುಚಿರುಚಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿ ಬಡಿಸುವುದಲ್ಲದೆ ಕೂತು ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ.. ಇದೆಲ್ಲಾ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲೇ, ಅವಳನ್ನು ಕಂಡಕೂಡಲೆ ಕೈಲಿದ್ದ ಪಟವನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ಎದ್ದುಬಿದ್ದು ಓಡಿ ಬಂದು ಅವಳನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ . ಅವನನ್ನು ಕಂಡೊಡನೆ ‘ಮಾದೇಸಾ…’ ಎಂದು ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಅಷ್ಟೇ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡ ಸುಬ್ಬತ್ತೆ, ತಬ್ಬಿಹಿಡಿದು ನಿಂತವನನ್ನು ಹಾಗೆ ಬಿಡದೆ ಎತ್ತಿ ಕಂಕುಳಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ನಡೆದಿದ್ದಳು. ನಡೆಯುತ್ತಲೆ ಆಗಲೆ ಅವನ ಕೈಗೊಂದು ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತೊಂದು ಎಂಟಾಣಿ ಪಾವಲಿಯೂ ಭಕ್ಷೀಸಾಗಿ ಸಂದಾಯವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಹಾಳು ಮೂಳು ತಿಂದಾರೆಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಲ್ಲರೆ ಕಾಸು ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾಗಿ, ಅವಳು ಕೊಡುವ ಈ ಭಕ್ಷೀಸು ಹಬ್ಬದೂಟವಿದ್ದಂತೆ ಮಾದೇಶನಿಗೆ. ಕಾಸು ಕೈ ಸೇರಿದ್ದೇ ತಡ ಅವಳ ಸೊಂಟದಿಂದ ಜಾರಿ ಅವಳ ಹತ್ತಿರವೇ ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕೇಳಿ ಪಡೆದು ಓಡಿಹೋಗಿದ್ದ – ಮತ್ತೊಂದು ರೀಲು ಪಟ ಹಾರಿಸುವ ಮಾಂಜಾ ದಾರ ತರಲು..!

ಮಾದೇಶನಿಗೆ ಆವಳು ಪ್ರಿಯವಾಗಲು ಮತ್ತೊಂದು ಬಲವಾದ ಕಾರಣವೂ ಇತ್ತು.. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ತುಂಬಾ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟು. ಅವನನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿರುವುದೆ ಒಂದು ಬಲವಾದ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ. ಆದರೆ ತುಡುಗು ಮನದ ಹುಡುಗ ಬುದ್ಧಿಯ ಮಾದೇಶನ ಚೆಲ್ಲಾಟದ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅದು ಒಗ್ಗದ ವಿಷಯ.. ಹಾಗೆಂದು ಅನುಕರಿಸದೆ ಇರಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ – ಅನುಕರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರೇರಣೆಗೇನೊ ಎಂಬಂತೆ ಗೋಡೆಗೆ ನೇತುಹಾಕಿರುವ ಬಾರುಕೋಲು ಸದಾ ಎಚ್ಚರದಲ್ಲಿರಿಸಿರುತ್ತದೆ.. ಆದರೆ ಸುಬ್ಬತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆ ಕೋಲಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ರಜೆ..! ಅವಳೆಂದು ಅದರ ಬಳಕೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.. ‘ತುಂಟಾಟ ಹುಡುಗರು ಮಾಡದೆ ದೊಡ್ಡೊರಾ ಮಾಡ್ತಾರೆ ? ಅದಕ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆಲ್ಲ ಈ ತರದ ಕೋಲಿನಲ್ಲಿ ಹೊಡೀತಾರೇನೊ ರಾಮಣ್ಣ ? ಎ ಚಂದ್ರೀ , ನೀನಾದರೂ ಹೆಣ್ಣೆಂಗಸು ತಡಿಬಾರದಾ ?’ ಎಂದು ಮಾದೇಶನ ಪರ ವಹಿಸಿ ಏಟು ಬೀಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾಳೆ ಅನೇಕ ಸರಿ.. ಅವಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಹೊಡೆಯುವ ವಿಷಯ ಬಂದಾಗ ರಾಮಣ್ಣನಿಗಿಂತ ‘ಚಂದ್ರಿಯೆ ಒಂದು ಕೈ ಮೇಲು’ ಎಂದು. ಈಗಲೂ ಮಸುಕಾಗಿ ಕಾಣುವ ಎಷ್ಟೋ ಬಾಸುಂಡೆಯ ಗುರುತುಗಳೆಲ್ಲ ಅವ್ವನ ಕಾಣಿಕೆಯೆ. ಪಾಪ ಅಪ್ಪನ ಅವನದೇ ಆದ ತಲೆ ಬಿಸಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗಿದಕ್ಕೆಲ್ಲ ವೇಳೆಯಾದರೂ ಇರುವುದೆಲ್ಲಿ ? ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಸಾರಿಯಾದರೂ ಏನಾದರೂ ನೆಪದಲ್ಲಿ ವದೆ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಮಾದೇಶನಿಗೆ ಸುಬ್ಬತ್ತೆ ಬಂದಾಗ ಮನೆಯೇ ಸ್ವರ್ಗ.. ಏನು ಮಾಡಿದರು ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಅವಳ ಸೆರಗಿನ ಹಿಂದೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು… ಅದಕ್ಕೆ ಅವನಿಗೆ ಭಂಢ ಧೈರ್ಯ, ಅವಳಿದ್ದಾಗ ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ನಡೆಯುತ್ತೆ ಎಂದು. ಅದನ್ನೆ ಚಾಣಾಕ್ಷತೆಯಿಂದ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಬೇಕೆಂತಲೇ ಏನೋ ತರಲೆ ಮಾಡಿ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.. ಅವಳಿಗಂತು ಇವನೆಂದರೆ ಪ್ರಾಣಿ… ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕೂ ಅವನಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನಿಂತು ತತಾಯ ಗತಾಯ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ..

ಅವಳು ತಂದಿದ್ದ ತಿಂಡಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೈಯಾಡಿಸಿ ಜತೆಗೆ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಏನೇನೊ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದ ದೊಡ್ಡಪ್ಪನಿಗೆ ಚುಟುಕಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ತಾನು ಕಂಬಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಬಂದಿದ್ದ ಗಾಳಿಪಟದ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಓಡಿದ್ದ.. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಪಟದ ದಾರ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕಂಬದ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿದ್ದ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯ ಗೋಪಾಲ ಕಾಣಿಸಿದ್ದ…

” ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ಯೊ ಪಟ ಬಿಟ್ಬಿಟ್ಟು? ಆಚೆಬೀದಿ ಗೋವಿಂದ ಪೋಟ್ ಹೊಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೊದ್ರಲ್ಲಿದ್ದ, ನಾ ಬಂದು ಗದರಿಸಿ ಓಡಿಸ್ದೆ ” ಅಂದ..

” ಸಿಕ್ಲಿ ನನ್ಮಗ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ತೀನಿ ಗೋಪಾಲ, ಯಾಕೆ ಹೋದ್ಸಾರಿ ಕೊಟ್ಟಿದು ಸಾಕಾಗ್ಲಿಲ್ವಂತಾ ಗಲಿತಗಳು ? ‘

ಎಂದವನ ಮಾತಿಗೆ ನಕ್ಕು ‘ ಅದು ಹಾಳಾಗ್ಲಿ.. ನಾಳೆ ಪಟದ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಭೂತಯನ ಪಿಚ್ಚಲ್ಲಿ ‘ಪಟ ಹಾರಿಸೋ ಪಂಥ ‘ ಇದೆ.. ನಿಂದೂ ಹೇಗೂ ದೊಡ್ಡ ಪಟಾನು ಇದೆ, ಜೋರಾಗಿ ಹಾರ್ತಾನೂ ಇದೆ… ನೀನು ಬಾರೋ ?’ ಅಂದಿದ್ದ ಗೋಪಾಲ..

ಹಾಗೆಂದಿದ್ದೆ ತಡ ಆಸೆಯ ಹಕ್ಕಿ ಗರಿಗೆದರಿತು ಮಾದೇಶನಲ್ಲು – ನೂರಾರು ಪಟಗಳ ಮಧ್ಯದೆ ತನ್ನದು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಬಹುಮಾನ ಗಿಟ್ಟಿಸಿದರು ಗಿಟ್ಟಿಸಬಹುದೇನೊ..? ಆದರೆ ಹಿಂದೆಯೆ ತಟ್ಟನೆ ನನಪಾಗಿತ್ತು.. ಸ್ಕೂಲಿಗಂದು ರಜಾ ಇರಲಿಲ್ಲವಾಗಿ ‘ಹೋಗಬೇಕೆಂದರು ಆಗದು’ ಎಂದು..ಮನೆಯಲ್ಲಿ ‘ಜಪ್ಪಯ್ಯ’ ಎಂದು ಕುಣಿದಾಡಿದರು ರಜಾ ಹಾಕಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.. ‘ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಾದರೂ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯಾ ?

‘ ಇಲ್ಲವೊ ಗೋಪಾಲ, ಸ್ಕೂಲಿದೆ , ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ರಜೆಯಿಲ್ಲ.. ಮನೇಲಿ ಬಿಡಲ್ಲ …’ ಎಂದ ಅಳು ಮುಖದಲ್ಲಿ..

ಅವನ ಮುಖವನ್ನೇ ಒಮ್ಮೆ ದಿಟ್ಟಿಸಿದ ಗೋಪಾಲ, ‘ ಈಗ್ಯಾಕೆ ಹೆದರ್ತೀಯೊ ? ಹೇಗಿದ್ರೂ ನಿಮ್ಮ ಸುಬ್ಬತ್ತೆ ಬಂದಿದಾರಲ್ಲ ? ಅವರ ಬೆನ್ನು ಹಿಡಿದು ಒಪ್ಪಿಸ್ಕೋ. ಆಮೇಲೆ ಇಬ್ರೂ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗಣ..’ ಎಂದಿದ್ದ..

ಮಾದೇಶನಿಗೆ ಅದು ಸರಿಯೆನಿಸಿತು.. ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಚಕ್ಕರು ಹಾಕುತ್ತೇನೆಂದರೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ; ನಾಲ್ಕು ಬಿಗಿದು ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.. ಇನ್ನು ಪಟ ಹಾರಿಸೋ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಅಂದರೆ ಮಾತಾಡೊ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲ, ನಿಂತಲ್ಲೆ ಚರ್ಮಾ ಸುಲಿದರೂ ಸುಲಿದರೆ. ಆದರೆ ಸುಬ್ಬತ್ತೆ ಬಂದ ನೆಪ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಸ್ಕೂಲು ಬೇಡ ಮನೇಲೆ ಇರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹಟ ಹಿಡಿದರೆ, ಅತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇರೋದು ಅಂತ ಅನ್ಕೋತಾರೆ. ಅತ್ತೆ ಕೂಡ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ ‘ಬಾರು ಕೋಲು ಸೇವೆ’ ಯಿಂದ ‘ಬಚಾವ್’ ಮಾಡಿ, ‘ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡೆ ಚಂದ್ರಿ.. ಒಂದು ದಿನ ತಾನೆ ? ಮಗು ಆಸೆ ಪಡ್ತಾ ಇದೆ, ಇವತ್ತೊಂದು ದಿನ ಮನೇಲಿರುತ್ತಂತೆ.. ಈಗಿನ ಸ್ಕೂಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅದೇನು ಪಾಠ ಹೇಳ್ಕೊಡ್ತಾರೊ, ಇಲ್ಲ ಓದೊ ಕುಲುಮೆಲಿ ಹಾಕಿ ರುಬ್ತಾರೊ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ..ಮಕ್ಕಳು ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗಕೆ ಹೆದರುತ್ವೆ…’ ಅಂತೆಲ್ಲ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿದು ನನ್ನ ಪಾರ್ಟಿಗೆ ಸಪೋರ್ಟು ಮಾಡ್ತಾರೆ.. ಒಂದುವೇಳೆ ಒಂದೆರಡು ಮೂಗೇಟು ಬಿದ್ರೂ , ರಜಾ ಅಂತೂ ಸಿಗುತ್ತೆ…

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಆಲೋಚಿಸಿದ ಮಾದೇಶ ಗೋಪಾಲನಿಗೆ, ‘ನಾ ಏನಾದ್ರೂ ನೆಪ ಹಾಕಿ ಬರ್ತೀನಿ… ಆಮೇಲೆ ಇಬ್ರೂ ಹೋಗಣ,,, ಈ ಪಟ ದಾರ ನಿನ್ಹತ್ರಾನೆ ಇರಲಿ , ನಾಳೆ ತೊಗೊಂಬಾ… ಅವರ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗೆ ನಾ ತರಕೆ ಆಗೋದಿಲ್ಲ..’ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಮನೆ ಕಡೆ ಓಡಿದ್ದ. ನಾಳೆಗೆಂದು ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದ ಕೆಲವು ಹೋಮ್ವರ್ಕುಗಳಿದ್ದವು – ಆದರೆ ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅವನ್ನೇನು ಮಾಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ ಅನಿಸಿತು. ತೆರೆದಿದ್ದ ಚೀಲವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುಚ್ಚಿ ಬೇಗನೆ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಅಂದು ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಬರಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಕನಸೆ..! ಹೋದ ಹಾಗೆ, ಗೆದ್ದ ಹಾಗೆ, ಬಹುಮಾನದ ದುಡ್ಡಿನ ಹಾರ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಣಿದ ಹಾಗೆ…

ನೇಸರನೊಡಮೂಡಿ ಹುಲ್ಲುಗರಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಇಬ್ಬನಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಮೃದುವಾಗಿಸಿ, ಕರಗಿಸಿ ಎಬ್ಬಿಸುವ ಹೊತ್ತು.. ಚಂದ್ರವ್ವ ಮಗನ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತು ಆಗಲೆ ಎಬ್ಬಿಸಲಿಕ್ಕೆ ಸುಪ್ರಭಾತದ ಮಂತ್ರ ಆರಂಭಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.. ‘ ಏಯ್ .. ಏಳೊ ಆಗಲೆ ಹೊತ್ತಾಯ್ತು ಸ್ಕೂಲಿಗೆ …. ಇವತ್ತು ಟೆಸ್ಟು ಬೇರೆ ಇದೆಯಂತೆ.. ಮೂರ್ಹೊತ್ತು ಆಟ ಆಟ ಅಂತ ಬುಕ್ಕು ಹಿಡಿದು ಓದಿದ್ದೆ ಇಲ್ಲ, ಅದೇನು ಕಡಿದು ಕಟ್ಟಿಹಾಕ್ತಿಯೊ ಟೆಸ್ಟಲ್ಲಿ..’ ಎಂದು ಅವನು ಬಹುತೇಕ ಮರೆತೇ ಹೋಗಿದ್ದ ಟೆಸ್ಟನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಲೆ ಸಹಸ್ರನಾಮಾರ್ಚನೆ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು.. ಪಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ಗಾಢ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲೂ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತನಾಗಿಯೆ ಅರ್ಧ ಆಗಲೆ ಎದ್ದಿದ್ದ ಮಾದೇಶನಿಗೆ ಹೋಮ್ವರ್ಕಿನ ಜತೆಗೆ ಟೆಸ್ಟು ಕೂಡ ಇದೆ ಎಂಬ ನೆನಪೋಲೆ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಲೆ, ಎದೆ ಧಸಕ್ಕೆಂದಿತ್ತು.. ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಿದರೂ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೋಗೋಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲಾ.. ಹೋಂವರ್ಕ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಟೆಸ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪೇ ಇರಲಿಲ್ಲ… ಆಬ್ಸೆಂಟ್ ಆಗಿಬಿಟ್ರೆ ಎರಡರಿಂದಲೂ ಬಚಾವು…!

ಹಾಗೆಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ ‘ ಅವ್ವಾ ನಾ ಇವತ್ತು ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗಲ್ಲ , ಮನೇಲೆ ಇರ್ತೀನಿ ಅತ್ತೆ ಜೊತೆ..’ ಎಂದ ರಾಗ ಎಳೆಯುತ್ತ..

‘ ಯಾಕೋ… ? ನೀನೇನು ಮನೆಲಿದ್ದು ಕಾರದಪುಡಿ, ಹಪ್ಪಳ, ಸಂಡಿಗೆ ಕರೀಬೇಕಿತ್ತಾ? ಎರಡು ಕೊಟ್ರೆ ದವಡೆ ಹಲ್ಲು ಮುರಿದು ಹೋಗಬೇಕು… ಎದ್ದು ಪಟಪಟಾ ಅಂತ ರೆಡಿ ಆಗ್ತಿಯೋ , ಇಲ್ಲಾ ದೊಣ್ಣೆ ಸೇವೆ ಆಗಬೇಕೋ ?’ ಎಂದು ನೇರ ಬೆದರಿಕೆಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿದರು.. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಬಗ್ಗುವಂತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂದು.. ಹೋಮ್ವರ್ಕ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಟೆಸ್ಟ್ ಬೇರೆ, ಪಟದ ಹಬ್ಬದ ಸ್ಪರ್ಧೆ – ಹೇಗಾದರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಾರಿ ಹುಡುಕಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು…

‘ ಇಲ್ಲಾ, ಯಾಕೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊಟ್ಟೆ ನುಲುಸ್ತಾಯ್ತೆ ಕಣವ್ವಾ.. ಇವತ್ತೊಂದಿನ… ‘ದಮ್ಮಯ್ಯ’ ಅಂತೀನಿ.. ಮನ್ಲೆ ಇದ್ದು ರೆಸ್ಟ್ ತಕ್ಕಂತೀನಿ ‘ ಎಂದ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮುಖ ಕಿವುಚಿ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವಿನೆಲ್ಲಾ ತೀವ್ರತೆ, ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಗಡಿಗೆ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ತಂದು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಕಲಾ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡ.. ಆದರೆ ಆ ಕಲಾವಿದನನ್ನೆ ಹೆತ್ತ ಮಹಾತಾಯಿ, ಆಕೆ… ಅಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲ ಬಿಡುವಳೆ ?

‘ ಎದ್ದು ಒಂದು ಗೋಲಿ ಸೋಡಾ ಕುಡುದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಹೋಗುತ್ತೆ , ಏಳೊ ಮೇಲೆ.. ಗಂಜಿ ಮಾಡ್ಕೊಡ್ತೀನಿ ಕುಡಿದು ಹೋಗುವೆಯಂತೆ’ ಎಂದು ಗದರಿಕೊಂಡರು.. ಹೀಗೆ ಒಂದೈದು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ನಡೆದ ತಿಕ್ಕಾಟ ಫಲ ಕೊಡದೆ , ಚಂದ್ರವ್ವನ ಸಹನೆಯ ನಾಮಾರ್ಚನೆಯ ಮಿತಿಯ ಗಡಿ ದಾಟಿಸಿ, ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲಿದ್ದ ದೋಸೆ ತಿರುವುವ ಲೋಹದ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಆಯುಧಸಮೇತ ರಂಗಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಿತ್ತು.. ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ‘ಸದ್ಯ ! ಬಾರು ಕೋಲಿಲ್ಲ ಇವತ್ತು.. ದೋಸೆ ಮೊಗಚೋ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏಟು ಜೋರಾಗಿ ಬಿದ್ರು ಬರಿ ತೊಡೆ ಮೇಲೆ, ಕುಂಡಿ ಮೇಲೆ ತೊಗೊಂಡ್ಬಿಟ್ರೆ ಅಷ್ಟು ನೋವಾಗಲ್ಲ.. ಚೂಪು ತುದಿ ಕುಯ್ದೆ ಇರೋ ಹಾಗೆ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಸರಿ.. ಆದರೆ ಅತ್ತೆ ಯಾಕೆ ಇನ್ನೂ ಎಂಟ್ರಿ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ? ಅವಳು ಬಂದ್ರೆ ಈ ಶುರುನ ಏಟೂ ತಪ್ಪುತ್ತೆ.. ಜಪ್ಪೊ ಮೊದಲೇ ಬೀದಿಗೆಲ್ಲ ಕೇಳೊ ಹಂಗೆ ಕಿರುಚ್ಕೊಂಡುಬಿಟ್ರೆ ಸಾಕು..’ ಎಂದು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ತನ್ನ ಪಾತ್ರಾಭಿನಯಕ್ಕು ಸಿದ್ದವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಾದೇಶ.

ಅವನ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಒಳಗೇನೊ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಂದಲೆ, ‘ಗರಿ ಗರಿ ದೋಸೆ ಮಾಡ್ಕೊಡ್ತೀನಿ ಎದ್ದೇಳೋ ಮಾದೇಸಾ.. ಹಂಗೆಲ್ಲ ಸ್ಕೂಲು ತಪ್ಪಿಸ್ಕೊಬಾರದು ‘ ಅಂದ ಮಾತು ಕೇಳಿಸಿತು..

ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಿನದೆಲ್ಲ ಗತ ಇತಿಹಾಸದ ಅದೇ ಸೀನುಗಳ ಪುನರಾವರ್ತನೆ… ಇನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಬೀಳುವ ತನಕ ಇದು ಮೇಲೇಳುವ ಜೀವವಲ್ಲ ಎಂದು ನುರಿತ ಅನುಭವದಿಂದಲೆ ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದ ಚಂದ್ರವ್ವ, ಎಡದ ಕೈನಿಂದ ಅವನು ಹೊದ್ದಿದ್ದ ರಗ್ಗು ಕಿತ್ತೆಸೆದವರೇ, ಬಲದ ಕೈಲಿದ್ದ ದೋಸೆ ಮೊಗುಚಿನಿಂದ ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕ ಕಡೆ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಚರ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯೊ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮುಖ ಮೂತಿ ನೋಡದೆ ‘ಅಂಗ ಸೇವೆ’ ನಡೆಸತೊಡಗಿದ್ದರು..ಅಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಮಾತಿನ ‘ವಾಗ್ಯುದ್ಧ’ ಮುಗಿದು ಹೊಡೆಯುವ ‘ಆಯುಧ ಕಾಂಡ’ ಆರಂಭವಾಗುವುದೆಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿರದಿದ್ದ ಮಾದೇಶನಿಗೆ, ಮೊದಲ ಹೊಡೆತ ಬೀಳುವ ಮೊದಲೇ, ಏಳು ಬೀದಿಗೆ ಕೇಳುವಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಕಿರುಚಬೇಕಿತ್ತೆಂದು ಏಟಿನ ಮಧ್ಯೆಯೆ ನೆನಪಾಗಿ, ‘ ಅಯ್ಯಪ್ಪಾ! ಅಯ್ಯಮ್ಮಾ! ಬೇಡ ವಡೀಬ್ಯಾಡ ಕಣವ್ವಾ ನೋಯ್ತದೆ.. ನಿನ್ ದಮ್ಮಯ್ಯ ಅಂತೀನಿ..ಇವತ್ತೊಂದಿನ ಬುಟ್ಬುಡು..’ ಎನ್ನುತ್ತಲೆ ತನ್ನ ದನಿ ಒಳಗಿರೊ ಅತ್ತೆಗೆ ಕೇಳಿಸಿತೋ ಇಲ್ಲವೊ ಎನ್ನುವ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲಿನತ್ತ ನೋಡತೊಡಗಿದ.

ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಒಳಗಿಂದ ಬಂದ ಸುಬ್ಬತ್ತೆ, ಅವನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ಚಂದ್ರವ್ವನನ್ನು ತಡೆಯದೆ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ಹಾಸಿಗೆ, ಚಾಪೆ, ಬೆಡ್ ಷೀಟು ಮಡಿಸೆತ್ತಿಡುವ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದರು. ಇದರಿಂದ ಬೆಚ್ಚಿ ತನ್ನ ದನಿಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ತಾರಕಕ್ಕೆರಿಸಿದ ಮಾದೇಶನ ಹುನ್ನಾರವು ಫಲಕಾರಿಯಾಗದೆ, ಅಂದು ಚಂದ್ರವ್ವನಿಂದ ಮಾಮೂಲಿಗಿಂತ ಕೊಂಚ ‘ಹೆಚ್ಚೇ’ ಹೊಡೆತ ಬಿದ್ದಿತ್ತು.. ಏಟು ಬಿದ್ದ ಕಡೆಯೆಲ್ಲ ಬಾಸುಂಡೆಯಂತಾಗಿ ಕೆಂಪಗೆ ಮುಟ್ಟಿದರು ನೋಯುವಂತಾಗಿದ್ದರು ಹಲ್ಲುಮುಡಿ ಕಚ್ಚಿ ಸಹಿಸುತ್ತ ನಿರಂತರ ಆಕ್ರಂದನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಆರೇಳು ನಿಮಿಷಗಳು ಗಂಟೆಗಳಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ಕೈಸೋತು ಬೇಸತ್ತು ಚಂದ್ರವ್ವನೆ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ , ‘ ಈಗೆದ್ದು ರೆಡಿ ಆದೆ ಸರಿ ಇಲ್ದಿದ್ರೆ ತಿರುಗಾ ಬಂದು ಬುಲ್ಡೆಗೆ ಬಿಸಿನೀರು ಕಾಯಿಸ್ತೀನಿ ‘ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು ಒಳಗೆ ನಡೆದರು..

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಬ್ಬತ್ತೆಯೂ ಮಾತಾಡಿ, ‘ ಯಾಕೋ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗೋಕೆ ಇಷ್ಟು ಹಠ ಮಾಡ್ತೀ? ನೀನು ಓದಿ ದೊಡ್ಡೋನಾಗಿ ಆಫೀಸರಾಗೋಕೆ ಆಸೆಯಿಲ್ವೇನೊ ? ಏಳು, ಎದ್ದು ಬೇಗ ಹೊರಡು ‘ ಎಂದಾಗ ತನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದ ಅವಳ ಮೇಲೂ ಕೋಪ ಬಂದು ಬಿಕ್ಕುತ್ತಲೆ, ‘ನೋಡತ್ತೆ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೊಡೆದಿದಾಳೆ.. ಬಾಸುಂಡೆ ಬರೊ ಹಾಗೆ ? ಈಗ ನಾ ಹೋಗಿ ಸ್ಕೂಲಲ್ಲಿ ಕೂರೋದಾದ್ರು ಹೇಗೆ ? ನೀನಾದ್ರೂ ಏಳತ್ತೆ ಇವತ್ತೊಂದು ದಿನ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಬಿಡು ಅಂತ..ಈ ಬಾಸುಂಡೆ ಅಂಡೂರ್ಕೊಂಡು ನಾ ಹೆಂಗತ್ತೆ ಕೂರಲಿ ?’ ಎಂದ ದಯನೀಯವಾಗಿ ಕಾಣುವಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ.. ಬಾಸುಂಡೆಗಳೇನೊ ಬಲವಾಗಿಯೇ ಎದ್ದಿರುವುದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು..

‘ಹೋಗ್ಲಿಬಿಡೆ ಚಂದ್ರಿ, ಇವತ್ತೊಂದು ದಿನ..ಬಾಸುಂಡೆ ಬಂದು ಕೆಂಪಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹರಳೆಣ್ಣೆನಾದ್ರು ಹಚ್ತೀನಿ.. ‘ ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಮಾದೇಶನತ್ತ ತಿರುಗಿದವರೆ, ‘ ತಿರುಗಾ ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡ್ಬೇಡ ನೀನು ಗೊತ್ತಾಯ್ತಾ ?’ ಎಂದವರೇ ಎಣ್ಣೆ ಬಟ್ಟಲು ಹಿಡಿದು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಸುಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸವರತೊಡಗಿದರು.

‘ನೀವು ಸುಮ್ಮನಿರಿ ಸುಬ್ಬಕ್ಕ ಮುದ್ದಿನಿಂದಲೆ ಇವನು ಅರ್ಧ ಹಾಳಾಗಿರೋದು… ‘ ಅಂದರೂ ಅರೆಬರೆ ಮನದಲ್ಲೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಸುಳಿವಿತ್ತಂತೆ ತಮ್ಮ ಸಂಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ವಿರಾಮವಿತ್ತು ಅಡಿಗೆಮನೆಗೆ ನಡೆದರು..

ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ಸುಬ್ಬತ್ತೆ,’ನೋಯುತ್ತೇನೊ?’ ಅಂದಾಗ ‘ಯಾಕೆ ಇವತ್ತು ಸುಬ್ಬತ್ತೆ ನನ್ ಪಾರ್ಟಿಗೆ ಸೇರಲಿಲ್ಲ? ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ರುಬ್ಬುತಾ ಇದ್ರೂ ಸುಮ್ನೆ ಇದ್ರಲ್ಲ?’ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವನು ‘ಹೌದು’ ಅನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ. ನಿಜಕ್ಕೂ ನೋವು ಹೆಚ್ಚಾಗೆ ಇತ್ತು.

‘ಹರಳೆಣ್ಣೆ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಲಿ ನೋವು ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡುತ್ತೆ.. ಇನ್ಮೇಲೆ ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡ್ಬೇಡ …’ ಎಂದವಳೆ ಎದ್ದುಹೋದಳು ಸುಬ್ಬತ್ತೆ..

ಕೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಗೋದ್ರೆಜ್ ಸ್ಟೀಲು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೊಂದು ಬೆಡ್ ಶೀಟ್ ಹಾಕಿ ಕೂತುಕೊಂಡವನೆ, ‘ ಇನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಯಾವ
ನೆಪ ಹುಡುಕಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಹುದು ? ತಡವಾಗದ ಹಾಗೆ ಪಟ ಹಾರಿಸೊ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಹೇಗೆ ಕಾರಣ ಹೇಳೋದು ? ‘ ಎನ್ನುವ ಅಲೋಚನೆ , ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ..

‘ನಾ ಗೋಪಾಲನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರ್ತೀನಿ.. ಹೋಮ್ವರ್ಕ್ ಮಾಡಕೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಿಲ್ಲ.. ಗೋಪಾಲನ ಅಕ್ಕನ ಹತ್ರ ಹೇಳಿಸ್ಕೊಂಡು ಮಾಡಿ ತರ್ತೀನಿ…’ ಅಂದ್ರೆ ಅವ್ವ ಕೂಗಾಡದೆ ಕಳಿಸ್ತಾಳೇನೊ ? ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಬಾಸುಂಡೆಗಳನ್ನು ಮೆಲುವಾಗಿ ಸವರಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದ ಮಾದೇಶ..

ಅಂದು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರೆ ತಿರುವುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದ್ರವ್ವನತ್ತ ನೋಡುತ್ತ ಸುಬ್ಬತ್ತೆ, ‘ ಹೊಡೆಯುವಾಗ ಮುಖಾಮೂತಿ ನೋಡದೆ ಚಚ್ಚಬಾರದೆ ಚಂದ್ರಿ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಷಾರು ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿಯಾದರೆ ನಾವೇ ನೋಡ್ಬೇಕಲ್ವಾ ? ‘ 

‘ಹೂ ಸುಬ್ಬಕ್ಕಾ..ಆದರೆ ನನಗೊಂದು ಕುತೂಹಲ..’

‘ಏನು ?’

‘ಅಲ್ಲಾ…ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಪಕ್ಷನೆ ವಹಿಸ್ಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಚೂರು ಏಟು ಬೀಳದ ಹಾಗೆ ನೋಡ್ಕೊತಿದ್ರಿ..ಇವತ್ಯಾಕೆ ಹೊಡಿತಿದ್ರು ಸುಮ್ಮನಿದ್ರಿ ಅಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಯ್ತು..’

‘ ಅದರಲ್ಲೇನೆ ಚಂದ್ರಿ ವಿಶೇಷ ? ನನ್ನ ಮೂರು ಜನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಸ್ಕೂಲು ಓದು ಅಂತ ಹೋಗದೆ ಪೋಲಿ ಬಿದ್ದು ಹಾಳಾಗಿದ್ದು ನಾನೇ ನೋಡಲಿಲ್ವಾ ? ಮಾದೇಶ ಚುರುಕು ಹುಡುಗ ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತುಂಟ ಅಷ್ಟೆ.. ಅವನಿಗೆ ನಾ ಎಲಾ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಅವನ ಹಿಂದೇನೆ ಇರ್ತೀನಿ ಅನ್ನೊ ಭ್ರಮೆ ಇರಬಾರದು ಅಲ್ವಾ ? ಮುದ್ದು ಊಟ ತಿಂಡಿಲಿ, ಆದ್ರೆ ಓದೋ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಲಿ ಅನ್ಕೊಂಡು , ಕರುಳು ‘ಚುರ್ರ್ ‘ ಅಂದ್ರು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಡ್ಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆ… ಇಲ್ದಿದ್ರೆ ಮುಂದೆ ಬಗ್ಸೋಕಾಗುತ್ತೇನೆ ಅವನ್ನಾ ?’

‘ಸುಬ್ಬಕ್ಕಾ.. ನಾ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಏನೊ ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ … ನೀವು ಓದಲ್ಲ, ಬರೆಯಲ್ಲ ನಿಮಗೇನು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ..ಆದರೆ ನೀವು ನನಗಿಂತ ಜೋರಿದೀರಿ ಬಿಡಿ’ ಎಂದು ನಕ್ಕಳು ಚಂದ್ರವ್ವ..

ಆ ನಗೆಗೆ ತನ್ನ ನಗೆ ಜೋಡಿಸಲೆಂದು ತಿರುಗಿದ ಸುಬ್ಬತ್ತೆಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿಸಿಲು ಮಚ್ಚಿನ ಸಂದಿಯಿಂದ ಹಾದು ಬಂದ ಬಿಸಿಲು ಕೋಲೊಂದು ಹಾಯ್ದು , ಅವಳ ನರೆತ ಕೂದಲಿನ ಬೆಳ್ಳಿ ರೇಖೆಯನ್ನು ಅರೆಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಫಳಗುಟ್ಟಿಸಿತು – ಅವಳ ಮಾತಿನ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಎನ್ನುವಂತೆ.. 

*************

00537. ಸಣ್ಣ ಕಥೆ :ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆ ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆ…


00537. ಸಣ್ಣ ಕಥೆ :ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆ ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆ…
_____________________________________

  
(picture from http://www.letstalkagric.com/wp-content/uploads/2016/01/hatching.jpg)

ಶಂಕರ ತೀರಾ ಖುಷಿಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದ, ಅಕ್ಕಿಯ ಪುಟ್ಟಿಯೊಳಗಿನ ಅಕ್ಕಿಯ ಮೇಲೆ ಸಾಲಾಗಿ ಕೂತ ಸಣ್ಣ ಗಾತ್ರದ ನಾಟಿ ಕೋಳಿಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತ.. ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವನ ಅಚ್ಚರಿಗು ಕಾರಣವಿತ್ತು.. ಆಗಲೆ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಎಣಿಸಿ ನೋಡಿದ್ದಾನೆ – ಆಗಲೆ ಹದಿನಾರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಸೇರಿವೆ.. ಈ ಸಾರಿ ಸಾಕಿದ್ದು ಪರಮಾಯಿಶಿ ಕೋಳಿಯೆ ಇರಬೇಕು.. ಇನ್ನೂ ದಿನವೂ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಕ್ಕುತ್ತಲೆ ಇದೆ.. ‘ಹೋದ ಸಾರಿಯ ಮೂದೇವಿ ಕೋಳಿ ಬರಿ ಏಳಕ್ಕೆ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು.. ಇದೇ ವಾಸಿ ಹದ್ನಾರಿಕ್ಕಿದ್ರು ಇನ್ನು ಜಡಿತಾನೆ ಇದೆ ಬಂಪರ ಲಾಟರಿ ತರ.. ಏನು ಇಪ್ಪತ್ತುಕ್ಕೂ ಹೋಗ್ಬಿಡುತ್ತೊ ಏನೊ ..’ ಎಂದು ಹಿರಿಹಿರಿ ಹಿಗ್ಗುತ್ತಿತ್ತು ಶಂಕರನ ಮನಸು..

ಕಳೆದ ಬಾರಿಯ ಆ ಕೋಳಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ತಿಂದು ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಮನಂತೆ ದಷ್ಟಪುಷ್ಟವಾಗಿದ್ದರು, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಕ್ಕುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತೀರಾ ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡಿ ನಿರಾಸೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಮೊಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಮರಿಯಾದಾಗ ಕನಿಷ್ಟ ಏಳಾದರು ಕೋಳಿ ಪುಳ್ಳೆಗಳು ಸಿಕ್ಕಿ, ಆ ಏಳೂ ದೊಡ್ಡವಾಗಿ ಇಡಿ ಕೇರಿಯ ತುಂಬಾ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪನ್ನೆ ಈದುಬಿಟ್ಟಾಗ ಎರಡು ಮೂರು ಕೆಜಿ ತೂಗುವ ಪ್ರತಿ ಕೋಳಿಯು ಎಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ತರಬಹುದೆನ್ನುವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವನನ್ನು ಒಂದೇ ಏಟಿಗೆ ಮಕಾಡೆ ಮಲಗಿಸುವಂತೆ ಏಳರಲ್ಲಿ ಆರು ಪಿಳ್ಳೆಗಳು ತಿಂಗಳೊಪ್ಪತ್ತು ಬಾಳಾದೆ, ‘ಗೊಟಕ್’ ಎಂದು ಶಿವನ ಪಾದ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು.. ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೊಂದು ಕೂಡ ಕುಂಟ ಕಾಲಿನದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ ಕಾಲೆಳೆದುಕೊಂಡು ನಡೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದೆ ಅಸಹ್ಯವೆನಿಸಿ, ಮೂಲೆ ಮನೆಯ ಪಾತಕ್ಕನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಷ್ಟು ಕಾಸಿಗೆ ಮಾರಿ ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ..

ನೂರಾರು ಕೋಳಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದಾಗ, ದಿನಕ್ಕೊಂದೆರಡು ಕೋಳಿಯಾದರೂ ಮಾರಿ ಬಂದ ಕಾಸಿಗೆ ಮೂರು ಹೊತ್ತು ಕಳ್ಳೆ ಮಿಠಾಯಿ, ಗಾಂಧಿ ಕೇಕು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವನ ಆಸೆಯೆಲ್ಲ ಮಣ್ಣುಪಾಲಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ನಯಾಪೈಸೆಗೂ ಅವ್ವನ ಹತ್ತಿರ ಗೋಗರೆಯುವ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದಾಗೆಲ್ಲ ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಾರಣ ಆ ಬದುಕದೆ ಹೋದ ಕೋಳಿಪಿಳ್ಳೆಗಳೆ ಎಂದೆನಿಸಿ ದಿನವೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ಹಿಡಿಶಾಪ ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ ಕಳೆದಿದ್ದ. ‘ಮೊಟ್ಟೆಗೆ ನಾಕಾಣಿ ಕೊಡ್ತೀನಿ, ನಾಟಿ ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆ ನನಗೆ ಮಾರಿಬಿಡೊ…’ ಎಂದ ಸೀತಕ್ಕನಿಗು ‘ ಹೋಗಕ್ಕೊ, ಹೋಗು ನಾನೊಲ್ಲೆ… ದೊಡ್ಡದಾಗ್ಲಿ ಬೇಕಾದ್ರೆ ಆಮೇಲೆ ಇಡಿ ಕೋಳಿನೆ ಕೊಳ್ಳೊವಂತೆ…’ ಅಂತ ಧಿಮಾಕು ಮಾತು ಆಡಿದ್ದವನಿಗೆ ‘ಯಾಕ್ಲಾ ? ನಾ ಮೊಟ್ಟೆ ಕೇಳ್ದಾಗ್ಲೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ರೆ ಆಯ್ತಿರ್ಲಿಲ್ವಾ? ಈಗ ನಿಂಗು ಇಲ್ಲ ನಂಗು ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೊ ಹಾಗೆ ‘ಗೊಟಕ್’ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲಾ?’ ಎಂದು ಹಂಗಿಸಿದಾಗಂತು ನಾಚಿಕೆ ಅವಮಾನದಿಂದ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸುವಂತಾಗಿ ವಾರಗಟ್ಟಲೆ ಅವಳ ಕಣ್ಣಿಗೇ ಬೀಳದಂತೆ ಅಡ್ಡಾಡಿದ್ದ.. ಆ ಕ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ, ಈ ಸಾರಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ವಿಚಾರಿಸಿ ‘ಸ್ಪೆಷಲ್’ ಕೋಳಿಯನ್ನೆ ತಂದು ಸಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ..!

ಆ ಹಿನ್ನಲೆಯಿಂದಲೆ ಈ ಬಾರಿ ಕೋಳಿಯ ಧಾರಾಳತನಕ್ಕೆ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸುವಂತಾಗಿತ್ತು… ಸರಿಯಾದ ಹತ್ತು ಮೊಟ್ಟೆಯಿಕ್ಕಿದರು ಸಾಕು ಎಂದು ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಈ ಹುಲುಸಾದ ಫಸಲು ಕಂಡು ಈ ಬಾರಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಹತ್ತಾದರು ಪುಳ್ಳೆಗಳು ಕಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು ಭರವಸೆಯಾಗಿ ಮತ್ತೆ ನೂರಾರು ಕೋಳಿಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಕನಸು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಕುಣಿಯತೊಡಗಿತು. ಈ ಹೊಸ ಕೋಳಿಯೇನು ಸಾಮಾನ್ಯದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ… ದಿನವೂ ಬೆಳಗಿನ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಕ್ಕುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ತನ್ನ ಕುಕ್ಕೆಯ ಗೂಡಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಮುದುಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನನ್ನೆ ಕಂಬಳಿ ಹೊದ್ದಂತೆ ಕೂತುಕೊಂಡಿತೆಂದರೆ ತನ್ನ ಗುಂಪಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮೊಟ್ಟೆ ಕೂಡಿತೆಂದೇ ಖಚಿತ ಶಂಕರನಿಗೆ – ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಕ್ಕೆಯನ್ನು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕವುಚಿ ಹಾಕಿ, ಎದುರುಗಡೆ ಕುಕ್ಕುರುಗಾಲು ಹಾಕಿ ಕೂತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ – ಅದರ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿದ ‘ಸಿಗ್ನಲ್’ ಕಾಯುತ್ತ.. ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯಿತು, ಇನ್ನು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಲೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಕ್ಕಿದ ನಂತರವಷ್ಟೆ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು ಆ ಗತ್ತಿನ ಕೋಳಿ…!

ವಠಾರದ ಜಗುಲಿಯಿಂದ ದಿನವು ಈ ಕೋಳಿಯ ದಿನಚರಿಯನ್ನೆ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸೀತಕ್ಕ, ‘ ಲೋ ಶಂಕ್ರಾ…ಈ ಸಾರಿನಾದ್ರೂ ನಾ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೇಳೊ… ಬೇಕಾದ್ರೆ ಮೊಟ್ಟೆಗೆ ಎಂಟಾಣಿ ಕೊಡ್ತೀನಿ.. ನನ್ನ ಮಗಳು ಬಸ್ರೊಸಗೆ, ಬಾಣಂತನಕ್ಕೆ ಅಂತ ಬಂದವ್ಳೆ.. ಅವಳಿಗೆ ನಾಡ್ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆನೆ ಆಗ್ಬೇಕು, ಫಾರಂ ಕೋಳಿ ತೀರಾ ವಾಯು… ಹೋದ್ಸಾರಿ ತರ ಮಾಡ್ದೆ ಕೊಡೊ..’ ಅಂದಳು

ಹೋದ ಸಾರಿಯ ಅನುಭವದಿಂದ ಮೆತ್ತಗಾಗಿದ್ದ ಶಂಕರ, ಈ ಬಾರಿ ಯಾವುದೆ ಗತ್ತು ತೋರಿಸದ ಮಾಮೂಲಿ ದನಿಯಲ್ಲಿ, ‘ ಇಲ್ಲ ಕಣಕ್ಕ.. ನಾ ಎಲ್ಲಾ ಮರಿ ಮಾಡಿ ದೊಡ್ಡ ಕೋಳಿ ಗುಂಪು ಮಾಡಿ ಸಾಕ್ಬೇಕು ಅಂತ ಆಸೆ… ಇದ್ರಾಗು ಅದೆಷ್ಟು ಉಳಿತಾವೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ… ಬೇಡ ಕಣಕ್ಕ, ಇನ್ನೊಂದ್ ಸಾರಿ ನೋಡಾಣ..’ ಎಂದ

‘ ಅಯ್… ಅದ್ಯಕ್ಯಾಕ್ ಅಳ್ಮೋರೆ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ ಒದಾಡ್ತಿಯೊ..? ನಾ ಏನು ಹಾಕಿದ್ದೆಲ್ಲ ಕೊಡು ಅಂತಾ ಕೇಳಿದ್ನಾ? ಹೆಂಗು ಇದು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಮೊಟ್ಟೆ ಮಡಗೈತೆ.. ಹತ್ತು ಇಟ್ಕೊಂಡು ಮರಿ ಮಾಡ್ಕೊ, ಮಿಕ್ಕಿದ್ದು ನನಗೆ ಮಾರ್ಬಿಡು… ಅಲ್ಲಿಗೆ ಇಬ್ಬುರ್ದೂ ನಡ್ದಂಗಾಯ್ತಲ್ಲಾ..? ‘ ಎಂದು ಒಂದು ‘ಪ್ರಳಾಯಂತಕ’ ಐಡಿಯಾದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದಳು..

ಶಂಕರನಿಗೆ ‘ಹೌದಲ್ಲವಾ?’ ಅನಿಸಿ ಒಂದು ತರದ ಪ್ರಲೋಭನೆ ಶುರುವಾಯಿತು ಒಳಗೊಳಗೆ.. ಜತೆಗೆ ‘ಸೀತಕ್ಕ ಈಗಲೆ ಕಾಸು ಕೊಡ್ತಾಳೆ… ಪಿಳ್ಳೆನ ಬೆಳ್ಸಿ ದೊಡ್ಡದು ಮಾಡಿ ಮಾರೊತನಕ ಕಾಯೋ ಹಂಗಿರಲ್ಲ… ಹೇಗು ಒಂದಷ್ಟು ಮೊಟ್ಟೆ ಮರಿ ಆಗ್ದೇನು ಇರ್ಬೋದಲ್ವಾ? ಅದರ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲೆ ಯಾಕೆ ಮಾರ್ಬಾರದು?’ ಅನಿಸಿ ಆಸೆಯ ಬತ್ತಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚತೊಡಗಿತು. ಏನೇನನ್ನೊ ಯೋಚಿಸಿ, ಆಲೋಚಿಸಿ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವದಿಂದ ಎಷ್ಟು ಮೊಟ್ಟೆ ಮರಿಯಾಗದೆ ಹೋಗಬಹುದು ಅಥವಾ ‘ಗೊಟಕ್’ ಅಂದು ಬಿಡಬಹುದೆನ್ನುವ ‘ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಫಾರ್ಮೂಲ’ ದ ಲೆಕ್ಕಚಾರ ಹಾಕಿದವನೆ, ‘ನೋಡು ಸೀತಕ್ಕ ನೀ ಮಗಳ್ಗೆ ಅಂತ ಕೇಳ್ತಿದೀಯ ಹೇಗೆ ಇಲ್ಲಾ ಅಂತ ಹೇಳ್ಲಿ ? ಆದರೆ ಹತ್ತೆಲ್ಲ ಕೊಡಕಾಗಾಕಿಲ್ಲ… ಒಂದೈದು ಕೊಡ್ತೀನಿ ನೋಡು ಬೇಕಾದ್ರೆ… ಆದ್ರೆ ಅರವತು ಪೈಸಾದಂಗೆ ಮೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡ್ಬೇಕು… ‘ ಅಂದ..

ನಾಟಿಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆ ಬೇಕಂದ್ರೂ ಅಂಗಡೀಲಿ ಸಿಗೊಲ್ಲ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಸೀತಕ್ಕ ‘ ಆಗಲಿ’ ಅನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದಳು.. ಮೂಲೆಯ ಕಾಕನ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಫಾರಂಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಐವತ್ತು ಪೈಸೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಶಂಕರ ತಾನು ಅರವತ್ತು ಪೈಸೆಯ ಹಾಗೆ ಮಾರಿದ ಜಾಣತನಕ್ಕೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಖುಷಿಪಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ… ಅದಾಗಲೆ ಅವನ ಮನದಲೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಐಡಿಯಾ ಒಂದು ಮೂರ್ತ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತಿತ್ತು… ‘ಹೇಗೂ ಫಾರಂ ಮೊಟ್ಟೆ ಐವತ್ತು ಪೈಸೆ… ಸೀತಕ್ಕ ಕೊಟ್ಟ ಕಾಸಲ್ಲಿ ಐದು ಫಾರಂ ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆ ತಂದು ಮಿಕ್ಕಿದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಜತೆ ಮರಿಯಾಗೊ ಹಾಗೊ ಸೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಮೊಟ್ಟೆನು ಉಳ್ಕೊಂಡ ಹಾಗಾಗುತ್ತೆ… ಸೀತಕ್ಕ ಕೊಟ್ಟಿರೊ ಲಾಭದ ಕಾಸಲ್ಲಿ ನಾ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕಳ್ಳೆ ಮಿಠಾಯಿ, ಗಾಂಧಿ ಕೇಕು ತಗೊಂಡು ತಿನ್ಬೋದು… ಕೋಳಿಗೇನು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಮೊಟ್ಟೆ ತನ್ನದಾ ಇಲ್ಲಾ ಫಾರಂದಾ ಅಂತ? ಕಾವು ಕೊಟ್ಟು ಮರಿ ಮಾಡುತ್ತೆ… ನಂಗೆ ಕಾಸು ಸಿಕ್ತೂ, ಕೋಳಿ ಮರೀನು ಉಳೀತು ‘.. ಅಂದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಐದು ಫಾರಂ ಮೊಟ್ಟೆ ತಂದು ಸೇರಿಸಿಯೂ ಬಿಟ್ಟಾ ಮೊಟ್ಟೆಯ ಪುಟ್ಟಿಗೆ.. ಅವತ್ತಿನ ಕಳ್ಳೆಮಿಠಾಯಿ ಯಾಕೊ ತುಂಬಾ ರುಚಿಯೆನಿಸಿತ್ತು ಶಂಕರನಿಗೆ..!

ಗುಟ್ಟಾಗಿಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದರು ಹೆಂಗಸರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟೆಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ ? ಅದು ಹೇಗೊ ಸೀತಕ್ಕನ ಬಾಯಿಂದ ನಾಟಿಮೊಟ್ಟೆ ಮಾರಿದ ವಿಷಯ ‘ಲೀಕ್’ ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು.. ಅದರ ಮುಂದಿನ ದಿನವೆ ಪಕ್ಕದ ಬೀದಿ ಮೀನಕ್ಕ ಗೋಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ‘ ನಾ ಎಪ್ಪತ್ ಪೈಸಾ ಕೊಡ್ತೀನಿ ನಂಗೊಂದೈದು ಮೊಟ್ಟೆ ಕೊಡೊ ಶಂಕ್ರಾ..’ ಅಂದಾಗ ಹೇಗೂ ‘ಹೊಸ ಫಾರ್ಮುಲ’ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಅನಿಸಿ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡದೆ ‘ಹೂಂ’ ಅಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ.. ಕಾಕನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮತ್ತೈದು ಮೊಟ್ಟೆ , ಮಿಠಾಯಿ ಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ‘ಏನೊ ಶಂಕ್ರ ನೀನೆ ಕೋಳಿ ಸಾಕ್ತೀಯಾ ನನ್ಹತ್ರ ಮೊಟ್ಟೆ ತೊಗೋತೀಯಾ… ಏನ್ಸಮಾಚಾರ?’ ಎಂದು ಕೀಟಲೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಲಕ್ಷಿಸದೆ ಓಡಿಬಂದಿದ್ದ. ಅದೇ ಲಾಜಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಬೀದಿ ಕೊನೆಯ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯ ಸಿಂಗಾರಮ್ಮ ಕೂಡ, ‘ನಂಗೊಂದೈದು ಕೋಡ್ತಿಯೇನೊ ಶಂಕ್ರಾ ? ಜಾಸ್ತಿ ಕಾಸು ಕೊಡ್ತೀನಿ’ ಅಂದಾಗ ಮಾತೆ ಆಡದ ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯವರು ಸ್ವತಃ ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಕೇಳುವಾಗ ಇಲ್ಲಾ ಅನ್ನುವುದು ಹೇಗನಿಸಿ ‘ಪ್ರಸ್ಟೀಜಿಗೆ’ ಮತ್ತೈದು ಮೊಟ್ಟೆ ಮಾರಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಕನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಧಾಳಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದ.. ಈಗ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಸು ಮಿಠಾಯಿಗೆ ಹೋಗುವ ಬದಲು ದೀಪಾವಳಿಗೆ ಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪಟಾಕಿಯ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಜಮೆಯಾಗತೊಡಗಿತ್ತು..!

ವಿಷಯ ಹಾಗು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಅವ್ವನ ಕಿವಿಗು ಬಿದ್ದು, ‘ ಏನ್ಲಾ ಶಂಕ್ರಾ..? ಊರೋರ್ಗೆಲ್ಲ ನಾಟಿಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆ ಮಾರ್ತಿದಿಯಂತೆ ? ಬೇವರ್ಸಿ ನನ್ಮಗನೆ ದಿನಾ ನಿಂಗೆ ಉಣ್ಣಕಿಕ್ಕಿ ಸಾಕಿ ಸಲಹೋಳು ನಾನು… ಅಂತಾದ್ರಾಗೆ ಮನೆಗೆ ತೊಗೊಳವ್ವಾ ತಿನ್ಕೊ ಅಂತ ಒಂದೈದು ಮೊಟ್ಟೆ ಕೊಡದೆ ಊರೋರ್ಗೆಲ್ಲ ದಾನ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಬಂದಿದೀಯಾ.. ಮನೆಗೆ ಮಾರಿ, ಪರರಿಗೆ ಉಪಕಾರಿ ಅನ್ನೊ ಹಾಗೆ… ‘ ಎಂದು ಉಗಿದು ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಹಾಕಿದಾಗ , ಇವಳ ಕಿವಿಗೆ ಹೇಗೆ ಬಿತ್ತು ವಿಷಯ ಅನ್ನೊ ಗೊಂದಲದ ಜೊತೆಗೆ , ಕೇಳಿದಾಗೆಲ್ಲ ಕಾಸು ಕೊಡದಿದ್ರೂ ಈಗ ಮಾತ್ರ ತರ್ಲೆ ತೆಗೀತಿದಾಳೆ ಎಂದು ಸಿಟ್ಟೆದ್ದು, ‘ ..ಸುಮ್ನೆ ಏನು ಯಾರ್ಗೂ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ ತಿಳ್ಕೊ… ಎಲ್ಲಾ ಕಾಸ್ ಕೊಟ್ಟವ್ರೆ… ನೀನು ಕಾಸ್ ಕೊಡು ನಿಂಗೂ ಮಾರ್ತೀನಿ… ಬರಿ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆಗೆ…’ ಎಂದು ನೇರ ವ್ಯವಹಾರದ ಮಾತಾಡಿದ್ದ ‘ ಅವ್ವಾ ಅಂತೇನಾದ್ರೂ ಡಿಸ್ಕೌಂಟ್ ಕೊಡ್ಬೇಕಾ? ಬ್ಯಾಡ್ವಾ? ‘ ಎಂಬ ಗೊಂದಲವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ..

‘ ಅಯ್ಯೊ ಪಾಪಿ ನನ್ಮಗನೆ.. ನನ್ ಹತ್ರನೆ ಕಾಸ್ ಕೇಳ್ತೀಯಾ? ಅದೂ ಒಂದ್ರೂಪಾಯ್ಗೊಂದು ?’ ಎಂದು ಮೂಲೆಯಲಿದ್ದ ಬೆತ್ತದತ್ತ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡೆ ಒಂದೆ ಏಟಿಗೆ ಬಾಗಿಲಿನತ್ತ ನೆಗೆದವನೆ, ‘ ಅಯ್ಯೊ.. ಸುಮ್ಕಿರು ಧೈಯ್ಯ ಮೆಟ್ಕೊಂಡಂಗೆ ಆಡ್ಬೇಡ… ನೀ ಕೊಡ ಕಾಸು ಪಟಾಕಿಗೆ ಇಟ್ಕೊತೀನಿ… ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ನಿನ್ಹತ್ರ ಕೇಳೋದಿಲ್ಲ …ಅದ್ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಎಗರಾಡ್ತಿ..?’ ಎಂದ

‘ಹಾಳಾಗೋಗು ಬಡ್ಡಿಮಗನೆ… ಹೋಗ್ಲಿ ಎಂಟಾಣೆ ಕೊಡ್ತೀನಿ ..ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ತತ್ತಾ…’ ಎಂದವಳ ಮಾತನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ‘ ಹೋಗವ್ವೊ.. ಮಾಡಿ ಮನೆ ಸಿಂಗಾರವ್ವ ಒಂದ್ರುಪಾಯಿ ಕೊಡ್ತಾರಂತೆ.. ನೀನು ಅಷ್ಟೇ ಕೊಟ್ರೆ ಕೊಡ್ತೀನಿ.. ಇಲ್ದೆ ಇದ್ರೆ ಇಲ್ಲಾ’ ಎಂದವನೆ ಓದಿ ಹೋಗಿದ್ದ…

ಹಾಗೆ ಓಡಿ ಹೋದವನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಿಡಿಶಾಪ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದಳು ಚಿಂಕರವ್ವ, ಅದು ಬಗ್ಗುವ ಅಳಲ್ಲವೆಂದು ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ… ಶಂಕ್ರ ಅಲ್ಲಿಂದ ನೇರ ಹೋದವನೆ ಮತ್ತೈದು ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸಿಂಗಾರವ್ವನ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ಯಥಾ ರೀತಿ ಇನ್ನೈದು ಬಿಳಿಯ ಮಿರಮಿರ ಮಿಂಚುವ ಫಾರಂ ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆ ತಂದು ಸೇರಿಸಿದ.. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಮೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನುಳಿದು ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಫಾರಂ ಕೋಳಿಯ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಾಗಿಹೋಗಿತ್ತು.. ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿ ಕೋಳಿ ಬಂದು ಕಾವು ಕೊಡುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿರಿಸಿ ಎದುರು ಜಗುಲಿಯ ಮೇಲೆ ಹೋಗಿ ಕೂತವನೆ ಒಂದು ಕೈಲಿ ಚಡ್ಡಿ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಕಾಸನ್ನು ನೇವರಿಸುತ್ತ ಕೋಳಿ ಬಂದು ಕಾವು ಕೊಡುವುದೊ ಇಲ್ಲವೊ ಎಂದು ಆತಂಕದಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ.. ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆದರೆ, ಇನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಾಯಿಕೋಳಿಯ ಕಾವಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಮೊಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಮರಿಯಾಗಿ ಈಚೆ ಬರಬೇಕು.. ಆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮರಿಗಳಾಗಿ ಹಾಗೆ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ದೊಡ್ಡ ಕೋಳಿ ಫಾರಂ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಕೋಳಿಗಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ..! ಆದರೆ ಕೋಳಿಗೆ ಮೊಟ್ಟೆ ತನ್ನದಲ್ಲ ಅಂತ ಅನುಮಾನ ಬಂದುಬಿಟ್ರೆ ಕಾವು ಕೊಟ್ಟು ಮರಿ ಮಾಡುತ್ತಾ? ಫಾರಂ ಕೋಳಿ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ ನೋಡೀನೂ ಕಾವು ಕೊಡುತ್ತಾ? ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಅನುಮಾನದಲ್ಲಿ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಕೊನೆಗು ಕೋಳಿ ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಬಂದು ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಅಷ್ಟಗಲಕ್ಕೂ ಹರವಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಮೊಟ್ಟೆಯೂ ಹೊರಗೆ ಕಾಣದಂತೆ, ಕಾವು ಕೊಡಲು ಕುಳಿತಾಗ ಸಮಾಧಾನದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ… ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ದಿನವು ಆಗ್ಗಾಗ್ಗೆ ಬಂದು ಕೋಳಿ ಕಾವು ಕೊಡಲು ಕೂತಿದೆಯೊ ಇಲ್ಲವೊ, ನೋಡುವುದೆ ಒಂದು ನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು ಶಂಕರನಿಗೆ..

ಅವನ ಕಾತರದಷ್ಟೆ ವೇಗವಾಗಿ ಕಾವಿಗೆ ಮರಿಗಳು ಹೊರಬರದಿದ್ದರೂ, ದಿನವೂ ತಪ್ಪದಂತೆ ಬಂದು ಕಾವು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೋಳಿಯ ನಿಷ್ಠೆ ಮಾತ್ರ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು ಶಂಕರನಿಗೆ.. ಒಂದೊಂದೆ ದಿನ ಕಳೆದು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆ ದಿನ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೋಳಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆ ಮೊಟ್ಟೆ ಪಕ್ವವಾಗಿ, ಅದರೊಳಗಿನ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಭೇಧಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊದಲ ಮರಿ ಹೊರಬಂದಾಗ ಶಂಕರನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮೂರೆ ಗೇಣು ಎನ್ನುವ ಲೆಕ್ಕ… ಅವ್ವ ಅದನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ನೋಡಿದವಳೆ ಅದಾವ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲೊ ‘ಇದು ಯಾಟೆ ಅಲ್ಲಾ ಹುಂಜ..’ ಎಂದು ಖಚಿತ ತೀರ್ಪು ಕೊಟ್ಟರೂ, ಗುಂಪಿಗೊಂದು ಗಂಡು ಹೇಗೂ ದಿಕ್ಕಿರಬೇಕು ಅದು ಇದೇ ಆಗಲಿ ಅಂದುಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡ ಶಂಕರ.. ಮಿಕ್ಕವಿನ್ನು ಮೊಟ್ಟೆಯ್ಹೊಡೆದು ಹೊರಬರದಿದ್ದರೂ, ಅವು ಸ್ವಂತ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬೇಕೇನೊ ಎಂದುಕೊಂಡವನಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡಾಗಿ, ಇಪ್ಪತ್ತ ಮೂರು ದಾಟಿ, ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೆ ದಿನವಾದರು ಅವು ಚಿಪ್ಪೊಡೆದು ಹೊರಬರುವ ಲಕ್ಷಣವೆ ಕಾಣದಾದಾಗ ಯಾಕೊ ಭೀತಿಯಾಗತೊಡಗಿತು… ಅದೂ ಸಾಲದೆನ್ನುವಂತೆ ದಿನವೂ ತಪ್ಪದೆ ಬಂದು ಕಾವು ಕೂರುತ್ತಿದ್ದ ಕೋಳಿ , ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನ ದಿನಚರಿ ಬದಲಿಸಿ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳತ್ತ ಹೋಗುವುದನ್ನೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು – ಸಂಜೆಯ ಮಾಮೂಲಿ ಒಡನಾಟದ ಹೊರತಾಗಿ.. ಅಂದು ಮಾತ್ರ ಅನುಮಾನ ಬಲವಾದಂತೆನಿಸಿದ ಶಂಕರನಿಗೆ ಯಾರನು ಕೇಳುವುದೆಂದೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.. ತಟ್ಟನೆ ಅಂಗಡಿ ಕಾಕನನ್ನೆ ವಿಚಾರಿಸಿದರೆ ಹೇಗೆ ಎಂದನಿಸಿ ಮಿಠಾಯಿ ಕೊಳ್ಳುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿದ್ದ..

‘ ಕಾಕಾ… ನೀ ಮಾರ್ತೀಯಲ್ಲ ಮೊಟ್ಟೆ, ಅವನ್ನ ಮರಿನು ಮಾಡ್ಬೋದು ಅಲ್ವಾ?’ ಅಂದಾ

ಪೆದ್ದನನ್ನು ನೋಡುವಂತೆ ನೋಡಿ ಕಿಸಕ್ಕನೆ ನಕ್ಕ ಕಾಕ, ‘ ಅದೆಲ್ಲಾಯ್ತುದೆ ? ಫಾರಂ ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಮರಿ ಆಗ್ದೆ ಇರಲಿ ಅಂತ ಫಾರಂನಲ್ಲೆ ಪಿನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಸಣ್ಣ ತೂತಾ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರ್ತಾರಲ್ಲ? ತೂತು ಬಿದ್ಮೇಲೆ ಅಬಾರ್ಶನ್ ಮಾಡಿದಂಗೆ ಅಲ್ವೇನೊ ಗುಗ್ಗು ? ಮರಿ ಹೆಂಗಾಗುತ್ತೆ? ‘ ಎಂದು ತನ್ನ ಆ ವಿಷಯದ ಮೇಲಿದ್ದ ‘ಸ್ಪೆಷಲ್’ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ತೋರಿ ಹಲ್ಲು ಕಿರಿದಿದ್ದ . ಅದೆ ಬಿರುಸಲ್ಲಿ, ‘ ನನ್ಹತ್ರ ಅಷ್ಟೊಂದು ಮೊಟ್ಟೆ ತೊಗೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದು , ಮರಿ ಮಾಡೋಕಲ್ಲಾ ತಾನೆ? ‘ ಎಂದು ಅವಹೇಳನ ಅಪಹಾಸ್ಯದ ನಗೆ ನಗತೊಡಗಿದ.

ಶಂಕರನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಲೂ ತೋಚಲಿಲ್ಲ… ಏನಾಗುತ್ತಿದೆಯೆಂದೂ ಅರಿವಾಗದಷ್ಟು ಅಯೋಮಯ ಮಯಕ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಂತಾಗಿತ್ತು… ಐದು ಹತ್ತಿರಲಿ, ಒಂದೆ ಒಂದು ಗಂಡು ಕೋಳಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮಿಕ್ಕೇನು ಇರದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಂಬಿ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.. ಯಾವುದಕ್ಕು ಮತ್ತೆ ಹೋಗಿ ನೋಡುವುದು ಸರಿಯೆಂದು ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆದರೆ, ಮೊಟ್ಟೆಯಿದ್ದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯ ಕಡೆಯಿಂದ ವಾಚಾಮಗೋಚಾರ ಬೈದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವ್ವ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು… ಇವನ ಮುಖ ಕಂಡವಳೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ‘ಥೂ’ ಎಂದು ಉಗಿದವಳೆ ಒಂದೂ ಮಾತಾಡದೆ ವೇಗವಾಗಿ ನಡೆದು ಹೋದದ್ದು ಕಂಡು ಏನಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಗೊತ್ತಗದೆ ಒಳಗೆ ಬಂದು ಬಗ್ಗಿ ನೋಡಿದ್ದ..

ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಇಪ್ಪತ್ತು ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಕಾವಿಗೊ ಏನೊ ಅರೆಬರೆ ಚಿಪ್ಪೊಡೆದುಕೊಂಡು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅವುಗಳ ಒಳಗಿನಿಂದ ಮರಿಯ ಬದಲಿಗೆ ಕಪ್ಪು, ಬೂದು ಬಣ್ಣದ ಲೋಳೆಯಂತಹ ಘನ ಮಿಶ್ರಣವೊಂದು ಹೊರಚಾಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು.. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಚಿಪ್ಪು ಒಡೆಯದೆ ಹಾಗೆ ಅನಾಥವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು…

ಅವನ್ನೆತ್ತಿ ಎಸೆಯಬೇಕೊ , ಹಾಗೆ ಬಿಡಬೇಕೊ ಅರಿವಾಗದ ಸಂದಿಗ್ದತೆಯಲ್ಲಿ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಕಂಗಾಲಾದವನಂತೆ ಅವನ್ನೆ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಜಗುಲಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದ ಶಂಕರನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು ನಿರಾಶೆಯೊ, ಕೋಪವೊ, ಅವಮಾನವೊ ಅರಿವಾಗದ ಗೊಂದಲ ದ್ರವರೂಪಾಗಿ ದ್ರವಿಸಿ ನಿಲ್ಲದ ಕಂಬನಿಯ ಧಾರೆಯಾಗಿ ಹರಿಯತೊಡಗಿತ್ತು..

*****************

00533. ಕಿರುಗತೆಗಳು – 02 : ಊರಿಗೆ….


00533. ಕಿರುಗತೆಗಳು – 02 : ಊರಿಗೆ..
_________________________________

ತಟ್ಟನೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟವಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಿದ್ದೆನೆಂದು ಮನವರಿಕೆಯಾಗಲೆ ಅರೆಗಳಿಗೆ ಹಿಡಿಯಿತು… ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಸಂಜೆ ಆಫೀಸು ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಯಾಕೊ ರೋಸಿಹೋದಂತೆನಿಸಿ ವಾರದಿಂದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆನ್ನುವ ತುಡಿತಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಚಾಲನೆ ಸಿಕ್ಕಿ , ಉಟ್ಟಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲೆ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಬಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟಿದ್ದು ನೆನಪಾಯ್ತು..

ಹಾಳು ರಿಸರ್ವೇಶನ್ ಮಾಡಿಸದೆ ಹೊರಟಿದ್ದು.. ಊರಿನ ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಸೀಟೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತರ ಸಮಯ ಬೇರೆ.. ಸಿಟಿ ಬಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ಬಂದಿದ್ದೆ ಎರಡು ಗಂಟೆ ಹಿಡಿದಿತ್ತು.. ‘ಒಂದೇ ಒಂದು ಲೇಡಿಸ್ ಸೀಟು ಇದಿಯಾ ನೋಡಿ, ಪ್ಲೀಸ್.. ‘ ಎಂದವಳನ್ನ ಒಂದು ತರಾ ಕುಹಕ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ , ‘ ಆಗಲ್ಲ ಮೇಡಂ ..ಎಲ್ಲಾ ಸೀಟು ರಿಸರ್ವೇಶನ್.. ಪುಲ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.. ರಾತ್ರಿ ಜರ್ನಿ ಒಬ್ಬರೆ ಹೆಂಗಸು ಹೊರಟಿದ್ದೀರಾ , ರಿಸರ್ವ್ ಮಾಡಿಸೋಕೆ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ವಾ?.. ‘ ಎಂದಿದ್ದ ಕಂಡಕ್ಟರ್, ಅವಳ ಕೈಲಿದ್ದ ಮೊಬೈಲನ್ನೆ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತ.. ‘ಆನ್ಲೈನಿನಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಹೊತ್ತು ಆಡುತ್ತ, ಮಾತಾಡ್ತುತ್ತ ಕಳೆಯೊ ಅದೇ ಮೊಬೈಲಲ್ಲಿ ರಿಸರ್ವೇಶನ್ ಮಾಡೀಸಲೇನು ಧಾಡಿ?’ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ..

ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಅಸಹನೆಗೆ ಬಂದ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಅವನ ಮೇಲೆ ಕಾರಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾದರು ಬಲವಂತದಿಂದ ನುಂಗಿಕೊಂಡಳು.. ‘ಇವನ್ಯಾರು ಅದೆಲ್ಲಾ ಹೇಳೊದಕ್ಕೆ..? ಇದ್ದರೆ ಇದೆ, ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲಾ ಅನ್ಬೇಕು… ಇಲ್ಲದ ತಲೆಹರಟೆಯೆಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಬೇಕು?’. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಹೊರಟು, ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಟ್ಟೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ರಿಸರ್ವೇಶನ್ ಮಾಡಿಸದೆ ಬರಬಾರದಿತ್ತು.. ಆಗ ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಕಂಡ ಬಸ್ಸಿಗೆಲ್ಲ ‘ಪ್ಲೀಸ್ ಒಂದೆ ಒಂದ್ ಲೇಡೀಸ್ ಸೀಟ್ ಇದೆಯಾ?’ ಅಂತ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಪ್ರಮೇಯವಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಎಲ್ಲಾ ಅವನಿಂದಲೆ ಆಗಿದ್ದು.. ಹೊರಡೊ ಮೊದಲು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಪೋನಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡುತ್ತ, ರಿಸರ್ವೇಶನ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಲೂ ಟೈಮ್ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ.. ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹೊರಡೊ ಮೊದಲಷ್ಟು ಟೈಮು ಇದ್ದರು, ಅವನು ಕೆಡಿಸಿದ ಮೂಡಿನಿಂದ ಚೆಕ್ ಮಾಡುವ ಪರಿಜ್ಞಾನವೂ ಕಳೆದುಹೋಗಿತ್ತು.. ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದಾದರೂ ಏನು? ಅದೇ ಮಾತು, ಅದೆ ಗೋಳಾಟ.. ಪದೇಪದೇ ಒದರಿಕೊಂಡು ಜೀವ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ.. ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನನ್ನ ಬಿಡು..ನನ್ನ ಮನಸೀಗ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಅಂದರೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾಗಿ, ಒರಟಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರೆ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಬದಲು ಎರಡು ಗಂಟೆ ಹಿಂಸೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.. ಹೇಗೊ ತಡೆದುಕೊಂಡು ಮುಗಿಸಿಬಿಡುವುದು ವಾಸಿ.. ಸಹ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೂ ಸರಿ ಎಂದು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.. ಅವನ ಮಾತು ಹಾಳಾಗಲಿ , ಈಗ ಬಸ್ಸಿಗೇನು ಮಾಡುವುದು ? ಈಗ ಊರಿಗೆ ಬಸ್ಸು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಸಿಟಿ ಬಸ್ಸು ಮತ್ತೆರಡು ಗಂಟೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.. ಇಷ್ಟೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ , ಅದರಲ್ಲು ಹೆಂಗಸರು ಇರುವುದು ಅನುಮಾನ… ಬರಿ ಕುಡಿದು ಕೆಕ್ಕರಿಸಿ ನೋಡುವವರ ನಡುವೆ, ಗಬ್ಬು ವಾಸನೆ ಅನುಭವಿಸಿಕೊಂಡು ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.. ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆಟೊಗೆ ಹೋಗಲೂ ಭಯಾ.. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಲೆಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ, ಮನಶ್ಯಾಂತಿಯೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ…

ಸಿಟ್ಟಿಗದು ಸಮಯವಲ್ಲ ಎಂದು ಸಿಕ್ಕಿದ ಬಸ್ಸನ್ನೆಲ್ಲ ಬೇಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಬಸ್ಸೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದಾಗ ‘ಉಸ್ಸಪ್ಪಾ’ ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುವಂತಾಗಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿಂದ ಊರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ನಡೆಯಬೇಕು.. ಕನಿಷ್ಠ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯಾದರೂ ತಡವಾಗುತ್ತದೆ, ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ.. ಜತೆಗೆ ಟಿಕೆಟ್ಟಿಗೆ ಇನ್ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೇರೆ ಆಗುತ್ತೆ.. ಆದರೂ ಸರಿ ಊರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೋಗಲೆಬೇಕು.. ಒಂದೆರಡೆ ದಿನವಿದ್ದು ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬರಬೇಕಾಗಿದ್ದರು ಸರಿ..

