01729. ಐಪಿಎಲ್* ಬಲಾಬಲ ಪರೀಕ್ಷೆ..!


01729. ಐಪಿಎಲ್* ಬಲಾಬಲ ಪರೀಕ್ಷೆ..!

_______________________________________

ಮೊಗಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಾಬಲ

ತೋರಲಿಂದು ಸಿದ್ದತೆ ಸಕಲ

ಯಾರಿಗಿದೆ ಯಾರ ಬೆಂಬಲ ?

‘ಮುಗಿಸಪ್ಪ ಸಾಕು’ ಜನ ಹಂಬಲ! ||

ಗುಂಪಲಾರು ಇಹರೊ ಶಕುನಿ ?

ಅನುಮಾನ ಮಾಡುತಿದೆ ಖೂನಿ !

ಯಾರನ್ಯಾರು ನಂಬದಾ ತಂಡ

ಕಾಯಬೇಕು ಹಿಡಿದು ಉದ್ದಂಡ ! ||

ಸುವಿಹಾರಿ ಬಸ್ಸಿಗವರ ತುಂಬಿ

ಐಷಾರಾಮಿ ರಿಸಾರ್ಟಲಿ ದೊಂಬಿ

ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಸಲ್ಲ ವಿಮಾನ ಯಾನ

ಬಿಡಬಾರದಲ್ಲ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿತವನ್ನ ! ||

ಅಂತೂ ಇಂತೂ ಬದ್ಧ ರಣರಂಗಕೆ

ಸೈನ್ಯ ಸಮೇತ ಸಿದ್ಧ ಹೊಡೆದಾಟಕೆ

ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಯಾರ ಮುಸುಕಲಿಹರಾರೊ?

ಕಡೆಗಳಿಗೆ ತನಕ ಗದ್ದಲವೆ ಜೋರೊ ||

ತೆರೆ ಬೀಳುವುದೊ? ಏಳುವುದೊ?

ತಂತ್ರ ಕುತಂತ್ರ ಏಮಾರುವುದೊ?

ಸತ್ಯ ಮೇವ ಜಯತೆ ಜನಮನದಾಸೆ

ಅತಂತ್ರ ತೀರ್ಪಫಲವ ಅನುಭವಿಸೆ! ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

೨೦.೦೫.೨೦೧೮

(* ಐಪಿಎಲ್ = ಇಂಡಿಯನ್ ಪೊಲಿಟಿಕಲ್ ಲೀಗ್)

(picture sources : adopted from news portals)

00763. ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದರ್ಪಿತ..


00763. ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರಿಗೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದರ್ಪಿತ..
___________________________________

ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ಸಂಕಟ ಕಾಡುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಅನಿಸುವುದೊಂದೆ ಅನಿಸಿಕೆ – ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಬಾರದಿತ್ತೆ ಆ ಯಾತನೆ ? ಎಂದು. ಅದು ಪ್ರೀತಿಯ ರೀತಿ.. ಆದರೆ ಹಾಗೇನಾದರು ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅದೇ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಿಡುವ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲವೆ ? ಯಾವುದೆ ಕೋನದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರು ಅದರದರದೆ ಕೊರಕಲು, ಓರೆಕೋರೆಗಳು.. ಅದೇ ಜಗದ ಅಲಿಖಿತ ನಿಯಮವಿರಬಹುದು.. ಆದರೆ ಕೊನೆಮುಟ್ಟದ ಆಶಾವಾದ, ಅದಮ್ಯ ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿಗಳು ಎಂದೆಂದಿಗು ಜೊತೆಯಲಿರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರೀತಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಮೋಹಗಳ ಮಾಯೆ ಈ ಬದುಕಿನ ಜೀವಸೆಲೆಯ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿಡಿಸುತ್ತವೆ – ಕೊನೆಯುಸಿರಿನ ಛಲ ಕೈ ಕೊಡುವ ತನಕ.

ಅದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆ ಕಾಡುವ ಯಾತನೆ – ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ‘ಗಿಲ್ಟಿ’ ಫೀಲಿಂಗ್ ಅರ್ಥಾತ್ ತಪ್ಪಿತಸ್ತ ಭಾವನೆ.


ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗುವೆ…
______________________________

ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗುವೆ, ಕಾದಿರುವೆ ನಿನ್ನಾ ನಗುವಿಗೆ
ಎಲ್ಲ ಮರೆತಂತಿರುವೆ, ಯಾರ ಶೋಧನೆಗೆ ?
ನಿನ್ನ ನೀನರಿಯದೆ ಸಕಲ, ನೀನಾಗುವುದುಂಟೇನು ?
ನೀರಿನ್ಹೊದಿಕೆಯನ್ಹೊದ್ದ ಮೀನಾಗಿ ಬರಲೇನು ತಡೆ ?

ಕಾಣದಪರಿಮಿತ ನಿನ್ನ, ಚಿಂತನೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲಿ
ಮೂಡಿ ಬರುತಿವೆ ಚಿತ್ರ, ಚಿತ್ತಾರಗಳ ಜಾತ್ರೆ ಖಾತ್ರಿ
ಹಿಡಿಯಲ್ಹಿಡಿದು ಬೊಗಸೆ, ತುಂಬಿಸಬಹುದು ಆಗಸ
ನೀನು ನೀನಾಗಿ ಧರೆಗೆ, ಬಂದಿಳಿದ ಆ ದಿವಸ ಕ್ಷಣದೆ..

ನೋಡದಿರು ನಿನ್ನಾ ನೋಟ, ಕಾಡುತಿರೆ ಅತಂತ್ರ ನಾ
ತಪ್ಪಿತಸ್ಥನ ಹಾಗೆ ನಿಲಿಸಿ, ಕಟಕಟೆಯಲಿ ವಿಚಾರಿಸುತ
ಕೇಳಿದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯ ರಭಸ, ಉತ್ತರಿಸಲೇನು ತಬ್ಬಿಬ್ಬಲಿ ?
ತಬ್ಬಲಿಯಾದಂತೆನಿಸೆ, ವಾದಿಸಲೇನು ತಗ್ಗಿಸಿ ತಲೆಯ..

ತಬ್ಬುವೆ ಮೌನ ಪ್ರತಿಗಳಿಗೆ, ಕಾಡುವ ಮಾತಿಗದೆ ಜಾಗ
ಮೌನ ಮೌನದ ಸಂವಾದ, ಪ್ರಶ್ನೋತ್ತರ ಜಗ ನಿರುತ್ತರ
ಹುಡುಕುತಿಹೆ ಒಳಗೆ ಹೊರಗೆ, ಕಂಡ ಕಂಡ ಕಲ್ಲುಗಳಲಿ
ಅಡಗಿರಬಹುದೇನೊ ನಿನ್ನ, ಸರಳ ಸಹಜ ನಗೆಯದಿರು..

ಹೆದರದಿರು ಬಿಡು ತಲ್ಲಣ, ಮುಡಿಪಿಡುವೆ ನನ್ನ ಜೀವನ
ನೀನಾಗುವಂತೆ ಮುಗಿಲ, ಮಡಿಲಿನ ತಾರೆಯ ಸಂಭ್ರಮ
ಇಂದಿದ್ದರೇನಂತೆ ಮಗು, ನಲಿವು ಸಂಕಟದ ಸೆರಗಲಿ
ಬಂದೆ ಬರಿಸುವೆ ನಾಳೆ, ಹೊಸತಲಿ ನಗುವಿನ ಹಾಳೆ..

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

(Picture source : http://kleinmeli.deviantart.com/art/Father-and-Son-180403612)

00512. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ


00512. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ
______________________

  
(picture source wikipedia : https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:Test_(student_assessment).jpeg)

ಒಲ್ಲದ ಮನಸಿನಿಂದ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದಿಕೊಳ್ಳಲು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಗನನ್ನು ಸಾಮ, ದಾನ,ದಂಡ, ಭೇಧೋಪಾಯಗಳೆಲ್ಲದರ ಬಳಕೆ ಮಾಡುತ್ತ ಸಿದ್ದಗೊಳಿಸಲು ಹೆಣಗುತ್ತ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಅದೇ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ನಂತರದ ಆತಂಕಪೂರ್ಣ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅನುಭವಿಸಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ್ದವರೆ. ಆದರೆ ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿದ್ದ ಅದೆಷ್ಟೊ ಆತಂಕ, ಒತ್ತಡಗಳು ಕೇವಲ ಆತಂಕ, ಅಜ್ಞಾನ, ನಿಖರ ಗಮ್ಯವಿಲ್ಲದ ಒದ್ದಾಟಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಉಂಟಾದದ್ದು. ಇಂದು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನಾನು ಓದಿದ್ದಕ್ಕೂ, ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ನೇರ ಸಂಬಂಧವೆ ಇಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ ಕೇವಲ ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸುವ ಆರಂಭದ ರಹದಾರಿಯಾಯ್ತೆಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲ ಹೊಸ ಹೋರಾಟ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೆ ಎದುರಾದದ್ದು ವಾಸ್ತವ ಸತ್ಯ. ನಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ, ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಆ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿರಲೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಾವು ಅದೆ ಮರೀಚಿಕೆಯ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ತಳ್ಳುತ್ತ ಕುರಿಮಂದೆಗಳ ಹಾಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವಲ್ಲ ಅನಿಸಿ ಖೇದವೂ ಆಯ್ತು.

