00747. ಲಘು ಹರಟೆ,ಹಾಸ್ಯ : ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಇನ್ ಪೀಯೂಸಿ ಫೇಲ್ ಎಪಿಸೋಡ್ !


00747. ಲಘು ಹರಟೆ,ಹಾಸ್ಯ : ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಇನ್ ಪೀಯೂಸಿ ಫೇಲ್ ಎಪಿಸೋಡ್ !
_________________________________________________________

(Picture source :http://indiatoday.intoday.in/education/story/karnataka-puc-2-supplementary-exams/1/439371.html)

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಧಢದಢನೆ ಓಡೋಡುತ್ತ ಬಂದು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಸ್ವೀಟ್ ಬಾಕ್ಸೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದು “ತಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್, ತಿಂದು ಬಿಟ್ಟು ಕಂಗ್ರಾಟ್ಸ್ ಹೇಳಿ ..” ಎಂದಾಗ ಯಾಕೆಂದರಿಯದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು ಅವನ ಮುಖಾ ನೋಡಿದೆ.

” ತೊಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್.. ಮೊದಲು.. ಆಮೇಲೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಯಾಕೆ ಅಂತ..” ಅಂದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದ ಒಳಗಿನ ಸುವಾಸನೆ ಮೂಗೊಳಕ್ಕೆ ನೇರ ಅಟ್ಟುವವನ ಹಾಗೆ. ಯಾಕಾದರೂ ಹಾಳಾಗಲಿ, ಸ್ವೀಟು ನನ್ನ ವೀಕ್ನೆಸ್ ತಾನೇ ಅಂದುಕೊಂಡವನೆ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ತುಂಡು ಬರ್ಫಿ ಬಾಯಿಗಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಚಕ್ಕನೆ ನೆನಪಾಯ್ತು – ಅವತ್ತು ಸೆಕೆಂಡ್ ಪೀಯೂಸಿ ರಿಸಲ್ಟ್ ಡೇ ಅಂತ. ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಮಗಳೂ ಎಗ್ಸಾಮ್ ತೊಗೊಂಡಿದ್ದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು..

” ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಬಿಡೋ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಮಗಳ ರಿಸಲ್ಟ್ ಬಂತೂ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ.. ಫಸ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸಾ ? ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ನಾ? ಈಗೆಲ್ಲಾ ನೈಂಟಿ ಅಂಡ್ ಎಬೌ ಇದ್ರೇನೆ ಅಪ್ಪಾ ಮೆಡಿಕಲ್ಲು , ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗೂ ” ಅಂದೆ ಗುಟ್ಟು ಬೇಧಿಸಿದವನ ಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ.

ಮೊದಲೆ ತೆರೆದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದು ನಗುತ್ತ , ” ಕ್ರಾಕ್ಜಾಕ್ ಫಿಫ್ಟಿ, ಫಿಫ್ಟಿ ಸಾರ್ ” ಅಂದ – ಅರ್ಧ ಮಾತ್ರ ಸರಿಯಾದ ಊಹೆ ಅನ್ನೊ ಇಂಗಿತದಲ್ಲಿ..

“ನನಗರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ ಗುಬ್ಸ್.. ಯಾವ ಫಿಫ್ಟಿ ರೈಟು ? ಯಾವ ಫಿಫ್ಟಿ ರಾಂಗು ? ” ಸ್ವಲ್ಪ ತೀರಾ ಪ್ರೀತಿ ಜಾಸ್ತಿಯಾದಾಗ ನಾನು ‘ಗುಬ್ಸ್’ ಅಂತ ಕರೆಯೋ ವಾಡಿಕೆ. ಅದೂ ತೀರಾ ಅತಿಯಾದಾಗ ‘ಗೂಬ್ಸ್..’ ಆಗುವುದು ಉಂಟು. ಆದರೆ ಅವನೆಂತ ಪರಮ ಯೋಗಿಯೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಮಚಿತ್ತದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸೊ ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞ ಗಿರಾಕಿ.

“ಪೀಯೂಸಿ ರಿಸಲ್ಟ್ ಸರಿ ಸಾರ್.. ಆದರೆ ಪಾಸು, ಕ್ಲಾಸು ತಪ್ಪು ಸಾರ್..!”

“ಅಂದ್ರೆ..?”

” ‘ಅಂದ್ರೆ’ ಅಂದ್ರೆ ? ಫೇಲೂ ಅಂತ..! ಮೂರು ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ಟಲ್ಲಿ ಡುಮ್ಕಿ ಸಾರ್..! ಅದಕ್ಕೆ ಪಾರ್ಟಿ ಕೊಡಿಸಬೇಕು ಅಂತಾ ಇದೀನಿ..!!” ಅಂದ.

ನಾನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದೆ ..! ಎಲ್ಲಾ ಪಾಸಾಗುವುದಕ್ಕು ಸ್ವೀಟ್ ಕೊಡದೆ ಬರಿ ಕ್ಲಾಸು, ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ನು, ರ್ಯಾಂಕಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಏನಾದರೂ ಹಂಚುವ ಕಾಲ.. ಇವನು ನೋಡಿದರೆ ಫೇಲಿಗೆ ಸ್ವೀಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಲ್ಲದೆ ಪಾರ್ಟಿ ಬೇರೆ ಕೊಡಿಸೋ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದಾನೆ ? ಎಲ್ಲೋ ‘ಸ್ಕ್ರೂ’ ಸ್ವಲ್ಪ ಲೂಸಾಗಿರಬೇಕು ಅಂತ ಡೌಟ್ ಶುರುವಾಯ್ತು… ಆ ಅನುಮಾನದಲ್ಲೇ,

“ಗುಬ್ಬಣ್ಣಾ.. ಆರ್ ಯೂ ಸೀರಿಯಸ್, ಆರ್ ಜೋಕಿಂಗ್ ?” ಎಂದೆ.

” ಜೋಕೆಂತದ್ದು ಬಂತು ತೊಗೊಳ್ಳಿ ಸಾರ್.. ನಮ್ಮಪ್ಪರಾಣೆಗೂ ಸತ್ಯದ ಮಾತು..”

“ಬಟ್ ದೆನ್ ಐ ಡೊಂಟ್ ಅಂಡರಸ್ಟ್ಯಾಂಡ್.. ಎಲ್ಲೋ ಏನೋ ಮಿಸ್ ಹೊಡಿತಾ ಇದೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಕಮಾನ್ ವಾಟ್ಸಪ್ಪ್ ..?”

ಒಂದರೆಗಳಿಗೆ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ… ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಲ್ಡಪ್ ಕೊಡುವಾಗ ಹಾಗೆ ‘ಪಾಸ್’ ಕೊಡುವುದು ಅವನು ಕನ್ಸಲ್ಟೆಂಟ್ ಆದಾಗಿನಿಂದ ಕಲಿತ ದುರ್ವಿದ್ಯೆ… ಒತ್ತಾಯಿಸಿ ಕೇಳಲಿ ಅನ್ನೊ ಕುಟಿಲ ಬುದ್ದಿ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಬೇಕಂತಲೇ ನಿರಾಸಕ್ತನಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದೆ, ಅವನೆ ಬಾಯಿ ಬಿಡುವ ತನಕ.

” ಸಾರ್..ಹಳೆಯ ಮತ್ತು ಈಗಿನ ಚರಿತ್ರೆ ಎಲ್ಲಾ ಅವಲೋಕಿಸಿ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಒಂದಂತೂ ಅರ್ಥವಾಯ್ತು ಸಾರ್.. ಇಡಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸುಪರ್ ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗಿರೋರೆಲ್ಲರಲ್ಲು ಬರಿ ಫೇಲಾದವರೆ ಜಾಸ್ತೀ..” ರಾಮಬಾಣದಂತೆ ಬಂತು ಏನೊ ಪೀಠಿಕೆ ಹಾಕುವ ತರ..

“ಅದಕ್ಕೆ..?”

” ಅದಕ್ಕೆ ನಾನೂ ಡಿಸೈಡ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆ ಅವಳೇನಾದ್ರೂ ಫೇಲ್ ಆದ್ರೆ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಸೆಲಬ್ರೇಟ್ ಮಾಡೋದೆ ಸರಿ.. ಅಂತ”

” ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನಿನಗೆ ತಿಕ್ಕಲಾ? ಓದದವರು, ಫೇಲಾದವರೆಲ್ಲ ಬಿಲ್ ಗೇಟ್ಸ್, ಸ್ಟೀವ್ ಜಾಬ್ಸ್,ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್, ಡಾಕ್ಟರ್ ರಾಜಕುಮಾರ್ ತರ ಸುಪರ್ ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗಲ್ಲಾ ಲೈಫಲ್ಲಿ..”

” ಇರಬಹುದು ಸಾರ್.. ಆದ್ರೆ ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗೊ ಛಾನ್ಸ್ ಆದ್ರೂ ಇರುತ್ತಲ್ಲಾ ?”

” ಏನು ಮಣ್ಣಾಂಗಟ್ಟೆ ಛಾನ್ಸ್ ? ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಜನ ಫೇಲಾದವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೈದು ಜನ ಸುಪರ್ ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗ್ಬಿಟ್ರೆ ಫೇಲಾದೊರೆಲ್ಲ ಬಿಲ್ಗೇಟ್ಸ್ , ಸ್ಟೀವ್ ಜಾಬ್ಸ್ ಆಗ್ಬಿಡಲ್ಲ ಗೊತ್ತಾ”

“ಗೊತ್ತು ಸಾರ್… ಒಪ್ಕೋತೀನಿ… ಹಾಗಂತ ಪಾಸಾದವರೆಲ್ಲ ಏನ್ ಅಂಬಾನಿ, ಟಾಟಾ, ಬಿರ್ಲಾಗಳಾಗ್ಬಿಟ್ಟಿದಾರ ? ಸೂಟು, ಬೂಟು, ಸ್ಕರ್ಟು, ಟೈ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಹೈಟೆಕ್ ಹೊಲ ಗದ್ದೆ ಫೀಲ್ಡಲ್ಲಿ ಸೊಫಿಸ್ಟಿಕೇಟೆಡ್ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಹೋಗ್ಬೇಕು ? ”

ನನಗೇನೊ ಮಲ್ಟಿ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಂಪನಿಲಿ ಸಾವಿರಗಟ್ಟಲೆ, ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಸಂಬಳ ತೊಗೊಳ್ಳೊ ವೈಟ್ ಕಾಲರ್ ಗುಂಪನ್ನೆಲ್ಲ ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಸಿ ಸೊಫಿಸ್ಟಿಕೇಟೆಡ್ ಕೂಲಿಗಳು ಅಂದಿದ್ದು ಬಿಲ್ಕುಲ್ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಅದರಲ್ಲೂ ಅವನೂ, ನಾನು ಇಬ್ಬರೂ ಅದೇ ಮಂದೆಯಲ್ಲೆ ಮೇಯುತ್ತಿರೊ ಕುರಿಗಳು ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ. ಆದರು ಮೊದಲು ಅವನ ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟಿಗೆ ಕೌಂಟರ್ ಆರ್ಗ್ಯುಮೆಂಟ್ ಹಾಕುತ್ತ,

” ಅಂಬಾನಿ ಟಾಟಾ ಬಿರ್ಲಾಗಳೆಲ್ಲರ ಪೀಳಿಗೆಯವರು ಪಾಸಾಗಿ ಬಂದು ಸಕ್ಸಸ್ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ವಾ ಈಗಲೂ ? ನೋಡು ಹೇಗೆ ನಡೆಸ್ಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತಾ ಇದಾರೆ ಅವರ ಪರಂಪರೆನಾ?”

” ಅವರು ಬಿಡಿ ಸಾರ್.. ಪಾಸ್ ಮಾಡಿದ್ರು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ , ಫೇಲಾದ್ರು ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ.. ಅವರ ಅಪ್ಪಂದಿರು, ತಾತಂದಿರು ಮಾಡಿಟ್ಟಿರೊದು ನೋಡ್ಕೊಳೋಕೆ ಇನ್ನು ಹತ್ತು ಜನರೇಷನ್ ಬೇಕು..ನಮ್ಮ, ನಿಮ್ಮಂತಹ ಬಡಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಸಾರ್, ಆದಷ್ಟು ಜನ ಪಾಸಾಗಿ ಆ ಥರ ಸಕ್ಸಸ್ಸು ಆಗಿರೋರು ? ಎಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ ಅವರ ಅಥವಾ ಆ ತರದ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲೆ ಕೂಲಿನಾಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರ್ಕೊಂಡಿರೊರೆ ತಾನೆ ?” ಎಂದ.

ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದು ರೀತಿ ನಿಜವೇ ಅನಿಸಿತು.. ಹೆಸರಿಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಂದ್ರೂ ಒಂದೆರಡೂ ನೆನಪಾಗ್ತಾ ಇಲ್ಲಾ – ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ತರದ ಹಳೆಯ ಕುದುರೆಗಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟರೆ.. ಆದರೂ ತೀರಾ ಜುಜುಬಿ ಬೇಸಾಯಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿ, ಕೂಲಿನಾಲಿ ಅಂತ ಖಂಡಂ ಮಾಡೋದು ತೀರಾ ಅತಿಯೆನಿಸಿತು. ಆ ಉರಿಯಲ್ಲೆ ” ಅದೇನೆ ಆಗ್ಲಿ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ಅದನ್ನ ಕೂಲಿ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸೋದು ನನಗೆ ಹಿಡಿಸೊಲ್ಲ ನೋಡು.. ದೇ ಆರ್ ಆಲ್ ರೆಸ್ಪೆಕ್ಟೆಡ್ ಜಾಬ್ಸ್.. ಹಾಗೆಲ್ಲ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡೋದು ತಪ್ಪು..”

