00837. ಅಲ್ಲಿರೋದು ನಮ್ಮನೆ……ಇಲ್ಲಿರೋದು ಸುಮ್ಮನೆ !


00837. ಅಲ್ಲಿರೋದು ನಮ್ಮನೆ……ಇಲ್ಲಿರೋದು ಸುಮ್ಮನೆ !
_________________________________________


ಅಲ್ಲಿರೋದು ನಮ್ಮನೆ……..(ಭಾಗ ೦೧)
_______________________________

ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಇರುವ ‘ನಮ್ಮನೆ’ಯ ಅನುಷಂಗಿಕ ಅರಿವಿದ್ದೂ, ಲೌಕಿಕ ಹಾಗೂ ಐಹಿಕದ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುವ ಮನುಜ ಸ್ವಭಾವದ ಗೀಳಿನ ಕುರಿತಾದ ಲಹರಿ – ಅಲ್ಲಿರುವ ನಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತ ಗುನುಗುನಿಸಿದಾಗ.


ಅಲ್ಲಿರೋದು ನಿಜ ನಮ್ಮನೆ
ಇಲ್ಲಿರೋದು ಬರಿ ಸುಮ್ಮನೆ
ಮಾಡಿದರು ಕೆಲಸ ಗಮ್ಮನೆ
ಕಾಡುವುದು ಏಕೆ ಕೀಳರಿಮೆ ? ||

ಸುಮ್ಮನೆಗೇಕೊ ದೊಡ್ಡಮನೆ ?
ಅಲ್ಲಿರುವಾಗ ದೊಡ್ದರಮನೆ
ಹೇಗಿದ್ದರು ಬಿಟ್ಟೋಗುತಾನೆ
ಅದಕ್ಯಾಕೋ ತಡಿ ವಂಚನೆ  ||

ಎದ್ದು ಬಿದ್ದ್ಹೋಗೋ ದೇಹವೆ
ಯಾಕಿಷ್ಟು ಕಿರಿಕಿರಿ ದಾಹವೆ
ಮೂರಡಿ ಆರಡಿ ಗೊತ್ತಿರುವೆ
ಬೇಡದ್ದೆಲ್ಲವ ಮತ್ತ್ಹೊತ್ತಿರುವೆ ||

ಬ್ರಹ್ಮ ಕುಸುರಿ ಮನ ಲಹರಿ
ಹೇಳಿಸಲು ತೊಳೆ ಮುಸುರಿ
ತೊಳೆಯಲೇಗಿಲ್ಲಿ ಕರಿ ಚಹರಿ
ಹಣೆ ಬರಡತಿಗರಿ ತಪ್ಪು ಸರಿ ||

——————————————————————–
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
——————————————————————–

…..ಇಲ್ಲಿರೋದು ಸುಮ್ಮನೆ ! (ಭಾಗ ೦೨)
________________________________

ಅಲ್ಲಿರೊದು ನಮ್ಮನೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿರುವತನಕ ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಅಂಟಿಯು ಅಂಟದಂತೆ ಹೇಗೆ ಸಂಭಾಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಶಯದ ಬಿನ್ನಹ ಈ ಕವನದ ವಸ್ತು – ಇಲ್ಲಿರೋದು ಸುಮ್ಮನೆ. ಆದರೆ ಅದಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಲೌಕಿಕಗಳ ಹುನ್ನಾರ, ಅಡಚಣೆ, ಚಂಚಲತೆಗಳ ಹೂರಣವೂ ಅಂತರ್ಗತ ಹಾಗೂ ಅನುರಣಿತ.


ಗಂಟು ಮೂಟೆಯೆ ನೂರೆಂಟು
ಇಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಮೆಂಟು ಎಲ್ಲುಂಟು
ಸಬೂತು ಮುಚ್ಚಲು ಹೊರಟು
ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಆಗೊರಟೊರಟು ||

ಇಲ್ಲೆಲ್ಲ ಉಂಟು ಕನ್ನಡಿ ಗಂಟು
ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೊರಟ ಭ್ರಮೆ ನಂಟು
ಖಾಲಿಯೆಡೆಗೂ ಊರು ಕಟ್ಟು
ಊರು ತುಂಬ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಟ್ಟು ||

ಆದರೇನು ಬಿಡುವ ಹಕ್ಕಿ ಗಣ
ಕೊಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು ಹಕ್ಕು ಋಣ
ಇದ್ದು ಇಲ್ಲದಂತಿರೆ ನಿಜಗುಣ
ನಗ್ಗಿ ಸೇರುವ ತನಕ ಶಿವಗಣ ||

ಶಾಶ್ವತವೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವೆ ನವೆ
ಇಲ್ಲಿರುವ ತನಕ ಮೋಹಕವೆ
ಮದ ಮತ್ಸರ ಸಂವತ್ಸರ ಕಾವೆ
ವಿಶ್ರಮಿಸಲು ಆತ್ಮನ ಬಿಡುವೆ ||

ಸಂತುಲಿತ ಸಮಾನಾಂತರಕು
ಕೂತುಳಿಸಿಹ ಕುಲಧನ ಸರಕು
ಭವಿಸೋ ಭಾವಿಸೋ ಪಲುಕು
ನಮ್ಹಣೆಯಲಿ ಬರೆದಿರಬೇಕು ||

——————————————————————–
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
——————————————————————–

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ / ಫೇಸ್ಬುಕ್

00831. ಯಾಣ ..! (ಜೋಡಿ ಕವನ)


00831. ಯಾಣ ..! (ಜೋಡಿ ಕವನ)
_____________________________


(Picture from Internet)

01. ಯಾಣದ ಸುಂದರ ತಾಣದ ವರ್ಣನೆ ಕವಿಗಳ ವರ್ಣನೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಹಿಡಿತಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಅಸೀಮ ರೂಪಿ. ಕಪ್ಪು ಶಿಲಾ ಸುಂದರಿಯ ನೋಡಲು ಸಾಗಬೇಕಾದ ಪ್ರಯಾಣದ ಹಾದಿಯೆ ಮಧುರವಾದ, ಆಯಾಸೋಲ್ಲಾಸಗಳ ಬೆವರಿನ ತಂಗಾಳಿ. ಆ ಹಾದಿಯನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿ ಕಪ್ಪೆಶ್ವರರ ಬುಡ ತಲಪುವ ಅನುಭವದ ತುಣುಕು ಈ ‘ಯಾಣ ಹತ್ತೋಣ..!’ ಕವನದ ವಸ್ತು.

ಯಾಣ ಹತ್ತೋಣ..!
___________________

ಕಡುಗಪ್ಪು ಸುಂದರಿ ಯಾಣ
ಮುನಿಸಿ ತೋರಿದಳೆ ಕ್ಯಾಣ
ಹಾಡಿ ಹೊಗಳದ ಸಮ್ಮಾನ
ಗೌಣವಾಗದೆ ಕಾಡಿತೆ ಮೌನ ||

ಕಡಿದಾದ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಹಾದಿ
ಪುಡಿ ಕಪ್ಪು ಮಣ್ಣು ತುಳಿಗಾದಿ
ವನದೇವಿ ಹಸಿರು ಬಿಸಿಲೂದಿ
ಜುಳು ನೀರಲೆ ತೊಳೆ ಬೂದಿ ||

ದೈತ್ಯ ಭಸ್ಮಾಸುರ ಕೋಟಲೆ
ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದ ಸಹಿದಾಖಲೆ
ಕೃಷ್ಣವರ್ಣವೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾಟ್ಯವೆ
ನಡೆ ಬೆವರಿಸಿದರು ಲಾಸ್ಯವೆ ||

ಹಾದಿಯುದ್ದಕು ಮಿಂಚಿ ಮರೆ
ಯಾಣ ಸುಂದರಿ ಶಿಖರ ತಲೆ
ಮೈಗೆ ಜುಮ್ಮೆನಿಸಿ ಹತ್ತಿರದಲೆ
ನಿಂತಂತೆ ಕಂಡರು ದೂರಬಾಲೆ ||

ಎದುಸಿರಿಟ್ಟು ಮುಕ್ಕರಿದು ಬಂತೆ
ಎಂಥಾ ಸೃಷ್ಟಿ ಚಮತ್ಕಾರ ಕವಿತೆ
ಬಂಡೆಯೊ ಕಲ್ಲೊ ಶಿಲೆಯೆ ಗೊತ್ತೆ
ಚಂದವಲ್ಲವೆ ಬರಲು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ||

————————————————————————————-
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
————————————————————————————-

02. ಯಾಣದ ಬುಡ ತಲುಪಿದ, ದೈವದರ್ಶನ ಮುಗಿಸಿದ ಸಾಹಸ ಬರಿ ಅರ್ಧಕಥೆಯಾದರೆ, ಶಿಖರದ ಮೇಲೇರಿ ಅದನ್ಹತ್ತಿ ನೋಡುವ, ಅಲ್ಲಿನ ಹೃನ್ಮನೋಹಾರಿಕ ದೃಶ್ಯ ವೈಭವದಲ್ಲಿ ಕಳುವಾಗುವ ಅನುಭೂತಿಯೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ತರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನಲೆಯ ಭಸ್ಮಾಸುರನ ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ತಾಳಮೇಳೈಸಿದ ಯಾಣ ಒಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಲೌಕಿಕ, ಅಲೌಕಿಕ, ಪ್ರಾಕೃತಿಕ, ದೈವಿಕ, ವಿಸ್ಮಯಕಾರಕಾದಿ ತರದ ಇನ್ನು ಹಲವು ಭಾವಗಳ ಸಂಗಮವೆನಿಸಿ ಅನುಭವ, ಅನುಭಾವವಾಗಿ, ಅನುಭೂತಿಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ದಾಟಿ ಅನಂತತೆಯ ಅನನ್ಯತೆಯತ್ತ ಮನವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಸೋಜಿಗವೆನಿಸುವ ಪರಿಮಾಣವನ್ನು ಪದಗಳ ಶಕ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿವ ತಾಕಲಾಟ ಈ ‘ಯಾಣ ಶಿಖರ ತಾಣ…!’ ಕವನದ್ದು.

ಯಾಣ ಶಿಖರ ತಾಣ…!
__________________________

ಭಕ್ತಿ ದೇಗುಲ ಕಥೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಾತೆ
ಮೋಹಿನಿ ಪ್ರೇಮ ಭಸ್ಮಾಸುರ ಕಥೆ
ಶಿವನನುಳಿಸಲು ನಾಟ್ಯಿಸಿದ ಗೀತೆ
ಯಾಣತಾಣಕಥೆ ಹರಿದುಬಂತಂತೆ ||

ಶಿಖರ ಶಿಶಿರಗಳೊ ಯಾರ ನೆರಳೊ
ಕಪ್ಪು ಹೆಪ್ಪಾದ ನಾರಿ ಮುಂಗುರುಳೊ
ರಕ್ಕಸನ ಕಟ್ಟಿಡಿದ ದೇಹ ಮೊಗ್ಗಲೊ
ಸುಟ್ಟಳಿದುಳಿದ ಮೂಳೆಯ ಮಡಿಲೊ ||

ಹತ್ತಲಪ್ಪುತ ಕಲ್ಲು ಗಡಗಡಿಸಿ ಕಾಲು
ಮೇಲೇರಿದಂತೆಲ್ಲ ಜುಂ ಅನಿಸಿ ದಿಗಿಲು
ಜೀವ ಕೈಯೊಳಿಟ್ಟು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಸಾಗಿರಲು
ಕಂಡೆಬಿಟ್ಟಿತೆ ಕೊನೆ ಮೇಲೆ ಬರಿಮುಗಿಲು ||

ಆಡಿದ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಬೀಸೊ ಬಿರು ತಂಗಾಳಿ
ಧನ್ಯ ಮೈಮನ ತುಂಬಿಸಿ ಹಿತದಿ ಕಚಗುಳಿ
ಸಾರ್ಥಕತೆ ಭಾವವುದಿಸಿ ಮನಪೂರ ಮೌನ
ಇನ್ನಾದರು ಬಿಟ್ಟೋದಳೆ ಕ್ಯಾಣ ನನ್ನ ಯಾಣ ||

ಒಮ್ಮೆಯಾದರು ಬದುಕಲಿ ನೋಡಿಬಿಡು ಯಾಣ
ಯಾವ ಸಾಧನೆಯೂ ಈ ಕಪ್ಪದ ಮುಂದೆ ಗೌಣ
ಬಾಳಿನ ಯಾನವೆ ಅದ್ಬುತ ಹತ್ತಿದಂತೆ ಪಯಣ
ಜಯಿಸಿದ ಮೇಲರಿವೆ ಅಂಜದೆ ಮುರಿವೆ ಮರಣ ||

————————————————————————–
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
————————————————————————–

00500. ಹೇಗಿದ್ದಾರೋ ಹಾಗೆ …! (ವಯಸೆ ಆಗದ ದೇವರುಗಳು) (ಮಕ್ಕಳಿಗೆ)


00500. ಹೇಗಿದ್ದಾರೋ ಹಾಗೆ …! (ವಯಸೆ ಆಗದ ದೇವರುಗಳು) (ಮಕ್ಕಳಿಗೆ)
______________________________________________

ದೇವರುಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿರುವ ನಾವೆಲ್ಲ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡಿರುವುದು ಫೋಟೊಗಳ ಮೂಲಕ, ದೇವಾಲಯದ ಮೂರ್ತಿಗಳಿಂದ, ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಮೂಲಕ ; ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಚಲನ ಚಿತ್ರಗಳ ವೇಷ ಭೂಷಣಗಳ ಮುಖಾಂತರ. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆ ನೋಡಿರಲಿ, ಯಾರೆ ನೋಡಿರಲಿ – ನಮ್ಮ ತಾತ, ಮುತ್ತಾತ, ಮುತ್ತಜ್ಜರುಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಮರಿಗಳ ತನಕ – ಈ ದೇವರುಗಳು ಮಾತ್ರ ಹಾಗೆ ಒಂದೆ ತರಹ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ವಯಸ್ಸಾಗದ ಅದೆ ಯುವ ಮುಖ, ಕಳೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಅವರ ಅಮೃತ ಸಿದ್ದಿ ಅಮರತ್ವದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು ಅವರ ಕುರಿತ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ನೀರೆರೆದು ಪೋಷಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ವೈಶಿಷ್ಠ್ಯಪೂರ್ಣರೆನಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಆ ಭಾವದ ಸಾರಾಸಗಟಿನ ಚಿತ್ರಣ ಈ ಕವನ.

  
(Photo source, wikipedia : https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:Hindu_deities_montage.png)

ತಾತ ಮುತ್ತಾತನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ
ಹೇಗಿದ್ದಾರೋ ಹಾಗೆ ಇರುವರು
ಕೊಂಚವೂ ಕೂಡ ಕೊಂಕಿದಂತಿಲ್ಲ
ವಯಸೆ ಆಗದೆ ನಿಂತಿಹರಲ್ಲ ||

ದೇಗುಲಗಳಲಿ ಬಾಗಿಲ ತೆಗೆದು
ಹೊಸ ಬಾಗಿಲು ಗೋಡೆ ಕಟ್ಟಿದರೂನು
ಒಂದೆ ಸರ್ತಿ ಪ್ರಾಣಮೂರ್ತಿ ರೀತಿ
ಒಂದೆ ಪ್ರಾಯದಿ ನಗುತಿಹ ಕೀರುತಿ ||

ಒಂದೆ ದಿರುಸು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರದ ಬಿರುಸು
ಒಂದೆ ಕಿರುನಗೆ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಸೊಗಸು
ಅಲಂಕಾರ ಮೇಲಚ್ಚಿದರೆಷ್ಟು ಸಗಟು
ಮೊತ್ತದಿ ಹಾಗೆ ಉಳಿಯುವ ಒಗಟು ||

ಎಲ್ಲ ದೇವರಿಗೂ ಇಲ್ಲದ ಮೀಸೆ
ಯೌವನ ಪ್ರಾಯ ಸೂಸುವ ಪರಿಷೆ
ಬದಲೇ ಇಲ್ಲದ ಬಿಳಿ ಮುಖವಾಡ
ಕಿರೀಟ ಧರಿಸೆ ಓಡಾಡುತ ಮೋಡ ||

ಗುಡಿಯಲ್ಲಿರಲಿ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಬರಲಿ
ಬದಲೇ ಆಗದ ದೇವರ ಖಯಾಲಿ
ಮತ್ತದೆ ಸೋಜಿಗ ತಿಳಿಯೆ ಮೋಜಿಗ
ಮತ್ತವರವರನೆ ನೋಡುತ ಈ ಜಗ ||

———————————————————————
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
———————————————————————

ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ!


ಇಲ್ಲಿರುವ ಬರಹ, ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಸ್ವಂತದವು. ಯಾರಿಗಾದರೂ, ಏನಾದರೂ, ಏನಕ್ಕಾದರು ಹೋಲಿಕೆಯಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದು ಕೇವಲ ಕಾಕತಾಳೀಯ. ಅಲ್ಲದೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಸಮಗ್ರತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಪರಿಗಣಿತವೆ ಹೊರತು, ಬೇರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಥವಾ ತಿರುಚಿದ ತೀರ್ಮಾನಗಳ ಪರಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಊರ್ಜಿತವಲ್ಲ. ಬರಹದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊ ವಿಷಯಗಳು ಹೇಳದೆ ಬಿಟ್ಟ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುವುದರಿಂದ, ಅಸಂಪೂರ್ಣತೆಯಿಂದಾಗಿ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ, ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರಬಹುದು. ಆ ರೀತಿಯ ಗೊಂದಲ ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ, ಸ್ವತಃ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಸರಿಯಾದ ಹಿನ್ನಲೆಯನರಿತು ಅರ್ಥೈಸಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿಕೆ (ಅಂಥಹ ವಸ್ತು ವಿಷಯಗಳೇನಾದರೂ ಇದ್ದಲ್ಲಿ).