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರಲ್ಲೂ (ಅದರಲ್ಲೂ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ) ಈ ಪರೀಕ್ಷೆ ಅನ್ನುವ ಭೂತ ಕಾಡುವ ಪರಿ ಅನನ್ಯ. ಅಲ್ಲಿನ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಗಳಿಕೆಯ ಅಂಕಗಳೆ ಮುಂದಿನೆಲ್ಲಾ ಹಂತಕ್ಕೂ ಮಾನದಂಡವಾಗಿ ಬಿಡುವುದರಿಂದ ಅದು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಉದ್ವೇಗ, ಆತಂಕವೂ ಅಳತೆ ಮೀರಿದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯದು. ಈ ಶ್ರೇಣಿ ಅಂಕಗಳೆ ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯ ಅನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಭ್ರಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಆ ಒಂದು ಹುಸಿ ಗಮ್ಯದ ಹಿಂದೆ ಓಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ – ಸದಾ ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತಾ ನಡೆಯುವ ಹಾಗೆ. ವಿಧ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನ ಭವಿಷ್ಯದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದ ಮಾಡುವ ಕಲಿಕೆಯ ವೇದಿಕೆಯಾಗದೆ ಅಂಕಗಳಿಕೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಪಂಥವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುವುದು ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣುವ ಸತ್ಯ. ವಿಷಾದವೆಂದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬದುಕುವ ಜನ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಲಿ ಬಿಡಲಿ – ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರಚಲಿತ ಪರಿಸರದ ಒತ್ತಡ ಅವರನ್ನು ಈ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ಹಿಡಿದು ಮುನ್ನಡೆಯುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ – ಸಹಮತದಿಂದಲಾದರೂ ಸರಿ, ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೇ ಅನುಕರಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯದಿಂದಾದರೂ ಸರಿ. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ, ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿದ್ದು ಜೀವನವೆಂದರೆ ಏನೆಂದು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ, ಕಾಡಿನ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಮದಂತಹ ಕಠಿಣ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಈಗ ಇರದ ಕಾರಣ, ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಹಾಗೂ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಹಣ ತೆತ್ತು ಕಲಿಯುವ-ಪಡೆಯುವ ವಾಣಿಜ್ಯೀಕೃತ ಕೃತಕ ಪರಿಸರ ಈಗಿನ ನಾಗರೀಕ ಜೀವನದ ಮಾದರಿ.ಇದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಒಂದು ಮುಖ.