” ಸಾರ್..ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡಿದೆ ? ಇರೋ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.. ಯಾವುದೋ ದೇಶದ, ಯಾರೋ ಗಿರಾಕಿ ಆರ್ಡರು ಕೊಡ್ತಾನೆ.. ಅದನ್ನ ಬಾಡಿ ಸೈಜಿನ ಅಳತೆ ತೊಗೊಂಡು ಬಟ್ಟೆ ಹೊಲಿಯೊ ಟೈಲರುಗಳ ತರ ನಿಮ್ಮ ಈ ಪಾಸಾದ ಹುಡುಗರು ಪ್ರೊಗ್ರಾಮಿಂಗ್ ಅಂತಲೊ, ನೆಟ್ವರ್ಕಿಂಗ್ ಹೆಸರಲ್ಲೊ, ಆರ್ಕಿಟೆಕ್ಚರ್ ನೆಪದಲ್ಲೊ – ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಮಾಡೊ ಕೆಲಸ ಕೂಲಿ ತರ ಅಲ್ದೆ ಇನ್ನೇನು ಸಾರ್..? ದಿನಗೂಲಿ ತರ ಅಲ್ದೆ ತಿಂಗಳ ಸಂಬಳ, ಬೋನಸ್ಸು ಅದೂ ಇದೂ ಅಂತ ಕೊಟ್ರೂ , ಅದೂ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಕೂಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಗೆ ಲೆಕ್ಕಾ ತಾನೆ ?” ಅಂತ ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ಇಡೀ ವರ್ಕಿಂಗ್ ಕಮ್ಯುನಿಟಿಯನ್ನೆ ಕೂಲಿ ಕೆಲಸದ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಡಿ ಹಾಕಿ ಕೂರಿಸಿಬಿಟ್ಟ!

ಆದರು ನಾನು ಪಟ್ಟು ಬಿಡದೆ, “ಹಾಗಂತ ವಾದಕ್ಕೆ ಹೌದು ಅಂತ ಒಪ್ಕೊಂಡ್ರೂನು, ವ್ಯವಸಾಯಕ್ಕೂ ಮಾಡ್ರನ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿಗು ಹೋಲಿಸೋದು ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಬಿಡು.. ಮಳೆ ನೀರು ನಂಬಿಕೊಂಡು ಉತ್ತಿಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆಯೊ ರೈತನೇನು ಕಮ್ಮಿ ಕೂಲಿನಾ? ಅವನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಅವನೂ ಕೂಲಿನೆ ತಾನೆ ? ಅಲ್ಲಿರೋ ರಿಸ್ಕು ಕಡಿಮೆದೇನಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾ?” ಎಂದೆ..

ಗುಬ್ಬಣ್ಣ ನನಗಿಂತಲೂ ಜಿಗುಟು.. ” ಅಯ್ಯೋ ಬಿಡಿ ಸಾರ್, ಅದಕ್ಯಾಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜಗಳ.. ಬೇಸಾಯ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗೋನು ಒಂತರ ಸೀ ಇ ಓ ಇದ್ದಂಗೆ ಅಂದ್ರೂ ಯಾರು ತಾನೆ ಕೇಳ್ತಾರೆ ? ಎಲ್ಲಾ ಬಣ್ಣದ ಜಗತ್ತನೆ ನೋಡ್ತಾರೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ಹಳ್ಳಿ ಬಿಟ್ಟು ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ತಾರೆ, ಬೆಂಕಿಪೊಟ್ನದ ತರ ರೂಮುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ಕೊಂಡು ಶಿಫ್ಟು, ಟೈಮು ಅನ್ನೊ ಮುಖ ನೋಡದೆ ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಕೂಲಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದುಡಿತಾರೆ.. ಕಾರು, ಮೊಬೈಲು, ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕು, ಟ್ವಿಟ್ಟರು, ವಾಟ್ಸಪ್ಪು ಅಂತ ಯಾವುದೋ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿ, ಏನೊ ಹುಡುಕ್ಕೊಂಡು ನರಳ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ.. ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ವ್ಯವಸಾಯ ಅನ್ನೊ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ.. ಓದಿದವರೆಲ್ಲ ಹೋಗಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಡಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರ್ತಾರೆ ಹೊರತು ತಾವೇ ಹೊಸದಾಗಿ ಕೆಲಸ ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡೊ ಎಂಟರ್ಪ್ರೂನರ್ಸ್ ಆಗಲ್ಲ ಅನ್ನೊ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ ಸಾರ್.. ನೋಡ್ತಾ ಇರಿ.. ಹೀಗೆ ಆದ್ರೆ ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆ ಬೇಸಾಯಕ್ಕು ಕೂಲಿಗೆ ಯಾರೂ ಸಿಗದೆ ಎಲ್ಲಾ ತುಟ್ಟಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತೆ… ಈ ಜನರೆ ಬೈಕೊಂಡು ಕಾಸು ಕೊಡಬೇಕು ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ” ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಭಾಷಣ ಬಿಗಿಯುತ್ತ, ಎಲ್ಲಿಂದೆಲ್ಲಿಗೊ ಕೊಂಡಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟ ಗುಬ್ಬಣ್ಣ..