ಹಾಗೆಂದುಕೊಂಡವಳು ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ನಿರಾಳ ಕೂತಾಗ ಮತ್ತವನ ನೆನಪಾಗಿತ್ತು. ಮೊಬೈಲು ತೆರೆದು ನೋಡಿದರೆ ಯಥಾರೀತಿ ಮೇಸೇಜುಗಳು.. ‘ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟೆಯಾ?’ ‘ಬಸ್ಸು ಸಿಕ್ತಾ?’ ‘ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಈಗ?’ ‘ ಉತ್ತರಾನೆ ಕೊಡ್ತಿಲ್ಲ.. ಯಾಕೆ?’ ಇತ್ಯಾದಿ. ಸಿಟಿಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಮನಸಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ಟೇಟಸಿನಲ್ಲಿ ‘ ಟು ಹೋಮ್’ ಎಂದು ಹಾಕಿ ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದಳು.. ಬಸ್ಸು ಹೊರಡತೊಡಗಿತ್ತು.. ಎಲ್ಲಿದ್ದರೊ ಇಷ್ಟು ಜನಗಳು..ಈ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲೂ ಬಸ್ಸು ಪುಲ್.. ಸದ್ಯ ಒಂದು ಸೀಟು ಹೇಗೊ ಸಿಕ್ಕಿತಲ್ಲ..!

ಆಗ ಸರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಕೊನೆ ಮೇಸೇಜು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು..’ ಸ್ಟೇಟಸ್ ನೋಡಿದೆ.. ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದು ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಯ್ತು.. ನಿನಗೆ ಮೆಸೇಜು ಹಾಕಿ ಕಾಟ ಕೊಡಲ್ಲ.. ಹ್ಯಾಪಿ ಜರ್ನೀ’ ಅಂದಿದ್ದ ಮೇಸೇಜು.. ‘ ಅಯ್ಯೊ ಪಾಪ’ ಅನಿಸಿತ್ತು ಒಂದು ಗಳಿಗೆ.. ಎಷ್ಟೆ ಕಾಡಿದರೂ ಜೀವ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದಾನೆ… ಕ್ಷೇಮವಾಗಿದೀನೊ ಇಲ್ವೊ ಅಂತ ಒದ್ದಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾನೆ… ಹೇಳ್ತಾನೆ ಇದೀನಿ.. ನನಗೆ ನನ್ನ ‘ಸ್ಪೇಸ್’ ಬೇಕು ಇಷ್ಟು ‘ಪೊಸೆಸ್ಸಿವ್’ ಆಗಿರ್ಬೇಡ ಅಂತ.. ಕೇಳೋದೆ ಇಲ್ಲಾ.. ಅಷ್ಟೊಂದು ಹಚ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾದ್ರು ಯಾಕೊ ? ಅದೇನು ನನ್ನ ತಪ್ಪಾ ?’

ಹೊರಡೊ ಮೊದಲು ಪೋನಲ್ಲು ಮಾತು ಕೊನೆಯಾಗಿದ್ದು ಜಗಳದ ರೀತಿಲೆ.. ಕೊನೆಗೆ ಏನೇನೊ ಒರಟಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿ ಪೋನಿಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು… ಹೋದ ಸಲ ಇದೇ ತರ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಮೇಸೇಜು ಕಳಿಸ್ತಾನೆ ಇದ್ದ ಪಾಪ.. ಅವಳು ಎಷ್ಟು ಖುಷಿಯಿಂದ ಮಾತಾಡಿದ್ದಳು ಇಡೀ ರಾತ್ರಿ ? ಪೋನ್ ಬ್ಯಾಟರಿ ಮುಗಿದು ಹೋದ್ರು ಮತ್ತೊಂದು ಹಳೆ ಪೋನಲ್ಲಿ ಸಿಮ್ ಹಾಕಿ ಮಾತಾಡಿದ್ದು.. ಹಾಗೆ ಇರೋಕೆ ಏನಾಗಿತ್ತು ಅವನಿಗೆ ? ಎಲ್ಲಾ ಅವಸರದಲ್ಲೆ ಮಾಡಿ ಹಾಳು ಮಾಡ್ತಾನೆ.. ಕಾಯಿ ಬಾಳೆಹಣ್ಣನ್ನ ಅರ್ಜೆಂಟು ತಿನ್ನೋಕೆ ಬೇಕು ಅಂತ ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಮೃದು ಮಾಡ್ಬಿಟ್ರೆ ಹಣ್ಣಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾ..? ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕೂ ಕಾಯೊ ಸಹನೆ ಇರ್ಬೇಕು.. ಅವನಿಗೆ ಅದೇ ಇಲ್ಲಾ.. ನಂಗೆ ಟೈಮು ಕೊಡು ಯೋಚಿಸ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಕೇಳೋದೆ ಇಲ್ಲ… ಹಾಳಾದ್ದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಸೀಟಲ್ಲೆ ಮಲಗೋಣ ಅಂದ್ರೆ ಯಾಕೊ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲಾ ಬೇರೆ..

ಸರಿ ಹಾಳಾಗಲಿ, ನಿದ್ದೆ ಮಾಡದೆ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಒದ್ದಾಡ್ತನೆ, ಅನಿಸಿ ಒಂದು ಮೇಸೇಜು ಕಳಿಸೆ ಬಿಟ್ಟಳು.. ‘ಈಗ ಬಸ್ಸು ಸಿಕ್ತು.. ರಾಮ್ರಾಮಾ ಸಾಕಾಗೋಯ್ತು.. ಸಿಕ್ಕಿದ ಬಸ್ಗೆಲ್ಲ ಅಡ್ಡ ಹಾಕಿ ಬೇಡ್ಕೊಂಡ್ರೂ ಸೀಟಿಲ್ಲ..’

‘ಅಯ್ಯೊ.. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಬಸ್ಸು ಚೇಂಜ್ ಮಾಡಬೇಕಾ ತಿರ್ಗಾ ? ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಬಸ್ಸು ಸಿಗಲಿಲ್ವಾ? ಯಾವ ಬಸ್ಸು ಸಿಕ್ತು ? ಮಲಗಿಕೊಂಡು ಆರಾಮವಾಗಿ ಹೋಗೊ ಹಾಗಾದ್ರೂ ಇದೆಯೊ ಇಲ್ವೊ’ ಹೇಳದಿದ್ದರು ಅವಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅರೆಬರೆ ಊಹಿಸಿ ಒಂದೆ ಸಾರಿಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿಬಿಟ್ಟ ಕೂಡಲೆ.. ಬಹುಶಃ ಈ ರಾತ್ರಿ ಉತ್ತರಿಸುವುದೆ ಇಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಿರಬೇಕು.. ಅಷ್ಟು ಉದ್ದದ ಉತ್ತರ ನೋಡಿ, ಕೋಪವೆಲ್ಲ ಹೊರಟುಹೋಗಿದೆ ಅಂದುಕೊಂಡನೊ ಏನೊ..

ಕೆಲವಕ್ಕೆ ಚುಟುಕಾಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಾಗ ಏನೊ ನಿರಾಳ… ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಿದರೆ ಇನ್ನು ಸಮಾಧಾನವಾದೀತೆಂದುಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೆ ಬ್ಯಾಟರಿ ಅರ್ಧಕ್ಕಿಂತಲು ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದು ಕಾಣಿಸಿತು.. ಇನ್ನು ಮಾತಿಗಿಳಿದರೆ ಆಮೇಲೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಲೂ ಚಾರ್ಜು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.. ಅವಸರಕ್ಕೆ ಹೊರಟು ಪವರ್ ಬ್ಯಾಂಕು ಚಾರ್ಜು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ….

‘ ಚಾರ್ಜು ಇಲ್ಲಾ.. ಪೋನ್ ಆಫ್ ಮಾಡಬೇಕು.. ‘ ಅಂದಳು

ಆಗಲೂ ಅವನ ಅವಸರದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು.. ಸದಾ ಕೇಳುತ್ತಲೆ ಇರುತ್ತಾನೆ ಏನಾದರೂ.. ಅವೆಲ್ಲ ಈಗಲೆ ಅರ್ಜೆಂಟಲ್ಲಾ… ಆದರು ಚುಟುಕಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.. ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಕಾಡದೆ ‘ ಪೋನ್ ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿಗೆ ಬೇಕು.. ಆರಿಸಿಬಿಡು .. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಬಸ್ಸು ಸಿಕ್ತಾ ಮೆಸೇಜು ಕಳಿಸು..’ ಎಂದು ಬೈ ಹೇಳಿದ್ದ..

ಆಮೇಲೇನೊ ನಿರಾಳದ ನಿದ್ದೆ ಇದೀಗ ಎಚ್ಚರವಾಗೊ ತನಕ.. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂದುಕೊಂಡೆ ಟೈಮ್ ನೋಡಿಕೊಂಡಳು – ಅರೆ, ನೇರ ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಆದರೂ ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದುದಲ್ಲವೆ ಎನಿಸಿ… ಬಸ್ಸಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಊರಿನ ಬಸ್ ಫ್ಲಾಟ್ ಫಾರಮ್ಮಿನತ್ತ ನಡೆದರೆ, ಅದೇ ಕೋತಿ ಮೀಸೆಯ ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಬಸ್ಸಿನ ಕಂಡಕ್ಟರ್ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ, ಬಸ್ಸಿನ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಹತ್ತುವವರಿಗಾಗಿ ಅಂಗಲಾಚುತ್ತ… ರಿಸರ್ವೇಶನ್ ಸೀಟುಗಳೆಲ್ಲ ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲೆ ಖಾಲಿಯಾಗುವ ಕಾರಣ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊಸ ಸೀಟು ಹಿಡಿದೆ ನಡೆಯಬೇಕು.. ಅವನೆದುರಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರಾತ್ರಿಯದೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗಿ ಅವಾಕ್ಕಾದವನಂತೆ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿಯೆಬಿಟ್ಟ ಅರೆ ಗಳಿಗೆ..ಊರಿಗೆ ಟಿಕೆಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳ ಕೊಟ್ಟ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ, ಹಾಗು ಹೀಗು ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ಪೆಚ್ಚಾದ ದನಿಯಲ್ಲಿ, ‘ ಬಸ್ಸೆ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ ಹೇಗ್ ಬಂದ್ಬಿಟ್ರಿ ಮೇಡಂ ? ಅದೂ ಈ ಬಸ್ಸನ್ನೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದಿರಾ?’ ಅವಳು ಮಾತಾಡದೆ ವ್ಯಂಗವಾಗಿ ನಕ್ಕು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಸೀಟೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೂತಳು.. ಇನ್ನು ಅರ್ಧಗಂಟೆಯಿದೆ ಹೊರಡಲು..ಸದ್ಯ ಬೇಗನೆ ಬಂದು ಸೀಟೂ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಅಂದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಎಂಟರ ಒಳಗೆ ಊರಿಗೆ ತಲುಪಬಹುದು ಅನಿಸಿ ಪ್ರಪುಲ್ಲವಾಯಿತು ಅವಳ ಮನಸು.

ಆ ಖುಷಿಯಲ್ಲೆ ಅವನ ನೆನಪಾಗಿ ‘ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಬಂತು’ ಎಂದು ಮೆಸೇಜು ಕಳಿಸಿದಳು.. ತಟ್ಟನೆ ಮಾರುತ್ತರ ಬಂತು ‘ ಗ್ರೇಟ್.. ಇನ್ನು ಎಷ್ಟೊತ್ತು ಕಾಯ್ಬೇಕು…?’

‘ ಬಸ್ಸು ಸಿಕ್ತು, ಸೀಟಲ್ಲಿ ಕೂತಿದೀನಿ…’ ಅಂದಾಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಿಸ್ ಆಗಿದ್ದ ಅದೇ ಬಸ್ಸು ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂದವನಿಗರ್ಥವಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಕೊಂಚ ಗಳಿಗೆಯೆ ಹಿಡಿಯಿತು.. ಅವನು ಖುಷಿಯಲ್ಲೆ ‘ವಾವ್.. ಸುಪರ್..’ ಎಂದ.. ಆ ಗಳಿಗೆಯ ಖುಷಿಗೆ ಇನ್ನು ಮಾತು ಬೇಕೆನಿಸಿ ತನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಪೆಚ್ಚಾದ ಕಂಡಕ್ಟರನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು.. ಕೊನೆಗೂ ಊರಿಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಖುಷಿ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು..

‘ ಐಯಾಂ ಸಾರಿ…ರಾತ್ರಿ ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೆಷರ್ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟೆ… ಮನೆಯಲ್ಲಾದರು ಆರಾಮವಾಗಿದ್ದು ಬಾ.. ನಾ ಆದಷ್ಟು ಸೈಲೆಂಟಾಗಿ ಇರ್ತೀನಿ.. ಕಾಡಲ್ಲ..’ ಎಂದವನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಜಾಯತಿಯ ಎಳೆಯಿತ್ತು.. ‘ ಮನೆ ರೀಚ್ ಆದ ತಕ್ಷಣ ಮೆಸೇಜು ಕಳಿಸು ..’ ಎಂದು ಅರೆಮನದಲ್ಲೆ ಮಾತು ಮುಗಿಸಲ್ಹೊರಟವನನ್ನು , ಮತ್ತೊಂದೆರಡು ಗಳಿಗೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಂಡಳು – ಮಿಕ್ಕ ಬ್ಯಾಟರಿಯಿನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ…

‘ ನೀನು ಹೇಳ್ತೀಯಾ ಆದರೆ ಫಾಲೊ ಮಾಡಲ್ಲ… ನೋಡೋಣ ಈ ಸಾರಿ ಏನು ಮಾಡ್ತೀಯಾ ಅಂತ..’ ಎಂದು ಸ್ಮೈಲಿಯೊಂದನ್ನು ಹಾಕಿ ಪೋನು ಆರಿಸಿದಳು..

ಎಷ್ಟೊಬಾರಿ ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಏನೂ ಪ್ಲಾನಿಲ್ಲದೆ ಬಂದ ಈ ಬಾರಿಯಂತೆ ಉತ್ಕಟ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಯಾವತ್ತೂ ಅನುಭವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೊರಟವಳ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ ಕಾಯಲಾಗದೆ ಚಡಪಡಿಸಿತ್ತು ಮನಸು.. ಎರಡು ಗಂಟೆಯ ಪಯಣವೂ ಮೊದಲ ಬಸ್ಸಿನ ಪಯಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ದವಿರುವ ಹಾಗೆ.. ಆ ಹೇಳಲಾಗದ ಕಾತರದ ಭಾವ ಕಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೆ ದೂರದ ಚಿರಪರಿಚಿತ ತಿರುವು ಕಾಣಿಸಿತ್ತು, ಇನ್ನೇನು ಊರು ಬಂದೆಬಿಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಸಾರುತ್ತ. ಮತ್ತೆ ಒಳಗಿನ ಹರ್ಷವೆಲ್ಲ ಉಕ್ಕಿಬಂದಂತೆ ಉತ್ಸಾಹದ ಬುಗ್ಗೆಯುಕ್ಕಿ, ಪೋನ್ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಮೆಸೇಜು ಕಳಿಸಿದಳು ‘ಮನೆ ಬಂತು, ಬೈ ಬೈ , ಹ್ಯಾವ್ ಎ ಗುಡ್ ಡೇ’ .. ತಟ್ಟನೆ ಮರುತ್ತರ ಬಂತು, ‘ ಎಂಜಾಯ್ ದ ಸ್ಟೆ ಪೀಸ್ಪುಲೀ..’

ಅದಕ್ಕುತ್ತರಿಸದೆ ನಕ್ಕು ಬ್ಯಾಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಕೆಳಗಿಳಿಯ ಹೊರಟವಳಿಗೆ ದೂರದ ಜಗುಲಿಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಕೈಯಾಡಿಸುತಿದ್ದ ಅಪ್ಪಾ ಕಾಣಿಸಿದ್ದರು, ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ಗುಲಾಬಿ ಸೀರೆಯ ಸೆರಗಿನ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ..

ಎಂದಿಲ್ಲದ ನಿರಾಳ ಆಹ್ಲಾದತೆಯ ಮನದಲ್ಲಿ ಬಿರಬಿರನೆ ನಡೆಯಹತ್ತಿದಳು ಮನೆಯತ್ತ – ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲಿ ಆ ರಸ್ತೆಯೆ ಕರಗಿ ಮಾಯವಾಗಿ ಬಿಡುವುದೊ ಎನ್ನುವಂತೆ.

ಊರಿನ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಪರಿಚಿತ ಮನೆಗೆ, ಅಪರಿಚಿತಳ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ನಡೆದವಳ ಮನಸೂ ಶಾಂತಿಯ ತವರೂರ ತಲುಪಿತ್ತು – ಆ ಗಳಿಗೆಯ ಮಟ್ಟಿಗೆ..!

******

00532.ಕಿರುಗಥೆಗಳು – 01 : ಮುನಿಸು


ಕಿರುಗಥೆಗಳು – 01: ಮುನಿಸು

ತಳಮಳದಿಂದ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಸಿಗದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮನಸಿಗೆ ಅವಳು ಆನ್-ಲೈನ್ ಆಗಿದ್ದು ಕಂಡು ತಟ್ಟನೆ ಜೀವ ಬಂದಂತಾಗಿ, ಹೊಯ್ದಾಟವೆಲ್ಲ ಒಂದೆ ಏಟಿಗೆ ಸ್ಥಿಮಿತಕ್ಕೆ ಬಂದಂತಾಯ್ತು. ‘ಹಾಯ್’ ಎಂದು ಮೇಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿ ಮಾರುತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಹಾತೊರೆದು ಕೂತ – ನಿನ್ನೆ, ಮೊನ್ನೆಯಂತೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದೆ ಇಂದಾದರು ಮಾತನಾಡುವಳೆಂದು. 

ಪ್ರತೀಕ್ಷೆಯ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವು ಯುಗದಂತೆ…

‘ಹಾಯ್..’ ಎಂದ ಪರದೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಿಂತು ಹೋದಂತಿದ್ದ ಉಸಿರಾಟ ನಿರಾಳ ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಗಿತ್ತು. 

‘ಗುಡ್ ಮಾರ್ನಿಂಗ್.. ಹೇಗಿದ್ದಿ? ..’

ಯಾಕೊ ಮಾರುತ್ತರವಿಲ್ಲ…. ಇನ್ನು ಕೋಪ ಆರಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.. ಹೇಗಾದರು ರಮಿಸಬೇಕು, ನಿನ್ನೆಯ ಹಾಗೆ ಕೋಪ, ಜಗಳದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಬಿಡಬಾರದು.. ಆದರೆ ಏನು ಮಾತಾಡಲು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ… ಹಿಂದೆಲ್ಲ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮುಗಿಯಲೆ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಸರಕಿರುತ್ತಿತ್ತು.. ಈಗೇಕೆ ಹೀಗೆ ? ಮನಸು ಸರಿಯಿದ್ದರೆ ಅದೆ ಮಾತಿನ ಹೂರಣವಾಗುತ್ತದೆ.. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಯಾವ ಮಾತಿಗೇನು ಅನಾಹುತ ಕಾದಿದೆಯೊ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನದಲ್ಲಿ ಏನೂ ಹೊರಡುವುದಿಲ್ಲ..

‘ ಈಗ ಎದ್ದೆಯಾ…’

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಯುಧವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಲ್ಲಲು, ಹಿಂಸಿಸಲು ಮೌನವೊಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು.. ಭುಗಿಲೆಬ್ಬಿಸಿ, ದಿಗಿಲಾಗಿಸಿ, ಕಂಗೆಡಿಸಿ, ಕಂಗಾಲಾಗಿಸಿ ಮೆಟ್ಟಿಹಾಕಿಬಿಡಬಹುದು.. 

ಆದರೆ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.. ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ಸರಿಯಿಲ್ಲ.. ಈಗವಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ್ದು ಸಮಾಧಾನಿಸುವ ಮಾತ ಸಖ್ಯ, ಶಾಂತಿ ನೀಡುವ ಮೌನ..

‘ ಇನ್ನೂ ಕೋಪಾನಾ?…’

‘……..’

‘ಐ ಯಾಮ್ ರಿಯಲಿ ಸಾರೀ.. ತಪ್ಪಾಯ್ತೂ..’

‘……..’

‘ ನಂಗೊತ್ತು ನಿಂಗೆ ಬೇಜಾರಾಗಿದೆ… ಬಟ್ ಐಯಾಂ ರೀಯಲಿ ಟ್ರೈಯಿಂಗ್ ಹಾರ್ಡ್..’

‘……..’

ಮಾತು ಯಾರಪ್ಪನ ಗಂಟಿದ್ದರು ಇರಬಹುದು.. ಕೋಪವೇನು ಯಾರಪ್ಪನ ಮನೆ ಗಂಟೆ ? ನೆಪವಿಲ್ಲದೆಯೆ ಕಾಲಿಕ್ಕುವ ಖಳನಿಗೆ, ನೆಪ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಮಾತಾಡುವಂತೆಯೆ ಇಲ್ಲ..

‘ಏನಾದ್ರೂ ಮಾತಾಡಬಾರದೆ? ಹೀಗೆ ಮೌನ ಗೌರಿ ತರ ಕೂತ್ರೆ ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗಬೇಕು?’

‘ ………’

‘ ನಾ ಏರ್ಪೋರ್ಟಿಗೆ ಹೊರಡ್ಬೇಕು … ಆಗ್ಲೆ ಲೇಟ್ ಆಗಿದೆ..ಏನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬಾರದೆ?’ ಕೋಪದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ದೈನ್ಯವನ್ನ ಪದಗಳಾಗಿಸಿ ಪರದೆ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತ ನುಡಿದ..

ಅವಳದದೆ ದಿವ್ಯ ಮೌನ.. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಮೇಸೇಜನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತಿದೆ..

‘ ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ಇಗೊ ಜಾಸ್ತಿ ಬಿಡು… ಅಷ್ಟೊಂದು ಬೇಡ್ಕೊತಾ ಇದೀನಿ..ಕೇರೆ ಮಾಡಲ್ವಲ್ಲಾ ನೀನು.. ? ಕಲ್ಲು ಹೃದಯದ ಕಟುಕ ರಾಕ್ಷಸಿ ನೀನು… ಐ ಹೇಟ್ ಯೂ…’ ಈ ಮಾತನ್ನ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಕಳಿಸಲೊ ಬಿಡಲೊ ಅನ್ನೊ ಸಂದಿಗ್ದ.. 

ಅದಾವುದೊ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡಲು ಹೋಗಿ ‘ಸೆಂಡ್ ‘ ಒತ್ತಿ ಬಿಟ್ಟ…. !

ಅದುವರೆವಿಗು ಮೌನವಾಗಿದ್ದ ಬಾಂಬ್ ಆಗ ಸಿಡಿಯಿತು…!

‘ ಐ ಹೇಟ್ ಯು ಟೂ….!!’

ಸ್ಟೇಟಸ್ ಅನ್ ಲೈನ್ ಇದ್ದವಳು ಪಟ್ಟನೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಯವಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು… ಮಿಂಚಿಹೋದ ಅಚಾತುರ್ಯಕ್ಕೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಎಷ್ಟು ಮೇಸೇಜು ಕಳಿಸಿದರೂ ನಿರುತ್ತರ.. 

ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಆನ್ಲೈನಿಗೆ ಬರಲೆ ಇಲ್ಲ , ಮೇಸೇಜುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೂ ಇಲ್ಲಾ.. 

ಅದರಲ್ಲಿದ್ದುದ್ದೆಲ್ಲ ಬರಿ ನೂರಾರು ಸಾರಿಗಳು, ನೂರಾರು ತಪ್ಪೊಪ್ಪಿಗೆಗಳು .. ಆದರೆ ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ, ನೋಡುವವರಿಲ್ಲ..

ನಿರಾಶನಾಗಿ ಮೇಲೆದ್ದ ಅವನು ಭಾರವಾದ ಮನದೊಡನೆ ಭಾರದ ಲಗೇಜನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತ ಏರ್ಪೋರ್ಟಿನತ್ತ ನಡೆದ, ಇನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿಯಿತು ಎಂಭಂತೆ…

ಅರ್ಧಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತಿದ್ದವನಿಗೆ ಇಡಿ ಪ್ರಪಂಚವೆ ಬೇಡವೆನಿಸುವಂತಹ ಅಸಹನೀಯ, ವೈರಾಗ್ಯ ಭಾವ.. ಎರಡು ಮೂರು ಬಾರಿ ಪೋನಿನ ಬೀಪ್ ಸದ್ದು ಕೂಡ ಗಮನಿಸದಷ್ಟು ಅನ್ಯಮನಸ್ಕತೆ.. 

ಎರಡು ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಪ್ಲೇನಿನೊಳಗೆ ಕುಳಿತಾಗ ಪೋನ್ ಏರ್ಪ್ಲೇನ್ ಮೋಡಿಗೆ ಬದಲಿಸಲಿಲ್ಲವೆಂದು ನೆನಪಾಯ್ತು..
ತೆರೆದು ನೋಡಿದರೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಯಾರದೊ ಮೇಸೇಜ್ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಯಾರದೆಂದು ನೋಡುವ ಮನಸಿರದಿದ್ದರು ತೆರೆದು ನೋಡಿದ , ಆಫ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲು..

ಎರಡು ಗಂಟೆಗು ಮೊದಲು ಅವಳು ಕಳಿಸಿದ್ದ ಮೇಸೇಜೊಂದು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು…

‘ ಹ್ಯಾಪಿ ಜರ್ನೀ…!!!!’

‘……..’

ಅದೊಂದು ಮಾತಿನ ಹಿಂದೆ, ಮುನಿಸಿನ ಮೋಡವೆಲ್ಲ ಕರಗಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಳೆಯಾದ ಅದ್ಭುತ ಸಂದೇಶವಿತ್ತು..

ಆ ಎರಡು ಪದಗಳ ಹಿಂದಿನ ಭಾವದರಿವಿನಿಂದಲೆ, ಅವನ ಮೈ ಮನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನವಚೇತನ ತುಂಬಿಕೊಂಡಂತಾಗಿ ಆನಂದದ ಶಿಳ್ಳೆಯಾಗಿ ಹೊರಬಿತ್ತು, ಪಯಣಕ್ಕೆ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬುವ ಸಂಜೀವಿನಿಯಾಗಿ..

00493. ಹೂವಲು ಉಂಟು ಲಿಂಗ..!


00493. ಹೂವಲು ಉಂಟು ಲಿಂಗ..!
_________________________________ 

ಹೂವಲ್ಲೂ ಗಂಡು ಹೂ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಹೂವಿರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ವಿಜ್ಞಾನದ ಕಲಿಕೆಯಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಬಹುದಾದರೂ, ಕವಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಸೆಯಲ್ಲಿ ಹೂವ್ವೆಂದರೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ರೂಪವೆ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಕವಿಯತ್ರಿಗಳೂ ಸಹ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಇದೆ ಅರಿವಿನ ಮೂಸೆಯಲ್ಲೆ ಕಾವ್ಯ ಹೊಸೆಯುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಹೂವೆಂದರೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ, ಗಂಡಿನ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಹಿಡಿಶಾಪ ಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಡಪಾಯಿ ಪಾಪಾ ದುಂಬಿ!

ಈ ಜೋಡಿ ಕವನಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದು ‘ಹೂವಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿದೆ, ಗೊತ್ತಾ?’ ಈ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಗಣ್ಣಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ನಮ್ಮ ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರನಂತೆ ಒಂದೆ ಹೂವ್ವಿನೊಳಗೆ ಗಂಡು ಭಾಗ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಭಾಗ ಎರಡೂ ಇರುವ ವಿಚಿತ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ತಂತಾನೆ ಪರಾಗ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿಕೊಂಡು , ತಾನೆ ಸಂತತಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಹರಿಕಾರನಾಗುವ ಹೂವಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಲಿಂಗವನ್ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಮೇಯವೆ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೂತಲ್ಲೆ ನಡೆಯುವ ಸರಾಗ ಬಂಧ, ಮತ್ತದರ ವರ್ಣನೆ ಈ ಪದ್ಯ.

ಎರಡನೆ ಕವನ ‘ಹೂವೊಳಗಿನ ಪುಲ್ಲಿಂಗ, ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ’ ಇರುವ ವೈಚಿತ್ರದ ಕುರಿತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದರೂ, ಇಲ್ಲಿ ಒಂದೆ ಮರದಲಿರುವ ಪುಲ್ಲಿಂಗ, ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗದ ಹೂಗಳು, ಒಂದೆ ಕೊಂಬೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಜಾತಿಯ ಯಾ ವಿಜಾತಿಯ ಗುಂಪುಗಳು ಅಥವಾ ಒಂದೆ ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಹೂಗಳ ಚಿತ್ರಣ; ಆದರೆ ಒಂದೆ ಹೂವಿನೊಳಗಿರುವ ಅರ್ಧನಾರೀಶ್ವರ ಹೂ ಮಾತ್ರ ಈ ಗುಂಪಲಿ ಬೆರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮೊದಲ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿರೂಪಿತ.

01. ಹೂವಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿದೆ ಗೊತ್ತ?
_______________________________

ಅಕ್ಕ ನಿನಗೊಂದು ವಿಷಯ ಗೊತ್ತ
ಹೂವ್ವಲ್ಲು ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣಿರುವ ಸತ್ಯ ?
ಒಂದೆ ಗಿಡದಲ್ಲೆ ಎರಡಿರುವ ದೃಶ್ಯ..
ಒಂದೆ ಹೂವ್ವಲ್ಲೆ ಇಬ್ಬರಿರೊ ಲಾಸ್ಯ ?||

ಅಚ್ಚರಿ ಪೆಚ್ಚು ಕುರಿ ಏಕೇಳು ಕಣ್ಣುರಿ ?
ಸೃಷ್ಟಿ ವೈಚಿತ್ರ ಎಷ್ಟೊ ಜಾಣ ಮರಿ
ಹೂವೆಂದರೆ ಹೆಣ್ಣೆನ್ನೆ ಅದರ ತಪ್ಪಲ್ಲ
ಗಂಡುವ್ವ ಗಮನಿಸದ ಬೆಪ್ಪೆ ನಾವೆಲ್ಲ ||

ಹೆಣ್ಣ ರೂಪವನಕ್ಕ ಹೂವಾಗಿಸಿ ನಕ್ಕ
ಕವಿ ಸಾರ್ವಭೌಮನೇನಲ್ಲ ಸರಿ ಪಕ್ಕ
ಗಂಡ್ಹೂವ್ವ ನೋಡಿದ ಕವಿಯತ್ರಿ ದಕ್ಕ
ಕವಿಯ ನಡುವೆ ಕವಿಯತ್ರಿಗೆ ಚೊಕ್ಕ ||

ಅರ್ಧನಾರಿಶ್ವರನಕ್ಕ ಹಂಚಿ ತನು ತಕ್ಕ
ನಡೆಸಿ ಸುಖ ಸಂಸಾರ ಸಂತತಿ ದಕ್ಕ
ಸಂಯೋಗ ಪರಾಗ ಸ್ವಕೀಯ ಸ್ಪರ್ಶ
ತನ್ನೊಡಲಲೆ ತನ್ನ ರೇಣು ಗರ್ಭ ಹರ್ಷ ||

ಪ್ರೀತಿ ಅಪರಿಮಿತವೆನ್ನಿ ಅಸಂಕರವೆನ್ನಿ
ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತಾನೆ ವಂಶೋತ್ಪತ್ತಿ ದನಿ
ಒಂದಾಗಿ ಬೆರೆತ ಜೀವಗಳುದಾಹರಣೆ
ಬೇರೆಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕೀತು ಗಂಢಭೇರುಂಡ ಕಣೆ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

02. ಹೂವೊಳಗಿನ ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ ಪುಲ್ಲಿಂಗ
_______________________________

ಅಕ್ಕ ಈ ಗಿಡ ಬರಿ ಗಂಡು, ಬರಿ ಹೆಣ್ಣು
ಆದರು ನೋಡ್ಹೇಗೆ ಒಂದೆ ಬಳ್ಳಿ ಗಿಣ್ಣು
ಒಂದೆ ತಾಯ್ಬಳ್ಳಿ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟಿದ ಬಂಧ
ಇದು ಕೂಡ ಸ್ವಕೀಯ-ಸ್ಪರ್ಶ ಸಂಬಂಧ ||

ಇಲ್ಲು ಮರೆತುಬಿಡಕ್ಕ ಸಹಜಾತ ಸಖ್ಯ
ವಂಶ ಪರಂಪರೆ ಮುಂದುವರಿಕೆ ಮುಖ್ಯ
ಗಾಳಿ ಚಿಟ್ಟೆ ದುಂಬಿ ಪತಂಗ ಸಂವಾಹಕ
ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಿಹನ್ಹೀಗೆ ಜಗಕೆ ನಿರ್ಮಾಪಕ ||

ಅಲ್ನೋಡು ನಮ್ಮಂತೆ ಬೇರೆ ಗಿಡದ್ಹೂವು
ಗಂಡಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಾಡೀ ಚದುರಿದವು
ಗಾಳಿ ನೀರಿಂದ್ಹಿಡಿದು ಚಿಟ್ಟೆ ಜುಟ್ಟಾಡಿಸಿ
ಬೆಳೆಸೆ ವಂಶವಾಹಿ ವೈವಿಧ್ಯ ಚೌಕಾಸಿ ||

ಅಕ್ಕ ವಿಚಿತ್ರ ನೋಡು ಸಂತತಿ ಕಾವು
ಈ ಗಿಡದ ತುಂಬೇಕೆ ಬರಿ ಗಂಡುಹೂವು
ಅಲ್ಲೊಂದಿಲ್ಲೊಂದರಂತೆ ಅರಳಿದ ಹೆಣ್ಣು
ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕೊಂಬೆ ಗೊಂಚಲು ಗಂಡ ಕಣ್ಣು ||

ಕೆಲ ಎಲೆಗಳೇ ಹೂವಾಗುವ ವಿಸ್ಮ್ಮಯ
ಬಣ್ಣಗಳೆ ಬದುಕಾಗುವ ಜೀವನ ಮಾಯ
ಹೆಣ್ಣು ಹೂವಷ್ಟೆ ಸಂತಾನ ಭಾಗ್ಯ ನಿಸರ್ಗ
ಮತ್ತೆಲ್ಲಾಕರ್ಷಣೆ ಹಿಡಿದಿಡಿಸೆ ಸಂಸರ್ಗ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

00489. ಸಣ್ಣಕಥೆ: ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್…


00489. ಸಣ್ಣಕಥೆ: ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್…
___________________________________

  
(picture source : http://www.thinkstockphotos.com/image/stock-illustration-job-interview-concept/503324814)

ಕಾರನ್ನು ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಿನ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದ ನಡುವೆಯೆ ಹೇಗೇಗೊ ತೂರಿಸಿಕೊಂಡು, ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಷ್ಟೆ ವೇಗದಲ್ಲಿ ತೆವಳುತ್ತ, ಕೊನೆಗು ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಿಲ್ಲದ ದೊಡ್ಡ ಮುಖ್ಯ ರಸ್ತೆಗೆ ತಂದಾಗ ನಿರಾಳತೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟೆ. ಇದು ಇನ್ನೂ ಪಯಣದ ಆರಂಭ; ಹೊರಟಿರುವ ಗಮ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಇನ್ನು ಎಂಟು ಗಂಟೆಗಳ ದೂರವಿದೆ. ಕೇರಳದ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೋಜೊಂದರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿಗೆ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ನೇರ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ಸಲುವಾಗಿ ಹೊರಟಿದ್ದು… ಜತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೇಶವ ನಾಯರ್ ಎಂಬೆಡೆಡ್ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಮ್ಯಾನೇಜರನಾದರು, ಅವನ ಪರಿಚಯ ಅಷ್ಟಾಗಿಲ್ಲ.. ಬಹುಶಃ ಈ ಟ್ರಿಪ್ಪಿನ ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಚಯವಾಗಬಹುದು… ಜತೆಗೆ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ವಿಭಾಗದಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಜಾನಕಿ ದೇವಿ.

ಮಧ್ಯೆ ಊಟ ತಿಂಡಿ ಕಾಫಿ ಎಂದು ಬ್ರೇಕ್ ಕೊಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಹಾಗೂ ಹೀಗು ತಾಕಲಾಡುತ್ತ ಗಮ್ಯ ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕತ್ತಲಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಇದ್ದದ್ದು ಮರುದಿನವಾದ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲೆ ಕಾಲೇಜು ಹಾಸ್ಟೆಲಿನ ಗೆಸ್ಟ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಬಿಡಾರಕ್ಕೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿತ್ತು. ಜಾನಕಿ ಇದರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕಿಲಾಡಿ. ಕಂಪನಿಯ ಕೆಲಸವೆ ಆದರು ಸುಮ್ಮನೆ ಹೋಟೆಲ್ಲು ವೆಚ್ಚವೇಕೆ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಕಾಲೇಜಿನ ಗೆಸ್ಟ್ ರೂಮಲ್ಲಿ ಇರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.. ಹೇಗೂ ಅವರೂ ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವಂತಿಲ್ಲ.. ಅಲ್ಲಿ ಸೊಳ್ಳೆ ಕಾಟ ಹೆಚ್ಚಾದ ಕಾರಣ , ರಾತ್ರಿ ಸೊಳ್ಳೆ ಬತ್ತಿ ಹಚ್ಚಿ ಮಲಗಿದರೆ ಸಾಕು, ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅನಿಸಿ ಒಳ್ಳೆ ನಿದ್ದೆ ಬರುತ್ತೆ.. ಹೋಟೆಲ್ ರೂಮಿನದೇನು ಮಹಾ..? ಆ ಕಿಷ್ಕಿಂದದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಇದೆ ವಾಸಿ ಎಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಆರೇಳು ಸಲ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ – ಬಹುಶಃ ನಾವು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿರಲು ಸಿದ್ದರಾಗಿರಲಿ ಅಂತಿರಬೇಕು..

ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅತಿ ಎನಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ರಾತ್ರಿಯೂಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ.. ಹೇಗು ಕಾರಿತ್ತಾಗಿ ಸಿಟಿಯ ಯಾವುದಾದರು ಊಟದ ಹೋಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರಬಹುದಿತ್ತು… ಅದು ಸಿಟಿಯಿಂದ ದೂರ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲೆ ಹಾಸ್ಟೆಲಿನ ವೆಜಿಟೇರಿಯನ್ ಊಟವೆ ಓಕೆ ಎಂದು ಅಲ್ಲೆ ತಿನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು..! ಅದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನನಗೆ ಅಭ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಆ ಅನ್ನ ತಿಂದು, ನೀರಿನ ಬದಲಿಗೆ ನೀಡಿದ ವಿಶೇಷ ಬಣ್ಣದ ಕೇರಳದ ಟ್ರೇಡ್ ಮಾರ್ಕ್ ದ್ರವ ಪಾನೀಯ ಕುಡಿಯುವಂತಾಗಿತ್ತು.. ಆದರೂ ಆ ನೀರಿನ ಪಾನೀಯ ಮಾತ್ರ ಏನೊ ಚೇತೋಹಾರಿಯಾಗಿದೆ ಅನಿಸಿ ಎರಡೆರಡು ಬಾರಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಡಿದಿದ್ದೆ.. ಪ್ರಯಾಣದ ಆಯಾಸಕ್ಕೊ, ಏನೊ ಸೊಳ್ಳೆ ಬತ್ತಿ ಹಚ್ಚಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಮಂಪರು ಕವಿದಂತಾಗಿ ಗಾಢವಾದ ನಿದ್ದೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು , ಹೊಸ ಜಾಗವೆನ್ನುವ ಪರಿವೆಯಿಲ್ಲದೆ..

ಎಂಟೂವರೆಗೆ ಮೊದಲೆ ಒಂಭತ್ತಕ್ಕೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಹಾಲಿನತ್ತ ಬಂದು ತಲುಪಿದಾಗ ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಆ ರೀತಿಯ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂನಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ನೆನಪಾಗಿಯೊ ಏನೊ, ಜಾನಕಿ ಅಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯ ವಿವರಣೆ ಕೊಡುತ್ತ ಜತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸತೊಡಗಿದಳು.. ಕೇಶವನಾಯರ್ ಈಗಾಗಲೆ ಪಳಗಿದ ಆಸಾಮಿಯಾದ ಕಾರಣ ಅವನಿಗದರ ಅಗತ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.. ನಾನು ಮಾತ್ರ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಯಾಗಿ ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಆಲಿಸತೊಡಗಿದೆ..

‘ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಆರಂಭವಾಗುವುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರೆಸೆಂಟೇಶನ್… ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿ, ಅದರ ಹಿನ್ನಲೆ, ಯಾಕೆ ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿ ಸೇರಬೇಕು, ನಮ್ಮ ಪಾಸಿಟೀವ್ ಅಂಶಗಳೇನು? ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಟೂಡೆಂಟುಗಳಿಗೆ ಮನ ಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಹೇಳಬೇಕಾದು ಮೊದಲ ಕೆಲಸ..’

‘ಓಹ್.. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಈಗಾಗಲೆ ರೆಡಿಮೇಡ್ ಸ್ಲೈಡ್ಸ್ ಇರಬೇಕಲ್ಲಾ? ಇದನ್ನು ಯಾರು ಪ್ರೆಸೆಂಟ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ? ನೀವೇನಾ? ‘ ಎಂದೆ – ಎಚ್.ಆರ್. ತಾನೆ ಈ ಕೆಲಸದ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಭಾವದಲ್ಲಿ..

‘ ಊಹೂಂ… ನೀನು ಮತ್ತು ನಾಯರ್ ಮಾಡಬೇಕು.. ನಾನು ಕಂಪನಿಯ ಜನರಲ್ ಸೆಟ್ ಅಫ್ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೆರಡು ಸ್ಲೈಡ್ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.. ನಂತರ ನೀನು ಮತ್ತು ನಾಯರ್ ಸರದಿ’ ಎಂದಾಗ ನಾನು ಬಹುತೇಕ ಬೆಚ್ಚಿ ಎಗರಿಬಿದ್ದಿದ್ದೆ..

‘ಓಹ್ ಜಾನಕಿ ಇದ್ಯಾಕೆ ಈಗ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀರಾ? ನಾನು ಆ ಸ್ಲೈಡುಗಳನ್ನು ನೋಡೂ ಇಲ್ಲ ಇವತ್ತಿನವರೆಗೆ.. ಇನ್ನು ಸಿದ್ದವಾಗಿ ಪ್ರೆಸೆಂಟಷನ್ ಕೊಡುವುದಾದರು ಹೇಗೆ.. ‘ ಎಂದೆ ಗಾಬರಿಯ ದನಿಯಲ್ಲಿ..

ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಒಂದಿನಿತು ಅಚ್ಚರಿಗೊಳ್ಳದೆ, ‘ ಅಲ್ಲೇನಿದೆ ? ಒಂದಷ್ಟು ಮಾಮೂಲಿ ಮಾಹಿತಿಗಳಷ್ಟೆ – ಅದೂ ನಿಮ್ಮ ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಷ್ಟೆ.. ಐದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಪೇರ ಆಗಬಹುದು.. ನೋಡು ಇಲ್ಲೆ ಇದೆ ಅದರ ಪ್ರಿಂಟ್ ಔಟ್..’ ಎನ್ನುತ್ತ ಕಾಗದದ ಕಟ್ಟೊಂದನ್ನು ನನ್ನತ್ತ ನೀಡಿದಳು..

ನಾನೂ ಅವಸರದಲ್ಲೆ ಅದನ್ನು ತಿರುವಿ ನೋಡಿದೆ – ನಿಜಕ್ಕು ಯಾವುದೆ ಸಿದ್ದತೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರದ ರೀತಿಯ ಪುಟಗಳೆ.. ಆದರೆ ನನಗೇಕೊ ಆ ಮಾಹಿತಿಯೆ ಪೇಲವ ಅನಿಸಿತು.. ಇದರಿಂದ ಆ ಹುಡುಗರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅನುಮಾನ, ನಿರಾಸಕ್ತಿಗಳುಂಟಾಗುವುದೆ ಹೆಚ್ಚೇನೊ ? ಆ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲೆ ಜಾನಕಿಯತ್ತ ತಿರುಗಿ, ‘ ಹೌ ವಾಸ್ ದ ರಿಯಾಕ್ಷನ್ ಫಾರ್ ದೀಸ್ ಸ್ಲೈಡ್ಸ್ ಇನ್ ದಿ ಪಾಸ್ಟ್ ? ಪ್ರೆಸೆಂಟ್ ಮಾಡಲೇನೊ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲ ನಿಜ.. ಆದರೆ ಇದು ನನಗೆ ಬೋರಿಂಗ್ ಅನಿಸುವಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದೆ – ಆನ್ಯೂಯಲ್ ಬ್ಯಾಲನ್ಸ್ ಶೀಟ್ ರಿಪೋರ್ಟ್ ತರ… ಆ ಹುಡುಗರಿಗೇನು ಆಸಕ್ತಿ ಇರುತ್ತೆ ಇದರಲ್ಲಿ..? ನನಗೇನೊ ಇದರಿಂದ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಆಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೊ ನಂಬಿಕೆಯಂತು ಇಲ್ಲಾ…’ ಎಂದೆ..

ಜಾನಕಿಯು ಹೌದೆನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತ, ‘ ಇದೊಂದು ರೀತಿಯ ಫಾರ್ಮಾಲಿಟಿ ನಮಗೆ – ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯದವರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡಬೇಕಲ್ಲ ? ಅದಕ್ಕೆ.. ಇದು ನೋಡಿ ಯಾರೂ ಎಗ್ಸೈಟ್ ಆಗಿದ್ದನ್ನ ನಾನೂ ನೋಡಿಲ್ಲ, ನಿಜ… ಆದರೆ ಇದನ್ನ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ರೆಡಿ ಮಾಡಿದ್ದೆ ನಿಮ್ಮ ಬಿಗ್ ಬಿಗ್ ಬಾಸ್.. ಹಾಗೆ ಬಳಸ್ತಾ ಇದೀವಿ ಅಷ್ಟೆ..’

‘ ಹಾಗಾದ್ರೆ ಮೊದಲ ಎರಡು ಸ್ಲೈಡ್ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಿ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾ ಬೇರೆ ಸ್ಲೈಡ್ಸ್ ಯೂಸ್ ಮಾಡಲಾ? ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇಂಡಕ್ಷನ್ ಪ್ರೊಗ್ರಾಮಿಗೆಂದು ಮಾಡಿದ್ದ ಕೆಲವು ಸ್ಲೈಡ್ಸ್ ಇವೆ.. ಅದು ಈ ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟುಗಳಿಗು ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಆಗಿರುತ್ತೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ..’

‘ ಇಟ್ ಇಸ್ ಅಪ್ ಟು ಯು.. ಏನಿರುತ್ತೆ ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಮತ್ತೆ ಕಂಪನಿ ವಿಷಯ ಅದರಲ್ಲಿ ?’ ಅವಳಿಗೇನು ಇಂತದ್ದೆ ಸ್ಲೈಡ್ಸ್ ಬಳಸಬೇಕೆನ್ನುವ ನಿರ್ಬಂಧವಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.. ಬಹುಶಃ ನಿಜಕ್ಕು ಇದು ಬರಿಯ ಫಾರ್ಮಾಲಿಟಿ ಮಾತ್ರವಾ?

‘ ಏನಿಲ್ಲ… ಹೇಗೆ ಈ ಆಧುನಿಕ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಐಟಿ ತನ್ನ ಅಧಿಪತ್ಯ ಸಾಧಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ, ಹೇಗೆ ಅದು ವ್ಯವಹಾರದ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲು ತನ್ನ ಛಾಪು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆ ನೀಡಬಹುದಾದ ಕಾಣಿಕೆ ಏನು, ಅವಕಾಶಗಳೇನು, ಭವಿಷ್ಯವೇನು – ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಮಾಹಿತಿ ಅಷ್ಟೆ.. ಅದರ ಜೊತೆ ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟಿನ ವಿಷಯ ಇರೊ ನಿಮ್ಮ ಮೊದಲಿನೆರಡು ಸ್ಲೈಡ್ಸ್ ಸೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಗುತ್ತೆ..’ ಹಳೆಯ ಸ್ಲೈಡುಗಳನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತ ನಾನೊಂದು ಚಿತ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಲೆತ್ನಿಸಿದೆ ತುಸು ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗಿನ ಆಯಾಮ ನೀಡಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ.. ನಾನೇನು ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಎಕ್ಸ್ ಪರ್ಟ್ ಅಲ್ಲವಾದರು ಈ ತರದ ಮಾಹಿತಿ ಅವರಿಗೆ ಬೋರಿಂಗ್ ಅಂತೂ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ..

‘ ಸರಿ..ನನ್ನದೇನು ಅಭ್ಯಂತರ ಇಲ್ಲ.. ಜಸ್ಟ್ ಡೂ ದ ವೇ ಯೂ ವಾಂಟ್.. ಡೋಂಟ್ ಮೇಕ್ ಅ ಡಿಸಾಸ್ಟರ್ ಅಷ್ಟೆ..ಇನ್ನು ಇದು ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.. ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನೀವಿಬ್ಬರು ಟೆಸ್ಟ್ ಪೇಪರ್ ಡಿಸ್ಟ್ರಿಬ್ಯೂಟ್ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಕಲ್ಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಸಹಕರಿಸಿದರೆ ಸಾಕು… ಆದರೆ ನಂತರ ಅದರ ಮೌಲ್ಯ ಮಾಪನಕ್ಕೆ ಸಹಕರಿಸಬೇಕು…’

‘ ಅಂದರೆ…?’

ಅದುವರೆಗು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದ ನಾಯರ್ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ, ‘ ಇದು ಮಲ್ಟಿಪಲ್ ಚಾಯ್ಸ್ ಕ್ವೆಶ್ಚನ್ಸ್… ಟೆಸ್ಟ್ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಆನ್ಸರ್ ಶೀಟ್ ಕಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಜಾನಕಿ ಮೇಡಂ ಕೊಡೊ ಆನ್ಸರ ಸ್ಟೆನ್ಸಿಲ್ಸ್ ಕೆಳಗೆ ಹಿಡಿದರೆ ಎಷ್ಟು ಆನ್ಸರ ಮ್ಯಾಚಿಂಗ್, ಎಷ್ಟು ಇಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ.. ಮ್ಯಾಚಿಂಗ್ ಇರೋದು ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಎಷ್ಟು ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಬಂತು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗು.. ನಾವು ಮೂರು ಜನ ಇರೊದ್ರಿಂದ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಲಿ ಮುಗಿಸಿಬಿಡಬಹುದು – ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಮೂವತ್ತು, ಮುವ್ವತ್ತು ಪೇಪರು..’ ಎಂದ, ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು ತೊಂಭತ್ತು ಮಂದಿ ಇರುವರೆನ್ನುವ ಇಂಗಿತ ನೀಡುತ್ತ.. ಆ ತೊಂಭತ್ತು ಕೂಡಾ ಎಲ್ಲಾ ಸೆಮೆಸ್ಟರಿನ ಅಗ್ರಿಗೇಟ್ ಸ್ಕೋರು ಅರವತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಂದವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಫಿಲ್ಟರ್ ಮಾಡಿದ್ದು.. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯೆ ಇನ್ನೂರು, ಮುನ್ನೂರು ದಾಟಿ ಅನ್ ಮ್ಯಾನೇಜಬಲ್ ಆಗಿಬಿಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುವುದರಿಂದ..

ಜಾನಕಿ ನಾಯರ್ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತ, ‘ನಮ್ಮ ವ್ಯಾಲ್ಯುಯೇಷನ್ ನಂತರ ಫಿಲ್ಟರ್ ಆಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡವರ ಲೆಕ್ಕ ಸುಮಾರು ಅರ್ಧಕರ್ಧ ಆಗುತ್ತೆ.. ನಮ್ಮ ಕಟಾಫ್ ಸ್ಕೋರ ಸಿಕ್ಸ್ಟೀ ಪರ್ಸೆಂಟ್.. ಅಂದರೆ ಯಾರೆಲ್ಲಾ ಶೇಕಡಾ ಅರವತ್ತಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿದ್ದಾರೊ ಅವರು ಮಾತ್ರ ಮುಂದಿನ ‘ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್’ ರೌಂಡಿಗೆ ಅರ್ಹರಾಗ್ತಾರೆ. ಉಳಿದವರು ಫಿಲ್ಟರ್ ಆಗಿ ಔಟ್ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತಾರೆ.. ಈ ಕಾಲೇಜು ಕೇಸಲ್ಲಿ ಲೆಟ್ ಅಸ್ ಸೇ ಫಾರ್ಟೀಫೈವ್, ನಲವತ್ತೈದು. ಆ ನಲವತ್ತೈದನ್ನ ಐದೈದರ ಒಂಭತ್ತು ಗುಂಪು ಮಾಡಿದರೆ ಒಂಭತ್ತು ರೌಂಡ್ ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್ ಆಗುತ್ತೆ.. ಆ ಪ್ರತಿ ಐದರ ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬಿಬ್ಬರನ್ನ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು ಹದಿನೆಂಟು ಜನ , ಹೆಚ್ಚು ಅಂದರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನ ಮುಂದಿನ ಫೈನಲ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ರೌಂಡಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ… ಅವರಲ್ಲಿ ಬೆಸ್ಟ್ ಟು, ಅಂದರೆ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬರಂತೆ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದರೆ ನಮಗೆ ಇಬ್ಬರು ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟ್ಸ್ ಸಿಗುತ್ತಾರೆ.. ಈ ಕಾಲೇಜಿನ ಕೋಟಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮ್ಯಾಚ್ ಆಗುತ್ತೆ..’

ನನಗ್ಯಾಕೊ ಈ ಕೋಟಾ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ – ಆದರೆ ಸುಮಾರು ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯು ಇಷ್ಟಿಷ್ಟು ಅಂತ ಕೋಟಾ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆನಿಸಿತು.. ಒಳ್ಳೆಯ ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟುಗಳೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇದ್ದರೆ ಯಾಕೆ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಬಾರದು ಅನಿಸಿದರು, ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳವರನ್ನು ಒಂದೆ ಗುಂಪಿನಡಿ ಸೇರಿಸಿ ಈ ಮೇಳ ನಡೆಸಿದರಷ್ಟೆ ಅದು ಸಾಧ್ಯ ಎನಿಸಿತು… ಆದರು ಇನ್ನೂರು, ಮುನ್ನೂರರಿಂದ ಕೊನೆಗೆ ಎರಡಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವ ಈ ಸೆಲೆಕ್ಷನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಯಾಕೊ ತುಂಬಾ ಕ್ರೂರ ಅನಿಸಿತು.. ಆದರೆ ಜಾನಕಿ, ನಾಯರ್ ಕೂಲಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಮಾಮೂಲೆ ಇರಬೇಕು ಅನಿಸಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ನನಗೆ ಫರ್ಸ್ಟ್ ಟೈಮ್ ಆದ ಕಾರಣ ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಿಸುಮುರಿಸಿರಬೇಕಷ್ಟೆ..

‘ ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಾ ಆಯ್ತಾ ? ಇದೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿಯೋಕೆ ರಾತ್ರಿ ಎಂಟೊಂಭತ್ತಾದರು ಆಗುತ್ತೆ… ನೈಟ್ ಜರ್ನಿ ಬೇಡ ಅಂತ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೊರಡೊ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿದೀನಿ.. ಬೈ ಛಾನ್ಸ್ ಏನಾದ್ರು ಮಿಕ್ಕಿದ್ರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಟುಬಿಡೋಣ’ ಎನ್ನುತ್ತ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿನ ಸಮಗ್ರ ಚಿತ್ರಣಕ್ಕೊಂದು ಅಂತಿಮ ರೂಪು ಕೊಟ್ಟವಳತ್ತ ಮೆಚ್ಚಿಗೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತ ‘ಅರ್ಥ ಆಯ್ತು’ ಅನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದೆ..ಏನಿವೇ ಇಟ್ ಈಸ್ ಗೊಯಿಂಗ್ ಟು ಬೀ ಎ ಟಯರಿಂಗ್ ಡೇ..

ಆ ನಂತರದ್ದೆಲ್ಲ ಅವಳ ಯೋಜನೆಯನುಸಾರವೆ ಚಕಚಕನೆ ನಡೆದು ಹೋಗಿತ್ತು.. ನಿಜಕ್ಕು ಅಚ್ಚರಿಯಿದ್ದದ್ದು ಪ್ರೆಸೆಂಟೇಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ.. ನಾನು ತೋರಿಸಿ ವಿವರಿಸಿದ ಸ್ಲೈಡುಗಳ ಮೇಲೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಬಂದದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಹುಡುಗರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ, ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸಿದ್ದು ಕಂಡು ಬಂತು. ನಿಗದಿಗಿಂತ ಐದತ್ತು ನಿಮಿಷ ಹೆಚ್ಚೇ ಹಿಡಿದರು ಕಂಪನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರಲ್ಲು ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಫಲವಾಗಿತ್ತು.. ಆ ನಂತರದ ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಕೂಡ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನೆರವೇರಿದ ಮೇಲೆ ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಶನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾದ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮೊದಲೆರಡು ಮೂರು ರೌಂಡಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರು ಏನು ಮಾಡುವರೆಂದು ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಿ, ಮುಂದಿನ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅದನ್ನೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಭಾಗವಹಿಸಿದೆ. ಕೊನೆಯ ಇಂಟರವ್ಯೂ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲು ಅದೇ ಮಾದರಿ ಅನುಕರಿಸುತ್ತ ಎಲ್ಲಾ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಸರದಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗ ನಿಜಕ್ಕು ವಿಪರೀತ ಆಯಾಸವಾದ ಭಾವ.. ಕೊನೆಯ ಐದು ಸೂಕ್ತ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿನಿಬ್ಬರನ್ನು ಆರಿಸಿ ಆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕಾಲೇಜು ಕೋಆರ್ಡಿನೇಟರಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿ ಏನೊ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ತಿಂದು ಮಲಗಿದ ತಕ್ಷಣವೆ ಗಾಢ ನಿದ್ದೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳು ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ಎಚ್ಚರವೆ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆ..!

*************

ಮತ್ತೆ ತುಂತುರು ಮಳೆಯ ನಡುವಲ್ಲೆ ಹೊರಟ ಕಾರಿನ ಪಯಣದ ನಡುವೆ ಒಂದು ಸೊಗಸಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಡ್ರೈವರ – ಅಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಊಟ ಸಿಗುತ್ತದೆಂದು .. ಅರ್ಧ ದಾರಿ ಕ್ರಮಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದರು ಯಾಕೊ ಉದ್ದಕ್ಕು ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಗೆ ಮುದುರಿ ಕೂಡುವಂತಾಗಿ ತೂಕಡಿಸಿಕೊಂಡೆ ಬರುವಂತಾಗಿತ್ತು, ರಾತ್ರಿಯ ಗಡದ್ದು ನಿದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದರು… ಆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಳೆ ನಿಂತುಹೋಗಿತ್ತೊ ಏನೊ, ಬರಿ ಮೋಡದ ವಾತಾವರಣ ಮಾತ್ರ ಮುಸುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಬರಿಯ ಗಾಳಿಯ ಅರ್ಭಟ ಮಾತ್ರವಿದ್ದ ಆ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯ ತಂಗುದಾಣದಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಆರ್ಡರ ಮಾಡಿ ಕುಳಿತಾಗ ಮುವ್ವರಲ್ಲು ಆಲಸಿಕೆಯ ಭಾವವಿದ್ದರು ಏನೊ ನಿರಾಳವಾದ ಭಾವ.. ಇನ್ನೇನು ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಊರು ಸೇರಿಬಿಟ್ಟರೆ ಮರುದಿನ ಹೇಗು ಶನಿವಾರ, ಆಫೀಸಿನ ಗೋಜು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.. ಆರ್ಡರು ಮಾಡಿದ ಊಟ ಬರುವತನಕ ಇದ್ದ ಬಿಡುವಲ್ಲಿ ಮಾತಿಗೆ ಮೊದಲಾದವಳು ಜಾನಕಿಯೆ..

‘ ಐ ಲೈಕ್ಡ್ ಯುವರ್ ಪ್ರೆಸೆಂಟೇಷನ್.. ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು’ ಎಂದಳು.. ಹಾಗೆ ಅವಳು ಅಷ್ಟು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೊಗಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಚ್ಚರಿಯ ಜತೆ ಖುಷಿಯೂ ಆಯ್ತು..

‘ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್.. ಆ ಸಂಧರ್ಭಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿತ್ತು ಅನ್ಕೋತೀನಿ..’ ಎಂದೆ ಅವಳ ನಗೆಯನ್ನೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸುತ್ತ..

 ‘ನನ್ನ ಇದುವರೆಗಿನ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರವ್ಯೂನಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮೊದಲ ಸಾರಿ ನೋಡಿದ್ದು – ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟುಗಳು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಲಿಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದು.. ಐ ಯಾಮ್ ಶೂರ್ ದೇ ವರ್ ಇಂಪ್ರೆಸ್ಡ್ ಅಂಡ್ ಹ್ಯಾಡ್ ಎ ಗುಡ್ ಒಪಿನಿಯನ್ ಎಬೌಟ್ ದ ಕಂಪನಿ.. ನನಗೆ ಆ ಸ್ಲೈಡುಗಳನ್ನ ಕಳಿಸಿ ಕೊಡ್ತೀಯಾ.. ಮುಂದಿನ ಸಾರಿಯಿಂದ ಅವನ್ನೆ ಬಳಸ್ಕೊಬೋದು ಬೇರೆ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲು..?’ ಎಂದ ಅವಳ ದನಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅಣತಿಯಂತಿರದೆ, ಬೇಡಿಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಗಮನಿಸದಿರಲಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಹಿಂದೆಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸದೆ ಒಂದೆ ಬಾರಿಗೆ, ‘ಬೈ ಆಲ್ ಮೀನ್ಸ್.. ಮೈಲ್ ಕಳಿಸ್ತೀನಿ’ ಎಂದುತ್ತರಿಸಿದ್ದೆ.

ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಊಟದ ತಟ್ಟೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟ ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಗಮನ ಮತ್ತೆ ಊಟದತ್ತ ತಿರುಗಿತು.. ಊಟದ ನಡುವೆ ಅಂತಿಮ ಸುತ್ತಿಗೆ ಬಂದು ಶಾರ್ಟ್ ಲಿಸ್ಟ್ ಆದ ಐವರು ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟುಗಳತ್ತ ಮಾತು ಹೊರಳಿತು.. ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡದ ನಾಯರ್ ನನ್ನ ಮನದ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನೆ ಮಾತಾಗಿಸಿ ನುಡಿದ.. ‘ನನಗೇನೊ ಆ ಕೊನೆಯ ಐವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಜನರಾದರು ಆಯ್ಕೆಯ ಅರ್ಹತೆ ಇದ್ದವರು ಎನಿಸಿತು.. ಅವರವರ ನಡುವೆ ತೀರಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ… ಐದನೆಯವನು ಮಾತ್ರ ಮಿಕ್ಕ ನಾಲ್ವರಿಗಿಂತ ತೀರಾ ಕೆಳಗಿದ್ದ’

‘ ಹೌದು ನನಗು ಹಾಗೆ ಅನಿಸಿತು.. ಆ ನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದದ್ದು ನಿಜಕ್ಕು ಒಂದು ರೀತಿ ಮಿಕ್ಕವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದಂತೇನೊ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು’ ಎಂದೆ. ಸಮಾನ ಸ್ತರದಲಿದ್ದ ನಾಲ್ವರಲ್ಲಿ ಯಾರಿಬ್ಬರನ್ನು ಆರಿಸುವುದು ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬಂದಾಗ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವಿಗೆ ಬದಲು ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್ನಿನ ಪರ್ಫಾರ್ಮೆನ್ಸ್ ಅನ್ನು ಟೈ ಬ್ರೇಕರ್ ತರ ಬಳಸಿ, ಇಬ್ಬರನ್ನು ಆರಿಸಿದ್ದೆವು.. ಕಾಲೇಜು ಕೋಟಾ ಅಂತ ಇರದಿದ್ರೆ ಖಂಡಿತ ನಾಲ್ವರು ಸಮಾನ ಅರ್ಹತೆ ಇದ್ದವರೇನೆ..

ತಿನ್ನುವ ಪ್ಲೇಟಿನತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ್ದ ಜಾನಕಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಾತಿಗೆ ಏಕಾಏಕಿ ಉತ್ತರಿಸದೆ ತುಸು ಆಲೋಚಿಸುವವಳಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು, ನಂತರ ಮರುಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದಳು..

‘ ನಮಗೆ ಬೇಕಾಗಿರೋದು ಸುಮಾರು ಐವತ್ತು ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟುಗಳು… ನಾವು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಹೋಗೋದು ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಕಾಲೇಜುಗಳು.. ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲು ಒಳ್ಳೆ ಎಂಪ್ಲಾಯರ್ ಅನ್ನೊ ರೆಪ್ಯುಟೇಷನ್ ಉಳಿಸಿಕೊಬೇಕಾದ್ರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿಯೂ ಆಯಾ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರನ್ನಾದರು ಆರಿಸಿಕೊಬೇಕು.. ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಮುಂದಿನ ಸಾರಿ ಸರಿಯಾದ ರೆಸ್ಪಾನ್ಸ್ ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ.. ಹಾಗೆಯೆ ಒಂದೆ ಕಡೆ ಜಾಸ್ತಿ ಜನರನ್ನ ಆರಿಸಿಬಿಟ್ರೆ ಬೇರೆ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತೆ.. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಈ ಕಾಲೇಜು ನಮ್ಮ ಬೆಸ್ಟ್ ಕಾಲೇಜುಗಳ ಲಿಸ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇನೂ ಅಲ್ಲಾ.. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಲಿ ನಾವು ನಾಲ್ಕು ಜನರನ್ನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಆಗುತ್ತಾ? ‘

ಅವಳ ಮಾತು ನಿಜವೆ.. ಅಲ್ಲದೆ ಇವರು ನಾಲ್ವರು ಈ ಕಾಲೇಜಿನ ಮಾನದಂಡದಲಷ್ಟೆ ಬೆಸ್ಟು… ಕಾಲೇಜುಗಳ ಸಮಗ್ರ ಹೋಲಿಕೆಗಿಳಿದರೆ ಇವರು ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕರಲ್ಲಿರುತ್ತಾರಾ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗದು..

ನಾವಿಬ್ಬರು ಮಾತಾಡದೆ ಇದ್ದಾಗ ಜಾನಕಿ ತಾನೆ ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು..’ಅಲ್ಲದೆ ನಮಗೆ ಬೆಸ್ಟ್ ಅನಿಸಿದ ಟಾಪ್ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ವಾಲಿಟಿ ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟ್ಸ್ ಸಿಗೋದ್ರಿಂದ ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡೊ ಸಾಧ್ಯತೆ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಒತ್ತಡ ಎರಡೂ ಇರುತ್ತೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಎರಡಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.. ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ ಒಂದಕ್ಕೆ ಲಿಮಿಟ್ ಮಾಡುವ ಇರಾದೆಯೂ ಇತ್ತು.. ಆದರೆ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಟಾಪರ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎರಡಾದರು ಕ್ಲಿಯರ್ ಮಾಡಿದರೆ ಫಿಫ್ಟಿ ಪರ್ಸೆಂಟಾದರು ಅಕಾಮಡೇಟ್ ಮಾಡಿದಂತೆ ಆಗುವುದಲ್ಲ ಅನಿಸಿ ಎರಡಕ್ಕೆ ಓಕೆ ಅಂದೆ..’

‘ ಅದೂ ನಿಜವೆ.. ಈ ಸಾರಿ ರಿಸೆಶನ್ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಕಡಿಮೆ ರಿಕ್ರೂಟ್ಮೆಂಟು ಇರುವ ಕಾರಣ ಸಿಗುವ ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟುಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಇರುತ್ತಾರೆ…’ ಎಂದ ಕೇಶವ ನಾಯರ್ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತ.

ಮತ್ತೆ ಕಾರಿನತ್ತ ನಡೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಜಾನಕಿ ತಟ್ಟನೆ ಕೇಳಿದಳು ‘ಮುಂದಿನ ಶುಕ್ರವಾರ ನಿಮಗಿಬ್ಬರಿಗು ಸಮಯವಿರುತ್ತಾ? ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲೆ ಒಂದು ಟಾಪ್ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಇದೆ..’ ಅಂದಳು

ನಾಯರ್ ತಾನು ವಿದೇಶಿ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಕಾರಣ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿದ.. ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅನುಮಾನದಿಂದ, ‘ ಒಂದೇ ದಿನ ಸಾಕಾ..? ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿನ ಹಿಡಿಯಿತಲ್ಲಾ? ‘ ಎಂದೆ

‘ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾಲೇಜಾದ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲೆ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.. ಈ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಇದೇ ಮೊದಲ ಸಾರಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಅದರೆ ತುಂಬಾ ಬೆಸ್ಟ್ ಪರ್ಫಾರ್ಮಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ..ನಂಬರ್ ಒನ್ ಇನ್ ಬೆಂಗಳೂರ್ ಅಂಡ್ ದಿ ಸ್ಟೇಟ್ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.. ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟ್, ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್ ಆದರೆ ಸಾಕು.. ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನ ಬರಲು ಹೇಳಬಹುದು… ನಾನು ಶನಿವಾರ ಅಥವಾ ಸೋಮವಾರ ಮಾಡೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.. ಹೀಗಾಗಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಒಂದು ದಿನದ ಭೇಟಿ ಸಾಕು’ ಎಂದಳು..

ನನಗು ಅದು ಹೇಗಿರುವುದೊ ಕುತೂಹಲವೆನಿಸಿತು..ಜತೆಗೆ ಮುಂದಿನ ಶುಕ್ರವಾರ ಮತ್ತಾವ ಅವಸರದ ಒತ್ತಡವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ‘ ಸರಿ ನಾನು ಬರುತ್ತೇನೆ.. ಲೆಟ್ ಮಿ ಗೈನ್ ಸಮ್ ಎಕ್ಸ್ ಪೀರೀಯೆನ್ಸ್ ಇನ್ ಹೋಮ್ ಟರ್ಫ್ ‘ ಎಂದೆ.. 

ಬೇಗನೆ ತಲುಪಲೆಂದು ಹೊರಟರು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಕೊನೆಗೆ ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತನ್ನು ದಾಟಿಯಾಗಿತ್ತು.. 

*************

ಶುಕ್ರವಾರ ಹೊಸ ಕಾಲೇಜಿನತ್ತ ನಡೆದದ್ದು ನಾನು ಜಾನಕಿ ನಾವಿಬ್ಬರು ಮಾತ್ರವೆ.. ಮತ್ತಾರು ಫ್ರೀಯಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಸೆಪರೇಟಾಗಿ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಇಬ್ಬರೆ ಸಾಕು ಅನ್ನುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣ..

ಯಥಾರೀತಿ ಕಂಪನಿಯ ಕುರಿತಾದ ಪ್ರೆಸೆಂಟೇಷನ್ನಿನಿಂದ ಆರಂಭ.. ಇಲ್ಲಿಯೂ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲೇಜಿನಂತೆ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.. ಅದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲೆ ಒಮ್ಮೆ ಸುತ್ತ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದ ನನಗೆ ಏನೊ ವಿಶೇಷವಿರುವುದು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಂತಾದರು ಏನೆಂದು ತಟ್ಟನೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರದ ನಡುವಲ್ಲೆ ಅದೇನೆಂದು ಸಡನ್ನಾಗಿ ಹೊಳೆಯಿತು.. ಆ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ನಾನೂರು ಜನರಿರುವಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.. ದೊಡ್ಡ ಟಾಪರ್ ಕಾಲೇಜಾದ್ದರಿಂದ ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟುಗಳು ಜಾಸ್ತಿಯಿರಬೇಕು ಎನಿಸಿತು. ಅದು ಮುಗಿದ ಕೂಡಲೆ ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟಿಗೆ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ ಫಾರಂ ಪಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರ ಜೊತೆ ಪುಟ್ಟ ಭೇಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಸೂಚನೆಯೂ ಬಂತು ಅಲ್ಲಿನ ಕೋಆರ್ಡಿನೇಟರರ ಮೂಲಕ.. ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಷಗಳ ಅಗ್ರಿಗೇಟ್ ಶೇಕಡ ಅರವತ್ತು ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಪಟ್ಟವರು ಮಾತ್ರ ಅರ್ಹರು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ನಾನೂರು ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ನುಗಳು ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟಿಗೆ ಕೂರಲು ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಜಾನಕಿಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಂತೆ ಈ ಲೆವಲ್ ಫಿಲ್ಟರಿನಿಂದಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲೇಜಿನಂತೆ ಸುಮಾರು ನೂರು ಜನ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಮಾಮೂಲಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂಬ ಅನಿಸಿಕೆ. ಕೋ- ಆರ್ಡಿನೇಟರಿಗೆ ಫಿಲ್ಟರು ಮಾಡಿದ ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ನುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಹೇಳಿ ನಾವಿಬ್ಬರು ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ರೂಮಿನತ್ತ ನಡೆದೆವು…

ಭವ್ಯವಾದ ಅದುನಿಕ ಕೋಣೆಯಲಿದ್ದ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ವಿದೇಶದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಈ ಕಾಲೇಜು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ.. ವಿದೇಶಿ ಮಟ್ಟದ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸವನ್ನೆ ಭಾರತದಲ್ಲು ನೀಡುವಂತಾಗಿಸಲು ತಾನು ಕೈಗೊಂಡ ಈ ಯೋಜನೆ, ಅದರ ಹಿನ್ನಲೆ, ಧ್ಯೇಯೋದ್ದೇಶಗಳನ್ನರುಹುತ್ತ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಬೇರೆ ಕಂಪನಿಗಳಿಂದ ಬಂದವರು ಒಂದೆ ಏಟಿಗೆ ನಲವತ್ತು ಐವತ್ತು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಉದಾಹರಣೆ ನೀಡುತ್ತ, ನಮ್ಮ ಕಂಪನಿ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುವ ಕುರಿತು ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.. ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮ ಕೋಟಾ ವಿಧಾನ ಕುರಿತು ಅವರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇತ್ತೇನೊ.. ಪ್ರತಿಭಾವಂತರ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಸಾಧನೆ ಮಾನದಂಡವಾಗಬೇಕೆ ಹೊರತು ಕಾಲೇಜುಗಳ ಕೋಟಾ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ತಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಸರಿಸೂಕ್ತ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು… ಕೊನೆಯ ಸುತ್ತು ತಲುಪುವ ತಮ್ಮ ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಆಗುತ್ತದೆಂಬ ಇಂಗಿತವೂ ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿತ್ತು. ಅವರ ಮಾತಿಂದ ನಾನೆಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವಿತನಾಗಿಬಿಟ್ಟೆನೆಂದರೆ ಈ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಸಾಧ್ಯವೊ ಅಷ್ಟು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದೆ ಸರಿ ಎಂಬ ತಕ್ಷಣದ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ..! ಆದರೆ ಅನುಭವಿಯಾದ ಜಾನಕಿ ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಸೀರಿಯಸ್ ಮುಖಚಹರೆಯನ್ನು ಬದಲಿಸದೆ, ಫಲಿತಾಂಶ ಹೇಗೆ ಬರುವುದೊ ನೋಡಿ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಭರವಸೆ ನೀಡಿ ಹೊರಬಂದಿದ್ದಳು..

ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಹಾಲಿನತ್ತ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಮಗೊಂದು ಶಾಕ್ ಕಾದಿತ್ತು.. ಜತೆಗೆ ಆ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಅದೇಕೆ ಅಷ್ಟು ಕಾನ್ಫಿಡೆಂಟ್ ಆಗಿದ್ದರೆಂಬ ಮೊದಲ ಕುರುಹೂ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ನಾವು ಊಹಿಸಿದ ನೂರಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಅರ್ಹ ಅಪ್ಲಿಕೇಷನ್ನುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಮುನ್ನೂರರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ದಾಟಿತ್ತು..! ನಾನು ಜಾನಕಿಯ ಮುಖ ನೋಡಿದ್ದೆ, ಈಗೇನು ಮಾಡುವುದು ಎನ್ನುತ್ತ.. ಜಾನಕಿಯ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಯು ಇದ್ದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.. ಮುನ್ನುರಕ್ಕು ಅನುಮತಿಸುವುದು ಔಟ್ ಅಫ್ ಕ್ವೆಶ್ಚನ್ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ, ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ‘ಲೆಟ್ ಅಸ್ ರೈಸ್ ದ ಕಟಾಫ್ ಹಿಯರ್ ಟು ಸೆವೆಂಟಿ ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಅಂಡ್ ಸೀ’ ಅಂದಳು..!

ಸರಿ ಇಬ್ಬರು ಸೇರಿ ಆ ಮುನ್ನೂರು ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ನುಗಳನ್ನು ಜಾಲಾಡತೊಡಗಿದೆವು, ಎಪ್ಪತ್ತರ ಕಟಾಫ್ ಮಾರ್ಕಿನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದಿರಿಸುತ್ತ.. ಆದರೆ ಈ ಸುತ್ತಿನ ನಂತರವು ಸುಮಾರು ಇನ್ನೂರು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಕಣದಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಏನು ಎನ್ನುವಂತೆ ಜಾನಕಿಯ ಮುಖ ದಿಟ್ಟಿಸಿದೆ, ಇನ್ನೂರಕ್ಕೆ ಓಕೆ ಎನ್ನಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಎಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ..

‘ ಲೆಟ್ ಅಸ್ ರೈಸ್ ದ ಬಾರ್.. ವೀ ವಿಲ್ ಮೇಕಿಟ್ ಸೆವೆಂಟಿಫೈವ್..’ ಎಂದವಳೆ ಅರ್ಧದಷ್ಟನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಫಿಲ್ಟರ್ ಮಾಡತೊಡಗಿದಳು.. ನಾನು ಮಿಕ್ಕ ಪೇಪರುಗಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದೆ.. ಕೊನೆಗೆ ಈ ಸುತ್ತು ಮುಗಿದ ಮೇಲೂ ನೂರ ಮೂವ್ವತ್ತು ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ನುಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡವು ಕಣದಲ್ಲಿ.. ಇನ್ನೇನು ಎಂಭತ್ತಕ್ಕೆ ಏರಿಸುವಳೇನೊ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೆ, ‘ ಲೆಟ್ ಅಸ್ ಕೀಪ್ ಅಟ್ ದಿಸ್ .. ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟಿಗೆ ಬಿಡೋಣ..’ ಎಂದಳು.

ನನಗೆ ನಾವಿಬ್ಬರೆ ಇರುವ ಕಾರಣ ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನವೂ ಇತ್ತು.. ನಾನದನ್ನು ಕೇಳುವ ಮೊದಲೆ ಫಟ್ಟನೆ ಉತ್ತರ ಬಂತು..’ಇಲ್ಲಿನ ಟ್ರೆಂಡ್ ನೋಡಿದರೆ ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಪಾಸ್ ಆಗೋರು ಜಾಸ್ತಿ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ.. ನಾವು ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಐದರ ಬದಲು ಎಂಟು ಮಂದಿಗೆ ಏರಿಸೋಣ.. ಆಗ ಕನಿಷ್ಠ ಎಂಟು ಟೀಮ್ ಆಗುತ್ತಾರೆ.. ತೀರಾ ಟೈಮ್ ಲಿಮಿಟ್ ಆದರೆ ನಾವಿಬ್ಬರು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್ ಕಂಡಕ್ಟ್ ಮಾಡೋಣ..’ ಎಂದಳು.. ಎಲ್ಲ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕು ಅವಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ದ ಉತ್ತರವೊಂದು ತಟ್ಟನೆ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವುದು ಅನುಭವದ ದೆಸೆಯಿಂದಲೊ, ಅಥವಾ ಅವಳ ಚುರುಕು ಬುದ್ಧಿಯ ಚಾಣಾಕ್ಷತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಲೊ ಅರಿವಾಗದಿದ್ದರು ಅವಳ ಕುರಿತಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅದು ಕಾರಣವಾಯ್ತೆಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಮನವರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು.

ಸದ್ಯ ಅದು ಮುಗಿಯಿತೆಂದು ನಾನಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದು ಮುಗಿಯದ ಕಥೆಯೆಂಬಂತೆ ಹೊಸ ರೂಪ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು – ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟ್ ಮುಗಿದ ನಂತರ… ನಮ್ಮೆಣಿಕೆಯಂತೆ ಅರ್ಧದಷ್ಟಾದರು ಫಿಲ್ಟರ್ ಆದರೆ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತೈದು ಮಂದಿ ಕಣದಲ್ಲುಳಿಯಬೇಕಿತ್ತು ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್ನಿಗೆ.. ನಮ್ಮ ಕಟಾಫ್ ಸ್ಕೋರಾದ ಎಪ್ಪತ್ತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ಸುಮಾರು ನೂರು ಮಂದಿ ಪಾಸಾಗಿ ಮುಂದಿನ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರುವ ಸೂಚನೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.. ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೆ ಇದನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಟ್ರಿಕ್ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಯಥಾರೀತಿ ಕಟಾಫ್ ಸ್ಕೋರನ್ನು ಎಂಭತ್ತೆರಡರ ತನಕ ಏರಿಸಿದಾಗ ಮಿಕ್ಕುಳಿದವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು.. ಇದೆಲ್ಲ ಮಾಡುವಾಗಲೆ ನನಗೆ ಈ ಕಾಲೇಜಿನ ಬಗೆ ಗೌರವಾದರಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗತೊಡಗಿತ್ತು.. ಇಲ್ಲೇನೊ ವಿಶೇಷವಿದೆ, ಈ ರೀತಿ ಬರಿಯ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಸರಕನ್ನೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಬೇಕೆಂದರೆ.. ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ಅಂದಂತೆ ಇದೊಂದು ಮಾಸ್ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಆಫ್ ಕ್ವಾಲಿಟಿ ಎಜುಕೇಷನ್ನೆ ಇರಬಹುದೆನಿಸತೊಡಗಿತು.

ಜಾನಕಿ ಮೊದಲೆ ಹೇಳಿದ್ದಂತೆ ಆ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಮೊದಲ ಹದಿನಾರು ಮಂದಿಯನ್ನು ಎಂಟರ ಎರಡು ಗುಂಪಾಗಿಸಿದಳು..’ ನಾವೀ ಎರಡು ಗುಂಪಿನಲ್ಲೆ ಇಲ್ಲಿರುವವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬುದ್ದಿವಂತರನ್ನು ಕಾಣುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುವುದು..ಒಂದು ರೀತಿ ಟಾಪ್ ಸಿಕ್ಸ್ ಟೀನ್ ಅನ್ನು.. ಇವೆರಡು ಗುಂಪನ್ನು ನಾವಿಬ್ಬರು ಸೇರಿ ಒಟ್ಟಾಗಿಯೆ ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್ ಮಾಡಿಸೋಣ.. ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತಿ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಇಬ್ಬರ ಬದಲು ನಾಲ್ವರನ್ನ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಇಲ್ಲೆ ಎಂಟು ಜನ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ’

ಹಾಗೆ ಮುಂದುವರೆದು ಮಿಕ್ಕ ಆರು ತಂಡಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತ, ‘ ಇವು ಬಾಟಮ್ ಫಾರ್ಟಿ ಎಯ್ಟ್… ಇವರನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ ಒಂದು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.. ನಾವಿಬ್ಬರು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದರೆ ಇಬ್ಬರು ಮೂರು ಮೂರನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.. ಒಟ್ಟು ಐದು ಸೆಶನ್ ಆದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.. ಸಂಜೆ ಒಳಗೆ ಮುಗಿಸಿಬಿಡಬಹುದು..’ ಎಂದಳು..

ಜಾನಕಿಯ ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಮೊದಲೆರಡು ಗುಂಪಿನಿಂದ ನಾಲಕ್ಕು ಮಂದಿಯಂತೆ ಒಟ್ಟು ಎಂಟು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಆರಿಸಲೇಬೇಕಾಯ್ತು.. ನಿಜಕ್ಕು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಅದೆಷ್ಟು ಸಮರ್ಥ ವಾಕ್ಪಟುಗಳಾಗಿದ್ದರೆಂದರೆ ಎಂಟರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು , ಯಾರು ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲೆ ಕಷ್ಟವಾಯ್ತು. ತೀರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸ್ತರದಲ್ಲಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಷ್ಟೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿ ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರ ನುಡಿಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಿಕ್ಕ ಆರು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ತೊಡಕಿರಲಿಲ್ಲ.. ಪ್ರತಿ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಇಬ್ಬಿಬ್ಬರಂತೆ ಮಿಕ್ಕ ಹನ್ನೆರಡು ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದಾಗ ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಕೊನೆಯ ರೌಂಡಿಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದವರು.. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲೇಜಿನ ಫಲಿತಾಂಶದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಆ ಸಂಖ್ಯೆ ಬಂದು ನಿಂತಾಗ ನಾವಿಬ್ವರು ನಿರಾಳದಿಂದ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಟ್ಟೆವು..

‘ ನನಗೇನೊ ಈ ಇಪ್ಪತ್ತರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ.. ಇದುವರೆಗಿನ ಗುಣಮಟ್ಟ ನೋಡಿದರೆ ಕನಿಷ್ಟ ಹತ್ತು ಜನರಾದರು ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.. ಅದು ಹೋಲಿಕೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಫಿಲ್ಟರ್ ಮಾಡುವುದರಿಂದ.. ಅವರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಿಸುವುದೆಂದರೆ ನಿಜಕ್ಕು ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯ ಟ್ಯಾಲೆಂಟನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೇನೊ ಎಂದು ಕೂಡ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ..’ ನನ್ನ ಅನುಮಾನಕ್ಕೊಂದು ರೂಪ ಕೊಡುತ್ತ ಜಾನಕಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ, ಅವಳ ಅನಿಸಿಕೆಯೇನಿರಬಹುದೆಂದು ಅರಿಯಲು..

‘ ಹೌದು ನನಗೂ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ… ಆದರೆ ಹತ್ತೆಲ್ಲ ಆಗದ ಹೋಗದ ಮಾತು.. ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ಐದಾರು ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.. ನಾವಿದುವರೆವಿಗು ಮೂರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಯಾವ ಕಾಲೇಜಲ್ಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಐದಾರು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆವೆಂದರೆ ಇದೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿಯ ದಾಖಲೆಯಾಗುತ್ತದೆ..ಏನಿವೇ ಲೆಟ್ ಅಸ್ ಟಾರ್ಗೆಟ್ ಅಟ್ ಲೀಸ್ಟ್ ಫೋರ್’ ಎಂದಳು ಅವಳು ನನ್ನ ಧಾಟಿಯಲ್ಲೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತ..’ ಸೋಮವಾರ ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಇರುತ್ತಲ್ಲ ನೋಡೋಣ.. ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶ್ ಕೂಡ ಕೂರ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದಾರೆ ನೀವಿಬ್ಬರು ಹತ್ತತ್ತು ಜನರನ್ನ ಕವರ್ ಮಾಡಿದರೆ ಅವತ್ತೆ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿಬಿಡಬಹುದು’ ಎಂದಳು..

‘ಸರಿ ..ಮಿಕ್ಕಿದ್ದು ಸೋಮವಾರ ನೋಡೋಣ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ..’ ಎಂದವನೆ ಅವತ್ತಿನ ಮಾತಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯ ಹಾಡಿ ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆದಿದ್ದೆ..

***************

ನನಗೇಕೊ ಸೋಮವಾರ ಎಂದು ಬಂದೀತೊ ಅನ್ನುವ ಕುತೂಹಲ ವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲು ಕಾಡತೊಡಗಿತ್ತು.. ಆ ಕಾಲೇಜು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವಿನಲ್ಲಿ ಬರಿ ಪ್ರಚಂಡರೆ ಕಾಣುತ್ತಾರೆನಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕುತೂಹಲವೆ ಆಗಿತ್ತು.. ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವಿಗೆ ಬಂದು ಕೂತಾಗ ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟುಗಳಿಗಿಂತ ನಾನೆ ಜಾಸ್ತಿ ಎಗ್ಸೈಟ್ ಆಗಿರುವೆನೇನೊ ಎನಿಸಿ ನಗುವು ಬಂದಿತ್ತು.. ನಿಗದಿತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶರ ಜತೆಗೂಡಿ ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದ ರೂಮಿನಲ್ಲೆ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಆರಂಭಿಸಿಬಿಟ್ಟೆವು. ಜಾನಕಿ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಆದವರ ಜೊತೆ ಮಾತ್ರ ಕೊನೆಯ ಸುತ್ತು ಮಾಡ್ಬೇಕಾದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಕೂರುವ ಅಗತ್ಯ ಇರಲಿಲ್ಲ..

ಆದರೆ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಆರಂಭವಾದಂತೆ ನನಗೇಕೊ ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಿಸುಮುರಿಸೆನಿಸತೊಡಗಿತು.. ಮೊದಲು ಬಂದದ್ದು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಬಂದ ಹುಡುಗಿ.. ತನ್ನ ಅದ್ಭುತವೆನ್ನುವ ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪರಿಚಯ ಆರಂಭಿಸಿದ ಹುಡುಗಿ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ರೌಂಡಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಯಾಕೊ ಏಕಾಏಕಿ ಮಂಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು.. ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೂ ಬಹಳ ಬೇಸಿಕ್ ಸ್ತರದ್ದು.. ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗಿನ ಮೊದಲ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುವ ಸರಳ ಮೂಲಭೂತ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು ಮತ್ತದರ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಬಳಕೆಯ ಕುರಿತದ್ದು.. ಅದು ಗೊತ್ತಿರದೆ ಯಾವ ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಮುಂದಿನ ಸೆಮಿಸ್ಟರಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.. ಅಷ್ಟೊಂದು ಮೂಲಭೂತ ಮಟ್ಟದ ಸರಳ ಗ್ರಹಿಕೆಗಳು.. ಆದರೆ ಒಂದಕ್ಕು ನೆಟ್ಟಗೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳಲು ಬಾರದೆ ತಡಬಡಾಯಿಸಿದ್ದು ಕಂಡು ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯೆ ಆಯ್ತು.. ಬಹುಶಃ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಭಯದಿಂದ ಹಾಗಾಗಿರಬಹುದೇನೊ ಅನಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಧೈರ್ಯ ತರಿಸುವ ಉತ್ತೇಜಕ ಮಾತನಾಡಿದರು ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಲಿಲ್ಲ.. ವಾತಾವರಣ ತಿಳಿಯಾಗಲೆಂದು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಜೋಕ್ ಮಾಡಿದರು ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.. ಸರಿ ಇನ್ನು ನಾನೇನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆನಿಸಿ ಅರ್ಧಗಂಟೆಗೆ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಮುಗಿಸಿ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟೆ, ಇದ್ಯಾವುದೊ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಕೇಸ್ ಇರಬಹುದೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ..

ನನ್ನೆಣಿಕೆ ಸುಳ್ಳಾಗುವಂತೆ ಎರಡನೆ ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯ ಕೇಸು ಅದೇ ರೀತಿಯ ಫಲಿತದಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾವಸಾನವಾಗತೊಡಗಿದಾಗ ನನಗೇಕೊ ದಿಗಿಲಾಯ್ತು, ನಾನು ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಬಗೆಯಲ್ಲೆ ಕುಂದಿರಬಹುದೆ ಎಂದು.. ಆ ಅನುಮಾನ ಬಂದಾಗ ಯಾವುದಕ್ಕು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಬಿಡುವುದು ವಾಸಿ ಎನಿಸಿ ಪಕ್ಕದ ರೂಮಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶರನ್ನು ಕಾಫಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಕರೆದು ನನ್ನ ದಿಗಿಲನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡೆ..

‘ ಅಯ್ಯೊ..ನಾನು ಇದನ್ನೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡೆ.. ಇದುವರೆಗು ಮೂರು ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟ್ಸನ್ನ ನೋಡಿದೆ.. ಒಬ್ಬರೂ ಸುಖವಿಲ್ಲ. ಜಾನಕಿ ಹೇಳಿದ ರೀತಿ ನೋಡಿ ಏನೊ ಘಟಾನುಘಟಿಗಳಿರಬಹುದು ಅಂದುಕೊಂಡೆ.. ಆದರೆ ಇದುವರೆವಿಗು ಐ ಯಾಮ್ ವೆರಿ ವೆರಿ ಡಿಸಪಾಯಿಂಟೆಡ್..’ ಅಂದಾಗ ‘ ಸದ್ಯ.. ಇದು ನನ್ನೊಬ್ಬನ ಅನುಭವ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ’ ಅನಿಸಿ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿತ್ತು.. ಆದರು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ರೌಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಜನರು ಅದು ಹೇಗೆ ಅಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತೆಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಕಾಡತೊಡಗಿತು.. ಯಾವುದಕ್ಕು ಇದರ ತುದಿಬುಡ ಸೋಸುವುದೆ ಒಳಿತೆನಿಸಿ ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶರಿಗೊಂದು ಐಡಿಯಾ ಹೇಳಿದೆ – ಮುಂದಿನ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯನ್ನು ಇಬ್ಬರೂ ಈ ಕುರಿತು ಉಪಾಯವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಎಂದು..

ಮುಂದಿನ ಅಭ್ಯರ್ಥಿ ಬಂದಾಗ ಆರಂಭದಲ್ಲೆ ಅವನ ಪರಿಚಯದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೆ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಮಾತಿಗಿಳಿಯುವಂತೆ, ಅವನ ಕಾಲೇಜಿನ ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟ್ , ಸಮೂಹ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಅದ್ಭುತ ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ ಅಚ್ಚರಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತ ಅದು ಹೇಗೆ ಇಡೀ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಆ ಮಟ್ಟದ ಸಾಧನೆ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು? ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಬಗೆ ಸಿದ್ದತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಿರಿ ಎಂದು ಸಾಂಧರ್ಭಿಕವಾಗಿಯೆಂಬಂತೆ ಕೇಳಿದೆ.. ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಿಂದಲೆ ಅರ್ಧ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಉಬ್ಬಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಆವನು ಆ ಗತ್ತಿನಲ್ಲೆ ಹೇಗೆ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷದ ಆರಂಭದಿಂದಲೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟಿಗೆ , ಸಮೂಹ ಚರ್ಚೆಗೆ ತಯಾರಾಗಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ವಿವರಿಸತೊಡಗಿದೊಡನೆ ನನಗೆಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾಗಿ ಹೋಯ್ತು.. ಕೊನೆಯ ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೂ ವಾರದ ಕೊನೆಯ ಎರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೊಂದೊಂದು ‘ಮಾಕ್ ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟ್’ ಮತ್ತು ‘ಮಾಕ್ ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್’ ನಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬೇಕು.. ಹೀಗೆ ವರ್ಷ ಪೂರ್ತಿ ರಿಟನ್ ಟೆಸ್ಟ್, ಗ್ರೂಪ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಕಂಪನಿಗಳು ನಡೆಸುವ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ತೀರಾ ಹೊಸದರಂತೆ ಅನಿಸುವುದೆ ಇಲ್ಲ.. 

ಆದರೂ ಅದು ಸುಲಭವಾಗಿಯಂತು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.. ಆ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸಿದ್ದತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಅನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಆಗ ಸರಕ್ಕನೆ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರು ನುಡಿದ ಮಾತೊಂದು ನೆನಪಾದಾಗ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವೂ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು – ‘ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಸಿದ್ದತೆ ಸಿಗಲೆಂದು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿ, ಐಐಟಿ, ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿ ಮತ್ತು ರಿಸರ್ಚ್ ಇನ್ಸ್ ಟಿಟ್ಯೂಟುಗಳ ಪ್ರೊಫೆಸರುಗಳ ಹತ್ತಿರವೆ ಮಾಕ್ ಪೇಪರು ಸೆಟ್ ಮಾಡಿಸಿ ಅದನ್ನೆ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಮಾಡಿಸುತ್ತೇವೆ’ ಎಂದಿದ್ದ ಮಾತು. ಆಗ ಅದರ ಆಳ, ಅಗಲ ಅರಿವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಈಗರಿವಾಗುತ್ತಿದೆ.. ಕಂಪನಿಗಳಿಂದ ನಾವು ಕೂಡ ಅದೆ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಟೆಸ್ಟ್ ಪೇಪರುಗಳನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸುವುದರಿಂದ, ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಅದೇ ಮಟ್ಟದ ಮಾಕ್ ಪೇಪರುಗಳಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ತಯಾರಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.. ಒಂದು ಸಾರಿ ಪ್ಯಾಟ್ರನ್ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಹೋದರೆ, ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕಲಿತುಬಿಡಬಹುದು.. ಹೀಗಾಗಿ ಟೆಸ್ಟುಗಳು ನೀರು ಕುಡಿದಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸೂಕ್ತ ಮೂಲತಃ ಜ್ಞಾನ, ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇರದಿದ್ದರು.. ಸಮೂಹ ಚರ್ಚೆಯೂ ಅಷ್ಟೆ.. ವಾರಕ್ಕೆರಡರಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಎಂತಹ ಪೆದ್ದನು ತುಸುವಾದರು ಮಾತಾಡಲು ಕಲಿತುಬಿಡುತ್ತಾನೆ ಗುಂಪಿನ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ.. ಅದೆಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆಯದೇನೊ ಸರೀ.. ಆದರೆ ಅದೆಲ್ಲದರ ತಳಹದಿಯಾಗಿರಬೇಕಾದ ಕಲಿಕೆಯ ಅಡಿಪಾಯವೆ ಸರಿಯಾಗಿರದಿದ್ದರೆ ಈ ತರಬೇತಿಯಿಂದ ಪ್ರಯೋಜನವಾದರೂ ಏನು ? ಕಲಿಕೆಯ ಬದಲು ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸುವ ಸುಲಭ ಗಿಮಿಕ್ ಆಗಿಬಿಡುವುದಿಲ್ಲವೆ ? ಹೇಗೊ ಈ ಗಿಮಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟರು, ಈ ಸತ್ವದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಕೆಲಸದ ನಿಭಾವಣೆಯಲ್ಲು ಅದೇ ಮನಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ಕಂಪನಿಯ ಹಿನ್ನಡೆಗೆ ಕಾರಣೀಭೂತರಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ ?

ಅದೆಂತೊ ಆ ಫಲಿತಾಂಶದ ಬ್ರಹ್ಮ ರಹಸ್ಯದ ಅರಿವಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ನಿರಾಳವಾಯ್ತು.. ನಂತರದ ಮಾತಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶರು ಇದೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಪೂರ್ಣ ಚಿತ್ರವೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಂತಾಗಿ ಪೂರ್ತಿ ನಿರಾಳವಾಯ್ತು.. ಇಂಟರ್ವ್ಯೂವುಗಳೆಲ್ಲ ಮುಗಿದರು ಒಬ್ಬರು ಸೂಕ್ತರಾದವರು ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲವಾದಾಗ ಅಚ್ಚರಿಯೇನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.. ಇದ್ದುದರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಮಿಕ್ಕವರಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದರಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಹಿಂದಿನ ಕೇರಳ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅವರ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ..ತಮ್ಮ ಪಾಲು ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶರದು ಇದೆ ತರದ ವರದಿ.. ತೀರಾ ಬೇಕೆ ಬೇಕೆಂದರೆ ಕೊನೆಯ ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟ್ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಆರಿಸಬಹುದಷ್ಟೆ, ಅದೂ ವಿತ್ ಕಾಂಪ್ರಮೈಸ್ ಅಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಒಂದೆ ಮೂಸೆಯ ಸರಕುಗಳು ಎಂದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು..

ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಬಿಜಿಯಾಗಿದ್ದ ಜಾನಕಿಗೆ ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಕೂಡ ನಾವು ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಕಳಿಸಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಸಂಜೆ ತಟ್ಟನೆ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ರೂಮುಗಳತ್ತ ಓಡಿಬಂದಳು.. ಕಾಫಿಯ ಕಪ್ಪೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೂತಿದ್ದ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಒಂದೆ ಬಾರಿಗೆ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ, ‘ಹೌ ಮೆನಿ ?’ ಎಂದಳು, ನಾವು ಆರೆನ್ನುತ್ತೇವೊ, ಹತ್ತೆನ್ನುತ್ತೇವೊ ಎನ್ನುವ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯಲ್ಲಿ..

ನಾನು ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶರತ್ತ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ, ‘ ನನ್ …ಜಸ್ಟ್ ಜೀರೋ’ಎಂದೆ.. ಅವಳು ಅದನ್ನು ಹಾಸ್ಯವಲ್ಲ ನಿಜವೆಂದು ಅರಿಯಲೆ ಕೆಲವು ಹೊತ್ತು ಹಿಡಿಯಿತು.. ಒಂದಷ್ಟು ಗಳಿಗೆಯ ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರದ ನಂತರ ನಾನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಇಡೀ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಅವಳೊಡನೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡೆ.. ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶರ ವರದಿಯನ್ನು ಜತೆ ಸೇರಿಸಿ ನೋಡಿದವಳಿಗೆ ನಾವು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನಂಬಲೆ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.. ಐದಾರು ಬೇಡ , ಒಂದೆರಡಾದರೂ ಬೇಡವೆ ? ಎಂದವಳ ತರ್ಕ..

‘ ನೋ.. ನಾವು ಒಂದೆರಡನ್ನಾದರು ಆರಿಸದೆ ಇರುವಂತಿಲ್ಲ.. ವೀ ವಿಲ್ ಲೂಸ್ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಇನ್ ದಟ್ ಕಾಲೇಜ್ ಅಂಡ್ ಸ್ಟುಡೆಂಟ್ಸ್.. ಒಂದಿಬ್ಬರನ್ನಾದರು ಆರಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿಲ್ಲವೆ , ನೋಡಿ..’ ಎಂದಳು

‘ನಮ್ಮ ಮಿಕ್ಕ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇವರು ಅರ್ಧಕ್ಕು ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಜಾನಕಿ.. ಇಟ್ ವಿಲ್ ಬೀ ಯೆ ಬಿಗ್ ಕಾಂಪ್ರೊಮೈಸ್.. ಆಲ್ಸೊ ಇಂಜಸ್ಟೀಸ್ ಟು ದ ಕ್ಯಾಂಡಿಡೇಟ್ಸ್ ವೀ ಡ್ರಾಪ್ಡ್ ಬಿಫೋರ್ ‘ ಎಂದೆ ನಾನು ಕೇರಳ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವರ ಕೇಸನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತ… ಈಗಲೂ ಏನಿಲ್ಲ ಅವರನ್ನೆ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಇವರ ಬದಲಿಗೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ..

ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶರು ಅದನ್ನೆ ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತ, ‘ ಸುಮಾರಾಗಿರುವವರು ಸಹ ಬಾಟಂ ಫೈವ್.. ನನ್ನ ಕೇಳಿದರೆ.. ಈ ಕಾಲೇಜಿಂದ ಯಾರನ್ನೂ ಆರಿಸದಿರುವುದೆ ವಾಸಿ.. ವೀ ಶುಡ್ ಸೆಂಡ್ ಎ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಮೆಸೇಜ್… ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರು ಹಿಡಿದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವ ತಪ್ಪು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ… ನಾನಂತು ಯಾರನ್ನು ರೆಕಮಂಡ್ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಗುಂಪಿನಿಂದ’ ಎಂದವರೆ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಟೆಬಿಟ್ಟರು ಹೊರಡಲವಸರವಿದೆಯೆಂದು ‘ಸಾರಿ’ ಹೇಳಿ.

ಅವರು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಿಕ್ಕುಳಿದಿದ್ದು ನಾನು ಮತ್ತು ಜಾನಕಿ ಮಾತ್ರ..

‘ ಐ ಡೋಂಟ್ ವಾಂಟು ಆರ್ಗ್ಯೂ ಏನಿಮೋರ್… ಈ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಹೆಸರಿದೆ..ನಾವಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಿರುವುದೆ ಇದೆ ಮೊದಲ ಸಾರಿ.. ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ ಯಾರದರು ಇಬ್ಬರನ್ನ ಶಾರ್ಟ್ ಲಿಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಡು ನಿನ್ನ ಗುಂಪಿನಿಂದ.. ಸೂರ್ಯಪ್ರಕಾಶರನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.. ಅವರೊಂದು ಸಾರಿ ಡಿಸಿಶನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಯಿತು ಮತ್ತೆ ಬದಲಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ..’ ಎಂದವಳೆ ಸರಕ್ಕನೆ ಎದ್ದು ಹೊರಟು ಹೋದಳು..

ನನ್ನ ಮುಂದಿದ್ದ ಆ ಹತ್ತು ಜನರ ಲಿಸ್ಟನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತ ದಿಗ್ಮೂಢನಂತೆ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆ, ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗದೆ…!

(ಮುಕ್ತಾಯ)

(PS:Upon searching, found this site giving hints and help to candidates including question papers 😊 http://www.freshersworld.com/interview/campus-interview)

00482. ಸಣ್ಣ ಕಥೆ: ಆ ರಟ್ಟಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ..


00482. ಸಣ್ಣ ಕಥೆ: ಆ ರಟ್ಟಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ..
____________________________

  
picture source: https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:Umzugskarton.jpg

ಎಂದಿನಂತೆ ಆ ದಿನವೂ ಆಫೀಸಿನ ತನ್ನ ಕೊಠಡಿಗೆ ಬಂದು ಬೀಗ ತೆಗೆದು ಒಳಹೊಕ್ಕ ನಿಮಿಷನಿಗೆ ಕಬೋರ್ಡಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟಿರುವ, ಅಂಟಿಸಿದ ಟೇಪಿನ್ನೂ ತೆಗೆಯದ ಅದೆ ರಟ್ಟಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು – ಅದೇನಿರಬಹುದೆಂದು ಕುತೂಹಲ ಕೆರಳಿಸುತ್ತ. ನಿತ್ಯವೂ ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೆ ಇರುವ ನಿಮಿಷನಿಗೆ ಯಾಕೊ ಅವತ್ತಿನವರೆಗು ಅದೇನೆಂದು ನೋಡುವ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿರಲಿಲ್ಲ.. ನೂರೆಂಟು ಅವಸರದ ವಿಷಯಗಳ ನಡುವೆ ಈ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯತ್ತ ಚಿತ್ತದ ಮೊದಲ ಗಮನ ಹರಿಯುವುದಾದರು ಎಂತು ? ಆಫೀಸಿನ ಬೀಗದ ಕೈ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಿಂಗಳಷ್ಟೆ ಆಗಿದೆ – ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಆ ಊರಿಗೆ ವರ್ಗವಾಗಿ ಬಂದಷ್ಟೆ ಸಮಯ. ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಮೊದಲೆ ಬರಬೇಕಿದ್ದರು, ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ದಿನ ಮುಂದೂಡಬೇಕಾದ್ದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ತಡವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ನಿಗದಿತ ದಿನಾಂಕಕ್ಕೆ ಬರುವನೆಂಬ ಮಾಹಿತಿಯ ಮೇಲೆ ಕೊಠಡಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿ ‘ನಿಮಿಷ್ ಕುಮಾರ್ – ಡೈರೆಕ್ಟರ್ ಅಫ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಸರ್ವಿಸಸ್’ ಎಂದು ನಾಮಫಲಕವನ್ನು ಸಿದ್ದ ಮಾಡಿ ನೇತು ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು, ರೈಲಿನ ಬೋಗಿಯಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಕಾದಿರಿಸುವಂತೆ…! ಆ ಬೋರ್ಡು ಮಾತ್ರ ನಿಯತ್ತಾಗಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಅವನು ಬಂದು ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗು ಅವನ ದಾರಿ ಕಾಯುತ್ತ.

ಅವನಿಗಿಂತ ಮೊದಲೆ ಬಿಜಿನೆಸ್ ಟ್ರಿಪ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಬಂದು ಹೋದ ಕೆಲವರು ‘ಏನ್ರಿ…ಆಗಲೆ ಹೆಸರು ಹಾಕಿ ಆಫೀಸು ರೂಮು ಬುಕ್ ಮಾಡಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ..? ನೀವು ಹೋಗುವುದೊಂದೆ ಬಾಕಿ ಅಂಥ ಕಾಣುತ್ತೆ..’ ಎಂದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪರೋಕ್ಷ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಹಾಕಿ ಹೋಗಿದ್ದರು – ಆದಷ್ಟು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೆ.. ತೀರಾ ಕೊನೆಯವಳಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ರೀಟಾ ಮೋಹನ್ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದವಳೆ, ‘ಏನ್ ಸಾರ್.. ನಿಮ್ಮ ರೂಮನ್ನ ಖಾಲಿಯಿದೆ ಅಂತ ಯಾವುದೊ ಟೆಸ್ಟಿಂಗಿಗೊ, ಟ್ರೈನಿಂಗಿಗೊ ಬಳಸ್ತಾ ಇದಾರೆ ? ರೂಮು ತುಂಬ ಆರೇಳು ಜನ ಕೂತಿದ್ದನ್ನ ಕಂಡೆ.. ಅದೇನೊ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ವಾರ್ ರೂಮ್ ಅಂತೆ.. ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾರು ಕೂತಿಲ್ಲ ಅಂತ ಟೆಂಪರರಿಯಾಗಿ ಬಳಸ್ಕೋತಾ ಇದಾರೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಈಗ ಇನ್ನು ಇಲ್ಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಈ ದೊಡ್ಡ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಬಹುಶಃ ಅವರು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದುದ್ದೆ ಇರಬೇಕು .. ‘ಮತ್ತೇನಿರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲಿ? ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪೇಪರು, ಅದು ಇದೂ ಅಂತ ತುಂಬಿ ಇಟ್ಟಿರಬೇಕು.. ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುವ ಹೊಣೆ ತಮಗೆ ಸೇರಿದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ಹೊರಟು ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.. ಅದೇನೆಂದು ಗೊತ್ತಿರದಿದ್ದರು ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ದಿನವೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿರಬೇಕಾದವನು ನಾನು.. ಹಾಳಾಗಲಿ, ಮಧ್ಯೆ ಬಿಡುವಾದಾಗ ಅದರೊಳಗೇನಿದೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಅದಕೊಂದು ಗತಿ ಕಾಣಿಸಿಬಿಡಬೇಕು’ ಎಂದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮೆತ್ತನೆಯ ಆಸನದತ್ತ ನಡೆದ ನಿಮಿಷ ತನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಎಂದಿನಂತೆ.

ತನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಪೇಪರು, ಅದು ಇದೂ ಎಂದು ಹರಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ನೀಟಾಗಿ, ಶಿಸ್ತಾಗಿ ಇರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವನ ಹಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸ. ಒಂದು ರೀತಿಯ ಶಿಸ್ತಿನ ವಾತಾವರಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಶೀಘ್ರ ವಿಲೇವಾರಿ ಮಾಡುವ ಒತ್ತಡವು ಬರುವ ಕಾರಣ. ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳನೇಕರು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಆಡಿದ್ದು ಇದೆ – ‘ನಿಮ್ಮ ಟೇಬಲ್ ಯಾವಾಗಲೂ ತುಂಬಾ ಕ್ಲೀನಪ್ಪ.. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತೀರಾ’… ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಕುಹಕವಾಡುತ್ತಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಿದೆ; ‘ಅವನಿಗೇನ್ರಿ..? ಕೆಲಸವೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ.. ಹೆಸರಿಗೆ ಸೀನಿಯರು ಮ್ಯಾನೇಜರು..ಟೇಬಲ್ ನೋಡಿದರೆ ಸದಾ ಖಾಲಿ.. ಏನು ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಾನೊ ಇಲ್ಲವೊ ಅಂತಲೆ ಅನುಮಾನ..’ ಎಂದಾಡಿಕೊಂಡದ್ದು ಅವನ ಕಿವಿಗು ಬಿದ್ದಿದೆ.. ಆದರೆ ಅದನ್ನವನು ಯಾವತ್ತೂ ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ.. ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಅವನ ಜಾಯಮಾನ.. ಈಗಲೂ ಅಷ್ಟೆ.

ಪ್ರಮೋಶನ್ನು ಸಿಕ್ಕಿತೆಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ಈ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬಂದು ‘ಸೆಟಲ್’ ಆಗಲಿಕ್ಕೆ ಹವಣಿಸುತ್ತಿರುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ತರದ ತರಲೆ ತಾಪತ್ರಯಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಕಾರಣ ತನ್ನ ರೂಮಿನ ಚಿಲ್ಲರೆ ವಿಷಯಗಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಆಫೀಸಿನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆಂದು ಇರಬೇಕಿದ್ದ ರಾಗಿಣಿ ‘ಮೆಟರ್ನಿಟಿ ಲೀವ್’ ಹಾಕಿ ಹೋಗಿರುವ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲಾ ತಾನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯ.. ಪಾಪದ ಹುಡುಗಿ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಏನೆಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯವೊ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡಿಟ್ಟೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ, ಆದರೆ ರೂಮು ತಾನು ಬರುವ ತನಕ ಖಾಲಿಯಾಗಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪ ಒರಣವಾಗಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.. ಅದೇನೆ ಇರಲಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಆ ರಟ್ಟಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದು , ಅದೊಂದು ಅಪಶೃತಿಯ ತಂತಿಯಂತೆ ನಿತ್ಯವೂ ಕಾಡುತ್ತದೆ – ಅದರಲ್ಲು ಅದರ ಗಾತ್ರದ ದೆಸೆಯಿಂದ. . ಒಂದು ವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಾದರು ಬಂದು ಅದರಲ್ಲೇನಿದೆ ನೋಡಿ ಮೋಕ್ಷ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು – ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿಬಿಡುವ ಮೊದಲೆ.. ಈಗಾಗಲೆ ಬಂದು ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದುಹೋಯ್ತು.. ಅಬ್ಬಾ! ಈ ಕೆಲಸದ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಹಾಳು ದಿನಗಳು ಓಡುವುದೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ..

ನಿಮಿಷನಿಗಂದು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದ ದಿನ.. ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಮೀಟಿಂಗಿನ ಮೇಲೆ ಮೀಟಿಂಗು.. ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಗುಂಪು ಬಂದು ಏನಾದರೊಂದು ವಿಷಯದ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿವೆ.. ಅದಕ್ಕವನು ದೂರುವಂತೆಯೂ ಇಲ್ಲ.. ಅದನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದವನು ಸ್ವತಃ ಅವನೆ. ಹೊಸ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತ ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ ಮೊದಲು ಅಲ್ಲೇನು ನಡೆದಿದೆಯೆಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.. ಆಮೇಲಷ್ಟೆ ಅದರ ಸಾಧಕ ಭಾಧಕ, ಬೇಕು ಬೇಡಗಳ ತರ್ಕ, ನಿಷ್ಕರ್ಷೆ ಸಾಧ್ಯ.. ಆದರೆ ಆ ದಿನ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚೆ ಆಯಿತೆಂದು ಹೇಳಬೇಕು – ಗಂಟೊಗೊಂದರಂತೆ ಏಳು ಮೀಟಿಂಗುಗಳು.. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯದು ಕಸ್ಟಮರ ಜತೆಗಿನ ಭೇಟಿ.. ಅಂತಹ ಮುಖ್ಯ ಭೇಟಿಗಳನ್ನು ದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೆ ಮೂರ್ಖತನ.. ಆದರೆ ಆ ಸಮಯ ಕಸ್ಟಮರೆ ಸೂಚಿಸಿದ ಕಾರಣ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.. ರಾಗಿಣಿಯಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಇಂತದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳೇನೊ – ತನಗೆ ಅಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ ಮೀಟಿಂಗುಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಲು ಬರದು.. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಮಯ ಇದೆಯೆ, ಇಲ್ಲವೆ ಎಂದೂ ಯೋಚಿಸದೆ, ಪರಿಶೀಲಿಸದೆ ‘ಓಕೆ’ ಎನ್ನುವ ಆತುರದ ಸ್ವಭಾವ.. ಅದು ಯಾರು ಹೆಸರಿಟ್ಟರೊ, ನಿಮಿಷ ಎಂದು – ಕಾಲದ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯ ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ಪರಿವೆಯೆ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ.. ಅದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ…

ಈಗಾಗಲೆ ಮೂರು ಮೀಟಿಂಗು ಮುಗಿಸಿದ್ದಾನೆ ನಿಮಿಷ.. ಬೆಳಗಿನಿಂದಲು ಒಂದು ಮಿಂಚಂಚೆಯನ್ನು ಓದಲಾಗಿಲ್ಲ, ಗಂಟೆ ಗಳಿಗೆಗೊಮ್ಮೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವ ಬರಿಯ ಹಾಳು ಮೊಬೈಲ್ ಮೆಸೇಜ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನು ನೋಡಲು ಶಕ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಲಂಚಿನ ಸಮಯ ಹತ್ತಿರವಾದಂತೆ ಯಾಕೊ ಪದೆ ಪದೆ ಕಣ್ಣು ಆ ರಟ್ಟಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯತ್ತಲೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ ಆಯಾಚಿತವಾಗಿ.. ಆ ದಿನ ಅದರ ಕುರಿತು ಯಾಕೀ ಬಗೆಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಸಹನೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಬಿಜಿ.. ಕೊನೆಗೆ ಲಂಚಿನ ಮುನ್ನದ ಮೀಟೀಂಗ್ ಮುಗಿಸಿ ಕ್ಯಾಂಟಿನ್ನಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ದನಾಗುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಫಕ್ಕನೆ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು – ಯಾಕೀ ಹೆಚ್ಚಿದ ಚಡಪಡಿಕೆಯೆಂದು.. ‘ದಿನದ ಕೊನೆಗೆ ಬರುವ ಗ್ರಾಹಕರ ಮುಂದೆ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಿಡುವುದು ಶೋಭೆಯಲ್ಲ – ನೀಟಾದ ಫರ್ನೀಷರಿನ ನಡುವೆ ದೃಷ್ಟಿಬೊಟ್ಟಂತೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಈ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮುಜುಗರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಅಸಹನೆ, ಚಡಪಡಿಕೆ.. ಇನ್ನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಮೀಟಿಂಗುಗಳು ಶುರುವಾದರೆ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಕಡೆ ಗಮನ ನೀಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.. ಈಗಲೆ ಯಾರನ್ನಾದರು ಕರೆದು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇರೆಲ್ಲಾದರು ಇಡಲು ಹೇಳಿಬಿಡಲೆ ? ಆದರೆ ಈಗ ಲಂಚಿನ ಹೊತ್ತು .. ಯಾರು ಕೈಗೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.. ಅದೆಷ್ಟು ತೂಕವಿದೆಯೊ ಏನೊ.. ಏನು ಮಾಡಬಹುದು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ?’

ಹಾಗೆ ಸುತ್ತಲು ಕಣ್ಣಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಿಮಿಷನಿಗೆ ತಟ್ಟನೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಅಲ್ಮೇರ.. ‘ಫೈಲುಗಳನ್ನಿಡುವ ಕಬೋರ್ಡಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಅದನ್ನು ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಬಹುಶಃ ಕಬೋರ್ಡಿಗೆ ಹಿಡಿಸದ ದೊಡ್ಡ ಸರಕುಗಳನ್ನಿಡಲಿರಬೇಕು.. ಅದೆಲ್ಲ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿಯೆ ಇದೆ – ಇನ್ನು ಬಳಸದಿರುವ ಕಾರಣ. ಗಾತ್ರ ಹಿಡಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ ಈ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿಬಿಡಬಹುದಲ್ಲಾ ? ಆದರೆ ಹಾಳಾದ್ದು ಅದೆಷ್ಟು ತೂಕವಿದೆಯೊ ಏನೊ? ಸರಿ.. ಯಾಕೊಂದು ಬಾರಿ ನೋಡಿಯೆ ಬಿಡಬಾರದು? ಎತ್ತಲು ಆಗದಿದ್ದರೆ ಯಾರಾದರು ಲಂಚಿನ ನಂತರ ಬಂದವರ ಸಹಾಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಎತ್ತಿಟ್ಟರಾಯ್ತು..’ ಎಂದುಕೊಂಡವನೆ ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ, ಕೈಗಳೆರಡನ್ನು ಹುರಿಗೊಳಿಸುತ್ತ ಭಾರವಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವ ಭೌತಿಕ ಹಾಗು ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ದತೆಯೊಂದಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ ನಿಮಿಷ..

ಭಾರವೇನು ಬಂತು ? ಹೂವೆತ್ತಿದಷ್ಟು ಹಗುರವಾಗಿ ಮೇಲೆದ್ದು ಬಂದಿತ್ತು ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ.. ! ಬಹುಶಃ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಕೇಜಿಯ ತೂಕದ ಅದರೊಳಗೆ ತೂಕವಾದದ್ದೇನು ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ..ಒಳಗೆ ಟೊಳ್ಳಾಗಿ ಖಾಲಿಯಿದ್ದರು ಇದ್ದೀತು. ಸಲೀಸಾಗಿ ಅದನ್ನೆತ್ತಿದವನೆ ಅಲ್ಮೇರದ ಎಡಖಾನೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ ನಿರಾಳ ಉಸಿರಾಡಿದ ನಿಮಿಷ.. ‘ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಸುಲಭವಾಗಿಯೆ ಆಗಿಹೋದಂತಾಯ್ತು.. ಈಗ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮೊದಲಿದ್ದ ಜಾಗ ಖಾಲಿಯಾಗಿ, ನೀಟಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ – ಬಹುಶಃ ಅಲ್ಲೊಂದು ಹೂ ಕುಂಡವನ್ನೊ, ಹೂದಾನಿಯನ್ನೊ ಇಟ್ಟರೆ ನಾವೆಲ್ಟಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ..’ ಎಂದುಕೊಂಡೆ ಕ್ಯಾಂಟಿನ್ನಿನತ್ತ ನಡೆದವನ ಮನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆ ಮೂಲ ಕೊರೆತ ನಿಂತಿರಲಿಲ್ಲ; ‘ಏನೊ ಭಾರದ ಪೇಪರುಗಳಿರಬಹುದೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ನೋಡಿದರೆ ಇಷ್ಟು ಹಗುರವಿದೆಯಲ್ಲ? ಒಳಗೇನಿರಬಹುದೆಂದು ನೋಡಿಬಿಡಬೇಕು ಒಮ್ಮೆ..ಹಾಳು ಕುತೂಹಲ ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.. ಅದೂ ಇಷ್ಟು ಖಾಲಿಯಿದೆಯೆಂದರೆ ಏನೊ ಹೊಸದಾದ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿಟ್ಟ ವಸ್ತುವೆ ಇರಬೇಕು..’ಎಂದುಕೊಂಡೆ ಗಬಗಬನೆ ತಿನ್ನುತ್ತ ಊಟದತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ್ದ ನಿಮಿಷ, ಮುಂದಿನ ಮೀಟಿಂಗಿನ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಚಿಂತನೆಗಿಳಿಯುತ್ತ..

ಅಚ್ಚರಿಯೆಂಬಂತೆ ಆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಮೀಟಿಂಗುಗಳೆಲ್ಲ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಬಲು ಸುಗಮವಾಗಿಯೆ ನಡೆದುಹೋದವು. ಕಸ್ಟಮರನ ಭೇಟಿಯೂ ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆದು, ಮನೆಗೆ ಎಂದಿಗಿಂತ ತಡವಾಗಿ ಹೊರಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂದರೂ ಏನೂ ಆಯಾಸ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಹರ್ಷ ಮೈ ತುಂಬಿಕೊಂಡಂತಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡು ನಿಮಿಷನಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಯೆನಿಸಿತ್ತು. ‘ಆ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೂ ತಾನು ಅಲ್ಮೇರದೊಳಗೆ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟ ರಟ್ಟಿನೆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗು ಏನಾದರೂ ಸಂಬಂಧವಿರಬಹುದೆ? ‘ ಎನ್ನುವ ಅನಿಸಿಕೆ ಮೂಡಿ ಮರೆಯಾದರೂ ಆ ತರಹದ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಅವನಿಗೇ ನಗು ಬಂತು. ಅದೇ ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಠಡಿಗೆ ಬೀಗ ಹಾಕಲು ಹೊರಟವನಿಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ, ‘ಯಾಕೊಮ್ಮೆ ಒಳಗೇನಿದೆಯೆಂದು ನೋಡಿಯೆ ಬಿಡಬಾರದು ?’ ಎಂದು ಬಲವಾಗಿಯೆ ಅನಿಸಿತು..

ಒಮ್ಮೆ ಆ ಅನಿಸಿಕೆ ಮನಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ ತಡ, ಅದು ಆಸೆಯ ಮೂಸೆಯಲ್ಲಿ ಹೊರಳಿ, ಅರಳಿ ಬಲವಾದ ಪ್ರಲೋಭನೆಯ ಹೆಮ್ಮರವಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚೇನು ಸಮಯ ಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆ ಆಸೆ ಅದಮ್ಯ ಒತ್ತಡವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ, ‘ಹೇಗೂ ತೂಕವಿಲ್ಲದ ಹಗುರ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತಾನೆ ? ಒಮ್ಮೆ ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿಯೆ ಹೊರಟುಬಿಡೋಣ’ ಎಂಬ ಭಾವಕ್ಕೆ ರಾಜಿ ಮಾಡಿಸಿದಾಗ, ಏನೊ ಒಂದು ಬಗೆಯ ರಣೋತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಒಳಗೆ ಬಂದು ಅಲ್ಮೇರ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದ. ಈಗಾಗಲೆ ಸಂಜೆಯ ಗಡುವು ದಾಟಿದ್ದ ಕಾರಣ ಆಫೀಸು ಬಹುತೇಕ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಹೊರ ತೆಗೆದ ರಟ್ಟಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಾನು ಕೂರುವ ಜಾಗದ ಎದುರಿನ ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿರಿಸಿ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಬಿಚ್ಚತೊಡಗಿದ, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಜೋಡಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಹಾಗೆ. ಅದರ ಆಯತಾಕಾರದ ಚಿಕ್ಕ ಬದಿಯ ಪಾರದರ್ಶಕ ಟೇಪನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪಟ್ಟನೆ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಅದರ ಬಾಯಿಯ ಮೂಲಕ ಒಳಗಿರುವುದೇನೆಂದು ತಟ್ಟನೆ ಗೋಚರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು ನಿಮಿಷನಿಗೆ..!

ಅದೊಂದು ಪೋಲೊ ಕಂಪನಿಯ, ಬೆಳ್ಳಿ ಲೋಹದ ಬಣ್ಣದ ವಿಮಾನದ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಬ್ಯಾಗೇಜ್ ಸೈಜಿನ ಸುಂದರ ಲಗೇಜ್ ಪೀಸ್ ಆಗಿತ್ತು… ಲೋಹದ ಹಾಗೆ ಗಟ್ಟಿ ಹೊದಿಕೆಯ ಕವಚದಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರು, ತೂಕವಿಲ್ಲದ ಹಗುರ ಮೂಲವಸ್ತುವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದ ಕಾರಣ ತೀರಾ ತೂಗದೆ ಹಗುರವಾಗಿತ್ತು. ಅದರ ವಿನ್ಯಾಸ ಕೂಡ ನಾವೀನ್ಯತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ, ಮಧ್ಯದ ಭಾಗದಿಂದ ಎರಡು ಬದಿಗೆ ಸಮನಾದ ಸಲೆಯಿರುವಂತೆ ಜಿಪ್ಪಿನ ಮೂಲಕ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು.. ಆ ಜಿಪ್ಪನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಒಳಗೆ ತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೆ ಅದರ ಒಳ ವಿನ್ಯಾಸವೆ ದಂಗು ಬಡಿಸುವ ಮತ್ತೊಂದು ಲೋಕವನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟಂತಿತ್ತು… ಸೊಗಸಾದ, ರೇಷ್ಮೆಯಂತೆ ನವಿರಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ, ವಿಶೇಷ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಬಾಟಿಕ್ ಪ್ರಿಂಟಿಂಗಿದ್ದ ಲೈನಿಂಗ್.. ಬಟ್ಟೆಯ ಅಂಚಿನುದ್ದಕ್ಕು ಇದ್ದ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಸರಿದಾಡಬಲ್ಲ ಜಿಪ್ಪನ್ನು ಹಾಕಿ ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಪ್ರತಿ ಬದಿಯು ಮತ್ತೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಂತೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದುದಲ್ಲದೆ, ಆ ಮುಚ್ಚಿದ ಹೊಳೆಯುವ ವಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ ಜಿಪ್ಪಿನ ಪುಟ್ಟ ಪಾಕೇಟ್ಟುಗಳು. ಆ ಜಿಪ್ಪಿನ ಪುಟ್ಟ ಜೇಬುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳನ್ನಿಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದ್ದು, ಖಾನೆಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ, ಸಂಯೋಜನೆ, ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟುತನವೆಲ್ಲ ನೋಡಿದರೆ ‘ವಿವರಗಳತ್ತ ಸಮಸ್ತ ಗಮನ – ಅಟೆನ್ಷನ್ ಟು ಡೀಟೈಲ್’ ಎನ್ನುವುದು ಅದರ ಪ್ರತಿ ಅಂಗುಲದಲ್ಲು ಎದ್ದು ಕಾಣಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಹೊರಗಿನ ಸೂಟ್ಕೇಸ್ ಮುಚ್ಚುವ ಜಿಪ್ಪಿನ ತುದಿಗಳೆರಡು ಸಂಧಿಸುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸರಿದಾಡದಂತೆ ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸುವ ಕೀಲಿಯ ಕಿಂಡಿ ಮತ್ತು ಅದರ ನಂಬರ ಲಾಕಿನ ಪ್ಯಾನೆಲ್.. ಅದೆಲ್ಲ ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದೆಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಉದ್ದನೆಯ ಸರಳಿನ ಹಿಡಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಮಿಷನ ಕಂಪನಿಯ ಲೋಗೊ ಇರುವ ಪದಕದಂತಹ ಲೋಹದ ತುಂಡಿನ ಅಳವಡಿಕೆ ಬೇರೆ. ತಮ್ಮ ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಆರ್ಡರು ಕೊಟ್ಟು ಮಾಡಿಸಿರಬೇಕು, ಯಾವುದೊ ವಿಶೇಷ ಉದ್ದೇಶದ ಸಲುವಾಗಿ.. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಸಿದ್ದ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ – ‘ಮೇಕ್ ಟು ಆರ್ಡರ’ ನ ಸಲುವಾಗಿ.. ಆದ್ದರಿಂದಲೆ ಒರಿಜಿನಲ್ ಪೋಲೊ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಲೋಗೊ ತೆಗೆದು ಹಾಕಿ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಕಂಪನಿಯ ಹೆಸರು, ಲೋಗೊ ಇರುವ ಕಿರು ಫಲಕ ಅಂಟಿಸಿದ್ದಾರೆ…’ ಎಂದುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ ಮುಚ್ಚಿ ಒಳ ಸೇರಿಸಿದ ನಿಮಿಷ, ಅಲ್ಮೇರದೊಳಗಿಡುತ್ತ..

ಹಾಗೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತಟ್ಟನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯುದಿಸಿತು ನಿಮಿಷನ ಮನದಲ್ಲಿ – ‘ಇದನ್ನೇಕೆ ತನ್ನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ?’ ಎಂದು. ‘ಬಹುಶಃ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ತನ್ನ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆಂದೆ ಕಂಪನಿ ನೀಡಿರುವ ಉಡುಗೊರೆಯೆ ಇದು ? ಪ್ರಮೋಶನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದವರೆಲ್ಲರಿಗು ಕೊಡುತ್ತಾರೆಯೊ ಏನೊ? ಅಂದ ಮೇಲೆ ತಾನಿದನ್ನು ಮನೆಗೆ ಒಯ್ದು ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಬಹುದಲ್ಲ ? ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ದಿನದ ಬಿಜಿನೆಸ್ ಟ್ರಿಪ್ಪಿಗೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದಂತಿದೆ… ನೋಡಲು ಒಳ್ಳೆ ಪ್ರೊಪೆಷನಲ್ ಲುಕ್ ಇರುವುದರಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕು ಒಳ್ಳೆಯ ಜೋಡಿ..’ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಅದನ್ನು ಒಳಗಿಡುವುದೊ ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಹೊರಕ್ಕೆ ತೆಗೆಯುವುದೊ ಎನ್ನುವ ಸಂದಿಗ್ದದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಹೊತ್ತಲ್ಲೆ, ಮನದ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲೆಯಿಂದ ಮೊದಲಿನ ಆಲೋಚನಾ ಸರಣಿಗೆ ಸಂವಾದಿಯಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಾದಸರಣಿ ತೇಲಿ ಬರತೊಡಗಿತು.. ‘ಛೆ..ಛೆ.. ಇರಲಾರದು.. ಅದು ನನಗೆ ಎಂದಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಯಾರಾದರು ತಿಳಿಸದೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರೆ ? ಬಹುಶಃ ತಾನಿಲ್ಲದಾಗ ಖಾಲಿ ರೂಮೆಂದುಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ಸೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಮರೆತಿರಬೇಕು… ಅದು ಯಾರ ಸಲುವಾಗಿ ತಂದಿದ್ದೊ, ಅಥವಾ ಯಾರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೊ ? ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಇಟ್ಟುಬಿಡುವುದೆ ಸರಿ..’ ಎಂದು ವಿಲೋಮ ವಾದ ಮುಂದೊಡ್ಡಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕಿಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು..

‘.. ಬೇರೆಯವರಿಗೆಂದಾದರೆ ನನ್ನ ರೂಮಿನಲ್ಲೇಕಿಡುತ್ತಿದ್ದರು? ಅದೂ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಒಂದೇ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಮಾತ್ರ.. ತಾತ್ಕಲಿಕವಾಗಿ ಸ್ಟೋರು ರೂಮಿನಲ್ಲಿಟ್ಟಂತೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳಿರಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲವೆ ? ಒಂದೆ ಒಂದನ್ನು ಯಾಕಿಡುತ್ತಿದ್ದರು ? ಆದರು ಅದರ ಕುರಿತಾಗಿ ನನಗೆ ಯಾರಾದರು ಹೇಳಬೇಕಿತ್ತಲ್ಲಾ ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳುವವರು ಎಂದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ರಾಗಿಣಿಯೆ ಆಗಿರಬೇಕು.. ಹಾಂ..! ರಾಗಿಣಿಯ ಮೆಟರ್ನಿಟಿ ರಜೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವಳು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.. ಅಲ್ಲದೆ ಅವಳ ಆಗಿನ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆರಿಗೆಯ ಚಿಂತೆಯಿರುವುದೆ ಹೊರತು ಈ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳು ನೆನಪಿರುವುದು ಕಷ್ಟ.. ಅದರಲ್ಲು ತಾನು ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಅಂತರದ ನಂತರ ಬಂದರೆ, ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ನೆನಪಿದ್ದೀತು ? ಬಹುಶಃ ಅವಳು ಹೆರಿಗೆ ರಜೆ ಮುಗಿಸಿ ವಾಪಸ್ಸು ಬಂದ ಮೇಲೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೇಳುತ್ತಾಳೇನೊ?’ ಎಂದು ಅದೇ ಬಿರುಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಲೋಭಿಸತೊಡಗಿತ್ತು ಮನದಿನ್ನೊಂದು ಮೂಲೆ..

ಆಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿಮಿಷನಿಗೆ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಕಂಪನಿ ಪಾಲಿಸಿಯಾದ ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಿಭಾವಣೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ವಚನ.. ಅದನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಅನುಸರಿಸುವುದಾದರೆ, ಅನುಮಾನವಿದ್ದಾಗ ಸುರಕ್ಷಿತ ತೀರ್ಮಾನ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದೆ ಉಚಿತ ವಿಧಾನ.. ‘ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿಖರ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಸುಮ್ಮನೆ ವಾಪಸ್ಸು ಇಟ್ಟು ಬಿಡುವುದೆ ಸರಿ.. ಬೇಕಾದರೆ ರಾಗಿಣಿ ವಾಪಸ್ಸು ಬಂದ ಮೇಲೊ, ಪೋನು ಮಾಡಿದಾಗಲೊ ವಿಚಾರಿಸಿ ಕೇಳಿದರಾಯಿತು..’

ಈ ವಿಚಾರ ಸರಣಿ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಗಟ್ಟಿ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿದ ನಿಶ್ಚಿತ ಮನ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ವಾಪಸಿಟ್ಟು ಬೀಗ ಹಾಕಿ ನಡೆಯಿತು ನಿರಾಳತೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರುಬಿಡುತ್ತ. ಆದರು ಕಾರಿನ ಪ್ರಯಾಣದುದ್ದಕ್ಕು, ಮನೆ ಸೇರುವ ತನಕ ಆ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಬ್ಯಾಗೇಜ್ ಲಗೇಜಿನ ಸುಂದರ ರೂಪವೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು ನಿಮಿಷನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ..!

*******************

ಮುಂದಿನ ಎರಡು ವಾರ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಕೆಲಸ ನಿಮಿಷನಿಗೆ. ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಕಾರ್ಯಭಾರ.. ಎರಡು ವಾರದ ನಂತರ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ‘ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ ಮೀಟಿಂಗ್’ ಮತ್ತು ‘ಕಸ್ಟಮರ್ ಮೀಟ್’ಗಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ನೂರೆಂಟು ಸಿದ್ದತೆಗಳು ಅವನ ತಲೆಗೆ ಗಂಟು ಬಿದ್ದಿತ್ತು.. ಹಿಂದೆಲ್ಲ ಇಂಥಾ ಮೇಳಗಳ ಉಸ್ತುವಾರಿ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಅನುಭವವಿದ್ದ ರಾಗಿಣಿಯ ಅಲಭ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ತರದ ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳ ನಿಭಾವಣೆಯ ಭಾಗವು ಅವನ ಸಮ್ಮತಿಗೊ, ಸಲಹೆಗೊ ಕಾಯುತ್ತ, ಮತ್ತಷ್ಟು ತಡವಾಗಿಸಲು ಅವನನ್ನೆ ಕಾರಣವಾಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಅಂತು ಇಂತು ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ದತೆಗಳು ನಡೆದು ಬ್ಯಾಂಕಾಕಿಗೆ ಹೊರಡುವ ದಿನ ಬಂದಾಗ ಯಾವುದೊ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವೊಂದು ತಲೆಯಿಂದಿಳಿದು ಹಗುರಾಗಿ ಹೋದ ಅನುಭಾವ..

ಎರಡು ದಿನದ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಲಗೇಜು ಪ್ಯಾಕು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಸೂಟ್ಕೇಸ್ ಯಾವುದಿದೆಯೆಂದು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ವಾರದ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಸೈಜಿನ ಲಗೇಜ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಮಾತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ತಟ್ಟನೆ ನೆನಪಾಗಿತ್ತು, ಅಲ್ಮೇರದಲ್ಲಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಲಗೇಜು.. ‘ಆ ಸೈಜಿನ ಲಗೇಜ್ ಬ್ಯಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಿರುತ್ತಿತ್ತು? ಚೆಕ್ ಇನ್ ಮಾಡುವ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ ನೇರ ವಿಮಾನದ ಕ್ಯಾಬಿನ್ನಿಗೆ ಒಯ್ದು ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು.. ಈ ದೊಡ್ಡ ಲಗೇಜೆಂದರೆ ಚೆಕ್ ಇನ್ ಮಾಡಲೆ ಬೇಕು.. ಅಂದ ಮೇಲೆ ಹಾಳಾದ್ದು ಎರಡೂ ಕಡೆಯೂ ಲಗೇಜಿನಿಂದ ತಡವಾಗುತ್ತದೆ… ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅದೇ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಾಸ್ ಕೂಡ ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.. ಅವರ ಜತೆಗಿದ್ದಾಗ ತಡವಾಯ್ತೆಂದರೆ ಇನ್ನೂ ಮುಜುಗರ ಹೆಚ್ಚು.. ಅವರಿಗೇನೊ ‘ಫ್ರೀಕ್ವೆಂಟ್ ಫ್ಲೈಯರ್’ ಸ್ಕೀಮಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯಾರಿಟಿ ಚೆಕ್ ಇನ್ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.. ಹೊಸಬರಾದ ನನ್ನಂತಹವರದು ತಾನೆ ಪಾಡು..?’ ಎಂದು ಗೊಣಗಿಕೊಂಡೆ ಮಾಮೂಲಿಗಿಂತ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಮೊದಲೆ ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ತಲುಪಿ ಲಗೇಜ್ ಚೆಕ್ ಇನ್ ಮಾಡಿದ್ದ. ಗಮ್ಯ ತಾಣ ತಲುಪಿ, ಇಮಿಗ್ರೇಶನ್ ಕೌಂಟರ್ ದಾಟಿ ಲಗೇಜ್ ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯಲು ಕನ್ವೇಯರ್ ಬೆಲ್ಟಿನತ್ತ ನಡೆದು ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತವನಿಗೆ, ಕಡೆಗು ಅರ್ಧಗಂಟೆಯ ನಂತರವೆ ಲಗೇಜ್ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು.. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗಿದ್ದು ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲ್ಲ..

ಹೋಟಿಲಿಗೆ ಒಂದೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಅವನ ಬಾಸು ಆಗಲೆ ತಮ್ಮ ಪುಟ್ಟ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಬ್ಯಾಗೇಜೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದರು.. ಚೆಕ್ ಇನ್ ಬ್ಯಾಗೇಜ್ ಇಲ್ಲವೆಂದ ಮೇಲೆ ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತೆ ಕಾದಿರಬೇಕು – ಆ ಅಸಹನೆ ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತಿದ್ದರು ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟೇನು ಹೇಳದೆ, ‘ ಯೆಸ್ ಲೆಟಸ್ ಗೋ’ ಎಂದವರನ್ನು ಕುರಿಯ ಹಾಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ನಡೆದಿದ್ದ ನಿಮಿಷ.. ಹಾಗೆ ನಡೆದಿದ್ದಂತೆ ಮುಂದೆ ನಡೆದಿದ್ದ ಬಾಸಿನ ಲಗೇಜು ಯಾಕೊ ತೀರಾ ಪರಿಚಿತವಿರುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಯಾಕಿರಬಹುದೆಂದು ಗಮನಿಸಿದವನಿಗೆ ಶಾಕ್ ಆಗುವಂತೆ, ಅದು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ತನ್ನ ಅಲ್ಮೇರದಲ್ಲಿದ್ದ ಲಗೇಜಿನಂತದ್ದೆ – ಬಣ್ಣ, ಗಾತ್ರ, ವಿನ್ಯಾಸವೆಲ್ಲವು ಪ್ರತಿಶತ ಅದರಂತೆ ಇದ್ದ, ಮತ್ತೊಂದು ಪೋಲೊ ಲಗೇಜ್ ಆಗಿದ್ದುದು ಕಾಣಿಸಿತು.. ಅದರ ಹಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಸಿದ್ದ ತನ್ನ ಕಂಪನಿಯದೆ ಲೋಗೊ ಕೂಡ ಯಥಾವತ್ ನಕಲಾಗಿದ್ದುದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ‘ಅರೆರೆ..ಈ ಲಗೇಜನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗು ನೀಡಿರುವಂತಿದೆಯಲ್ಲ ? ಬಾಸಿನ ಹತ್ತಿರವೂ ಇದೆಯೆಂದ ಮೇಲೆ, ತನ್ನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿರುವುದು ತನಗೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ತಾನೆ ಅರ್ಥ? ತಾನೆ ಏನೇನೊ ಇಲ್ಲದ್ದೆಲ್ಲ ಚಿಂತಿಸಿ ಏಮಾರಿಬಿಟ್ಟೆ.. ಈ ಬಾರಿಯಿಂದಲ್ಲದಿದ್ದರು ಮುಂದಿನ ಬಾರಿಯಿಂದ ಅದನ್ನೆ ಬಳಸಿ ಕೊಂಚ ಲಗೇಜ್ ಹೊರೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೊಳಿತು.. ಅಂತೆಯೆ ಲಗೇಜಿಗೆ ಕಾಯುವ ವೇಳೆ ಕೂಡಾ..’ ಎಂದುಕೊಂಡು ಲಗುಬಗೆಯಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದ್ದ ವೇಗದ ಧಾಟಿಯ ಬಾಸಿನ ನಡಿಗೆಯನ್ನೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತ..

ಸಮ್ಮೇಳನವೆಲ್ಲ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಿಮಿಷ ಒಂದು ದಿನ ಸಂಜೆ ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತೆರೆದು, ಅದನ್ನು ಮನೆಗೊಯ್ದು ಇರಿಸಿಕೊಂಡ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆಗೆ ಒಂದೆರಡು ಸಣ್ಣ ಪ್ರಯಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಯೂ ಬಿಟ್ಟ.. ಅದರ ಫಲಿತವಾಗಿ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸದರಂತಿದ್ದ ಅದರ ಕಪ್ಪು ಗಾಲಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಮಂಜು ಮಂಜಾದಂತಿದ್ದ ಬಿಳಿ ಗೆರೆಯೊಂದು, ಅದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಓಡಾಡಿದ ಗುರುತಿನ ಕುರುಹೆಂಬಂತೆ ಅಚ್ಚು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೆ ಸಾಲದೆನ್ನುವಂತೆ, ಬೇರಾವುದೊ ಲಗೇಜಿಗೆ ತಗುಲಿ ಅದರ ನುಣುಪಾದ ಮೈ ಮೇಲೆ ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತಿದ್ದ ಗೀರುಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಿ, ಅದರ ಹೊಸತಿನ ಬೆಡಗಿಗೆ ಕೊಂಚ ಕುಂದು ಮೂಡಿಸಿ ಲೋಪವುಂಟಾಗಿಸಿದಾಗ, ಹೊಸ ಕಾರಿಗೆ ಗೀರು ಬಿದ್ದಷ್ಟೆ ಸಂಕಟಪಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಿಮಿಷ..! ಆದರೆ ಹಳತಾದಂತೆ ಅದರ ವ್ಯಾಮೋಹ ತುಸು ಸಡಿಲವಾಗಿಯೊ ಅಥವಾ ಬಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಗೀರುಗಳಿಂದ, ಎದ್ದು ಕಾಣುವಂತಿದ್ದ ಒಬ್ಬಂಟಿ ಗೀರು ಎದ್ದು ಕಾಣದಂತೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿಯೊ – ಒಟ್ಟಾರೆ ಅದರ ಪ್ರಕಟ ರೂಪದ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆಯನ್ನೆ ಗಮನಿಸದವನಂತೆ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಬಳಸತೊಡಗಿದ್ದ ಅದರ ಸೊಬಗನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆತೆ ಹೋದವನಂತೆ..

  
(picture source: http://images.linnlive.com/547b3d68c93e199cbd048cb886b17ccc/303e9ac6-cd12-4c86-bde4-21f5ee5e867e.jpg)

*******************

ಇದಾಗಿ ಸುಮಾರು ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ…

ಆಫೀಸಿನ ಟೆಲಿ ಕಾನ್ಫರೆನ್ಸೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದ ನಿಮಿಷನಿಗೆ ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಯಾಚೆ ಯಾರೊ ಹೆಣ್ಣು ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಭಾಗಶಃ ಪಾರದರ್ಶಕ ಗಾಜಿನ ತೆರೆಯ ಪಾರ್ಶ್ವ ಭಾಗದಿಂದ ಅರೆಬರೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಸಮವಸ್ತ್ರದ ದೆಸೆಯಿಂದಲೆ ಅದು ಬಾಸಿನ ಸೆಕ್ರೆಟರಿ ‘ಸ್ಟೆಲ್ಲಾ’ ಎಂದರಿವಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು ನಿಮಿಷನಿಗೆ.. ಆದರೆ ಅವನ ಕಾಲ್ ಮುಗಿಯಲು ಇನ್ನು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷವಿತ್ತು.. ಹೀಗಾಗಿ ಅವಳು ನಿಂತಿದ್ದರ ಅರಿವಿದ್ದರು ಅವಳಿಗೆ ಕಾಣುವಂತೆ, ಕೈ ಮೂಲಕವೆ ಕಾದಿರಲು ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ ಹಾಗೆಯೆ ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದ. ಅದರ ಅರಿವಿದ್ದೊ ಏನೊ ಸ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಹ ಒಳಗೆ ಬರದೆ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದಳು ಅವನ ಪೋನಿನ ಮಾತು ಮುಗಿವವರೆಗೆ. ಅದು ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೆಲುವಾಗಿ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿ, ‘ಹಲೋ ನಿಮಿಷ್..ಮೇ ಐ ಕಮ್ ಇನ್ ?’ ಎಂದಳು.. ವಯಸಿನ ಹಿರಿತನದಿಂದಲೊ ಅಥವಾ ಅನುಭವದ ಗಟ್ಟಿತನದಿಂದಲೊ ಅವಳು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಏಕವಚನದ ಹೆಸರಲ್ಲೆ ಕರೆಯುವುದು – ಅವಳ ನೇರ ಬಾಸಿನ ಹೊರತಾಗಿ.

” ಹಲೋ ಸ್ಟೆಲ್ಲಾ.. ಪ್ಲೀಸ್ ಕಮ್.. ಏನಿ ಥಿಂಗ್ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ? ಸಾರೀ.. ಐ ವಾಸ್ ಇನ್ ಎ ಕಾಲ್ ಜಸ್ಟ್ ನೌ..” ಎಂದ..

ಯಾಕೊ ತುಸು ಕಂಗೆಟ್ಟಂತಿದ್ದ ಸ್ಟೆಲ್ಲಾ, ” ನೋ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ನಿಮಿಷ್..ಇಟ್ಸ್ ಓಕೆ .. ಸಾರಿ ಫಾರ್ ದ ಟ್ರಬಲ್.. ನಾನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅರ್ಜೆಂಟಾಗಿ ಏನೊ ಕೇಳ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು.. ಅದಕ್ಕೆ ಬಂದೆ..” ಎಂದಳು..

” ಕೇಳಿ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.. ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಮೀಟಿಂಗಿಗೆ ಇನ್ನು ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಬಾಕಿಯಿದೆ..”

” ಏನಿಲ್ಲ ನಿಮಿಷ್.. ಈ ಬಾರಿಯ ನಮ್ಮ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಸ್ಲೋಗನ್ನಿಗೆ ನಾವೊಂದು ಕಾಂಪಿಟೇಷನ್ ನಡೆಸಿ, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಭಾಗವಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬಹುಮಾನಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ್ದೆವಲ್ಲ..?”

” ಆಹಾಂ.. ಹೌದು ನೆನಪಿದೆ.. ನಾನಿಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಮೊದಲೆ ನಡೆದಿತ್ತು.. ಈಗೇಕದರ ಸುದ್ದಿ..?”

” ಅದರಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ಮೂವರಿಗೆ ಪ್ರೈಜ್ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಮೂರು ಐಟಂ ಕೂಡ ತಂದಿದ್ದೆವು.. ಆದರೆ ಮೂವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಕೊರಿಯಾದವರಾದ ಕಾರಣ ಅವರಿಗೆ ನೇರ ಬಹುಮಾನ ಕೊಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಯಾವಾಗಲಾದರು ಅವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಅಥವಾ ಯಾರಾದರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಕಳಿಸಿದರಾಯ್ತೆಂದು ತೆಗೆದಿಡಲಾಗಿತ್ತು..”

” ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಯಾರಾದರು ಒಯ್ದು ಕೊಟ್ಟಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲವೆ..? ನಾನು ಹೇಗಿದ್ದರು ಮುಂದಿನ ವಾರ ಕೊರಿಯಾ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನಲ್ಲಾ ? ಇನ್ನು ತಲುಪಿಸಿಲ್ಲವೆಂದರೆ, ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನಾನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಬಲ್ಲೆ…”

” ಇಲ್ಲಾ ನಿಮಿಷ್.. ಅದೇ ಈಗ ತೊಂದರೆಯಾಗಿರುವುದು.. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮೇಲ್ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ..”

“ಸರಿ ಮತ್ತೇನು ತೊಂದರೆ..? ಸುಲಭದಲ್ಲೆ ಪರಿಹಾರವಾಯ್ತಲ್ಲ.. ಆಗಲೆ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಾರಾಯ್ತಲ್ಲವೆ ?”

“ತೊಂದರೆಯಾಗಿರುವುದು ಹ್ಯಾಂಡ್ ಓವರ್ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಲ್ಲಾ..”

“ಮತ್ತೇನಕ್ಕೆ ?”

” ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಈಗ ಆ ಐಟಂ ಎಲ್ಲಿದೆಯೊ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.. ”

“ಹಾಂ…?!”

” ಅದೊಂದು ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಬ್ಯಾಗೇಜ್ ಪೋಲೊ ಲಗೇಜ್ ಪೀಸ್ ನಿಮಿಷ್.. ಅದು ಎಲ್ಲಿಟ್ಟಿದೆಯೆಂದು ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಅದಕ್ಕೆ ರಾಗಿಣಿಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ಕೇಳಿದೆ.. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವಳೆ ಕೋ ಆರ್ಡಿನೇಟ್ ಮಾಡಿದ್ದು.. ಅವಳೆಂದಳು, ಅದು ದೊಡ್ಡ ಐಟಂ ಆದ ಕಾರಣ ಹೊರಗಿಡಲು ಜಾಗ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ರೂಮಿನ್ನು ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ರೂಮಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ಬೀಗ ಹಾಕಿದ್ದಳಂತೆ.. ಸೇಫಾಗಿರಲಿ ಅಂತ.. ‘ಅಲ್ಲೆ ಎಡಗಡೆಯ ಕಬೋರ್ಡಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದೆ ಒಂದು ರಟ್ಟಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ, ನೋಡಿ ತೆಗೆದುಕೊ’ ಎಂದಳು.. ಆದರೆ ಇಲ್ಯಾವುದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.. ನೀವು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನೇನಾದರು ನೋಡಿದಿರಾ? ಬೈ ಛಾನ್ಸ್ ಎಲ್ಲಾದರು ಎತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ ? ಎಂದು ಕೇಳಲು ಬಂದೆ ಅಷ್ಟೆ.. ನಿಮಗೇನಾದರು ಗೊತ್ತಿದೆಯ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ..?” ಎಂದು ಅವನ ಮುಖವನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು ಸ್ಟೆಲ್ಲಾ, ಅವನ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತ..

ಸನ್ನಿವೇಶದ ಸಂಕೀರ್ಣತೆ ತಂದಿರಿಸಿದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಕಕ್ಕಾಬಿಕ್ಕಿಯಾಗುತ್ತ, ಅವಳಿಗೇನುತ್ತರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅರಿವಾಗದ ಸಂದಿಗ್ದದಲ್ಲಿ ಪೆದ್ದನಂತೆ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟ ನಿಮಿಷ – ಬಾಯಿಂದ ಮಾತೆ ಹೊರಡದವನಂತೆ !  

 (ಮುಕ್ತಾಯ)

00478. ಸಣ್ಣ ಕಥೆ: ನೀತಿ ಸೂತ್ರದ ಸುತ್ತ


00478. ಸಣ್ಣ ಕಥೆ: ನೀತಿ ಸೂತ್ರದ ಸುತ್ತ
___________________________ 

(Published in sampada on 27.01.2016: https://sampada.net/%E0%B2%B8%E0%B2%A3%E0%B3%8D%E0%B2%A3%E0%B2%95%E0%B2%A5%E0%B3%86-%E0%B2%A8%E0%B3%80%E0%B2%A4%E0%B2%BF-%E0%B2%B8%E0%B3%82%E0%B2%A4%E0%B3%8D%E0%B2%B0%E0%B2%A6-%E0%B2%B8%E0%B3%81%E0%B2%A4%E0%B3%8D%E0%B2%A4)

  

 (picture source and all rights belong to : http://proutglobe.org/wp-content/uploads/moralvalues.jpg)

ಗಾಜಿನ ಎತ್ತರದ ಪಾರದರ್ಶಕ ಗೋಡೆಯ ಮೂಲಕ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ, ತಂಪಾಗಿಯೂ ಜಗಮಗಿಸುವ ವಾತಾವರಣದತ್ತ ನೋಡಿದೆ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹೊರಡಲ್ಹೊರಟ ಆಕಳಿಕೆಯನ್ನು ಹಸ್ತದಿಂದ ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸಿ ಬಲವಾದ ನಿಶ್ವಾಸವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ. ಆ ಗಳಿಗೆಗದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಂತೆ ಕಂಡರು ಬರಿ ಕೆಲ ಗಳಿಗೆಗಳಷ್ಟೆ; ಮತ್ತೊಂದೆರಡೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ತದೇ ಮರುಕಳಿಸಿ, ಈ ಬಾರಿ ತಡೆಯಲಾಗದ ಆಕಳಿಕೆಯಾಗಿ ಹೊರಬಿದ್ದಾಗ ಬೋಧನಾ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಏನನ್ನೊ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿಲಿಯಂಸ್ ನ ಕಣ್ಣಿಗು ಅದು ಗೋಚರವಾಗಿತ್ತು. ‘ಛೇ! ರಾತ್ರಿ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ನಿದಿರೆಯಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಿರುತ್ತಿತ್ತು’ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಪ್ರವಚನದತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಲೆತ್ನಿಸಿದೆ.

ವಿಲಿಯಂಸ್ ವಾಂಗ್ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನುರಿತ ತರಬೇತುದಾರ. ಕಂಪನಿಯ ಬಹುತೇಕ ಸೀನಿಯರ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟಿನ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ತರಬೇತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವನದೆ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ. ಅನುಭವ, ಜಾಣ್ಮೆ, ನಿಖರ ಪ್ರಸ್ತುತ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿತ ಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಹದವಾಗಿ ಬೆರೆಸಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಅಭಿರುಚಿ, ಆದ್ಯತೆಗಳಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಸೂತ್ರೀಕರಿಸಿ ತರಬೇತಿ ಶಿಬಿರ ನಡೆಸುವುದು ಅವನ ಹೆಚ್ಚುಗಾರಿಕೆ. ಈ ಬಾರಿಯ ತರಬೇತಿ ನಡುವರ್ಗದ ಮ್ಯಾನೇಜರುಗಳದಾದರು ತಾನು ಈ ತರಬೇತಿಯನ್ನಿನ್ನು ಮುಗಿಸಿಲ್ಲವೆಂಬ ನೆನಪೋಲೆ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಎಡತಾಕಿದಾಗ, ಸದ್ಯದಲ್ಲೆ ಬರಲಿರುವ ಆಡಿಟ್ಟಿನ ನೆನಪಾಗಿ ತೀರಾ ಸೂಕ್ತವಾದದ್ದನ್ನು ಕಾಯದೇ, ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ದೊರೆತ ತರಬೇತಿಯ ದಿನಾಂಕವನ್ನೆ ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅದರಲ್ಲೇನು ಅಂತಹ ತೊಡಕಿರಲಿಲ್ಲ – ಎಲ್ಲವು ಅಂದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ನಡೆದಿದ್ದರೆ. ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಸಂಜೆಯೊಳಗೆ ಬಿಜಿನೆಸ್ ಟ್ರಿಪ್ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆ ತಲುಪಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಹವಾಮಾನ ವೈಪರಿತ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಹಾಂಕಾಂಗ್ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳಷ್ಟು ತಡವಾಗಿ ಕೊನೆಗೆ ಮನೆ ತಲುಪಿದಾಗ ರಾತ್ರಿಯ ಎರಡು ಗಂಟೆಯಾಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೊರಳಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಐದರ ಆಚೀಚೆಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬಂತೆನಿಸುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಒಂಭತ್ತಕ್ಕೆ ಇರುವ ಟ್ರೈನಿಂಗ್ ನೆನಪಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಗಡಬಡಿಸಿಕೊಂಡು ಎದ್ದು ಬರುವಂತಾಗಿತ್ತು – ಮಂಪರಿನ ಕಣ್ಣಲ್ಲೆ.

” ಮಿಸ್ಟರ ಭಾಗವತ್… ಇಲ್ಲಿರೋರಲ್ಲಿ ನೀವೇ ಹೆಚ್ಚು ಅನುಭವ ಇರೋವವರು.. ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವದಿಂದ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲಸ ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾದಾಗ ಎದುರಾಗೊ ಎಡರು ತೊಡರುಗಳು ಯಾವುವು ? ನಿಮ್ಮಂತಹ ಉನ್ನತಾಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಲಭವಾಗಿಯೆ ಇರಬೇಕಲ್ಲವೆ?” ವಿಲಿಯಂಸ್ ನಾನು ಮಂಪರಿಗೆ ಜಾರದಂತಿರಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿಯೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿರಬೇಕು.. ಆರಂಭದಲ್ಲೆ ಅವನಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯ ತಡ ಪ್ರಯಾಣದ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದ್ದ ಕಾರಣ ತೊಂದರೆಯೇನು ಇರಲಿಲ್ಲ.

” ನಾನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣದಿಂದ, ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಲಾರೆ.. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿತ್ಯವು ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ನನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾದ ಭಾಗ… ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಇಂತಹ ಹತ್ತಾರು ಸಂಧರ್ಭಗಳು ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ.. ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಧರ್ಭಗಳೂ ಎದುರಾಗುತ್ತವೆ. ಅದರೆ, ಪ್ರತೀ ಬಾರಿಯೂ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ತಾಕಲಾಟ, ಗೊಂದಲ, ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಕಾಡಿರುತ್ತದೆ.. ಇದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಕಂಡರು ಆಳದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಂಗೆಡಿಸುವ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ – ಆಯಾ ಹೊತ್ತಿನ ಸಮಯಾ-ಸಾಂಧರ್ಭಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಗನುಸಾರವಾಗಿ..”

ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲರಿಗು ಅಚ್ಚರಿಯಾದಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಅವರಿಗೆ ಹಾಗೆನಿಸಿದ್ದರಲ್ಲಿ ಅತಿಶಯವೇನು ಇರಲಿಲ್ಲವೆಂದೆ ಹೇಳಬೇಕು.. ನಾನಿರುವ ಅಧಿಕಾರಯುತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತ, ಕೈ ಕೆಳಗಿನವರಿಂದ ಕೆಲಸ ತೆಗೆಯುತ್ತ ನಡೆದರೆ ಸಾಕು. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಾಯಿ ಮಾತಲ್ಲೆ ನಡೆಸುವ ಅನುಕೂಲ, ಸವಲತ್ತಿರುವಾಗ ನನಗೆಂಥ ಕಠಿಣ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದವರ ಆಲೋಚನಾ ಸರಣಿ.. ಅದನ್ನೆ ಮಾತಾಗಿಸಿ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದವಳು ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ವಿಭಾಗದ ಅಧಿಕಾರಿಣಿ ಜುಬೇದಾ ಬೇಗಂ. ಎಲ್ಲರೂ ಅವಳನ್ನು ಜುಬೇದಾ ಮೇಡಂ ಎಂದೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ನಾನು ಜುಬೇದಾ ಬೇಗಂ ಎಂದು ಪೂರ್ತಿ ಹೆಸರಿಡಿದು ಕರೆಯುವುದೆ ಅವಳಿಗೊಂದು ತರ ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭೂತಿ. ಅದೇನು ಮುಜುಗರವೊ, ಸಂಭ್ರಮವೊ- ನನಗೆ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಪೂರ್ತಿ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುವುದೇ ಸಹಜವಾಗಿ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಕನಿಷ್ಠ ಫಸ್ಟ್ ನೇಮ್, ಲಾಸ್ಟ್ ನೇಮ್ ಗಳಂತಹದನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಗೋಜಿಲ್ಲದೆ ಕರೆದುಬಿಡಬಹುದು…

” ಭಾಗವತ್ ಸಾರ್.. ಇದು ನಮಗೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆ ಎನ್ನಬೇಕು.. ನೀವೆಂಥ ದಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಿ ಅಂತ ನಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿದೆ.. ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಯಾವ ನಿರ್ಧಾರವು ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಗಂಟೆಯೂ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಲ್ಲದೆಂಬ ಪ್ರತೀತಿಯೆ ಇದೆ.. ಅಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮದು ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಐ-ಎಸ್-ಓ 9000, ಐ-ಎಸ್ 27000 ಗಳಂತಹ ವಿಶ್ವಮಾನ್ಯತೆಯುಳ್ಳ ಗುಣಮಟ್ಟ ಖಾತರಿ ಸರ್ಟೀಫಿಕೆಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸತತವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕು ನೀತಿ, ನಿಯಮಾವಳಿ, ಸೂಚನೆ, ಕಾನೂನು, ತುಲನಾತ್ಮಕ ಹೋಲಿಕೆ, ವಿವರಣಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯ ಸೂಚಿಕೆಗಳು, ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ವಿವರಗಳು – ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕು ನಿರ್ದಿಷ್ಠವಾದ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಕೆಗಳಿವೆ. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಇದರಲ್ಲಿನ ಬಹುತೇಕ ಭಾಗ ಗಣಕೀಕೃತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕು ಅಗತ್ಯ ಮಾಹಿತಿ ಬೇಕಾದಾಗ ಸುಲಭವಾಗಿಯೆ ದೊರಕುತ್ತೆ… ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನದಲ್ಲಿ, ನೀವು ಕೇಳಿದ ಮಾಹಿತಿಯೆಲ್ಲ ಇದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಸರಬರಾಜಾಗುವುದರಿಂದ ಡಿಸಿಶನ್ ಮೇಕಿಂಗ್ ಸುಲಭವಲ್ಲವೆ ?” ಅಲ್ಲಿರುವ ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು ಜನ ಅವನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಬಾಯಿ ಬಿಡಲೆ ಹೆದರುತ್ತಾರೆ.. ಅಂತದ್ದರಲ್ಲಿ ಅವಳು ದನಿಯೆತ್ತಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲದೆ ಅಷ್ಟುದ್ದ ಮಾತಾಡುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಬೇಕೆಂದು, ತನ್ಮೂಲಕ ವೈವಿಧ್ಯತೆ ಭಾಗವಾಗಿ ಅದನ್ನು ನೀರೆರೆದು ಪೋಷಿಸಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂದು ಬಲವಾಗಿ ಒತ್ತಾಸೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವೆ ಹಿರಿಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವತ್ ಸಹ ಒಬ್ಬರು ಎಂದು ಅವಳಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತು.. ಆ ಧೈರ್ಯದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ವೇಚ್ಛೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು…

ನನಗೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಿದ್ದೆಯೆಲ್ಲೊ ಹಾರಿಹೋದಂತೆನಿಸಿ ಉತ್ಸಾಹ ಮೂಡಿಬಂತು. ಈ ರೀತಿಯ ಚರ್ಚೆಗಳೆಂದರೆ ನನಗೂ ಅದಮ್ಯ ಉತ್ಸಾಹ. ನಾನು ಉತ್ತರ ಹೇಳಲು ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಧ್ಯೆ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿ, “ಹೌದು ಮಿ. ಭಾಗವತ್.. ದಿಸ್ ವಿಲ್ ಬಿ ಯೆ ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಫಾರ್ ಆಲ್ ಆಫ್ ಅಸ್.. ನನಗೂ ಅದೇ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.. ಎಷ್ಟೊಂದು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಕಾರ್ಯ ಸೂಚನೆಗಳಿವೆ, ಆಡಿಟ್ಟುಗಳಿವೆ, ಸಲಹೆ ಮತ್ತು ಸೂಚನಾ ತಜ್ಞರ ತಂಡಗಳೆ ಇವೆ.. ಆದರೆ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಇದೇ ಮಾತನ್ನ ನಾನು ಸುಮಾರು ಎಲ್ಲಾ ಲೀಡರುಗಳ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.. ಬೇರೆಯವರು ಹೇಳಿದಾಗ ಅದು ಅವರ ವೀಕ್ ಏರಿಯಾ ಇರ್ಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡ್ನೇ ಹೊರತು ಇದು ಜನರಲ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಅಂತೆ ರೆಕಗನೈಸ್ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನೀವೂ ಅದೇ ಮಾತು ಹೇಳ್ತಿರೋದು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಇದರಲ್ಲೇನೊ ಹುರುಳಿರಬೇಕು ಅನ್ಸುತ್ತೆ.. ಪ್ಲೀಸ್ ಶೇರ ಯುವರ ಎಕ್ಸ್ಪೀರಿಯನ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಥಾಟ್ಸ್ ಆನ್ ದಿಸ್” ಎಂದು ಮುಂದಿನ ಚರ್ಚೆಗೊಂದು ವೇದಿಕೆ ನಿರ್ಮಿಸಿ ಕೊಟ್ಟ..

“ಗುಡ್.. ಹಾಗಾದ್ರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡೋಣ.. ಐ ವಿಲ್ ಶೇರ ಏ ಸ್ಟೋರಿ ವಿತ್ ಆಲ್ ಆಫ್ ಯೂ.. ಬಿಫೋರ್ ದಟ್ ಲೆಟ್ ಮೀ ಆಸ್ಕ್ ಸಮ್ ಕ್ವೆಶ್ಚನ್ಸ್..ಓಕೆ?” ಎಂದೆ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡುತ್ತ. ಸುಮಾರು ಜನರು ಗೋಣಾಡಿಸಿದರು – ‘ಆಗಲಿ’ ಎನ್ನುವಂತೆ. ಕಥೆ ಎಂದ ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರಿಗು, ಈ ಬೋರೆನಿಸುವ ತರಬೇತಿ ಶಿಬಿರದಲ್ಲೂ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ‘ಆ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೆ ಬಂಡವಾಳವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಈ ಯುವ ಸಮೂಹಕ್ಕೊಂದು ನೀತಿಪಾಠದ ತುಣುಕಿನ ರುಚಿ ಯಾಕೆ ತೋರಿಸಬಾರದು ? ಹೇಗೂ ಇವರೆ ತಾನೆ ಕಂಪನಿಯ ಮುಂದಿನ ಭವಿಷ್ಯ ? ಇಂತಹ ಸಂಧರ್ಭಗಳನ್ನು ಅವರೂ ಎದುರಿಸಲೇಬೇಕಲ್ಲಾ ? ಆದರೆ ಅದು ಬರಿಯ ರಂಜನೀಯ ಕಥೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಪೂರ್ತಿ ನೆಲೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.. ಅದನ್ನು ಹೇಗಾದರೂ ಕಂಪನಿಯ ತತ್ವ, ನೀತಿ ಸೂತ್ರಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿ ಸಂಗತವಾಗಿಸಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡುವುದು ?’ ಆ ಅಲೋಚನೆಯ ಬೆನ್ನಲ್ಲೆ ಬಾಯಿ ಮಾತ್ರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೆ ಇತ್ತು ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ..

” ಓಕೆ..ಅದನ್ನೆ ಮಾಡೋಣ.. ಆದರೆ ಆ ಕಥೆ ಹೇಳೊ ಮೊದಲು ನಾವೆಲ್ಲ ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತ ಸಿದ್ದಾಂತ ಸಂಬಂಧಿ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮಟ್ಟದ ಸಮಾನ ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಸ್ತರದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ‘ಕಾಮನ್ ಲೆವಲ್ ಆಫ್ ಅಂಡರಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿಂಗ್ ಅಮಾಂಗ್ ಅವರ್ಸೆಲ್ಸ್’ – ಓಕೆ ?”

ಗುಂಪಿನ ಹಲವಾರು ದನಿಗಳು ‘ಓಕೆ, ಓಕೆ’ ಎಂದಿದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು ಈ ಬಾರಿ; ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಉತ್ತೇಜಕ ಚಿಹ್ನೆ.. ನಾನು ಮೇಲೆದ್ದು ನೇರ ವಿಲಿಯಂಸ್ ನಿಂತಿದ್ದ ವೇದಿಕೆಯತ್ತ ನಡೆದು ವೈಟ್ ಬೋರ್ಡಿನ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಕೇಳಿದೆ..

” ಈಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಯಾರಾದರು ಹೇಳುತ್ತೀರಾ.. ? ನಮ್ಮ ಅಥವಾ ಯಾವುದೆ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಬೇಕಾಗುವ ಅತೀ ಮೂಲಭೂತ ‘ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಸ್ಟ್ರಾಟೆಜಿ’ ಅರ್ಥಾತ್ ‘ಸಂಸ್ಥಾ ಕಾರ್ಯ ತಂತ್ರ’ ಯಾವುದು ಎಂದು ?” 

ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಮೌನ.. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸುಲಭದಂತೆ ಕಂಡರು ಗಹನವಾದ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ‘ಗುಜುಗುಜು’ ಎಂದು ಶುರುವಾದ ಮಾತುಕಥೆ ಇಡೀ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಹೋಯ್ತು.. ಆಗ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಮುಂದೆ ಬಂದವನೆ, “ನೋ ಕ್ರಾಸ್ ಡಿಸ್ಕಶನ್ ಪ್ಲೀಸ್… ಐ ಸಜೆಸ್ಟ್ ಯೂ ರೈಸ್ ಯುವರ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಟೇಕ್ ಟರ್ನ್ಸ್ ಟು ಆನ್ಸರ್..” ಎಂದ. ಆ ಗುಜುಗುಜು ಶಾಂತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಿಂದಿನ ಸಾಲಿನಿಂದ ಯಾರೊ ಕೈ ಎತ್ತಿದ್ದು ಕಾಣಿಸಿತು – ಅದು ಸೇಲ್ಸ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಮ್ಯಾನೇಜರು ಗೋವಿಂದ್ ಪಂಡಿತನ ಕೈ.. ಅವನ ಮಾತಿನ ವರಸೆ ಜಾಣ್ಮೆ ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಅವನ ಉತ್ತರದ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲವಿದ್ದೆ ಇರುತ್ತದೆ – ನನಗೂ ಸಹ. ಕೂತಲ್ಲಿಂದಲೆ ತನ್ನ ಕಂಚಿನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ ಗೋವಿಂದ್..

” ಮಿ. ಭಾಗವತ್.. ನಿಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಯೋಚಿಸಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲು ಮೊದಲಿಗಿರಬೇಕಾದ ಮುಖ್ಯ ಸರಕೆಂದರೆ ವಿಶನ್, ಮಿಶನ್, ಗೋಲ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಆಬ್ಜೆಕ್ಟೀವ್ಸ್.. ದೂರದೃಷ್ಟಿತ್ವವನ್ನು ಸಾರುವ ಪರಮೋದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ವಿಶನ್ ವ್ಯಾಖ್ಯೆ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಂಪನಿಯ ಪರಮಾಂತಿಮ ಗಮ್ಯವನ್ನು ಸೃಜಿಸಿ, ನಿರೂಪಿಸಿ ಎಲ್ಲರ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರವನ್ನು ಅದರ ಸುತ್ತಲೆ ಸುತ್ತುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಮಹಾನ್ ವಿಸ್ತೃತ ಪರಿಧಿ..” ಅವನು ವಿವರಿಸಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ‘ಬಿಗ್ ಪಿಕ್ಚರು ಅರ್ಥಾತ್ ಬೃಹತ್ ಕಲ್ಪನೆಯ ಚಿತ್ರ’ದ ಐಡಿಯಾ ಎಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲು ತರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ.. ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮೂಲೆಯಿಂದ ಶಾರಿ ಪಾಂಡೆಯ ದನಿ ತೇಲಿ ಬಂದಿತ್ತು..” ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪರಮೋದ್ದೇಶ ಮಾರಾಟ ಮತ್ತು ಲಾಭಾಂಶ ಗಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಥೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲೆ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರಬೇಕೆನ್ನುವುದು..”

ನಾನು ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಾತಿನಡಿಪಾಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಿಕ್ಕವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಅದೇ ತರ್ಕವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ “ನೀವೆಲ್ಲ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ ಎಂದಾಯ್ತು.. ಮಿಕ್ಕವನ್ನು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ ಕಥೆಯತ್ತ ಇಣುಕಿ ನೋಡೋಣಾ… ಇದರ ಮುಂದಿನದೆ ಮಿಶನ್ , ಅಂದರೆ ಧ್ಯೇಯ. ಧ್ಯೇಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪರಮೋದ್ದೇಶದಿಂದಲೆ ಸೃಜಿಸುವುದಾದರು ಅದಕ್ಕೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಠ ಕಾಲಮಿತಿಯ ಗುರಿಯಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿಖರವಾದ ಗುರಿಯ ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳ ಜತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಿರುವ ಮಾರಾಟದ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಗಮ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕೆನ್ನುವುದು. ಇದರ ನಂತರದ ಹಂತ ಗುರಿಗಳದು ಮತ್ತು ಧ್ಯೇಯೋದ್ದೇಶಗಳದ್ದು.. ಇವು ಇನ್ನು ನಿಕಟವಾದ ಮತ್ತು ನಿಖರವಾದ ಹತ್ತಿರದ ವಾರ್ಷಿಕ ಸಾಧನೆಯಂತ ಗಮ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಮುಂದುವರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಈ ಮೂಲದ ಸುತ್ತಲೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು, ಮುಂದಿನ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಗಳನ್ನು, ಕಾರ್ಯತಂತ್ರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿರುತ್ತೇವೆ.. ನೀವು ಮೊದಲೆ ಹೇಳಿದ ಕಂಪನಿಯ ನೀತಿ, ನಿಯಾಮವಳಿ, ನೇಮಕಾತಿಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಈ ಅಂಶಗಳೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮಾಡುವುದು.. ಸರಿಯೆ ?”

ಎಲ್ಲರಿಗು ತಾನು ಹೇಳಿದ ಅಂಶಗಳು ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೆ ಎಂದೊಮ್ಮೆ ಸುತ್ತ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದವನೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ ಅದರ ಮುಂದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯತ್ತ ಅವರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತ.

” ಅಂದರೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಉನ್ನತ ಮಹತ್ತರ ಧ್ಯೇಯಗಳೆ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವ, ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ , ಹತೋಟಿಯಲ್ಲಿಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ, ಕಾರ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಾಗಿ, ನೀತಿ-ನಿಯಮಾವಳಿಗಳಾಗಿ, ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಚಟುವಟಿಕೆಗು ದಾರಿದೀಪವಾಗುತ್ತವೆ ಸರಿಯೆ? ಆದರೆ ಈ ಬರಹ ರೂಪಿ, ನಿಯಮರೂಪಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತು ನೈಜ ಅನುಕರಣೆ ಅಥವಾ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಂತರವೇನು ಗೊತ್ತಾ ? ಮತ್ತೊಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಪರಿಪೂರ್ಣ ನೀತಿ ನಿಯಮಾವಳಿಯಿದ್ದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಿ ಅದರ ಉಸ್ತುವಾರಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಯಾಕೆ ನೇಮಿಸಬೇಕು? ಸಿದ್ದಾಂತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತದರ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಅಂತರ ಇದನ್ನು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತೆ?”

ಮತ್ತೊಂದರೆಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಮೌನ ಹಾಸಿಕೊಂಡಂತಿತ್ತು. ಯಾರಿಗು ಅದರ ನಿಖರವಾದ ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಮೂಲೆಯೊಂದರಿಂದ ಒಂದು ಕೈ ಮೇಲೆದ್ದಿತು. ಅದು ಮಿಸ್ಟರ್ ಹ್ವಾಂಗ್ ಹೋ – ಆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ವಯಸ್ಸಾದ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ..

” ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ನೀತಿ ನಿಯಮಗಳು ಬರಿಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಂದಲೆ ಮಾಡಿರುವುದಾದ ಕಾರಣ ನೈಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲಾ ವಿಕಲ್ಪಗಳನ್ನು , ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಅದು ಒಳಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿಯಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಅದನ್ನು ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ದಿನದಿನದ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆ ಹೊರತು ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲು ಸಿಗುವ ಸಿದ್ದ ಸೂತ್ರದ ರಿಸೇಪಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲಾ.. ಅದೇ ಮುಖ್ಯವಾದ ಅಂತರ. ಈ ಅಂತರವನ್ನು ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ, ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲೆಂದೆ ನಮ್ಮಂತಹ ಮ್ಯಾನೇಜರುಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದು..” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡ.

ಮಿಸ್ಟರ್ ಹ್ವಾಂಗ್ ಹೋ ನೇರ ಮೂಲಭೂತ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದ..

“ಫಂಟಾಸ್ಟಿಕ್ ಮಿಸ್ಟರ ಹ್ವಾಂಗ್.. ದಟ್ ಇಸ್ ಎಗ್ಸಾಕ್ಟ್ಲೀ ದ ಪಾಯಿಂಟ್..ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ರೂಲ್ಸು, ರೆಗ್ಯುಲೇಷನ್ಸ್ ಅಂತೆಲ್ಲ ಇದ್ರು , ಯಾಕೆ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡೋದು ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಕೇಳಿದಿರಲ್ಲ – ಅದರ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಇದು. ಯಾವುದೆ ನೀತಿ, ನಿಯಮಾವಳಿ, ಕಾರ್ಯ ಸೂಚಿಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಲಿ ನೈಜದಲ್ಲಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.. ಹೀಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ಅದರದೇ ಆದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಂಡ ಒಂದೇ ತರದ ನಿಲುವುಗಳು ವಿರುದ್ಧ ಫಲಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವುದು ಉಂಟು.. ಇನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನೀತಿ, ನಿಯಮ, ಕಾನೂನಿನ ಹೊರತಾಗಿ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಪರಿಗಣನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ದ್ವಂದ್ವವೆಂದರೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿಯಮಾವಳಿ ಪಾಲಿಸುವುದೊ ? ಅಥವಾ ತುಸು ಸಡಿಲಿಕೆ ತೋರಿ ನೈಜ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸುವುದೊ ? ಅಲ್ಲು ಕಾಡುವ ತಾಕಾಲಾಟಗಳೆಂದರೆ ಸ್ವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮೌಲ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಅಧಿಕಾರ ಆರೋಪಿಸುವ ಮೌಲ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗು ನಡುವಿನ ದ್ವಂದ್ವ. ದಿ ಕಾನ್ಫ್ಲಿಕ್ಟ್ ಆಪ್ ಪರ್ಸನಲ್ ಅಂಡ್ ಆರ್ಗನೈಸೇಷನಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಸಿಸ್ಟಂ.. ಇವೆರಡು ಒಂದೆ ಸ್ತರದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅಷ್ಟು ತೊಡಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವೆರಡರ ನಡುವೆ ಅಂತರವಿದ್ದರೆ, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಅದೇ ತೊಡಕಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ – ಬಲವಂತದಿಂದ ಸಂಧರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ವಿಭಿನ್ನ ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ. ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುವಾಗ ‘ಅನುಮಾನಕ್ಕೆಡೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ’ ನಿಖರವಾಗಿ, ನಿಯಮಬದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಸಂಧರ್ಭಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸ್ವಾತ್ಯಂತ್ರ , ಸ್ವೇಚ್ಚೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡು ಮೌಲ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ತಿಕ್ಕಾಟ ವಾಗುವ ಸಂಧರ್ಭ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ಕಠಿಣತರ ಎನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಲೇ ಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಇರುವುದರಿಂದ ಅದು ಯಾವುದೊ ಬಗೆಯ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯತ್ತ ದೂಡುವುದು ಸಹಜವೆ..” ಎಂದು ಒಂದು ಧೀರ್ಘ ಉಪನ್ಯಾಸವನ್ನೆ ತೆರೆದಿಟ್ಟೆ ಆ ಸಭೆಯ ಮುಂದೆ.

” ಆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯೆನ್ನುವುದೂ ಕೂಡ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕಾಂಪ್ರೊಮೈಸ್ ಆದ ಕಾರಣ ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ರೀತಿಯ ಗೊಂದಲಕ್ಕು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ – ದಿ ಲೀಡರ್ಶಿಪ್ ಡೈಲಮಾ.. ಅಲ್ಲವೆ ಮಿ. ಭಾಗವತ್ ? ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾಯಕರಾಗಿ ಸತ್ವಯುತ, ಖಚಿತ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕೆನ್ನುವುದು ನಾಯಕರಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಕನಿಷ್ಠ ಗುಣ ಲಕ್ಷಣ.. ಹೌದೊ ?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ವಿಲಿಯಂಸ್. 

ನಾನು ಅದಕ್ಕುತ್ತರಿಸಿವ ಮೊದಲೆ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಮತ್ತಾರೊ ಮಾತಾಡಿದ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು. ಇದಾರದೊ ಅಪರಿಚಿತ ಮುಖ . ಬಹುಶ ಹೊಸಬನಿರಬೇಕು..” ಮಿಸ್ಟರ ಭಾಗವತ್, ನೀವೀಗ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಮೂರ್ತ, ಅಬ್ಸ್ ಟ್ರಾಕ್ಟ್.. ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಾದರು ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪೂರ್ತಿ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳೊಕಾಗಲ್ಲ… ಸ್ವಲ್ಪ ಅದನ್ನೆ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸ್ತೀರಾ..? ಬಹುಶಃ ನೀವು ಕಥೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಅಂದಿದ್ದು ಆ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೆ ಇರಬೇಕು.. ಆದರೂ ನನಗನಿಸಿದ್ದನ್ನ ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀನಿ..”

ನಾನು ಒಮ್ಮೆ ವಿಲಿಯಂಸಿನತ್ತ ದಿಟ್ಟಿಸಿ, ನಂತರ ಹೊಸಬನತ್ತಲು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿ, ” ವಿಲಿಯಂಸ್ ಈಗ ತಾನೆ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಆ ಲೀಡರ್ಶಿಪ್ ಡೈಲೆಮಾ ಅನ್ನೋದು ಅಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳೋಕೆ ಆಗೋದಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನಾಯಕರುಗಳಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲ ದಿನ ನಿತ್ಯ ಇವುಗಳ ಜತೆ ಹೆಣಗಾಡಲೇಬೇಕು.. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾನು ಕಥೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಅಂದದ್ದು.. ಆದರೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಇದೆ.. ಈ ಕಥೆಗೆ ಮುಕ್ತಾಯ ಏನಾಯ್ತು ಅಂತ ನಾನು ಹೇಳಲ್ಲ.. ದಟ್ ಇಸ್ ಲೆಫ್ಟ್ ಟು ಯುವರ್ ಇಮಾಜಿನೇಶನ್.. ಯು ಕ್ಯಾನ್ ಫಾರ್ಮ್ ಯುವರ್ ಓನ್ ಕನ್ಕ್ಲೂಶನ್ಸ್.. ದಟ್ ಇಸ್ ದ ಲೀಡರ್ಶಿಪ್ ಹೋಮ್ವರ್ಕ್ ಫಾರ್ ಟುಡೇ.. ಓಕೆ ?” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಮ್ಮೆ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದೆ.. ಎಲ್ಲರ ಮುಖದಲ್ಲು ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರಗಳಿದ್ದರು ತಲೆಯಾಡಿಸುವ ಜನರೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದುದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ವೇದಿಕೆಯ ತುದಿಯತ್ತ ಬಂದೆ.

” ಇದೊಂದು ನಮ್ಮದೇ ರೀತಿಯ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಕಥೆ.. ತುಂಬಾ ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವ ಇಂಗಿತ ಮತ್ತು ಆಶಯಗಳುಳ್ಳ ಸಂಸ್ಥೆ.. ಹೀಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ರೂಲ್ಸು, ರೆಗ್ಯುಲೇಷನ್ಸ್, ಪ್ರೊಸೀಜರ್ಸು ಎಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಕಾಂಪ್ಲಯನ್ಸಿನಲ್ಲು ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ತೀರಾ ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧ ಕಂಪನಿ.. ಹೀಗಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ನ್ಯಾಯಬದ್ದವಾಗಿ, ಕಾನೂನುಬದ್ದವಾಗಿ, ನೀತಿಬದ್ದವಾಗಿ, ನಿಯಮಬದ್ದವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕೆಂಬುದು ಅಲ್ಲಿನ ಬಲವಾದ ಕಟ್ಟಳೆ.. ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ನಷ್ಟವಾದರು ಸರಿಯೆ, ಅನ್ಯಾಯ, ಅನೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಘೋಷ ವಾಕ್ಯ.. ಇದು ಬರಿಯ ಹೊರಗಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೈನಂದಿನ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ವ್ಯವಹಾರಗಳಿಗು ಇದೇ ನೀತಿ, ನಿಯಮದ ಚೌಕಟ್ಟು…”

“ಮಿಸ್ಟರ್ ಭಾಗವತ್.. ನೀವು ಹೇಳ್ತೊರೋದ್ ನೋಡಿದ್ರೆ ನಮ್ ಕಂಪನಿ ಕಥೆನೆ ಅನ್ನೊ ಹಾಗಿದೆ ..? ಏನು ಈ ಕತೆಲಿ ಬರೋ ಕ್ಯಾರಕ್ಟರು ಕೂಡ ನೀವೇ ಅನ್ಕೊಂಡ್ಬಿಡೋಣ್ವಾ?” ಛೇಡಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ ವಿಲಿಯಂಸಿನ ದನಿಗೆ ಇಡಿ ಕಾರ್ಯಾಗಾರದಲ್ಲಿದ್ದವರೆಲ್ಲರು ನಕ್ಕು ತಾವು ಜತೆಯಾದರು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಾನು ಜತೆಯಲ್ಲೆ ನಗುತ್ತ, ” ಇಲ್ಲಾ ವಿಲಿಯಂಸ್ ..ಇಲ್ಲಿ ಅದೇ ಟ್ವಿಸ್ಟು.. ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿರೋದು ನಾನಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನೀವು..!” ಎಂದಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರು ನಗೆಗೂಡಿಸಿದರು.. ನಾನು ಈಗ ವಾತಾವರಣ ತುಸು ಹಗುರ ಲಯಕ್ಕೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಇದೆ ಸಕಾಲವೆಂದು ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ..

” ಓಕೆ ಈ ಕ್ಯಾರಕ್ಟರಿನ ಹೆಸರು ವಿಲಿಯಂಸ್ ಎಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ.. ಯೂ ಸೀ… ? ವಿಲಿಯಂಸ್ ಇಸ್ ಏ ವೆರಿ ಸಿನಿಯರ್ ಪರ್ಸನ್ ಇನ್ ದ ಕಂಪನಿ… ಅಂದ್ಮೇಲೆ ಹೀ ವಿಲ್ ಹ್ಯಾವ್ ಏ ಲಾಟ್ ಆಫ್ ಪರ್ಕ್ಸ್ ಅಂಡ್ ಫೆಸಿಲಿಟೀಸ್ ರೈಟ್?” ಎಂದವನೆ ವಿಲಿಯಂಸಿನತ್ತ ನೋಡಿ ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ” ಹೌ ಎವರ್… ಅದೆಲ್ಲಾ ಸವಲತ್ತುಗಳು ಕಂಪನಿ ಒದಗಿಸಿದ ಅನುಕೂಲಗಳು.. ಅಧಿಕೃತ ಕೆಲಸಕ್ಕೆಂದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಸೌಲಭ್ಯಗಳೆ ಹೊರತು ಪೂರ್ತಿ ಸ್ವಂತ ಬಳಕೆಗೆಂದು ಕೊಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ.. ಕೆಲವನ್ನು ಸ್ವಂತ ಬಳಕೆಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ನಿಯಮಿತ ಪರವಾನಗಿ ಇದ್ದರು ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮಿತಿ, ಪರಿಮಿತಿಯ ಚೌಕಟ್ಟು ಇರುತ್ತದೆ.. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಕಾರು. ಈ ಕಾರು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಓಡಿಸಲು ಡ್ರೈವರು ಎರಡು ಕಂಪನಿಯ ಅಧಿಕೃತ ಕೆಲಸಗಳಿಗಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಾದರು, ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ತನಕ ಅಧಿಕೃತ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಚ್ಯುತಿ ಬರದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಸ್ವಂತ ಮನೆಯ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪರವಾನಗಿ ಇದೆ… ಹೀಗಾಗಿ ಡ್ರೈವರು ಮತ್ತು ಕಾರು ಆಫೀಸಿನ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದಾಗ ಮನೆಯದೊ, ಮಕ್ಕಳ ಸ್ಕೂಲಿನದೊ ಜರೂರನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯ..”

” ಆದರೆ ಮಿಸ್ಟರ್. ಭಾಗವತ್, ನನ್ನಲ್ಲಿರುವುದು ಕಂಪನಿಯ ಲೀಸ್ಡ್ ಕಾರು. ಅರ್ಥಾತ್ ನಾವು ಖರೀದಿಸುವುದು ಅದರ ಸೇವಾ ಅವಧಿ ಮತ್ತು ಡ್ರೈವರನ ಸಮಯವನ್ನೆ ಹೊರತು ಕಾರನ್ನಲ್ಲ.. ಹೀಗಾಗಿ ಇದೊಂದು ರೀತಿ ಒಡೆಯನಲ್ಲದ ಒಡೆತನದ ರೀತಿ.. ಹೇಳಿದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಾರು ತರುತ್ತಾರೆ, ಹೇಳಿದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಸಮಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಕಾರು ವಾಪಸ್ಸು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.. ಅರ್ಜೆಂಟಿದ್ದರೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಬರುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜವಾದರು ಕಾರಿನ ಓನರು ಅವರೊ, ಇಲ್ಲ ನಾವೊ ಎನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ಸದಾ ಕಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.. ಅದೇ ರೀತಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ಬಳಕೆಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವಂತಿಲ್ಲ.. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕಾರಿನ ಅಧಿಕೃತ ಅಧಿಕಾರ ನಮ್ಮದು..! ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಎಡಬಿಡಂಗಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎನ್ನಬಹುದು.. ಅವರದೂ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮದೂ ಅಲ್ಲ..ಅಷ್ಟೇಕೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ರಜೆ ದಿನಗಳು ಬಂತೆಂದರೆ ಡ್ರೈವರನಿಗು ರಜೆ ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಓವರಟೈಮ್ ಕೊಟ್ಟು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಒಂದು ದಿನ ಮೊದಲೆ ಸುದ್ದಿ ಕೊಟ್ಟು.. ” ನಡುವೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿದ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಕಾರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗೆಗಿದ್ದ ತಮ್ಮ ರೊಚ್ಚನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಹೊರಹಾಕುತ್ತ ನುಡಿದರು ..

” ಅರೆರೆ.. ವಿಲಿಯಂಸ್.. ಈ ಕಥೆಯ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಮತ್ತು ನೀವೂ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೆ ಅಲ್ಲಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಂದಿದ್ದೆನಲ್ಲಾ?” ಎಂದ ತಕ್ಷಣ ಮತ್ತೆ ಗೊಳ್ಳೆಂಬ ನಗು ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ, ವಿಲಿಯಂಸ್ ಸಹ ಸೇರಿದಂತೆ.

” ಅದಿರಲಿ.. ವಿಲಿಯಂಸ್ ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಮಾತು ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಾರ್ಹ.. ಈಗಿನ ಕಾರ್ಪೋರೇಟ್ ಜಗದಲ್ಲಿ ವೆಚ್ಚ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಸಲುವಾಗಿ, ಕಾಸ್ಟ್ ಕಂಟ್ರೊಲಿಂಗಿನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಈ ತರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೆ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ.. ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಿ ಕಾರುಗಳಂತಹ ಆಸ್ತಿ ಖರೀದಿಸಿ ಅವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೆಣಗಾಡುವ ವೆಚ್ಚಕ್ಕಿಂತ ಈ ಭೋಗ್ಯದ ರೀತಿಯ ಲೀಸ್ಡ್ ಕಾರುಗಳು ಸುಲಭ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ವೆಚ್ಚ ತಗುಲಿದರು ಒಟ್ಟಾರೆ ಉಸ್ತುವಾರಿಕೆ ಸುಲಭ.. ನಮ್ಮ ಕಥೆಯಲ್ಲು ಇದೇನೂ ಭಿನ್ನವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ವಿಲಿಯಂಸ್ ವಿವರಣೆ ನಮಗೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿಯೆ ಹೊಂದುತ್ತದೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು..”

” ಈಗ ಕಥೆಯ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಬರೋಣ… ಈ ಕಥೆಯ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಪಕ್ಕಾ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಮನುಷ್ಯ.. ಕೆಲಸದ ಪ್ರಕಾರ ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಮಯದಲಷ್ಟೆ ಬಳಸುವವ… ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ರಜೆಯ ದಿನಗಳು ಬಂದಾಗ ಕೂಡ ಕಾರನ್ನ ಸ್ವಂತಕ್ಕೆ ಬಳಸದೆ ಹಾಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣ.. ತುಂಬಾ ಶಿಸ್ತಿನ ಸ್ವಭಾವ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟೆ ಮಾನವೀಯ ಕಾಳಜಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ…”

“ಹೈಲೀ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಲ್ಡ್ ಬಟ್ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಮ್ಯಾನ್ ಲೈಕ್ ಯೂ, ಸರ್..” ಎಂದ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಮಾತಿಗೆ ಈ ಬಾರಿ ಯಾರೂ ನಗದಿದ್ದರು ಕೆಲವು ಮುಖಗಳ ಮೇಲೆ ಕಂಡೂ ಕಾಣದಂತೆ ಹಾದುಹೋದ ಮಂದಹಾಸದ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯನ್ನೆ ಗಮನಿಸುತ್ತ ನಾನು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ..

“ಹೀಗಿರುವಾಗ ಎಂದಿನಂತೆ ಆ ಸಲವೂ ಒಂದೆರಡು ರಜೆ ದಿನಗಳು ಬಂದಾಗ ವಾರದಕೊನೆಯೂ ಸೇರಿ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಒಟ್ಟು ರಜೆಯಿತ್ತು..”

” ವಾಹ್ ಏ ನೈಸ್ ವೀಕೆಂಡ್ ಟ್ರಿಪ್..!” ವಿಲಿಯಂಸ್ ಮತ್ತೆ ನುಡಿದರು.

” ಆಫ್ ಕೋರ್ಸ್.. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಯಾವ ರಜೆಯಲ್ಲೂ ಅದನ್ನು ಬಳಸಿದವರೆ ಅಲ್ಲ.. ಈ ಬಾರಿಯೂ ಅವರದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಈ ಸಾರಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ನಡೆಯಿತು.. ರಜೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಮೊದಲು ಆ ಲೀಸ್ ಡ್ರೈವರು ಬಂದವನೆ ಕೇಳಿದ – ‘ಸಾರ್ ನೀವು ಹೇಗೂ ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆ ರಜೆಯ ಒಂದು ದಿನ ನಾನು ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಜತೆ ಒಂದು ಟ್ರಿಪ್ಪು ಹೋಗಿ ಬರಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನೀವು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟರೆ.. ನೀವು ಹೇಗೂ ಕಾರು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ ? ಅನ್ನೊ ಕಾರಣಕ್ಕೆ..’ ಅಂತ ಕೇಳಿದ..” ಎಂದು ಹೇಳಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.

ನಾನು ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ‘ಗುಜುಗುಜು’ ಕೇಳಿಬಂತು.. ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಜುಬೇದಾಳ ದನಿ ಕೇಳಿಸಿತು – “ಒಳ್ಳೆ ಇಂಟ್ರೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಸಿಚುಯೇಶನ್.. ಒಬ್ಬ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇರೊ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಯಾವ ತರಹ ರೆಸ್ಪಾಂಡ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದ್ ಒಳ್ಳೆ ಕೇಸ್ ಇನ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಆಗುತ್ತೆ..”

” ರೈಟ್ .. ನಾನು ಶುರುವಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗೊ ಎಷ್ಟೊ ಸಂಧರ್ಭಗಳು ಇರುತ್ತವೆ ಎಂದಿದ್ದೆನಲ್ಲವೆ? ಇದು ಅಂತದ್ದೇ ಒಂದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋಣ… ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂದಿಗ್ದಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸೋದು ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಲ್ಲ.. ಮೊದಲಿಗೆ ಆ ಡ್ರೈವರನ ವಿಷಯ – ಕಾರು ಅವನ ಬಳಿಯೆ ಇರುವಾಗ ಅವನು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಮಿಸ್ ಯೂಸ್ ಮಾಡಬಹುದು, ಏನು ಬೇಕಾದರು ಕಥೆ ಕಟ್ಟಿ ಏಮಾರಿಸಬಹುದು.. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಜಾಯತಿಯಿಂದ ಅನುಮತಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುವುದು ವಿಶೇಷ ಗುಣವಲ್ಲವೆ ? ಅನುಮತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಬೇಕೊ, ಬೇಡವೊ ? ಎನ್ನುವ ಸಂದಿಗ್ದ ಒಂದೆಡೆಯಾದರೆ ಕಂಪನಿಗೆ ಸೇರಿದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದು ನೀತಿ, ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ಮುರಿದಂತಲ್ಲವೆ ? ಎನ್ನುವ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂದಿಗ್ದ.. ಹೇಗೂ ಬಳಸದೆ ಇರುವ ಕಾರನ್ನು ತಾನು ಬಳಸುವ ಬದಲು ಅವನಿಗೆ ಬಳಸಲು ನೀಡಿದರೇನು ತಪ್ಪು? ಎನ್ನುವ ವಾದವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ತೀರಾ ಸಂದಿಗ್ದಕರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ  ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಂತಾಗಲಿಲ್ಲವೆ ? ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ನಿರ್ಧಾರ ಏನಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನೀವೆ ಹೇಳಿ…” ಎಂದು ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ..

ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೇಳುತ್ತ ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಕೆಲವರು ಡ್ರೈವರನಿಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಡುವುದೆ ಸರಿಯೆಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಅದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಸಲ್ಲದು ಎನ್ನುವ ನಿಲುವು. ಕೊನೆಗೆ ಐದಾರು ಜನರು ಮಾತಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಡುವುದೆ ಸರಿಯೆನ್ನುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೆಂದಾದಾಗ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ.

” ವಿಲಿಯಂಸ್ ಕೂಡ ಕೊನೆಗೆ ಇದೇ ರೀತಿ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಪಟ್ಟು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ… ಅದು ಹಾಗೆ ನಡೆದು ಮುಗಿದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಯಿರುತ್ತಿತ್ತೇನೊ? ಡ್ರೈವರನ ಕಾರ್ಯ ನಿಷ್ಠೆ ಹೆಚ್ಚಿದಂತಾಗುತ್ತಿತು, ಜತೆಗೆ ತೀರಾ ದುರುಪಯೋಗ ಅನ್ನುವ ಹಾಗೂ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ, ಅವನ ಕುಟುಂಬದ ಜತೆ ಅವನು ಹೋಗಿದ್ದ ದಿನವೆ ಕಾರು ಅಪಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ತೀವ್ರತರದ ಗಾಯಗಳಾಗಿ ಅವರೆಲ್ಲ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು.. ಕಾರೂ ಸಹ ತೀವ್ರ ತರದಲ್ಲಿ ಜಖಂಗೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ , ಲೀಸಿನ ಕಂಪನಿ, ವಿಲಿಯಂಸಿನ ಕಂಪನಿ, ಡ್ರೈವರನ ಕುಟುಂಬ, ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸಿನ ಕಂಪನಿ- ಎಲ್ಲರೂ ಭಾಗಿಗಳಾಗಿ ಬರಬೇಕಾಯ್ತು. ಅವರಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಿದ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಯಾರು? ಅದು ಡ್ರೈವರನ ಸ್ವಂತ ನಿರ್ಧಾರವೆ ಅಥವಾ ಮೊದಲೆ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದೆ ಹೋಗಿದ್ದನೆ ? ಎನ್ನುವುದು.. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಆದಲ್ಲಿ ಅದು ನಿಗದಿತ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ ನಡೆದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗುವ ಕಾರಣ – ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ನಿಭಾವಣೆ ಸುಲಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಇದು ಹಣಕಾಸಿನ ಪರಿಗಣನೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಂಪನಿಗೂ ದೊಡ್ಡ ತಲೆನೋವಿನ ಕೆಲಸ. ಫಲಿತ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಇದರ ಮೂಲ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಯದಾದ ಕಾರಣ ಅದು ಹೇಗೆ ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟರೆಂಬುದು ಶಿಸ್ತುಪಾಲನೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ – ಅದೂ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರಾರೂ ಜತೆಗಿರದ ಹೊತ್ತಲಿ. ಕೆಳಗಿನ ಸ್ತರದ ನೌಕರನಾಗಿ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿದ ಡ್ರೈವರನಿಗಿಂತ ಮಿಕ್ಕವರ ಪಾತ್ರವೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಹನತೆಯದಾಗಿಬಿಡುವ ಸಂಧರ್ಭ, ಸನ್ನಿವೇಶ.. ಒಂದು ವೇಳೆ ಏನೂ ಆಗದೆ ಎಲ್ಲಾ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ನಡೆದುಹೋಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಯಾರ ಅರಿವಿಗೂ ಬರದಂತೆ, ಯಾವ ತೊಡಕು ತೊಂದರೆಯೂ ಇರದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಒಂದು ಅಪಘಾತದ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ತಿರುವು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡಿ ಹೊಸತರದ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ, ಸಂದಿಗ್ಧಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ…”

ಈಗ ಎಲ್ಲರ ಮುಖದ ಮೇಲಿದ್ದ ಅರೆಬರೆ ಗೊಂದಲ, ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತ ನಾನು ಮತ್ತಷ್ಟು ನೇರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವುದು ವಾಸಿಯೆನಿಸಿ ಅದೇ ವಾದ ಸರಣಿಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹಿಗ್ಗಿಸುತ್ತಾ ನುಡಿದೆ,”ಅಪಘಾತದ ಹಿನ್ನಲೆ ಇರದಿದ್ದಾಗ ನೀವೆಲ್ಲರು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ವಿಲಿಯಂಸಿನ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಸಹಮತ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಿರಿ. ಈಗ ಈ ಅಪಘಾತದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಗೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ನಿಮಗೆ ಅಲ್ಲಿರುವ ‘ಹೆಚ್ಚುವರಿ ರಿಸ್ಕಿನ’ ಅರಿವಾಗಿದೆಯಲ್ಲವೆ ? ಈ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಅನುಕೂಲ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಮೂಲ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲೇನಾದರು ಬದಲಾವಣೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತಾ ? ಅಥವಾ ಮೊದಲಿನ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾಗಿಯೆ ಉಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಿರಾ ? ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಧಾರವೆ ಆದರು ಅದರ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು, ಜಸ್ಟಿಫಿಕೇಷನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜಕ್ಕು ನಾಯಕತ್ವದ ಸತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯ.. ಸೋ ಯುಸ್ ಯುವರ್ ವೋನ್ ಕಾನ್ಷಿಯಸ್ ಅಂಡ್ ಕಮ್ ಟು ಎ ಡಿಸಿಶನ್.. ಆಗ ನಿಮಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ, ನಾನು ಏಕೆ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ಸುಲಭವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆನೆಂದು.. ಅದರ ಜತೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ತಾತ್ವಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹ – ಈ ಕೇಸಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಲೀಡರಶಿಪ್ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಗಣನೆಯಿಂದ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಯಾವ ನಿಲುವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ? ಡ್ರೈವರನಿಗೆ ತಾವು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನಿಜವೆಂದು ಸತ್ಯ ಹೇಳಬೇಕೊ ? ಅವನು ಕಾರನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬಳಕೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದ ವಿಷಯ ತನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಪಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೊ ? ಯಾವುದು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ದಾರಿ? ಇವೆರಡು ಅಲ್ಲದ ಮತ್ತಾವುದಾದರು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇರಬಹುದೆ ? ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮಥನ ಮಾಡಿ, ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಿ – ದೆನ್ ಯು ವಿಲ್ ಅಂಡರ್ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ದಿ ಡೈಲೆಮ ಆಫ್ ಯುವರ್ ಬಾಸಸ್ ಅಂಡ್ ಲೀಡರ್ಸ್ ಬೆಟರ್ ಅಂಡ್ ದಿ ಡಿಫಿಕಲ್ಟಿ ದೇ ಗೋ ಥ್ರೂ..”

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ನಾನು ಕಥೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ನುಡಿದೆ, ” ದಿಸ್ ಇಸ್ ವೇರ್ ದ ಸ್ಟೋರಿ ಎಂಡ್ಸ್.. ಇಲ್ಲಿದೆ ನೋಡಿ ನಿಮ್ಮ ಹೋಂವರ್ಕ್.. ಈ ಅಪಘಾತದ ಹಿನ್ನಲೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ನೀವು ವಿಲಿಯಂಸ್ ಆಗಿದ್ದರೆ ಯಾವ ರೀತಿ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಿರಿ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ …” ಎಂದು ನನ್ನ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದೆ.

ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಟೀ ಬ್ರೇಕ್ ಆದ ಕಾರಣ ಎಲ್ಲರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಬಂದರು. ನನ್ನ ಹಿಂದೆಯೆ ಬಂದ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಕುತೂಹಲದಿಂದ, ” ಮಿಸ್ಟರ್. ಭಾಗವತ್. ನನಗೇನೊ ಇದು ನಿಮ್ಮ ಡ್ರೈವರನ ಕಥೆಯೆ ಅನಿಸಿತು, ಹೌದಾ ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದ. ನಾನು ನಗುತ್ತ ” ಅದೆಲ್ಲ ಆಫ್ ದಿ ರೆಕಾರ್ಡ್.. ನಿನಗೂ ಗೊತ್ತು, ಅಫಿಶಿಯಲ್ ಆಗಿ ಏನೂ ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲಾ” ಎಂದೆ.

” ನಾವೀಗ ಬ್ರೇಕ್ ಟೈಮಿನಲ್ಲಿದ್ದೀವಿ.. ಅಫಿಶಿಯಲ್ ಅಲ್ಲ..ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಿ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ” ಅಂದ.

ನಾನು ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕು , ” ಹೌದು ಆಗಾಗ ನನ್ನ ಡ್ರೈವರನಿಗೆ ನಾನೀ ರೀತಿಯ ಅನುಮತಿ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.. ಡಿಸ್ಕ್ರಿಶನ್ ಬೇಸಿಸ್ ಮೇಲೆ..” ಎಂದೆ.

” ಹಾಗಾದ್ರೆ ಈ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಆಗಿದ್ದು ನಿಜವಿರಬೇಕಲ್ಲಾ? ಹೇಗೆ ಡೀಲ್ ಮಾಡಿದ್ರಿ ?”

ನಾನು ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕೆ..” ನೋ ವಿಲಿಯಂಸ್.. ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಆ ರೀತಿಯ ಸಂಧರ್ಭ ಬಂದಿರಲೆ ಇಲ್ಲ..ಅದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಆಗದ ಹಾಗೆಯೆ ನಾನೆಲ್ಲಾ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದು ”

“ಮತ್ತೆ ಈ ಕಥೆ..? ಪ್ಲೀಸ್ ಟೆಲ್ ಮೀ ದ ಸೀಕ್ರೇಟ್ ಹೌ ಯೂ ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಇಟ್”

ನಾನು ಅವನನ್ನೆ ಆಳವಾಗಿ ದಿಟ್ಟಿಸಿದೆ…” ವಿಲಿಯಂಸ್…ಇವರೆಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಸೂಪರ್ ಮ್ಯಾನೇಜರುಗಳು..ಇವರೆಲ್ಲ ಪುಸ್ತಕದ ಬದನೆಕಾಯಿಗಳ ಹಾಗೆ ರೂಲ್ಸ್ ಬುಕ್ ಅನುಕರಿಸೊ ಯಂತ್ರಗಳು ಆಗಬಾರದಲ್ಲವಾ? ನಮ್ಮ ತರಬೇತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡೊ ಥಿಯರಿ ಮಾತ್ರ ಸಾಲದು, ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಸಿಚುಯೇಶನ್ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು..ಕಾನ್ಫ್ಲಿಕ್ಟ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್, ರಿಸ್ಕ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್, ನೇಗೋಶಿಯೆಶನ್ ಸ್ಕಿಲ್ಲ್ಸ್ ಇವೆಲ್ಲ ಕ್ಲಾಸ್ ರೂಮಿನ ತರಬೇತಿಯಿಂದ ಬರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ? ಆ ಅಪಘಾತದ ಚಿಂತನೆ ಅವರನ್ನು ಬೇರೆಲ್ಲಾ ತರದ ಕೋನಗಳಲ್ಲು ಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಆ ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಕೊಟ್ಟೆ ಅಷ್ಟೆ..” ಎನ್ನುತ್ತ ಕಾಫಿ ಲೋಟವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆ..”ಅಂಡ್ ಆಸ್ ಫಾರ್ ಆಸ್ ಹೌ ಐ ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಇಟ್ – ದಟ್ ಇಸ್ ಮೈ ಜಡ್ಜ್ ಮೆಂಟ್ ಅಂಡ್ ಟ್ರೇಡ್ ಸೀಕ್ರೆಟ್.. ಅದು ನನ್ನದಾಗಿಯೆ ಇರಲಿ. ಲೆಟ್ ಅಸ್ ನಾಟ್ ಸ್ಪೂನ್ ಫೀಡ್ ಎವೆರಿಥಿಂಗ್ ” ಎಂದೆ ಕಿರುನಗುತ್ತ. 

“ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಟ್ರಿಕ್” ಎಂದು ತಾನೂ ಕಾಫಿ ಕೈಗೆತ್ತಿಗೊಂಡ ವಿಲಿಯಂಸ್ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ನೋಟದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತ.

********

00455. ಲಘುಹಾಸ್ಯ / ಹರಟೆ: ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಗುಣಿತಾಕಾಕ್ಷರಗಳು..


00455. ಲಘುಹಾಸ್ಯ / ಹರಟೆ: ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ಗುಣಿತಾಕಾಕ್ಷರಗಳು..
________________________________________________________

ಮಟಮಟ ಮಧ್ಯಹ್ಮದ ಸುಡು ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಬೋರಾಗಿ ಪೇಪರು ತಿರುವುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದರು ಯಾಕೊ ಮನಸೆಲ್ಲ ಇನ್ನೆಲ್ಲೊ ಇತ್ತು.. ಇಂಥಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಾದರು ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಹಾಳು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಕಾಲಾಯಾಪನೆ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲ ಎನಿಸಿ ಮೊಬೈಲ್ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆ. ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಯಾಕೊ ಪೋನ್ ಎತ್ತುವಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ಅನಿಸಿದಾಗ ಒಂದು ವಾಟ್ಸಪ್ ಮೆಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿದೆ – ‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ವಾಟ್ಸ್ ಅಪ್?’ ಎನ್ನುವ ತುಂಡು ಸಂದೇಶವನ್ನೆ ರವಾನಿಸುತ್ತಾ.. ಆದಾಗಿ ಐದು ನಿಮಿಷ ಕಳೆದರು ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಸದ್ದೆ ಇಲ್ಲ. ಸರಿ ಯಾವುದಾದರು ಟೀವಿ ಚಾನಲ್ಲನ್ನಾದರು ಹುಡುಕುತ್ತ ರಿಮೋಟನ್ನು ಗೋಳಾಡಿಸೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡು ಮೇಲೇಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ವಾಟ್ಸಪ್ಪಿನ ಇನ್ ಕಮಿಂಗ್ ಮೆಸೇಜ್ ಬಂದಿತ್ತು – ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಂದಲೆ..

‘ನಥಿಂಗ್ ಅಪ್ ಸಾರ್ ಆಲ್ ಡೌನ್… ಲೈಬ್ರರಿಲಿದೀನಿ’

ಯಥಾರೀತಿ ನಾ ಪೂರ್ತಿ ಕನ್ಫ್ಯೂಸ್… ನಾ ಕೇಳಿದ್ದೆ ಒಂದಾದರೆ ಬರುವ ಉತ್ತರವೆ ಇನ್ನೊಂದು..

‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ…. ಬೀ ಸೀರಿಯಸ್.. ಐ ಅಮ್ ನಾಟ್ ಟಾಕಿಂಗ್ ಎಬೌಟ್ ಸ್ಟಾಕ್ ಅಂಡ್ ಷೇರು ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಅಪ್ ಅಂಡ್ ಡೌನ್..ಎಲ್ಲಿ ಹಾಳಾಗೋಗಿದ್ದೀಯಾ ಎಂದೆ ಅಷ್ಟೆ.. ಯಾವ ಲೈಬ್ರರೀಲಿದೀಯಾ ? ಅಂಗ್ ಮೋ ಕಿಯೊ ಬ್ರಾಂಚಾ? ಸಕತ್ ಬೋರಾಗ್ತಿದೆ ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತೀನಿ ತಾಳು’ ಎಂದು ಉದ್ದದ ಮೆಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿದೆ.. ಹಾಳು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಹುಡುಗರ ಹಾಗೆ ತುಂಡು ಸಂದೇಶ ಕಳಿಸಲು ಬರದಿದ್ದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನೆ ಶಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ..

‘ಇಲ್ಲಾ ಸಾರ್ ಮೀಟಿಂಗ್ ಆಗಲ್ಲ.. ಆಂಗ್ ಮೋ ಕಿಯೊಲಿಲ್ಲ..ಕನ್ನಡ ಲೈಬ್ರರಿಲಿದೀನಿ..’

ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದ ಬರ್ಬೇಕು ಕನ್ನಡ ಲೈಬ್ರರಿ ? ಮತ್ತೊಂದು ಟ್ರೈನು ಹತ್ತಿಸ್ತಾ ಇದಾನೆ ಪಾರ್ಟಿ ಅನ್ಕೊಂಡು, ‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನೊ ಮೋರ್ ಡ್ರಾಮಾ ಪ್ಲೀಸ್.. ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲೆಂತ ಕನ್ನಡ ಲೈಬ್ರರಿ ..? ರೀಲು ಬಿಡೋಕು ಒಂದು ಲಿಮಿಟ್ ಇರ್ಬೇಕು..ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಹೇಳು.. ಸಿಟಿ ಬ್ರಾಂಚಾ ?’ ಎಂದೆ.

‘ ಅಯ್ಯೊ.. ನೋ ಸಾರು.. ನಿಜ್ಜ ಕನ್ನಡ ಲೈಬ್ರರಿಲಿ ಕೂತಿದೀನಿ..ಮೈಸೂರಲ್ಲಿದೀನಿ.. ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲಿಲ್ಲಾ.. ‘ ಎಂದು ಹೊಸ ಬಾಂಬ್ ಬೇರೆ ಹಾರಿಸಿದ..!

ನನಗೆಲ್ಲ ಅಯೋಮಯ.. ಯಾವ ಮೈಸೂರು ? ಯಾವ ಕನ್ನಡ ಲೈಬ್ರರಿ ? ಎಲ್ಲಿಯ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ? ಎಲ್ಲಿಯ ಸಿಂಗಪುರ? ಯಾವುದಕ್ಕು ಲಾಜಿಕಲ್ ಕನೆಕ್ಷನ್ನೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ…

‘ ಸರಿ ವಾಟ್ಸಪ್ಪಲ್ಲೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ ತೊಗೊ.. ಐ ವಾಂಟ್ ಮೋರ್ ಡೀಟೈಲ್ಸ್ ..’ ಎಂದೆ

‘ ತಾಳಿ.. ಸಾರ್..ರೀಡಿಂಗ್ ಜೋನಲ್ಲಿದೀನಿ ಪೋನು ಸೈಲೆಂಟ್ ಮೋಡಲ್ಲಿದೆ..ಈಚೆಗೆ ಬಂದು ಪಿಂಗ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ..’ ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸಿದ ಗುಬ್ಬಣನ ಮರು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಕಾದು ಕುಳಿತೆ..ಐದೆ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಸಂದೇಶ ಬಂತು ‘ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಸಾರ್’ ಅಂತ

‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ವಾಟ್ ಇಸ್ ದಿಸ್ ನಾನ್ಸೆನ್ಸ್ ? ಮೈಸೂರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಹೋದೆ ? ಏನಿದು ಕನ್ನಡ ಲೈಬ್ರರಿ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡಿದ್ದು ? ಇದ್ಯಾವ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟು ನಿಂದು ? ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೆ ಇಲ್ಲೆ ಇದ್ದೆಯಲ್ಲಾ? ಯಾವಾಗ ಹೋಗಿದ್ದು ಮೈಸೂರಿಗೆ ? ‘ ಎಂದು ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯ ಹಾಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ವರ್ಷಧಾರೆ ಸುರಿಸಿದೆ ಪೋನಲ್ಲೆ..

‘ ಅಯ್ಯೊ ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಜೆಂಟಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದು ಸಾರ್.. ನಾಟ್ ಪ್ಲಾನ್ಡ್… ನಮ್ಮ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಕಸ್ಟಮರ್ ಒಬ್ಬರು ಜರ್ಮನಿಯಿಂದ ಬಂದವರು.. ಹೀ ಈಸ್ ಆನ್ ಎ ರಿಸರ್ಚ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಇನ್ ಕನ್ನಡ.. ಅವರಿಗೆ ಹೆಲ್ಪ್ ಬೇಕೂ ಅಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಲಾಂಗ್ ವೀಕೆಂಡಲ್ಲಿ ಜತೆಗೆ ಬಂದೆ..’ ಅಂದ

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟೊ ಸಲ ನಂಬಬೇಕೊ ಬಿಡಬೇಕೊ ಗೊತ್ತಾಗೋದೆ ಇಲ್ಲಾ.. ಅಷ್ಟು ಅನುಮಾನ ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತೆ.. ಜರ್ಮನಿ ಕಸ್ಟಮರ್, ಸಿಂಗಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಕನ್ನಡ ರಿಸರ್ಚಿಗೆ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗದು ಅಂದ್ರೆ – ಸಂಥಿಂ ಟೆರ್ರಿಬಲಿ ರಾಂಗ್..

‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಇದೆಲ್ಲ ಗೊಂಡಾವನ ಥಿಯರಿ ಇದ್ದ ಹಾಗಿನ ಬುರುಡೆ ಬೇಡ.. ಕಮ್ ಕ್ಲೀನ್ ವಿತ್ ಟ್ರುಥ್.. ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಹೂ ಇಡೋದು ಬೇಡ.. ಜರ್ಮನಿಗೂ ಕನ್ನಡಕ್ಕು ಎಲ್ಲಿಯ ಲಿಂಕು..? ಏನೊ ಯಾವುದೊ ಐಟಿ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟಿಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೊ, ಮೈಸೂರಿಗೊ ಬಂದಿದಾರೆ ಅಂದ್ರೆ ನಂಬಬಹುದು.. ಇದು ಟೋಟಲಿ ಅಬ್ಸರ್ಡ್..’ಎಂದೆ ತುಸು ಎತ್ತರಿಸಿದ ದನಿಯಲ್ಲಿ..

ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಅರೆಗಳಿಗೆಯ ಮೌನ.. ಏನೊ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ.. ಆಮೇಲೆ ಉತ್ತರದ ಬದಲು ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ತೂರಿ ಬಂತು..’ ಸಾರ್.. ಅದ್ಯಾರೊ ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ಅಂತಿದಾರಂತೆ ಗೊತ್ತಾ ? ಜರ್ಮನ್ ಅಂತೆ..’

ಈಗ ನಾನೆ ಅರೆಗಳಿಗೆ ಮೌನವಾದೆ.. ಜರ್ಮನಿಗು ಕನ್ನಡ / ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕು ಏನೂ ಸಂಬಂದ ಅಂತ ಕೇಳಬಾರದಿತ್ತು.. ಜಾರ್ಜ್ ರೆವರೆಂಡ್ ಫರ್ಡಿನಾಂಡ್ ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ಅನ್ನೊ ಹೆಸರು ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಇರಬಹುದು.. ಆದರೆ ಅವರ ಅಚ್ಚಗನ್ನಡದ ಮೊದಲ ಕನ್ನಡ ಪದಕೋಶದ ಕುರಿತು ಗೊತ್ತಿರುವವರಾರು ಕನ್ನಡಕ್ಕು ಜರ್ಮನಿಗು ಏನು ಸಂಬಂಧ ಅಂತ ಕೇಳೋ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಲ್ಲ… ನಾನು ಅದನ್ನ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೋಡಿದಾಗ ‘ ಏನ್ರಯ್ಯಾ ಇದು ? ಈ ಪದಕೋಶದ ಪುಸ್ತಕ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬರೋಕೆ ಒಂದು ಜಟಕಾ ಗಾಡಿ ಮಾಡಬೇಕಲ್ರಪ್ಪಾ ? ಇನ್ನು ಇದನ್ನ ತಂದು ಓದೊ ಮಾತೆಲ್ಲಿ ಬರ್ಬೇಕು ?’ ಅಂತ ಛೇಡಿಸಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನ ಕೇಳಿ ರಾಮು ಮಾಮ ‘ಜಟಕಾಗಿಂತ ಆಟೊ ವಾಸಿ, ಬರುತ್ತೇ ಅನ್ನೊ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಇರುತ್ತೆ.. ಜಟಕಾ ಅದ್ರೆ ಯಾವುದೊ ಮುದಿ ಕುದುರೆಗೆ ತಗಲ್ಹಾಕಿರ್ತಾರೆ ಗಾಡಿನ.. ಅದು ‘ಉಸ್ಸಪ್ಪಾ’ ಅಂತ್ ಎಳ್ಕೊಂಡ್ ಬರೋದ್ರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೊಟಕ್ ಅಂದ್ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೆ.. ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಭಾರಕ್ಕೆ..’ ಅಂತ ಒಗ್ಗರಣೆ ಹಾಕಿದ್ದ..