ಇನ್ನು ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಈಜಿಕೊಂಡು ಸಂಭಾಳಿಸಬೇಕಾದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ – ಕೆಲವರು ಈ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ನೀರಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮೀನಿನಷ್ಟೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥವಿದ್ದವರು ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೊ, ಪರಿಶ್ರಮದ ಸಹಾಯದಿಂದಲೊ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸಮಸ್ಯೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬರುವುದು ಆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಲ್ಲ. ಅದೇ ಮಕ್ಕಳ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆರಡು ಗುಂಪೂ ಮಿಳಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಆ ಅಂಕಗಳಿಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರದ, ಆ ಮಟ್ಟದ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗದಲ್ಲಿ ಏಗಲಾರದ ದುರ್ಬಲ (ಪ್ರಾಯಶಃ ಅದರಿಂದಲೆ ಕೀಳರಿಮೆಯಿಂದ ಬಳಲುವ ) ಗುಂಪು. ಎರಡನೆಯದು ದುರ್ಬಲವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಆ ಗುಂಪಿನ ಮಕ್ಕಳು ವಿಶೇಷ ಶಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ದೈವದತ್ತವಾಗಿ ಪಡೆದೂ ಅಂಕಗಳಿಕೆಯಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರುವವರು; ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರ ಕಲಿಕೆಯ ವಿಧಾನ ಮಾಮೂಲಿಗಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾದದ್ದು. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಲಿಕೆ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಅವರ ಮನಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗುವಂತದ್ದಲ್ಲ. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸರಾಸರಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜನಾಂಗದ ಪರಿಗಣನೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಿದ್ದು. ಹೀಗಾಗಿ ಬಹುತೇಕ ‘ಸರಾಸರಿ ವರ್ಗ’ ಇದರಲ್ಲೇ ಹೇಗೊ ಏಗಿ, ಕೊಸರಾಡಿ ಮೇಲೆದ್ದು ಬಂದರೂ ಈ ಮೇಲೆ ಗುರುತಿಸಿದ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಲೆ ನರಳುತ್ತವೆ. ಈ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿ, ಅವರ ಶಕ್ತಿ – ಸಾಮರ್ಥ್ಯ – ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಗುರ್ತಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಹೊಂದುವ ವಿದ್ಯಾಕ್ರಮದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ರಮ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡು ಗುಂಪುಗಳು ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ಅಥವಾ ದೂಷಣೆ, ಶೊಷಣೆಗೊಳಗಾಗಿ ನರಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಹೇಗೊ ಹೆಣಗಾಡಿ ಬದುಕುತ್ತಾರಾದರೂ , ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಮುರುಟಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಕೀಳರಿಮೆಯ ಕಂದರದಲ್ಲಿ.

ಗೊತ್ತಿದ್ದೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೊ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿಂದಲೊ – ಈ ಎರಡು ಗುಂಪಿನ ಮಕ್ಕಳ ನರಳಿಕೆಗೆ ಕಾರಣಕರ್ತರಾಗುವಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ ಗಣನೀಯ. ಸರೀಕರಲ್ಲಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಿಲ್ಲುವ ಮರ್ಯಾದೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗೊ, ತಂತಮ್ಮ ನಿಜವಾಗದ ಕನಸು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸಾಕಾರವಾಗಲೆಂಬ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಿಪರೀತ ಒತ್ತಡಕ್ಕೊಳಪಡಿಸಿ ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ಗಾಳಿ ಗೋಪುರ ಕಟ್ಟಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲೇ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲವಿರುವುದು – ಆ ಮಕ್ಕಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಪ್ರತಿಭೆ, ಪರಿಮಿತಿ, ತೊಡಕುಗಳ ಗಣನೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುವ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಸಾಧಾರಣ ಒತ್ತಡ ಹಾಕಿ ಕಂಗೆಡಿಸಿ ಅಸಮರ್ಥರನ್ನಾಗಿಸಿಬಿಡುವುದು ವಾಸ್ತವದ ಕ್ರೂರತೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಚಿಂತನೆ ಮನಸಿನ ಪಟಲದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದಾಗ ಓದಲು, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗರಿಷ್ಠ ಅಂಕ ಗಳಿಸಲು ನಾವು ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಒತ್ತಡ (ಸರಾಸರಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೂ ಕೂಡ) ಅರ್ಥರಹಿತವಲ್ಲವೇ ಎನಿಸಿತು. ಆ ಒತ್ತಡದ ಜತೆ ಜತೆಯೇ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸತತವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕೆನಿಸಿತು – ಅಂಕ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೇ ಜೀವನದಂತಿಮ ಗಮ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು. ಅವರಲ್ಲಿ ಆ ನಂಬಿಕೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಲೆ, ಏನೋ ಓದಿ ಯಾರದೋ ಕೈ ಕೆಳಗಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕೊಂಡಿಯೊಂದರ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲೋ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದರ ಬದಲು ತಾವೇ ಆ ರೀತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಪ್ರಭೃತಿಗಳಾಗಬಹುದು ಎಂದು. ಈಗ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿ ಕಟ್ಟಿರುವ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಓದು ಬಿಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಹುಚ್ಚು ಕನಸಿನ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿದವರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಆ ಪರಿಸರವಿದ್ದರೆ ಅಂತಹ ಸಾಹಸಗಳು ತಾನಾಗೆ ಅರಳುತ್ತವೆ ಅನಿಸಿದರು ಅದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ದವಿರುವ ಪಕ್ವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಪೋಷಕರಾದ ನಮಗೇ ಇನ್ನು ಇಲ್ಲವೆನಿಸಿತು. ಕನಿಷ್ಠ ಆ ಕುರಿತು ಯೋಚಿಸುವುದು ಆ ದಿಸೆಯಲ್ಲಿಡಬಹುದಾದ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯೆನಿಸಿದಾಗ ಮೂಡಿದ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕೊಟ್ಟ ಪದಗಳ ರೂಪ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಪದ್ಯ. ಅದು ಭವಿತದ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸಾಕಾರವಾಗಲಿ ಎನ್ನುವುದು ಆಶಯ.