“ಸರಿ ಬಿಟ್ಟಾಕು ಗುಬ್ಬಣ್ಣ.. ನಿನ್ ಮಗಳಂತು ವ್ಯವಸಾಯ ಅಂತ ಹೋಗದ ಡೌಟ್.. ಬೇರೇನು ಮಾಡ್ತಾಳೆ ಅಂತೇಳು..” ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಾತನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನ ಟ್ರಾಕಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದೆ..

” ಅಯ್ಯೊ ತಲೆ ಕೆಡಿಸ್ಕೊಳೊದು ಯಾಕೆ ಬಿಡಿ ಸಾರ್..ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಗೌರ್ಮೆಂಟುದು ನೂರೆಂಟು ಸ್ಕೀಮುಗಳಿದಾವಂತೆ – ಸ್ಕಿಲ್ ಇಂಡಿಯಾ, ಮೇಕಿನ್ ಇಂಡಿಯಾ ಹಾಗೆ, ಹೀಗೆ ಅಂತ. ಯಾವದಾದರು ಒಂದು ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಹೊಸ ಕಂಪನಿ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅವಳೆ ಸೀ ಇ ಓ ಆಗ್ಬೋದು.. ಹೇಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಕಾಲೇಜುಗಳು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕೆಲಸದವರನ್ನ ಹುಟ್ಟುಸ್ತಾನೆ ಇರ್ತಾರೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ.. ಹಳ್ಳಿಲಿ ಬೇಸಾಯಕ್ಕೆ ಕೂಲಿಗಳು ಸಿಗದೆ ಇರಬಹುದು… ಕಂಪನಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಆಳುಗಳು ಸಿಗೋದು ಕಷ್ಟವಿರಲ್ಲ.. ಹೇಗೊ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ಅದೃಷ್ಟ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ರೆ ಅವಳೂ ಕ್ಲಿಕ್ ಆಗ್ಬೋದು, ಯಾರಿಗ್ಗೊತ್ತು. ಇನ್ನು ನೂರಾರು ಸ್ಮಾರ್ಟು ಸಿಟಿಗಳು ಬರ್ತವಂತಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಾದರು ಒಂದು ಕೈ ನೋಡ್ಕೊಂಡ್ರಾಯ್ತು !” ಎಂದ..

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಏನಾಗ್ತಾರೊ ಹೇಳೋದೇ ಕಷ್ಟ ಅನಿಸಿ ನಾನು ಸಹ ‘ಹೂಂ’ಗುಟ್ಟಿದೆ… ” ಏನೇ ಆಗ್ಲಿ ಹಾಗೆನಾದ್ರೂ ಆದರೆ ನಮ್ಮಂತೋರಿಗು ಕೆಲಸ ಕೊಡಿಸಪ್ಪ ಅಲ್ಲಿ.. ನಾವು ಬದುಕ್ಕೊತೀವಿ”

“ಸರಿ ಸಾರ್..ಇನ್ನು ಸ್ವೀಟ್ ಹಂಚೋದಿದೆ ನಾ ಹೊರಟೆ” ಎಂದವನನ್ನೆ ಬಿಟ್ಟಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ ಅವಾಕ್ಕಾಗಿ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತುಕೊಂಡೆ , ಮತ್ತೇನು ಹೇಳಲೂ ತೋಚದೆ..


(Picture source : http://dezinequest.com/home.php)

********
(ಸೂಚನೆ: ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಮಾತುಕಥೆಗಳೆಲ್ಲ ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಸ್ವಂತದ್ದು.. ಅದಕ್ಕೂ ಲೇಖಕನಿಗೂ ಯಾವುದೆ ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಮೂಲಕ ಸೃಷ್ಟಿಕರಿಸಲಾಗಿದೆ)

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು