00831. ಯಾಣ ..! (ಜೋಡಿ ಕವನ)


00831. ಯಾಣ ..! (ಜೋಡಿ ಕವನ)
_____________________________


(Picture from Internet)

01. ಯಾಣದ ಸುಂದರ ತಾಣದ ವರ್ಣನೆ ಕವಿಗಳ ವರ್ಣನೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಹಿಡಿತಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಅಸೀಮ ರೂಪಿ. ಕಪ್ಪು ಶಿಲಾ ಸುಂದರಿಯ ನೋಡಲು ಸಾಗಬೇಕಾದ ಪ್ರಯಾಣದ ಹಾದಿಯೆ ಮಧುರವಾದ, ಆಯಾಸೋಲ್ಲಾಸಗಳ ಬೆವರಿನ ತಂಗಾಳಿ. ಆ ಹಾದಿಯನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿ ಕಪ್ಪೆಶ್ವರರ ಬುಡ ತಲಪುವ ಅನುಭವದ ತುಣುಕು ಈ ‘ಯಾಣ ಹತ್ತೋಣ..!’ ಕವನದ ವಸ್ತು.

ಯಾಣ ಹತ್ತೋಣ..!
___________________

ಕಡುಗಪ್ಪು ಸುಂದರಿ ಯಾಣ
ಮುನಿಸಿ ತೋರಿದಳೆ ಕ್ಯಾಣ
ಹಾಡಿ ಹೊಗಳದ ಸಮ್ಮಾನ
ಗೌಣವಾಗದೆ ಕಾಡಿತೆ ಮೌನ ||

ಕಡಿದಾದ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಹಾದಿ
ಪುಡಿ ಕಪ್ಪು ಮಣ್ಣು ತುಳಿಗಾದಿ
ವನದೇವಿ ಹಸಿರು ಬಿಸಿಲೂದಿ
ಜುಳು ನೀರಲೆ ತೊಳೆ ಬೂದಿ ||

ದೈತ್ಯ ಭಸ್ಮಾಸುರ ಕೋಟಲೆ
ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದ ಸಹಿದಾಖಲೆ
ಕೃಷ್ಣವರ್ಣವೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾಟ್ಯವೆ
ನಡೆ ಬೆವರಿಸಿದರು ಲಾಸ್ಯವೆ ||

ಹಾದಿಯುದ್ದಕು ಮಿಂಚಿ ಮರೆ
ಯಾಣ ಸುಂದರಿ ಶಿಖರ ತಲೆ
ಮೈಗೆ ಜುಮ್ಮೆನಿಸಿ ಹತ್ತಿರದಲೆ
ನಿಂತಂತೆ ಕಂಡರು ದೂರಬಾಲೆ ||

ಎದುಸಿರಿಟ್ಟು ಮುಕ್ಕರಿದು ಬಂತೆ
ಎಂಥಾ ಸೃಷ್ಟಿ ಚಮತ್ಕಾರ ಕವಿತೆ
ಬಂಡೆಯೊ ಕಲ್ಲೊ ಶಿಲೆಯೆ ಗೊತ್ತೆ
ಚಂದವಲ್ಲವೆ ಬರಲು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ||

————————————————————————————-
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
————————————————————————————-

02. ಯಾಣದ ಬುಡ ತಲುಪಿದ, ದೈವದರ್ಶನ ಮುಗಿಸಿದ ಸಾಹಸ ಬರಿ ಅರ್ಧಕಥೆಯಾದರೆ, ಶಿಖರದ ಮೇಲೇರಿ ಅದನ್ಹತ್ತಿ ನೋಡುವ, ಅಲ್ಲಿನ ಹೃನ್ಮನೋಹಾರಿಕ ದೃಶ್ಯ ವೈಭವದಲ್ಲಿ ಕಳುವಾಗುವ ಅನುಭೂತಿಯೆ ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ತರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಪೌರಾಣಿಕ ಹಿನ್ನಲೆಯ ಭಸ್ಮಾಸುರನ ಕಥೆಯೊಂದಿಗೆ ತಾಳಮೇಳೈಸಿದ ಯಾಣ ಒಂದು ವಿಧದಲ್ಲಿ ಲೌಕಿಕ, ಅಲೌಕಿಕ, ಪ್ರಾಕೃತಿಕ, ದೈವಿಕ, ವಿಸ್ಮಯಕಾರಕಾದಿ ತರದ ಇನ್ನು ಹಲವು ಭಾವಗಳ ಸಂಗಮವೆನಿಸಿ ಅನುಭವ, ಅನುಭಾವವಾಗಿ, ಅನುಭೂತಿಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ದಾಟಿ ಅನಂತತೆಯ ಅನನ್ಯತೆಯತ್ತ ಮನವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಸೋಜಿಗವೆನಿಸುವ ಪರಿಮಾಣವನ್ನು ಪದಗಳ ಶಕ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿವ ತಾಕಲಾಟ ಈ ‘ಯಾಣ ಶಿಖರ ತಾಣ…!’ ಕವನದ್ದು.

ಯಾಣ ಶಿಖರ ತಾಣ…!
__________________________

ಭಕ್ತಿ ದೇಗುಲ ಕಥೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಮಾತೆ
ಮೋಹಿನಿ ಪ್ರೇಮ ಭಸ್ಮಾಸುರ ಕಥೆ
ಶಿವನನುಳಿಸಲು ನಾಟ್ಯಿಸಿದ ಗೀತೆ
ಯಾಣತಾಣಕಥೆ ಹರಿದುಬಂತಂತೆ ||

ಶಿಖರ ಶಿಶಿರಗಳೊ ಯಾರ ನೆರಳೊ
ಕಪ್ಪು ಹೆಪ್ಪಾದ ನಾರಿ ಮುಂಗುರುಳೊ
ರಕ್ಕಸನ ಕಟ್ಟಿಡಿದ ದೇಹ ಮೊಗ್ಗಲೊ
ಸುಟ್ಟಳಿದುಳಿದ ಮೂಳೆಯ ಮಡಿಲೊ ||

ಹತ್ತಲಪ್ಪುತ ಕಲ್ಲು ಗಡಗಡಿಸಿ ಕಾಲು
ಮೇಲೇರಿದಂತೆಲ್ಲ ಜುಂ ಅನಿಸಿ ದಿಗಿಲು
ಜೀವ ಕೈಯೊಳಿಟ್ಟು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ಸಾಗಿರಲು
ಕಂಡೆಬಿಟ್ಟಿತೆ ಕೊನೆ ಮೇಲೆ ಬರಿಮುಗಿಲು ||

ಆಡಿದ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಬೀಸೊ ಬಿರು ತಂಗಾಳಿ
ಧನ್ಯ ಮೈಮನ ತುಂಬಿಸಿ ಹಿತದಿ ಕಚಗುಳಿ
ಸಾರ್ಥಕತೆ ಭಾವವುದಿಸಿ ಮನಪೂರ ಮೌನ
ಇನ್ನಾದರು ಬಿಟ್ಟೋದಳೆ ಕ್ಯಾಣ ನನ್ನ ಯಾಣ ||

ಒಮ್ಮೆಯಾದರು ಬದುಕಲಿ ನೋಡಿಬಿಡು ಯಾಣ
ಯಾವ ಸಾಧನೆಯೂ ಈ ಕಪ್ಪದ ಮುಂದೆ ಗೌಣ
ಬಾಳಿನ ಯಾನವೆ ಅದ್ಬುತ ಹತ್ತಿದಂತೆ ಪಯಣ
ಜಯಿಸಿದ ಮೇಲರಿವೆ ಅಂಜದೆ ಮುರಿವೆ ಮರಣ ||

————————————————————————–
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
————————————————————————–

00807. ರೋಷಾವೃತ ವರ್ಷಗಾನ…


00807. ರೋಷಾವೃತ ವರ್ಷಗಾನ…
________________________________

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಗಾಧ ಶಕ್ತಿಯೆದುರು ನಾವೆಷ್ಟು ಕುಬ್ಜರೆಂದು ಅರಿವಾಗುವುದು ಅದರ ವಿನಾಶಕಾರಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿಯೊ, ಕಿವಿಯಾರೆ ಕೇಳಿಯೊ ಅನುಭವಿಸಿದಾಗಲಷ್ಟೆ. ಅಂತಹ ಸಹಜ ಮತ್ತು ಸಾಧಾರಣಕಾರಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾದ ಮಳೆ ತನ್ನ ರೌದ್ರ ರೂಪ ತಾಳಿ ಅವತರಿಸಿದರೆ ಏನಾಗಬಹುದೆಂಬ ಚಿತ್ರಣ ‘ರೋಷಾವೃತ್ತ ವರ್ಷಗಾನ’ – ರೌದ್ರತೆಯಾಗಮನದೊಂದಿಗೆ, ವಿನಾಶದುಗಮದ ಕಿಡಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಇದರ ಆರ್ಭಟದ ವರ್ಣಣೆ, ಆಟಾಟೋಪ ಇಲ್ಲಿನ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಭಾವ (ರೌದ್ರಾಗಮ ವಿನಾಶಾದುಗಮ – ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ಪದ್ಯ)

ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯವೆಂಬುದೊಂದಿರುವಂತೆ, ಈ ರೌದ್ರಾಕಾರದ ಮಳೆಗೂ ಉಪಸಂಹಾರದ ಹೊತ್ತು ಬಂದಾಗ ಆರ್ಭಟವೆಲ್ಲಾ ಕರಗಿ, ಶಾಂತತೆಯ ತಂಗಾಳಿ ಬೀಸಲಾರಂಭಿಸಿದರೂ, ರೌದ್ರಾವತಾರದಲ್ಲಿ ಕೆಡಿಸಿಟ್ಟ ವಿನಾಶದ ಪರಿಮಾಣ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮ ಎದ್ದು ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಅಳಿದುಳಿದವುಗಳ ಪರಿಗಣನೆ, ಅವಲೋಕನ, ಸ್ವಾಂತನ, ಸಮಾರೋಪಣ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ಚಾಲನೆ ಕೊಡುವ ಬಗೆ ಎರಡನೆ ಭಾಗದ ಮೂಲ ಆಶಯ (ಉಪ ಸಂಹಾರ).


