01354. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನ ೦೦೧೪: ಜಡೆಯ ಕಟ್ಟಲುಬಹುದು


01354. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನ ೦೦೧೪: ಜಡೆಯ ಕಟ್ಟಲುಬಹುದು
______________________________________


ಜಡೆಯ ಕಟ್ಟಲುಬಹುದು | ಕಡವಸವನುಡಬಹುದು |
ಬಿಡದೆ ದೇಗುಲದೊಳಿರಬಹುದು ಕರಣವನು |
ತಡೆಯುವದೆ ಕಷ್ಟ || ಸರ್ವಜ್ಞ ||

ಕಡವಸ : ತೊಗಲು, ಚರ್ಮ, ಅದರಿಂದಾದ ವಸ್ತ್ರ (ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ)
ಕರಣ: ಇಂದ್ರೀಯಗಳು (ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಕರ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅಂತಃಕರಣ)

ಸರಳ ಸಾರಾಂಶ:
ಸನ್ಯಾಸಿ/ಯೋಗಿಯಾಗ ಹೊರಟವನು ತನ್ನ ಬಾಹ್ಯದವತಾರವನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾದ ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವುದು ಈ ವಚನದ ಸಾರ.

ವಿಸ್ತೃತ ಟಿಪ್ಪಣಿ:
ಇದೊಂದು ಸುಂದರ ಸರಳ ವಚನ. ಬಾಹ್ಯದಾಚರಣೆಗು ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗದ ನೈಜ ಸ್ಥಿತಿಗು ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವುದೊಂದು ಅಂಶವಾದರೆ, ಅವುಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿರುವ ಕಾಠಿಣ್ಯತೆಯ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಹೋಲಿಸಿ ತೋರಿಸುವುದು ಮತ್ತೊಂದು ಆಯಾಮ. ಈ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಚನವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸೋಣ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ತಮ್ಮ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಬಂಧಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ , ಸನ್ಯಾಸಿ-ಋಷಿ-ಮುನಿಗಳಾಗಲು ಬಯಸಬಹುದು. ಹಾಗೆ ಬಯಸಲು ಕಾರಣ, ಹಿನ್ನಲೆ ಏನೇ ಇರಲಿ – ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ದೃಢ ಮನಸಿನಿಂದ ಹೊರಡುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೆ ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟಿದ್ದೀತು. ಹಾಗೆ ಹೊರಟ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರು ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸನ್ಯಾಸಿ-ಋಷಿ-ಮುನಿಗಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆಯೆ? ಎನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಮೂಲ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ಬಾಹ್ಯದ ರೂಪದಲ್ಲೇನೊ ಅಗತ್ಯಕ್ಕನುಸಾರ ಅವರು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಡಬಹುದು. ಅವಶ್ಯಕತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತಹ ವೇಷಭೂಷಣಗಳನ್ನು, ರೀತಿನೀತಿಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಲು ಬೇಕಾದ ಉದ್ದ ಜಡೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ಜಡೆ ಕಟ್ಟಬಹುದು; ಅಥವಾ ಋಷಿಮುನಿಗಳಂತೆ ಜಟೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಕೃಷ್ಣಾಜಿನದಂತಹ ಕಡವಸದ (ತೊಗಲಿನ) ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸುತ್ತ ತನ್ನ ಬಾಹ್ಯಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮಾರ್ಪಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು (ಅದೇ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಾದರೆ ಕಾವಿಯುಡುಗೆ ತೊಡಬಹುದು). ಇನ್ನು ಈ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದ ಮೇಲೆ ಭಗವಂತನ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಇರಬೇಕು ? ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಇಷ್ಟದೈವದ ದೇಗುಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ದಿನವೆಲ್ಲ ಅಲ್ಲೆ ಕೂತು ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದೇನೂ ಕಷ್ಟವಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೊರಗಿನವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗಿಯೆಂದೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನೆಲ್ಲಾ ಬೇಕೊ, ಏನೆಲ್ಲ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಆಚರಿಸಬೇಕೊ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನು ಮಾಡಿಬಿಡಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬರಿಯ ಬಾಹ್ಯದ ತೋರಿಕೆಯ ಸ್ವರೂಪ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೆ ಯೋಗಿಗಳಾಗಿಬಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವೆ?

ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ ! ಯೋಗಿಯಾಗಲು ಬಾಹ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾದ್ದು ಅಂತರಂಗಿಕ ಸಿದ್ದತೆ. ಅರ್ಥಾತ್ ಕರಣಗಳ (ಇಂದ್ರೀಯಗಳ) ನಿಯಂತ್ರಣ. ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಗುವ ಪ್ರಚೋದನೆ, ಪ್ರಲೋಭನೆಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳ ಹುಚ್ಚಾಟಕ್ಕೆ ತಡೆಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಬಾಹ್ಯ ತೋರಿಕೆಯ ಪೋಷಾಕುಗಳೆಲ್ಲ ಬರಿ ವ್ಯರ್ಥ, ಬೂಟಾಟಿಕೆ ಮಾತ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಕರಣಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದೇ ಕಷ್ಟಕರ, ಅವುಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಪಾರಾಗುವುದೇ ಕಠಿಣ ಎನ್ನುವ ಮಾರ್ಮಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸುತ್ತಿದೆ ವಚನದ ಕೊನೆಯ ಸಾಲು.

ಒಟ್ಟಾರೆ, ಯೋಗಿಯಾಗ ಹೊರಟವನು ಮೊದಲು ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರೀಯ ನಿಗ್ರಹ ಶಕ್ತಿ. ಅದಿದ್ದರೆ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲ ಬಾಹ್ಯಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಮೂಲ ಸಂದೇಶ.

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
(Nagesha Mn)
#ಸರ್ವಜ್ಞ_ವಚನ
(ನನ್ನರಿವಿಗೆಟುಕಿದಂತೆ ಬರೆದ ಟಿಪ್ಪಣಿ – ತಪ್ಪಿದ್ದರೆ ತಿದ್ದಿ)
(Picture source : Wikipedia)

Advertisements

02121. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು ೦೦೦೬. ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ತಣಿವಿಲ್ಲ


02121. ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು ೦೦೦೬. ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ತಣಿವಿಲ್ಲ
_____________________________________________


ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ತಣಿವಿಲ್ಲ | ನಿಶ್ಚಯಕೆ ಹುಸಿಯಲ್ಲ |
ಮುಚ್ಚಳವಿಲ್ಲ ಪರಮಂಗೆ | ಶಿವಯೋಗಿ
ಗಚ್ಚುಗವಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ ||

ಕಿಚ್ಚು ಎಂದರೆ ಬೆಂಕಿ.
ತಣಿವುದು ಎಂದರೆ ತಂಪಾಗುವುದು ಅಥವಾ ಸಂತೃಪ್ತವಾಗುವುದು ಎಂದಾಗುತ್ತದೆ.
ಹುಸಿ ಎಂದರೆ ಸುಳ್ಳು, ಅನೃತ, ನಿಜವಲ್ಲದ್ದು.
ಅಚ್ಚುಗ ಎಂದರೆ ಮರುಕ, ಅಳಲು, ಕೊರೆ, ಮಿಡುಕು ಇತ್ಯಾದಿ ಅರ್ಥಗಳಿವೆ.

ಈ ಅರ್ಥಗಳ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ವಚನದ ಅರ್ಥ ಹುಡುಕೋಣ.

ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ತಣಿವಿಲ್ಲ |
________________

ಅರ್ಥ: ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕಿಚ್ಚಿನ ಮೂಲಸ್ವಭಾವ ಎಂತಾದ್ದೆಂದರೆ ಅದೆಂದಿಗೂ ಸಂತೃಪ್ತಗೊಂಡು ಶಾಂತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿರುವ ತನಕ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲನ್ನು ದಹಿಸಿ, ಆಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ತಣಿದು ಸ್ತಬ್ದವಾಗುವುದು ಅದರ ಜಾಯಮಾನವಲ್ಲ.

ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಟಿಪ್ಪಣಿ :
_________________

ಕಿಚ್ಚು ಅರ್ಥಾತ್ ಬೆಂಕಿಗೆ ತಣಿವು (ಅಂದರೆ ತಂಪು, ಸಂತೃಪ್ತಿ) ಇರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವೆರಡರ ಭೌತಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಒಟ್ಟಾಗಿರುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವೆರಡೂ ಪರಸ್ಪರ ವಿರೋಧಾಭಾಸದ ಗುಣ ಸ್ವರೂಪ ಸೂಚಕಗಳು. ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಆರಿಹೋಗುವ, ತಣಿದು ತಂಪಾಗಿಬಿಡುವ ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಬರಿ ಕಿಚ್ಚು ಮಾತ್ರ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ತಣಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಿಚ್ಚು ಎಂದರೆ ಬೆಂಕಿ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥವೆ ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಪರರ ಏಳಿಗೆ, ಉನ್ನತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಪಡುವ ಜನರನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಆ ಅಸೂಯೆಯೆಂಬ ಕಿಚ್ಚಿನ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಹಸಿವೆ ? ಹಸಿವೆಯೆಂಬ ಬೆಂಕಿ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸುಡುವಾಗ ಎಂತಹ ಸೌಮ್ಯ ಮನ ಕೂಡ ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದು ರೋಷತಪ್ತವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ದೈಹಿಕ ಕಾಮನೆಯೆಂಬ ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಅರಿಯದವರಾರು ? ಆಸೆಯೆಂಬ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯರೆಷ್ಟು ಮಂದಿ ಸಿಕ್ಕಾರು ? ಸಿಟ್ಟು, ಕೋಪದ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಿ ಜಯಶೀಲರಾದ ಮಹನೀಯರದೆಷ್ಟು ಜನ ಸಿಕ್ಕಾರು ? ಹೀಗೆ ಕಿಚ್ಚಿನ ವಿಶ್ವರೂಪ ಹುಡುಕುತ್ತ ಹೋದರೆ ಅದರ ನೂರೆಂಟು ಅವತಾರಗಳ ಅನಾವರಣವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದ್ಯಾವ ರೀತಿಯ ಕಿಚ್ಚಾದರೂ ಸರಿ – ಅದು ಒಂದು ಬಾರಿ ತೋರಿಕೊಂಡಿತೆಂದರೆ ಮುಗಿಯಿತು; ಬಡಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತಣಿಯುವ ಪೈಕಿಯದಲ್ಲ ಅದು. ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಏಕೈಕ ನಿಖರ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಬರುವ ಮೊದಲೆ ಅದನ್ನು ತಡೆ ಹಿಡಿಯುವುದು. ಅದರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಮಹಾಸಹಿಷ್ಣುಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಇದ್ದಾರು, ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ? ಅದೇನೆ ಇರಲಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ತಣಿವಿಲ್ಲವಾದ ಕಾರಣ ಬರದ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೆ ಜಾಣತನ.

ಅದೇ ಕಿಚ್ಚಿನ ಜ್ವಾಲೆ ಧನಾತ್ಮಕವಾಗಿದ್ದಾಗ – ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಲೇಬೇಕೆನ್ನುವ ಹಠದ ಕಿಚ್ಚು ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಳಿತು ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಸೇವೆಯ ಕಿಚ್ಚು ಉದ್ದೀಪನಗೊಂಡಾಗ, ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಕಿಚ್ಚು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವಾಗ – ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಕಿಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದರು ಪರಿಣಾಮ ಮಾತ್ರ ತದ್ವಿರುದ್ಧ. ಒಮ್ಮೆ ಈ ಕಿಚ್ಚು ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ಅದೇ ಸಾಮಾನ್ಯನನ್ನು ಸಾಧಕನನ್ನಾಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ – ಆ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ತಣಿಯಬಿಡದೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡರೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಿಚ್ಚೆನ್ನುವುದು ಒಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ಅದನ್ನು ವಿನಾಶಕಾರಿಯಾಗಿಯು ಬಳಸಬಹುದು, ಪ್ರೇರಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿಯು ಬಳಸಬಹುದು. ಋಣಾತ್ಮಕ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಮುಕ್ಕಣ್ಣನ ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣಿನ ಹಾಗೆ; ತೆರೆದಾಗ ವಿನಾಶ ಖಚಿತವಾದ ಕಾರಣ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿರುವುದೇ ಕ್ಷೇಮ. ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣಾರ್ಥ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಪ್ರಚೋದಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿ ಕಾರ್ಯಸಾಧಿಸುವುದು ಜಾಣತನ. ಹೀಗೆ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ತಣಿಯದ / ಶಾಂತವಾಗದ ಕಾರಣ ಕಿಚ್ಚನ್ನು ಬಳಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇರಬೇಕೆನ್ನುವ ನೀತಿ ಇಲ್ಲಿ ಅಡಕ.

ನಿಶ್ಚಯಕೆ ಹುಸಿಯಲ್ಲ |
_____________________

ಅರ್ಥ: ಒಮ್ಮೆ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅದು ಹುಸಿಯಾಗಬಾರದು. ಹಾಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ ವಚನ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಮಾತು ತಪ್ಪಬಾರದು. ನಿಶ್ಚಯ ಎನ್ನುವ ಪದವೇ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರವೆನ್ನುವ ಸಂಕೇತ (ನಿಜವಾಗುವಂತದ್ದು, ಸತ್ಯವಾಗುವಂತದ್ದು). ಹುಸಿ ನಿಶ್ಚಯವೆಂದರೆ (‘ಸುಳ್ಳಾಗುವ ಸತ್ಯ’ ಎನ್ನುವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ) ವಿರೋಧಾಭಾಸವಾದಂತೆ. ಆದಕಾರಣ ನಿಶ್ಚಯಕೆ, ಹುಸಿತನ ಸಲ್ಲದು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಧರ್ಭವಿರಲಿ – ನಿಶ್ಚಯದ ಬಲವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಹುಸಿ ಹೋಗುವ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಿದೆ ಈ ಸಾಲು.

ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಟಿಪ್ಪಣಿ :
_________________

ಕಿಚ್ಚು ಮತ್ತು ತಣಿಯುವಿಕೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲೆ ನಿಶ್ಚಯ ಮತ್ತು ಹುಸಿ ಪದಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಿಶ್ಚಯವೆನ್ನುವುದು ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರದ ತೀರ್ಮಾನ. ನಾವು ನಿಶ್ಚಿತ ಎಂದಾಗ ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ, ಖಡಾಖಂಡಿತ ನಡೆದೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಅನಿಸಿಕೆ, ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಹೀಗೆ ಏನಾದರೂ ದೊಡ್ಡ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕುವ ನಿರ್ಧಾರ, ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದರೆ, ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವ ನೈಜ ಇಂಗಿತವಿದ್ದರಷ್ಟೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡಾಗ ಅದು ಅನೇಕರಲ್ಲಿ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಆ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಹುಸಿಯಾಗಿ ಹೋಗದಂತೆ, ಸುಳ್ಳಾಗಿಬಿಡದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಒಂದು ಸಾರಿ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದು ಹುಸಿಯಾಗುವುದು ತರವಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯ ಮತ್ತು ಹುಸಿಯಾಗುವಿಕೆ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಂಪು ಜತೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೊ, ಅಂತೆಯೆ ನಿರ್ಧಾರ ಮತ್ತದನ್ನು ಪಾಲಿಸದ ಹುಸಿತನ ಜೆತೆಯಾಗಿ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ನೋಡಿದರೆ – ನಾವು ಕೈಗೊಂಡ ನಿರ್ಧಾರ, ನಿಶ್ಚಯ ಸರಿಯಾದುದ್ದಾದರೆ, ಬಲವಾದದ್ದಾದರೆ ಅದರ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಫಲಿತಾಂಶ ಎಂದಿಗೂ ಹುಸಿಯಾಗದು. ನಂಬಿಕೆಯ ಜತೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಎದೆಗುಂದದೆ ಮುನ್ನಡೆದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಗಮ್ಯ ತಲುಪುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಎಂದಿಗೂ ಹುಸಿಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಭರವಸೆಯ ದೃಢನಂಬಿಕೆ ಜತೆಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು.

ಸಾರದಲ್ಲಿ, ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲಿ ಯಾವುದೇ ಮಾತು ಕೊಡಬೇಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಹುಸಿಯಾಗಿಸದ ಭರವಸೆಯಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಡಬೇಕು. ಪೂರ್ವಾಪರ ಯೋಚಿಸಿ, ವಿವೇಚಿಸಿ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಂಡಾದ ಮೇಲೆ ಅದರತ್ತ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಮುನ್ನಡೆದರೆ ಆಗ ಜಯ ಖಚಿತ.

ಮುಚ್ಚಳವಿಲ್ಲ ಪರಮಂಗೆ |
___________________________

ಅರ್ಥ: ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಇತಿಮಿತಿಯಿಲ್ಲ, ಮುಚ್ಚುಮರೆಯಿಲ್ಲ; ಅವನು ಅನಂತ, ಅಸೀಮ. ಅವನನ್ನು ಹೀಗೇ ಎಂದು ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಿ, ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲಿಟ್ಟಂತೆ ಸೀಮಿತ ಚೌಕಟ್ಟಲಿ ಬಂಧಿಸಿ, ಕೊನೆಗೆ ಮುಚ್ಚಳ ಮುಚ್ಚಿ – ‘ಅವನೆಂದರೆ ಇಷ್ಟೇ’ ಎಂದು ರೂಪುರೇಷೆ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಸ್ವತಃ ಅವನೇ ಮುಚ್ಚಳವಿಲ್ಲದವನು ಎಂದಾಗ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನೇ ಎನ್ನುವ ಭಾವ ಕೂಡ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಟಿಪ್ಪಣಿ :
_________________

ಮುಚ್ಚಳವಿಲ್ಲ ಎಂದಾಗ ಮನಸಿಗೆ ಬರುವುದು ಬಿಚ್ಚುತನ. ಆದರೆ ಇದರರ್ಥವನ್ನು ಎರಡನೆಯ ಪದ ಪರಮಂಗೆಯ ಜತೆಗೂಡಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು. ಮೊದಲಿಗೆ ‘ಪರಮ’ ಅಂದರೆ ಯಾರು ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಮುಚ್ಚಳದ ಅರ್ಥ ಸಹಜವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಈ ಪರಮಾ? ಪರಮನೆಂದರೆ ಮಿಕ್ಕವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಟನಾದವನು, ಉನ್ನತನಾದವನು, ಉಚ್ಛ ಶ್ರೇಣಿಗೆ ಸೇರಿದವನು, ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿದವನು; ಅರ್ಥಾತ್ ಪರಮಾತ್ಮನೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಮುಚ್ಚಳವಿಲ್ಲ ಪರಮಂಗೆ ಎಂದಾಗ ಇತಿಮಿತಿಗಳ ಪರಿಮಿತಿಯಿಲ್ಲ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಎಂದರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಮುಚ್ಚಳವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದರ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅರ್ಥಗಳೂ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ – ಆದಿ-ಅಂತ್ಯಗಳಿಲ್ಲದವನು, ಮುಚ್ಚುಮರೆಯಿರದವನು, ಅಡೆತಡೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದವನು, ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಅಮಿತನು, ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಬಂಧದಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಡದವನು ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥೈಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವೂ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ವರ್ಣನೆಗಳೇ ಆಗುತ್ತವೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಆ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ‘ಮುಚ್ಚಳವಿಲ್ಲ ಪರಮಂಗೆ’ ಎನ್ನುವ ಎರಡು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ ಸರ್ವಜ್ಞ.

..ಶಿವಯೋಗಿಗಚ್ಚುಗವಿಲ್ಲ ಸರ್ವಜ್ಞ ||
______________________________

ಅರ್ಥ: ಶಿವನನ್ನೊಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಶಿವಯೋಗಿಯಾದವರಿಗೆ (ಅಥವಾ ಆ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ಭಕ್ತರಿಗೆ) ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಯಾಗಲಿ, ಆಳುಕಾಗಲಿ, ಅರೆಕೊರೆಯಾಗಲಿ, ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಬಂಧನವಾಗಲಿ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ತಡೆಯು ಅವರ ಸಾಧನೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಅವರು ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಟಿಪ್ಪಣಿ :
_________________

ಇಲ್ಲಿ ಶಿವಯೋಗಿಯೆಂದರೆ ಶಿವಭಕ್ತರು, ಶಿವನನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವ ಸಿದ್ದರು, ಯೋಗಿಗಳೂ, ಋಷಿಗಳೂ – ಎಲ್ಲರನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬಹುದು. ಅಚ್ಚುಗವೆಂದರೆ ಕೊರೆ, ಅಳಲು, ಮರುಕ, ಮಿಡುಕ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥವಿರುವುದು. ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಶಿವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವವರಿಗೆ ಯಾವುದೆ ರೀತಿಯ ಚಿಂತೆಯಾಗಲಿ, ಅಳಲಾಗಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ. ಸರ್ವಸಂಗ ಪರಿತ್ಯಾಗಿಯಾದವರಿಗೆ ಯಾವುದೂ ಕೊರತೆಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬದುಕಿನ ಯಾವುದೇ ರಾಗದ್ವೇಷಗಳಾಗಲಿ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಕುಂದು ಕೊರತೆಗಳೂ ಸ್ವಯಂಮರುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಾರೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಶಿವಯೋಗಿಯಾದವನಿಗೆ ಶಿವನ ಆರಾಧನೆಯ ಹೊರತೂ ಮತ್ತಾವುದು ಬೇಕಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಯಾವೊಂದು ಅಳಲೂ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ನಿಜಭಕ್ತರಿಗೆ ಐಹಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ಮೋಹ-ಮಮಕಾರಗಳು ಅಡ್ಡಿಯಾಗವು, ಸಾಂಸಾರಿಕ ಬಂಧನಗಳು ತೊಡಕಾಗವು.

ವಚನದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅರ್ಥ :
______________________

ಈ ವಚನವನ್ನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಸಾರದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ “ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ಶರಣನು (ಶಿವಭಕ್ತನು) ಸರಿಯಾದ ಗಮ್ಯ-ಗುರಿಯ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಬಲವಾದ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದೊಡನೆ ಮುನ್ನಡೆದರೆ ಯಾವುದೇ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ (ಅಮಿತವಾದ) ಪರಮಾತ್ಮನ ಕೃಪೆ-ಕರುಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆ ಕುಂದುಕೊರತೆಗೀಡಾಗದೆ ತನ್ನ ಗುರಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಹುದು”. ಮುಕ್ತಿ, ಮೋಕ್ಷದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಶರಣರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಐಹಿಕ ಲೋಕದ ಸೌಖ್ಯವನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವ ಭಕ್ತರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಸಂದೇಶವಿದು.

– ನಾಗೇಶ ಮೈಸೂರು
ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ವಿಕಿಪಿಡಿಯಾ

( ಶ್ರೀಯುತ ಅಜ್ಜಂಪುರ ಶಂಕರರ Shankar Ajjampura ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಯತ್ನ. ವಿವರಣೆ ಅಸಮರ್ಪಕ ಅಥವಾ ಅಸಂಪೂರ್ಣವೆನಿಸಿದರೆ ಕ್ಷಮೆಯಿರಲಿ)

00000. ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ – ಪರಿವಿಡಿ ಮತ್ತು ಇತರೆ ವಿವರ


______________________________________________________________________________

00000. ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ – ಪರಿವಿಡಿ ಮತ್ತು ಇತರೆ ವಿವರ
______________________________________________________________________________

00140. ಶುಮಾಕರನೆಂಬ ವೇಗದ ವಿಪರ್ಯಾಸ (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00138. ಎರಡು ದೋಣಿಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಬದುಕು…(ಅನುಭವ + ಕಿರು ಪ್ರಬಂಧ)

00139. ಕಾಲದ ಗಡಿಯಾರ . (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00137. ಮಳೆಯಾಗವ್ಳೆ ಚೌಡಿ.. (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00136. ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡಿ, ಹಾಳಾಗ್ಲಿ ಬಿಡ್ರಿ..(ಹೊಸದ ತಂದು ಹಳತ ಮರೆತುಬಿಡಿ..)

00135. ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿ ಮನ ಸೂತಕ…(ಕಳಚಿದ ಕೊಂಡಿ) (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00134. ದೇವರು ನಮಗೆ ಹಾಕಿದ ಟೋಪಿ (ಮಕ್ಕಳ ಪದ್ಯ) (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00133. ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನಿಗೊಂದು ಸಲಹೆ (ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳ ಲೆಕ್ಕ) (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00132. ಅಂಗಜನ ಅಂಗದ ಸದ್ದು … (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00131. ಮಳೆಯಾಗುತ ಸಾಂಗತ್ಯ…. (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ).

00130. ರಾಜರತ್ನಂ ನೆನಪಿಗೆ (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00129. ಪುಸ್ತಕ ವಿಮರ್ಶೆ: ಕಣ್ಣೀರಜ್ಜ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಥೆಗಳು (ಪುಸ್ತಕ ವಿಮರ್ಶೆ)

00128. “ಬೀರ” ದೇವರು ಒಳಗಿಳಿದರೆ ಶುರು! (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00127. ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ ಪಿಎಸ್ಪಿ (ಬರಹ + ಕವನ)

00126. ನೂರು ಶತಕಗಳ ಸರದಾರ (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00125. ಶ್ರೀ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ವ್ರತದಿ ಪೂಜಾಂಗವಾಗಿಹ ಕಥನ (ಸರಳ ಕಾವ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ)

00124. ಈ ಕೆಮ್ಮೊಣಕೆಮ್ಮು… (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00123. ತುಳಸಿಗಿಂದು ಸಂಭ್ರಮ (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00122. ಈ ಸಂಪದ (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00121. ಮಂಗಳಗ್ರಹಕ್ಕೊಂದು ಗ್ರಹಕೊಂದು ಕಲ್ಲು (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ)

00120. ಹುಡುಗಾಟ ಆಡಿದ್ರೆ, ಪಟಾಕಿ ಸುಮ್ನೆ ಬಿಡುತ್ತ? (ಕಿರು ಬರಹ + ಕವನ) (04.11.2013)

00119. ದೀಪೋತ್ಸಾಹಂ ಭುವಂಗತೆ.. (ಬರಹ + 2 ಕವನ) (02.11.2013)

00118. ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಮನವಿ : ಪದಗಳಿಗಾಗುತ ದನಿ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ) (01.11.2013)

00117. ಗುಜರಾತಿನ ಮೋಡಿ, ಪಟೇಲರ ಹಾಡಿ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00116. ‘ಐ’ಗಳ ಪುರಾಣ – 03 …’ಐ’-ಪೋನು, ಪಾಡು, ಪ್ಯಾಡುಗಳ ಪಾಡಿನ ಹರಟೆ, (ಪ್ರಬಂಧ + ಲೇಖನ + ಕಥನ + ಹರಟೆ + ಅನುಭವ)

00115. ಮಂಡೋದರಿ, ನಿನಗ್ಯಾಕಿ ಪರಿ ಕಿರಿಕಿರಿ..? (ಕವನ + ಬರಹ) (WIP)

00114. 00114. ಸಮಾನಾಂತರ ಚಿಂತನಾ ಚಿತ್ತ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00113. ಹಾಸ್ಯದಲೆ ಕೊಲ್ಲೆ ಪೂರ್ತಿ, ಸಿದ್ದಹಸ್ತ ನರಸಿಂಹಮೂರ್ತಿ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00112. ಪೌರ್ಣಿಮೆ ಚಂದ್ರನ ಕಾಲೆಳೆಯುತ್ತ….(ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00111. ಖೈರುದ್ದೀನನಿಗೆ ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯ ಹೇಳಿ…(ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00110. ಸಿಂಗಪುರ್ ಈಸ್ ಏ ಫೈನ್ ಸಿಟಿ…(ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00109. ಆಯುಧ ಪೂಜೆ, ವಿಜಯದಶಮಿ (2) (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00108. ಮಹಾಲಯ ಅಮಾವಾಸೆ (ಮಹಾನವಮಿ) (01) (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00107. ಪಾತ್ರಗಳೆ ರಾಯರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಿವೆ ವಂದನ ! (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00106. …..ನಿನ್ನ ನೆನಸುತ್ತೇನೆ ! (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00105. ಯಾರದು ಮುಂದಿನ ಪಾಳಿ? (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00104. ಕೂರ್ಮಾವತಾರ : ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನೊಬ್ಬನ ಅನುಭವ, ವಿಮರ್ಶೆಯ ಒಳನೋಟ (ಅನುಭವ + ವಿಮರ್ಶೆ + ಬರಹ)

00103. ಯಾರ ಗೆಲುವು – ‘ಛಿಧ್ರವೋ, ಸಮಗ್ರವೋ? (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00102. ಪಂಚ್ಲೈನ್ ‘ಪಂಚೆ’ ಸಿದ್ರಾಮಣ್ಣ.. (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00101. ಯಾರು..? (ಚಿಣ್ಣರ ಹಾಡು) (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00100. ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ‘ಶರ್ಲಾಕ್ ಹೋಂ’ “ಎನ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯ” ನೆನಪಲಿ ..(ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00099. ಕೆಂಪೇಗೌಡರೆ ಬನ್ನಿ ಹೀಗೆ ……(ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00098. “ಮುದ್ದಣ್ಣ ಮನೋರಮೆ ಕಲಿತ ಚೀನಿ ಭಾಷೆ – 02” (ಭಾಗ – 02) (ಹಾಸ್ಯಬರಹ + ಹರಟೆ + ವ್ಯಂಗ್ಯ)

00097. ತೊಡಕುಗಳನು ಬಿಡಿಸಲು “ತೊಡಕಿನ ಸಿದ್ದಾಂತ – 04” – (ತೊಡಕು ಸಿದ್ದಾಂತ) (ತಾಂತ್ರಿಕ + ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟು + ವ್ಯವಸ್ಥೆ )

00096. ತೊಡಕುಗಳನು ಬಿಡಿಸಲು “ತೊಡಕಿನ ಸಿದ್ದಾಂತ – 03” – (ತೊಡಕು ಸಿದ್ದಾಂತ) (ತಾಂತ್ರಿಕ + ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟು + ವ್ಯವಸ್ಥೆ )

00095. ತೊಡಕುಗಳನು ಬಿಡಿಸಲು “ತೊಡಕಿನ ಸಿದ್ದಾಂತ – 02” – (ತೊಡಕು ಸಿದ್ದಾಂತ) (ತಾಂತ್ರಿಕ + ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟು + ವ್ಯವಸ್ಥೆ )

00094. ‘ಐ’ಗಳ ಪುರಾಣ – 02 …’ಐ’-ಪೋನು, ಪಾಡು, ಪ್ಯಾಡುಗಳ ಪಾಡಿನ ಹರಟೆ, (ಪ್ರಬಂಧ + ಲೇಖನ + ಕಥನ + ಹರಟೆ + ಅನುಭವ)

00093. ಅಲ್ಲಿರೋದು ನಮ್ಮನೆ, ಇಲ್ಲಿರೋದು ಸುಮ್ಮನೆ…(ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00092. ಗಜಾನನ ಗಜ-ಮೂಷಿಕಾಸುರ ಕಥೆ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00091. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ನಮಸ್ತೆ..(ಪೂಚಂತೆ ಯಾರಂತೆ?) (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00090. ಅವರಿತ್ತ ಜೀವನ ಭಿಕ್ಷೆ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00089. ಶ್ರಾವಣ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00088. ಮಿನುಗುತಾರೆ, ಗುನುಗುತ್ತಾರೆ… (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00087. ಡಾಲರ ರೂಪಾಯಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00086. ಗೋಕುಲದಲಿ ಅಷ್ಟಮಿ , ಗೋಕುಲಾಷ್ಟಮಿ.. (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00085. ಜಲಚಕ್ರ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00084. ವರಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ವ್ರತ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00083. ಅಷ್ಟಲಕ್ಷ್ಮಿಯರ ವರ (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00082. ಭಾರತಿಮನ, ಭಾರತಿತನ! (ಕವನ)

00081. ಮತ್ತೊಂದು ಸ್ವಾತಂತ್ರದ ದಿನ…. (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00080. ನಿಯತಿಯ ಶಿರ (ಕವನ)

00079. ಬದಲಾಗಬೇಕಾಗಿದ್ದು ನಾವು-ನೀವಾ ಅಥವಾ ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾ? (ಚಿಂತನೆ + ಲೇಖನ + ವಾಸ್ತವ )

00078. ಕಟ್ಟುವ ಬನ್ನಿ ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವ ಪೀಳಿಗೆ (ಚಿಂತನೆ + ಅಂಕಣ: ಚಿಂತಕರ ಚಾವಡಿ (ಕನ್ನಡ ಸಂಘ)+ ಲೇಖನ + ಸಿಂಚನ)

00077. ಮೋಡ ಚುಂಬನ..ಗಾಢಾಲಿಂಗನ.. (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00076. ಎರಡು ಆಷಾಡ ಗೀತೆಗಳು (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00075. ಪುಟ್ಟನ ಅಳಲು .. (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00074. ಕಲಿಯಲು ಎಲ್ಲಿದೆ ಬಿಡುವು? (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00073. ದೆವ್ವ ಭೂತದ ಭೀತಿ! (ಕವನ)

00072. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕರ ಬಾಡಿಗೆ ತರ..! (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00071. ಅಸಂಗತ..! (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00070. ಹೆಣ್ಮನದ ಹವಾಗುಣ….! (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00069. ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ ಸಿಗರೇಟು…! (ಬಿಟ್ಟು ಬೀಡಿ ಸಿಗರೇಟು..) (ಕವನ + ವಾಸ್ತವ)

00068. ಚಿಲ್ಲರೆ ಅಂಗಡಿ ಕಾಕ , ರೀಟೇಲಲಿ ಅಕ್ಕಿ..! ( ಕವನ + ವಾಸ್ತವ)

00067. ಧೂಮಸ್ನಾನ….! (ಕವನ + ವಾಸ್ತವ)

00066. ಧೂಮ-ಸಾಹಿತ್ಯ…! (ಕವನ + ವಾಸ್ತವ)

00065. ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳ ಲೆಕ್ಕ (ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ ವಾಗ್ವಾದ – ಪೂರ್ವಾರ್ಧ: ಲಘು ಹಾಸ್ಯದ ಧಾಟಿ) (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00064. ಗಂಗಾವತಾರಣ (ಗಂಗಾ + ಅವತಾರ + ರಣ) (ಕವನ + ಬರಹ + ವಾಸ್ತವ + ಪೌರಾಣಿಕ)

00063. ಗಂಗಾವತರಣ…! (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00062. ಪಾಂಚಾಲಿಯ ಹಾಡು (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00061. ಈ ಅಪ್ಪಗಳು (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00060. ಸಾವೆಂಬ ಸಕಲೇಶಪುರದಲ್ಲಿ….!

00059. ನಿರಂತರ ಕುಣಿತ! (ಕವನ)

00058. ಗುಂಪಿನೊಳಗವಿತಿದೆಯೆ ವರ್ಣ? (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00057. ಈ ದಿನ ತನು ಮನ ಭಾವ….! (ಕವನ)

00056. ಹಿತ್ತಲ ಗಿಡದ ಮದ್ದು (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00055. ಏಕಾಂತದ ಏಕಾಂತ…! (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00054. ಈ ಅಮ್ಮಗಳು (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00053. ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶ ! (ಕವನ)

00052. ಸೃಷ್ಟಿ ರಹಸ್ಯ..! (ಈ ಅಂಡ ಪಿಂಡ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸಶೇಷ ಭಾಗ) (ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00051. ಈ ಅಂಡ ಪಿಂಡ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ …(ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00050. ಈ ಏಪ್ರಿಲ್ಲಿಗೇಕೊ ಮುನಿಸು…(ಕವನ + ಕಿರು ಬರಹ)

00049. ಯುಗಾದಿಯಾಗಲಿ ಜಾಗತಿಕ…! (ಕವನ)

00048. ಒತ್ತಡಗಳ ಬೆತ್ತ ! (ಕವನ)

00047. ಸುಖಕಿರುವ ಅವಸರ….! (ಕವನ)

00046. ತ್ಸುನಾಮಿ ಹೊತ್ತಲಿ…(ಕವನ)

00045. ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಸ್ವಗತಗಳು (ಚುಟುಕಗಳು)

00044. ಮುಗಿದರೆ ಇಹ ವ್ಯಾಪಾರ…..(ಕವನ)

00043. ಮಾತಿಗೊಬ್ಬರ ….(ಕವನ)

00042. ವಚನದಲ್ಲಿ ನಾಮಾಮೃತ ತುಂಬಿದ ವಚನಾಂಜಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ (ವರದಿ) (ಕನ್ನಡ ಸಂಘ + ವರದಿ + ಲೇಖನ)

00041. ‘ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭ’ದ ಕಬ್ಬಿಗ ತೋಟದಲ್ಲರಳಿದ ಡಬ್ಲ್ಯು. ಬಿ. ಏಟ್ಸನ ಕವನ : ನನ್ನ ಮೊದಲ ಅನುವಾದದ ಯತ್ನ..(ಕವನ + ಬರಹ)

00040. ಆಗ್ನೇಯೇಷ್ಯಾದ ಹಣ್ಣಿನ ರಾಣಿ – ‘ಮಾಂಗಸ್ಟೀನ್’! (ಹಣ್ಣುಗಳ ಪರಿಚಯ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

00039. “ಮುದ್ದಣ್ಣ ಮನೋರಮೆ ಕಲಿತ ಚೀನಿ ಭಾಷೆ – 01!” (ಹಾಸ್ಯಬರಹ + ಹರಟೆ + ವ್ಯಂಗ್ಯ)

00038 – ಹೊಸ (ಹಳೆ) ರುಚಿ: “ಹಸಿ-ಹುಳಿ” (ಹೊಸ ರುಚಿ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

00037 – ರುಚಿಗೆ ರಾಜಾ, ವಾಸನೆಯೆ ಗಾರ್ಬೇಜಾ! (ಹಣ್ಣುಗಳ ಪರಿಚಯ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

00036 – ಈ ಕೆಂಪಮ್ಮನ ಹೆಸರೆ ಡ್ರಾಗನ್ ಫ್ರೂಟು, ನೋಡಲೆ ಸೊಗಸು ಅವಳಾಕಿದ ಸೂಟು! (ಹಣ್ಣುಗಳ ಪರಿಚಯ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

00035 – ಜುಟ್ಟಿನ ಬಟ್ಟೆ ಹೊದ್ದ ‘ಕೇಶೀರಾಜ’, ಮುತ್ತಿನ ಬಣ್ಣದ ‘ರಂಬೂತಾನ್’ ಹಣ್ಣೆ ಖನಿಜ! (ಹಣ್ಣುಗಳ ಪರಿಚಯ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

00034 – ವಿಷಾಪಹಾರಿ ‘ಡ್ರಾಗನ್ನಿನ ಕಣ್ಣು’, ಈ ರುಜಾಪಹಾರಿ ‘ಲೊಂಗನ್’ ಹಣ್ಣು! (ಹಣ್ಣುಗಳ ಪರಿಚಯ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

033A – ಸಿಂಗಾಪುರದ “ಹಾವ್ ಪಾರ ವಿಲ್ಲಾ” ದೃಶ್ಯ ಕಲಾ ತೋಟ! (photos) (ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣ ಪರಿಚಯ + ಪ್ರವಾಸ ಅನುಭವ)

033 – ಸಿಂಗಪುರದಲ್ಲಿನ ಚೀಣಿ ದೃಶ್ಯ ಕಾವ್ಯ “ಹಾವ್ ಪಾರ್ ವಿಲ್ಲಾ” ( ಪ್ರವಾಸಿ ತಾಣ ಪರಿಚಯ + ಪ್ರವಾಸ ಅನುಭವ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

00032 – ಸಂಪತ್ತಿನ ಬೀಜ, ಸಸಿ ಮತ್ತು ವೃಕ್ಷಗಳ ನೀತಿ ಭೋಧಕ ಕಥೆ (ಆಧುನಿಕ ಪುರಾಣ ಕಥಾ ಕಾಲಕ್ಷೇಪ)! (ಆಧುನಿಕ ನೀತಿ ಭೋಧೆ + ವಿಡಂಬನೆ + ವ್ಯಂಗ್ಯ)

00031 – ಅಪೂರ್ವ ಕವನದ ಕುರಿತು ಹಿರಿಯ ಕವಿಯೊಬ್ಬರ ಮಾತು (ಲೇಖನ + ಬರಹ + ಪ್ರಬಂಧ + ಕವನ + ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ )

00030 – ಪುಸ್ತಕ ವಿಮರ್ಶೆ: ಮಾವೋನ ಕೊನೆಯ ನರ್ತಕ (ಪುಸ್ತಕ ವಿಮರ್ಶೆ)

00029. ಇರುವೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ತುಂಡು ರೊಟ್ಟಿಯ ಕಥೆ! (ಆಧುನಿಕ ನೀತಿ ಭೋಧೆ + ವಿಡಂಬನೆ + ವ್ಯಂಗ್ಯ)

00028. ಸಿಂಗನ್ನಡಿಗರಿಂದ ಸಿಂಗನ್ನಡಿಗರಿಗಾಗಿ! – ಸಿಂಗಾರ ಉತ್ಸವ 2013 (ಕನ್ನಡ ಸಂಘ + ವರದಿ + ಲೇಖನ )

00027. ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಯೂನಿವೆರ್ಸಲ್ ಸ್ಟುಡಿಯೊ ದಂಡಯಾತ್ರೆ ! (ಭಾಗ – 02) (ಹಾಸ್ಯಬರಹ + ಹರಟೆ)

00026. ಗುಬ್ಬಣ್ಣನ ಯೂನಿವೆರ್ಸಲ್ ಸ್ಟುಡಿಯೊ ದಂಡಯಾತ್ರೆ ! (ಭಾಗ – 01) (ಹಾಸ್ಯಬರಹ + ಹರಟೆ)

00025. ಸರಿಯಪ್ಪಾ ಸಾಕು ಬಿಡು ಕಲಿಸಿದ್ದು ಸುಗ್ಗಿ, ಉರು ಹೊಡೆದೇ ಕಲಿವೆ ನಾ ಕನ್ನಡದ ಮಗ್ಗಿ! ( ಲಘು ಹಾಸ್ಯ + ಕಥನ + ಅನುಭವ)

00024. ಜತೆ ನೀ ಕಾಡಿಗೆ , ಹೋಗಲಿಲ್ಲವೇಕೆ ಊರ್ಮಿಳೆ? (ಬರಹ + ಕಾವ್ಯಬರಹ + ಪೌರಾಣಿಕ + ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ + ಪಾತ್ರ)

00023. ಶೂರ್ಪನಖಿ, ಆಹಾ! ಎಂಥಾ ಸುಖಿ! (ಬರಹ + ಕಾವ್ಯಬರಹ + ಪೌರಾಣಿಕ + ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ + ಪಾತ್ರ)

00022. ದುರಂತ ನಾಯಕಿ ಸೀತೆಯ ಬದುಕು………! (ಬರಹ + ಕಾವ್ಯಬರಹ + ಪೌರಾಣಿಕ + ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ + ಪಾತ್ರ)

00021. ಶ್ರೀ ರಾಮನಿಗೇನಿತ್ತನಿವಾರ್ಯ….? (ಬರಹ + ಕವನ + ಪೌರಾಣಿಕ + ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ + ಪಾತ್ರ)

00020. ಈ ದಿನ ಜನುಮದಿನಾ…..! (ಬರಹ + ಕವನ + ನೆನಪು + ಭಾವನೆ)

00019. ‘ಐ’ಗಳ ಪುರಾಣ – 01….’ಐ’-ಪೋನು, ಪಾಡು, ಪ್ಯಾಡುಗಳ ಪಾಡಿನ ಹರಟೆ, (ಪ್ರಬಂಧ + ಲೇಖನ + ಕಥನ + ಹರಟೆ + ಅನುಭವ)

00018. ಸಿಂಗಪೂರ ಸುತ್ತಾಟ, ಊಟ – ಸಿಕ್ಕಿತ ಕನಿಷ್ಟ ರೋಟಿ, ಪರಾಟ..? (ಪ್ರವಾಸದ ಅನುಭವ + ಕವನ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ )

00017. ಹುಡುಕೂ, ವರ್ಷದ್ಹುಡುಕು ..! (ಹಬ್ಬ + ಹರಿದಿನ + ಸಂಪ್ರದಾಯ + ಬರಹ + ಲೇಖನ)

00016. ಅಂತರಂಗದಂತಃಪುರದ ಕದಪದ ಮನದನ್ನೆಯರು…! (ಬರಹ + ಕವನ + ಅನುಭವ + ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

00015 – ತರ ತರ ಋತು ಸಂವತ್ಸರ……ಹಳತೊಸತು ಮೇಳೈಸಿತೊ ಬೆರೆತು! (ಹಬ್ಬ + ಹರಿದಿನ + ಸಂಪ್ರದಾಯ + ಬರಹ + ಕವನ)

00014 – ಉಚ್ಚೈಶ್ರವಸ್ಸಿನ ಕಪ್ಪು ಬಾಲದಮಚ್ಚೆ….! (ನೀಳ್ಗಾವ್ಯ + ಕಾವ್ಯ + ಪೌರಾಣಿಕ)

00013 – ಹಾರುತ ದೂರಾದೂರ…..! (ಅನುಭವ + ಪ್ರಬಂಧ + ಹಾಸ್ಯಲೇಖನ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

00012. ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯೆಂದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಟ ಗುಣಮಟ್ಟವಿರಬೇಕೆಂದೇನಿಲ್ಲ, ಗೊತ್ತಾ! (ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ + ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟು + ವ್ಯವಸ್ಥೆ + ವಾಸ್ತವ)

00011. ಲಘು ಪ್ರಬಂಧ: ನನ್ನ ಪ್ರಧಾನ ಸಂಪಾದಕ ಹುದ್ದೆ…! (ಅನುಭವ + ಪ್ರಬಂಧ + ಹಾಸ್ಯಲೇಖನ + ಲಘು ಹಾಸ್ಯ)

00010. ವಿಮರ್ಶೆ : ಕವನ ಸಂಕಲನ: “ಅಂತರ ಹಾಗು ಇತರ ಕವನಗಳು” ಕವಿ: ವಸಂತ ಕುಲಕರ್ಣಿ

00009. ತೊಡಕುಗಳನು ಬಿಡಿಸಲು “ತೊಡಕಿನ ಸಿದ್ದಾಂತ – 01” – (ತೊಡಕು ಸಿದ್ದಾಂತ) (ತಾಂತ್ರಿಕ + ಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟು + ವ್ಯವಸ್ಥೆ )

00008. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(03) (ಬರಹ + ವಿಡಂಬನೆ + ಲೇಖನ)

00007. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(02) (ಬರಹ + ವಿಡಂಬನೆ + ಲೇಖನ)

00006. ಆ “ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ನಲ್ಲೆ” ಯರ ನೆನೆನೆನೆದು…..(01) (ಬರಹ + ವಿಡಂಬನೆ + ಲೇಖನ)

00005. ಮೆಲ್ಲುಸಿರೆ ಸವಿಗಾನ….! (ಬರಹ + ಭಾವನೆ + ವಿಮರ್ಶೆ)

00004. ಗಮನೇಶ್ವರಿಯ ಗಮಕ, ವಯಸ್ಸಿನಾ ಮಯಕ…! (ಬರಹ + ಅನುಭವ)

00003. ನೀನೋದಿದ ವಿದ್ಯೆಗೆಲ್ಲಿಡುವೆ ನೈವೇದ್ಯ? (ಲೇಖನ)

00002. ಏನಾಗಿದೀದಿನಗಳಿಗೆ? (ಲೇಖನ)

00001. ಮೊದಲ ಬ್ಲಾಗ್ – ಮನದಿಂಗಿತಗಳ ಸ್ವಗತ! (ಬರಹ + ಕವನ)