ನನ್ನ ಮಗ
__________

ಪಾಸಾಗಲಿ ನೀ ನನಗೆ ಮಗನೆ
ಫೇಲಾಗಲಿ ನೀ ನನ್ನ ಮಗನೆ
ಫೇಲುಗಳೆ ಪಾಸಿನ ಜೋಳಿಗೆ
ಹೆದರದೆ ನಡೆ – ಮಗನೆ ನೀ ನನಗೆ ||

ದರ್ಜೆ ಶ್ರೇಣಿ ಉನ್ನತಾಂಕ
ಮೂರನೆ ದರ್ಜೆ ಶೂನ್ಯಾಂಕ
ಸುಲಭವಲ್ಲ ಎರಡೂ ಸಾಧನೆ
ನೀನರಿತರೆ ಸರಿ ಬದುಕೆ ಶೋಧನೆ ||

ನೂರಕೆ ನೂರು ಬರೆದರು ಸರಿ
ಅರೆಬರೆ ಹೆಣಗಾಡಿದರು ಜಾರಿ
ಸೋಲು ಗೆಲುವು ಯುದ್ಧದ ನಿಯಮ
ಆ ಪ್ರಜ್ಞೆಯುದಿಸೆ ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕೊರಮ ||

ಬರಲಿ ಬಿಡಲಿ ಬಹುಮಾನ
ಪಾರಿತೋಷಕಗಳ ಸಮ್ಮಾನ
ಹಿಗ್ಗದೆ ಕುಗ್ಗದೆ ಬದುಕೆ ಕಲಿತರೆ
ಮಗನೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆ ಸಾಕೆನಗೆ ದೊರೆ ||

ಯಶಾಪಯಶ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಸಂತೆ
ಮಾಡಬೇಡ ಭವಿತ ಕೆಲಸದ ಚಿಂತೆ
ಯಾರು ಕೊಡದಿದ್ದರೇನು ಉದ್ಯೋಗ
ನೀನೆ ತುಂಬಿಬಿಡು ಉದ್ಯಮಿಯ ಜಾಗ || 

 
– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು, 

00468. ಸಿಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕು, ಗೋಜಲು..


00468. ಸಿಕ್ಕು ಸಿಕ್ಕು, ಗೋಜಲು..
_________________________

ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ
ಪರೀಕ್ಷೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ
ಬರಿ ಕಾಯುವ ತುಮುಲ
ದುಗುಡ ದೂರದ ಆಸೆಯ ಬೆಟ್ಟ…

ಮಂಕಾಗುತಿದೆ ಎಲ್ಲ
ಮಸುಕು ಮಸುಕು ಚಿತ್ತಾರ
ಅಪ್ಪಿದ ಬಿಗಿ ನೆನಪು
ಉಪ್ಪು ಹುಳಿ ಸಿಹಿ ಖಾರ…

ಎಷ್ಟಿತ್ತಲ್ಲ ಆಳ, ದೂರ ?
ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಯೋಚಿಸದೆ
ಮುನ್ನಡೆದ ನಿರಾಳ ನಡಿಗೆ
ಯಾಕೊ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತಿಗು ಲಜ್ಜೆ..

ಕದಡಿಬಿಟ್ಟರಾಯ್ತೆ ಹಾದಿ ..?
ಮರೆಯಲೇನು ಮರೀಚಿಕೆಯೆ ?
ತಲ್ಲಣಗಳಾಗಿ ಶೋಧನೆ ವೇದನೆ
ಶೋಧಿಸಲೆಂತು ಒಪ್ಪಿದ ಮನಸಾ ?

ಮೌನಕೆ ಆಲಿಸುವ ಕೆಲಸವೀಗ
ಗುದ್ದಾಡದೆ ಸದ್ದು ಮಾಡದೆ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ
ಆಣೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾತು ಮತ್ತೊಂದು
ಕಿರುನಗೆಯ ಮುಖವಾಡ ಹುಸಿನಗುತ..

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು