01612. ಆ ವಯಸೆ ಚೆನ್ನಿತ್ತು…


01612. ಆ ವಯಸೆ ಚೆನ್ನಿತ್ತು…

______________________________

ಅರಿಯದ ವಯಸೆ ಚೆನ್ನಿತ್ತಲ್ಲ..

ಇರುವೆ ಸಾಲಿಗಿಕ್ಕುತ್ತ ಸಕ್ಕರೆ

ಕಾಳೆರಚುತ್ತ ಹಕ್ಕಿಗೂ ಊಟ

ತುಂಡಲಿ ನಾಯಿಗು ಪಾಲು

ಬೆಕ್ಕಿಗು ಬಟ್ಟಲಲಿತ್ತು ಹಾಲು

ಪೂಜೆಯ ಹಣ್ಣು ಮಂಗನಿಗೆ

– ದಯೆಯೆ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ ! || ೦೧ ||

ಬೆಳೆದಂತಳೆಯುವ ಬದುಕು

ಕೆಳೆ ಬಳಗದ ಜತೆ ಹಸಿಬಿಸಿ

ಹಂಚಿ ತಿನ್ನುವ ಕೊಸರಾಟ

ಬೈಟು ಟುಬೈತ್ರಿ ಜಟಾಪಾಟಿ

ಖಾಲಿಜೇಬೂ ಕೊಡುಗೈ ದೊರೆ

ಬಿದ್ದ ಹೊತ್ತಲಿ ಹೆಗಲಿತ್ತ ಮೋರೆ

– ಸಮರಸ ಜೀವನ ಆದರ್ಶ ಚಿತ್ತ || ೦೨ ||

ಪ್ರಾಯದಲರಳುವ ಕನಸ ಸೊಗ

ಜತೆಯಾದ ಜೀವದ ಸುತ್ತ ಜೀವ

ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗು ಹೂ ಚೆಲ್ಲುವ ತಪನೆ

ಬೇಡುವ ಮುನ್ನ ತಂದಿಕ್ಕುವ ಬೇನೆ

ಬೀಳದಂತಾರ ನೋಟ ಕಾವಲಲಿ

ಕಾದು ಕೆಂಗಣ್ಣು ಬಿಡುವ ಅವತಾರ

– ನಾನು ನನ್ನದು ಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿ ಆರ್ತ || ೦೩ ||

ನೆರಳೀವ ಹೆಮ್ಮರ ಚಾಮರವೀಗ

ಯಾಕೊ ಎಲ್ಲಾ ಅವಸರವಸರ..

ಬೈಕು ಕಾರು ಬಸ್ಸು ತುಂಬಿ ಪಥ

ವೇಗಕಿದ್ದರು ಮಿತಿ ಮನಸಿನೋಟ

ಕಾದ ಮೀಟಿಂಗುಗಳು, ಮತ್ತೊಂದು

ಅವ ಬಿದ್ದನಲ್ಲ ರಸ್ತೆಗೆ, ಕಾರು ಗುದ್ದೆ ಬೈಕು

ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇಕೊ – ನಾನೂ ನಿಲದೆ ಓಡಿಸಿದೆ ! || ೦೪ ||

ಪಕ್ವ ಪ್ರಬುದ್ಧ ನೀತಿ ನೇಮ ಸಂಹಿತೆ

ಕಾಡುತವೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮುತ್ತಿಗೆ ಧಾಳಿ

ಬೈಕಿನಂತೋಡುತಿದೆ ಮನದ ತಿಪ್ಪೆ

ಬಿಡಲೊಲ್ಲದೇಕೊ ಬಿದ್ದವನ ನೆನಪು

ನಾನು ನನ್ನವರು ಬಿದ್ದರಷ್ಟೆ ತುರುಸೆ ?

ನಗರ ಸಂತೆ ಮನುಜ ಜೀವವೆ ಅಗ್ಗವೆ ?

ಆ ವಯಸೆ ಚೆನ್ನಿತ್ತು – ಮನಸಾಗಿತ್ತಲ್ಲ ಸ್ವಚ್ಚ ! || ೦೫ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

೧೯.೦೨.೨೦೧೮

(Nagesha Mn)

(Picture source : Internet / social media received via / posted FB friends : picture 1 Muddu Dear, Picture 2 Akshay Balegere – thank you both 🙏👍😊. @Akshay Balegere, this poem is inspired by your post narrating the incident – thanks again 🙏🙏👍)

Advertisements

01583. ಆ ದಿವ್ಯ ಗಳಿಗೆ


01583. ಆ ದಿವ್ಯ ಗಳಿಗೆ

_________________________

ಅಪ್ಪಿ ಕೂತಾ ಗಳಿಗೆ

ಒಡ್ಡಿ ಮೈ ತಂಗಾಳಿಗೆ

ಕೂತಾಗಿ ನಾವೆ ನಿಸರ್ಗ

ಅಂಗೈಯಲರಳಿ ಸ್ವರ್ಗ! ||

ಮರ ಚಾಮರ ಪುಳಕ

ಚಿಲಿ ಪಿಲಿ ಹಕ್ಕಿ ಜಳಕ

ಮಂದಮಾರುತ ಚಂದ

ಬಿಗಿಯಾಗಿಸುತ ಬಂಧ ! ||

ಜುಳುಜುಳು ನದಿಗಾನ

ಅಡ್ಡ ನಡುಗಡ್ಡೆ ಸಮ್ಮಾನ

ದೂರದಲರುಣನ ಹಾಸ

ಅರಿಶಿನ ಕುಂಕುಮ ಸ್ಪರ್ಶ! ||

ಮಾತುಗಳಾಗಿವೆ ಮೌನ

ಮೌನವದಾಗಿ ಗಾಯನ

ಬಣ್ಣಿಸಲೆಂತು ದಿವ್ಯ ಕ್ಷಣವ ?

ಕಿನ್ನರ ಗಂಧರ್ವ ಕಲರವ ! ||

ಏಕಾಂತ ಬಿಚ್ಚಿ ಅಗುಳಿ

ನಿರಾಳ ಮನ ಕಚಗುಳಿ

ಸಿಗ್ಗು ಸೋಗೆಲ್ಲ ಮಾಯ

ಎರಡೊಂದಾದ ಸಮಯ ! ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

(Nagesha Mn)

(Picture source : Internet / social media received via FB friends – thank you 😊🙏👍

– one more poem will follow)

01553. ಆ ಗಳಿಗೆಯ ತಳಮಳ..


01553. ಆ ಗಳಿಗೆಯ ತಳಮಳ..

_______________________________

ದೂಕಬೇಕಂತಲ್ಲ ಹೊಸಿಲ

ನಡುವಿಲಿಟ್ಟ ತಂಡುಲ

ಬಲಗಾಲ? ಎಡಗಾಲ? ಗೊಂದಲ

ಚೆಲ್ಲದಿರೆ ಭೀತಿ ಶಕುನಕೇನು ಫಲಾಫಲಾ? ||

ಹೇಳುವವರೆ ಎಲ್ಲಾ ಸುತ್ತ

ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ಮರೆತು ಹೋಗುತ್ತ

ಭಯ ಮಿಶ್ರಿತ ಖುಷಿ ಗದ್ದಲ

ತಳ್ಳಲ್ಹೇಗೆ? ಪಾದ? ಹೆಬ್ಬೆರಳ? ||

ಸುಮ್ಮ ನೂಕಿದರೆ ಸಾಕೇನು?

ಇಲ್ಲಾ ಜೋರು ಒದೆಯಬೇಕೇನು?

ನಯಭಯಕಿಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆಯೆ?

ಜಾಡಿಸಿ ಒದ್ದವಳು ಗಂಡುಭೀರಿಯೆ? ||

ಏನು ಶಾಸ್ತ್ರವೊ? ಎಲ್ಲಾ ಗದ್ದಲ

ಒಳಗೊಳಗೇನೊ ಪುಳಕದ ಚೀಲ

ಎಲ್ಲರ ಗಮನದ ಪುತ್ಥಳಿ ನಾನಾಗಿ

ನಾಚಿಸಿ ಕೆನ್ನೆ ಕೆಂಪಿಡರಿದ ಮೀನಾಗಿ ||

ಒದ್ದೆನೊ ನೂಕಿದೆನೊ ದೂಕಿದೆನೊ

ಚೆಲ್ಲಿತೊ ಬಿಟ್ಟಿತೊ ನೆಲದಲಕ್ಕಿ ತಾನು

ನಕ್ಕರೊ ಕೂಗಿದರೊ ಕಂಗೆಟ್ಟ ವಧು ನಾ

ಓಡಿ ಸೇರಿದೆ ಖೋಲಿ ಎಂತದ್ದೊ ನಿರಾಳ! ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

(Nagesha Mn)

(ಆ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮನದಲ್ಲಿರುವ ಭಾವಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕು ಪದರೂಪಕೊಟ್ಟ ಮತ್ತೊಂದು ಕವನ – ಅದರ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಕವನಕ್ಕೆ ವಸ್ತು ನೀಡಿದ Jayasree Jaya ರವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು)

(Photo already used in another poem in response to weekend picture poem request by ಹೊಳೆನರಸೀಪುರ ಮಂಜುನಾಥ )