ಉಪ ಸಂಹಾರ (ರೋಷಾವೃತ ವರ್ಷಗಾನ – 02)
________________________________________

ಭದ್ರ ಸುಭದ್ರಗಿದ್ರ ನಿದ್ರಾವೃತ ಕಂದ ರುದ್ರ
ಅಸುವಳಿದಂತೆದ್ದು ರೋಧಿಸಿ ಗುದ್ದು ದರಿದ್ರ
ಛಿದ್ಛಿದರ ಚದರ ದುರ್ಬರ ದನಿ ಮೇಲ್ಚಾವಣಿ
ಎಗರೆಗರಿಸಿ ಹಾರಿಸಿ ಧೂಳಿಸಿ ಬೀಳಿಸಿ ಮಣಿ ||

ಭೋಗ ಭೋಗಿನಿಯೋಗ ಸಹಭಾಗಿನಿ ಸಮೆ
ಸಂಭೋಗದ ಸುರತ ನಿರತದಲೆಗೆ ಭೂರಮೆ
ಭದ್ರಾಲಿಂಗನ ಮೇಘಾಮೋಘ ಸರ್ಪಯಾಗ
ಇಂದ್ರಚಾಪಾವೃತ ವರ್ಣಜಾಲಾ ನಿಯೋಗ ||

ರತಿ ಮನ್ಮಥರಾವೇಶಾಂಗ ಸುಖಾಗಮ ದಮನ
ಮಾಡಲ್ಹವಣಿಸಿದ ಸುರೆಂದ್ರನತ್ತಿಸಿದ ಗಮನ
ಆಗ್ನಿ ಕುಂಡಕ್ಸುರಿದರಿಸಿದ ತರ ತರ ಜಲಸ್ನಾನ
ಕಾವ ಗೆದ್ದನೆ ಸೋತು ಸರಿದನೆ ವರ್ಷದಜ್ಞಾನ ||

ವರ್ಷ ಋತು ಸತು ಸಮದ್ರೂಪಿಸಿನಿತೊಳಿತು
ಧ್ವಂಸಕಾರಿಸದಲೆ ನಿರ್ವಂಶದಾಶಯ ಹೂತು
ತಂಗಾಳಿಯಲೆಯಲೆಯಾಗಿಳೆ ಸರಿ ಸಮಿತ್ತು
ಬರ್ಬರದಗರವಳಿಸಿ ನೆನೆಸಿತ ಕರಗಿ ಹೊತ್ತು ||

——————————————————————
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
——————————————————————

ನಲ್ಲೆ, ನೀ ನೋವಿನಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು …..!


ನಲ್ಲೆ, ನೀ ನೋವಿನಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು …..!
____________________________________

(ಹಿನ್ನಲೆ : ಇಂದು ‘ಮೊದಲ ಸ್ಪರ್ಶ’ ಕವನದ ದ ಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಕಿದಾಗ ಗೆಳೆಯ ದೀಪಕ್ ರವರು ಕಾಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೧೯೯೦ ರ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅದೇ ತರಹದ – ‘ನಲ್ಲೆ ನೀ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು’ ಕವನವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದರು – ಜತೆಗೆ ಎರಡರ ಹೋಲಿಕೆ, ತುಲನೆ ಮಾಡಿದರೆ ಚೆನ್ನ ಎಂದರು. ಆ ಕವನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೇನೆ – ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದವರು ಎರಡನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ)

ನಲ್ಲೆಯೊಬ್ಬಳು ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕೈ ಹಿಡಿದಾಗ ಆಗುವ ಅನುಭವ, ಅನುಭೂತಿ, ಉದ್ವೇಗ, ಉಲ್ಲಾಸ, ಕಳವಳ, ಭೀತಿಗಳೆಲ್ಲದರ ಸಂಗಮಿಸಿದ ಅನುಭವ ಈ ಕವನದ ಆಶಯ. ಕೈ ಹಿಡಿಯಲು ಯಾವುದೊ ನೋವೆ ಕಾರಣವಾದರೂ, ಆ ನೆಪದ ಸ್ಪರ್ಶವೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಭಾವೋನ್ಮಾದದ ಉತ್ಕರ್ಷ ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.

ನಲ್ಲೆ, ನೀ ನೋವಿನಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು …..!
————————————————————————————————


ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಮೋಡ ಭೋರ್ಗರೆದು ಸುರಿದಂತೆ
ಎದೆಯೊಳಗೆ ನೂರು ನದಿ ತಡೆ ಕಿತ್ತು ಹರಿದಂತೆ
ಕನಸೊ? ನನಸೋ? ಬೆರಗು ಮೂಡಿತ್ತು
ನಲ್ಲೆ, ನೀ ನೋವಿನಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು…II

ಕಾಲ ಚಕ್ರದ ಚಲನೆ ಸ್ತಬ್ದವಾದಂತೆ
ಹೃದಯ ಕೋಶವೇ ದಹಿಸಿ ದಗ್ದವಾದಂತೆ
ಭಾವದಾಭಾವದಲಿ ಮನವು ಮುಳುಗಿತ್ತು
ನಲ್ಲೆ, ನೀ ನೋವಿನಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು …II

ಮನದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮೌನ ಮರೆಸಿತ್ತು
ನೂರೆಂಟು ಆಸೆಗಳ ಕಣ್ಣು ಅರಸಿತ್ತು
ಮೈ ಪೂರ ‘ಜುಂ’ ಎನಿಸಿ ಪುಳಕದಾ ಮತ್ತು
ನಲ್ಲೆ, ನೀ ನೋವಿನಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು …..II

ಅಪ್ಪಿದಾ ಕೈಗಳಲದೇನು ಸಂಚಲನೆ
ಅನುಭಾವದಾ ಝರಿಯ ಮಿಂಚಿನಾ ಚಲನೆ
ಪದ ಹಿಡಿಯಲಾಗದಾ ಅನುಭೂತಿಯಿತ್ತು
ನಲ್ಲೆ, ನೀ ನೋವಿನಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು…….II

ಯಾವ ಯಾತನೆ ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ಕಾಡಿತ್ತೋ?
ಯಾವ ನೋವಿನ ಚಿತ್ರ ಕರುಳ ಹಿಂಡಿತ್ತೊ?
ಆಸರೆಯ ಬಯಸಿ ಲತೆ ಬಳಸಿದಂತಿತ್ತು
ನಲ್ಲೆ, ನೀ ನೋವಿನಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು…….II

ತೆರೆದ ಬಾಹುಗಳೊಳಗೆ ಅಪ್ಪಿ ನಿನ್ನನು ಹಿಡಿದು
ಮೆತ್ತನೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನೋವುಗಳ ತಡೆತಡೆದು
ಸಂತೈಸುವ ತುಡಿತ ಮನದಿ ಮೂಡಿತ್ತು
ನಲ್ಲೆ, ನೀ ನೋವಿನಲಿ ಕೈ ಹಿಡಿದ ಹೊತ್ತು……..II

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

(Picture from : http://m.wikihow.com/Hold-Hands)

00679. ಧುತ್ತನೆ ಮಳೆ – ಆಶಾವಾದ


00679. ಧುತ್ತನೆ ಮಳೆ – ಆಶಾವಾದ
__________________________________

[In nilume on 29.04.2016: ಮಳೆ ನಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರಬೇಕು ಒಂದೇ ಸಮನೆ – ಭಾವೋತ್ಕರ್ಷದ ಮುಸಲಧಾರೆಯ ಹಾಗೆ.. ಅದೇ ನನಗಿಷ್ಟ ..( ಪ್ರಕೋಪಕ್ಕೆಡೆಗೊಡದ ಹಾಗೆ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಮರೆಯಿಂದ ಡೊಂಕುತಿಮ್ಮ 😜 )]

ಧುತ್ತನೆ ಆರಂಭವಾದ ಮಳೆಯೊಂದು ತೆರೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಬಗೆಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಲೆ, ಅದು ಸತತವಾಗಿ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಲೆ ಇರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತದೆ ಕವಿಮನ; ನಿಂತ ಮಳೆ ಪಿಚ್ಚನೆಯ ಭಾವದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ನೀರವತೆಯನ್ನು ತುಂಬುವ ವಿಕಲ್ಪವಾದರೆ, ಸತತ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆ ಆಶಾವಾದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಕವಿಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ. ಅದು ‘ಧೋ’ ಎಂದು ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ತನಕ ಕವಿ ಮನ ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿದ ಹಕ್ಕಿ – ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಾರ್ಶ್ವದ ನೋಟವಾದರೂ (ಮಳೆಯ ವಿಕೋಪ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾರ್ಶ್ವ). ಅದರ ಆಲಾಪದ ತುಣುಕು ಈ ಪದ್ಯ.

ಧುತ್ತನೆ ಮಳೆ…
_____________________

ಎಲ್ಲಿತ್ತೋ ಮೋಡ
ಕಪ್ಪನೆ ಕಾಡ
ಕವಿದು ಮುಗಿಲು ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡ ..
ಕಲ್ಲೆತ್ತರ ಕಟ್ಟಡ;
ಸಂಜೆಗತ್ತಲಿನ ನಾಡ ||

ಧುತ್ತನೆ ಮಳೆರಾಯ
ಸುರಿದ ಪ್ರಾಯ
ತೊಳೆದಾಗಸ ಮೋಡ ಖೆಡ್ಡ..
ಗುಡಿ ಕಟ್ಟಡ ನಡ;
ಕವಿಸುತ ಕತ್ತಲ ಗೂಡ ||

ಮಳೆ ಸದ್ದು ಅವಿರತ
ಹಿನ್ನಲೆ ಸಂಗೀತ
ಮಿಂಚು ಗುಡುಗಿನ ಹಿಮ್ಮೇಳ..
ವಾದ್ಯಗೋಷ್ಠಿ ತಾಳ;
ಸುಸ್ತಾಗದ ನಿಸರ್ಗದ ಬಹಳ ||

ನಿಲಬಾರದು ಸುರಿತವಿದು
ನಿಲದೆ ಮಳೆ ಸದ್ದು
ಅವಿರತ ಸುರಿತ ಆಶಾವಾದ..
ನಿಂತರೆ ಪಿಚ್ಚೆನಿಸಿದ ;
ಸುರಿಯುತಲೇ ಜೀವಂತಿಕೆ ಸದಾ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

(picture source : http://e2ua.com/WDF-1783423.html)

00665. ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ !


00665. ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ! (2 poems)
__________________________________

ಮನಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರರ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಸುತ್ತ ಸುಳಿದಾಡುವ ಪರಿಯಿಂದಾಗಿ ಅದು ಗೆಳೆಯ – ಗೆಳತಿಯರ ಸಖ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂದೊಡ್ಡುವ ಸಂಕಷ್ಟ – ಸಂದಿಗ್ದಗಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿವರಣೆಯ ಎಟುಕಿಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು. ಏನೇನೊ ಚದುರಂಗವಾಡಿಸಿ, ಏನೆಲ್ಲಾ ತಪ್ಪೆಣಿಕೆಗಳ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಾಡಿಸಿ, ಹೊಂದಾಣಿಸಿ- ಮುರಿಸಿ , ಮತ್ತದನೆ ಮರುಕಳಿಸಿ, ಯಾತನೆ ಒತ್ತಡಗಳಲಿ ತಡಕಾಡಿಸಿ ಸುಸ್ತು ಮಾಡಿ ‘ಯಾಕಪ್ಪ ಬೇಕೀ ನಂಟು ?’ ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಡುವಂತೆ ಮಾಡಿಸುವ ಅದರ ಸಹವಾಸ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪರಿಚಿತವೇ. ಅದರಲ್ಲೂ ಹಳಸಿದ ಸಂಬಂಧದ ಪರಿಧಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ತಾವಾಗಿಯೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಮೌನದ ಬೇಲಿ ದಾಟಲಾಗದೆ, ಏನೇನೊ ಸ್ವಯಂಕಲ್ಪಿತ ಸಂಕೋಲೆಗಳಡಿ ಕೊರಗುತ್ತ, ಪರಸ್ಪರರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದವರಾಗುವ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯ ಒಂದು ಮುಖ – ‘ಅರ್ಥವಾಗದ ಗೆಳೆಯ’ ಕವಿತೆ; ಅದರ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ ‘ಅರ್ಥವಾಗದ ಗೆಳತಿ’. ಇವೆರಡು ಕವಿತೆಗಳ ಒಟ್ಟಾರೆ ಮಥಿತಾರ್ಥವನ್ನು ಸಾರದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ – ಇದೊಂದು ಪರಸ್ಪರರಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ತಮಗೂ ಸಹ ತಾವೇನೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗದವರ ಆಲಾಪ, ಗೋಳು!

  
01. ಗೆಳತಿ, ನಿನಗಿದೆಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ !
________________________________

ಗೆಳತಿ,
ನಿನಗಿದೆಲ್ಲಾ
ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ !
ಕಾಲಗರ್ಭದ ಆಳದಲೆಲ್ಲೋ
ಹುದುಗಿದ
ನೋವಿನ ಸೆಲೆ
ಬಸಿರಾಗದ ಸಂಕಟಕ್ಕೆ
ಬಿಕ್ಕಳಿಸುತ್ತಿದೆ ;
ಹರವಾದ ಎದೆಗಿತ್ತ
ಗುದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಹಿಸಿ –
ನಿಟ್ಟುಸಿರು ನುಂಗುತ್ತ,
ಸಾಯಲಾಗದೆ
ಬದುಕಿದೆ
ಆಗ..
ನೀನಾದರೂ
ಸಂತೈಸಿ
ಜೀವ ಕೊಡುವೆಯೆಂದರೆ –
ಗೆಳತಿ, ನಿನಗಿದೆಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ||

ವೇದನೆಯ ಮಡು
ಇರುಳಾಗಿ ಕಾಡುತಿದೆ
ಕೆಸರಿನಡಿ ಸಿಲುಕಿ
ಕನಸು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿದೆ..
ಆಳ ಹೊಕ್ಕು ನೋಡಲೆಂದರೆ
ಹೂತು ಹೋಗುವ ಭಯ !
ಸುಮ್ಮನೆ
ಮೌನದ ಸೆರಗ್ಹಿಡಿದೆ..
ನೀ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡಿದೆ –
‘ಏನಾಗಿದೆ ನಿನಗೆ ?’
ನಾ ಮೌನದಲೇ ಉಸುರಿದೆ
ಗೆಳತಿ, ನಿನಗಿದೆಲ್ಲ ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

02. ಗೆಳೆಯಾ, ನೀ ನನಗರ್ಥವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ!
__________________________________

ಸಂಬಂಧಗಳು
ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಸಾಯುತ್ತವೆ
ಭಾವನೆಗಳಂತೆ !
ಭಾವನೆಗಳು
ಅರಳುತ್ತವೆ – ಕಮರುತ್ತವೆ
ಆಸೆಗಳಂತೆ !
ಆಗೊಮ್ಮೊಮ್ಮೆ
ಗಪ್ಪನೆಯ ಏಕಾಂತ
ನೀರವತೆ ಆವರಿಸಿದಾಗ
ಮುಸುಕಿನೊಳಗಿನ
ಸೆಖೆಗೆ ಬೇಸತ್ತು
ಮೆತ್ತನೆಯ ಮಡಿಲನರಸಿ
ನಿನ್ನತ್ತ ನೋಡುತ್ತೇನೆ,
ಕಣ್ಣರಳಿಸುತ್ತೇನೆ,
ಯಾಚಿಸುತ್ತೇನೆ ಗೆಳೆಯಾ ;
ಇದೆಲ್ಲ – ನಿನಗರ್ಥವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲಾ ||

ಏಕೆ ಇಲ್ಲದ ಚಿಂತೆ-
ಕೊನೆ ಮುಟ್ಟದ ರಗಳೆ?
ಅನಿಸಿ,
ತೆರೆ ಸರಿಸಲೆಣೆಸುತ್ತೇನೆ ;
ನಿನಗರ್ಥವಾಗದ
ನನ್ನತನವ
ತೊರೆಯಲೆತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ
ಭೂತದ ಛಾಯೆಯಡಿ,
ಭವಿತದ ಮಾಯೆಯ
ಹೊದರನೆಲ್ಲಾ ಮುದುರಿ,
ನಿನ್ನ –
ವರ್ತಮಾನದ ಜತೆಗೆ
ನಡೆಯಲೆತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ
ಆಗ ನೀ
ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ನೋಡುವೆ !
ನಾ ಬೇಸರದಲಿ ನುಡಿವೆ –
‘ಗೆಳೆಯ, ನೀ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ!’ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

(picture source from:
http://cdn.tinybuddha.com/wp-content/uploads/2015/03/Toxic-Relationship.jpg)

00514. ಮರ ಅಜರಾಮರ ! (ಮಕ್ಕಳಿಗೆ)


00514. ಮರ ಅಜರಾಮರ ! (ಮಕ್ಕಳಿಗೆ)
_____________________________

ತನ್ನ ಹಣ್ಣ ತಾನೆ ತಿನ್ನದಷ್ಟು ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾದ ಮರ ನಿಸರ್ಗ ನಿಯಮದಂತೆ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಾ, ಮತ್ತದೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆಯನ್ನು ಸತತ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೆ ಹೋಲಿಕೆಯಡಿ ಮನುಜಕುಲವನ್ನು ಇರಿಸಿದರೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆ ಶೂನ್ಯದತ್ತ ನಡೆದರೆ, ಸ್ವಾರ್ಥಪರತೆ ನೂರರತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಇದರ ಸಂಗ್ರಹ ಭಾವ ಈ ಕವನ.
 

ತನ್ನ ಹಣ್ಣ
ತಾನೆ ತಿನ್ನದ ಮರ
ಆಗಲು ಅಜರಾಮರ |
ಹಕ್ಕಿಗೆ ಹೆಕ್ಕಿ
ತಿನ್ನೆ ಕೊಟ್ಟು ಸದರ
ಬೀಜ ಬಿದ್ದು ಬಂದು ಹೊರ ||

ಹತ್ತಿರವಿರೆ ಬೀಜ
ಮರಕೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಬಹಳ
ಹುಟ್ಟಿಸಿ ದೊಂಬಿ ಗುಂಪು ಗೊಂದಲ |
ಸಹಾಯದ ಗಾಳಿ
ಹಾರಿಸಿ ತೂರಿಸಿ ಬೀಜ
ಹೊತ್ತೊಯ್ದು ಬಿಸಾಡಿ ಗೋಜ ||

ಎಲ್ಲೋ ಬಿದ್ದು
ಒದ್ದಾಡಿದ ಬೀಜ ಮಣ್ಣು
ಹೂತರೊಳಗೆ ಆಳದ ಒಳಗಣ್ಣು |
ಎಲ್ಲಿಂದಲೊ ಮಳೆ
ಕೊಚ್ಚಿ ತರುವ ನೀರು
ಕುಡಿವ ಭುವಿ ಜತೆ ಬೀಜ ಹೀರು ||

ಟಿಸಿಲು ಬಿಸಿಲು
ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು ಕಾಳು
ಬೇರೊಡೆದು ಸಸಿಯಾಗೆ ದಾಪುಗಾಲು |
ಬೆಳಕು ನೀರು
ಮೊಗೆಮೊಗೆದು ಗಾಳಿ
ಸರಸರ ಸಸಿ ಬೆಳೆದು ಮಹಾಕಾಳಿ ||

ಮತ್ತದೆ ಪ್ರವರ
ಹೊಸ ಹಣ್ಣು ಬೀಜ ಸಮರ
ಹೊಸ ಸಂತತಿ ಹಬ್ಬುವ ಸಂವತ್ಸರ |
ಹೀಗೆ ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿ ಮರ
ತನ್ನ ಹಣ್ಣ ತಾನೇ ತಿನ್ನದ ತರ
ಪರರಿಗಿತ್ತು ತನ್ನ ಸಂತತಿ ಬೆಳೆಸೆ ವರ ||

ಮಾನವ ಜೀವನ ಸಾರ
ಅಲ್ಲ ಮರದ ತರ ಎಲ್ಲಕು ದರ
ಸ್ವಾರ್ಥದ ಗರ ಆದರು ಸಂತತಿ ಸ್ವರ |
ಮರ ಮನುಜ ತರ
ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿ ಮರ ಸಂತತಿ ಅಮರ
ಸ್ವಾರ್ಥದಲಿ ಮನುಕುಲ ದಿಗಂಬರ ||

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು

00508. ಚಾಟಿನ ಲೈಫು


00508. ಚಾಟಿನ ಲೈಫು
_______________________

ಈ ಜಗವೆಂಬ ಜಾಗತಿಕ ಹಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಉಸರವಳ್ಳಿಯಂತೆ ಚಮಕಾಯಿಸಿ ಬದಲಾಗುವ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿಯ ಮಳ್ಳಿ, ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನ ತರದಲ್ಲಿ ತಂದಿಟ್ಟಿರುವ ಸಂದಿಗ್ದಗಳು, ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳು ಅಗಣಿತ. ಈ ಜಗ ಗೋಮಾಳದಲಿ ಒಂದೆಡೆ ಇದೆ ಪ್ರಗತಿ ಅವಕಾಶಗಳ ಹರಿವಾಣ ಬಿಚ್ಚಿ, ಐಷಾರಾಮಗಳ ಹಾಸಿಗೆ ಹಾಸಿ, ಜೀವನ ಮಟ್ಟದಲಿ ತಟ್ಟನೆಯ ಏರಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರೆ, ಅದೇ ಪ್ರಗತಿಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಒಂದೆಡೆ ಕಲೆತು ಬಾಳಬೇಕಾದ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣುಗಳನ್ನು, ಸತಿ-ಪತಿಯರನ್ನು, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಒಬ್ಬಂಟಿ ಜೀವನದತ್ತ ದೂಡುವ ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಅದೇ ತಾಂತ್ರಿಕ ಪ್ರಗತಿ ದೂರವಿರುವ ಮನಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರಾಗಿಸುವಂತೆ ಚಾಟು, ವೀಡಿಯೊ ಕ್ಯಾಮ್, ನೆಟ್ ಪೋನುಗಳಂತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಮುಖಾಂತರ ಸುಲಭ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸುವುದು ಆ ವಿಪರ್ಯಾಸದ ವ್ಯಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದೆ ಹೇಳಬಹುದೇನೊ.

ಈ ಕವನದಲ್ಲಿ ಇಂಥದೆ ಯಾವುದೊ ಕಾರಣದಿಂದ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾದ ಊರುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಸತಿ ಪತಿಯರು, ಚಾಟಿನ ಮುಖಾಂತರ ಸಂಭಾಷಿಸುವ ಬಗೆ, ಅದೇ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಕುರಿತು ಅಚ್ಚರಿ ಪಡುವ ಬಗ್ಗೆ, ಮತ್ತೆ ಕಡೆಯದಾಗಿ ಇಂಥಹ ಶಕ್ತಿಯೆ ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ದೇವರುಗಳ ಪವಾಡಶಕ್ತಿಗಳ ಹಿನ್ನಲೆಯಾಗಿತ್ತೆ ಎಂದು ಸಂಶಯಿಸುವ ತನಕ ವಿವಿಧ ಸ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತದೆ. ಕೊನೆಗೆ, ವಾಸ್ತವದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಎಳೆದು ತಂದ ಮೀಟಿಂಗೊಂದರ ನೆಪವಾಗಿ ಸಂಭಾಷಣೆ, ಸಂವಾದ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ತೆಳು ಹಾಸ್ಯದ ಲಘು ದಾಟಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ಈ ಕವನದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶೇಷ ಅಂಶ.

  
(Picture source from wikipedia: https://commons.m.wikimedia.org/wiki/File:Seiyu.png)

ನಾನು ಚಾಟು ಅವಳು ಚಾಟು, ಚಾಟೆ ನಮ್ಮ ಲೈಫು
ಕಷ್ಟ ಸುಖವ ಹಂಚಿಕೊಳಲು, ದೂರ ಹಸ್ಬೆಂಡು-ವೈಫು
ಟೈಮುಜೋನು, ಹಗಲು-ಇರುಳು, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರ ಪಾರ್ಟು
ನಾ ಮಲಗುತಲುಲಿ, ಅವಳೇಳುತಲಿ, ‘ಶೇರ’ಬೇಕು ಹಾರ್ಟು ||

ನಾ ಬೆಡ್ಡಿನಲಿ, ಅವಳೊ ಟ್ರೈನಲಿ, ಆದರೇನು ಪಜಲ್ಲು
ಕಂಪ್ಯುಟರೆ ಇರದಿದ್ದರೇನು, ಅವಳ ಕೈಲಿ ಮೊಬೈಲು
ಇನ್ನು ಆಫೀಸಲಿ, ಬಲೆ ಗಾಂಚಲಿ, ಬಿಡದ ಪರ್ಸನಲ್ಲು
ಕೇರೆತಕೆ ಈ ಹುಡುಗರಿಗೆ, ಮೊಬೈಲಲ್ಲೂ ಇ-ಮೈಲು ||

ಜಾಗತೀಕರಣದ ಈ ಜಗದಿ, ಜಗವೆ ದೊಡ್ಡ ಹಳ್ಳಿ
ಕಾಲ-ದೇಶ ದೂರು ಸಲ್ಲ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯೇ ಮಳ್ಳಿ
ಮೊದಲಿನಂತಿಲ್ಲ ತುಟ್ಟಿ, ಜಗದ ಕಮ್ಯುನಿಕೇಷನ್
ಆಗಿದ್ದರೂನು ಲೆಕ್ಕ ಇಲ್ಲ, ಸಂಬಳವೇ ಸೆನ್ಸೇಷನ್ ||

ಆದರಿಲ್ಲಿ ವೇಗ ಗಲ್ಲಿ, ಕೊನೆಯಾ ಮೊತ್ತ ಒಂದೇ
ವೇಗವೆ ಬೇಕೆಂದರೀಗ, ಬೇಕೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಂಡೆ
ಏನೊ ಕ್ರಾಂತಿ, ನಡೆ ಪ್ರಗತಿ ದೊಡ್ಡೋರ ತುಟಿಮಂತ್ರ
ಬೇಗ ಗಳಿಸಿ, ಮನೆಗಷ್ಟುಳಿಸೆ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರ ||

ಒಂಭತ್ತರಿಂದ ಐದು ಮನೆಗೆ, ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಾ ಕಾಲ
ಒಂದೇ ಊರಲಿರಲೂ ಕೂಡಾ ದಂಪತಿಗಳಿಗಕಾಲ
ಬಹುಶಃವಿದು ಸಂಕ್ರಮಣ ಕಾಲ, ತೀರ ಸೇರೊ ಗಬ್ಬ
ಅಲ್ಲಿತನಕ ಮಾಡುತ್ತ ತ್ಯಾಗ, ಆಚರಿಸಿ ಒಂಟಿ ಹಬ್ಬ ||

ತಾಂತ್ರಿಕತೆಯ ಅಗೋಚರ, ದಿನದಿನವಾಗುತೆ ನಿಖರ
ಭೌತಿಕತೆ ದೂರಾದರು, ಅಭೌತಿಕ-ಜತೆ ಬಲು ಪ್ರಖರ
ಮುಂದೊಂದಿನ ಬರಬಹುದಲ್ಲೇ ಜೀವನದೆಲ್ಲಾ ಗಮನ
ಅಂತರ್ಜಾಲ-ಚಾಟಿನಲ್ಲೆ ಒಳಹೊಕ್ಕ ಭೌತ ನಾವ್ಪಯಣ ||

ಅಲ್ಲಿತನಕ ಇಹೆವೋ ಇಲ್ಲವೊ, ಯಾರರಿತಿಹ ಗಾನ
ನಮ್ಹಳೆ ಕಥೆ ದೇವ್ರುಗಳಿಗೆ ಆ ತರವೇ ತಾನೆ ಯಾನ
ಬರಲಿ ಬಿಡಲಿ ಮುಂದಿನ ಪಾಡು, ಈಗಿನ ಕಥೆ ನೋಡು
ಮೀಟಿಂಗಿದೆ ಚಾಟಿಂಗ್ಗೆ ‘ಡುನಾಟು ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್’ ಬೋರ್ಡು ||

————————————————————
ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
————————————————————