ಆಗ ಪುಸ್ತಕದ ಸೈಜಿಗೆ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡೋಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿದೇಶಿಯರಾಗಿದ್ದೂ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿ, ಕಾಡುಮೇಡು, ಊರುಕೇರಿ ಸುತ್ತಿ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳ ಅರ್ಥ ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕಿಂತಹ ಒಂದು ನಿಘಂಟು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರಲ್ಲ ಅನ್ನೊ ಅಚ್ಚರಿ, ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಬೆರೆತ ಯಾವುದೊ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಒಣ ಅಸಹನೆಯು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಜೋಕುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿತ್ತೊ ಏನೊ ..? ಬಹುಶಃ ನಮ್ಮವರು ಮಾಡದೆ ವಿದೇಶಿಯವರು ಮಾಡಿದರಲ್ಲ – ಅನ್ನುವ ಈರ್ಷೆಯಿಂದೊಡಗೂಡಿದ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಭಾವವು ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದಿರಬೇಕು..

‘ ಗೊತ್ತಿರಲ್ಲ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ ಬಿಡಿ ಸಾ.. ನಮ್ಮವರೆ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲ್ಲಾ ಇನ್ನು ವಿದೇಶದವರು, ಅದರಲ್ಲು ಜರ್ಮನಿಯವರು ಎಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿರ್ತಾರೆ..? ಅವರಾರೊ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ನಿಘಂಟು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟೊದ್ರಂತೆ ಅಂದ ಕಾಲತ್ತಿಲೆ.. ಇವರು ಅವರ ಕಟ್ಟಾ ಅಭಿಮಾನಿ ಅಂತೆ ಸಾರ್… ಅದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಏನೊ ರಿಸರ್ಚ್ ಮಾಡಬೇಕೂ ಅಂತ ಏನೊ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ ತೊಗೊಂಡಿದಾರಂತೆ .. ಸಾರ್.. ನಾ ಕನ್ನಡದ ಎಕ್ಸ್ಪರ್ಟ್ ಅಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರು ಕೇಳ್ದೆ ನನ್ನ ಜತೆಗೆಳ್ಕೊಂಡ್ ಬಂದಿದಾರೆ ಸಾರ್.. ನನಗೆ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡಕ್ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿ…’

‘ ಅಯ್ಯೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಕಿಟ್ಟೆಲ್ ಅಂದ್ರೆ ಗ್ರೇಟ್ ಪರ್ಸನಾಲಿಟಿ ಕಣೊ.. ಕನ್ನಡದವರೂ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದ ಕೆಲಸಾನ ಅವರು ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲೆ.. ಅವರ ನೆನಪಿಗೆ ಅಂತ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಒಂದು ಬೀದಿಗೆ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನೆ ಇಟ್ಬಿಟ್ಟು ಗೌರವ ತೋರಿಸಿದಾರೆ.. ಅಂತವ್ರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಯಾವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಲಿ ? ಅದು ಬಿಡು, ಇದೇನಿದು ರಿಸರ್ಚುಕಥೆ ? ನೀನ್ಯಾವ ರಿಸರ್ಚ್ ಮಾಡ್ತಿಯಪ್ಪ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ? ‘ ಎಂದೆ ನಾನು ಕುತೂಹಲದ ದನಿಯಲ್ಲಿ…

‘ ಅಯ್ಯೊ ನಾನ್ಯಾವ ರಿಸರ್ಚ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ ತಕ್ಕೊಳಿ ಸಾರ್… ಕಸ್ಟಮರ್ ಕರೆದ್ರಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲಾ ಅನ್ನೊಕ್ಕಾಗಲ್ಲ ಅಂತ ಬಂದೆ ಅಷ್ಟೆ.. ಹಾಗು ಅವರಿಗೆ ಬಡ್ಕೊಂಡೆ ಸಾರ್ ಬೇಕಿದ್ರೆ ನಮ್ ಫ್ರೆಂಡೊಬ್ಬರು ಇದಾರೆ.. ಕನ್ನಡ, ಗಿನ್ನಡ ಅಂತ ಏನೊ ಬರ್ಕೊಂಡ್ ಹಾರಾಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ.. ಅವರನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗಿ ಸರಿಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂತ.. ಕೇಳ್ಬೇಕಲ್ಲಾ ಅವರು..?’ ಎಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನನಗು ತಿಳಿಯದ ಆ ‘… ಔರ್ ವೊ ಕೌನ್ ?’ ಅನ್ನೊ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ.. ‘ ನೀನು ಹೇಳೊದೇನೊ ಸರಿ.. ಆದರೆ ಆ ಮಿಸ್ಟರಿ ಕ್ಯಾರಕ್ಟರು ಯಾರು ಅಂತ್ಲೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ವೆ..?’ ಅಂದೆ.

‘ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರೊ ಹಾಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರೆಯೋರು ಇನ್ನಾರಿದಾರೆ ಸಾರ್, ನಿಮ್ಮನ್ನ ಬಿಟ್ರೆ ? ನಿಮ್ಮನ್ನೆ ತಗಲ್ಹಾಕಿ ಕಳಿಸೋಣ ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಆದರೆ ಆ ಪಾರ್ಟಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡೊಕ್ ಗೊತ್ತಿದ್ರೆ ಸಾಕು.. ಅದ್ರಲ್ಲೂ ನೀವು ಪರಿಚಯ ಇರೊ ಪಾರ್ಟಿ ನೀವೆ ಬನ್ನಿ ಅಂತ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದ್ರು.. ವಿಧಿಯಿಲ್ದೆ ಬಂದೆ ‘ ಅಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಾ..

ಅವನೇನು ನನ್ನ ಕನ್ನಡ ಸೇವೆಯನ್ನ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದಾನೊ ಇಲ್ಲ ತನ್ನ ದುರದೃಷ್ಟವನ್ನು ಹಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ ತೆಗಳುತ್ತಿದ್ದಾನೊ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಪಿಳಿಪಿಳಿ ಕಣ್ ಬಿಡುತ್ತಲೆ, ‘ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೆ ಛಾನ್ಸ್ ಅಂತ ಬಾರಿಸೋದೆ ಅಲ್ವಾ ? ಎಂಜಾಯ್ ದ ಟ್ರಿಪ್’ ಅಂದೆ..

‘ಏನು ಎಂಜಾಯೊ ಕಾಣೆ ಸಾರ್… ಸುಮ್ನೆ ಜತೆಗಿದ್ರೆ ಸಾಕು ಅಂತ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬಂದೊರು ಈಗ ಕನ್ನಡದ ವ್ಯಾಕರಣದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳೋಕ್ ಶುರು ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದಾರೆ.. ಮೊದಲೆ ನನ್ನ ಕನ್ನಡವೆ ಅಧ್ವಾನ. ಅದರಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಕರಣ ಅಂದ್ರಂತು ಮಾತಾಡಂಗೆ ಇಲ್ಲಾ.. ನಾನೆ ನಿಮಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ ಆ ಡೌಟೆಲ್ಲಾ ಕೇಳೋಣಾಂತಿದ್ದೆ.. ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ನೀವೆ ಪಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ್ರಲ್ಲಾ..’ ಎಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

ಕಾಗುಣಿತ ವ್ಯಾಕರಣದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಭಾರಿ ವೀಕು.. ಅದರಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡ ವ್ಯಾಕರಣ ಅಂದ್ರೆ ಮಾತನಾಡೊ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲಾ.. ನನಗೆ ಒಳಗೊಳಗೆ ಖುಷಿಯಾಯ್ತು ಅವನು ಪರದಾಡುತ್ತಿರುವ ಸೀನನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ. ಕನ್ಸಲ್ಟಿಂಗ್ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಏಮಾರಿಸಿ ಮಾತಾಡಿ ತಲೆ ಸವರಿದಂತಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡ ವ್ಯಾಕರಣ… ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಗುಂಡಪ್ಪ ಮೇಸ್ಟ್ರು ಕೈಯಿನ ರೂಲು ದೊಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ‘ಕನ್ನಡನಾಡಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಕನ್ನಡ ವ್ಯಾಕರಣಕ್ಕೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡ್ತೀಯಾ.. ನಿನ್ನ ಬಲೀ ಹಾಕಿ ಬಿಡ್ತೀನಿ ತಾಳು..’ ಅಂತ ಎಕ್ಕಾಮುಕ್ಕಾ , ಎಗ್ಗು ಸಿಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ಲಾತ ತಿಂದಿರೊ ರೆಕಾರ್ಡು ಇವತ್ತಿಗು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಹೆಸರಲ್ಲೆ ಇರೋದು..

ಆ ಫ್ಲಾಶ್ ಬ್ಯಾಕಿಗೆ ಹೋದರೆ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದುದ್ದು ಅವನ ಸಂಧಿ ಸಮಾಸಗಳ ಉವಾಚವೆ.. ಪಾರಿವಾಳ ಸಾಕುವ ಹುಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿನ ಗಲ್ಲಿಗಲ್ಲಿ ಸಂದಿಗೊಂದಿಯೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲ ಬರಿ ಜಾಕ್, ತಿರುವಾಲ್, ಜಂಗ್ಲೀ ಅನ್ನೊ ಕಪೋತ ನಾಮಧೇಯಗಳೆ. ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲ ಗಲ್ಲಿ, ಸಂದಿಗಳ ಹೆಸರು ಆ ಪಾರಿವಾಳ ಸಾಕುವ ಅಥವಾ ಮಾರುವ ಓಣಿಗಳು ಮಾತ್ರವೆ.. ಗುಂಡಪ್ಪ ಮೇಸ್ಟ್ರು ಕೆಂಗಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ ಒಮ್ಮೆ, ‘ಕೆಂಗಣ್ಣು ಪದ ಸಮಾಸವಾಗುತ್ತೊ, ಸಂಧಿಯಾಗುತ್ತೊ ಹೇಳು’ ಅಂತ ಗದರಿಸಿದಾಗ, ಅದು ‘ಕೋಪ ಲೋಪ ಸಂಧಿ ಸಾರ್’ ಅಂತ ಒದೆ ತಿಂದಿದ್ದ.. ಕೆಂಪಾದ + ಕಣ್ಣು = ಕೆಂಗಣ್ಣು ಸಂಧಿಯಲ್ಲ, ಸಮಾಸ ಎಂದಾಗ, ಅದು ವೆಜ್ ಸಮೋಸನೊ, ನಾನ್ ವೆಜ್ಜ್ ಸಮೋಸನೊ ಅಂತ ಕೇಳಿ ಇನ್ನು ನಾಲಕ್ಕು ಇಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ.

ಇದೆಲ್ಲ ಹಿನ್ನಲೆ ನೆನಪಾಗಿಯೆ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದು.. ಆಗೆಲ್ಲ ಸ್ಕೂಲಲ್ಲಿ ಓತ್ಲಾ ಒಡೆದು ಹೆಂಗೊ ಜಸ್ಟ್ ಪಾಸ್ ಮಾಡಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರಾಯ್ತಾ? ಈಗ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲಿ ನೋಡೋಣ ? .. ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ.. ‘ಕನ್ನಡ ಕಲಿತರೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಇಡ್ಲಿ, ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ ನೀರಿಳಿಯದ ಗಂಟಲಿಗೆ ತುರುಕಿದ ಕಡುಬು..’ – ಅಂತ…..ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಒಳಗೊಳಗೆ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡೆ, ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಸಹಾನುಭೂತಿಯ ನಗೆ ತೊಟ್ಟು , ‘ ನೀ ಮಾಡೊಕಾಗದ್ದೇನಿರುತ್ತೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಮೊದಲೆ ನೀನು ಕನ್ಸಲ್ಟೆಂಟ್ ಅಲ್ವಾ ? ಹೇಗೊ ಏಮಾರಿಸ್ತಿಯಾ ಬಿಡು’ ಅಂದೆ..

‘ ಬೇರೆ ಕಡೆ ಆಗ್ತಿತ್ತೇನೊ …ಆದ್ರೆ ಈ ಕೇಸಲ್ಲಿ ಆಗಲ್ಲ ಸಾರ್.. ಪೂರ ಕನ್ನಡದ ಕಾಗುಣಿತ, ವ್ಯಾಕರಣ, ಒತ್ತಕ್ಷರದ ಬೇಸಿಕ್ ಗೆ ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟರೆ ನಾನೆಲ್ಲಿಂದ ಆನ್ಸರ ಮಾಡಲಿ..? ನನ್ನ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ನಿಮಗಾಗಲೆ ಗೊತ್ತು..’

‘ ಅಂಥಾದ್ದೇನು ಕೇಳಿಬಿಟ್ಟ್ರೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..? ಏನು ನಾಮಪದ, ಸರ್ವನಾಮ, ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲದರ ಜತೆ ಅಲಂಕಾರಾದಿ ಲಘು ಗುರು ಎಣೆಸಾಟವನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿಸಿ ಕೇಳಿ ತಲೆ ಕೆಡಿಸ್ಬಿಟ್ರಾ?’ ಎಂದೆ..

‘ ಅಯ್ಯೊ..ಅದೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದ್ರೆ ವಾಸಿಯಿರ್ತಿತ್ತು ಸಾರ್.. ಈ ಮನುಷ್ಯ ಅದೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ಒತ್ತಕ್ಷರದ ಮೂಲ ಕುರಿತು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸಿಬಿಟ್ಟ.. ನೀವೆ ಹೇಳಿ ಸಾರ್.. ನಾವು ಹೇಗೊ ಹೆಣಗಾಡಿ ಅಷ್ಟೊ ಇಷ್ಟೊ ಕನ್ನಡ ಕಲ್ತು ಎಕ್ಸಾಮ್ ಪಾಸ್ ಮಾಡಿ ಆ ಕಡೆ ಮುಖಾನು ಹಾಕ್ದೆ ಏನೊ ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿನ್ ಕಸುಬು ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿರೊ ಜನ.. ನಮಗೆ ಆ ಒತ್ತಕ್ಷರದ ಲಾಜಿಕ್ಕು , ಮೂಲ ಎಲ್ಲಾ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ..?’

ನನಗೆ ಇನ್ನು ಸಿಚುಯೇಶನ್ ಕ್ರಿಸ್ಟಲ್ ಕ್ಲಿಯರ್ ಅಂತ ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ.. ‘ ಒತ್ತಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಎಂತದ್ದೊ ಮೂಲ, ಮಣ್ಣು ಮಸಿ ? ಯಾವುದೊ ಒಂದಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಅರ್ಧ ಅಕ್ಷರ ಒತ್ತು ಕೊಡೋದು ತಾನೆ ? ಅದರಲ್ಲೇನು ಗ್ರೇಟ್ ಸೈನ್ಸ್, ಆರ್ಟ್ಸ್ ಇರೋದು ?’

‘ ನಾನು ಹಾಗೆ ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಸಾರ್.. ಆದರೆ ಅವನು ನನ್ನೆ ಉಲ್ಟಾಪಳ್ಟ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಉಡೀಸ್ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟಾ ಸಾರ್.. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಕಾಗದೆ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಲಿ ನಮ್ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇಷ್ಟೇನಾ ಅಂತ ಪೂರ ನಾಚಿಕೆನೂ ಆಗೋಯ್ತು ಸಾರ್..’

ಆಗಬೇಕಾದ್ದೆ.. ಯಾರೊ ಪರದೇಶಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿರೊ ಮೋಹ, ಜ್ಞಾನ ನಮಗಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ತೀರಾ ಅಬ್ಸರ್ಡ್..ಆದರು ಆ ಟಾಫಿಕ್ ಏನೂಂತ ಮೊದಲು ಕ್ಲಾರಿಫೈ ಮಾಡ್ಕೊಬೇಕು ಅಂದ್ಕೊಂಡು ..’ ಏನಪ್ಪ ಅಂಥಾ ಉಲ್ಟಾಪಲ್ಟಾ ಕ್ವೆಶ್ಚನ್ ಅವನು ಕೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದು.. ?’ ಅಂದೆ.

‘ ಸಾರ್.. ಮೊದಲು ನಮ್ಮ ಒತ್ತಕ್ಷರದ ಕಾನ್ಸೆಪ್ಟ್ ನೋಡಿದ್ದೆ , ಸುಪರ್ ಅಂತ ಕುಣಿದಾಡಿ ಹೊಗಳಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ ಆ ಮಾರಾಯ .. ‘ಲಗ್+ನ’ = ಲಗ್ನ, ‘ರತ್+ನ’ = ರತ್ನ, ‘ಮುಕ್+ತಾ’ = ಮುಕ್ತಾ… ಅಂತಾ ಯಾವುದೆ ಒತ್ತಕ್ಷರದ ಪದ ತಗೊಂಡ್ರು, ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಕೊನೆಯಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಅರ್ಧ ಒತ್ತಕ್ಷರ ಆ ಪದಕ್ಕೆ ಕೊನೆ ಸೌಂಡ್ ಕೊಡುತ್ತೆ.. ಅಲ್ವಾ ಸಾರ್..?’

‘ಹೂಂ.. ರತ್ನ ಲಿ , ‘ತ+ನ’= ತ್ನ ಆಗೊ ಹಾಗೆ..’

‘ ಅದೇ ಅಕ್ಷರದ ಒತ್ತಾದ್ರೆ ಇನ್ನು ಸುಲಭ ಸಾರ್.. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ‘ಕನ್ನಡ’ ಪದದಲ್ಲಿ ‘ನ’ ಗೆ ‘ನ’ ಒತ್ತಕ್ಷರ ಬಂದು ‘ನ್ನ’ ಆಗುತ್ತಲ್ಲಾ, ಹಾಗೆ..’

‘ಸರೀ..?’

‘ಆದರೆ ಈ ‘ರ’ ಒತ್ತಕ್ಷರ ಬಂದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಈ ಲಾಜಿಕ್ಕು ವರ್ಕ್ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆ..!’

ನನಗಲ್ಲೇನು ತರ್ಕ ಮಿಸ್ಸಾಗಿದೆಯೊ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ..’ ಅಲ್ವೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ..ಅಲ್ಲೇನು ಮಿಸ್ಸಿಂಗ್ ಎಲಿಮೆಂಟ್ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲ್ವಲ್ಲೊ.. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ತ್ರಿಪುರ ತಗೊ.. ‘ತಿ+ರಿ= ತ್ರಿ ‘ ಆಗುತ್ತೆ.. ಹಾಗೆ ‘ಕಿ+ ರಿ= ಕ್ರಿ’ ಅನ್ನೊ ಲಾಜಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆ, ಕ್ರಿಯೆ ಅನ್ನೊ ಪದಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತೆ.. ಇದರಲ್ಲೇನು ವಿಶೇಷ ಇದೆಯೊ ?’

‘ ವಿಶೇಷ ಏನಿದೆಯೊ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಹಾಗೆಯೆ ನಿಮ್ಮ ಲಾಜಿಕ್ ನ ‘ಕೀರ್ತಿ’, ‘ ಕರ್ನಾಟಕ’ ‘ಅರ್ಧ’ ತರದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ಲೈ ಮಾಡಿ ವಿವರಿಸಿ ನೋಡೋಣಾ..?’

‘ ಹೂ ತೊಗೊ ಅದಕ್ಕೇನಂತೆ.. ಮೊದಲಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನೆ ತೊಗೊ, ‘ಕರ್+ನಾಟಕ = ಕರ್ನಾಟಕ’, ‘ಕೀರ್+ತಿ = ಕೀರ್ತಿ’, ‘ಅರ್+ಧ = ಅರ್ಧ’ .. ಅದರಲ್ಲೇನು ವಿಶೇಷ ? ‘

‘ನೋಡಿದ್ರಾ ನೀವೂ ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ರಿ ನನ್ ತರಾನೆ… ಬೇರೆ ಕಡೆಯೆಲ್ಲ ಒತ್ತಕ್ಷರ ಮೂಲ ಅಕ್ಷರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಬರುತ್ತೆ – ‘ಗ’ ಜತೆ ‘ನ’ ಸೇರಿ- ‘ಗ್ನ’ ಆದ ಹಾಗೆ.. ಆದರೆ ‘ರ’ ಒತ್ತಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಈ ಫಾರ್ಮುಲ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ.. ತ್ರಿಪುರದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ‘ತಿ+ರಿ’ ಆಗಿ ‘ತ್ರಿ’ ಬಂದಿದೆ.. ಆದರೆ ಅದೆ ‘ಕರ್ನಾಟಕ’ ಪದದಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ‘ರ’ ಒತ್ತಕ್ಷರ ‘ಕ’ ಆದಮೇಲೆ ಬರದೆ, ‘ನಾ’ ಆದ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತೆ ? ಸರಿಯಾಗಿ ಬರೆದರೆ ‘ಕರ್-ನಾಟಕ’ ಅಥವಾ ‘ಕರ್-ಣಾಟಕ’ ಆಗ್ಬೇಕಲ್ವಾ ? ಹಾಗೆ ಬರೆದರೆ ‘ಕರ್ನಾಟಕ’ ವನ್ನ ‘ಕನಾರ+ಟಕ’ ಅಂತ ಬರೆದ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲವ ? ಹಾಗೆಯೆ ಅರ್ಧ ಹೋಗಿ ‘ಅಧ+ರ= ಅಧ್ರ’ ಅಂದ ಹಾಗೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲಾ ? ಕರೆಕ್ಟಾಗಿ ಬರೆದರೆ ‘ಅರ್+ಧ=ಅರ್-ಧ’ ಅಂತ ತಾನೆ ಆಗ್ಬೇಕು…?’ ಅದೇ ಲಾಜಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿ ಕೂಡ ‘ಕೀರ್-ತಿ’ ತಾನೆ ಆಗ್ಬೇಕು.. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ‘ರ’ ಒತ್ತಕ್ಷರ, ಪದದ ಮಧ್ಯ ಬರುತ್ತೊ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇದೆ ತರ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಅಂತ ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾರ್..’

ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿದೆ.. ನನಗೂ ಉತ್ತರ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ…. ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ಲಾಜಿಕ್ ಮಾತ್ರ ಸರಿಯೆ ಇದೆಯಲ್ಲಾ? ಅನಿಸಿತು.. ನಮಗ್ಯಾಕೆ ಇದು ಇಷ್ಟು ದಿನ ತೋಚಲೆ ಇಲ್ಲಾ ? ಸುಮ್ಮನೆ ವಿವೇಚಿಸದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀವ ಹೇಗೆ?

‘ಹೌದಲ್ಲೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ… ಈ ಲಾಜಿಕ್ಕಲ್ಲೇನೊ ಎಡವಟ್ಟಿರೊ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಲ್ಲೊ…?’

‘ ನೋಡಿದ್ರಾ ಸಾರ್..? ಕನ್ನಡ ಪಂಟರು ನಿಮಗೆ ಹೀಗನಿಸಿದ್ರೆ , ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಪಾಡೇನು ಹೇಳಿ?’

‘ ಇದೊಂದೆ ತಾನೆ ? ಯಾರಿಗಾದರು ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ ಕೇಳಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ.. ಅಂದ್ರಾಗ್ತಿತ್ತು..’ ನಾನಿನ್ನು ಡಿಫೆನ್ಸಿವ್ ಷಾಟ್ ಮೂಡಲ್ಲೆ ಇದ್ದೆ..

‘ಅಯ್ಯೊ ಹಾಗನ್ಕೋಬೇಡಿ ಸಾರ್.. ನಾನೂ ಹಾಗೆ ತೇಲಿಸೋಣಾ ಅಂತ ಹೊರಟ್ರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲ ಹಿಡಿದು ಅಳ್ಳಾಡಿಸಿಬಿಡೋದೆ – ಅದರಲ್ಲೂ ‘ಓಂ’ ಪದದ ಉದಾಹರಣೆ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು?’

‘ ಅದ್ಯಾವುದೊ ಇನ್ನೊಂದು ಮೂಲ..?’ ಫೌಂಡೇಷನ್ನೆ ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಿರೊ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾದ ಗಾಬರಿ ದನಿಯಲ್ಲೆ ಕೇಳಿದೆ..

‘ ಸಾರ್.. ನಾವು ಸ್ವರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಂಜನಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿ ತಾನೆ ಕಾಗುಣಿತ ಮಾಡೋದು ? ‘ಕ್+ ಅ= ಕ’…, ‘ಕ್+ ಆ= ಕಾ’………ಹಾಗೆಯೆ ಸ್ವರ + ಅನುಸ್ವಾರದ ಜತೆಯ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ನಿಗೆ – ‘ಕ್+ಅಂ=ಕಂ’, ‘ಕ್+ಆಃ=ಕಃ’ ತನಕ?’

‘ಹೌದೌದು… ಹಾಗೆ ತಾನೆ ‘ಕ’ ನಿಂದ ‘ ಕ್ಷ’ ವರೆಗು ಕಾಗುಣಿತ ಬರೋದು ?’

‘ಹೂಂ.. ಅದರಲ್ಲಿ ‘ಓಂ’ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂತು ತೋರ್ಸು ಅಂದ್ರು..!’

ನಾ ಗಾಬರಿಗೆ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದೆ…. ‘ಓಂ’ ಅನ್ನ ಒಡೆದರೆ ‘ಓ + ಅಂ’. ಅಲ್ಲಿ ಅನುಸ್ವಾರ, ವ್ಯಂಜನ ಮಿಕ್ಸ್ ಇಲ್ಲಾ! ಇದೇನು ಸಂಸ್ಕೃತದಿಂದ ಬಂದಿರೊ ಅಕ್ಷರ ಅಂತ ವಿಶೇಷಾನ ? ಅಥವಾ ಇದೂ ಮಿಸ್ಸಿಂಗ್ ಲಿಂಕೊ ? ನಾವು ಕಲೀತಿರೊ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಇದಾವುದು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ನೆನಪೆ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ?

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಅವರ್ಯಾರೊ.. ಮರಿ ಕಿಟ್ಟೆಲ್ಲೆ ಇರೊ ಹಾಗೆ ಕಾಣ್ತಾ ಇದೆ.. ಯಾರೊ ಅವರ ವಂಶದವರೆ ಇರಬೇಕು ವಿಚಾರಿಸಿದೆಯಾ ? ‘

‘ ಯಾರಾದ್ರೂ ಆಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ ಸಾರ್… ಅದು ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ… ಇಂಗ್ಲಿಷಲ್ಲಿ ‘ಇ+ಅಂ=ಇಂ’, ‘ಉಂಡ’ದಲ್ಲಿ ‘ಉ+ಅಂ=ಉಂ’ , ‘ಐಂದ್ರಾಜಾಲ’ದಲ್ಲಿ ‘ಐ+ಅಂ=ಐಂ’ – ಇವ್ಯಾವ್ದು ಯಾಕೆ ಲಿಸ್ಟಲಿಲ್ಲಾ ಅಂತ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವರದು..’

‘ ಅರ್ಥಾತ್, ಸ್ವರ ಮತ್ತು ಅನುಸ್ವಾರ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ ಅಕ್ಷರ ಮಾತ್ರ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಬಳಸ್ತಾ ಇದೀವಿ.. ಆದರೆ ಯಾಕೆ ಅದೆಲ್ಲು ಕಾಣಿಸಲ್ಲ – ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಲಾಗ್ಲಿ, ಕಾಗುಣಿತದಲ್ಲಾಗ್ಲಿ ಅಂತ ಅವರ ಕ್ವೈರಿ ಅನ್ನು..’

‘ ಹೂ ಸಾರ್.. ಈ ಕನ್ನಡ ಸ್ವರಗಳು ‘ಅಃ’ ಅಂದ್ರೆ ವಿಸರ್ಗದ ಜತೆಗು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಇನ್ನು ಓಃ, ಇಃ, ಈಃ, ಉಃ, ಔಃ ತರದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿರೊ ಛಾನ್ಸ್ ಇದೆ ಅಂತ ವಾದ ಬೇರೆ ಶುರು ಮಾಡಿದಾರೆ ಸಾರ್..’

‘ಹಾಂ…!’

‘ಸ್ವರ ಮತ್ತು ಅನುಸ್ವಾರ, ವಿಸರ್ಗದ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು + ಹದಿನಾಲ್ಕು ಹೊಸ ಅಕ್ಷರ ಕನ್ನಡ ಕಾಗುಣಿತಕ್ಕೆ ಫಾರ್ಮಲ್ ಆಗಿ ಸೇರಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಹೊಸ ಆರ್ಗುಮೆಂಟ್ ತೊಗೊಂಡಿದಾರೆ ಸಾರ್.. ಅದೇ ರಿಸರ್ಚ್ ಟಾಫಿಕ್ ಅಂತೆ…!’

ನನಗ್ಯಾಕೊ ಇದು ನಮ್ಮಂತಹ ಪುಡಿ ಪಂಡಿತರ ಅಳತೆಗೆ ಮೀರಿದ ಟಾಪಿಕ್ಕು ಅನಿಸಿತು..ಅದೇ ತರ್ಕದಲ್ಲಿ ನುಡಿದೆ, ‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಇದು ನಾನು ನೀನು ಆರ್ಗ್ಯು ಮಾಡೋಕಾಗೊ ವಿಷಯ ಅಲ್ಲ… ನಾ ಒಂದು ಐಡಿಯಾ ಕೊಡ್ತೀನಿ ಕೇಳು.. ಎಲ್ಲ ಡೀಟೈಲ್ಸ್ ತಗೊಂಡ್ ನೀನು ಹೊರಡು.. ನಾನು ಮೈಸೂರಲ್ಲಿರೊ ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಅಡ್ರೆಸ್ ಕೊಡ್ತೀನಿ.. ಅವರಿಬ್ಬರಿಗು ಕನೆಕ್ಷನ್ ಮಾಡಿಸಿಬಿಡು.. ಅವರವರಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿ..’

‘ ನಂಗೂ ಅದೇ ಸರಿ ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಸಾರ್.. ಆದ್ರೆ ನಂಗೂ ಡೌಟು ಯಾಕೆ ‘ರ’ ಒತ್ತು ಹಾಗೆ ಅಂತ… ಹಾಗೆ ‘ಓಂ’ ಅಕ್ಷರದ ವಿಚಾರನೂ….’

‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ…..?’

‘ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಸಾರ್… ಆಳ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಬಾವಿಗೆ ಇಳಿಯೊ ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಬೇಡ ಅಂತೀರಾ..’

‘ ಗುಡ್… ಅವ್ರೆಲ್ಲ ರಿಸರ್ಚ್ ಮಾಡಿ ಪೇಪರ ಪಬ್ಲಿಷ್ ಮಾಡ್ಲಿ.. ಹೇಗು ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ ಲಿಸ್ಟಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರೂ ಇರುತ್ತೆ… ಅವರ ಜತೆ ಈಗ ಹೆಣಗೋದು ಕಷ್ಟ ಅದರ ಬದಲು ಅವರಿಗೆ ನಾ ಹೇಳಿದ ಕನೆಕ್ಷನ್ ಕೊಡಿಸಿಬಿಡು..’

‘ ಆಯ್ತು ಸಾರ್…ಆದ್ರೆ ಇದು ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಿಲ್ಲೊ ಹಾಗೆ ಕಾಣ್ಲಿಲ್ಲಾ ಸಾರ್…’

‘ ಯಾಕೆ ? ಇನ್ನು ಏನಾದರು ಹೊಸ ಬಾಂಬ್ ಹಾಕಿದ್ರಾ ನಿಮ್ ಕಸ್ಟಮರು..?’

‘ ಹೊಸದೂಂತ ಅಲ್ಲ… ಈ ಅನುಸ್ವಾರ, ವಿಸರ್ಗದ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ ಬರಿ ಅ ಆ ಇ ಈ ಸ್ವರಗಳ ಜತೆಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಾ, ವ್ಯಂಜನಗಳ ಜತೆಗು ಇದೆ.. ಅರ್ಥಾತ್ ಪ್ರತಿ ಕಾಗುಣಿತಾಕ್ಷರದ ಜತೆಗು ಇದೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಕೂಡಾ ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರ್ಸಿಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲೂವೆ ಅಂತ ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟ್ ಸಾರ್..’

‘ ಕಂ, ಕಃ, ಗಂ, ಗಃ, ಚಂ, ಚಃ ಅಂತ ಅದನ್ನ ಆಗಲೆ ತೋರಿಸಿದಿವಲ್ಲಯ್ಯ ? ಪ್ರತಿ ಕಾಗುಣಿತದ ಕೊನೆ ಎರಡು ಅಕ್ಷರ ಅವೆ ಅಲ್ವಾ ?’ ನಾನು ತುಸು ರೇಗಿದ ದನಿಯಲ್ಲೆ ಕೂಗಿದೆ..

‘ ನಾನು ಡಿಟೊ ಇದೆ ಟೋನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆ ಸಾರ್.. ಅವರು ಕುಂಡ, ಗುಂಡ, ಕಾಂಡ, ಚಾಂಡಾಲ, ಸುಂಕ, ಚುಂಬನ….. ಹೀಗೆ ಪದಗಳ ಮೇಲೆ ಪದ ತೋರಿಸಿ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕುಂ, ಗುಂ, ಕಾಂ, ಚಾಂ, ಸುಂ, ಚುಂ ತರದ ಕಾಗುಣಿತಾಕ್ಷರಗಳೆಲ್ಲ ಅನುಸ್ವಾರದ ಜತೆ ಸೇರಿ ಹೊಸ ಅಕ್ಷರವಾಗಿರೋದನ್ನ ವಿವರಿಸಿ – ಎಲ್ಲಾಯ್ಯಾ ಅವೆಲ್ಲ ಅಕ್ಷರಗಳು ? ಲಿಸ್ಟಲ್ಲೆ ಇಲ್ಲಾ ‘ ಅಂತ ಜಾಡಿಸಿಬಿಟ್ರು..’

ಭಗವಂತ..! ಈ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಇರೊ 34 ವ್ಯಂಜನಗಳ ಮಿಕ್ಕುಳಿದ ಎಲ್ಲಾ 14 ಕಾಗುಣಿತಾಕ್ಷರಕ್ಕು ಪಕ್ಕದಲ್ಲೊಂದು ಸೊನ್ನೆ ಸುತ್ತುವುದು ಸಾಧ್ಯ ಅಂತಾಯ್ತು.. ಅದೇ ಲಾಜಿಕ್ಕನ್ನ ವಿಸರ್ಗಕ್ಕೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿಬಿಟ್ರೆ 34 X 14 ಕಾಗುಣಿತಾಕ್ಷರದ ಜತೆಗೆ ಪಕ್ಕ ಎರಡು ಸೊನ್ನೆ ಹಾಕೋದು ಸಾಧ್ಯ ಅನ್ನೊ ವಾದಾನು ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ… ಓಹ್ ಮೈ ಗಾಡ್…

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹದಿನಾಲ್ಕು + ಹದಿನಾಲ್ಕು = ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಹೊಸ ಅಕ್ಷರ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ.. ಇನ್ನು ಮುವತ್ತನಾಲ್ಕು ವ್ಯಂಜನಾಕ್ಷರ ಇಂಟು ಹದಿನಾಲ್ಕು = ನಾನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಕ್ಷರಗಳ ಲೆಕ್ಕಾ..! ಅದಕ್ಕೆ ಮೊದಲಿನ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಸೇರಿಬಿಟ್ಟರೆ ಒಟ್ಟು ಐನೂರ ನಾಲ್ಕು ಅಕ್ಷರಗಳು… ಅದರಲ್ಲಿ ಅನುಸ್ವಾರ ಮಾತ್ರ ಲೆಕ್ಕ ಇಟ್ಟು ವಿಸರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೋಡಾ ಚೀಟಿ ಕೊಟ್ಟರು… ಇನ್ನು ಅನುಸ್ವಾರದ ಆ ನಾನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದರೆ – ಐನೂರನಾಲ್ಕು ಪ್ಲಸ್ ನಾನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತಾರು = ಒಂಭೈನೂರ ಎಂಭತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೆ.. ಶಿವ , ಶಿವಾ!!

‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ನಾ ಆಗ್ಲೆ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಮೊದಲು ಆ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಕೈ ತೊಳ್ಕೊ.. ನಾವಿನ್ನು ಡೀಪ್ ಹೋದರೆ ನಮಗೆ ಎಲಿಮೆಂಟರಿ ನಾಲೆಡ್ಜು ಇಲ್ವೇನೊ ಅಂತ ಅನುಮಾನ ಬರೋಕೆ ಶುರುವಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ… ವಿ ಡೊಂಟ್ ನೋ ವಾಟ್ ವಿ ಡೊಂಟ್ ನೋ..!’
ಎಂದು ಗಾಬರಿಯಲ್ಲೆ ಉಸುರುತ್ತ, ಹಾಗೆಯೆ ಮಾತಿನ ಟ್ರಾಕ್ ಬದಲಿಸಲು ‘ಹೇಗೂ ಹೋಗೋದು ಹೋಗಿದೀಯಾ… ಹಾಗೆ ಬರ್ತಾ ಅಣ್ಣಾವ್ರು ಹಾಡಿರೊ ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ ಸಿಡಿ ತೊಗೊಂಡ್ ಬಾ.. ಕೂತ್ಕೊಂಡು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೇಳೋಣ…’ ಅಂದೆ.

‘ಅಣ್ಣಾವ್ರೂ ಕಗ್ಗ ಹಾಡಿದಾರಾ ?!’ ಅಚ್ಚರಿ , ಗಾಬರಿ ಎರಡು ಬೆರೆಸಿ ಕೇಳಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..

‘ ಮತ್ತೆ ? ತುಂಬಾ ಜನಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೆ.. ಹುಡುಕಿ ತೊಗೊಂಡು ಬಾ ..’ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ದನಿ ನಡುವೆಯೆ ತೂರಿ ಬಂತು..’ ಸಾರ್.. ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಪೋನ್ ಬ್ಯಾಟರಿ ಔಟ್.. ಪವರ್ ಬ್ಯಾಂಕೂ ಡೆಡ್.. ಈಗ ಲೈನ್ ಕಟ್ ಆಗುತ್ತೆ …’

ಹಾಗೆನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೆ ಲೈನ್ ಕಟ್ಟಾಯ್ತು.. ಹೇಗೊ ಬೋರಾದಾಗ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಮಾತಿಗೆ ಸಿಕ್ಕನಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರಾಳವಾಗಿ, ನಾನು ಅಕ್ಷರಮಾಲೆಯ ಇ-ಪುಸ್ತಕವೇನಾದರು ಸಿಗುತ್ತಾ ನೋಡೋಣ ಎಂದು ಗೂಗಲಿಸತೊಡಗಿದೆ..

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
(https://nageshamysore.wordpress.com)

00441. ಲಘು ಹಾಸ್ಯ, ಹರಟೆ : ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ – ಮನೆ ಮನೆ ಕಥೆ!


00441. ಲಘು ಹಾಸ್ಯ, ಹರಟೆ : ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ – ಮನೆ ಮನೆ ಕಥೆ!
(ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ನಿಲುಮೆಯ ಕೊಂಡಿ : http://nilume.net/2015/12/02/%e0%b2%85%e0%b2%b8%e0%b2%b9%e0%b2%bf%e0%b2%b7%e0%b3%8d%e0%b2%a3%e0%b3%81%e0%b2%a4%e0%b3%86-%e0%b2%ae%e0%b2%a8%e0%b3%86-%e0%b2%ae%e0%b2%a8%e0%b3%86-%e0%b2%95%e0%b2%a5%e0%b3%86/)

ಯಾಕೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಪತ್ತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಯಾವಾಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಂದ. ಆಗೀಗ ಮಧ್ಯೆ ಬರಿ ಒಂದೆರಡು ಮೆಸೇಜ್ ಮಾತ್ರ ಕಳಿಸಿ ‘ವೆರಿ ಬಿಜಿ’ ಅಂತೊಂದು ಚೋಟು ಸುದ್ಧಿ ಹಾಕಿ ಇನ್ನು ಕುತೂಹಲ ಜಾಸ್ತಿ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ‘ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟುಗಳೆಲ್ಲ ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ಲಾಗಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಫುಲ್ ಫ್ರೀ ಟೈಮ್ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಟ್ಟಿದೆ; ಸ್ವಲ್ಪ ಬ್ರೇಕು ಸಿಕ್ಕಿದಾಗಲೆ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡಬೇಕು ಸಾರ್.. ಈಗಲಾದರು ನೋಡೊ ಜಾಗವೆಲ್ಲ ನೋಡಿಬಿಡಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡಿದೀನಿ’ ಅಂತಿದ್ದ. ‘ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲಾದರು ಟೂರು ಹೊಡಿತಿದಾನ ?’ ಅನ್ಕೊಂಡೆ, ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ಸಿನ ರಜೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವಾಗಲಾದರೂ ಸಿಕ್ತಾನ ನೋಡೋಣ ಅನ್ಕೊಂಡು ‘ವಾಟ್ಸಪ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ? ಮೆರಿ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್’ ಎಂದು ಮತ್ತೊಂದು ತುಂಡು ಸುದ್ದಿ ಕಳಿಸಿದೆ.

ಈ ಮೆಸೇಜಿಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ರೆಸ್ಪಾಂಡ್ ಮಾಡ್ತನೆ ಅಂತ ಭರವಸೆಯಿತ್ತು. ಯಾವ ಹಬ್ಬಹರಿದಿನಕ್ಕು ನಾನು ‘ವಿಷ್’ ಮೆಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿದವನಲ್ಲ.. ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಕ್ಕೆ ವಿಷಸ್ ಕಳಿಸಿದಾಗಲೂ ಬರಿ ‘ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್’ ಅನ್ನೊ ರಿಪ್ಲೈ ಬರೆದರೆ ಅದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಅಂತಹವನಿಗೆ ಅವನು ಆಚರಣೆ ಮಾಡದ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಬೇಕಂತಲೆ ವಿಷಸ್ ಕಳಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ರೇಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ ಕೋಪ ; ‘ನಮ್ಮ ಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಕಳಿಸದೆ, ಕಳಿಸಿದ್ದಕ್ಕು ರೆಸ್ಪಾಂಡ್ ಮಾಡದೆ ಸಂಬಂಧಿಸದೆ ಇರೋದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಉದ್ದುದ್ದ ಮೆಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿ ವಿಷ್ ಮಾಡುವೆನಲ್ಲಾ?’ ಅಂತ. ಹಾಗೆ ಕಳಿಸಿದಾಗೆಲ್ಲ ಉರಿದೆದ್ದು ಬೀಳುವುದು, ರೇಗುವುದು ಮಾಮೂಲಾದ ಕಾರಣ, ಬೇಕೆಂತಲೆ ಆ ಮೆಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿದ್ದು!

ಇನ್ನೇನು ‘ಫಟಾಫಟ್’ ಖಾರವಾದ ರಿಪ್ಲೈಯೊ, ಕಾಲೋ ಬರುತ್ತೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವಾಗಲೆ ‘ಟ್ರಿನ್’ ಸದ್ದಿನೊಡನೆ ಬಂದಿತ್ತು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ರಿಪ್ಲೈ ಮೆಸೇಜು. ಏನು ಬೈದಿರಬಹುದೆಂದು ಆತುರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅಲ್ಲೇನಿದೆ ? ಬರಿ ‘ಸ್ಮೈಲಿಂಗ್ ಫೇಸ್’ನ ಸ್ಮೈಲಿ ಮಾತ್ರ..! ‘ಯಾಕೊ ಇದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮಾಮೂಲಿ ಲಾಂಗ್ವೇಜ್ ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ?’ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ‘ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ವಿಷಸ್ ಟು ಯುವರ್ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ, ಫ್ರೆಂಢ್ಸ್ ಅಂಡ್ ರಿಲೇಟಿವ್ಸ್ ಟೂ..’ ಎಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಉದ್ದದ ಮೆಸೇಜು ಹಾಕಿದೆ ವಾಟ್ಸಪ್ಪಿನಲ್ಲೆ. ಈ ಬಾರಿ ಡೆಫನೈಟ್ಟಾಗಿ’ ರೇಗುತ್ತಾನೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬಂದಿತ್ತು ಮೆಸೇಜು ಒಂದೆರಡು ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರದ ಜೊತೆ..’ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯೂ ಅಂಡ್ ಸೇಮ್ ಟು ಯೂ ಸಾರ್..!’ ಅಂತ.

ಇನ್ನು ನನಗೆ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿಂದಲೆ ನೇರ ಪೋನಾಯಿಸಿ ಮಾತಲ್ಲೆ ಗುರಾಯಿಸಿದೆ, ‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ…ವಾಟ್ಸಪ್ಪ್ ? ಸಮ್ ಥಿಂ ರಾಂಗ್ ವಿಥ್ ಯು ? ಏನೀ ಹೊಸ ವೇಷ ?’ ಎನ್ನುತ್ತ ಅಸಮಾಧಾನದ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

ಅತ್ತಕಡೆಯಿಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ನಕ್ಕ ದನಿಯ ಜತೆಗೆ..’ ಏನಿಲ್ಲ ಸಾರ್..ವೇಷ ಗೀಷ ಏನಿಲ್ಲ.. ಜಸ್ಟ್ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸಿಂಗ್ ಟಾಲರೆನ್ಸ್.. ಈಗ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯದೆ ಟಾಪಿಕ್ ಅಲ್ವಾ ? ‘ ಎಂದ.

ದಟ್ ಇಸ್ ಅನ್ ಬಿಕಮಿಂಗ್ ಆಫ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ… ಇದ್ಯಾವಾಗಿಂದ ಶುರುನಪ್ಪಾ? ಮೊದಲಿಗೆ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಇದ್ದುದಾದರೂ ಯಾವಾಗ ? ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಆಚರಿಸೊಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಅರ್ಥ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸೋದಿಲ್ಲ ಅಂತೇನು ಅಲ್ಲ. ಇನ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟ್ ಅವನ ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು ಶಾಪಿಂಗ್ ನಡೆಯೋದೆ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಸೀಸನ್ನಿನಲ್ಲಿ – ಆವಾಗಾದ್ರೆ ಬೆಸ್ಟ್ ಡಿಸ್ಕೌಂಟ್ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೊ ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟಲ್ಲಿ ವರ್ಷದ ಶಾಪಿಂಗಿನ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ಡಿಸೆಂಬರಿನಲ್ಲೆ ಮಾಡುವ ಹವ್ಯಾಸ ನನಗೂ ತಗುಲಿಸಿದ ಮಹಾನುಭಾವ ಅವನು. .. ಅರ್ಥಾತ್ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ , ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕಿಂತ ಸುಪರ್ ಡಿಸ್ಕೌಂಟ್ ಸೇಲಿನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಾದರು ಯಾವಾಗ ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಬರುವುದೊ ಎಂದೆ ಕಾಯುವ ಆಸಾಮಿ. ಅವನಿಗಿರುವ ಪರ ಮತ ಬಾಂಧವ ಮಿತ್ರರಿಗೆಲ್ಲ ತಪ್ಪದೆ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಇ ಮೇಯ್ಲಿನಲಾದರು. ಎಲ್ಲ ಮತಧರ್ಮಗಳತ್ತವೂ ಗೌರವದಿಂದಲೆ ಪ್ರವರ್ತಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ತರದ ಕಸ್ಟಮರುಗಳಿಗು ಅವನು ಚಿರಪರಿಚಿತನೆ. ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಸ್ವಂತದಾಚರಣೆಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಮಾತ್ರ, ಎಷ್ಟು ದೂರ ಬೇಕೊ ಅಷ್ಟು ದೂರದಿಂದಲೆ ವ್ಯವಹಾರ.. ಅಂತಹ ಪರಮ ಸಹಿಷ್ಣುವಾಗಿದ್ದು ‘ರೋಲ್ ಮಾಡೆಲ್’ ನಂತಿದ್ದವನು ಈಗ ಟಾಲರೆನ್ಸ್ ಮಾತಾಡುವನೆಂದರೆ ಏನೊ ಎಡವಟ್ಟೆಂದು ತಾನೆ ಲೆಕ್ಕ ?

‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅತಿಯಾಯ್ತು.. ನೀನ್ಯಾವಾಗಪ್ಪ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ತೋರಿಸಿದ್ದು ? ಸದಾ ಸರ್ವದಾ ಸಹಿಷ್ಣುವಾಗಿ ತಾನೆ ಇರೋದು ? ಈಗ್ಯಾಕೆ ಈ ಹೊಸ ಸ್ಲೋಗನ್ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಮಾಡಬೇಕು ನೀನು ..?’

‘ಅಯ್ಯೊ.. ಕಾಲ ಪೂರ್ತಿ ಕೆಟ್ಟೋಯ್ತು ಸಾರ್.. ಎಕ್ಕುಟ್ಟೋಗಿದೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಬರಿ ಮಾಮೂಲಿ ಗೆಶ್ಚರು ತೋರಿಸಿದ್ದರೆ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು.. ಎಲ್ಲಾ ತಂತಾವೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ವ್ಯವಹರಿಸ್ತಾ ಇದ್ರು.. ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿಗಳ , ವಿಚಾರವಾದಿ ಸಾಹಿತಿಗಳ ದೆಸೆಯಿಂದ ಈ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಕಾಂಟ್ರೊವರ್ಸಿ ಶುರುವಾಯ್ತೊ, ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆನು ಬರಿ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೆ ನೋಡ್ತಾರೆ ಸರ್..’

‘ಅಂದ್ರೆ..?’

‘ ಮೊದಲು ಈ ಡಿಸ್ಕಶನ್ ಇಲ್ದೆ ಇದ್ದಾಗ ಏನೊ ಒಂದು ತರ ‘ಅನ್-ರಿಟನ್ ಅಂಡರಸ್ಟ್ಯಾಂಡಿಂಗ್’ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ನಡೀತಿತ್ತು ಸಾರ್.. ಬಾಯಿಬಿಟ್ಟು ಹೀಗೆ ಅಂತ ಹೇಳಲಿ, ಬಿಡಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರಿಗೆ ತೋಚಿದ ಮಿತಿಲಿ ಗೆರೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಡೆಯೋರು.. ಅದು ನಿಯತ್ತಾಗೆ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗ್ತಾ ಇತ್ತು..’

‘ ಈಗ..?’

‘ ಈಗೇನು ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಈ ಚರ್ಚೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದೆ ಎಲ್ಲಾ ಗಾಬರಿ ಬಿದ್ದು ‘ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಯಿದೆಯಾ, ಇಲ್ವಾ? ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಗ್ರಾಚಾರ, ಟೈಮು ಸರಿಯಿಲ್ಲ’ ಅಂತ ಸಿಕ್ಕಸಿಕ್ಕಿದ ಕಡೆಯೆಲ್ಲ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ-ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಹುಡುಕೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ಬಿಟ್ಟಿದಾರೆ ಸಾರ್.. ಅದಾಗಿದ್ದೆ, ಮೊದಲು ಮಾಮೂಲಾಗಿದ್ದರಲ್ಲು ಈಗ ಏನೊ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಕಾಣೋಕೆ ಶುರುವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ…’

ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿ, ವಿಚಾರವಾದಿಯ ಟೋಪಿ ಚಕ್ಕನೆ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂತು. ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಎಷ್ಟೆ ಲಾಬಿ, ಮಸಲತ್ತಿನ ಉದ್ದೇಶವಿದ್ದರು ಬುದ್ದಿಜೀವಿ ಅನಿಸ್ಕೊಂಡೊರಲ್ಲು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರು ನಿಜಾಯತಿ, ಸತ್ಯದ ಕಾಳಜಿ ಇದ್ದೇ ಇರಬೇಕು. ಆ ಸಣ್ಣಗಿನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಧೋರಣೆಯಿರದಿದ್ರೆ ಈ ರೀತಿಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಚಾಲನೆ ಕೊಡೋಕೆ ನೈತಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಧೈರ್ಯ ಎರಡೂ ಬರಲ್ಲ. ಕನಿಷ್ಠ ‘ಸೆಲ್ಫ್ ಇಂಟ್ರೆಸ್ಟೂ, ತಾತ್ವಿಕ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ನೆಲೆಗಟ್ಟು’ ಎರಡು ಯಾವುದೊ ಒಂದು ಪ್ರೊಪೊಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಇರಲೆ ಬೇಕು.. ಎಷ್ಟಿರಬಹುದು ಆ ಅನುಪಾತ ಅನ್ನೋದು ಬೇರೆ ವಿಚಾರವಾದರು..

ಅದೇ ಇಂಟಲೆಕ್ಚುವಲ್ ಟೋಪಿ ಹಾಕಿದ ಗತ್ತಿನಲ್ಲೆ ಕೇಳಿದೆ..

‘ ಅಲ್ವೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನಿ ಹೇಳ್ತಿರ ತರ ನೋಡಿದ್ರೆ, ಇದುವರೆಗು ಇರದಿದ್ದ ಡೈಮೆನ್ಶನ್ ಒಂದನ್ನ ಈ ಗುಂಪಿನವರೆ ಈಗ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದಾರೆ ಅಂತ ಆರೋಪಿಸಿದ ಹಾಗಿದೆಯಲ್ಲೊ ? ಏನೆ ಆಗಲಿ ಅವರಲ್ಲು ತಾವು ಮಾಡ್ತಿರೋದು ಒಂದು ನಿಜವಾದ ಹೋರಾಟ ಅನ್ನೊ ಸ್ವಲ್ಪ ಕನ್ವಿಕ್ಷನ್ ಆದ್ರೂ ಇರ್ಬೇಕಲ್ವಾ? ನಮ್ಮಾ ನಿಮ್ಮಂತಹವರ ಪಾಡು ಬಿಡು, ಅವರಿಗಾದ್ರೆ ನೂರೆಂಟು ಕಡೆ ನೋಡಿ ಆಡೊ ಜನ ಇರ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತಾ? ‘

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ನಿಡುಸುಯ್ದದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು..’ ಸಾರ್.. ಅವರದೆಲ್ಲ ಜಿನೈನು ಹೋರಾಟಾನೊ, ಲಾಬಿ ಹೋರಾಟಾನೊ, ಸ್ಪಾನ್ಸರ್ಡ್ ಹೋರಾಟನೊ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಇಷ್ಟು ದಿನ ಆ ತರದ ಹುಳ ಇರದವರ ತಲೆಲೂ ಹುಳ ಬಿಡೋದ್ರಲ್ಲಿ ಈ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಸಕ್ಸಸ್ ಆಯ್ತು ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತು.. ಇದೊಂದು ತರ ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯ್ತಿ, ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯ್ತಿ ಪರಿಷತ್ತುಗಳ ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಬಂದಾಗ ಆದ ಹಾಗೆ ..’ ಅಂದ.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಹೀಗೇನೆ..ಆ ಕನ್ಸಲ್ಟಿಂಗ್ ಜಗದ ಇನ್-ಫ್ಲುಯೆನ್ಸಿಂದ ಎಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿಗೊ ಕನೆಕ್ಷನ್ ಮಾಡಿ ಕನ್ಫ್ಯೂಸ್ ಮಾಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಕಸ್ಟಮರುಗಳನ್ನು ಏಮಾರಿಸಿದ ಹಾಗೆ. ಆದರೆ ನಾನು ಅವನ ಕಸ್ಟಮರ ಅಲ್ಲವಲ್ಲ ?

‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನೋ ಮೋರ್ ಕನ್ಸಲ್ಟಿಂಗ್ ಟ್ರಿಕ್ಸ್ ಆನ್ ಮೀ ಪ್ಲೀಸ್.. ಏನಿದ್ದರು ಕಮ್ ಸ್ಟ್ರೈಟ್ ಟು ದಿ ಪಾಯಿಂಟು.. ಅಲ್ಲಯ್ಯಾ, ನಾವಾಡ್ತಿರೋದು ಮಾತು ಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಬಗ್ಗೆ.. ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಿಂದಲೊ ಪಂಚಾಯ್ತಿ ಪರಿಷತ್ ಅಂತ ಕೊಕ್ಕೆ ಇಡ್ತೀಯಲ್ಲಾ ನೀನು ? ಅದಕ್ಕು ಇದಕ್ಕು ಎಲ್ಲಿದಯ್ಯಾ ಕನೆಕ್ಷನ್ ?’ ದಬಾಯಿಸುತ್ತಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿದೆ.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಎಂದಿನ ಶಾಂತ ದನಿಯಲ್ಲೆ, ‘ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಮ್ ಡೌನ್ ಸಾರ್.. ನೀವು ಯಾಕೊ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ ವಾದದ ಪರ-ವಿರೋಧಿ ಬಣಗಳವರ ಹಾಗೆ ಫ್ಯಾಕ್ಟ್, ಬ್ಯಾಕ್ ಗ್ರೌಂಡು ನೋಡದೆ ಪಟ್ಟಂತ ಜಂಪ್ ಮಾಡ್ತೀರಲ್ಲಾ ? ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ಬರಿ ಅನಾಲಜಿ ಅಷ್ಟೆ… ಆ ಕೇಸಲ್ಲಿ ಆದ ಎಫೆಕ್ಟೆ ಈ ಕೇಸಲ್ಲು ಆಗಿದ್ದು ಅಂತ ವಿವರಿಸೋದಕ್ಕೆ..’ ಎಂದ

ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಶಾಂತವಾಗಿ, ‘ಅದೇನಪ್ಪಾ ಅಂತ ಅನಾಲಜಿ ? ರೈಸ್ ಪಲಾವ್, ಮೊಸರು ಬಜ್ಜಿಲಿದ್ದೋನು ಪೊಲಿಟಿಕಲ್ ಅನಾಲಜಿ ತನಕ ಬರೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ ಅಂತಹಾ ಸಿಮಿಲಾರಿಟಿ ?’ ಎಂದೆ ಅರ್ಧ ವ್ಯಂಗ್ಯ, ಅರ್ಧ ಕುತೂಹಲ ಬೆರೆತ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

‘ ಮತ್ತೇನು ಸಾರ್..? ಈ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯ್ತಿ, ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯ್ತಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲ ಬರೋಕೆ ಮೊದಲು ಇದ್ದದ್ದೆ ಬರಿ ಸ್ಟೇಟ್ ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಮತ್ತೆ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಮಾತ್ರ.. ಅದಕ್ಕೆಂತ ಹೊಡೆದು ಬಡಿದಾಡೊರೇನಿದ್ರೂ ಬರೀ ಆ ಲೆವಲ್ಲಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸೆಣಸಾಡೋರು.. ಅದೇನೆ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಆಫೀಸು, ತೋಟದ ಮನೆ, ಎಸ್ಟೇಟ್ ರೆಂಜಲ್ಲಿ ನಡೀತಿತ್ತೆ ಹೊರತು ಮನೆ ತನಕ ಕಾಲಿಡ್ತಿರಲಿಲ್ಲ..’

ವಿಧಾನಸಭಾ, ಲೋಕಸಭಾ ಎಲೆಕ್ಷನ್ನಿನ ಹಿನ್ನಲೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವನಾಡಿದ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಲೆ ‘ಹೂಂ’ಗುಟ್ಟಿದೆ, ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ತನ್ನ ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಸಲೆಂದು.

‘ ಅದೇ ನೋಡಿ ಸಾರ್.. ಈ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್, ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ್ ಸಿದ್ದಾಂತ ಬಂದಿದ್ದೆ ಎಲ್ಲಾ ತಳಕಂಬಳಕ ಆಗೋಯ್ತು.. ಅದುವರೆಗು ಮನೆ ಹೊರಗಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ ನೇರ ಮನೆಯೊಳಕ್ಕು ಕಾಲಿಟ್ಟು ತಂದೆ ಮಕ್ಕಳು, ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ, ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮ, ಅಕ್ಕ ತಂಗಿ ಅನ್ನೋದನ್ನು ನೋಡದೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರನ್ನ ಒಂದೊಂದು ಪಾರ್ಟಿ ಮಾಡಿಸಿ ಅವರವರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೆ ಇನ್ವಿಸಿಬಲ್ ಗೋಡೆ ಏಳೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಬಿಡಲಿಲ್ವಾ ಸಾರ್..?’

ನನಗೂ ಅವನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಜವಿದೆ ಅನ್ನಿಸ್ತು.. ಆ ಶುರುವಾದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲೆ ನಡೆದ ಹೊಡೆದಾಟ, ಕೊಲೆ, ಹಲ್ಲೆ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಹೇಗೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿದ್ದ ಒಂದೆ ಮನೆ ಹೋಳಾಗಿ ಒಡೆದು ಪಾರ್ಟಿ ಪಂಗಡದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹಂಚಿಹೋಗಿತ್ತು ಎನ್ನುವ ದೃಷ್ಟಾಂತಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದೆ..

‘ ಹೂ ಕಣೋ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನೀ ಹೇಳೊದು ನಿಜವೆ.. ಅಲ್ಲಿವರೆಗು ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ಲೆವೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಲಿಟಿಕ್ಸ್ ನೇರ ಬೆಡ್ ರೂಮು, ಬಾತ್ ರೂಮ್ , ಕಿಚನ್ನು, ಡೈನಿಂಗ್ ಹಾಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಆವಾಗಿಂದಲೆ ಅನ್ನೋದು ನಿಜ… ಒಂದು ರೀತಿ ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ತರದ ಡಿವೈಡ್ ಅಂಡ್ ರೂಲ್ ಅಂತಾಗಿ, ಗಂಡ ಹೆಂಡ್ತೀರನ್ನು ಪಾರ್ಟಿಯಾಗಿಸಿಬಿಡ್ತು ಅಂತ ಕೇಳಿದೀನಿ..’

‘ ಅಯ್ಯೊ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಸಾರ್.. ನಮ್ ಜನಗಳೇನು ಕಮ್ಮಿನಾ? ಅವರೂ ಕಿಲಾಡಿಗಳೆ.. ಮೊದಮೊದಲು ಅವರಿಗು ಕನ್ಫ್ಯುಷನ್ನು ಭಯ ಭೀತಿ ಇತ್ತೇನೊ ? ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೆಯದಾದ್ಮೇಲೆ ಅದರಲ್ಲೆ ಛಾನ್ಸೂ ಕಾಣಿಸಿಬಿಡ್ತು..’

‘ ಛಾನ್ಸೂ ಅಂದ್ರೆ..?’

‘ ಇನ್ನೇನು ಸಾರ್..? ಈಗಿನ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಯಾವ ಪಾರ್ಟಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಎಷ್ಟು ದಿನ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡುತ್ತೊ ಹೇಳದು ಕಷ್ಟ.. ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದೆ ಅಂತ ಒಂದುಪಕ್ಷದ ಕಡೆ ವಾಲ್ಕೊಂಡ್ರೆ, ಅಧಿಕಾರ ಹೋದಾಗ ಆಪೋಸಿಷನ್ ಆಗಿರೊ ಎಡವಟ್ಟು , ಇರುಸುಮುರುಸು ..’

‘ಅದಕ್ಕೆ..?’

‘ ಅದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೆ ಪ್ರೀ-ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಅಲೈಯೆನ್ಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ಬಿಡೋದು… ಗಂಡ ಒಂದು ಪಾರ್ಟಿಲಿ ನಿಂತ್ರೆ ಹೆಂಡತಿ ಆಪೋಸಿಷನ್ನಲ್ಲಿ.. ಅಣ್ಣ ಒಂದಾದ್ರೆ ತಮ್ಮ ಇನ್ನೊಂದು.. ಹೀಗೆ ಯಾರೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ್ರು ಕುಟುಂಬದ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ ಮಾತ್ರ ಸೇಫ್..!’

‘ಅರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಇದೊಂದು ತರ ‘ಸಿಂಧಿಯಾ’ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ವ್ಯವಹಾರ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ? ತಾಯಿದೊಂದು ಪಾರ್ಟಿಯಾದ್ರೆ, ಮಗ ಅದರ ಆಪೋಸಿಟ್… ಸ್ಟೇಟಲ್ಲಾದ್ರು ಸರಿ, ಸೆಂಟ್ರಲ್ಲಾದ್ರೂ ಸರಿ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರ ಪಾರ್ಟಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದೆ ಇರುತ್ತೆ… ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಟ್ರಿಕ್ ಅಲ್ವಾ?’ ಎಂದೆ ಏನೊ ಡಿಸ್ಕವರಿ ಮಾಡಿದ ಎಗ್ಸೈಟ್ ಮೆಂಟಲ್ಲಿ.

‘ ಅದ್ಯಾವ ಮಹಾ ಡಿಸ್ಕವರಿ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಅದೊಂದು ಓಪನ್ ಸೀಕ್ರೆಟ್.. ನಾ ಹೇಳಿದ್ದೇನು ಅಂದ್ರೆ ಆವಾಗ ಆದ ಹಾಗೆ, ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪಸಿ ರಾಜಕೀಯದಿಂದ ಈ ಟಾಪಿಕ್ಕು ಕೂಡ ನ್ಯೂಸು ಪೇಪರು, ವಿಧಾನಸಭಾ ಲೋಕಸಭಾ ಲಾಬಿ ಲೆವಲ್ ಬಿಟ್ಟು, ಸ್ಟ್ರೀಟ್ ಲೆವಲ್ ಗೆ ಬಂದು, ಫೆಸ್ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಪ್, ಟ್ವಿಟ್ಟರುಗಳಂತಹ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಗಬ್ಬೆಬ್ಬಿಸಿ ಈಗ ನೇರ ಮನೆ ಮನೆಯ ಪೂಜಾ ರೂಮಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ಕೂತುಬಿಟ್ಟಿದೆ ಸಾರ್.. ಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಅನ್ನೊ ವಾದದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ..’

‘ ಅಯ್ಯೊ.. ಇದೇನು ಹಾಳು ರಾಜಕೀಯಾನೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಹಾಗೇನಾದ್ರೂ ಆದ್ರೆ ಅವರು ಅನ್ಕೊಂಡಿರೊ ಪರ್ಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದ ಹಾಗಲ್ವಾ? ಬೇರೆ ಏನಿರದಿದ್ರೂ ‘ಮನೆ ಮನೆ ಫೈಟು’ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕೋದು ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಿರಲ್ಲಾ ಅಲ್ವಾ? ಎಲ್ಲಾ ಜನರಿಗು ಅವೇರ್ನೆಸ್ ಬರಲಿ ಅನ್ನೊ ಮೋಟಿವ್ ಇರುತ್ಯೆ ಹೊರತು ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಮನೆ ಮನೆ ಜಗಳ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕೋದಲ್ಲಾ ಅನ್ಸುತ್ತೆ..’

‘ ಅವರುದ್ದೇಶ ಮೋಟೀವ್ ಏನೇ ಇರ್ಲಿ ಸಾರ್.. ಈಗ ಆ ವಾದದ ಚರ್ಚೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಯಂಗಿಂದ ಹಿಡಿದು ಒಲ್ಡ್ ಮೈಂಡುಗಳ ತನಕ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂಗೆ ಈ ಅನುಮಾನದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿರೋದಂತೂ ನಿಜ ಸಾರ್.. ಈಗ ಇದರಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗು ಒಂತರ ಡೌಟ್ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಹಾಗ್ಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಅವರೇನು ಸಹಿಷ್ಣುನಾ, ಅಸಹಿಷ್ಣುನಾ ಅಂತ. ಅವೆರಡರ ಬಗ್ಗೇನು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಅವರ ಪಾಡಿಗೆ ಅವರಿದ್ದವರೂ ಕೂಡ ಈಗ ಯಾವುದಾದರು ಒಂದು ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲಿ ಐಡೆಂಟಿಫೈ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳಲೆ ಬೇಕು ಅನ್ನೊ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತಾ ಇದೆ ಈ ಟ್ರೆಂಡ್.. ಈ ಮೊದಲು ಜಾತಿ ಧರ್ಮ ಅಂತೆಲ್ಲ ತಲೇನು ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಮ್ಮ ಡ್ಯೂಟಿ ನಿಭಾಯಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೋರಲ್ಲೂ ಈಗೊಂದು ತರ ಹೊಸ ಹುಳಾ ಬಿಟ್ಟ ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲು ಅನುಮಾನ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿಬಿಡ್ತಾ ಇದೆ.. ಇದು ಪಾಸಿಟೀವ್ ಟ್ರೆಂಡ್ ಅಲ್ಲಾಂತ ನನ್ನ ಫಿಯರು ಸಾರ್..’

ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅವನ ಡೈಮೆನ್ಷನ್ನಲ್ಲೆ ಯೋಚಿಸಿದೆ.. ಒಂದು ವೇಳೆ ಆ ತರದ ಎರಡು ಕ್ಯಾಂಪ್ ಆದರು ಏನಾಗಿಬಿಡಬಹುದು ಅಂತ. ಒಂದು ಕಡೆ ವಿಚಾರವಾದಿ ಥಿಂಕಿಂಗ್ ಅವೇರ್ನೆಸ್ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರನ್ನ ಫಾಲೋ ಮಾಡೊ ಗುಂಪು ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು – ಅದು ವಿಚಾರವಾದಿ ಇಂಟಲೆಕ್ಚುವಲ್ ಪ್ರಟರ್ನಿಟಿಗೆ ಆಪ್ತವಾಗೊ, ಖುಷಿ ಕೊಡೊ ವಿಚಾರ.. ಆದರೆ ಅದೇ ಕತ್ತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಅಲುಗಿನ ತುದಿ ಅನ್ನೊ ಹಾಗೆ ಅದರ ಆಪೋಸಿಟ್ ಆಗಿ ಥಿಂಕ್ ಮಾಡುತ್ತ ಇನ್ನೊಂದು ಕ್ಯಾಂಪ್ ಸೇರೋರು ಕೂಡಾ ಹೆಚ್ಚಾಗ್ತಾರೆ, ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿ ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿಯೊ, ಅತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿಯೊ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಗೆ ಕುಮ್ಮುಕ್ಕು ಕೊಡೋರು – ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸ್ಕೊಳ್ದೆ ಇರೋರು ಈಗ ಒಂದು ಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್ ತೊಗೊಳಕೆ ಶುರು ಮಾಡೋದ್ರಿಂದ. ಜನಗಳ ಎಜುಕೇಷನ್ ಲೆವಲ್, ರಾಜಕೀಯದ ನಿಗೂಢ ತಿಳಿಯದ ಮುಗ್ದ ಹಳ್ಳಿ ಜನರ ವಿಚಾರ – ಇವೆಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿದ್ರೆ, ಇವರೆಲ್ಲ ಆ ಆಪೊಸಿಟ್ ಕ್ಯಾಂಪಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ರೆ ಈಗಿರೋದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪೋಲರೈಸ್ ಆಗೋದ್ರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.. ಮೊದಲಾದ್ರೆ ಬರಿ ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಟೈಮಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪುಂಡು ಪುಢಾರಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಬಂದು ಮೈಂಡ್ ಕರಪ್ಟ್ ಮಾಡೋರು.. ಈಗ ಈ ಹೊಸ ಡೈಮೆನ್ಷನ್ನಲ್ಲಿ ಇಂಟಲೆಕ್ಚುವಲ್ಲುಗಳೂ, ವಿಚಾರವಾದಿಗಳೂ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗೆ ಆಯ್ತು – ಎಲೆಕ್ಷನ್ ಇರಲಿ ಬಿಡಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ…

‘ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರಕ್ಕೆ ಆಲೋಚಿಸಿದ್ರೆ ನೀನನ್ನೋದು ನಿಜ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಎಲೆಕ್ಷನ್ ರಾಜಕೀಯ ಮನೆ ಮನೆ ಕಥೆಯಾದ ಹಾಗೆ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ – ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಮನೆ ಮನೆ ಟಾಪಿಕ್ ಆಗಿಬಿಟ್ರೆ ಈಗ ಮಾಮೂಲಿಯಾಗಿ ಜಾತಿ ಮತ ನೋಡ್ದೆ ಬಂದು ಹೋಗೊ ಜನರೂ ಒಂದು ತರ ಅನುಮಾನದಲ್ಲೆ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಶೇಕ್ ಮಾಡೊ ಹಾಗೆ ಆಗಿ ಬಿಡುತ್ತೆ… ಆಗ ಪಾಸಿಟೀವ್ ಆಗಿ ಇನ್-ಫ್ಲುಯೆನ್ಸ್ ಆದಷ್ಟೆ ನೆಗೆಟೀವ್ ಆಗ್ತಾರೆ. ದಟ್ ಇಸ್ ನಾಟ್ ಎ ಗುಡ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್.. ಶಾರ್ಟ್ ಟರ್ಮ್ ಗೈನಿಗೆ ಲಾಂಗ್ ಟರ್ಮ್ ಕಾಮ್ಪ್ರೊಮೈಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ ಹಾಗೆ..’ ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗೊಂದು ಮಾತಿನ ರೂಪ ಕೊಡಲೆತ್ನಿಸುತ್ತ ಹೇಳಿದೆ.

ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ.. ಅಮೇಲೆ ಪ್ರವಾದಿ, ಪಾದ್ರಿಯ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಅವನ ದನಿ ಕೇಳಿ ಬಂತು , ‘ಅದೇನೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ ಸಾರ್ ‘ಅವರೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೊ ಅವರಿಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವರನ್ನು ಮನ್ನಿಸಿ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಬಿಡು ದೇವಾ’ – ಅನ್ನೊ ಹಾಗಾಗ್ಬಿಟ್ಟಿದೆ ಸಾರ್.. ಆದರೆ ವಿಷಾದನೀಯ ಅಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆನು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳದಿದ್ದ ನಮ್ಮ, ನಿಮ್ಮಂತಹವರು ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಆಗೊ, ಇನ್ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಅಗೊ ಈಗ ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ವಾಲ್ವ್ ಆಗೊ ಹಾಗಾಯ್ತಲ್ಲಾ.. ‘ಅಸಹನೀಯತೆ, ಮನೆ ಮನೆ ಕಥೆ’ ಅನ್ನೊ ಹಾಗೆ..’

ನಾವು ದೇಶದಿಂದ ಹೊರಗಿದ್ದು ನಮಗೆ ಈ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ, ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ ಸುದ್ದಿಯ ಬಿಸಿ ಮುಟ್ಟಿದೆಯೆಂದರೆ ಅವನ ಮಾತು ನಿಜವೆ ಅನಿಸಿತು.. ಆದರೂ ಅದು ತೀರಾ ತೀವ್ರಾ ಅನ್ನೊ ತರದ ಇನ್ವಾಲ್ವ್ ಮೆಂಟೇನೂ ಅಲ್ಲವೆನಿಸಿತು.. ಅದೇ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತ, ‘ಹೋಗಲಿ ಬಿಡೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಔಟ್ ಆಫ್ ಸೈಟ್, ಔಟ್ ಆಫ್ ಮೈಂಡನ್ನೊ ಹಾಗೆ ಈ ಕಾಣದ ದೇಶದಲ್ಲಿರೋದ್ರಿಂದ ನಮಗೆ ಅದರ ಎಫೆಕ್ಟೂ ಕಮ್ಮಿ ಅನ್ಕೋಬೋದು.. ಎಲ್ಲಾ ಜನಾ ನೋಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾರೆ ಅಲ್ವಾ? ಅವರೆ ಸಮಯ ಸಂಧರ್ಭ ನೋಡಿ ಸರಿ ತಪ್ಪು ವಿವೇಚಿಸಿ ಕಾಲ್ ತೊಗೊತಾರೆ ಬಿಡು. ಸಹಿಷ್ಣುತೆನೊ, ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆನೊ – ಯಾವುದರ ಗಾಳಿ ಹೆಂಗೆ ಬೀಸುತ್ತೊ ಹಂಗಾಗುತ್ತೆ..’ ಅಂದೆ.

‘ಅದೇನಾಗುತ್ತೊ ಏನು ಕಥೆಯೊ ಬಿಡಿ ಸಾರ್… ಇನ್ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಜನರ ಹತ್ರನೂ ಮಾಮೂಲಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸೋದೆ ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ.. ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಹಿಷ್ಣುನಾ, ಅಸಹಿಷ್ಣುನಾ – ಬ್ಯಾಡ್ಜು ಹಾಕಿದಾರೊ ಇಲ್ವೊ ಅಂತ ನೋಡ್ಕೊಂಡೆ ಮಾತಾಡಿಸ್ಬೇಕೊ ಏನೊ – ಒಂದು ತರ ಟೆರರಿಸ್ಟು ಸಸ್ಪೆಕ್ಟುಗಳನ್ನ ಬ್ರಾಂಡ್ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ.. ಇನ್ಮೇಲೆ ನಾವೂ ಕೂಡ ‘ಸಹಿಷ್ಣು’ ಅಂತ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಷನ್ ಮಾಡಿಸಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡೆ ಓಡಾಡೊ ಕಾಲ ಬಂದರೂ ಬರುತ್ತೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ..!’

‘ ಅಯ್ಯೊ ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ಯಾಕೆ ಹೋಗ್ತಿ ಬಿಡು ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ಇಲ್ಲಿ ನಾವಿರೊ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ಅದಾವುದರ ಗಾಳಿನೂ ಬೀಸದೆ ಸ್ವಚ್ಚವಾಗಿರೊ ತರ ನೋಡ್ಕೋಳೋಣ.. ಕನಿಷ್ಠ ನಮಗಾದರೂ ಅದರ ಉಸಾಬರಿ ಇಲ್ಲದ ಹಾಗೆ..’ ಎಂದೆ ಸಂತೈಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ..

ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ನಿಡುಸುಯ್ದ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು..’ ಅದೆಲ್ಲಾ ಆಗೋ ಹೋಗೋ ಮಾತಿನ ತರ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲ ಸಾರ್.. ಈಗೆಲ್ಲಾ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾ ಪ್ರಪಂಚ .. ಅಂಟಾರ್ಟಿಕಾಲಿ ಉಸಿರಾಡಿದ್ರೆ, ಅಮೇರಿಕಾಲಿ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತೆ.. ನಾವೆಷ್ಟೆ ಹೊರಗೆ ಅನ್ಕೊಂಡ್ರು ಅದು ಯಾವ್ದೊ ತರದಲ್ಲಿ ಬಂದು ರೀಚ್ ಆಗೆ ಆಗುತ್ತೆ.. ನಮ್ಮನೇಲಿ ಆಗ್ತೀರೊ ಹಾಗೆ..’ ಎಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ನಿರಾಶೆಯ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

ಹೀಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಟ್ವಿಸ್ಟು ಸದಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅಚ್ಚರಿಗೊಳ್ಳದೆ, ‘ನಿಮ್ಮ ಮನೇದೇನಪ್ಪ ಹೊಸ ಟ್ವಿಸ್ಟು ?’ ಎಂದೆ.

‘ಇನ್ನೇನಿರುತ್ತೆ ಸಾರ್ ? ಅವರೂ ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕು, ವಾಟ್ಸಪ್ಪಲ್ಲಿ ನೋಡ್ತಾ ಇರ್ತಾರಲ್ಲ ? ಆ ನಿಜವಾದ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ-ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಮೀನಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ನಡೀತಿರೊ ಎಪಿಸೋಡುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕೈ ಬಿಟ್ಬಿಟ್ಟು ಆ ಪದಗಳನ್ನ ಮಾತ್ರ ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಜಾಲಾಡಿಸೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದಾರೆ…’

‘ ನನಗರ್ಥವಾಗ್ಲಿಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..?’

‘ ಅರ್ಥವಾಗೋಕೇನಿದೆ ಸಾರ್ ಮಣ್ಣು ? ದೇ ಆರ್ ಅಟಾಕಿಂಗು ಡೈರೆಕ್ಟಲಿ ಆನ್ ಮೈ ಟಾಲರೆನ್ಸ್ ಲೆವೆಲ್..’

‘ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..?’ ಹೆಚ್ಚುಕಮ್ಮಿ ಬೇಡುವ ದನಿಯಲ್ಲೆ ನುಡಿದೆ..

‘ ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್ ಈ ಮೊದಲು ಒಂದು ಲೋಟ ಕಾಫೀನೂ ಸೇರಿದ ಹಾಗೆ ಏನೆ ಬೇಕಾದರೂ ಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿ ಜಬರ್ದಸ್ತಿನಿಂದ ಕಾಯ್ತಾ ಕೂತಿರ್ತಿದ್ದೆ.. ಒಂದು ಗಳಿಗೆ ತಡವಾದ್ರೂ ಅವಾಜ್ ಹಾಕಿ ಕೈ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಓಡಿ ಬರೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿ ತಡಾ ಆದ್ರಂತು ಪೂರ್ತಿ ಕೂಗಾಡಿಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ..’

‘ ಸರಿ ಅದಕ್ಕು ಸಹಿಷ್ಣುತೆ-ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಮ್ಯಾಟರಿಗು ಏನು ಸಂಬಂಧ ? ‘ ನನ್ನನುಮಾನ ಇನ್ನು ಅಲ್ಲೆ ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು..

‘ ಈ ಎಪಿಸೋಡುಗಳೆಲ್ಲ ಶುರುವಾದ ಮೇಲೆ ತಾಯಿ ಮಗಳಿಬ್ಬರು ನನಗೆ ಬಿಲ್ಕುಲ್ ‘ ಕಾಯುವ ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯೆ’ ಇಲ್ಲಾ ಅಂತ ಜಬ್ಬೋದಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟಿದಾರೆ.. ಸಾರ್. ಕಾಫಿ ಕೇಳಲಿ, ಊಟ ಮಾಡುವಾಗಾಗಲಿ, ಹೊರಗೆ ಹೊರಡೋಕೆ ಅವಸರಿಸಿದಾಗಾಗಲಿ, ಯಾವುದೆ ಮಾತಿಗೆ ದನಿಯೆತ್ತಿದರೂ ಸರಿ, ನನಗೆ ‘ಸಂಸಾರ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ’ ಯೆ ಇಲ್ಲಾ ಅಂತ ಬೆಂಡೆತ್ತುತಿದಾರೆ ಸಾರ್..’ ಯಾಕೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ದನಿ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿಸಿತು ನನಗೆ.. ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಯಾವ ಸೋಶಿಯಲ್ ಮೀಡೀಯಾದಲ್ಲಿರದಿದ್ದರೂ, ಮಗಳು ಅದರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಬಿಜಿ. ತಾಯಿ ಮಗಳಿಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಟೀಮು ಆದ ಕಾರಣ ಬೇಕಾದ, ಬೇಡದ ಎಲ್ಲಾ ಸುದ್ದಿಗಳು ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರವಾನೆಯಾಗುವುದಂತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿರೊ ವಿಷಯವೆ. ಆದರೆ ಇದು ಹೈಟ್ ಆಫ್ ಕ್ರಿಯೇಟಿವಿಟಿ – ಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಡೆಫನೇಷನ್ನನ್ನೆ ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ತಿರುಚಿ, ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳೊದು…! ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಈ ವಾದದ ಕೊಸರು ಇಲ್ಲಿಗೂ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ, ಯಾವುದೊ ರೂಪಾಂತರದಲ್ಲಿ..

‘ ಆದ್ರೆ ಇದು ಮ್ಯಾನೇಜಬಲ್ ಟಾಲರೆನ್ಸ್ ಬಿಡೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಆ ಜಾತಿ ಧರ್ಮದ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ – ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಮಧ್ಯೆ ಹೆಣಗಾಡೋಕಿಂತ ಇದು ನೂರಾರು ಪಾಲು ವಾಸಿ…’

‘ಏನು ವಾಸಿ ತೊಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್.. ನಾನು ಏನಾದರು ಮಾತಾಡೋಕೆ ಹೋದ್ರು, ದೂರೋಕೆ ಹೋದ್ರು, ಕೊನೆಗೆ ಸಕಾರಣವಾಗಿಯೆ ತಪ್ಪು ಸರಿ ಹೇಳೊಕೆ ಹೋದ್ರು ‘ ವಾದ-ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ’ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹೊಸಹೊಸ ಟೈಟಲ್ ಕೊಟ್ಟು ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸ್ತಾರೆ.. ಮೊನ್ನೆ ಅವರ ಇಡಿ ತವರು ಮನೆಯವರನ್ನ ನಮ್ಮ ಖರ್ಚಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆಸೊ ಪ್ಲಾನ್ ಹಾಕ್ತಾ ಇದ್ರು.. ಅಲ್ಲೇನೊ ಅಡ್ಡ ಹೇಳೋಕ್ ಹೋದ್ರೆ ಅದಕ್ಕೆ ‘ನಂಟಸ್ತಿಕೆ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ’ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಬಾಯ್ಮುಚ್ಚಿಸ್ತಿದಾರೆ.. ಈ ನಡುವೆ ಏನು ಮಾತಾಡಕು ಹೋದ್ರು ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕು ಒಂದು ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಥಿಯರಿ ಹಾಕಿ, ನನ್ನ ಮಾತಾಡಬಿಡದೆ ಬಲವಂತ ಮೌನ ವ್ರತ ಹಿಡಿಯೊ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದಾರೆ ಸಾರ್.. ಒಂತರ ನಾನೀಗ ‘ಬಲವಂತ ಸಹಿಷ್ಣು’ ಆಗ್ಬಿಟ್ಟೀದೀನಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ..’

‘ ಇರ್ಲಿ ಬಿಡೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..ಇವೆಲ್ಲ ಟೆಂಪರರಿ.. ಈ ವಿವಾದವೆಲ್ಲ ತಣ್ಣಗಾದ ಮೇಲೆ ಅವರೂ ಎಲ್ಲಾ ಮರೆತು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಿಷ್ಣುತೆ ರೂಢಿಸ್ಕೋತಾರೆ.. ಆಗ ‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ – ಸಹಿಷ್ಣುತೆ’ ಮತ್ತೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬರುತ್ತೆ… ಅಲ್ಲಿ ತನಕ ಸ್ವಲ್ಪ ‘ ಸಹಿಷ್ಣು’ ವಾಗಿರೋದನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊ..’ ಎಂದು ನಾನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ‘ಟಾಲರೆನ್ಸ್’ ಉಪದೇಶ ಮಾಡಿದೆ..

‘ಇನ್ನು ನೀವೊಬ್ಬರು ಬಾಕಿಯಿದ್ರಿ ಇದನ್ನ ಹೇಳೊಕೆ…. ನನಗೀಗ ಅರ್ಥವಾಗ್ತಿದೆ.. ಅಕ್ಬರನಂತಹ ಬಾದಶಹರು ಯಾಕೆ ಒಂದು ಮತ ತರಬೇಕೂಂತ ಆಸೆ ಪಡ್ತಿದ್ರೂ ಅಂತ.. ಹಾಗಾದ್ರೂ ಎಲ್ಲಾ ‘ಸಮಸಹಿಷ್ಣು’ ಗಳಾಗ್ಲಿ ಅಂತ್ಲೆ ಇರಬೇಕು..’

‘ ಅದು ಅವನ ಕಾಲದಲ್ಲು ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ, ಈವಾಗಲೂ ಆಗೋದಿಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಹಾಕು.. ಸಾಯಂಕಾಲ ಮನೆ ಹತ್ರ ಬಾ.. ಲಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸಾಯಂಕಾಲ ಒಂದು ಸೆಮಿನಾರ್ ಇದೆ – ಸಿಂಗಪೂರು ಹ್ಯೂಮನ್ ರಿಸೋರ್ಸು ಮಿನಿಸ್ಟ್ರಿಯವರು ಆರ್ಗನೈಸು ಮಾಡಿರೋದು.. ‘ಹೌ ಟು ಬಿಲ್ಡ್ ಎ ಟಾಲರೆಂಟ್ ಸೊಸೈಟಿ ಇನ್ ಸ್ಪೈಟ್ ಆಫ್ ಅಡ್ವರ್ಸಿಟೀಸ್’ ಅಂತ. ಅಟೆಂಡ್ ಮಾಡೋಣ ಇಬ್ರೂ.. ಇಂತಹ ಸಿಚುಯೇಷನ್ನಲ್ಲಿ ಡೀಲ್ ಮಾಡೋಕೆ ಕ್ಲೂ ಸಿಕ್ರೂ ಸಿಗಬಹುದು..’ ಎಂದೆ..

‘ ಅಯ್ಯೊ.. ಅಲ್ಲೂ ಬರಿ ಟಾಲರೆನ್ಸ್ ಮಾತೇನಾ ? ಸಾರ್ ಬಿಟ್ಬಿಡಿ ನನ್ನ.. ಐ ಯಾಮ್ ಆಲ್ರೆಡಿ ಟೂ ಮಚ್ ಟಾಲರೆಂಟ್ ನೌ’ ಎಂದವನೆ ಪೋನಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ…

ಅವನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅರ್ಥವಾದರೂ, ಡಿಫೆನ್ಸೀವ್ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯಾವುದಕ್ಕು ನಾನು ಆ ಸೆಮಿನಾರು ಅಟೆಂಡು ಮಾಡುವುದೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಂದುಕೊಂಡೆ ನಾನೂ ಅತ್ತ ನಡೆದೆ, ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಿಗೆ ಹೆಸರು ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಮಾಡಿಸುವ ಬೂತು ಎಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಹುಡುಕುತ್ತಾ..

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
(nageshamysore.wordpress.com)

00431.’ಶಾಪಿಂಗ್’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ …!


00431.’ಶಾಪಿಂಗ್’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ …!
_________________________
(ಶಾಪಿಂಗ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ – ಈಗ ಸುರಗಿಯಲ್ಲಿ : http://surahonne.com/?p=10534)

ಗೇಟಿನತ್ತ ಬಂದು ಕರೆಗಂಟೆಯೊತ್ತಿ ‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ’ ಎಂದು ಕೂಗಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಒಳಗೇನೊ ‘ಧಡ ಬಡ’ ಸದ್ದು ಕೇಳಿದಂತಾಗಿ ಕೈ ಹಾಗೆ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿತು. ಅನುಮಾನದಿಂದ, ಮುಂದೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದೊ ಬಿಡುವುದೊ ಎನ್ನುವ ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದಾಗಲೆ, ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ ದಢಾರನೆ ಏನೋ ಬಂದು ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಸದ್ದಾಯ್ತು.. ಆ ಸದ್ದಿನ್ನು ಮಾಯವಾಗುವ ಮೊದಲೆ ಬಾಗಿಲ ಆ ಬದಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ದೊಪ್ಪನೆ ಏನೊ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ ಸದ್ದು… ಬಾಗಿಲಿಗಪ್ಪಳಿಸಿದ ಸದ್ದಿನಿಂದಲೆ ಅದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮಹಾಸತಿ, ಪತಿದೇವರ ಮೇಲಿನ ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಎಸೆದ ಪಾತ್ರೆಯೊ-ಪಗಡಿಯೊ ಇರಬೇಕೆಂದು ಖಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗಾಗಲೆ ಈ ಆಟದಲ್ಲಿ ಪಳಗಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುವನೆ ? ತನ್ನ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಂತಹ ದೇಹವನ್ನು ಅತ್ತಿತ್ತ ಓಲಾಡಿಸಿ ಹೇಗೊ ಎಗರಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನೇರವಾಗಿ ಹೊಡೆದಿರಬೇಕು – ಆ ಪಾಕಾಯುಧ….!

ಇನ್ನು ಆ ಎರಡನೆಯ ‘ದೊಪ್ಪನೆ’ ಸದ್ದೇನು ? ಪಾತ್ರೆ ಗುರಿ ತಪ್ಪಿ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಡಿದು ನುಗ್ಗಾದ ಆಕ್ರೋಶದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಕಾಳಿಯವತಾರ ತಾಳಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೊಂದು ‘ಪುಟ್ಬಾಲ್-ಕಿಕ್’ ಕೊಟ್ಟಿರಬೇಕು… ‘ಕಮಕ್ – ಕಿಮಕ್’ ಅನ್ನದೆ ಕಸದ ಪೊಟ್ಟಣದಂತೆ ಬಂದು, ‘ದೊಪ್ಪನೆ’ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಾನೆ ಆ ಮಹಾದೇಹಿ…! ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ರಣರಂಗವೆ ನಡೆದುಹೋಗಿರಬೇಕು, ನಾನು ಬಂದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ…

ಆ ‘ಅಂತರಂಗದ ಖಾಸಗಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್’ ನಡೆದಿರುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿ, ಒಳಹೋಗಿ ಅಡ್ಡಿಮಾಡುವುದು ಸರಿಯೆ ? ಅಥವಾ ಯಾರ ಕಡೆಗೂ ಓಲಲಾಗದೆ ಧರ್ಮಸಂಕಟಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಬದಲು ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲು ಕಿತ್ತು, ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ಪರಾರಿಯಾಗುವುದು ಸರಿಯೆ ? ಎಂಬ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯಲ್ಲಿರುವಾಗಲೆ ತಟ್ಟನೆ ಬಾಗಿಲು, ತೆರೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟ ಕಾರಣ ಆ ಆಲೋಚನೆ ಕೈಬಿಟ್ಟು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅಲ್ಲೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾಯ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ, ಒಳಗೆ ಕರೆದು ಕಾಜಿ ನ್ಯಾಯ ಮಾಡಲು ಕೇಳುವರೆಂಬ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ವಿರೋಧವಾಗಿ, ಮತ್ತೇನೊ ಒಂದು ಮೂಟೆಯಂತ ವಸ್ತು ಉರುಳಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕಾಲಬುಡದಲ್ಲೆ ಬಿದ್ದಂತಾಯ್ತು – ಕಣ್ಣಗಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ – ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ !

ಈ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಧಾಳಿಗೆ ಕಂಗೆಟ್ಟು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನೋಡಿದರೆ – ಮಹಾಕಾಳಿಯವತಾರದಂತೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಪೊರಕೆ ಹಿಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಶ್ರೀಮತಿ..! ತಲೆಗೊಂದು ಬಿಳಿಟೋಪಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟರೆ ಆಮ್ ಆದ್ಮಿ ಪಾರ್ಟಿಯ ಪ್ರಚಾರಕಳೆಂಬಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳೆನಿಸಿ ಆ ವಿಷಗಳಿಗೆಯಲ್ಲೂ ಮುಚ್ಚಿಡಲಾಗದ ನಗು ಬಿಗಿದಿದ್ದ ತುಟಿಯ ಸಂದಿಯಲ್ಲಿ ತೂರಿ, ಸದ್ದಾಗಿ ಹೊರ ಬಿದ್ದಿತ್ತು.. ಮೊದಲೆ ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರು ಕೇಳಿಸುವ ಹಾಗಿದ್ದ ಹೊತ್ತು; ಆ ಕಿಸಕ್ಕನೆಯ ನಗು ತನ್ನ ಗಡಿಯಾಚೆ ನೆಗೆದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಸತಿಯ ಕರ್ಣಗಳೊಳಗ್ಹೊಕ್ಕು ಅದೇನು ಮತಿ ಮಂಥನ ಕೋಲಾಹಲ ನಡೆಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತೊ, ಏನೊ? ಮುಂದೇನಾಯ್ತೆಂದು ಅರಿವಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೈಲಿದ್ದ ಪೊರಕೆ ನನ್ನತ್ತ ಹಾರಿ ಬರುವ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಇಂದ್ರೀಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಟ್ಟನೆ ಗ್ರಹಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು… ಅದಾವ ಸುಪ್ತಪ್ರಜ್ಞೆಯೊ ಎಚ್ಚರಿಸಿದಂತೆ ಒಂದೆ ಏಟಿಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ನೆಗೆದಿದ್ದರು ಕಾಲಡಿಯೆ ಬಂದು ಬಿದ್ದಿತ್ತು, ಕೊಂಚದರಲ್ಲಿಯೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಅವಘಡದ ಇಂಗಿತವನ್ನೀಯುತ್ತ. ಅದರ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆಯೆ ಗುಡುಗಿನಂತೆ ದನಿಸಿತ್ತು ಕರ್ಕಶವಾದ ದನಿಯಲ್ಲಿ…

‘ ಹಾಳು ಗಂಡಸುಗಳೆ ಹೀಗೆ.. ಎಲ್ಲಾ ಒಂದೆ ಜಾತಿ.. ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎಲ್ಲಾದರು ಹಾಳಾಗಿಹೋಗಿ….’ ಎಂದು ಭುಸುಗುಟ್ಟುತ್ತಲೆ ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಒಳಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಳು… ಆಘಾತದಿಂದ ಸಾವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ, ಗುಬ್ಬಣ್ಣನತ್ತ ನಡೆದು ಮೇಲೇಳಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ಕೈ ನೀಡಿದೆ. ಈಗಾಗಲೆ ಗಲಾಟೆಗೆ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಫ್ಲಾಟಿನ ಜನ ಏನು ವಿಶೇಷವೆನ್ನುವಂತೆ ಇಣುಕಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಮುಜುಗರವು ಸೇರಿ, ಆದಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕಾಲು ಕಿತ್ತರೆ ಸಾಕೆನಿಸಿ ಅವನನ್ನು ದರದರನೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡೆ ಹೊರಟೆ. ಏಳಂತಸ್ತಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಇಳಿದುಹೋಗುವುದು ತ್ರಾಸದಾಯಕವೆ ಆದರು, ಮರೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮನೆಗಳನ್ನು ದಾಟಿ ಲಿಫ್ಟಿನ ನೆಲೆ ತಲುಪುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವನ ಫ್ಲಾಟಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಂತಿದ್ದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳೆ ವಾಸಿಯೆನಿಸಿ, ಬೊಜ್ಜುದೇಹದ ಡೊಳ್ಳುಹೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಾಳಬದ್ಧವಾಗೆಂಬಂತೆ ಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಕುಣಿಸುತ್ತಾ, ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತ ಕೊನೆಯಮೆಟ್ಟಿಲು ತಲುಪಿದಾಗ ‘ಉಸ್ಸಪ್ಪ’ ಎನ್ನುತ್ತ ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲೆ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆವು, ಅರೆಗಳಿಗೆ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.

ಒಂದೆರೆಡು ಬ್ಲಾಕು ದಾಟಿದರೆ, ಅಲ್ಲೆ ‘ಹಾಕರ ಸೆಂಟರ್’ ನ ‘ಕಾಫಿ ಶಾಪ್’. ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿರದ ಕಡೆಯ ಟೇಬಲೊಂದನ್ನು ಆರಿಸಿ ಎರಡು ಮಗ್ ‘ಟೈಗರ್ ಬಿಯರ್’ ಆರ್ಡರು ಮಾಡಿದೆ… ಎಂದಿನಂತೆ ಮಾಮೂಲಿನ ತರಹ ಕಾಫಿ, ಟೀ ಕುಡಿದು ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಇವತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಅರ್ಧಾಂಗಿಯ ‘ನರಸಿಂಹಿಣಿಯವತಾರ’ವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಮೇಲೇನೂ ಏಟು ಬಿದ್ದಂತೆ ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರು ಒಳಗೊಳಗಿನ ಮೂಗೇಟುಗಳಿಂದ ಜರ್ಝರಿತನಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೆ ‘ಸರ್ವ ರೋಗಾನಿಕಿ ಸಾರಾಯಂ ಮದ್ದು’ ಎಂದೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಅದನ್ನೆ ಆರ್ಡರು ಮಾಡಿದ್ದೆ… ಟೇಬಲಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಗ್ಲಾಸಿನಿಂದ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ‘ಚಿಯರ್ಸ್’ನೊಂದಿಗೆ ಅವನೊಂದೆರಡು ‘ಸಿಪ್’ ಕುಡಿಯುವ ತನಕ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದು, ನಂತರ ಮೆಲುವಾಗಿ , ‘ ಏನೋ ಇದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ, ನಿನ್ನ ಅವಸ್ಥೆ? ‘ ಎಂದೆ.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಅಳುಮೊರೆ ಬಿಕ್ಕಿಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ.. ಪೆಚ್ಚಾಗಿ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರಿನಲ್ಲೆ ಆದ ಅವಮಾನದಿಂದ ನಾಚಿ, ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ‘ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಗ್ರಹಚಾರಾ ಸಾರ್.. ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಲ್ಲ..?’ ಎಂದ.

ನಾನು ಕೊಂಚ ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದಲೆ ಅವನತ್ತ ನೋಡುತ, ಅರೆಗಳಿಗೆ ಮಾತಾಡದೆ ಕುಳಿತೆ.. ‘ಆದರ್ಶ ದಂಪತಿಗಳು’ ಎಂದೇನಲ್ಲವಾದರೂ, ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅಂತಹ ಜಗಳ, ಕಿತ್ತಾಟಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲವೆನ್ನಬೇಕು… ಅದರಲ್ಲೂ ತೀರಾ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ‘ದುರ್ಬಲ’ ಗುಣದಿಂದಾಗಿ ತಿಕ್ಕಾಟ, ಜಗಳಗಳಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಇದ್ದ ಅವಕಾಶವೂ ಕಡಿಮೆ. ಅಂತಹದ್ದರಲ್ಲಿ ಈ ದಿನದ ಮಹಾಭಾರತ ನಡೆದಿದೆಯೆಂದರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಖಂಡಿತಾ ತನ್ನದೆ ಆದ ಲಕ್ಷ್ಮಣರೇಖೆಯನ್ನು ದಾಟಿರಬೇಕು – ಹೆಂಡತಿಯ ಸಹನೆಯನ್ನೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವಷ್ಟು ಅನಿಸಿತು.

‘ ಅಲ್ಲಯ್ಯ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆದಾಡಿ, ಎಸೆದಾಡುವಂತಹ ವಿಷಯ ಏನಯ್ಯ ? ಅದರಲ್ಲೂ ನೀನಂತು ಸಾಧು ಹಸುವಿನ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಮಾಡಿಕೊಡೊ ಮಹಾನುಭಾವ?’

‘ಅಲ್ಲಿಂದಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ಸಾರ್… ಒಂದು ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಅವಳ ತಂಗಿ ಮತ್ತು ತಂಗಿ-ಗಂಡ ಇಬ್ಬರೂ ಹನಿಮೂನಿಗೆ ಅಂತ ಸಿಂಗಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೆ ಇದ್ದರು ಸಾರ್…’

ಕಥೆಗೇನೊ ಹೊಸ ತಿರುವು ಸಿಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡು ನನಗೂ ಕುತೂಹಲ ಗರಿ ಕೆದರಿತು.. ‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಹನಿಮೂನೇನೊ ಓಕೆ, ಸಿಂಗಪುರ ಯಾಕೆ ? ‘ ಎಂದೆ.

‘ ಸಿಂಗಪುರ ಓಕೆ – ನಮ್ಮ ಮನೇನೆ ಯಾಕೆ? ಅಂತ ಕೇಳಿ ಸಾರ್…’ ಉರಿದುಬಿದ್ದ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರುತ್ತರ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಬಾಯಿಂದ..!

ಅದೂ ನ್ಯಾಯವೇನೆ – ಅಷ್ಟೊಂದು ಹೋಟೆಲ್ಲು, ರಿಸಾರ್ಟು ಅಂತ ನೂರೆಂಟು ಚಾಯ್ಸ್ ಇರುವಾಗ ಬೆಂಕಿ ಪೊಟ್ಟಣದಂತ ಬೆಡ್ರೂಮುಗಳಿರೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೇನೇ ಯಾಕೆ ಬೇಕಿತ್ತೊ ? ಆದರೆ ಸಿಂಗಪುರದ ಹೋಟೆಲು, ರೆಸಾರ್ಟ್ ರೇಟು ಗೊತ್ತಿರುವ ಬುದ್ದಿವಂತರಾರು ಸ್ವಂತದ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ತಂಗುವ ತಪ್ಪು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ – ಬಿಜಿನೆಸ್ ಟ್ರಿಪ್ಪುಗಳ ಅಥವಾ ಪ್ಯಾಕೇಜು ಟ್ರಿಪ್ಪುಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಅನ್ನೋದು ಮತ್ತೊಂದು ಓಪನ್ ಸೀಕ್ರೇಟ್…

‘ ಅಕ್ಕ ಭಾವ ಇದ್ದಾರೆ, ಹೋಟೆಲ್ಲು ಗೀಟೆಲ್ಲು ಅಂತ ಹೋದರೆ ತಪ್ಪು ತಿಳ್ಕೋತಾರೆ ಅಂತ ನೇರ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿರ್ತಾರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..’ ನಾನು ಸಮಾಧಾನಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನುಡಿದೆ.

‘ ಅಷ್ಟು ಬೇಕಿದ್ದರೆ ಮಧ್ಯೆ ಬಂದು ಹೋಗಬಹುದಿತ್ತು ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಹೊಸದಾಗಿ ಹನಿಮೂನಿಗೆ ಬಂದಿರೊ ಜೋಡಿ ಅಂತ ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮಾಸ್ಟರ್ ಬೆಡ್ರೂಮ್ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟು , ನಾವು ಮೂರು ಜನ ಇಲಿಬಿಲದ ಹಾಗಿರೊ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾರ ತಿಣಕಾಡಿದ್ದೀವಿ…’

‘ಹೋಗಲಿ ಬಿಡೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ಜನ್ಮಕ್ಕೊಂದು ಹನಿಮೂನು.. ಪದೇಪದೇ ಬರ್ತಾರ? ಆದರೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಶಾಪಿಂಗಿಗು ಇದಕ್ಕು ಇರೊ ಕನೆಕ್ಷನ್ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ…?’

‘ಈಗಿನ ಕಾಲದ ಹುಡುಗರು ನಮ್ಮ ಹಾಗಲ್ಲ ಸಾರ್.. ಆ ಹುಡುಗ ಇದ್ದ ಒಂದು ವಾರವು ಪ್ರತಿದಿನ ಹೆಂಡತಿ ಜೊತೆ ಶಾಪಿಂಗಿಗೆ ಹೋಗುವುದೇನು? ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೇನು? ದಿನವೂ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಶಾಪಿಂಗ್ ಬ್ಯಾಗುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ವಿಧೇಯತೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದೇನು ? ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದರಲಿ ಒಂದು ಬ್ಯಾಗು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಗಳಿಗೆ ಬೇರೆ…..!’ ಎಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಉರಿಯುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಬೀರಿನ ಗ್ಲಾಸಿಗೂ ಮೀರಿದ ಘಾಟು ಹಬೆಯಾಡಿತ್ತು.

ಆದರೆ ವಿಷಯ ಶಾಪಿಂಗಿನ ಸುತ್ತಲೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವುದರ ಹೊರತಾಗಿ, ನನಗಿನ್ನು ಆ ‘ಮಿಸ್ಸಿಂಗ್ ಲಿಂಕ್’ ಏನು ಎನ್ನುವ ‘ಕ್ಲೂ’ ಸಿಕ್ಕಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಬೋರ್ಡಿಂಗ್, ಲಾಡ್ಜಿಂಗ್ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಬಡ್ಜೆಟ್ಟೆಲ್ಲ ಉಳಿತಾಯವಾದ ಕಾರಣ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಶಾಪಿಂಗಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂಬ ಚಾಣಾಕ್ಷ್ಯ ಯೋಜನೆ ಹಾಕಿಯೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ತಂಗುವ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿರಬೇಕೆಂದು ಮಾತ್ರ ಹೊಳೆದಿತ್ತು !

ಆದರು ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಪುಟ್ಬಾಲಿನ ಹಾಗೆ ಒದೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತಹ ಯಾವ ಕನೆಕ್ಷನ್ನೂ ಸುತರಾಂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ – ಹೆಂಗಸರಲ್ಲಿರಬಹುದಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಈರ್ಷೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೆ ನಿಯ್ಯತ್ತಿನಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ್ದೆಲ್ಲಾ ಶಾಪಿಂಗ್ ಪ್ರತಿವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಈರ್ಷೆಗೆ ಕಾರಣವೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.. ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೆ ದಿನಸಿ ತರಕಾರಿ ತರುವ ಗಿರಾಕಿಯಾದರು ಯಾಕಷ್ಟು ರುದ್ರರೂಪ ತಾಳುವಂತಾಯ್ತು ? ಎಂದು ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಣೆಗೆ ಕಾಯತೊಡಗಿದೆ..

‘ ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವನದೆ ದಿನಸಿ, ತರಕಾರಿ ತಂದುಕೊಡುವ ಜಟಾಪಟಿ ಬೇರೆ.. ಅವನೇ ಹೋಗಿ ಬೇಕಾದ್ದು ತಂದರೆ, ಬೇಕಾದ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನಬಹುದಲ್ಲಾ ಅನ್ನೊ ಐಡಿಯಾ ಅವರದು.. ಅದೆಲ್ಲ ನಮ್ಮವಳಿಗೆಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು ? ಏನು ಅವರನ್ನು ಹೊಗಳಿದ್ದೆ ಹೊಗಳಿದ್ದು…’ ಅವನೊಡಲಿನ ಕೋಪ ಈಗ ಕಿವಿಯ ಮೂಲಕವೂ ಹೊಗೆಯಾಗಿ ಧುಮುಗುಟ್ಟಿ ಧುಮುಕುವಷ್ಟು ಪ್ರಖರವಾಗಿತ್ತು. ನನಗೂ ಆ ಪಾಯಿಂಟ್ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ..

‘ ಅದರಲ್ಲಿ ಹೋಗಳೋದೇನೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ? ಮನೆ ಜವಾನನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೀನು ನಿಯ್ಯತ್ತಿನಿಂದ ಆ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀಯಲ್ಲೊ ….’

‘ ಅಲ್ಲೆ ಸಾರ್ ಬಂದಿದ್ದು ಎಡವಟ್ಟು… ಮಾಡೋದೇನೊ ನಾನೆ ಆದ್ರೂ, ‘ಅವರನ್ನ ನೋಡಿ ಕಲ್ತುಕೊಳ್ಳಿ, ಎಷ್ಟು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ’ ಎಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಂಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು..’

‘ಅದೇಕೊ..?’

‘ಸಾರ್.. ತರೋನು ನಾನೆ ಆದ್ರೂ, ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ತರಕಾರಿ, ದಿನಸಿ ಜ್ಞಾನ ಗೊತ್ತೆ ಇದೆ.. ಅಕ್ಕಿ, ಬೇಳೆ, ಕ್ಯಾರೆಟ್, ಟಮೊಟೊ, ಆಲೂಗಡ್ಡೆ, ಈರುಳ್ಳಿ ತರದ ಮಾಮೂಲಿ ಐಟಂ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲಾದರ ಜ್ಞಾನ ಅಷ್ಟಕಷ್ಟೆ…’

ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜ್ಞಾನವೇನು ಅವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಲಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿನ ವಾಸ ಅಂತಹ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ಪಾರು ಮಾಡಿತ್ತು – ಒಂದಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾಲ್ಕು ಸಾರಿ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಅನುಕೂಲವಿದ್ದುದರಿಂದ.

‘ ಅದು ಗಂಡಸರ ಮಾಮೂಲಿ ವೀಕ್ನೆಸ್ ಅಲ್ಲವೇನೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..? ಅದರಲ್ಲಿ ಹಂಗಿಸೋದೇನು ಬಂತೊ ?’

‘ ಅದೇ ಸಾರ್ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಎಡವಟ್ಟು.. ಅವನೇನು ಗಂಡು ಜಾತಿಯೊ, ಹೆಣ್ಣು ಜಾತಿಯೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ.. ಆದರೆ ಅಡಿಗೆಮನೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಾನು ಪಕ್ಕಾ ತಿಳ್ಕೊಂಡ್ಬಿಟ್ಟಿದಾನೆ.. ನಾನ್ಯಾವತ್ತೊ ಜೀರಿಗೆ ಬದಲು ‘ಸೋಂಪನ್ನ’ ತಂದಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಅಣಕಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು ಅವ್ರ ಮುಂದೇನೆ..’

‘ ಈಗಿನ ಸ್ಕೂಲ್ ನಮ್ಮ ಹಾಗಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಹೋಮ್ ಸೈನ್ಸ್ ಅದೂ-ಇದೂ ಅಂತ ಇವೆಲ್ಲಾ ವಿಷಯಾನು ಪಾಠದಲ್ಲೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿರ್ತಾರೆ.. ಅದೇನು ರಾಕೆಟ್ ಸೈನ್ಸ್ ಅಲ್ಲ… ಆದ್ರೆ ನೀನು ಗೂಗಲ್ ಮಾಡಿ ನೋಡೋದಲ್ವ ಮೊಬೈಲಲ್ಲೆ – ಜೀರಿಗೆ, ಸೋಂಪು ಹೇಗಿರುತ್ತೆ ಅಂತ ? ಅದಕ್ಕೂ ಬೈಸ್ಕೊಳ್ಳೊದ್ಯಾಕಪ್ಪಾ ?’ ಎಂದೆ.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನೆ ಮಿಕಿಮಿಕಿ ನೋಡಿದ ಗ್ಲಾಸಿನ ಬೀರು ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತ… ನಂತರ ‘ಜೀರಿಗೆಗೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಲ್ಲಿ ಏನಂತಾರೆ..?’ ಎಂದ.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮತ್ತು ಕಷ್ಟ ಎರಡೂ ಅರ್ಥವಾಯ್ತು. ಗೂಗಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಹುಡುಕುವುದು ಸುಲಭ.. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕೋದು, ಪೋಟೊ ತೆಗೆದು ಮ್ಯಾಚ್ ಮಾಡಿ ನೋಡೋದು ಇವೆಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಜಾಯಮಾನಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗದ ವಿಷಯಗಳು.

‘ ಮೆಣಸಿಗೆ ಪೆಪ್ಪರು, ಏಲಕ್ಕಿಗೆ ಕಾರ್ಡಮಮ್ ಅಂತ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕು ಇಂಗ್ಲಿಷಿನ ಹೆಸರೆ ಹುಡುಕಬೇಕು ಸಾರ್.. ಕೆಲವು ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಲೇಬಲ್ಲೂ ಇರಲ್ಲ. ಮೆಂತ್ಯ, ಧನಿಯಾ, ಪುದೀನಾ, ಪಾಲಕ್ ಅಂತ ಲಿಸ್ಟ್ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಅವಳ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದು ಹೋಯ್ತು…. ಆ ಶಾಪುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನಾನು ಪಡುವ ಕಷ್ಟ ದೇವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು…’

ನನಗೂ ಅದರ ಕಷ್ಟ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ತಲೆಯಾಡಿಸಿದೆ. ಮೊನ್ನೆಮೊನ್ನೆಯವರೆಗೆ ಮಾಮೂಲಿ ಏಲಕ್ಕಿ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಯಾರೊ ಬಂದವರು ‘ಬ್ಲಾಕ್ ಏಲಕ್ಕಿ’ ಕೊಡಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಪೆದ್ದುಪೆದ್ದಾಗಿ ಏಲಕ್ಕಿ ಒಳಗೆಲ್ಲ ಕಪ್ಪಾಗೆ ಇರೋದು, ಸಿಪ್ಪೆ ಮಾತ್ರ ಬ್ರೈಟ್ ಕಲರ್ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅದನ್ನೆ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೆ. ಆಮೇಲೆ ಅನುಮಾನ ಬಂದು ಗೂಗಲಿಸಿದರೆ ಕಪ್ಪು ಏಲಕ್ಕಿ ಅಂತ ಬೇರೆ ಜಾತಿಯೆ ಇದೆಯೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು! ಇಟ್ ಆಲ್ ಹ್ಯಾಪೆನ್ಸ್ ; ದೈ ನೇಮ್ ಆಫ್ ದ ಗೇಮ್ ಇಸ್ ‘ ಶಾಪಿಂಗ್’…!

‘ಅದೇನೇ ಆದ್ರೂ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪುಟ್ಬಾಲ್, ಬ್ಯಾಸ್ಕೆಟ್ಬಾಲ್, ಗೋಳಿಬಾರ್ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಬಾರದೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಐ ಪಿಟಿ ಯೂ’ ಎಂದೆ ಮತ್ತೆ ಮೂಲಚರ್ಚೆಯತ್ತ ವಾಪಸ್ಸು ವಿಷಯಾಂತರಿಸುತ್ತ.

‘ಛೆ..ಛೆ.. ಅಷ್ಟಕ್ಕೆಲ್ಲ ಇಷ್ಟೊಂದು ರಾದ್ದಾಂತ ನಡೆಯೊಲ್ಲ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಎಲ್ಲಾ ಶುರುವಾಗಿದ್ದರ ಹಿನ್ನಲೆ ಹೇಳಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.. ಅವರಿರೊತನಕ ಬರಿ ಗೊಣಗಾಟ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು… ಆ ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕತಂಗಿ ಅದೇನೇನು ಮಾತಾಡ್ಕೊಂಡ್ರೊ – ಅವ್ರು ಹೋದ ಮೇಲೂ ಒಂದೆ ವರಾತ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ಲು…ನನಗೇನು ಗೊತ್ತಾಗೊಲ್ಲ, ಶುದ್ಧ ಪೆದ್ದು.. ನೆಟ್ಟಗೆ ಒಂದು ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಡೋಕು ಬರೋಲ್ಲ.. ಒಂದು ಸಾರಿನೂ ಶಾಪಿಂಗ್ ಅಂತ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಏನಾದರೂ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲಾ.. ನನ್ನ ತಂಗಿ ಗಂಡನೆ ವಾಸಿ – ಬಟ್ಟೆಬರೆ, ಒಡವೆ, ಮೇಕಪ್ಪು, ಕಾಸ್ಮೇಟಿಕ್ಸ್ ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ದಿನಸಿ, ತರಕಾರಿವರೆಗು ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕು ಸೈ.. ಅಂತಹ ಗಂಡು ಸಿಕ್ಕಬೇಕಂದ್ರೆ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರ್ಬೇಕು.. ಹಾಳು ಜನ್ಮದ ಪಾಪ.. ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿದ್ದು ಹಳ್ಳಿಮುಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ಬದುಕಬೇಕು… ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಅಂತ ನಿಂತಲ್ಲಿ ಕೂತಲ್ಲಿ ಬೆಂಡೆತ್ತೋಕೆ ಹಚ್ಕೊಂಡ್ಬಿಟ್ಟಳು ಸಾರ್..’

ನನಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ವಿಷಯದ ವಾಸನೆ ಹತ್ತತೊಡಗಿತು… ತಂಗಿಯ ಸಂಸಾರ ನೋಡಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೀತಿ ‘ಇನ್ಫೀರಿಯಾರಿಟಿ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ‘ ಹತ್ತಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರಬೇಕು.. ‘ಇಂಡಿಯಾದಿಂದ ಬಂದ ಅವರ ಮುಂದೆ ತಾನೆ ಹಳ್ಳಿ ಗುಗ್ಗುವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇನಲ್ಲ – ಅದೂ ಸಿಂಗಪುರದಂತಹ ಪರದೇಶದಲಿದ್ದುಕೊಂಡೂ’ ಎನಿಸಿ ಕೀಳರಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಸೊರಗಿಹೋಗಿರಬೇಕು.. ಅದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ‘ಹಿಸ್ಟರಿಕ್’ ರಿಯಾಕ್ಷನ್ ಅಂದುಕೊಂಡೆ ಮನಸಿನಲ್ಲೆ.

‘ ಹೆಂಗಸರ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮನಸು ಗಂಡಸರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗೋದು ಕಷ್ಟ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ… ನೀನು ಒಂದೆರಡು ಸಾರಿ ಶಾಪಿಂಗು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಅಂತ ಸುತ್ತಾಡಿಸಿ, ಆ ಆಸೆ ತೀರಿಸಿಬಿಡೋದಲ್ವ ? ಒಂದು ಸಾರಿ ಆ ‘ಅಹಂ’ಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ತಾನಾಗೆ ಒರಿಜಿನಲ್ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬರೋದು ಸುಲಭ..’. ಎಂದೆ ಭಾರಿ ಅನುಭವಸ್ಥನ ಪೋಜಿನಲ್ಲಿ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶ್ರೀಮತಿಯಿರದಿದ್ದಾಗ ಪರರ ಶ್ರೀಮತಿಯರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುವುದು ತುಂಬಾ ಆರಾಮದ ಕೆಲಸ… ನಮ್ಮ ಹುಳುಕನ್ನು ಹೊರಬಿಡಲು ಅಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಧೈರ್ಯ !

‘ ನಾನೂ ಹಾಗನ್ಕೊಂಡೆ, ಥೇಟ್ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೇ ಯೋಚಿಸಿ ಏಮಾರಿದ್ದು ಸಾರ್.. ಆಗಿದ್ದಾಗಲಿ ಅಂತ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ರಜೆ ಹಾಕಿ ಸಿಂಗಪುರದ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಲೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ ಸಾರ್.. ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ ದೀಪಾವಳಿ ಅಂದುಕೊಂಡು ಬೇಕೂಂದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಕೊಡಿಸುತ್ತ…’

‘ ಅಷ್ಟಾದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೇನಂತೆ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್..?’

‘ ಸಾರ್.. ಶಾಪಿಂಗ್ ಏನೊ ಮಾಡೋಕ್ ಹೊರಟರು ಹೇಗೆ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಬೇಕಲ್ವ ? ಶಾಪಿಂಗು, ಬಾರ್ಗೈನಿಂಗ್ ಎಲ್ಲಾನೂ ಆರ್ಟು ಸಾರ್ ಆರ್ಟೂ’

ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ, ನನ್ನ ದಿನಸಿ-ತರಕಾರಿ ಜ್ಞಾನ ನೋಡಿದರೆ ಅದು ‘ಆರ್ಟೂ’ ಅನ್ನೋದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಆರ್ಟನ್ನ ತಿಳಿಯೊ ಸೈನ್ಸೂ ಕೂಡ ನಮಗಿರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಬೇರೆ ವಿಷಯ..!

‘ಅಂದರೆ..?’

‘ ಸಾರ್ ಅವಳ ತಂಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಈಗಿನ ಕಾಲದೋಳು.. ನಮ್ಮವಳು ಅದರಲೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಔಟ್ ಡೇಟೆಡ್.. ನಿಜ ಹೇಳ್ಬೇಕೂಂದ್ರೆ ಅದರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಇಂಟ್ರೆಸ್ಟೂ ಇರ್ಬೇಕಲ್ವಾ ..? ಶಾಪಿಂಗ್ ಹೊರಟರೆ ಮೊದಲು ಏನು ಬೇಕು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರ್ಬೇಕಲ್ವಾ ? ಅದೇ ಇಲ್ಲ! ನನ್ನನ್ನೆ, ಏನು ಕೊಡಿಸುತ್ತೀರಾ ಕೊಡಿಸಿ ಅಂತ ಕೇಳೋದೆ?’

‘ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕೆಲಸ ಇನ್ನು ಸುಲಭ ಆಗ್ಲಿಲ್ವಾ ?’

‘ ಎಲ್ ಬಂತು ತಗೋಳ್ಳಿ ಸಾರ್… ಅವಳ ಮಾತಿನರ್ಥ – ತಂಗಿ ಗಂಡ ಹೇಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತಿಳ್ಕೊಂಡು ತಾನೆ ಕೊಡಿಸ್ತಾನೊ, ಹಾಗೆ ನೀವೂ ಕೊಡಿಸಿ ಅಂತ.. ನಾವೆಲ್ಲ ಸೀರೆ, ರವಿಕೆ, ಬಳೆ, ಗೆಜ್ಜೆ ಜಮಾನದವರು… ಆ ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್, ಮೇಕಪ್ ಶಾಪಿನಲ್ಲಿ ನಮಗೇನು ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ ಸಾರ್..? ‘ ತಾನೂ ಕೂಡ ಔಟ್ ಡೇಟೆಡ್ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ನುಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ. ಆ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ‘ಡಬ್ಬಲ್ ಔಟ್ ಡೇಟೆಡ್’ ಅನ್ನೋದು ಇನ್ನೊಂದು ಟಾಪ್ ಸಿಕ್ರೇಟ್ಟು …!

‘ ಅದಕ್ಯಾವ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..? ಶಾಪಿನಲ್ಲೆ ಹೋಗಿ ಲಿಪ್ ಸ್ಟಿಕ್ಕು, ಮಸ್ಕಾರ ತೋರ್ಸಿ ಅನ್ನೋದ್ ತಾನೆ..?’

‘ ನನಗೆ ಬಾಸಿಗೆ, ಹೆಂಡತಿಗೆ, ಕಸ್ಟಮರುಗಳಿಗೆ ಮಸ್ಕಾ-“ನ’ಮಸ್ಕಾ’ರ” ಹೊಡೆದು ಗೊತ್ತೆ ಹೊರತು, ಈ ಮಸ್ಕಾರ ಎಲ್ಲಾ ಹೇಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಹೇಳಿ ಸಾರ್.. ? ಹಾಳಾಗಲಿ ಅಂತ ನೀವು ಹೇಳಿದಂಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನಮ್ಮ ಮನೆಯವಳು ಸುಮ್ಮನಿರದೆ ‘ಇಲ್ಲಾ ನೀವೆ ಸೆಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿ’ ಅಂತ ಕೇಳೋದೆ ?’

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಶಾಪಿಂಗ್ ಪರಿಜ್ಞಾನ ಎಷ್ಟಿದೆಯೋ ನೋಡಿಯೆಬಿಡಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿಯೆ ಹೊರಟಿರಬೇಕು… ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಗೋಲಾಕಾರದ ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಲಿಪ್ಸ್ಟಿಕ್ಕು, ಮಸ್ಕಾರ, ಪೌಡರು, ಫೇಶಿಯಲ್ ಅಂತ ಪರದಾಟದ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಸುವ ದೃಶ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಂದಂತಾಗಿ ಫಕ್ಕನೆ ನಗುಬಂತು… ‘ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಬಿಡೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ… ಅದರಲ್ಲರ್ಧಕ್ಕರ್ಧ ಹೆಸರುಗಳೂ ಗೊತ್ತಿರೊಲ್ಲ ನಿನಗೆ.. ಇನ್ನು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಯಾವುದು ತೊಗೊಬೇಕು, ಏನು ತೊಗೊಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಜೀರಿಗೆ-ಸೋಂಪಿನ ವ್ಯವಹಾರವಿದ್ದ ಹಾಗೆಯೆ..ಇದು ಬಿಲ್ಕುಲ್ ಬಾವಿಗೆ ತಳ್ಳಿ ಆಳ ನೋಡೊ ಕುತಂತ್ರ..’ ಎಂದೆ ನಗುವನ್ನು ಒಳಗೊಳಗೆ ತಡೆಯುತ್ತ..

‘ ನಾನು ಅದೇ ಲೈನು ಹಿಡಿದು ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟಿಗೆ ಹೋದೆ ಸಾರ್… ಅದೆಲ್ಲಾ ನನಗೆಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ ? ಅಂತ. ಅದಕ್ಕು ಅವಳ ಪ್ರತ್ಯಸ್ತ್ರ ಸಿದ್ದವಾಗಿತ್ತು ಸಾರ್… ಮೊದಲಿಗೆಲ್ಲ ಬರಿ ಹೆಂಗಸರ ಬ್ಯೂಟಿ ಪಾರ್ಲರುಗಳು ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಈಗ ಗಂಡಸರ ಪಾರ್ಲರುಗಳು ಇದೆಯಂತಲ್ಲ.. ? ನಾನು ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ-ಬಂದು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ನನಗೂ ಅದೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅಂತ ನನ್ನೆ ಮೂದಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು..!’

‘ ಅದನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಕೋ-ಬ್ರದರೆ ಹೇಳಿರಬೇಕು..?’ ಎಂದೆ. ಹೌದೆನ್ನುವಂತೆ ತಲೆಯಾಡಿಸಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ. ನಾನು ಕೂದಲು ಕತ್ತರಿಸಲಷ್ಟೆ ಕ್ಷೌರಿಕನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಹೊರತು ಯಾವತ್ತೂ ಈ ‘ಮೆಟ್ರೊಸೆಕ್ಸುವಲ್’ ಪಾರ್ಲರಿನತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕಿದವನಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅದರ ಬಗೆ ನನಗಿದ್ದ ಪರಿಜ್ಞಾನವೂ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗಿದ್ದಷ್ಟೆ. ಆದರೂ ಆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನನ್ನು ಜಾಡಿಸಿದ್ದು ಬಹಳ ‘ಅನ್ ಫೇರ್’ ಅನಿಸಿತು; ಅದೂ ಅವನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂದಲೆ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ, ಯಾವ ಮೇಕಪ್ಪೂ ಬೇಡದ ಅನ್ ಫೇಡಿಂಗ್, ಒರಿಜಿನಲ್, ಗ್ಯಾರಂಟೀಡ್ ಕಲರ್ – ಅಪ್ಪಟ ಕಪ್ಪು ಬಂಗಾರದ ಮೈಬಣ್ಣ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣ…!

‘ಕೊನೆಗೆ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತು ಶಾಪಿಂಗು ?’

‘ ಹೇಗೇನು ಬಂತು…? ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಗೊತ್ತಿರದ ವಸ್ತು ಖರೀದಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ್ರೆ, ಹೇಗೆ ಮಾಡ್ತೀವೊ ಹಾಗೆ..’

‘ ಅಂದ್ರೆ..?’

‘ ಈಗ ನೀವು ಟೀವಿನೊ, ಫ್ರಿಡ್ಜೊ ಕೊಳ್ಳೊದಿದ್ರೆ ಏನು ಮಾಡ್ತೀರಾ ಸಾರ್ ?’

‘ಒಂದೆರಡು ಶೋ ರೂಮಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತೀವಿ, ಎಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ರೇಟಿದೆ, ಡಿಸ್ಕೌಂಟಿದೆ ಅಂತ…’

‘ಕರೆಕ್ಟ್… ನಮ್ಮೆಜಮಾನತಿಯೂ ಅದೇ ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಿಸಿದ್ದು ಸಾರ್.. ಈ ಐಟಂಮುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೇನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಮೊದಲು ನಾಲ್ಕೈದು ಅಂಗಡೀಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿ ನೋಡೋಣ ಅಂತ…’

‘ ಅಯ್ಯೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಂಡೆಡ್ ಐಟಮ್ಮುಗಳಲ್ಲವೇನೊ ? ಒಂದು ಅಂಗಡೀಲಿ ಮಾರೊ ಬ್ರಾಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ಅಂಗಡೀಲಿ ಸಿಗೊಲ್ವಲ್ಲೊ ? ಸಿಕ್ಕಿದರು ಬೆಲೆ ಒಂದೆ ಇರುತ್ತೆ ಸ್ಟಾಂಡರ್ಡು..’

‘ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸೋಕೆ ಎಲ್ಲಾಗುತ್ತೆ ಸಾರ್..? ಅದು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆ ಖರೀದಿ ತರ ಅಂದ್ಲು ನಮ್ಮವಳು. ಸದ್ಯ ಈರುಳ್ಳಿ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ತರ ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ.. ಕೊನೆಗೆ ಆದದ್ದೇನೊ ತರಕಾರಿ ಅಂಗಡಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ತರಾನೆ ಬಿಡಿ.. ನಾಯಿ ಸುತ್ತಿದಂಗೆ ಅಂಗಡಿ ಅಂಗಡಿ ಸುತ್ತಿ ಕನ್ ಫ್ಯೂಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದಷ್ಟೆ ಲಾಭ… ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅದೇನು ಬೆಲೆ ಸಾರ್ ಈ ಚೋಟುದ್ದದ ಐಟಮ್ಮುಗಳಿಗೆ ? ಒಳಗಿರೋದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಐದು-ಹತ್ತು ಎಮ್ಮೆಲ್ಲು, ಬೆಲೆ ಮಾತ್ರ ಐವತ್ತು, ನೂರರ ಡಾಲರ್ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ..!’

ಬೆಲೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಎಷ್ಟೆ ಸೆನ್ಸಿಟೀವ್ ಆದ್ರು, ಮೇಕಪ್ಪು ಐಟಂ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದು ಅನಿಸಿತು…’ ಆ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿನೇ ಹಾಗೆ ಕಣೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಅದು ಲಾಜಿಕ್ಕಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸೆಂಟಿಮೆಂಟಲ್ಲೆ ನಡೆಯೊ ವ್ಯವಹಾರ ಅಲ್ವೆ?’ ಎಂದೆ ಸಮಾಧಾನಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

‘ ಅದು ಬಿಡಿ ಹಾಳಾಗಲಿ.. ಒಂದು ಸಾರಿ ಹೆಚ್ಚಾದರು ತೆತ್ತು ಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂದ್ರೆ, ಈ ಹೆಂಗಸರ ಜತೆ ಹೋದಾಗ ಅದೂ ಆಗಲ್ಲ ಸಾರ್.. ಫಿಕ್ಸೆಡ್ ರೇಟು ಅಂಗಡಿಲಿ ಬಾರ್ಗೈನ್ ಮಾಡಬೇಕಂತೆ.. ಇಲ್ಲಾ ಆ ಅಂಗಡಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಂದು ಮಾಲ್ ಕಡೆ ಹೋಗೋಣ ಅಂತ ಅಲೆದಾಡಿ ಅಲೆದಾಡಿ ನನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಕೇಜಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗೋಯ್ತು ಸಾರ್….’

‘ ಅರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..ಇದು ಹೊಸ ಡೈಮೆನ್ಷನ್ ಅಲ್ವಾ ? ‘ಶಾಪಿಂಗ್ ಸುತ್ತಾಟದಿಂದ ತೂಕ ನಿಭಾವಣೆ’ ಅಂತ ಹೊಸ ಥಿಯರಿನೆ ಶುರು ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದಲ್ಲೊ?’ ಎಂದೆ ನಾನು ಚುಡಾಯಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

‘ ಸಾರ್… ಬೇಕಾದ್ರೆ ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡರಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟುಬಿಡ್ತೀನಿ.. ಆದರೆ ಹೆಂಗಸರ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಶಾಪಿಂಗ್ ಹೋಗೊ ಶಿಕ್ಷೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಶತ್ರುವಿಗೂ ಬೇಡ… ಒಂದು ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಅಂತ ಹೋಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ತರ ಹುಡುಕಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ಕೊಳ್ಳದೆ ಮುಂದಿನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗೊ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಂಗಡಿ ಸುತ್ತಬೇಕು ಸಾರ್.. ಅದರಲ್ಲಿ ಐದತ್ತು ಸಾರಿ ನೋಡಿದ್ದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಹೋಗೋದು ಬೇರೆ….’

ನಾನು ಸಂತಾಪ ಸೂಚಿಸುವವನಂತೆ ಲೊಚಗುಟ್ಟಿದೆ ‘ನಿಜ ನಿಜ’..

‘ ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ಠಿಕಾಣಿಯಲ್ಲೂ – ‘ನನಗೆ ಯಾವುದು ತೊಗೋಬೇಕೊ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲಾರೀ.. ನೀವೆ ಹೇಳ್ರಿ’ ಅಂತ ಪಲ್ಲವಿ ಬೇರೆ… ಹಾಳಾಗ್ಹೋಗ್ಲಿ ಅಂತ ಯಾವುದೊ ಒಂದು ತೋರಿಸಿದ್ರೆ, ‘ಥೂ ಅದು ದರಿದ್ರ ಕಲರ್, ಮಣ್ಣು ಮಸಿ’ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲೆ ಹಾಕಿ ಇನ್ನೇನೊ ನೋಡೋದು..’

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಏನಾದರು ಕೊಳ್ಳೊ ಸಜೆಶನ್ ಕೊಡುವಾಗ, ನೀನೊಂದು ಸಣ್ಣ ಸೈಕಾಲಜಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕೊ..’

‘ ಹೆಂಗಸರು ಒಪ್ಪೊವಂತ ಸೈಕಾಲಜಿ ಏನು ಸಾರ್ ಅದು ?’

‘ ..ನೀನು ಯಾವತ್ತು ನಿನಗೇನು ಹಿಡಿಸುತ್ತೊ ಅದನ್ನ ಸಜೆಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಬಾರದೊ… ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಅವರನ್ನೆ ಗಮನಿಸ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದು ಇಷ್ಟ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ – ಅದರಲ್ಲು ಅವರ ಅರೆಮನಸು ಮಾಡ್ತಿರೊ ಐಟಂ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸ್ತಾ ಇರ್ಬೇಕು… ಸಾಮಾನ್ಯ ಅದನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡೊ, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿಟ್ಕೊಂಡೊ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತಿರುತಿರುಗಿ ನೋಡ್ತಾನೊ – ಹೀಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಕ್ಲೂ ಕೊಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾರೆ… ಆ ಐಟಂ ತೋರಿಸಿ ಎಗ್ಗು ಸಿಗ್ಗಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಹಾಡಿ ಹೊಗಳಿಬಿಡಬೇಕು ನೋಡು … ಅವರ ಅರೆಬರೆ ಅನಿಸಿಕೆಗೆ ಬಲ ಬಂದಂತಾಗಿ ಅದನ್ನೆ ತೊಗೊಳ್ಳೊ ಮನಸು ಮಾಡ್ತಾರೆ..’ ನಾನೊಂದು ಪುಟ್ಟ ಲೆಕ್ಚರನ್ನೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ಅದು ನಾನೆ ಬಳಸದ ಅಪ್ರೋಚು ; ಪರರಿಗೆ ಪುಕ್ಕಟೆ ಸಲಹೆ ಕೊಡೋದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಲಭ ..!

‘ ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ಏನೊ ಕೊಂಡು ಮುಗಿಸಿ ಹೋದರೆ ಸಾಕಪ್ಪ ಅನಿಸೊ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸಾರ್.. ಅವರ ಸೈಕಾಲಜಿ ಇರಲಿ, ನಾನೆ ಯಾರಾದರು ಸೈಕಾಲಜಿಸ್ಟನ್ನ ನೋಡಬೇಕೇನೊ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು..’

‘ ಯಾಕೋ…?’

‘ ಸಾರ್.. ಇವಳು ಹೋದ ಕಡೆಯೆಲ್ಲ ‘ಬೇಡಾ’ ಅಂದಿದ್ದು ಒಂದು ಐಟಮ್ಮು.. ಆದರೆ ಅದೆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇದ್ದ ಡ್ರೆಸ್ಸು, ಚಪ್ಪಲಿ, ಅದೂ ಇದೂ ಅಂತ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೆಲ್ಲ ‘ತುಂಬಾ ಅಗ್ಗಾರಿ’ ಅಂತ ಕೊಂಡಿದ್ದು, ಕೊಂಡಿದ್ದೆ; ನಾನು ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಬ್ಯಾಗಿನ ಮೇಲೆ ಬ್ಯಾಗು ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಿದ್ದು ಓಡಿದ್ದೆ.. ಕೊನೆಗೆ ಅವಳು ಮೂರು ಸಾರಿ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ಟಿಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬೆ ಪಾರಿ ತರ ಬ್ಯಾಗುಗಳ ಸಮೇತ ಪೆಚ್ಚುಪೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ.. ಬಂದು ಹೋಗೊ ಹೆಂಗಸರೆಲ್ಲ ಒಂತರಾ ನೋಡಿ ನಕ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋರು, ಸಾರ್… ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲೆ ನಮ್ಮ ಒಬ್ಬ ಕಸ್ಟಮರ್ ಲೇಡಿಯೂ ಬಂದಿರಬೇಕೆ ? ನೋಡಿಯೂ ನೋಡದ ಹಾಗೆ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ನಿಂತುಕೊಳ್ಳೋದ್ರಲ್ಲಿ ಜೀವ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು..’

‘ ಸರಿಸರಿ ಬಿಡು ಆದದ್ದೇನೊ ಆಯ್ತು.. ಆದರೆ ಇನ್ನು ಕೊಂಕಣ ಸುತ್ತಿ ಮೈಲಾರಕ್ಕೆ ಬರೋದ್ರಲ್ಲೆ ಇದ್ದೀವಿ.. ಪುಟ್ಬಾಲ್ ಮ್ಯಾಚ್ ಲೈವ್ ಟೆಲಿಕಾಸ್ಟ್ ಯಾಕಾಯ್ತು ಅಂತ ಈಗಲೂ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ಲಾ..’

‘ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತಾ ಇದೀನಿ ಸಾರ್.. ಹೀಗೆ ನಾನು ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಬೇಸತ್ತು, ಕೊನೆಗೆ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಪುಲ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಹಾಕ್ಬೇಕಂತ ಒಂದು ಐಡಿಯಾ ಕೊಟ್ಟೆ ಸಾರ್..’

‘ ಏನಂತ..?’

‘ ಈ ಬ್ರಾಂಡೆಡ್ ಶಾಪೆಲ್ಲ ಹೀಗೆ ತುಂಬಾ ರೇಟು ಜಾಸ್ತಿ, ಮೋಸನೂ ಜಾಸ್ತಿ.. ಆದರೆ ಮೋಸ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದ ರೀತಿ ಅವರ ವ್ಯವಹಾರ ಇರುತ್ತೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದಾದರು ಚಿಕ್ಕಚಿಕ್ಕ ಅಂಗಡಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ, ಅಲ್ಲಾದ್ರೆ ಬೆಲೆ ಹೋಲಿಸೋದು ಸುಲಭ ‘ ಎಂದೆ.. ನನ್ನ ದುರದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ‘ಸರಿ ಆಗಲಿ’ ಅಂದುಬಿಟ್ಟಳು..’

‘ ಸರಿ ಅಂದದ್ದು ದುರದೃಷ್ಟವೆ?’ ನಾನು ಕೊಂಚ ಅವಕ್ಕಾದ ದನಿಯಲ್ಲೆ ಕೇಳಿದೆ.

‘ ಪೂರ್ತಿ ಕೇಳಿ ಸಾರ್.. ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ… ‘ಸರಿ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ?’ ಅಂದ್ಲು.. ನನಗೆ ತಟ್ಟನೆ ತೇಕಾ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿರೊ ಸಾಲು ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ಕಡೆ ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್, ಮೇಕಪ್ಪ್ ಐಟಂ ಇಟ್ಟಿರೊ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಅಂಗಡಿಗಳಿರೋದು ನೆನಪಾಯ್ತು.. ಅಲ್ಲಿ ಹೋದ್ರೆ ಹಾಗೆ ಲಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ‘ತುಳಸಿ’ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಊಟವೂ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಪುಸಲಾಯಿಸಿದೆ..’

‘ ಆಹಾ..’

‘ಅವಳಿಗು ಸುತ್ತಿಸುತ್ತಿ ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತೇನೊ? ದೊಡ್ಡ ಮನಸು ಮಾಡಿದವಳ ಹಾಗೆ ಒಪ್ಪಿದಳೂನ್ನಿ… ಅಂತು ಮೊದಲು ಗಡದ್ದು ಊಟ ಮುಗಿಸಿ, ಆ ತೇಕಾ ಹತ್ತರ ಕರೆದೊಯ್ದೆ ಸಾರ್.. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೆ ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ತರದ ಕಂಪನಿ ಮಾಲು ಇತ್ತು.. ಬೆಲೇ ಹೆಚ್ಚೆ ಅನಿಸಿದ್ರೂ, ನಾವು ಮಾಲಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದ ಬೆಲೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ರೆ ಏನೇನು ಅಲ್ಲಾ ಅನಿಸ್ತು..’

‘ ಅಲ್ಲಿಗಿನ್ನೇನು? ಸರ್ವಂ ಶುಭಪ್ರದಂ ಆದಂತಲ್ವಾ?’

‘ಶಾಪಿಂಗಿಗೇನೊ ಅದು ಶುಭಪ್ರದಂ ಆಯ್ತು ಸಾರ್.. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಅಗ್ಗವಾಗಿದೆ ಅಂತ ಹೊತ್ಕೊಂಡು ಬಂದಳು…’

‘ ಆಮೇಲೇನಾಯ್ತು ಮತ್ತೆ?’

‘ ಅದೇನು ಗ್ರಹಚಾರವೊ ಸಾರ್… ಅದೇನು ಮೇಕಪ್ಪು ಇವಳ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಲರ್ಜಿಯೊ, ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿ ತಂದ ಮಾಲು ಕಳಪೆಯೊ – ತಂದು ಹಾಕಿದ ಒಂದೆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪುಲ್ ಸೈಡ್ ಎಫೆಕ್ಟ್ ಸಾರ್.. ಹಾಕಿದ್ದಲ್ಲೆಲ್ಲ ರಾಶಸ್ಸು, ಮುಖ, ಮೂತಿಯೆಲ್ಲ ಊದಿಕೊಂಡು ಕೆಂಪು ಕೋಡಂಗಿಯ ಹಾಗಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ..’ ಮೂತಿಯುಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡು ಖೇದ ವಿಷಾದವೆ ಮೈಯಾದವನ ಪೋಸಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..!

ಸಡನ್ನಾಗಿ ನನ್ನತ್ತ ಕಸಬರಿಕೆ ಎಸೆದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸೆರಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಶ್ರೀಮತಿಯ ಅವತಾರ ನೆನಪಾಯ್ತು. ಮುಖ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರ ಗುಟ್ಟು ಆಗ ಗೊತ್ತಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಈಗ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಜತೆಗೆ ಮಸುಕು ಮಸುಕಾಗಿ ಪುಟ್ಬಾಲ್ ಮ್ಯಾಚಿನ ಹಿನ್ನಲೆ ಕಾರಣ ಕೂಡ..!

ಆ ಹಿನ್ನಲೆಯ ಜತೆಗೆ ನಡೆದ್ದಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಲಾಜಿಕಲ್ಲಾಗಿ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ನನಗೆ ಪೂರ್ತಿ ಚಿತ್ರಣ ಸಿಕ್ಕಿದಂತಾಯ್ತು..’ ಸರಿ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಬಿಡು.. ಆಫ್ಟರಾಲ್ ಒಂದು ನೆಟ್ಟಗಿರೊ ಮೇಕಪ್ಪು ಸೆಟ್ಟು, ಕಾಸ್ಮೆಟಿಕ್ಸ್ ಕೊಡಿಸೋಕು ಬರದ ಗಂಡ ಅಂತ ತಿರುಗಿ ನಿನ್ನನ್ನ ಎಕ್ಕಾಮುಕ್ಕಾ ಜಾಡಿಸಿರಬೇಕು..’

‘ ಬಿಲ್ಕುಲ್ ಸಾರ್.. ನಾನು ಅಲರ್ಜಿ, ಗಿಲರ್ಜಿ ಅಂತ ಹೇಳೊ ಮೊದಲೆ, ಅಗ್ಗದ ಮಾಲು ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಯಾವ್ಯಾವುದೊ ಕಚಡಾ ಅಂಗಡಿಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಏನೇನೊ ಕೊಡ್ಸಿ ನನ್ನ ಮೇಲ್ ಸೇಡ್ ತೀರಿಸ್ಕೋತಾ ಇದೀರಾ? ಮೂರ್ಕಾಸು ಉಳ್ಸೋಕ್ ಹೋಗಿ ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಮುಖಾನೆಲ್ಲಾ ಬಜ್ಜಿ, ಬೊಂಡಾ, ವಡೆ ಎತ್ತೊ ಜಾಲರಿ ತರ ಮಾಡಿ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲದವರ ಹಾಗೆ ನಾಟಕ ಆಡ್ತೀರ ಅಂತ – ಬೆಂಡೆತ್ತಿಬಿಟ್ಟಳು..’

‘ ಆ ಅತಿರಥ – ಮಹಾರಥ ಕದನ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾನು ಬಂದೆ ಅನ್ನು’

‘ ಹೌದು ಸಾರ್..’

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಒಂದು ಭಯಂಕರ ಅವಘಡದಿಂದ ಕೂದಲೆಳೆಯಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾರಾಗಿದ್ದೇನೆನಿಸಿತು. ಇಲ್ಲವಾಗಿದ್ದರೆ ಅವಳೆಸೆದಿದ್ದ ಪಾತ್ರೆ ಬಡಿಯಲು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೆ ಆಗಬೇಕೆ ? ಎದುರು ಸಿಕ್ಕಿದ ಯಾರಾದರೂ ನಡೆದೀತು..

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..’

‘ ಯೆಸ್ ಸಾರ್…’

‘ ಅದೇನಾದರೂ ಆಗಲಿ.. ಈ ಸಾರಿ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಬಿಡೋಣ’ ಮುಂಜಾಗರೂಕತಾ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜತೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡೆ ನುಡಿದೆ.. ಯಾರ ಶ್ರೀಮತಿ ಯಾವಾಗ ‘ಸು-ಮತಿ’, ಯಾವಾಗ ‘ಕು-ಮತಿ’ ಆಗುತ್ತಾಳೆಂದು ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು? ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮಾಯೆಯ ಅಪರಾವತಾರ ಹೆಣ್ಣು..!

‘ ಏನು ಕೆಲಸ ಸಾರ್..’

‘ ಇಬ್ಬರೂ ಹೋಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೆಟ್ರೊ ಸೆಕ್ಶುವಲ್ ಟ್ರೈನಿಂಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಿಡೋಣ.. ಕಾಲ ಹೀಗೆ ಇರುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳೊಕೆ ಬರೋಲ್ಲ..’ ಎಂದೆ.

‘ ಅದು ವಂಡರ್ಪುಲ್ ಐಡಿಯಾ ಸಾರ್.. ನಿಮಗೆ ಯಾವುದಾದರು ಜಾಗ ಗೊತ್ತಾ ? ‘ ಸ್ವಲ್ಪ ತೊದಲುತ್ತಲೆ ನುಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ. ಅದು ಬಿಯರಿನ ಪ್ರಭಾವ ಪೂರ್ತಿ ಒಳಗಿಳಿದ ಸೂಚನೆ.

‘ ಅದಕ್ಕೇನು ಗೂಗಲಿಸಿದರಾಯ್ತು, ನೂರಾರು ಜಾಗ ಸಿಗ್ತಾವೆ.. ನಿನ್ನ ಡ್ರಿಂಕ್ಸ್ ಮುಗಿಸು… ಹೇಗು ನಿನ್ನೆಜಮಾನತಿ ನಿನ್ನೀವತ್ತು ಮನೆಗೆ ಸೇರ್ಸೋಲ್ಲ.. ನಮ್ಮನೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದು ನಾಳೆ ಹೋಗೋವಂತೆ’ ಎನ್ನುತ್ತ ನಾನು ಗ್ಲಾಸ್ ಎತ್ತಿದೆ, ಮಿಕ್ಕರ್ಧವನ್ನು ಮುಗಿಸಲು.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೂ ತನ್ನ ನಡುಗುವ ಕೈಯಲ್ಲೆ ಗ್ಲಾಸ್ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ‘ ಗನ್ಬೇ’ ಎಂದ .

ನಾನೂ ‘ ಚಿಯರ್ಸ…ಬಾಟಂಸಪ್ಪ್’ ಎಂದೆ, ನಮ್ಮಂತಹ ಪರದೇಶಿಗಳ ‘ಮನದೇವರು’ ಗೂಗಲೇಶ್ವರನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತ…!

– ನಾಗೇಶಮೈಸೂರು

00430. ಬೆಳಗಾಗಿ ನಾನೆದ್ದು ಯ್ಯಾರ್ಯಾರ…


00430. ಬೆಳಗಾಗಿ ನಾನೆದ್ದು ಯ್ಯಾರ್ಯಾರ…:

https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/12/08/0013-%e0%b2%ac%e0%b3%86%e0%b2%b3%e0%b2%97%e0%b2%be%e0%b2%97%e0%b2%bf-%e0%b2%a8%e0%b2%be%e0%b2%a8%e0%b3%86%e0%b2%a6%e0%b3%8d%e0%b2%a6%e0%b3%81-%e0%b2%af%e0%b3%8d%e0%b2%af%e0%b2%be%e0%b2%b0%e0%b3%8d/

(https://prabuddategekenidde.wordpress.com/)
_____________________________________________________________________
ಹಿನ್ನಲೆ: ನನ್ನ ಗದ್ಯಮುಖಿ ಬರಹಗಳಿಗೊಂದು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ ಬ್ಲಾಗು..!
_____________________________________________________________________
ಈಚೆಗೆ ಗಮನಿಸಿದಂತೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ 400ಕ್ಕು ಮೀರಿ ಬರಹಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿವೆ – ಸಣ್ಣಕಥೆ, ಪ್ರಬಂಧ, ಕಾವ್ಯ ಬರಹ, ಲೇಕನ, ಕವನ, ಹರಟೆ, ಹಾಸ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ. ಎಲ್ಲವು ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರವಾಗಿರುವುದು ಒಂದಾದರೆ ನನ್ನ ಸಮಯಾಭಾವ ಮತ್ತು ಸೋಮಾರಿತನದಿಂದ ಅದಕ್ಕೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ರೂಪ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದು ನಿಜವೆ. ಇದರ ಜತೆಗೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಸುಮಾರು ಬರಹಗಳು ಪೋಸ್ಟ್ ಆಗಿ ಹಾಕದೆ ಪೇಜಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಕಾರಣ ಅವು ಓದುಗರಿಗೆ ಇ ಮೇಲ್ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟವಾಗಲೆ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸರ್ಚ್ ಎಂಜಿನ್ನಿನಲ್ಲು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಕನಿಷ್ಠ ಗದ್ಯ ಇರುವ ಬರಹಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಒಂದು ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದರೆ ಸೂಕ್ತ ಅನಿಸಿತು – ಪೋಸ್ಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ನಂತರ ಕವನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಸೇರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಪರಿಭ್ರಮಣದಂತಹ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನೆ ಬೇರೆ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಬಿಡಬಹುದು ಮತ್ತೇನನ್ನು ಮಿಶ್ರ ಮಾಡದೆ (ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗದ ಟಿಪ್ಪಣಿಯ ಹಾಗೆ). ಅದೆಲ್ಲಕ್ಕು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿ ಈ ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತದ ಬ್ಲಾಗ್ ಸಂಪರ್ಕ ಸೇತುವೆಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಮಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುವ ಕೆಲಸ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು.. ಈ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದದ್ದೆ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ತಕ್ಷಣದಿಂದಲೆ ಆರಂಭಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ, ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಲೇಖನಗಳನ್ನು, ಬರಹಗಳನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಲು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಮಾಡಿ ಬರಹದ ಲಿಂಕು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗಾವಣೆ ಆಗುವ ತನಕ. ನನ್ನ ಹಳೆ ಬರಹ ನೋಡಿರದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶದ ಈ ಮುಖೇನ 😀

ಅಂದ ಹಾಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬಹುತೇಕ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವಂತದ್ದೆ – ಹೆಚ್ಚಿನವು ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡಂತವು. ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ ಬರಹದ ಹೆಸರನ್ನ ಈ ಕೆಳಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ 😊
(https://prabuddategekenidde.wordpress.com/)

0013. ಬೆಳಗಾಗಿ ನಾನೆದ್ದು ಯ್ಯಾರ್ಯಾರ…
0012. ಹಾರುತ ದೂರಾದೂರ…..!
0011. ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯೆಂದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಗುಣಮಟ್ಟವಿರಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಾ!
0010. ಲಘು ಪ್ರಬಂಧ: ನನ್ನ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕ ಹುದ್ದೆ…!
0009. ಕವನ ಸಂಕಲನ: “ಅಂತರ ಹಾಗು ಇತರ ಕವನಗಳು” ಕವಿ: ವಸಂತ ಕುಲಕರ್ಣಿ
0008. ತೊಡಕುಗಳನು ಬಿಡಿಸಲು “ತೊಡಕಿನ ಸಿದ್ದಾಂತ – 01″(ತೊಡಕು ಸಿದ್ದಾಂತ)
0007. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(03)
0006. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(02)
0005. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(01)
0004.ಮೆಲ್ಲುಸಿರೆ ಸವಿಗಾನ….!
0003. ಗಮನೇಶ್ವರಿಯ ಗಮಕ, ವಯಸ್ಸಿನಾ ಮಯಕ…!
0002. ನೀನೋದಿದ ವಿದ್ಯೆಗೆಲ್ಲಿಡುವೆ ನೈವೇದ್ಯ?
0001. ಏನಾಗಿದೀದಿನಗಳಿಗೆ

00429. ಹಾರುತ ದೂರಾದೂರ…..!


00429. ಹಾರುತ ದೂರಾದೂರ…..!

https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/12/06/00012-%e0%b2%b9%e0%b2%be%e0%b2%b0%e0%b3%81%e0%b2%a4-%e0%b2%a6%e0%b3%82%e0%b2%b0%e0%b2%be%e0%b2%a6%e0%b3%82%e0%b2%b0/

(https://prabuddategekenidde.wordpress.com/)

ಹಿನ್ನಲೆ
_____________________________
ನನ್ನ ಗದ್ಯಮುಖಿ ಬರಹಗಳಿಗೊಂದು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ ಬ್ಲಾಗು..!

ಈಚೆಗೆ ಗಮನಿಸಿದಂತೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ 400ಕ್ಕು ಮೀರಿ ಬರಹಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿವೆ – ಸಣ್ಣಕಥೆ, ಪ್ರಬಂಧ, ಕಾವ್ಯ ಬರಹ, ಲೇಕನ, ಕವನ, ಹರಟೆ, ಹಾಸ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ. ಎಲ್ಲವು ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರವಾಗಿರುವುದು ಒಂದಾದರೆ ನನ್ನ ಸಮಯಾಭಾವ ಮತ್ತು ಸೋಮಾರಿತನದಿಂದ ಅದಕ್ಕೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ರೂಪ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದು ನಿಜವೆ. ಇದರ ಜತೆಗೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಸುಮಾರು ಬರಹಗಳು ಪೋಸ್ಟ್ ಆಗಿ ಹಾಕದೆ ಪೇಜಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಕಾರಣ ಅವು ಓದುಗರಿಗೆ ಇ ಮೇಲ್ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟವಾಗಲೆ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸರ್ಚ್ ಎಂಜಿನ್ನಿನಲ್ಲು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಕನಿಷ್ಠ ಗದ್ಯ ಇರುವ ಬರಹಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಒಂದು ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದರೆ ಸೂಕ್ತ ಅನಿಸಿತು – ಪೋಸ್ಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ನಂತರ ಕವನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಸೇರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಪರಿಭ್ರಮಣದಂತಹ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನೆ ಬೇರೆ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಬಿಡಬಹುದು ಮತ್ತೇನನ್ನು ಮಿಶ್ರ ಮಾಡದೆ (ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗದ ಟಿಪ್ಪಣಿಯ ಹಾಗೆ). ಅದೆಲ್ಲಕ್ಕು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿ ಈ ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತದ ಬ್ಲಾಗ್ ಸಂಪರ್ಕ ಸೇತುವೆಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಮಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುವ ಕೆಲಸ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು.. ಈ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದದ್ದೆ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ತಕ್ಷಣದಿಂದಲೆ ಆರಂಭಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ, ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಲೇಖನಗಳನ್ನು, ಬರಹಗಳನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಲು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಮಾಡಿ ಬರಹದ ಲಿಂಕು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗಾವಣೆ ಆಗುವ ತನಕ. ನನ್ನ ಹಳೆ ಬರಹ ನೋಡಿರದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶದ ಈ ಮುಖೇನ 😀

ಅಂದ ಹಾಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬಹುತೇಕ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವಂತದ್ದೆ – ಹೆಚ್ಚಿನವು ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡಂತವು. ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ ಬರಹದ ಹೆಸರನ್ನ ಈ ಕೆಳಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ 😊
(https://prabuddategekenidde.wordpress.com/)

0012. ಹಾರುತ ದೂರಾದೂರ…..!
0011. ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯೆಂದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಗುಣಮಟ್ಟವಿರಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಾ!
0010. ಲಘು ಪ್ರಬಂಧ: ನನ್ನ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕ ಹುದ್ದೆ…!
0009. ಕವನ ಸಂಕಲನ: “ಅಂತರ ಹಾಗು ಇತರ ಕವನಗಳು” ಕವಿ: ವಸಂತ ಕುಲಕರ್ಣಿ
0008. ತೊಡಕುಗಳನು ಬಿಡಿಸಲು “ತೊಡಕಿನ ಸಿದ್ದಾಂತ – 01″(ತೊಡಕು ಸಿದ್ದಾಂತ)
0007. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(03)
0006. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(02)
0005. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(01)
0004.ಮೆಲ್ಲುಸಿರೆ ಸವಿಗಾನ….!
0003. ಗಮನೇಶ್ವರಿಯ ಗಮಕ, ವಯಸ್ಸಿನಾ ಮಯಕ…!
0002. ನೀನೋದಿದ ವಿದ್ಯೆಗೆಲ್ಲಿಡುವೆ ನೈವೇದ್ಯ?
0001. ಏನಾಗಿದೀದಿನಗಳಿಗೆ

00428. ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯೆಂದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಗುಣಮಟ್ಟವಿರಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಾ!


00428. ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯೆಂದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಗುಣಮಟ್ಟವಿರಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಾ!
__________________________________________________________________

https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/12/03/0011-%e0%b2%b9%e0%b3%86%e0%b2%9a%e0%b3%8d%e0%b2%9a%e0%b3%81-%e0%b2%ac%e0%b3%86%e0%b2%b2%e0%b3%86%e0%b2%af%e0%b3%86%e0%b2%82%e0%b2%a6%e0%b2%b0%e0%b3%86-%e0%b2%b6%e0%b3%8d%e0%b2%b0%e0%b3%87%e0%b2%b7/

(https://prabuddategekenidde.wordpress.com/)

ಹಿನ್ನಲೆ
_____________
ನನ್ನ ಗದ್ಯಮುಖಿ ಬರಹಗಳಿಗೊಂದು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ ಬ್ಲಾಗು..!

ಈಚೆಗೆ ಗಮನಿಸಿದಂತೆ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ 400ಕ್ಕು ಮೀರಿ ಬರಹಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿವೆ – ಸಣ್ಣಕಥೆ, ಪ್ರಬಂಧ, ಕಾವ್ಯ ಬರಹ, ಲೇಕನ, ಕವನ, ಹರಟೆ, ಹಾಸ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ. ಎಲ್ಲವು ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರವಾಗಿರುವುದು ಒಂದಾದರೆ ನನ್ನ ಸಮಯಾಭಾವ ಮತ್ತು ಸೋಮಾರಿತನದಿಂದ ಅದಕ್ಕೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ರೂಪ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲವೆನ್ನುವುದು ನಿಜವೆ. ಇದರ ಜತೆಗೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಸುಮಾರು ಬರಹಗಳು ಪೋಸ್ಟ್ ಆಗಿ ಹಾಕದೆ ಪೇಜಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಕಾರಣ ಅವು ಓದುಗರಿಗೆ ಇ ಮೇಲ್ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟವಾಗಲೆ ಇಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸರ್ಚ್ ಎಂಜಿನ್ನಿನಲ್ಲು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಕನಿಷ್ಠ ಗದ್ಯ ಇರುವ ಬರಹಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಒಂದು ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದರೆ ಸೂಕ್ತ ಅನಿಸಿತು – ಪೋಸ್ಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ನಂತರ ಕವನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಸೇರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಪರಿಭ್ರಮಣದಂತಹ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನೆ ಬೇರೆ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಬಿಡಬಹುದು ಮತ್ತೇನನ್ನು ಮಿಶ್ರ ಮಾಡದೆ (ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗದ ಟಿಪ್ಪಣಿಯ ಹಾಗೆ). ಅದೆಲ್ಲಕ್ಕು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿ ಈ ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತದ ಬ್ಲಾಗ್ ಸಂಪರ್ಕ ಸೇತುವೆಯಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಮಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುವ ಕೆಲಸ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು.. ಈ ಆಲೋಚನೆ ಬಂದದ್ದೆ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ತಕ್ಷಣದಿಂದಲೆ ಆರಂಭಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ, ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಲೇಖನಗಳನ್ನು, ಬರಹಗಳನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸಲು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ವರ್ಗಾಯಿಸಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ಡೇಟ್ ಮಾಡಿ ಬರಹದ ಲಿಂಕು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗಾವಣೆ ಆಗುವ ತನಕ. ನನ್ನ ಹಳೆ ಬರಹ ನೋಡಿರದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶದ ಈ ಮುಖೇನ 😀

ಅಂದ ಹಾಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬಹುತೇಕ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ಪ್ರಕಟವಾಗಿರುವಂತದ್ದೆ – ಹೆಚ್ಚಿನವು ಸಂಪದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿಕೊಂಡಂತವು. ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ ಬರಹದ ಹೆಸರನ್ನ ಈ ಕೆಳಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ 😊

0011. ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯೆಂದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಗುಣಮಟ್ಟವಿರಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಾ!
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/12/03/0011-%e0%b2%b9%e0%b3%86%e0%b2%9a%e0%b3%8d%e0%b2%9a%e0%b3%81-%e0%b2%ac%e0%b3%86%e0%b2%b2%e0%b3%86%e0%b2%af%e0%b3%86%e0%b2%82%e0%b2%a6%e0%b2%b0%e0%b3%86-%e0%b2%b6%e0%b3%8d%e0%b2%b0%e0%b3%87%e0%b2%b7/

0010. ಲಘು ಪ್ರಬಂಧ: ನನ್ನ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕ ಹುದ್ದೆ…!
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/30/0010-%e0%b2%b2%e0%b2%98%e0%b3%81-%e0%b2%aa%e0%b3%8d%e0%b2%b0%e0%b2%ac%e0%b2%82%e0%b2%a7-%e0%b2%a8%e0%b2%a8%e0%b3%8d%e0%b2%a8-%e0%b2%aa%e0%b3%8d%e0%b2%b0%e0%b2%a7%e0%b2%be%e0%b2%a8-%e0%b2%b8/

0009. ಕವನ ಸಂಕಲನ: “ಅಂತರ ಹಾಗು ಇತರ ಕವನಗಳು” ಕವಿ: ವಸಂತ ಕುಲಕರ್ಣಿ
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/30/0009-%e0%b2%95%e0%b2%b5%e0%b2%a8-%e0%b2%b8%e0%b2%82%e0%b2%95%e0%b2%b2%e0%b2%a8-%e0%b2%85%e0%b2%82%e0%b2%a4%e0%b2%b0-%e0%b2%b9%e0%b2%be%e0%b2%97%e0%b3%81-%e0%b2%87%e0%b2%a4%e0%b2%b0-%e0%b2%95/

0008. ತೊಡಕುಗಳನು ಬಿಡಿಸಲು “ತೊಡಕಿನ ಸಿದ್ದಾಂತ – 01″(ತೊಡಕು ಸಿದ್ದಾಂತ)
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/29/0008-%e0%b2%a4%e0%b3%8a%e0%b2%a1%e0%b2%95%e0%b3%81%e0%b2%97%e0%b2%b3%e0%b2%a8%e0%b3%81-%e0%b2%ac%e0%b2%bf%e0%b2%a1%e0%b2%bf%e0%b2%b8%e0%b2%b2%e0%b3%81-%e0%b2%a4%e0%b3%8a%e0%b2%a1%e0%b2%95%e0%b2%bf/

0007. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(03)
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/27/0007-%e0%b2%86-%e0%b2%b8%e0%b3%8d%e0%b2%b5%e0%b2%be%e0%b2%ad%e0%b2%bf%e0%b2%ae%e0%b2%be%e0%b2%a8%e0%b2%a6-%e0%b2%a8%e0%b2%b2%e0%b3%8d%e0%b2%b2%e0%b3%86-%e0%b2%af%e0%b2%b0-%e0%b2%a8%e0%b3%86/

0006. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(02)https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/27/0006-%e0%b2%86-%e0%b2%b8%e0%b3%8d%e0%b2%b5%e0%b2%be%e0%b2%ad%e0%b2%bf%e0%b2%ae%e0%b2%be%e0%b2%a8%e0%b2%a6-%e0%b2%a8%e0%b2%b2%e0%b3%8d%e0%b2%b2%e0%b3%86-%e0%b2%af%e0%b2%b0-%e0%b2%a8%e0%b3%86/

0005. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(01)
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/26/0005-%e0%b2%86-%e0%b2%b8%e0%b3%8d%e0%b2%b5%e0%b2%be%e0%b2%ad%e0%b2%bf%e0%b2%ae%e0%b2%be%e0%b2%a8%e0%b2%a6-%e0%b2%a8%e0%b2%b2%e0%b3%8d%e0%b2%b2%e0%b3%86-%e0%b2%af%e0%b2%b0-%e0%b2%a8%e0%b3%86/

0004.ಮೆಲ್ಲುಸಿರೆ ಸವಿಗಾನ….!
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/25/0004-%e0%b2%ae%e0%b3%86%e0%b2%b2%e0%b3%8d%e0%b2%b2%e0%b3%81%e0%b2%b8%e0%b2%bf%e0%b2%b0%e0%b3%86-%e0%b2%b8%e0%b2%b5%e0%b2%bf%e0%b2%97%e0%b2%be%e0%b2%a8/

0003. ಗಮನೇಶ್ವರಿಯ ಗಮಕ, ವಯಸ್ಸಿನಾ ಮಯಕ…!
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/24/0003-%e0%b2%97%e0%b2%ae%e0%b2%a8%e0%b3%87%e0%b2%b6%e0%b3%8d%e0%b2%b5%e0%b2%b0%e0%b2%bf%e0%b2%af-%e0%b2%97%e0%b2%ae%e0%b2%95-%e0%b2%b5%e0%b2%af%e0%b2%b8%e0%b3%8d%e0%b2%b8%e0%b2%bf%e0%b2%a8%e0%b2%be/

0002. ನೀನೋದಿದ ವಿದ್ಯೆಗೆಲ್ಲಿಡುವೆ ನೈವೇದ್ಯ?
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/23/0002-%e0%b2%a8%e0%b3%80%e0%b2%a8%e0%b3%8b%e0%b2%a6%e0%b2%bf%e0%b2%a6-%e0%b2%b5%e0%b2%bf%e0%b2%a6%e0%b3%8d%e0%b2%af%e0%b3%86%e0%b2%97%e0%b3%86%e0%b2%b2%e0%b3%8d%e0%b2%b2%e0%b2%bf%e0%b2%a1%e0%b3%81/

0001. ಏನಾಗಿದೀದಿನಗಳಿಗೆ
https://prabuddategekenidde.wordpress.com/2015/11/22/0001-%e0%b2%8f%e0%b2%a8%e0%b2%be%e0%b2%97%e0%b2%bf%e0%b2%a6%e0%b3%80%e0%b2%a6%e0%b2%bf%e0%b2%a8%e0%b2%97%e0%b2%b3%e0%b2%bf%e0%b2%97%e0%b3%86/

00426. ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ – ಮನೆ ಮನೆ ಕಥೆ !(ನಿಲುಮೆ)


ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ – ಮನೆ ಮನೆ ಕಥೆ !(ನಿಲುಮೆ)
_______________________________

ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯ ಹೊಸ ಪ್ರಹಸನವೊಂದು ಈಗ ನಿಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಅದರ ಕೊಂಡಿ ಈ ಕೆಳಗಿದೆ.

http://nilume.net/2015/12/02/%e0%b2%85%e0%b2%b8%e0%b2%b9%e0%b2%bf%e0%b2%b7%e0%b3%8d%e0%b2%a3%e0%b3%81%e0%b2%a4%e0%b3%86-%e0%b2%ae%e0%b2%a8%e0%b3%86-%e0%b2%ae%e0%b2%a8%e0%b3%86-%e0%b2%95%e0%b2%a5%e0%b3%86/

ಧನ್ಯವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ,
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

00425. ಹೊಂಗೆಮರದಡಿಯಲೊಂದು ಸಣ್ಣಕಥೆ


ಸನ್ಮಿತ್ರರೆ,

ಇತ್ತಿಚೆಗೆ 3K ಬಳಗದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮೂರನೆ ಕಾಣಿಕೆ ‘ಹೊಂಗೆ ಮರದಡಿ – ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಗಳು’ , ಕಥಾ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ನನ್ಬದೊಂದು ಸಣ್ಣಕಥೆ ‘ಆಟಕ್ಕುಂಟು, ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ’ ಸಹ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಸಹೃದಯಿ ಕನ್ನಡಿಗರೆಲ್ಲ ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೊಂಡು ಓದಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿರೆಂದು ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.  

  
ಧನ್ಯವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

00418.ಲಘು ಹರಟೆ: ವಿಶ್ವ ಪುರುಷರ ದಿನ..!(ಗುಬ್ಬಣ್ಣ)


00418.ಲಘು ಹರಟೆ: ವಿಶ್ವ ಪುರುಷರ ದಿನ..!(ಗುಬ್ಬಣ್ಣ)
____________________________

ಬೂನ್ ಕೆಂಗ್ ಟ್ರೈನ್ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿನ ಹತ್ತಿರದ ಎಟಿಎಂನಿಂದ ಹಣ ಡ್ರಾ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಪಕ್ಕದ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ಯಂತ್ರದಿಂದ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಪಾಸ್ ಬುಕ್ಕಿಗೆ ಎಂಟ್ರಿ ಹಾಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಹಿಂದೆ ಯಾರೊ ‘ಸಾರ್..’ ಎಂದು ಭುಸುಗುಟ್ಟಿದಂತಾಯ್ತು. ಅದು ಮೊದಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಜನಸಂದಣಿಯ ಜಾಗ; ಜತೆಗೆ ನಾನು ವಾಸವಿರುವ ಲಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾದಿಂದ ಎರಡು ಸ್ಟೇಷನ್ ಆಚೆಯಿರುವ, ವಾರದ ಕೊನೆಯ ವಾಕಿಂಗ್ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಬಂದರೂ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ, ದೂರದ ಜಾಗ. ಆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಲ್ಲಿ ನನಗಾವ ಪರಿಚಿತರು ಇರದಿದ್ದ ಕಾರಣ ಆ ಕರೆಗೆ ಗಮನ ಕೊಡದೆ ಮತ್ತೆ ಪಾಸ್ ಬುಕ್ಕಿನತ್ತ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಎಂಟ್ರಿ ಮುಗಿಸಿ ಪಾಸ್ ಬುಕ್ ವಾಪಸೆತ್ತಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಿ ಮೆಟ್ಟಿಲಿಳಿಯಲು ಹೊರಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿಸಿತು ಗೊಗ್ಗರಾದ, ಅಳುವಿನ ದನಿಯಲ್ಲಿ, ‘ಸಾರ್ರ್ರ್..’

‘ಅರೆ! ಅಳುವ ದನಿಯಂತಿದ್ದರು ನಮ್ಮ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ದನಿಯಿರುವಂತಿದೆಯಲ್ಲಾ?’ ಎನಿಸಿ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಅವನೇ !! ಅಳುಬುರುಕನಂತೆ ಪೆಚ್ಚು ಮೋರೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ – ಗಡ್ಡ ಮೀಸೆಯನ್ನು ಬೋಳಿಸದೆ ಕುರುಚಲು ಪಾರ್ಥೇನಿಯಮ್ಮಿನ ಹಾಗೆ ಅಸ್ತ್ಯವ್ಯಸ್ತ ಕೆದರಿದ ಕೂದಲು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಎದುರು ನಿಂತವನನ್ನು ಕಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಗಾಬರಿಯೂ ಆಯ್ತು.

‘ ಏನೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಇದು, ನಿನ್ನವಸ್ಥೆ? ‘ಊರು ಹೋಗು, ಕಾಡು ಬಾ’ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ಪೂರಾ ಕೇರಾಫ್ ಪುಟ್ಪಾತಾದವರ ತರ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದಿಯಲ್ಲೊ… ಎಲ್ಲಾ ನೆಟ್ಟಗಿದೆ ತಾನೆ ?’ ಎಂದೆ.

‘ಅಯ್ಯೊ.. ಏನು ನೆಟ್ಟಗಿರೋದು ಬಿಡಿ ಸಾರ್… ಪೂರ್ತಿ ಚಿಂದಿ ಚಿತ್ರಾನ್ನಾ ಆಗಿ ಕೂತಿದ್ದೀನಿ…. ಬದುಕಿರೋದೆ ಬೇಡಾ ಅನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ’ ಎಂದ ಹತಾಶ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

ಆಫೀಸಿನಲ್ಲೊ, ಮನೆಯಲ್ಲೊ ಏನಾದರು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಎಡವಟ್ಟಾದರು, ಆಕಾಶವೆ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವರಂತೆ ಪೂರ್ತಿ ಕುಸಿದು ಹೋಗುವುದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೆ ಮಾಮೂಲೆ. ಹಾಗಾದಾಗೆಲ್ಲ ಆ ಶೋಕವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ವ್ಯಥೆ ಪಡುತ್ತಾ ಯಾರ ಜತೆಗಾದರೂ ಗೋಳಾಡಿಕೊಂಡರಷ್ಟೆ ಆ ಉದ್ವೇಗ ತುಸು ಶಮನವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದ್ದು. ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲಿ ‘ಹೂಂ’ ಅಂದ ತಕ್ಷಣ ಅವನ ಗೋಳು ಕೇಳುವ ಬಾಂಧವರು ಯಾರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ ? ಇವತ್ತಿನ ಹಾಗೆ ವಾರದ ಕೊನೆಯಾದರೆ ನಾನೆ ಸಿಕ್ಕಿಬೀಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮಾಮೂಲಿ ವಾರದ ದಿನವಾದರೆ, ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ‘ಮೊಬೈಲಾಸುರ’ನ ಮೊರೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ತೀರಾ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ವಿಚಾರವನ್ನು ‘ಬೆಟ್ಟ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವರ’ ಹಾಗೆ ವಿಲೋಮಾನುಪಾತದಲ್ಲಿ ಉಬ್ಬಿಸಿ ಸಂಕಟ ಪಡುವ ಅವನ ರೀತಿ ನನಗೇನು ಹೊಸದಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಸಮಾಧಾನದ ದನಿಯಲ್ಲೆ ‘ಬದುಕೋದೆ ಬೇಡ ಸಾಯಬೇಕು ಅಂತಲೆ ತೀರ್ಮಾನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೆ ಕೇಯಫ್ಸಿ ಇದೆ.. ಅಲ್ಲೊಂದು ರೌಂಡ್ ಚಿಕನ್ನು, ಕಾಫಿ ಕೊಡಿಸಿಬಿಡು; ಆಮೇಲೆ ಧಾರಳವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡು.. ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿರುವಾಗ ಸತ್ತರೆ, ಜೀವ ಹೋಗುವಾಗ ಸಂಕಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ..’ ಎಂದೆ.

ಸಾಧಾರಣ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಜೋಕಿಗೂ ‘ಗುರ್ರೆಂದು’ ಹಾಯುವ ಪ್ರಾಣಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ಇಂದು ಮಾತ್ರ ಯಾಕೊ ತೀರಾ ‘ಆಫ್’ ಮೂಡಿನಲ್ಲಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡಿತು. ವಿಷಾದವೆ ಮೈವೆತ್ತ ದನಿಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ದನಿಯ ತೆಳು ಹಾಸ್ಯದ ವ್ಯಂಗ್ಯವನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ, ‘ ನಾನೆ ಬಾತಿಗೂ ಕಾಸಿಲ್ಲದೆ, ನೊಣ ಹೊಡೀತಾ ಇದೀನಿ.. ನಿಮಗೆಲ್ಲಿ ಕೇಯಫ್ಸಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಡಿಸಲಿ ಬಿಡಿ, ಸಾರ್… ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಒಂದು ಚೂರು ಇಲಿ ಪಾಷಾಣವೊ, ಫಾಲಿಡಾಲೊ ಕೊಟ್ಟರೆ ಸಾಕಾಗಿದೆ..’ ಎಂದ.

ಸಾಧಾರಣ ತೀರಾ ಕುಗ್ಗಿ ಕುಸಿದು ಹೋದಾಗಷ್ಟೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ‘ಬಾತಿಗೂ ಕಾಸಿಲ್ಲದ..’ ವರಸೆ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದುದ್ದು. ಬಾತು ಎಂದರೆ ಬಾತುಕೋಳಿಯೇನಲ್ಲ ಬಿಡಿ… ಅವನ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತಳ್ಳುಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೂರು ರೂಪಾಯಿಗೆಲ್ಲ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ‘ಪಲಾವ್ ಬಾತನ್ನ’ ದ ದಯೆಯಿಂದಾಗಿ, ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಕಾಸಿನಲ್ಲೆ ತಿಂಗಳೆಲ್ಲ ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ. ಎಂದೊ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ, ತಿಂಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಎರಡು ಮೂರು ರೂಪಾಯಿಗೂ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಾಗಿ, ಮೃಷ್ಟಾನ್ನವಿರಲಿ ‘ಖಾಲಿ ಬಾತಿಗೂ ಕಾಸಿಲ್ಲವಲ್ಲ..’ ಅನ್ನುವ ಸ್ಥಿತಿ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತಿತ್ತಂತೆ. ಅದೇ ಗತ ವೈಭವದ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡು ಕೆಟ್ಟಾಗೆಲ್ಲ ‘ ಬಾತಿಗೂ ಕಾಸಿಲ್ಲ’ ಎನ್ನುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲಿ ಕಾಸಾದರೂ ಯಾಕೆ ಬೇಕು? ಹೋದ ಕಡೆಯೆಲ್ಲ ಕಾರ್ಡಲ್ಲೆ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದು. ಆದರೂ ಅವನ ಆ ಮಾತಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ‘ತೀರಾ ಹದಗೆಟ್ಟ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ’ ಉದ್ಭವಿಸಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿ, ತೀರ ಕೆಣಕಲು ಹೋಗದೆ,

‘ಸರಿ.. ಹಾಳಾಗಲಿ ಬಾ, ನಾನೆ ಕೊಡಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕೇಯಫ್ಸಿಯ ಚಿಕನ್ನು ತಿಂದ ಮೇಲೆ ಬೇಕಾದರೆ ಲಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ‘ಮುಸ್ತಫ’ ಮಾಲಿನಲ್ಲಿ ಇಲಿ ಪಾಷಾಣ, ಫಾಲಿಡಾಲ್ ಸಿಗುತ್ತಾ ಅಂತ ಹುಡುಕೋಣ… ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಿಗಬೇಕಷ್ಟೆ… ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಸಿಕ್ಕೊ ಚಾನ್ಸೆ ಇಲ್ಲ.. ಮೊದಲೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಸ್ಕ್ರಿಪ್ಷನ್ ಇಲ್ಲದೆ ಫಾಲಿಡಾಲ್ ಇರಲಿ, ‘ಆಲ್ಕೋಹಾಲು’ ಕೊಡಲ್ಲ’ ಎಂದೆ.

‘ ಆಲ್ಕೋಹಾಲ್’ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಯಾಕೊ ಮುದುಡಿದಂತಿದ್ದ ಮುಖ ಸ್ವಲ್ಪ ಅರಳಿದಂತೆ ಕಂಡರು, ಅದನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಕೂಡ ‘ ಹೋಂ ಮಿನಿಸ್ಟ್ರಿ’ ಪರ್ಮಿಶನ್ ಬೇಕೆಂದು ನೆನಪಾಯ್ತೇನೊ, ಮತ್ತೆ ಮುದುಡಿದ ತಾವರೆಯಂತೆ ಮಂಕಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ಅದೇ ಗುಂಗಿನಲ್ಲೆಂಬಂತೆ, ‘ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್.. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ವರ್ಷ ಮಾರ್ಚ್ ಎಂಟು ಬಂತು ಅಂದ್ರೆ ಸಾಕು, ‘ವಿಶ್ವ ಮಹಿಳೆಯರ ದಿನ’ ಅಂತ ಸೆಲೆಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ… ಆದರೆ ಯಾಕೆ ಸಾರ್ ಅದೇ ರೀತಿ ‘ವಿಶ್ವ ಪುರುಷರ ದಿನ ‘ ಅಂತೆ ಸೆಲಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡಲ್ಲಾ? ‘ ಎಂದ ದುಗುಡದ ಬಿಕ್ಕುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮ್ಯಾಟರ್ ಯಾಕೊ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿಯೆ ಇದೆ ಅನಿಸಿತು – ಮನೆಯಲ್ಲೇನೊ ಮೂರನೆಯ ‘ಮಹಾಯುದ್ಧ’ ನಡೆಸಿಯೆ ಬಂದಿರಬೇಕು. ಪೂರ್ತಿ ಧಾಳಿ ಮಾಡಿ ‘ಶೇಪ್ ನಿಕಾಲ್’ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿರಬೇಕು ಅವನ ಸತಿ ಶಿರೋಮಣಿ ಅನಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಯಾಕೊ ಅನುಕಂಪ ಉಕ್ಕುಕ್ಕಿ ಬಂತು. ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ನಾವು ಗಂಡುಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲದರ ಹಣೆಬರಹವೆಲ್ಲ ಒಂದೆ ರೀತಿ ತಾನೆ ? ಕೆಲವು ಪುಣ್ಯವಂತರಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಅನುಭವವಾದರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲ ದುರದೃಷ್ಟವಂತರಿಗೆ ‘ತೀವ್ರ ನಿಗಾ ಘಟಕ’ದಲ್ಲಿಡಬಹುದಾದ ಅನುಭವ. ಎಲ್ಲಾ ಅವರವರು ಪಡೆದು ಬಂದದ್ದು – ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಪಂಚಾಮೃತ…. ಆ ಸ್ವಾನುಭೂತಿಯ ಸಹಾನುಕಂಪದಲ್ಲೆ, ‘ಯಾಕೊ ವಿಶ್ವ ಪುರುಷರ ದಿನದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?.. ಇವತ್ತು ನೋಡಿದರೆ ‘ವಿಶ್ವ ಮಹಿಳಾ ದಿನ’… ಇವತ್ತು ಏನಿದ್ದರು ಮಹಿಳೆಯರ ಕಲ್ಯಾಣ, ಶ್ರೇಯೋಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಾತಷ್ಟೆ ಆಡಬೇಕೆ ಹೊರತು ಪುರುಷರದಲ್ಲ.. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಆ ಟಾಪಿಕ್ ಯಾಕೊ ಬಂತು ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.

‘ ಇದೇ ಸಾರ್.. ಎಗ್ಸಾಕ್ಟ್ಲಿ ಇದೇ ಮಾತು ಅವರದೂನು ಸಾರ್… ಇವತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರ ದಿನವಂತೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ಇವತ್ತಾದರೂ ಅವರಿಗೆ ಸಹಾನುಭೂತಿ ತೋರಿಸಿ, ಅವರ ಕಲ್ಯಾಣಾಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಕಂತೆ ಸಾರ್… ಬರಿ ಮಾತಾಗಿದ್ದರೆ ಬಿಡಿ, ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಆಡೋಣಾ… ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತ ಮಾಡಿ ಉದಾಹರಣೆಯಲ್ಲೂ ತೋರಿಸಬೇಕಂತೆ ಸಾರ್.. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಆ ಗಂಡಸರೆಲ್ಲ ಬೂಟಾಟಿಕೆ ದಾಸರು.. ಡೊಂಗಿಯವರು..ಮಹಿಳೆಯರ ಬಗೆ ನಿಜವಾದ ಕಾಳಜಿ ಇರದವರು ಎಂದೆಲ್ಲ ಶಂಖ ಊದಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ನನ್ನ ತಲೆ ತಿಂದು ಬಿಟ್ಟರು ಸಾರು..’

‘ತಲೆ ತಿಂದುಬಿಟ್ಟರು’ ಎಂದು ಬಹುವಚನ ಬಳಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಒಬ್ಬರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲಾ ? ಅಥವಾ ‘ಮಹಿಳಾ ದಿನ’ ಅನ್ನುವ ಗೌರವದಿಂದ ಬಹುವಚನ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೆ ? ಒಂದು ವೇಳೆ ಹೆಂಡತಿಯರು ಗಂಡಂದಿರನ್ನು ಬಹುವಚನದಲ್ಲಿ ‘ರೀ…’ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ, ಸಮಾನತೆಯ ವಾದವನ್ನೊಡ್ಡಿ ‘ಸತಿಯನ್ನೂ ಬಹುವಚನದಲ್ಲೆ ಸಂಬೋಧಿಸಬೇಕು ‘ ಎಂದೇನಾದರೂ ಠರಾವು ಪಾಸು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೊ, ಹೇಗೆ – ವಿಶ್ವ ಮಹಿಳಾ ದಿನದ ಪ್ರಯುಕ್ತ ?’ ಅನಿಸಿತು. ಅದೆ ಅನಿಸಿಕೆಯಲ್ಲೆ, ‘ ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನ ಯಾವಾಗಿಂದ ಬಹುವಚನದಲ್ಲಿ ಕರೆಯೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ? ವಿಮೆನ್ಸ್ ಡೆ ಅಂತಾನಾ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿಯೆಬಿಟ್ಟೆ.

‘ ಅಯ್ಯೊ… ಅದೆಲ್ಲಿ ಬಂತು ಬಿಡಿ ಸಾರ್… ಹಾಗೆ ಬಹುವಚನದಲ್ಲಿ ಕರೆಯೋಕು ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಇಲ್ಲ ಮನೇಲಿ.. ಹಾಕೆ ಕರೆದರೆ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಅಶ್ರೇಯಸ್ಸು, ಅಪಶಕುನ, ಅಮಂಗಳ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ – ಏನೊ ಭಾರಿ ಮರ್ಯಾದೆ, ಗೌರವ ಕೊಡೊ ಹಾಗೆ..’

‘ ಮತ್ತೆ ‘ಅವರು’ ಅಂದಿದ್ದು ಯಾರಿಗೆ ? ನಿನ್ನ ಹೆಂಡ್ತಿ ಜತೆ ಮಗಳೂ ಸೇರ್ಕೊಂಡ್ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೊ ಏನು ಕಥೆ?’

‘ ಅವಳು ಸೇರ್ಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ ಅನ್ನೋದು ನಿಜಾನೆ ಆದ್ರೂ ಅದನ್ನ ಹೇಗೊ ನಿಭಾಯಿಸಬಹುದಿತ್ತು ಸಾರ್.. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಜತೇಲೆ ಇರೋ ಡಾಕಿನಿ-ಶಾಕಿನಿಯರು ತಾನೆ ?’

‘ ಏಯ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಕೊಂಚ ಹುಷಾರೊ.. ಅದೂ ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ‘ವಿಶ್ವ ಮಹಿಳಾ ದಿನ’.. ಅವತ್ತೆ ಫೌಲ್ ಲಾಂಗ್ವೇಜ್ ಬಳಸಿ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀಯಾ ಅಂತ ಕೇಸು ಗೀಸು ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟಾರು..! ಈಗಂತೂ ಏನೇನು ‘ಲಾ’ ಗಳಿದೆಯೊ, ಯಾವ್ಯಾವ ‘ಸೆಕ್ಷನ್ನು’, ‘ಕ್ಲಾಸ್’ ಗಳಿವೆಯೊ ಒಂದೂ ಗೊತ್ತಾಗೊಲ್ಲ.. ಗಂಡ ಹೆಂಡ್ತಿ ಮಕ್ಕಳು ಅಂತ ಮುಖಾಮೂತಿ ನೋಡದೆ ಒದ್ದು ಒಳಗೆ ಹಾಕ್ಬಿಡ್ತಾರೆ.. ! ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಅದೇಲ್ಲಿರ್ತಾರೊ ಕಾಣೆ.. ಎಲ್ಲಾ ಊರಿನ, ಎಲ್ಲಾ ಟೀವಿ ಚಾನಲ್ ಗಳವರು ಬೇರೆ ಬಂದು ವಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಡ್ತಾರೆ ‘ ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್ – ಮನೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಪುರುಷನ ದೌರ್ಜನ್ಯ.. ಪುಂಡ ಗಂಡ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಪೋಲೀಸರ ಅತಿಥಿ!’ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೆಡ್ಲೈನ್ ಕೊಟ್ಟು, ಪೋಟೊ, ವೀಡಿಯೋ ಎಲ್ಲಾ ಪದೆ ಪದೇ ತೋರಿಸಿ ಮಾನ ಮರ್ಯಾದೆನೆಲ್ಲ ಹರಾಜ್ ಹಾಕಿಬಿಡ್ತಾರೆ…’ ಅರ್ಧ ನಿಜವಾದ ಭೀತಿಯಲ್ಲೆ ಉಸುರಿದೆ ಮೆಲುವಾದ ದನಿಯಲ್ಲಿ. ಆದರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಕೇರ್ ಮಾಡುವ ಮೂಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ…

‘ ಅವೆಲ್ಲಾ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತೆ ಸಾರ್.. ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕೇಳ್ತಾರೆ ? ಟೀವಿಯವರನ್ನೆ ಒದ್ದು ಒಳಗೆ ಹಾಕ್ತಾರೆ ಅಷ್ಟೆ… ಸದ್ಯ ಅದೂ ಇದ್ದುಬಿಟ್ಟಿದ್ರೆ ದೇವ್ರೆ ಗತಿ..’

‘ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡು… ಈಗ್ಲಾದ್ರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳು… ತಾಯಿ ಮಗಳ ತಾಪತ್ರಯ ಅಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದು ? ಇನ್ನಾವುದಾದರೂ ‘ಚಿನ್ನವೀಡು’ ಇಲ್ಲಾ ತಾನೆ?’ ಎಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ..

‘ಈ ಊರಲ್ಲಿ ಇರೋ ಗುಬ್ಬಿಗೂಡಂತ ‘ವೀಡಿ’ಗೆ ಬಾಡಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ನಿಭಾಯಿಸೋದೆ ಕಷ್ಟ.. ಇನ್ನು ಚಿನ್ನವೀಡೆಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕು ತಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್.. ತಾಯಿ ಮಗಳಿಬ್ಬರು ಏನು ಕಮ್ಮಿ ಕೋಟಲೆಯೇನಲ್ಲ ಬಿಡಿ.. ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ಜತೆಗೆ ಅವರಮ್ಮ ಮತ್ತೆ ಜತೆಗೆ ನಮ್ಮಮ್ಮನೂ ಸೇರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.. ಗ್ರಹ, ತಾರೆ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಉಲ್ಕೆ, ಧೂಮಪಾತಗಳೆಲ್ಲ ಒಂದೆ ಕಡೆ ವಕ್ಕರಿಸಿಕೊಂಡ ಹಾಗೆ..’

ಆಗ ನನಗೂ ತಟ್ಟನೆ ನೆನಪಾಗಿತ್ತು ಕೆಲವು ವಾರದ ಹಿಂದೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಹೇಳಿದ್ದ ಸುದ್ದಿ. ಅದೊಂದು ದಾರುಣ, ಕರುಣಾಜನಕ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದೆ ಹೇಳಬಹುದೇನೊ ! ಸರಿ ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಿಂಗಪುರ ನೋಡಲು ಮಗನ ಮನೆಗೆ ಬರುವ ಆಸೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವರಮ್ಮನನ್ನು ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಮಾಡಿಸಿ, ವೀಸಾ ಕೊಡಿಸಿ ಕರೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಆದರೆ ಅದೇನು ಗ್ರಹಚಾರವೊ ; ಅವನ ಹೆಂಡತಿಗೂ ಅವನಮ್ಮನಿಗು ಸದಾ ಎಣ್ಣೆ ಸೀಗೆಕಾಯಿ.. ಮೂರು ಹೊತ್ತು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಜಟಾಪಟಿ ಕುಸ್ತಿಯಲ್ಲೆ ಇಬ್ಬರೂ ನಿರತ. ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬರುವಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ತಲೆಗೊಂದಷ್ಟು ದೂರು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡೆ ಕಾದು ತಲೆ ತಿಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.. ಅವರಿಬ್ಬರ ಕಾಟದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಪರವೂ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

‘ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹಾವೂ ಮುಂಗೂಸಿಯ ತರ ಅಂತ ಮೊದಲೆ ನೀನೆ ಹೇಳಿದ್ದಿಯಲ್ಲ ? ‘ ಎಂದೆ.

‘ಅಯ್ಯೊ ಭಯಂಕರ ಸಾರ್.. ನಮ್ಮಮ್ಮನನ್ನು ಯಾಕಾದ್ರೂ ಕರೆಸಿಕೊಂಡೆನೊ? ಅನಿಸುವಷ್ಟು.. ಇಲ್ಲಿರುವತನಕ ಇಬ್ಬರ ಪಕ್ಷವನ್ನು ವಹಿಸದೆ ತಟಸ್ಥ ನೀತಿ ಅನುಸರಿಸೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆಲ್ಲಿ ಸಾರ್..ಸಾಧ್ಯ ? ನಮ್ಮಮ್ಮನಿಗೆ ಬಾಯಿ ಕೊಡಲು ತನಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಂತ ನೆಪ ಹೇಳಿ ಹೋದ ವಾರ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ, ಅವರಮ್ಮನನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ ತನ್ನ ಸಪೋರ್ಟಿಗೆ…! ಈಗ ನೋ ‘ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಕಾಂಟೆಸ್ಟ್’ ಏನಿ ಮೋರ್, ಸಾರ್.. ‘ಎಲ್ಲಾ ಮಲ್ಟಿ ಕಾರ್ನರು’ ಕಾಂಟೆಸ್ಟೆ!’

‘ ಅವರಮ್ಮನೂ’ ಬಂದಿರುವ ವಿಷಯ ನನಗೂ ಹೊಸತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಹೆಂಗಸರ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡ ಅವನೊಬ್ಬನ ವಿಷಾದ ಕಥಾನಕ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಾಯ್ತು… ‘ ಅದೂ ಒಂದು ತರ ಒಳ್ಳೆಯದೆ ಅಲ್ವೇನೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..? ಅವರವರೆ ಕಚ್ಚಾಡಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾಗಲಿ ಅಂತ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದುಬಿಡುವುದಲ್ಲವಾ? ‘ ಎಂದೆ.

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ಮೌನತಳೆದು ನಂತರ, ‘ಅಲ್ಲೆ ಸಾರ್ ಬಂದಿರೋದು ನಿಜವಾದ ತೊಡಕು..’ ಎಂದ. ನನಗೆ ತೊಡಕೇನೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಭಾವದಲ್ಲೆ ‘ ಅಂದರೆ?’ ಎಂದೆ.

‘ ದಿನಾ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ದಿನಾ ಕಚ್ಚಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಈಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಒಂದಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಸಾರ್… ವಿಶ್ವ ಮಹಿಳಾ ದಿನದ ಪ್ರಯುಕ್ತಾ…!’

‘ಆಹ್..! ‘ ಎಂದೆ ನಾನು ಅವಾಕ್ಕಾದ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

‘ ಅವರಮ್ಮ ಬಂದ ಮೇಲೆ ತಾಯಿ, ಮಗಳು ಒಂದು ಕಡೆ, ನಮ್ಮಮ್ಮ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಒಗ್ಗರಣೆಗೆ ನನ್ನ ಮಗಳು ಬೇರೆ – ‘ಮೂರು ಕೊಟ್ಟರೆ ಅತ್ತ, ಆರು ಕೊಟ್ಟರೆ ಇತ್ತ..’ ಅನ್ನುವಂತೆ… ಮನೆಯೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನನಗೂ ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಸಾಕಾಗಿ, ಹೊರಡಬೇಕಿದ್ದ ದಿನಕ್ಕಿಂತ ಎರಡು ವಾರ ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೆ ‘ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ವಾಪಸ್ಸು ಹೋಗಿಬಿಡು ಅಂದೆ.. ಅವಳು ಅತ್ತೂ ಕರೆದು ಗೋಳಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ, ‘ ಆಯ್ತು ಮಗಾ.. ಹೆಂಗೂ ಬೇಗ ಹೋಗೂಂತಿದಿಯಾ.. ಸಾಯೋ ಕಾಲ್ದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಸೆ – ನಾಕೆಳೆ ಬಂಗಾರದ ಸರ ಹಾಕೊಂಡಿರಬೇಕು, ಸಾಯೋತನಕ ಅಂತ.. ಅದೊಂದು ಕೊಡಿಸಿಬಿಡು, ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಹೋಗ್ಬಿಡ್ತೀನಿ.. ನಾ ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಅದು ಹೆಂಗಿದ್ರೂ ನಿಂದೆ ತಾನೆ..?’ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ತಲೆ ಸವರಿ ಒಪ್ಪಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು.. ಅದು ಏನಾಯ್ತೊ, ಹೇಗಾಯ್ತೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ ಸಾರ್…ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲೆ ಗುಟ್ಟಾಗಿದ್ದ ಈ ವಿಷಯ ‘ಆಪೋಸಿಶನ್ ಪಾರ್ಟಿಗೂ’ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಸಾರ್.. ಈಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ‘ವಿಶ್ವ ಮಹಿಳೆಯರ ದಿನ’ ಅಂತ ಎಲ್ಲಾ ಒಂದಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಸಾರ್..’

ಹೆಂಗಸರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಗುಟ್ಟೆಲ್ಲಿ ಬಂತು? ಆ ಮುದುಕಿಯೆ ಬೇಕಂತಲೆ ಬಿನ್ನಾಣ ಮಾಡಿ ಒಡವೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ತೋರಿಸಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು, ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ. ಪೆದ್ದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೆ ಅದೆಲ್ಲಾ ತಂತ್ರದರಿವಾಗದೆ ‘ಹೇಗೊ ಗೊತ್ತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ’ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ..

‘ಅರೆ..! ಗುಗ್ಗು ಕಣೊ ನೀನು ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಗಲಾಟೆ ನಿಲ್ಸಿ ಒಂದಾಗಿದಾರೆ ಅಂದ್ರೆ ಖುಷಿ ಪಡೋದು ಬಿಟ್ಟು ಹರಳೆಣ್ಣೆ ಮುಖ ಯಾಕೊ ಮಾಡ್ಕೋತಿ?’ ಎಂದೆ ನಾನು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ.

‘ ಅಯ್ಯೊ.. ಅವರೆಲ್ಲ ಸಾಮಾನ್ಯದವರು ಅಂದ್ಕೋಬೇಡಿ ಸಾರ್… ಅವರು ಒಂದಾಗಿರೋದು ಆ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಲ್ಲಾ… ಅದು ಹೇಗೆ ಮನೆ ಹೆಂಗಸರಲ್ಲೆ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಒಡವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಮಿಕ್ಕವರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ?’ ಅನ್ನೊ ಲಾಜಿಕ್…! ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಾಲ್ಕು ಜನವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಒಂದೆ ತರದ ಒಂದೆ ತೂಕದ, ಒಂದೆ ಡಿಸೈನಿನ ನಾಲ್ಕು ಚೈನು ಕೇಳ್ತಾ ಇದಾರೆ ಸಾರ್ …. 😦 ಒಂದಕ್ಕೆ ಉಭ ಶುಭ ಅನಲಾಗದೆ ಎದುಸಿರು ಬಿಡ್ತಾ ಇದೀನಿ.. ಇವರು ನಾಲ್ಕು ಅಂದರೆ ನಾನೆಲ್ಲಿ ಹೋಗಲಿ ಸಾರ್..’ಗಂಟಲುಬ್ಬಿಸಿ ಅಳುವಿನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನುಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

ನನಗೀಗ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಕಷ್ಟ ಪೂರ್ತಿ ಅರಿವಾಯ್ತು.. ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಂದ ಆಗಲೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೆ ಎಲ್ಲಾದಕ್ಕು ಮನೆಯಾಳಿನಂತೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ‘ನಿಮ್ಮಮ್ಮ ಇರುವತನಕ ನಾನು ಒಲೆ ಹಚ್ಚಲ್ಲ’ ಎಂದು ಸತಿ ಶಪಥವಾದ ಮೇಲಂತೂ ದಿನವೂ ಅವನಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಊಟ, ಜತೆಗೆ ಮನೆಯವರಿಗೆಲ್ಲ ಪಾರ್ಸೆಲ್ ಕಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವ ದುರ್ವಿಧಿ… ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿದರೂ ಮನೆ ಹತ್ತಿರದ ಮಾರ್ಕೆಟ್ಟು, ದಿನಸಿ ಅಂಗಡಿಗು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನದೆ ಕೈಂಕರ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರೆಲ್ಲರ ನಡುವೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಈಗಾಗಲೆ ಹೈರಾಣಾಗಿಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಇದರ ಜತೆಗೆ ಈಗ ಚಿನ್ನದ ಸರ ಬೇರೆ…!

‘ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಸೇರಿ ಈಗ ನನ್ನ ತಿಥಿಯಾಗುವುದೊಂದು ಬಾಕಿ ಸಾರ್.. ಹಾಳಾದ ‘ವಿಶ್ವ ಪುರುಷರ ದಿನ’ ಅಂತೇನಾದ್ರೂ ಇದ್ರೆ ನೋಡಿ ಹೇಳಿ ಸಾರ್..’

‘ಹಾಗಂತ ಹೆಸರಿಗೆ ಒಂದು ದಿನವೇನೊ ಇದೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ನವೆಂಬರ್ ಹತ್ತೊಂಭತ್ತಕ್ಕೆ… ಆದರೆ ಮಹಿಳಾ ದಿನದ ಹಾಗೆ ಯಾರೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಚರಿಸೊ ಹಾಗೆ ಕಾಣ್ಲಿಲ್ಲ.. ಅಷ್ಟೆ..’

‘ ಅದೇ ಸಾರ್.. ನಾವ್ ಮಾಡೊ ತಪ್ಪು.. ನಾವು ಜೋರಾಗಿ ಸೆಲೆಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಸಾ.. ಆಗಲೆ ನಮಗು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಲ ಬರೋದು.. ಮಹಿಳಾ ದಿನ, ಅಮ್ಮನ ದಿನ, ಅಪ್ಪನ ದಿನ ಅಂತೆಲ್ಲ ಏನೇನೊ ದಿನ ಬರುತ್ತೆ. ಗಂಡಂದಿರ ದಿನ, ಗಂಡಸರ ದಿನ ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ…. ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಈ ಹೆಂಗಸರಂತೂ, ಅಂತ ಒಂದು ದಿನವೆ ಇಲ್ಲಾ ಅಂತಾ ವಾದಿಸ್ಕೊಂಡು ಕೂತಿದಾರೆ ಸಾರ್…’

‘ ಅದೇನ್ ಮಹಾ ವಿಷಯ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..? ಗೂಗಲ್ ಮಾಡಿದರೆ ನಿನಗೆ ಸಿಗ್ತಾ ಇತ್ತು.. ಅದಿರಲಿ, ಅವರಿಗ್ಯಾಕೆ ಅದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಇಂಟ್ರೆಷ್ಟು?’ ನಾನೆಂದೆ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ.

‘ ಅವರಿಗೇನೂ ಇಲ್ಲಾ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ನಾನು ನಯವಾಗಿಯೆ ‘ವಿಶ್ವ ಮಹಿಳಾ ದಿನ ಮಹಿಳೆಯರು ಬಯಸಿದ್ದು ಕೊಡಿಸಬೇಕು ಆನ್ನೋದು ನಿಮ್ಮ ಲಾಜಿಕ್ ಆದರೆ , ನಾನು ಹೇಗೆ ಮಹಿಳಾ ದಿನ ನೀವು ಕೇಳಿದ್ದು ತೆಗೆದುಕೊಡಲು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೊ, ಹಾಗೆ ನೀವು ಪುರುಷರ ದಿನ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದು ಕೊಡಿಸಬೇಕು.. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಚಿನ್ನದ ಸರ, ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಇಲ್ಲಾ ‘ ಅಂದುಬಿಟ್ಟೆ ಸಾರ್.. ಆದಕ್ಕೆ, ಅಂತಹ ಒಂದು ದಿನವೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಒಂದೆ ಸಮ ವಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ… ಈಗ ನೀವು ಡೇಟ್ ಸಮೇತ ಡೀಟೇಲ್ಸ್ ಹೇಳಿದ್ದೀರಾ… ಅದನ್ನೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೆಂಡು ತೆಗೆದುಬಿಡುತ್ತೇನೆ.. ಆಗ ಈ ಚಿನ್ನದ ಸರದ ಪ್ರಸಂಗಕ್ಕೆ ಒಂದು ‘ಪುಲ್ ಸ್ಟಾಪ್’ ಹಾಕಬಹುದೇನೊ ‘ ಎಂದ.

‘ ಆಹಾ..’

‘ ಅಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್.. ಅವತ್ತೊಂದು ದಿನವಾದರು ಎಲ್ಲಾ ಜವಾನಿಕೆ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಫ್ರೀಯಾಗಿ, ಯಾವುದಾದರೂ ಕ್ಲಬ್ಬಲ್ಲೊ, ಪಬ್ಬಲ್ಲೊ ಕಾಲ ಹಾಕಬಹುದು ಸಾರ್..’ವಿಶ್ವ ಪುರುಷರ’ ದಿನದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ..’

‘ಎಂತಾ ಕಾಲ ಬಂದು ಹೋಯ್ತೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಸೀತಾ, ದ್ರೌಪತಿಯಂತಹ ಪತಿವ್ರತೆಯರ ಈ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಹೆದರಿ, ಮುದುರಿ ಕೂರುವ ಕಾಲ ಬಂದೋಯ್ತಲ್ಲೊ…?’

‘ನಿಜ ಸಾರ್… ನಾವು ನಮ್ಮ ರೈಟ್ಸ್ ಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಕು ಸಾರ್.. ಸಂಘಟಿತರಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯಬೇಕು ಸಾರ್.. ಅದಕ್ಕೆ ಪುರುಷ ದಿನಕ್ಕೆ ‘ಜೈ’ ಅನ್ನಿ ಸಾರ್..ಜೋರಾಗಿ..’… ನಾನು ಜೋರಾಗಿಯೆ ಜೈಕಾರ ಹಾಕಿದೆ, ಅಲ್ಲಾರಿಗೆ ತಾನೆ ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತದೆ ? ಎನ್ನುವ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಲ್ಲಿ. ಆದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದ್ದೆ , ಯಾರಾದರು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಎನ್ನುವ ಭೀತಿಯಲ್ಲೆ.

‘ ಸರಿ ನಿಮ್ಮಮ್ಮನಿಗೆ ಕೊಡಿಸಿದ ಸರಕ್ಕೇನು ಮಾಡ್ತೀಯಾ?’ ಎಂದೆ ಅದರ ಗತಿಯೇನಾಯ್ತೊ? ಅನ್ನೊ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ..

‘ ಈ ಗಲಾಟೆ ಶುರುವಾಗಿದ್ದೆ, ಮೊದಲು ವಾಪಸ್ ಕಿತ್ತಿಟ್ಕೊಂಡೆ ಸಾರ್.. ಜಿ.ಎಂ.ಟಿ ಜುವೆಲರ್ಸಲ್ಲಿ ಕೊಡಿಸಿದ್ದು, ಹೇಗೂ ವಾರದೊಳಗೆ ವಾಪಸ್ ಕೊಟ್ರೆ ವಾಪಸ್ ತೊಗೋತಾರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕಮಿಷನ್ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು.. ನಾಳೇನೆ ಹೋಗಿ ರಿಟರ್ನ್ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತೀನಿ ‘ ಎಂದ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹೊಸ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ.. ವಿಶ್ವ ಪುರುಷರ ದಿನ ಅನ್ನೋದೊಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ ಅನ್ನೋದೆ ಅವನಿಗೆ ನೂರಾನೆ ಬಲ ತಂದ ಹಾಗೆ ಕಾಣಿಸಿ, ‘ ಸರಿ ಬಿಡೋ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..ಅಲ್ಲಿಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಕೊಡಿಸಲಿಲ್ಲಾ ಅಂತಾದ್ರೆ, ಮ್ಯಾಟರ್ ಅಷ್ಟು ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಲ್ಲ.. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಡಿಸಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಡಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ತಾಪತ್ರಯ..’ ಎಂದೆ ತುಸು ಸಮಾಧಾನದ ದನಿಯಲ್ಲಿ. ಈ ಸೀನರಿಯೋದಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೆ ಬರಿ ಚೂರುಪಾರು ಮೂಗೇಟು ಬೀಳಬಹುದೆ ಹೊರತು, ಪ್ರಾಣಾಂತಿಕ ಪೆಟ್ಟೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲಾ..

‘ ಸರಿ ಬನ್ನಿ ಸಾರ್.. ಒಳ್ಳೆ ಗುಡ್ ನ್ಯೂಸ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ…. ಅದೆ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕೇಯಫ್ಸಿಯಲ್ಲೊಂದು ಮೀಲ್ಸ್ ಹೊಡೆದೇ ಬಿಡೋಣ ..’ ಎಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ತಾನೆ ‘ಮೆನ್ಸ್ ಲಿಬ್’ ನ ಆಧುನಿಕ ವಕ್ತಾರನಾದವನ ಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ..

ಚಿಕನ್ನುಗಳಂತೆ ಆಡುವ ಪುರುಷರಿಗೆ ಕೇಯಫ್ಸಿ ಚಿಕನ್ ತಿಂದ ಮೇಲಾದರು ಸ್ವಲ್ಪ ಲಯನ್ನುಗಳಾಗುವ ಹುರುಪು ಬಂದೀತೆಂದುಕೊಂಡು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಜತೆ ನಾನೂ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ್ದೆ, ಕುರಿಯಂತೆ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಲೆ!

(ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಹರಟೆ – ‘ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ಪುರುಷರ ಸಂಯುಕ್ತ ಕ್ಷಮೆ ಕೋರಿ!’)

00412. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ – ಟಿಪ್ಪಣಿ ೩೦


00412. ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ – ಟಿಪ್ಪಣಿ ೩೦
___________________________________

ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಸತ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿಯೆ ಮಿಥ್ಯವೆನ್ನುವೊಡೆ |
ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲವೇನಾ ವಿಷಯ ಯುಗಕೆ? ||
ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮನಸುಗಳೆ ನಮಗೆ ಸಟೆ ಪೇಳುವೊಡೆ |
ನೆಮ್ಮುವುದದಾರನೋ ? – ಮಂಕುತಿಮ್ಮ || ೩೦ ||

ಇದೋ ಇಲ್ಲಿನ್ನೊಂದು ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಕತೃವಿನ (ಬ್ರಹ್ಮದ) ಕುರಿತಾದ ಕವಿ ಕುತೂಹಲದ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ. ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಾದಿ ಜಗವೆಲ್ಲ ಬ್ರಹ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಯೆನ್ನುತ್ತಾರೆಯಾದರೂ, ಅವನದೆ ಆದ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯೆಲ್ಲ, ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲದ ನಿಮಿತ್ತ ಮಾತ್ರ, ಬರಿ ಮಾಯೆ, ಬರಿಯ ಮಿಥ್ಯೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ಪುರಾಣ, ಪ್ರವಚನ.

ಈ ಮಾಯಾಸೃಷ್ಟಿಯ ಅನಿಶ್ಚಿತ, ಅನಿಯಮಿತ, ಅಶಾಶ್ವತ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯವೆನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಬ್ರಹ್ಮ ಮಾತ್ರ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೃಜಿಸಿದ ಆತನ ಬಿಟ್ಟು ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲವು ಬರಿಯ ಭ್ರಮೆ, ನೀರ್ಗುಳ್ಳೆಯ ಹಾಗಿನ ಅಸ್ಥಿರ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಿಜವೆ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು, ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವೆರಡರ ನಡುವೆ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವಾಗಲಿ, ನಂಟಾಗಲಿ ಇಲ್ಲವೆಂದುಬಿಡಲಾದೀತೆ? ಅವುಗಳ ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಾಭಾಸದ ಅಸ್ತಿತ್ವವೆಷ್ಟೆ ಸತ್ಯವಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವೆರಡರ ವಸ್ತು-ವಿಷಯ, ಇರುವಿಕೆಯ ರೀತಿ, ಅವುಗಳ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ನಾವಿರುವ ಯುಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲವೆಂದು, ಅದೆಂದೊ ಆಗಿಹೋದ ಪುರಾತನ ಕತೆಯೆಂದು ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಲಾದೀತೆ? ಅವುಗಳುಂಟು ಮಾಡಿರುವ, ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಪರಿಣಾಮ, ಫಲಿತಗಳನ್ನು, ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲಾದೀತೆ ?

ಪುರಾಣ ಶಾಸ್ತ್ರಗ್ರಂಥಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ ಆ ಬ್ರಹ್ಮ ಮಾತ್ರವೆ ಸತ್ಯ ಎಂದು. ಆದರೆ ಅವನೆಲ್ಲಿ ಎಂದು ಕಾಣುವುದೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಆ ಮಾತನ್ನು ನಿಜವೆನ್ನಬೇಕೊ, ಸುಳ್ಳೆನ್ನಬೇಕೊ ಎನ್ನುವ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಮಿಥ್ಯವೆಂದು ಸಾರುವ ಮತ್ತೊಂದು ಎಳೆ ಹಿಡಿದು ಹೊರಟರೆ, ಮಸಲಾ ಆ ಮಿಥ್ಯೆ ಎನ್ನುವುದೆ ಸತ್ಯದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆಯೆ ಇದೆ, ನಾವದರಲ್ಲೆ ದಿನವೂ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ !

ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೆದುರಿಗಿರುವುದನ್ನು ನಂಬಬೇಡ, ಕಾಣದಿರುವುದನ್ನು ನಂಬು ಎನ್ನುವ ತರ್ಕ-ಸಿದ್ದಾಂತ, ನಾವು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಕಣ್ಣಿಂದ ನೋಡಿ, ಮನಸಿಂದ ಗ್ರಹಿಸುವ ತರ್ಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾದ ಅಭಾಸವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆ ? ನಮ್ಮ ಇಂದ್ರೀಯಾಂತಃಕರಣಗಳೆ ನಮಗೆ ಸುಳ್ಳು (ಸಟೆ) ಹೇಳುತ್ತಿವೆ, ಅದನ್ನು ನಂಬಬೇಡ ಎಂದರೆ ಯಾರು ನಿಜ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ನಂಬುವುದು? ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತರ್ಕವನ್ನಾಧರಿಸಿದ ಕಣ್ಮುಂದಿನ ಸಾಕ್ಷಾಧಾರವನ್ನೊ? ಕಾಣಿಸದ ತತ್ವ ಸಿದ್ದಾಂತವನ್ನೊ? – ಎನ್ನುವ ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಗೊಂದಲ ಇಲ್ಲಿನ ಸಾರ.

ಹಾಗೆಯೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಆಸ್ತಿಕತ್ವ, ನಾಸ್ತಿಕತ್ವದ ನಡುವಿನ ತಿಕ್ಕಾಟದ, ಗೊಂದಲದ ಎಳೆಯೂ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ರೂಪಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿದೆ. ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಯಾದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಯಿತೆನ್ನುವಂತೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿ ಕೂತ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಮೇಲಿನ ದೂರುವ ದನಿಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ.

00409. ಲಘು ಹರಟೆ: ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ‘ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ’ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್’ ವರ್ಸಸ್ ‘ದೀಪಾವಳಿ ದಿವಾಳಿ’ !


00409. ಲಘು ಹರಟೆ:
ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ‘ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ’ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್’ ವರ್ಸಸ್ ‘ದೀಪಾವಳಿ ದಿವಾಳಿ’ !
______________________________________

ಮುಂದಿನ ವಾರದ ದೀಪಾವಳಿಗೆಂದು, ವಾರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿ ಗಿಜಿಗುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಂಗಪುರದ ಲಿಟಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬದ ಸಾಮಾನು ಖರೀದಿಗೆಂದು ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ – ಅದರಲ್ಲು ಮಣ್ಣಿನ ಹಣತೆ ಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದ ‘ಮನೆದೇವರ’ ಆಜ್ಞಾನುಸಾರ. ಅಲಂಕರಣದ ಬರಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ಕಿನದೊ ಅಥವಾ ಮತ್ತಾವುದೊ ಲೋಹದ್ದೊ ಬಿಟ್ಟರೆ ಮಣ್ಣಿನ ಪುಟ್ಟ ಹಣತೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳಲೆ ಇಲ್ಲ. ಸರಿ ‘ಬಫೆಲೊ ಸ್ಟ್ರೀಟ್’ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಒಳಗಿನ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿಯಾದರು ಅಡ್ಡಾಡಿ ನೋಡೋಣವೆಂದು ವೀರಮ್ಮ ಕಾಳಿಯಮ್ಮನ್ ಟೆಂಪಲ್ ದಾಟಿ, ಎದುರುಗಡೆಯ ‘ವೀರಾಸಾಮಿ ಸ್ಟ್ರೀಟ್’ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಅಂಗಡಿಗಳತ್ತ ಇಣುಕತೊಡಗಿದ್ದೆ.

ಅಲ್ಲೆ ಪಟ್ಟನೆ ಕಂಡಿತೊಂದು ಪುಟಾಣಿ ಅಂಗಡಿ. ಸದ್ದು ಮಾಡದ ಮತಾಪು, ಸುರುಸುರು ಬತ್ತಿಗಳಂತಹ ‘ನಿಶ್ಯಬ್ದ’ ಪಟಾಕಿಗಳ ಜತೆಗೆ ತರತರದ ಮಣ್ಣಿನ ಹಣತೆಗಳನ್ನು ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸುಣ್ಣ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯದ , ಪ್ಲೇನ್ ಮಣ್ಣಿನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಣತೆಗಳನ್ನು ಆರಿಸತೊಡಗಿದ್ದೆ, ನಕ್ಷತ್ರಾಕಾರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಹೊಸ ಫ್ಯಾಷನ್ ಹಣತೆಗಳನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿರಿಸುತ್ತ. ಮನದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೆ, ‘ಆಹಾ..! ಪಕ್ಕ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೆ ಫಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸ್ ‘ತೇ ತಾರೈ’ ಮಾರುವ ಚಿಕ್ಕ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟು ಇದೆ, ಆಗಲೆ ಗಮ್ಮನೆ ಸುವಾಸನೆಯೂ ತೇಲಿ ಬರುತಿದೆ.. ಖರೀದಿ ಮುಗಿಸಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗ್ಲಾಸ್ ಪುಲ್ ಕುಡಿದು ಹೋಗೋದೆ ಸರಿ’ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಆ ಫ್ಲೇವರ್ಡ್ ಟೀಯ ನೆನಪಿಗೆ ಬಾಯಿ ಚಪ್ಪರಿಸುತ್ತ ಹಣತೆ ಆರಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ. ಜತೆಯಲ್ಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ‘ಸೌಂಡ್ ಲೆಸ್’ ಪಟಾಕಿ ಮತ್ತು ಮಿಕ್ಕಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಐಟಂ ಖರೀದಿಸಿ ನಿರಾಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಆ ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿ ಬೀದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಂತೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಟೇಬಲ್ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತು, ‘ಒನ್ ತೇ ತಾರೈ…ಕೊಡುಂಗೋ’ ಎಂದೆ.

‘ ವಣ್ಣಲ್ಲ ರಂಡು ಕೊಡುಂಗೊ ಸಾರ್.. ರಂಡು ತೇತಾರೈ..’ ಎಂದು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಕೇಳಿ ಬಂದ ಚಿರಪರಿಚಿತ ದನಿಗೆ ತಲೆ ತಿರುಗಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಮತ್ತಾರು ? ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೇ ನಿಂತಿದ್ದನಲ್ಲಿ !

‘ ಒಹೋ.. ಹ್ಯಾಪಿ ದಿವಾಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..! ವೀಕೆಂಡಲ್ಲಿ ದೀಪಾವಳಿ ಶಾಪಿಂಗಾ? ಏನು ಕೈಯೆಲ್ಲಾ ಇನ್ನೂ ಖಾಲಿ..ಈಗ ಬಂದಿರೋ ಹಾಗಿದೆ ? ಯಾವ್ದು ಬ್ಯಾಗೂ, ಶಾಪಿಂಗ್ ಕಾರ್ಟೂ ಕಾಣ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ ..? ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಜತೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ? ‘ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಕುಟುಂಬದವರೇನಾದರೂ ಕಾಣುತ್ತಾರ ಅಂತ ಆಚೀಚೆ ನೋಡಿದೆ..

‘ ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಯಾರು ಬಂದಿಲ್ಲ ನಾ ಒಬ್ನೆ… ಅದೂ ಅಲ್ದೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ಹಾಗೆ ಈ ಸಾರಿ ದೀಪಾವಳಿಲಿ ‘ದಿವಾಳಿ’ ಆಗೊ ಮಾತೆ ಇಲ್ಲ .. ಬಿಲ್ಕುಲ್ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀನೀ… ನೋ ವೇಸ್ಟ್ ಎಕ್ಸ್ ಪೆನ್ಸಸ್ ..’ ಅಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.

ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊಸ ಟ್ವಿಸ್ಟ್.. ಯಾಕೆಂದರೆ ದೀಪಾವಳಿ ಬಂತೂಂದ್ರೆ, ಅವರ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಪೂರ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ, ಒಡವೆ ಅದೂ ಇದೂ ಅಂತ ಇಡೀ ವರ್ಷದ ಎಲ್ಲಾ ಹಬ್ಬಗಳ ಸೇಡನ್ನ ಒಂದೇ ಸಾರಿ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳೊ ಹೊತ್ತು. ಆ ಸೆಲಬ್ರೇಷನ್ನೆ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲೆ ಏನೊ ಸಿರಿಯಸ್ಸಾಗಿ ಎಡವಟ್ಟಾಗಿದೆ ಅಂತ ಅರ್ಥ..

‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಐ ಕಾಂಟ್ ಬಿಲೀವ್ ಮೈ ಇಯರ್ಸ್.. ನಿಮ್ ಮನೇಲಿ, ಅದೂ ದೀಪಾವಳಿ ಆಚರಣೆ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೇನು ? ನಂಬೋಕಾಗಲ್ಲ ಬಿಡಪ್ಪಾ.. ನೀ ಸೆಲಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡ್ದೆ ಇರ್ಬೋದು, ಆದರೆ ನಿಮ್ ಮನೆಯವರು ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲಾ ? ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡೆ ಮಾಡಿಸ್ತಾರೆ..’ ಎಂದೆ ಈ ವಾರ ತಾನೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಖರ್ಚಾಗಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ‘ದೀಪಾವಳಿ ಡಾಲರು’ಗಳನ್ನೆ ನೆನೆಯುತ್ತ..

‘ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಹಾಗಿತ್ತೊ ಏನೊ.. ? ಈ ಸಾರಿ ಮಾತ್ರ ಹಾಗಿರಲ್ಲ ಸಾರ್.. ಕಂಡೀಷನ್ನಾಗಿ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ.. ಅದೂ ಅಲ್ದೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಈ ಊರಲಿದ್ರೆ ತಾನೆ ಸೆಲಬ್ರೇಷನ್ನು..? ಇಲ್ಲೆ ಇರಲ್ಲ ಅಂದ್ಮೇಲೆ ಸೆಲಬ್ರೇಷನ್ ಎನ್ ಬಂತು, ಮಣ್ಣಾಂಗಟ್ಟೆ..?’ ಎಂದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ನುಡಿದವನ ಮಾತಿಗೆ ಇನ್ನು ಕುತೂಹಲ ಕೆದರಿ, ‘ ಹೌದಾ? ಹಾಗಾದ್ರೆ ಎಲ್ಲಿಗಪ್ಪಾ ಹೋಗೋದು ಊರುಬಿಟ್ಟು..? ಏನಾದ್ರೂ ಹಾಲಿಡೇ ಟೂರು ಹಾಕಿದ್ದೀರಾ ಹೇಗೆ – ಅಲ್ಲೆ ಸೆಲಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡೋದು ಅಂತ ? ಟೂರು ಗೀರೂ ಅಂದ್ರೇನು ಕಮ್ಮಿಯಾಗುತ್ತಾ ? ಅದೂ ಡಬ್ಬಲ್ ದಿವಾಳಿ ಮಾಡೊ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಅಲ್ವಾ..?’ ಎಂದೆ.

‘ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲು ಇಲ್ಲಾ ಸಾರ್.. ಊರಿಗೆ , ಊರಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀವಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ.. ಇವಳ ತವರು ಮನೆಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳ್ಬಿಟ್ಟಿದೀನಿ ಎಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಬರ್ತೀವೀ ಅಂತ..!’ ಎಂದು ಹೊಸ ಬಾಂಬ್ ಉಡಾಯಿಸಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..!

‘ಬಾ ಬಾ’ ಎಂದು ಬಲವಂತದಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಹೋದರೆ ಅಷ್ಟು ಖರ್ಚು, ಇಷ್ಟು ಖರ್ಚು, ಹೋದವರಿಗೆಲ್ಲ ಗಿಪ್ಟು, ದುಡ್ಡು ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಸುರೀಬೇಕು ಎಂದೆಲ್ಲ ಕಾರಣದಿಂದ ಏನಾದರೂ ನೆಪ ಹೇಳಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಈ ಬಾರಿ ತಾನೆ ಸುದ್ದಿ ಕಳಿಸಿ ‘ಸಂಸಾರ ಸಮೇತ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ’ ಅನ್ನಬೇಕಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗದೇ ಇದ್ದೀತೆ? ಅದರಲ್ಲು ಒಂದು ಸಾರಿ ವಿಮಾನ ಹತ್ತಬೇಕೆಂದರೂ ಮೂರು ಜನರ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಕೈ ಬಿಡುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ವರ್ಷಕ್ಕೊಂದೆ ಬಾರಿ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುವ ಹವ್ಯಾಸವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರಾಣಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಅಂದ ಮೇಲೆ ಏನೊ ರೆವ್ಯುಲೂಷನರಿ ರೀಸನೀಂಗೇ ಇರಬೇಕು ಈ ಬಾರಿಯ ಟ್ರಿಪ್ಪಿಗೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೆ ಕೇಳಿದೆ..

‘ ಅಲ್ಲವೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಒಂದು ಕಡೆ ದೀಪಾವಳಿಗೆ ದಿವಾಳಿಯಾಗೊ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಸಸ್ಪೆಂಡ್ ಮಾಡಿದೀನಿ ಅಂತೀಯಾ.. ಈ ಕಡೆ ಸಂಸಾರ ಪೂರ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇದೀವಿ ಅಂತಲೂ ಹೇಳ್ತೀಯಾ.. ಎರಡೂ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಮ್ಯಾಚೇ ಆಗಲ್ವಲ್ಲೊ ? ಬೇರೆಲ್ಲ ಬಿಡು.. ಬರಿ ಫ್ಲೈಟ್ ಖರ್ಚೇ ನೀ ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ‘ದಿವಾಳಿ’ ಖರ್ಚಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗುತ್ತಲ್ಲೊ..’ ಎಂದೆ.

ಆ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪಕಪಕನೆ ನಕ್ಕ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ‘ಅದೆಲ್ಲ ಹಿಂದೆ ಸಾರ್.. ಈಗವೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿದ ಕಥೆ… ಬರ್ತೀವಿ ಅಂತ ಸುಮ್ನೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳ್ತೀನಾ ? ಅದರರ್ಥ ಬರೋ ಪ್ಲೇನ್ ಚಾರ್ಜೆಲ್ಲಾ ಅವರೆ ನೋಡ್ಕೋಬೇಕು ಸಾರ್.. ಕಡಾ ಖಂಡೀಷನ್ ಆಗಿ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದೀನಿ! ‘ ಎಂದ.

ಹಾಗೆಂದವನ ಮುಖವನ್ನೆ ಅನುಮಾನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತ, ‘ ರಿಯಲೀ ?? ಏನ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಆನೆ ಹೊಟ್ಟೆಲಿ ಕೋಳಿ ಮೊಟ್ಟೆ ಬರ್ಸೊ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದೀಯಾ… ಇದೆಲ್ಲಾ ಆಗೋದುಂಟೆ ? ಇವೆಲ್ಲ ಅವ್ರು ಎಂಟರ್ಟೈನ್ ಮಾಡ್ತಾರಾ..? ಅದು ಮದುವೆ ಆಗಿ ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ಕಳೆದು ಈಗೆಲ್ಲ ‘ಹಳೆ ಬಾಟ್ಲಿ, ಖಾಲಿ ಸೀಸಾ’ ಅನ್ನೊ ಹಾಗೆ ಆಗಿರೋವಾಗ.. ?’ ಎಂದೆ.

‘ ನಾನು ಮೊದಲಾಗಿದ್ದರೆ ಆಗೋಲ್ಲ ಅಂತಾನೆ ಹೇಳ್ತಿದ್ದೆ, ಹಾಗನ್ಕೊಂಡೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ಬಿಡ್ತಿದ್ದೆ ಸಾರ್.. ಆದ್ರೆ ಈಗಲ್ಲ ಬಿಡಿ..’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನದಿನ್ನು ಅದೇ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಗಟ್ಟಿಯುತ್ತರ.

‘ ಈಗೇನಪ್ಪಾ ಅಂತಹ ಗ್ರೌಂಡ್ ಕಂಡೀಷನ್ ಚೇಂಜ್ ಆಗ್ಬಿಟ್ಟಿರೋದು ? ಏನ್ ನಿಮ್ಮತ್ತೆ ಮಾವನಿಗೆ ಲಾಟ್ರಿಯೇನಾದರೂ ಹೊಡಿತಾ – ನೀ ಕೇಳಿದ್ದೆ ತಡ ಸರ್ಕಾರಿ ಗ್ರಾಂಟ್ ತರ ಮಂಜೂರು ಮಾಡಿ, ‘ಅಪ್ರೂವ್ಡ್’ ಅಂಥ ಆರ್ಡರ್ ಪಾಸ್ ಮಾಡೋಕೆ…?’ ಎಂದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಣಕುವ ದನಿಯಲ್ಲೆ. ಆದರೂ ಒಳಗೊಳಗೆ ಅಳುಕು – ಅದೇನಾದರೂ ನಿಜವೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಆ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಹುಟ್ಟುವ ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸೋದು ಹೇಗೆ ಅಂತ..

‘ ಅಯ್ಯೋ ಲಾಟ್ರೀನೂ ಇಲ್ಲಾ, ಎಂತದ್ದು ಇಲ್ಲಾ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಅವರ ಜೀವನವೆಲ್ಲ ಲಾಟ್ರಿ ಹೊಡ್ಕೊಂಡೆ ಬರ್ತಿದ್ರೊ ಏನೊ.. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕೈಲಿದ್ದ ಗವರ್ಮೆಂಟ್ ಕೆಲಸ ಸಂಬಳ, ಗಿಂಬಳ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಸಾಕಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿಟ್ಟಿದಾರೆ.. ಬಿಚ್ಚೋಕೆ ಜುಗ್ಗತನ , ನಮ್ಮನ್ನೆ ಬೇಟೆಯಾಡೋಕ್ ನೋಡ್ತಾರೆ ಅಷ್ಟೆ..’

‘ಅದ್ಸರಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟಿಗೆ ಅವರ ಹತ್ರ ದುಡ್ಡು ಇದೆ ಅಂತ್ಲೆ ಇಟ್ಕೋಳೋಣ .. ಆದ್ರೆ ಅವ್ರು ಅದನ್ಯಾಕೆ ನಿನಗೆ ಕೊಡ್ಬೇಕು, ಖರ್ಚು ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತ ನೀ ಲಾಜಿಕಲ್ ರೀಸನಿಂಗ್ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ ?’ ಎಂದೆ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಟ್ರಾಕಿಗಿಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತ.

ಅದೇ ಗಳಿಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಬಾಯಿಬಿಡಲನುವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ್ದ ತೇತಾರೈ ಬಂತು.. ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಲೋಟವನ್ನೆತ್ತಿ ಒಂದು ಗುಟುಕು ಚಪ್ಪರಿಸಿದವನೆ, ‘ ಹಾ ಟೀ ಅಂದ್ರೆ ಇದೂ ಸಾರ್.. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಕ್ಕರೆ ಜಾಸ್ತಿ ಅನ್ನೋದ್ ಬಿಟ್ರೆ ಸುಪರ್ ಅಲ್ವಾ?’ ಎಂದವನೆ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತ, ‘ ಸಾರ್.. ನಾನು ಹೇಳ್ತಿರೊ ಲಾಜಿಕ್ ಸಿಂಪಲ್ ಸಾರ್…. ನನ್ನ ಈ ಡಿಮ್ಯಾಂಡಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರೇರಣೆ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿಗಳು ಅನಿಸಿಕೊಂಡ ಕೆಲವು ಮಹಾನ್ ಸಾಹಿತಿಗಳು, ರೈಟರ್ಸ್ ಸಾರ್..’ ಅಂದ.

ನಾ ಫಕ್ಕನೆ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದೆ.. ಎಲ್ಲಿಯ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ? ಎಲ್ಲಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಲೋಕ ? ಯಾವ ಬುದ್ಧಿ ಜೀವಿ ಸಾಂಗತ್ಯ? ಎಲ್ಲವೂ ಅಯೋಮಯವಾಗಿ ಕಂಡಿತು.. ನಾನು ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಏನೊ ಕೇಳುವಷ್ಟರಲ್ಲೆ ಮತ್ತೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ , ‘ಗೊತ್ತು ಸಾರ್.. ನಿಮಗೀ ಅನುಮಾನ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ.. ಗೋಕುಲಾಷ್ಟಮಿ, ಇಮಾಂಸಾಬಿ ಸಂಬಂಧ ಅಂಥ ಡೈಲಾಗ್ ಹೊಡೆಯೋಕ್ ಮುಂಚೆ ತಡ್ಕೋಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ.. ನಾನು ಹೇಳ್ತಿರೋದು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಬರೆದ ಕಥೆ, ಕವನ, ಪುಸ್ತಕ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲ…’

‘ಮತ್ತೆ..? ಇನ್ಯಾವ ವಿಚಾರ ?’

‘ ಅದೇ ಸಾರ್.. ಈಚೆಗೆ ತುಂಬಾ ಪಾಪ್ಯುಲರ್ ಆಗಿ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಪುಟ್ಪಾತ್, ಕಲ್ಬೆಂಚ್ ಡಿಸ್ಕಷನ್ ವರೆಗು ಹಬ್ಕೊಂಡು, ಕವನ, ಚುಟುಕ, ಕಾರ್ಟೂನು ಅಂತ ನೂರಾರು ಅವತಾರ ತಾಳಿರೊ – ‘ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ’ ಪ್ರಕರಣ.. ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಅವಾರ್ಡೆಲ್ಲಾ ವಾಪಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾರಲ್ಲ ಆ ವಿಚಾರ..’

‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಈಗಲೂ ನಾನು ಅದೇ ತರದ ಇನ್ನೊಂದು ಡೈಲಾಗ್ ಹೊಡೀಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ನೋಡು.. ಅಲ್ಲಯ್ಯಾ ಅದಕ್ಕು ನಿನ್ನ ಡಿಮ್ಯಾಂಡಿಗು ಎಲ್ಲಿದಯ್ಯಾ ಸಂಬಂಧ ? ಅದೇನೊ ‘ಪಕ್ಕದವನ ಮನೇಲಿ ಮಗೂ ಹುಟ್ಟುದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ತೊಟ್ಟಿಲು ತೂಗಿದ್ರೂ’ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ… ನೋ ರಿಲವೆನ್ಸ್ ಐ ಸೀ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಸಾರೀ..’ ಎಂದೆ..

ನನ್ನ ಮಾತಿನ ಧಾಟಿಯಿಂದಲೆ ನನ್ನ ಸಹನೆಗೆಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತ ಕಿಲಾಡಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ಇನ್ನು ಎಳೆದಾಡಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲವೆಂದುಕೊಂಡೊ ಏನೊ..’ .. ನಾ ಪೂರ್ತಿ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ನೀವು ಬಿಡೋ ತನಕ ನಾ ಹೇಗೆ ತಾನೆ ಹೇಳೋಕಾಗುತ್ತೆ ? ಈ ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರೋ ಹಾಗೆ ಹಣಕ್ಕಿಂತ ರೆಕಗ್ನಿಷನ್ ಮುಖ್ಯಾ.. ಹೌದು ತಾನೆ ? ಆ ರೆಕಗ್ನಿಷನ್ ಅಫಿಶಿಯಲ್ಲಾಗಿ ಬರೋದೆ ಅವಾರ್ಡ್ ಮುಖಾಂತರ ಅಲ್ವಾ? ಹೀಗಿದ್ರೂನೂ ಅಂಥಾ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯರೆಲ್ಲಾ ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಲೆ ಹಿಂದೆಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಅವಾರ್ಡುಗಳನ್ನೆ ಮುಖಾ ಮೂತಿ ನೋಡ್ದೆ ಯದ್ವಾತದ್ವಾ ವಾಪಸ್ಸು ಮಾಡೋದು ನೋಡಿ ನನಗೂ ಅದರಲ್ಲೊಂದು ಪಾಠ ಇದೆ ಕಲಿಯೋಕೆ, ಅದರಲ್ಲು ನಮ್ಮಂತಹ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತು ಸಾರ್…. ‘ ಎಂದ ಏನೊ ಜ್ಞಾನೋದಯವಾದ ಗುರುವರ್ಯನ ಹಾಗೆ ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತ..

‘ ಏನು ಅಂತಹ ಪಾಠಾ ? ಸ್ವಲ್ಪ ನಮ್ಮಂತಹ ಪಾಮರರಿಗೂ ತಿಳಿಸೊ ಅಪ್ಪಣೆಯಾಗಲಿ..’ ಎಂದೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಣಕುತ್ತ..

‘ಅದೇ ಸಾರ್.. ಹೀಗೆ ದೊಡ್ಡದೊಡ್ಡ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳೆ ತಮಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಅನಿಸಿದ್ದು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡ್ತಾ ಇದಾರೆ, ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಮತ್ತೊಂದರ ಸಲುವಾಗಿ – ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅಸಹಿಷ್ಣುತೆ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕಳುವಾಗ್ತಿರೊ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರದ ಸಲುವಾಗಿ.. ಅಂದ್ಮೇಲೆ ನಾವೂ ಅವರ ಆದರ್ಶಾನೆ ಅನುಕರಿಸ್ತಾ ಯಾಕೆ ಕೆಲವು ಅನುರೂಪಿ ತತ್ವಗಳನ್ನ ಅಳವಡಿಸ್ಕೊಬಾರದು ? ಅನ್ನಿಸ್ತು..’

‘ ಆಹಾ..’

‘ ನಮಗೂ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ ಅನ್ನೋದು ಕಳುವಾಗೋದು ಮದ್ವೆ ಆದ್ಮೇಲೆ ಅಲ್ವಾ ಸಾರ್… ಅದಕ್ಕೊಸ್ಕರ ನಮ್ಮನ್ನೆ ಟ್ರೇಡ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು, ಅನುಸರಿಸ್ಕೊಂಡು, ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಾಂಪ್ರಮೈಸೆ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಬದುಕ್ತಿದ್ದೀವಲ್ವಾ?’

‘ ಅದಕ್ಕೆ..?’

‘ ಅದರ ಬೆಲೆ ಎಲ್ಲರಿಗು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸ್ಬೇಕಲ್ವಾ ಸಾರ್..? ಅದಕ್ಕೆ ಮೊನ್ನೆ ಪೋನ್ ಮಾಡ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಮಾವನ ಮೇಲೆ ಎಕ್ಕಾಮುಕ್ಕಾ ಎಗರಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ ಸಾರ್.. ಅವರಿಗೂ ಈ ‘ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ’ ಬಗ್ಗೆ ನೋಡಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತಲ್ಲಾ? ನಾನೂ ಅದೇ ಟಾಫಿಕ್ ಎತ್ಕೊಂಡು ನನ್ನ ಮದುವೆಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಖಾಲಿ ಕಾಶಿಯಾತ್ರೆ ಪಂಚೆ, ಗಿಂಡಿ, ಉಂಗುರದಂತ ಐಟಮ್ಮೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಲೆವಲ್ಲಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮರ್ಯಾದೇನೆ ಅಲ್ಲಾ.. ಆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏಮಾರ್ಸಿ, ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿ ನಿಮ್ ಮಗಳನಾ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಲೈಫನ್ನೆ ‘ಡೀರೈಲ್’ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೀರಾ.. ಇದನ್ನ ಪ್ರತಿಭಟಿಸೊ ಸಲುವಾಗಿ ನಾನು ಅದೆಲ್ಲಾ ಉಡುಗೊರೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನ ‘ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ’ ಸ್ಕೀಮಲ್ಲಿ ವಾಪಸು ಕೊಡ್ತಾ ಇದೀನಿ – ಅಂದೆ ಸಾರ್..’ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ತನ್ನ ಲಾ ಪಾಯಿಂಟಿನ ಮೊದಲ ಲಾಜಿಕಲ್ ತುಣುಕು ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟ..

ನನಗೆ ಈ ‘ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದು’ ಲಾಜಿಕ್- ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಕುತ್ತಿಗೆ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟೋದು ಮದುವೆ ಗಂಡು, ಅರ್ಥಾತ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಆದ್ರೆ ಮಾವನೆ ಹೆಂಡ್ತಿಯನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಕಟ್ಟೊ ಶಾಸ್ತ್ರ ಎಲ್ಲೂ ನೋಡಿಲ್ವಲ್ಲಾ ? ‘ಅದೇನ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಕಡೆ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಸಂಪ್ರದಾಯಾನಾ ?’ ಅಂತ ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸಿದರೂ ಅದು ಬರಿ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಅಷ್ಟೆ, ಅಲ್ದೆ ಅದರಿಂದ ವಿಷಯಾಂತರನೂ ಆಗುತ್ತೆ ಅನಿಸಿ ಅದನ್ನಲ್ಲೆ ಕೈ ಬಿಟ್ಟು ಮೂಲ ವಿಷಯವನ್ನೆ ಕೆದಕಿದೆ..

‘ ಅಯ್ಯೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಅವೆಲ್ಲಾ ಇನ್ನು ಎಲ್ಲಿರುತ್ತೊ..? ಪಂಚೆ ಗಿಂಚೆ ಎತ್ತಿಟ್ಕೊಂಡಿದ್ರೂ ಬೂಷ್ಟು ಕಟ್ಕೊಂಡ್ ಹಾಳಾಗಿರುತ್ತೊ ಏನೊ.. ಇನ್ನು ಆಗ ಕೊಟ್ಟಿದ ಉಂಗುರ ಈಗ ಕಿರು ಬೆರಳಿಗೂ ಆಗಲ್ಲಾ’ ಸುಮಾರು ಐದಾರು ಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರಬಹುದಾದ ಅವನ ಬೆರಳನ್ನೆ ನೋಡುತ್ತ ಮುಂದುವರೆಸಿದೆ..’ ಅದೂ ಸಾಲದು ಅಂತ ನೀ ಕೊಟ್ಟೆ ವಾಪಸ್ಸು ಅಂತಾನೆ ಇಟ್ಕೊ.. ಅವರಿಗೇನು ಖುಷೀಲಿ ತೊಗೋತಾರೆ ಬಂದಷ್ಟು ಚಿನ್ನ ಬರ್ಲೀ ಅಂತಾ’

‘ ಅದು ನನಗೂ ಗೊತ್ತು ಸಾರ್.. ನಾನಷ್ಟು ಅನಾಡೀ ನಾ? ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳ್ಬಿಟ್ಟೆ ಸಾರ್.. ಪುಕ್ಕಟೆ ಸಿಕ್ತು ಅಂತ ಖುಷೀಲಿ ಎದ್ದು ಬಿದ್ದು ತೊಗೊಂಬಿಡ್ಬೇಡಿ.. ಇದು ಬರಿ ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ ಮಾತ್ರಾ ಅಂದೆ..’

‘ಹಾಂ ?’

‘ ಹೂಂ ಸಾರ್..’

‘ ಇನ್ನು ಖುಷಿಯಾಗಿ ‘ಇನ್ನೇನು ? ಮದುವೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಸಾಮಾನು, ರೇಷ್ಮೇ ಸೀರೆ, ಮಗಳಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಬಂಗಾರ.. ಎಲ್ಲಾನೂ ‘ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ’ ಮಾಡ್ತೀರಾ? ‘ ಅಂತ ಕೇಳಿರ್ಬೇಕು …’

‘ ಎಗ್ಸಾಕ್ಟಲಿ ಸಾರ್.. ವರ್ಡು ಟು ವರ್ಡು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ್ರೂ..’

‘ ನೀ ಪೆದ್ದು ಪೆದ್ದಂಗೆ ಅದಕೂ ಹೂ ಅಂದ್ಯಾ?’

‘ ಹೂ ಅಂದೆ ಸಾರ್.. ಆದ್ರೆ ಪೆದ್ದು ಪೆದ್ದಾಗಿ ಅನ್ಲಿಲ್ಲಾ.. ಹೌದು ಅದೂ ರಿಟರ್ನ್ ಆಗುತ್ತೆ.. ಆದ್ರೆ ಅದು ಸೆಕೆಂಡ್ ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂದೆ..’ ಎಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

ನನಗೆ ಇದು ಅನ್ ಎಕಪೆಕ್ಟೆಡ್ ಟರ್ನ್.. ‘ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಸೀಮ್ಸ್ ಟು ಬಿ ಅಪ್ ಟು ಸಮ್ ಥಿಂಗ್’ – ಅಂತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅನುಮಾನ ಬಂತು..

‘ ಅವರಿಗು ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಕುತೂಹಲ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ – ಈ ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ ವಿಷಯಾ ಸಾಕು.. ಫೈನಲ್ ಸೆಟಲ್ಮೆಂಟ್ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ ಅಂದ್ರಾ ?’ ಎಂದೆ.

‘ ಸಾರ್.. ನೀವೇನಾದ್ರೂ ನಮ್ಮ ಮಾವನಿಗೆ ರಿಲೇಷನ್ನಾ ? ಮತ್ತೆ ಅವರು ಕೇಳಿದ ಹಾಗೆ ವರ್ಡು ಟು ವರ್ಡು ಹೇಳ್ತಿದೀರಾ?’ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಟ್ರಾಕ್ ಬದಲಿಸ ಹೋದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನನ್ನು ತಡೆದು, ‘ ಅದು ಸೆಕೆಂಡರಿ ಟಾಪಿಕ್ .. ಫಸ್ಟ್ ಕನ್ಕ್ಲೂಡ್ ದಿಸ್ ಟಾಫಿಕ್’ ಎಂದೆ..

‘ ಸರಿ ಸಾರ್.. ಹೇಳ್ಬಿಡ್ತೀನಿ.. ಅವ್ರೂ ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದ್ರೂ.. ನಾನು ಹೇಳ್ದೆ ‘ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ ಎಲ್ಲಾ ವಾಪಸ್ ಕೊಟ್ ಮೇಲೆ ಉಳಿದಿದ್ದೇನು ? ನಿಮ್ಮ ಮಗಳು, ಮೊಮ್ಮಗಳು ತಾನೆ ? ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಅದೇ ‘ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ’ ಸ್ಕೀಮಲ್ಲಿ ವಾಪಸ್ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತೀನಿ… ಇಷ್ಟು ವರ್ಷದ ಮೈಂಟೆನೆನ್ಸ್ ಚಾರ್ಜು ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಸೆಪರೇಟು ಬಿಲ್ ಲಾಯಾರು ಮುಖಾಂತರ ಕಳಿಸ್ತೀನಿ’ ಅಂದೆ ಸಾರ್.. ಸಿರಿಯಸ್ಸಾಗಿ .’ ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಾಂಬ್ ಶೆಲ್ ಹಾಕಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..!

ನಾನೂ ಭೂಕಂಪವಾದವನಂತೆ ಎಗರಿಬಿದ್ದು ‘ ಹಾಂ!’ ಎಂದು ಉದ್ಗಾರ ತೆಗೆದೆ, ಕೈಲಿದ್ದ ತೇತಾರೆಯ ಮಿಕ್ಕ ಚೂರನ್ನು ಕೈ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಚೆಲ್ಲಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ.. ಅದನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜೋಬಿನಿಂದೊಂದು ನ್ಯಾಪ್ಕಿನ್ ಕೊಡುತ್ತ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ‘ ಬಿಲ್ಕುಲ್ ಅವರೂ ಹೀಗೆ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದಿರಬೇಕು ಸಾರ್..’ಕಾಫಿ ಯಾಕ್ರಿ ಮೈ ಮೇಲ್ ಚೆಲ್ಕೊಂಡ್ರಿ’ ಅಂತ ನಮ್ಮತ್ತೆ ವಾಯ್ಸ್ ಕೇಳಿಸ್ತಿತ್ತು.. ‘

‘ಸರಿ ಹಾಳಾಯ್ತು.. ಆಮೇಲೇನಾಯ್ತು.. ಹೇಳು..’

‘ ಸಾರ್ ಟು ಮೇಕ್ ದ ಲಾಂಗ್ ಸ್ಟೋರಿ ಶಾರ್ಟ್ – ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ಸೀರಿಯಸ್ಸಾಗಿನೆ, ಬರಿ ಜೋಕ್ ಅಲ್ಲಾ ಅಂತ ಅವರಿಗು ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಸಾರ್..’

‘ಓಹೋ..!’

‘ ಕೊನೆಗೊಂದು ಕಾಂಪ್ರಮೈಸಿಗೆ ಬಂದವರ ಹಾಗೆ.. ‘ಪೋನಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಬೇಡಾ.. ಅದೇನೇನು ವಾಪಸ್ ಮಾಡ್ಬೇಕೂಂತಿದಿರೊ ಎಲ್ಲಾನೂ ಕರ್ಕೊಂಡು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬನ್ಬಿಡಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ.. ಎಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲೆ ಕೂತು ಮಾತಾಡೋಣ.. ಏನೇನು ಶಾಂತಿಯಾಗ್ಬೇಕೊ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡಿಸೋಣ.. ‘ ಅಂದ್ರೂ ಸಾರ್..

‘ಸರೀ ನೀ ಹೂ ಅಂದು ಹೊರಟ್ಬಿಟ್ಯಾ? ‘

‘ಸುಮ್ನೆ ಎಲ್ ಹೊರಡ್ತೀನಿ ಸಾರ್..? ಟಿಕೆಟ್ ಖರ್ಚೇನು ಅವರ ತಾತನ ಮನೆಯದಾ?.. ನಾನಂತು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ದುಡ್ಡು ಹಾಕಿ ವೇಸ್ಟ್ ಮಾಡಲ್ಲಾ.. ಬೇಕೂಂತಿದ್ರೆ ಅವರೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ಕರೆಸ್ಕೊಳ್ಳಲಿ ಅಂದೆ’

‘ ಹೂಂ ಅಂತ ಒಪ್ಕೊಂಡ್ಬಿಟ್ರಾ?’

‘ ಹೂ ಸಾರ್.. ಒಪ್ಕೊಳೋದೇನು ಬಂತು ? ಆಗ್ಲೆ ಬುಕ್ ಮಾಡಿ ಆನ್ಲೈನ್ ಟಿಕೆಟ್ಟು ಕಳಿಸ್ಬಿಟ್ಟಿದಾರೆ.. ನಾವು ಹೋಗೊದಷ್ಟೆ ಬಾಕಿ..’ ಎಂದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಠೀವಿಯ, ಸಂತಸದ ದನಿಯಲ್ಲಿ..

ನಾನು ತಲೆ ಚೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ , ‘ ಕರ್ಮ ಕರ್ಮ … ರಾಮ್ರಾಮಾ… ! ಸರಿ ಹೋಗು ಹೋಗಿ ಬಾ.. ಅಲ್ಲೇನು ನಿನಗೆ ದೀಪಾವಳಿ ಆಗುತ್ತೊ ಮಾರಿ ಹಬ್ಬಾ ಕಾದಿರುತ್ತೊ ಯಾರಿಗ್ಗೊತ್ತು.. ನಿನ್ನ ಅದೃಷ್ಟವಿದ್ದಂತಾಗಲಿ’ ಎಂದೆ ಸಂತಾಪಭರಿತ ಕನಿಕರದ ದನಿಯಲ್ಲಿ..

ನಾನು ಹಾಗನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಯಾಕೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಸಂತಸದ ಬಲೂನಿಗೆ ಪಿನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದಂತಾಗಿ, ‘ ಯಾಕೆ ಸಾರ್..? ಎನಾದ್ರೂ ಎಡವಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ನಾ?’ ಅಂದ ತುಸು ಖಿನ್ನತೆ, ಆತಂಕದ ದನಿಯಲ್ಲಿ.

‘ ಇಲ್ವಾ ಮತ್ತೆ? ಅಲ್ಲಯ್ಯಾ.. ದೀಪಾವಳಿಗ್ ಮುಂಚೆ ದಿವಾಳಿಯಾಗೊ ಇಂತ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಐಡಿಯಾಗೆ ತಲೆ ಕೊಡೊಕ್ ಮುಂಚೆ ಒಂದ್ಸಾರಿ ನನ್ನ ಜತೆ ಆಗು ಹೋಗು ಡಿಸ್ಕಸ್ ಮಾಡ್ಬಾರ್ದಾ? ಪೆದ್ದಂಭಟ್ಟ.. ಊರಿಗೆ ಬಾ ಅಂದಾಗಲೆ ಅನುಮಾನ ಬರ್ಬೇಕೂ.. ಏನಿದ್ರೂ ಇಲ್ಲೆ ಸೆಟಲ್ ಮಾಡಿ ಅನ್ನೋದಲ್ವಾ? ಹೋಗ್ಲಿ ಅವರೆ ಟಿಕೆಟ್ ಹಾಕಿ ಕರೆಸ್ಕೊಳೊಕೆ ಹೊರಟಿದಾರೇಂದ್ರೆ ಭಾರಿ ಪ್ಲಾನೇ ಹಾಕಿರ್ಬೇಕು.. ಬರ್ಲಿ ನನ್ ಮಗ ಮೊದ್ಲು ಒದ್ದು ಬುದ್ಧಿ ಕಲ್ಸೋಣಾ ಅಂತಾ’

‘ ಅಯ್ಯೊ.. ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಹೆದರಿಸ್ಬೇಡಿ ಸಾರ್.. ಹೀಗೆ ‘ ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸೀ’ ಸ್ಕೀಮ್ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಹೆದರ್ಕೊಂಡು ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಹೊಸದಾಗಿ ಏನಾದ್ರೂ ಕೊಡ್ತಾರೆ.. ಹೇಗೂ ರಿಟೈರಾಗಿ ವಾಪಸ್ ಇಂಡೀಯಾಗೆ ಹೋಗ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಒಂದು ಸೈಟೊ ಮನೇನೊ ಗಿಟ್ಟುತ್ತೆ..ರಿಟೈರ್ಮೆಂಟ್ ಪ್ಲಾನ್ ಸರಿಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂತ ದೊಡ್ಡ ವಿಶನ್ ಇಟ್ಕೊಂಡ್ ಹೀಗ್ ಮಾಡ್ದೆ ಅಷ್ಟೆ..’

‘ ಅಯ್ಯೊ ಮನೆ ಹಾಳು ಬುದ್ಧಿಯವನೆ.. ಅದೆಲ್ಲಾ ಬೇಕೂಂದ್ರೆ ಯಾರಾದ್ರೂ ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ ಐಡಿಯಾ ಮಾಡ್ತಾರೇನೊ..? ಇವೆಲ್ಲಾ ಸೆಂಟಿಮೆಂಟಲ್ ಮ್ಯಾಟರ್ಸ್.. ಲವ್ ಬರೋ ಹಾಗೆ ರಿಲೇಷನ್ಷಿಪ್ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಗಿಟ್ಟಿಸ್ಕೊ ಬೇಕೂ.. ನೀ ಮಾಡಿರೊ ತರಕ್ಕೆ ಈಗ ಏನಾಗುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ? ‘

‘ ಏನಾಗುತ್ತೆ ಸಾರ್..’

‘ ಅವರು ಯಾವುದಾದರು ಲಾಯರನ್ನ ಕನ್ಸಲ್ಟ್ ಮಾಡಿರ್ತಾರೆ.. ನಿನ್ ಮೇಲ್ ಯಾವ್ಯಾವ ಕೇಸ್ ಹಾಕ್ಬೋದ್ ಅಂತ.. ನೀನು ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲಿದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಕ್ರಮ ಅವರ ಜುಡಿಸ್ಟ್ರಿಕ್ಷನ್ನಿಗೆ ಬರಲ್ಲಾ.. ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಕೀಮು ಹಾಕಿ ನಿನ್ನ ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆಸ್ಕೋತಾ ಇದಾರೆ.. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದ್ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಅವರ ಜೋನೇ.. ಏನ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ನಡೆಯುತ್ತೆ..’

‘ ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾರೇಂತೀರಾ ಸಾರ್..’ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಅಳುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಕೇಳಿದ..

‘ ಏನು ಮಾಡೊದೇನು ಬಂತೂ? ನೀ ಹೆಂಗೆ ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸೀ ಅಂತ ಅವರ ಮಗಳು ಮೊಮ್ಮಗಳನ್ನ ಕೊಡೋಕ್ ಹೋದ್ಯೊ ಅವರೂ ಹಾಗೇನೆ ಅದೇ ಲಾಜಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ‘ ನೀನು ಅವರ ಮಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಅವಾರ್ಡು.. ಈಗ ಕಸ್ಟಮರ್ ಸ್ಯಾಟಿಸ್ ಫ್ಯಾಕ್ಷನ್ ಇಂಡೆಕ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಫೇಲ್ಯೂರು ನೋಟಿಸ್ ಬಂದಿರೋದ್ರಿಂದ ಅವರೂ ನಿನ್ನನ್ನ ನಿಮ್ಮಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ‘ ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ ಸ್ಕೀಮಲ್ಲೆ’ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡ್ತೀವಿ ಅಂತಾರೆ..’

‘ ಅಯ್ಯೊ.. ನನಗೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನೆ ಬದುಕಿಲ್ವಲ್ಲಾ ಸಾರ್? ಯಾವಾಗಲೊ ಶಿವನ ಪಾದ ಸೇರ್ಕೊಂಡ್ರು..’ ಹತಾಶೆಯ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನುಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

‘ ಅದಿನ್ನು ಡೇಂಜರೂ.. ಈಗ ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಡ್ಯಾಮೇಜ್ ಸೇಟಲ್ಮೆಂಟೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ತಲೆಗೆ ಬರುತ್ತೆ….’

‘ ಡ್ಯಾಮೇಜು ಎಂತಾದೂ ಸಾರ್.. ?’

‘ ಇನ್ನೆಂತದ್ದು.. ? ನೀನು ಪರ್ಮನೆಂಟ್ ‘ಸೇಲ್ ಡೀಡ್’ ಅಂತ ತಪ್ಪು ತಿಳ್ಕೊಂಡು ಅವರ ಮಗಳನ್ನ ಮದ್ವೆ ಆಗಿದೀಯಾ.. ಆದರೆ ಅದು ಆಕ್ಚುವಲೀ ‘ಲೀಸಿಗೆ’ ಅರ್ಥಾತ್ ಭೋಗ್ಯಕ್ಕಷ್ಟೆ ಕೊಟ್ಟ ಪ್ರಿವಿಲೇಜು.. ಆದರೆ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನ ಪೂರಾ ಡ್ಯಾಮೇಜು ಮಾಡಿ, ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಮಗಳೂ ಅನ್ನೊ ‘ಅನ್ ಆಥರೈಸ್ಡ್ ಕನ್ಸ್ಟ್ರಕ್ಷನ್ನು’ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದೂ ಅಲ್ದೆ, ಈಗ ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ ಅನ್ನೊ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಳಚಿ ಕೈ ತೊಳ್ಕೊಂಡು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸ್ಕೊಳೋಕ್ ನೋಡ್ತಾ ಇದಾನೆ, ವರದಷಿಣೆ ಕಿರುಕುಳ ಕೊಡ್ತಾ ಇದಾನೆ ಅಂತೆಲ್ಲ ನೂರೆಂಟು ಪೀನಲ್ ಕೋಡ್ ನಂಬರ್ ಹುಡುಕಿ ಕೇಸ್ ಜಡೀತಾರೆ.. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಸಿಂಗಾಪುರಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸು ಬರೋದನ್ನೂ ಕೂಡಾ ಮರ್ತುಬಿಡಬೇಕು..’

‘ಅಯ್ಯೊ ಅದ್ಯಾಕೆ ಮರೀಬೇಕು ಸಾರೂ..?’

‘ಮತ್ತೆ? ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ರೆಸಿಡೆನ್ಸ್ ಸ್ಟೇಟಸ್ ಆದ್ರೂ, ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟು ಇಂಡಿಯಾದು ತಾನೆ ? ಅಲ್ಲೇನೊ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ಕೇಸ್ ಬಿತ್ತು ಅಂದ್ರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಸುಮ್ನೆ ಕೂತ್ಕೋತಾರಾ? ಯಾವುದೋ ಎಡವಟ್ಟು ಗಿರಾಕಿ ಇರಬೇಕು ಅನ್ಕೊಂಡು ಮೊದಲು ಸ್ಟೇಟಸ್ ಕಿತ್ತಾಕ್ತಾರೆ.. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿನಗೆ ಪರಪ್ಪನ ಅಗ್ರಹಾರದ ಜೈಲೆ ಗತಿ.. ಮುದ್ದೇ, ನೀರು ಸಾರನ್ನ, ಪೋಲೀಸ್ ಬೆತ್ತದಲ್ಲಿ ಕುಂಡಿಗೇಟು.. ರಾಮಾ ರಾಮಾ ..ನಿಂಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಾ ?’ ಎಂದೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭೀಕರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ..

ಆ ಮಾತು ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪೂರ್ತಿ ಮ್ಲಾನವದನನಾಗಿ ಕೂತುಬಿಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ, ಅರ್ಧ ಕುಡಿದ ತೇತಾರೆಯನ್ನೂ ಹಾಗೆ ಬಿಟ್ಟು.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ತಲೆಯೆತ್ತಿ,

‘ ಹಾಗಾದ್ರೆ ನನ್ನಿನೇನ್ ಮಾಡು ಅಂತೀರಾ ಸಾರ್?’ ಎಂದ ದೈನ್ಯದ ದನಿಯಲ್ಲಿ..

‘ ಮಾಡೋದೇನು..? ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೊಚ್ನೆ ಮಾಡು.. ನನಗೇನೊ ಇಂಡಿಯಾ ಟ್ರಿಪ್ ದೀಪಾವಳಿ ಬಂಪರಿಗಿಂತ, ಸಿಂಗಪೂರು ದೀಪಾವಳಿ ಸೇಲಲ್ಲಿ ‘ದಿವಾಳಿ’ ಆಗೋದೆ ಸೇಫ್ ಅನ್ಸುತ್ತೆ..’ ಎಂದೆ, ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಬಿಡುತ್ತಾ. ಆಗ ತಟ್ಟನೆ ಮೇಲಕ್ಕೆದ್ದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ,

‘ ಸರೀ ಸಾರ್.. ನಾ ಹೋಗ್ಬರ್ತೀನಿ ‘ ಎಂದ..

‘ ಎಲ್ಲಿಗೆ.. ಮನೆಗಾ..? ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಅವಸರದಲ್ಲಿ..?’

‘ ಹೂಂ ಸಾರ್.. ಮನೆಗೆ… ಇವತ್ತೊಂದೆ ದಿನ ವೀಕೆಂಡ್ ರಜೆ ಉಳ್ಕೊಂಡಿರೋದು.. ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನ ಇವತ್ತೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ದೀಪಾವಳಿ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿಬಿಡ್ತೀನೀ.. ‘

‘ ಮತ್ತೆ.. ಇಂಡಿಯಾ ಟ್ರಿಪ್..?’

‘ ಇಲ್ಲಾ ಸಾರ್..ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತೀನಿ.. ನಾನೆ ಅವರಿಗೊಂದಷ್ಟು ದುಡ್ಡು-ಗಿಪ್ಟು ಕಳಿಸಿ ಕೈ ತೊಳ್ಕೊಂಡ್ ಬಿಡ್ತೀನಿ.. ಸಾರಿ ಹೇಳ್ಬಿಟ್ಟು..’ ಎಂದ. ದನಿಯಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ರೀ ಇಂಬರ್ಸ್ಮೆಂಟ್ ಪ್ಲಾನ್ ಫ್ಲಾಪ್ ಆದ ಬಗ್ಗೆ ಮಹಾನ್ ನಿರಾಶೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

‘ ಅಲ್ ದ ಬೆಸ್ಟ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಹ್ಯಾಪೀ ದೀಪಾವಳಿ.. ಇನ್ನು ಅರ್ಧಾ ತೇತಾರೈ ಹಾಗೆ ಉಳ್ಕೊಂಡಿದೆ ಕುಡಿದು ಹೋಗು ಹೋಗ್ಲೀ…? ‘

‘ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಸಾರ್.. ಹ್ಯಾಪಿ ದೀಪಾವಳಿ.. ಟೀ ಬೇಡಾ ಸಾರ್.. ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದು ಇಲ್ಲೇ ಕುಡೀತೀವಿ.. ಈಗಾಗ್ಲೆ ಗುದುಗುಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಗಡಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ ಕೂತಿದಾಳೆ .. ಅವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ಶಾಂತಿ ಆಗ್ಬೇಕು ಮೊದಲು..’ ಎಂದವನೆ ನಾಗಾಲೋಟದಲ್ಲಿ ದೌಡಾಯಿಸಿದ ಬಸ್ಟಾಪಿನತ್ತ..

ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಇಡೀ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಮೂವಿ ಫ್ಲೇಕ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪ್ ಕಾರ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತ ಪಿಕ್ಚರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡು ‘ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಅವಾರ್ಡ್ ವಾಪ್ಸಿ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್’ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖಾಂತವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸಿ ನಿರಾಳವಾಯ್ತು.. ದೂರದಿಂದಲೆ ‘ಹ್ಯಾಪಿ ದೀಪಾವಳಿ ‘ ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನುಡಿದು ನಾ ಮನೆಯತ್ತ ನಡೆದೆ, ಮಗನ ಜತೆ ಸಿಂಗಪುರದ ಸದ್ದು ಮಾಡದ ಪಟಾಕಿಗಳನ್ನು ಉರಿಸಿ, ದೀಪಾವಳಿ ಆಚರಿಸೋಣವೆಂದು..

(ಎಲ್ಲರಿಗು ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಅಂಡ್ ಕೋ ನ ದೀಪಾವಳಿ ಶುಭಾಶಯಗಳು !)

Thanks and best regards,
Nagesha MN

00406. ಲಘುಹರಟೆ: ಗಡಿಯಾಚೆಯ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ…! (0009)


00406. ಲಘುಹರಟೆ: ಗಡಿಯಾಚೆಯ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ…!
______________________________

(2015, ನವೆಂಬರ ತಿಂಗಳ ಸಿಂಗಪುರ ಕನ್ನಡ ಸಂಘದ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ ಸಿಂಚನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ)

ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆದು ಬಂದು ಆ ಕಾಲು ಹಾದಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿದೆ, ಇದಾವ ಜಾಗವೆಂದು. ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲು ನೇರ ವಿಶಾಲವಾದ ಅಂಗಣವೊಂದಕ್ಕೆ ಕರೆ ತಂದು ಅಲ್ಲಿ ನಡುವಲಿದ್ದ ಧ್ವಜ ಸ್ತಂಭವೊಂದರ ಹತ್ತಿರ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಇದಾವುದಪ್ಪಾ ಈ ಧ್ವಜ ಸ್ತಂಭ ಎಂದು ತಲೆಯೆತ್ತಿ ಮೇಲೆ ನೋಡಿದರೆ ಅರೆ! ವಿಶಾಲ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಹಳದಿ ಕೆಂಪಿನ ಬಣ್ಣದ ಕನ್ನಡ ಬಾವುಟ..! ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಪಟಪಟನೆ ಹಾರಾಡುತ್ತ ಲಯಬದ್ದವಾಗಿ ನಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕನ್ನಡ ರಾಜರಾಜೇಶ್ವರಿಯೆ ಖುಷಿಯಿಂದ ನಲಿದಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಯ್ತು. ಆ ಖುಷಿ ತಂದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಎದೆ ತುಂಬಿದ ಭಾವಕ್ಕೆ ಉಕ್ಕಿ ಜಾಗೃತವಾದ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನ ನನಗರಿವಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಒಂದು ‘ಸೆಲ್ಯೂಟ್’ ಆಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೂರದಿಂದ ಕೇಳಿಸಿತ್ತು ಪರಿಚಿತ ದನಿಯೊಂದು..

” ಏನ್ ಸಾರ್.. ಕನ್ನಡಾಂಬೆಗೆ ಸಾಫ್ ಸೀದಾ ಸಲಾಮ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀರಾ ? ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಅಂತ ನಿಮಗೂ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿತಾ? ” ಎಂದ ಅರ್ಧ ಕನ್ನಡ ಮಿಕ್ಕರ್ಧ ನಾನ್-ಕನ್ನಡ ಬೆರೆತ ದನಿ ಕೇಳಿಸಿತು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಕನ್ನಡಾ-ನಾನ್ ಕನ್ನಡ ಜನರ ಹಾಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ಭಾಷೆ ಬೆರೆಸಿ ಕಲಸು ಮೇಲೋಗರ ಮಾಡಿ, ಕಾಕ್ ಟೈಲ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅದು ಗುಬ್ಬಣ್ಣನೆ ಇರಬೇಕು ಅನಿಸಿತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾನು ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತ ‘ನನ್ನ ಮಗ ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲೆ ಬಟ್ಲರು ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ’ ಎಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ತಿದ್ದಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ‘ಅದು ಬಟ್ಲರು ಕನ್ನಡ ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್.. ಬೆಂಗಳೂರು ಕನ್ನಡಾ ಅನ್ನಿ..’ ಎಂದು ಜ್ಞಾನೋದಯ ಮಾಡಿಸಿದ್ದ. ನಾನು ಏನೂ ಅರ್ಥವಾಗದೆ ಮಿಕಮಿಕ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ,

“ಯಾಕ್ ಸಾರ್.. ಕಣ್ಕಣ್ಣು ಬಿಡ್ತೀರಾ ? ನಾನ್ ಮಾತಾಡೋ ಕನ್ನಡಾ ನೋಡಿದ್ರೆ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ವಾ? ಬಟ್ಲರು ಕನ್ನಡಕ್ಕು ಬೆಂಗಳೂರು ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ ಇರೊ ವ್ಯತ್ಯಾಸ? ಹೋಗ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ವಿಷಯ ಬಿಡಿ ಸಾರು.. ಪರದೇಶದಲ್ಲಾಡೊ ಕನ್ನಡ ತಾನೆ ಏನು ಕಮ್ಮಿ ಅಂತಿರ ? ಅದಕ್ಕೆ ತಾನೆ ಅದನ್ನ ‘ಪರದೇಶಿ ಕನ್ನಡ’ ಅನ್ನೋದು…?” ಎನ್ನುತ್ತ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದಾ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.

” ಸಾಕ್ ಸುಮ್ನಿರೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಹಾಗೆಲ್ಲ ಹೊರನಾಡು, ಹೊರದೇಶದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಬಗ್ಗೆ ಕಳಪೆ ಮಾತಾಡಬೇಡ.. ಹಾಗೆ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನೋಡೊದಾದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಸಿಂಗಪುರದ ಕನ್ನಡಿಗರ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನನೆ ನಾಡಿನ ಅಚ್ಚಗನ್ನಡಿಗರ ಅಭಿಮಾನಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ತೂಕ ಜಾಸ್ತಿ, ಗೊತ್ತಾ? ಊರು ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಬಂದಿದ್ರೂ ನಮ್ಮ, ನಾಡು, ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ, ನಮ್ಮೂರು, ನಮ್ಮ ಜನ ಅಂತಾ ಒದ್ದಾಡ್ತಾ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ, ದೀಪಾವಳಿ ಅಂತೆಲ್ಲ ಹಬ್ಬ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನ ತೋರಿಸ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತಾ? ಅಷ್ಟೇ ಯಾಕೆ ಸಿಂಗನ್ನಡಿಗ ಎಂದ್ರೆ ‘ಸಿಂಹ – ಕನ್ನಡಿಗ’ ಅರ್ಥಾತ್ ಸಿಂಹದೆದೆಯ ಕನ್ನಡಿಗರು ಅಂತರ್ಥ ಗೊತ್ತಾ? ” ಎಂದೆ, ಅವನನ್ನೆ ಲೇವಡಿ ಮಾಡುತ್ತ.

” ಏನ್ ಸಿಂಗವೊ, ಏನೊ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ನೀವು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ‘ಕನ್ನಡ ಕಲಿ’, ‘ಬನ್ನಿ ಮಾತಾಡೋಣ’ ಅಂತೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದು ನಿಜವೆ.. ಆದ್ರೆ ನಾನು ಈ ಮಾತು ಹೇಳೋಕ್ ಒಂದು ಕಾರಣ ಇದೆ ಸಾರ್..” ಬಡಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಬಗ್ಗದವನಂತೆ ತನ್ನ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದೆ ನುಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.

” ಏನಪ್ಪಾ ಅಂತಾ ಮಹಾನ್ ಕಾರಣ…? ಈ ತರ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ಸ್ ಇನ್ಯಾವ್ ದೇಶದ ಕನ್ನಡ ಸಂಘದವರು ಅರೆಂಜ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ ತೋರ್ಸು ನೋಡೋಣ..? ದುನಿಯಾದಲ್ಲೆ ಯುನಿಕ್ಕೂ ಗೊತ್ತಾ ಈ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮು..?” ”

” ಅದು ಮಾತ್ರ ‘ಏಕ್ ಮಾರ್.. ದೋ ತುಕಡಾ’ ತರ ಮಾತು ಬಿಲ್ಕುಲ್ ನಿಜ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಆದರೆ ನಾನು ಹೇಳೋಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ..”

” ಅದೇನಪ್ಪಾ ಅಂಥಾ ವಿಷಯ ?”

” ಸಾರ್ ಹೀಗೆ ಮೊನ್ನೆ ನಮ್ ಏರಿಯಾದಲ್ಲಿದ್ದ ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡೊ ಫ್ಯಾಮಿಲಿಗಳ್ದೆಲ್ಲ ಒಂದು ‘ಗೆಟ್ ಟುಗೆದರ್’ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ ಅಟೆಂಡ್ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಸಾರ್..”

“ಸರೀ..? ಹೋಗಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳಕ್ ಅದು ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಛಾನ್ಸ್ ಅಲ್ವಾ..? ”

” ನಾನು ಹಾಗೇ ಅನ್ಕೊಂಡು ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್ಗೇನೊ ಹೋದೆ ಸಾರ.. ಹೋದದ್ದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಒಳ್ಳೆ ತಿಂಡಿ, ಕಾಫಿ, ಸ್ವೀಟು ಎಲ್ಲಾನು ಬೊಂಬೊಟಾಗೆ ಅರೇಂಜ್ ಮಾಡಿದ್ರೂನ್ನಿ..” ಆ ತಿಂಡಿ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲೆ ಅರ್ಧ ಹೋದ ಕೆಲಸ ಆದಂತೆ ಎನ್ನುವವನಂತೆ ರಾಗವೆಳೆದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.

” ಅಯ್ಯೊ..ಇನ್ನೇನ್ ಮತ್ತೆ ? ತಿಂಡೀನು ಅರೆಂಜ್ ಮಾಡಿದ್ರೂ ಅಂದ್ಮೇಲೆ ನಿನ್ನದಿನ್ನೇನಪ್ಪ ಕಂಪ್ಲೈಂಟೂ..?”

” ಅದೇ ಸಾರ್.. ಬೇಜಾರು ಆಗಿದ್ದು..ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ, ಆನಂದವಾಗಿ ಕೇಳೋಣ ಅಂದ್ರೆ – ಶುರುಲೇನೊ ಎಲ್ಲಾ ‘ನಮಸ್ಕಾರಾ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೀರಾ? ‘ ಅಂತ್ಲೆ ಶುರು ಹಚ್ಕೊಂಡ್ರು..”

“ಮತ್ತೆ?”

” ಮತ್ತಿನ್ನೇನು ? ಒಂದೆರಡು ವಾಕ್ಯ ಆಡೋಕಿಲ್ಲ… ಇರೋ ಬರೊ ಕನ್ನಡವೆಲ್ಲ ಡ್ರೈ ಆದವರಂಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಇಂಗ್ಲಿಷು, ಹಿಂದಿ, ಗಿಂದಿ ಅಂತ ‘ವಾಟ್ ಯಾರ್ ? ಯೂ ನೋ ವಾಟ್?’ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಏನೇನೊ ವರ್ಶನ್ ಶುರು ಮಾಡಿಬಿಡೋದಾ? ನನಗೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಯಾವ ಕನ್ನಡ ಅಂತ ಹೇಳ್ಬೇಕೂಂತ್ಲೆ ಗೊತ್ತಾಗ್ಲಿಲ್ಲ.. ಅದಕ್ಕೇನು ಬಟ್ಲರ ಕನ್ನಡಾ ಅನ್ಬೇಕೊ, ಬೆಂಗ್ಳೂರು ಕನ್ನಡ ಅನ್ಬೇಕೊ, ಪರದೇಶಿ ಕನ್ನಡ ಅನ್ಬೇಕೊ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಕನ್ಫ್ಯೂಸ್ ಆಗಿ ಪುಲ್ ಡೌಟಾಗೋಯ್ತು ಸಾರ್..” ಎನ್ನುತ್ತಲೆ ತನ್ನ ಕನ್ನಡಾಂಗ್ಲ ಭಾಷಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ತನ್ನರಿವಿಲ್ಲದವನಂತೆ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

ನಾನು ಒಂದು ನಿಮಿಷ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ. ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಹೇಳೊದರಲ್ಲೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸತ್ಯವೇನೊ ಇದೆ ಅನಿಸಿದರು, ಅದು ಬರಿ ‘ಅರ್ಧಸತ್ಯ’ ಮಾತ್ರ ಅನಿಸಿತು..

“ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೀನು ಹೇಳೋದು ಪೂರ್ತೀ ನಿಜವಲ್ಲಾ ಬಿಡೋ.. ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿರೊ ಜನರೆಲ್ಲಾ ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಲೆಯಿಂದ ಊರು, ಕೇರಿ, ದೇಶ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದು ಸೇರ್ಕೊಂಡಿರೋರು ತಾನೆ?”

” ಹೌದು..?”

” ಅಂದ್ಮೇಲೆ.. ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಮರಿಯೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲೆ ಹುಟ್ಟಿ, ಇಲ್ಲೆ ಬೆಳೆದು, ಇಲ್ಲೆ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ ತಾನೆ ?”

” ನಾನು ಇಲ್ಲಾಂದ್ನಾ ಸಾರ್..?”

” ಅಂದ್ಮೇಲೆ ಅವರೆಲ್ಲ ಊರಲ್ಲಿರೋರ ತರ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯೋಕಾಗ್ಲಿ, ಮಾತಾಡೋಕಾಗ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಾ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..?”

” ಇಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋದೇನೊ ನಿಜಾ ಸಾರ್.. ಆದ್ರೆ ಊರಲ್ಲಿರೋರು ಏನು ಕಮ್ಮಿಯಿಲ್ಲಾ ಬಿಡಿ, ಟುಸುಪುಸ್ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬರ್ಲಿ ಅಂತ ಕಾನ್ವೆಂಟಿಗೆ ತಗೊಂಡು ಹೋಗಿ ಹಾಕ್ತಾರೆ.. ಅಲ್ ಕಲಿಯೊ ಕನ್ನಡಾನೂ ಅಷ್ಟರಲ್ಲೆ ಇದೆ..”

” ಅಲ್ಲಿ ಮಾತಿರ್ಲಿ..ಇಲ್ಲಿದನ್ನ ಕೇಳೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಆ ಮಕ್ಕಳ ಜತೆ ಮಾತಾಡ್ಬೇಕಂದ್ರೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಲ್ ತಾನೆ ಮಾತಾಡ್ಬೇಕು ? ಅವುಕ್ಕು ಎಲ್ಲಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥ ಆಗ್ಲೀ ಅಂತ ಗಂಡ ಹೆಂಡ್ತೀನು ಇಂಗ್ಲಿಷಲ್ಲೆ ಮಾತಾಡ್ಕೋಬೇಕು ಅಲ್ವಾ ?..”

“ಹೌದು ಸಾರ್..ಅದೇನೊ ನಿಜಾ..” ತನ್ನ ಮನೆಯ ಸ್ವಂತ ಅನುಭವವನ್ನೆ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಅದನ್ನೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವವನಂತೆ ಕಣ್ಣು ಮಾಡಿ ನುಡಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.

” ಅಂದ್ಮೇಲೆ..ದಿನಾ ಆಡಿ ಆಡಿ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಇರದ ಭಾಷೇನಾ ಯಾವಾಗಲೊ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮ್, ಮೀಟಿಂಗಲ್ಲಿ ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಅಮಾವಾಸೆಗೊಂದ್ಸಲ ಸೇರ್ಕೊಂಡಾಗ ಫ್ಲೂಯೆಂಟಾಗಿ ಆಡೋಕ್ ಆಗ್ಬಿಡುತ್ತಾ? ಬೀ ರೀಸನಬಲ್ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಈ ತರ ಫಂಕ್ಷನ್ ಗೆ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಮಾಡಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಆದ್ರೆ ತಾನೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಷೆ ಬಳಸೋಕ್ ಛಾನ್ಸ್ ಸಿಗೋದು..?” ಎಂದೆ ಅಂತಹ ಕನ್ನಡಿಗರ ಬಗೆ ಕಾಳಜಿಯುತ ‘ಸಿಂಪಥಿ’ ತೋರಿಸುತ್ತಾ..

” ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದೆ ನಿಜವಾಗಿದ್ರೆ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲ ಸಾರ್.. ಆದ್ರೆ ಸುಮಾರು ಜನಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯೊ ಇಂಟ್ರೆಸ್ಟೆ ಇಲ್ಲಾ ಸಾರ್..ಕೆಲವರಿಗಂತೂ ಕಲಿಯೋದು ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ… ಕಲ್ತೇನುಪಯೋಗ ? ಇಂಗ್ಲೀಷಾದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತಾರೆ..”

” ಇಲ್ಲಾ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಅಂತಾ ಫೀಲಿಂಗ್ ಇರೋರು ಬೆಂಗಳೂರಂಥಾ ಕಡೆ ಇರ್ಬೋದೇನೊ.. ಆದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಲೀಬೇಕೂಂತ, ಕಲಿಸಬೇಕೂಂತ ಜಿನೈನ್ ಇಂಟ್ರೆಸ್ಟ್ ಇರೋರೆ ಜಾಸ್ತಿ.. ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನನೂ ಫಲ ಕೊಡಕೆ ಟೈಮ್ ಹಿಡಿಯುತ್ತೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ಇಂಥ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲೂ ಹೆಣಗಾಡ್ಕೊಂಡು ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸೋಕ್ ನೋಡ್ತಾರಲ್ಲ, ಅದು ದೊಡ್ಡದು ಅಲ್ವಾ ?.”

ಯಾಕೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ನಂಬಿಕೆ ಬಂದಂತೆ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ..

” ನೀವೇನೊ ಹಾಗಂತಿರಾಂತ ನಾನು ನಂಬ್ತೀನಿ ಅಂತ್ಲೆ ಇಟ್ಕೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್.. ಆದ್ರೆ ಅದು ನಿಜಾ ಅನ್ನೋಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಬೇಕಲ್ಲಾ ? ಇಂಥಾ ಕಡೆ ಪ್ರೋಗ್ರಾಮಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಮಾತಾಡ್ದಾಗ ತಾನೆ ಉಳಿಸಿ, ಬೆಳೆಸೊ ಅವಕಾಶ ಆಗೋದು? ದೊಡ್ಡವರ ಕಥೆಯೆ ಹೀಗಾದ್ರೆ, ಇನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಕಥೆಯಂತೂ ಹೇಳೊ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲಾ…. ಈಗಲೆ ಹೀಗಾದ್ರೆ ಇನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ದೇವರೆ ಗತಿ!” ಎಂದ.

” ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ನೀನು ಅಷ್ಟೊಂದು ಡಿಸಪಾಯಿಂಟ್ ಆಗ್ಬೇಡಾ.. ಇನ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟ್ ಫೂಚರ್ ಜೆನರೇಶನ್ ಈಸ್ ಬೆಟರ್ ದೆನ್ ದಿ ಕರೆಂಟ್ ಗೊತ್ತಾ?”

” ಅದು ಹೇಗೆ ಹೇಳ್ತಿರಾ ಸಾರ್, ಅಷ್ಟು ಗ್ಯಾರಂಟಿಯಾಗಿ ?”

” ಈಗ ನನ್ ಮಗನ್ ಉದಾಹರಣೆ ತಗೊಂಡ್ ನೋಡೋಣ.. ನಾನು ಯಾವತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಕಲ್ತುಕೊ ಅಂತ ಬಲವಂತ ಮಾಡ್ದೋನೆ ಅಲ್ಲಾ..ಅವನೇನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾನೆ ಗೊತ್ತಾ?”

” ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾನೆ?”

“ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂಗೆ ಅವ್ನೆ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯೋಕ್ ಶುರು ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ಬಿಟ್ಟಿದಾನೆ..!”

” ಆಹ್..?”

” ಹೂ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಈಗ ಸಿಕ್ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕಿ ಹೇಳೊ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೇರೆ ಶುರುವಾಗ್ಬಿಟ್ಟಿದೆ…”

” ಅಂದ್ರೆ?”

” ಅವನಿಗೆ ಬಟರ್ ಚಿಕನ್ ಅಂದ್ರೆ ಪಂಚ ಪ್ರಾಣ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಲ್ಲ್ವಾ?”

“ಹೂಂ..ಗೊತ್ತೂ”

” ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಬೇಕಾದಾಗೆಲ್ಲ ಬಟರು ಚಿಕನ್ನು ಅಂತಿದ್ದೊನು, ಈಗ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ‘ಬೆಣ್ಣೆ ಕೋಳಿ” ಅಂತ ಶುರು ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದಾನೆ..!”

” ಬಟರ್ ಚಿಕನ್ನಿಗೆ, ಬೆಣ್ಣೆ ಕೋಳಿನಾ ?!”

” ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ..ಆಡೊ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪದಕ್ಕು ಕನ್ನಡ ಪದ ಯಾವುದು ಅಂತ ತಲೆ ತಿನ್ನೋಕ್ ಶುರು ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.. ಫ್ರೈಯ್ಡ್ ರೈಸಿಗೆ ಹುರಿದನ್ನ ಅಂತೆ, ಬ್ರೇಕ್ಫಾಸ್ಟಿಗೆ ಮುರಿದ ಉಪವಾಸ – ಅಂತೆಲ್ಲ ಶುರು ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದಾನೆ..”

“ಶಿವ..ಶಿವಾ..”

” ಅವನ್ ಆಡಿದ್ ಸರಿಯೊ ತಪ್ಪೊ, ಆದ್ರೆ ನಮಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅವನಿಗಿದೆಂತಾ ಖುಷಿ ಪಡ್ಬೇಕು.. ನೆಕ್ಸ್ಟ್ ಜೆನರೇಷನ್ ನಾವು ಅನ್ಕೊಂಡಷ್ಟು ಗಬ್ಬೆದ್ದೋಗಿಲ್ಲ ಬಿಡೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..” ಎನ್ನುತ್ತಲೆ ಮಾತಿನ ಟ್ರಾಕ್ ಮುಗಿಸಿ, “ಅದಿರ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ನೀನೇನು ಇಲ್ಲಿ.. ಇದ್ಯಾವ ಜಾಗಾಂತನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ… ನೀನ್ಯಾವಾಗ ಬಂದೆ..?” ಎಂದೆ.

” ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ನಾನು ಡ್ಯೂಟಿ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದೀನಿ.. ಬಂದಿದ್ದುಕ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಸ್ವಾಮಿ ಕಾರ್ಯಾನು ಆಯ್ತು, ಸ್ವಕಾರ್ಯಾನು ಆಯ್ತು..ಇಲ್ಲೆ ಫಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸಾಗಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಸೆಲೆಬ್ರೇಷನ್ನು ಆಯ್ತು.. ಬರೋದ್ ಬಂದ್ರಿ..ಒಂದರ್ಧ ಗಂಟೆ ಮೊದಲೆ ಬರೋದಲ್ವಾ?.. ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸಿ, ನಿತ್ಯೋತ್ಸವ, ಜಯ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಾಡಿ ಸ್ವೀಟ್ ಹಂಚಿಬಿಟ್ ಹೋದ್ಮೇಲೆ ಬಂದಿದೀರಲ್ಲಾ ? ಮೊದಲೆ ಬಂದಿದ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸುಪರ್ ಸ್ಟಾರ್ ಗೆಸ್ಟುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡ್ಬೋದಾಗಿತ್ತು..”

“ಹೌದಾ.. ಯಾರಾರು ಬಂದಿದ್ರೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ? ಮೊದ್ಲೆ ಹೇಳ್ಬಾರದಾಗಿತ್ತ.. ನಾನು ಬರ್ತಿದ್ದ ಟೈಮ್ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ ಬರ್ತಿದ್ದೆ… ಹೇಳ್ದೆ ಕೇಳ್ದೆ ಬನ್ಬಿಟ್ಟು ಈಗ ನನಗೆ ಕಿಚಾಯಿಸ್ತಿಯಲ್ಲಾ?”

” ನಾನೇನ್ ಮಾಡ್ಲಿ ಸಾರ್..? ಇದು ಅಫಿಶಿಯಲ್ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಕೆಲಸ.. ವರ್ಷ ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಆಚರಣೆ ಆಗೋದು ಆಟೋಮ್ಯಾಟಿಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯೊ ತರಹ ಒಂದು ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಇಂಪ್ಲಿಮೆಂಟ್ ಮಾಡೋಕೆ ಆರ್ಡರು ಬಂದಿತ್ತು ಈ ಕಂಪನೀದು.. ಅದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಬಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಸೆಲಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡೋದು ಗೊತ್ತಾಯ್ತು.. ಎಲ್ಲಾರನ್ನ ಮೀಟ್ ಮಾಡೊ ಛಾನ್ಸ್ ಸಿಕ್ಕಿತು..”

” ಅದೇನು ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ, ಆಚರಣೇನಾ ಅಟೋಮೇಟ್ ಮಾಡೋಕ್ ಹೊರಟಿರೋದು ನಮ್ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಾನಾ? ಅಂದ್ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟೆ ಅಲ್ವಾ? ಎಲ್ಲಾ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಹೆಸರುಗಳೇ ಬಂದಿರಬೇಕಲ್ಲಾ?”

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಪಕಪಕ ನಕ್ಕ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ” ಅಯ್ಯೊ ಬಿಡೀ ಸಾರ್..ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರದವರೆಲ್ಲ ಕನ್ನಡಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡ್ತಾರ..? ಅದೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ್ ಸೇರ್ಕೊಂಡಿರೊ ಮಹಾನುಭಾವರ ದಯೆಯಿಂದ ಏನೊ ಅಷ್ಟೊ ಇಷ್ಟೊ ನಡೀತಾ ಇದೆ ಇಲ್ಲೂನುವೆ ಅಷ್ಟೆ..”

” ಏನು ಬರಿ ಒಗಟಲ್ಲೆ ಮಾತಾಡ್ತಿಯಲ್ಲೊ ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..? ಹೋಗ್ಲೀ ಅದ್ಯಾವ ಕಂಪನಿ, ಅದ್ಯಾವ ಮಹಾನುಭಾವರು ಬಂದಿದ್ದವರು ಅಂತ ಹೇಳೊ..?”

” ಬೇರೆ ಯಾರಿಗೆ ಇಂತಹ ಶಕ್ತಿ, ಆಸಕ್ತಿ, ಶ್ರದ್ದೆ ಇರುತ್ತೆ ಸಾರ್? ಬಂದಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಮಹಾನ್ ಘಟಾನುಘಟಿಗಳೆ..ಕಂಪನಿ ಹೆಸರು ಅಮರಾವತಿ ಅಂಡ್ ಕೋ.., ಕೇರಾಫ್ ಸ್ವರ್ಗ ಲೋಕಾ ಸಾರ್.. ವರನಟ ಡಾಕ್ಟರ ರಾಜಕುಮಾರ್, ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್, ನರಸಿಂಹರಾಜು, ಅಶ್ವಥ್, ಬಾಲಕೃಷ್ಣ, ನಾಗೇಂದ್ರರಾಯರು, ಬಿ.ಆರ್. ಪಂತುಲು, ಚಿ.ಉದಯಶಂಕರ್ ಹೀಗೆ ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಇಡೀ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗವೆ ಬಂದು ಸೇರಿತ್ತು ಸಾರ್.. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಲಾಬಿ ಮಾಡಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಂತೂ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸರಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವಾ ಮಾಡ್ತಾ ಇಲ್ಲಾ, ಇಲ್ಲಾದರು ಅದರ ಆಚರಣೆ ಆಗ್ಲೆ ಬೇಕೂಂತ ದೇವರಾಜ ಇಂದ್ರನ ಹತ್ತಿರ ಹಠ ಹಿಡಿದು ಈ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸಿದಾರೆ ನೋಡಿ ಸಾರ್.. ಇದಲ್ಲವೆ ನಿಜವಾದ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನ..?”

ನನಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ರೇಗಿಹೋಯ್ತು.. ‘ಬೆಳಬೆಳಗ್ಗೆಯೆ ಎದ್ದು ನನಗೆ ಓಳು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲಾ?’ ಎಂದು. ಅದೂ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಹೂ ಇಡಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನಲ್ಲಾ ಅಂತ ಭಾರಿ ಕೋಪವೂ ಬಂತು.. ನನ್ನನ್ನೇನು ಗುಗ್ಗು, ಬುದ್ಧು ಅಂದುಕೊಂಡು ಏಮಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನ? ಅನಿಸಿ ಅದೇ ಕೋಪದಲ್ಲಿ “ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ..” ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಅರಚಿ ಅವನತ್ತ ಬಲವಾಗಿ ಕೈ ಬೀಸಿದೆ. ಅಪಘಾತದ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ತಟ್ಟಕ್ಕನೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿದು ಬಚಾವಾಗಲಿಕ್ಕೆ ಯತ್ನಿಸಿದ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಅದೇನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತೊ ಇಲ್ಲವೊ ‘ಫಳೀರ್’ ಎಂದ ಸದ್ದು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸಿತು..ಜತೆಗೆ ಹೊಡೆದ ರಭಸಕ್ಕೊ ಏನೊ ಹೈ ವೋಲ್ಟೇಜ್ ಶಾಖ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಂತೆ ಏನೊ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚೆಲ್ಲಿಕೊಂಡ ಭಾವ..

………………….

” ಥೂ ಏನ್ರೀ ಇದು… ಈಗ ತಾನೆ ಇಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದ ಬಿಸಿ ಕಾಫೀನ ಒದ್ದು ಬೀಳಿಸಿದ್ದು ಅಲ್ದೆ ಇಡೀ ರಗ್ಗಿನ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಚೆಲ್ಲಿಕೊಂಡಿದ್ದಿರಲ್ಲಾ..? ನಿಮಗೆ ಅದ್ಯಾವ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣೊ, ಅದ್ಯಾವ ಕನಸೊ? ಹಾಳು ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ದಿನವಾದರು ನೆಟ್ಟಗೆ ಎಳಬಾರದಾ” ಎನ್ನುತ್ತ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ನೈಂಟಿ ಕೇಜಿ ತಾಜಮಹಲಿನ ದನಿ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ಮೇಲೆದ್ದು ಕುಳಿತೆ..

ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಚೆಲ್ಲಿಕೊಂಡು ಇನ್ನು ಚುರುಗುಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲನ್ನು ಸವರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ” ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ, ಜೈ ಭುವನೇಶ್ವರಿ, ಜೈ ಕನ್ನಡಾಂಬೆ” ಎನ್ನುತ್ತ ಮೇಲೆದ್ದು ನಡೆದೆ, ಕನಸಿನಲ್ಲು ಬಂದು ಕಾಡುವ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಹಾಗೆ ಸೀಳಿ ಹಾಕುವ ಕೋಪದಲ್ಲಿ…!

(ಎಲ್ಲರಿಗು ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಶಯಗಳು…!)
ಗುಬ್ಬಣ್ಣ, ಹಾಸ್ಯ, ಗಡಿಯಾಚೆ, ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ, ಹರಟೆ, ಲಘು, ನಾಗೇಶ, ಸಿಂಚನ, ಮೈಸೂರು, ನಾಗೇಶಮೈಸೂರು, nageshamysore,nagesha,mysore

00402. ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ:ಮುದ್ದಣ್ಣನ ಗೊಂದಲ, ಮನೋರಮೆ ಸಲಹೆ


00402. ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ:ಮುದ್ದಣ್ಣನ ಗೊಂದಲ,ಮನೋರಮೆ ಸಲಹೆ
_____________________________________________

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮುದ್ದಣ ಮನೋರಮೇಯರ ಸರಸ ಸಲ್ಲಾಪವನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳದ ಸಾಹಿತ್ಯಾಭಿಮಾನಿಯಾದರೂ ಯಾರಿಹರು ? ತಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಲಘು ಸಂವಾದವನ್ನೆ ಅಮರ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯದ ದ್ಯೋತಕವಾಗಿಸಿದ ಈ ಜೋಡಿಯ ಸಂವಾದ ಕನ್ನಡ ರಸಿಕರ ಮನದಲ್ಲಿ